Bevallen help!

17-10-2017 11:46 43 berichten
Ik ben ondanks een mirena spiraal zwanger. Inmiddels 18 weken.

Ik heb al sinds mijn 4e last van psychische aandoeningen, werd op mijn 14e voor het eerst opgenomen op een gesloten afdeling en sinds mijn 18e te maken met gewelddadig seksueel misbruik en een abortus als gevolg. Ik heb dan ook verschillende diagnoses gekregen waar onder complexe ptss, recidieve depressies en een sociale angststoornis. Ik gebruik verschillende medicijnen en ben onder behandeling bij psycholoog, psychotherapeut, psychiater en inmiddels ook een psychiater vanuit het ziekenhuis gespecialiseerd in zwangerschappen. Ik ben inmiddels 28.

Nu kijk ik erg op tegen de bevalling. Het is niet eens de pijn waar ik zo tegenop kijk, volgens mij kan ik best wel wat pijn handelen. Ik ben wel ontzettend bang voor een herbeleving. Bijv. als verschillenden mensen willen komen kijken of voelen, instrumenten die klaar liggen (laat staan dat ze die gaan gebruiken) en alle andere poespas eromheen. Ik vrees dat ik in een herbeleving terecht kom en dan volledig platgespoten zal worden. :( Vrijdag kwam ik in een herbeleving terecht door alleen de gedachte dat ze een knip gaan geven. Ik weet dat je dit niet voelt maar het triggert een herinnering van vroeger.. Ik ben dan volledig in paniek en zowel lichamelijk al geestelijk van de kaart en het duurt vaak een aantal dagen voordat ik daar van ben hersteld.

Mij psychiater is tot 1 november op vakantie en 30 oktober heb ik een afspraak met de gynaecoloog.

Maar wat nu? Wat wil ik? Hoe ga ik de bevalling doorkomen? Is een keizersnede een optie? Zijn er andere alternatieven? Hoe ga ik mij voorbereiden op de bevalling?

Ik hoop dat niemand hier herkenning in mijn verhaal heeft maar misschien wel wat ideeen of tips om dit zo goed mogelijk door te komen.

Het kostte mij echt al mijn moed om dit te schrijven. Hopelijk willen jullie met mij meedenken.

Liefs,
Toeffie
anoniem_65059adf8b836 wijzigde dit bericht op 17-10-2017 17:33
1.26% gewijzigd
Een keizersnede doen ze alleen in geval van nood. De instrumenten zie je ook niet liggen tijdens de bevalling want die liggen niet in het zicht en zodra je weeen hebt kan het je allemaal niets meer schelen wat er gebeurt, als de baby er maar uit komt.

Tijdens mijn bevalling was er ook een shift change, merk je verder weinig van.
Jeetje wat moet dat allemaal onwijs heftig zijn. Ik denk dat een gesprek met een gynaecoloog toch wel het handigste is, ik weet niet of je 30 oktober een standaard controle hebt? Anders zou ik even bellen en zeggen dat je aantal vragen hebt zodat ze misschien wat extra tijd voor je kunnen inplannen.

Ben je al op de kraamafdeling geweest? Hier zijn de kamers echt super mooi en huiselijk daar liggen echt geen instrumenten klaar voor een knip. Verder kan je ook aangeven dat je zo min mogelijk mensen erbij wilt hebben, en zou je het volgens mij zolang alles goed gaat ook alleen met de verloskundige en je partner doen.
anoniem_311761 wijzigde dit bericht op 17-10-2017 11:57
23.37% gewijzigd
Iedereen ziet met 28 weken wel op tegen de bevalling. Helaas jij nog wel een stuk meer.

Maak goede afspraken hierover.
Ook met een ziekenhuis bevalling kan het aantal mensen om je bed beperkt zijn.
Als je bevalling normaal verloopt zijn er geen instrumenten nodig.
Als je persweeën hebt zijn de meeste vrouwen alleen daar mee bezig en zie je niet wat er verder om je heen gebeurt.

Bespreek dit dus heel goed met de gynaecoloog en vraag hier ook om advies welke zwangerschapscursus tevoren.
Hier krijg je ook trucs aangeleerd om de bevalling goed door te komen.
Alle reacties Link kopieren
Zou het voor jou schelen om thuis te bevallen, met alleen man/vriend en de verloskundige en kraamhulp erbij? In je eigen veilige omgeving waar niet jan-en-alleman zomaar binnen kan lopen?
De kraamhulp is er alleen om de verloskundige te assisteren en zal niet aan jou komen.

Of moet je echt in het ziekenhuis bevallen? Daar kun je dit vast ook afspreken van tevoren: niet zomaar iedereen erbij, geen handelingen die ze niet van tevoren aankondigen. Een knip bijvoorbeeld is echt niet altijd nodig.
Je hebt jezelf zo te lezen nauwelijks onder controle. Hoe ga je voor je kind zorgen als het er eenmaal is ? Nu kun je al je aandacht en energie op jezelf en je behoorlijk pittige psychische problematiek richten. Als straks het kind er is is dat voorbij. Dan moet je er 100% voor het kind zijn. De bevalling is nog maar het begin en een relatief kleine uitdaging van alle uitdagingen die je nog te wachten staan. Waarom wil je je kind een moeder aan doen die het haar hele leven al psychisch moeilijk heeft ?
Alle reacties Link kopieren
Jeetje wat ontzettend heftig allemaal. Ik weet niet of iemand hier je goede tips kan geven, gezien jouw specifieke ervaringen maar de bereidheid om mee te denken is er vast wel.

Ik denk dat het heel belangrijk is dat je vooraf zelf en in overleg met je psychiater bedenkt wat jou kan helpen om uit te paniek / herbeleving te blijven. Zou het bijvoorbeeld helpen als je met de gynaecoloog vooraf stapje voor stapje kunt oefenen? Dus eerst een bezoek aan de kraamafdeling, vervolgens een bezoek en daar op zo'n bed gaan liggen?
Alle reacties Link kopieren
Een mens lijdt dikwijls het meest door het lijden dat hij vreest.

Een keizersnede is géén alternatief voor bange patiënten. Een alternatief voor vaginaal bevallen behalve een keizersnede is er niet. Instrumenten zie je niet liggen. Toucheren is vaak gewoon nodig, een knip ook. Maar bespreek het met je gynaecoloog.
Je kind is er in gekomen, het moet er ook weer uit. Richt je daarop in plaats met panikeren over alles wat je zou kunnen herbeleven.
Alle reacties Link kopieren
tarataz schreef:
17-10-2017 12:02
Je hebt jezelf zo te lezen nauwelijks onder controle. Hoe ga je voor je kind zorgen als het er eenmaal is ? Nu kun je al je aandacht en energie op jezelf en je behoorlijk pittige psychische problematiek richten. Als straks het kind er is is dat voorbij. Dan moet je er 100% voor het kind zijn. De bevalling is nog maar het begin en een relatief kleine uitdaging van alle uitdagingen die je nog te wachten staan. Waarom wil je je kind een moeder aan doen die het haar hele leven al psychisch moeilijk heeft ?
Het is niet aardig, maar ik ben het wel met je eens.
Hoi Toeffie. Zo te lezen heb je al specialistische hulp. Ik zou dit voorleggen aan de psychiater. Er zal te zijner tijd een bevallingsplan worden opgezet (zoals bij iedereen). Maar dit soort zaken (wie wil je erbij, wat wil je niet) bespreek je vooraf en staan erin. Ze nemen ook zaken met jou door zoals 'uitzondering' (bijvoorbeeld niet toucheren tenzij...).

Ik ken twee vrouwen die bij de tweede bevalling een keizersnede op indicatie kregen vanwege psychische nood (een vrouw verloor haar eerste kindje tijdens de bevalling, de ander had ptss na de eerste bevalling). Zij hadden ook vanaf de eerste positieve test begeleiding vanuit de POP poli.

Ik hoop dat je snel duidelijkheid krijgt (vraag eventueel voor een tijdschema, wanneer bespreken jullie wat) zodat het voor jou ook wat rustiger gaat worden. Heel veel sterkte.
Iphi schreef:
17-10-2017 11:58
Zou het voor jou schelen om thuis te bevallen, met alleen man/vriend en de verloskundige en kraamhulp erbij? In je eigen veilige omgeving waar niet jan-en-alleman zomaar binnen kan lopen?
De kraamhulp is er alleen om de verloskundige te assisteren en zal niet aan jou komen.

Of moet je echt in het ziekenhuis bevallen? Daar kun je dit vast ook afspreken van tevoren: niet zomaar iedereen erbij, geen handelingen die ze niet van tevoren aankondigen. Een knip bijvoorbeeld is echt niet altijd nodig.
Je kan nooit van tevoren garanderen of een thuisbevalling ook daadwerkelijk thuis zal eindigen.

TO: praat hierover met je verloskundige, die weten meer over de mogelijkheden. In heel ernstige gevallen kun je een geplande keizersnede krijgen.
Alle reacties Link kopieren
Pop poli kan ik van harte aanbevelen. Om voor jou en je kindje de beste start te kunnen maken die nu mogelijk is. En zij kunnen je daar als geen ander bij helpen. Ik heb er zeer positieve ervaring mee.
Ik ben idd bij de poppoli. Zal medisch bevallen, er zijn wat complicaties. Ik heb al een rondleiding gehad op de kraamafdeling en iedereen is erg aardig. Door mijn medicatie zal de baby ook enige tijd in het ziekenhuis moeten blijven vanwege mogelijke ontwenningsverschijnselen. De kans daarop is echter zeer klein.

Het gaat mij inderdaad om de herbeleving. De kans daarop is zeer groot ivm de vele triggers.

De instrumenten niet zien voorkomt uiteraard geen herbeleving maar ik begrijp ook dat niet iedereen precies weet hoe zo'n herbeleving is en wat de ernst daarvan is. Toch bedankt voor de reacties.
Alle reacties Link kopieren
Heeft de gyneacoloog daar geen ideeen over? Ik neem aan dat de psychiater ook standby zal zijn?
Dat was bij mij wel t geval, dat gaf alweer wat rust.
Alle reacties Link kopieren
tarataz schreef:
17-10-2017 12:02
Je hebt jezelf zo te lezen nauwelijks onder controle. Hoe ga je voor je kind zorgen als het er eenmaal is ? Nu kun je al je aandacht en energie op jezelf en je behoorlijk pittige psychische problematiek richten. Als straks het kind er is is dat voorbij. Dan moet je er 100% voor het kind zijn. De bevalling is nog maar het begin en een relatief kleine uitdaging van alle uitdagingen die je nog te wachten staan. Waarom wil je je kind een moeder aan doen die het haar hele leven al psychisch moeilijk heeft ?
100% mee eens
tarataz schreef:
17-10-2017 12:02
Je hebt jezelf zo te lezen nauwelijks onder controle. Hoe ga je voor je kind zorgen als het er eenmaal is ? Nu kun je al je aandacht en energie op jezelf en je behoorlijk pittige psychische problematiek richten. Als straks het kind er is is dat voorbij. Dan moet je er 100% voor het kind zijn. De bevalling is nog maar het begin en een relatief kleine uitdaging van alle uitdagingen die je nog te wachten staan. Waarom wil je je kind een moeder aan doen die het haar hele leven al psychisch moeilijk heeft ?
Wat een botte post. Voor een vrouw met dergelijke traumatische ervaringen kan de bevalling wel degelijk een enorme uitdaging zijn, terwijl het moederschap haar verder goed kan afgaan.

Ze is nu zwanger en wil er het beste van maken. Wat heeft ze nou aan zo'n ontmoedigende post?
Hier ook cPTSS(wel EMDR gehad) en angst voor herbelevingen gehad. Gesmeekt om een keizersnede. Deden ze niet.
Wel heb ik uitgebreide gesprekken gehad. Met de gynaecoloog. Ik mocht van te voren al de ruimte zien waar ik ging bevallen en alles is meer dan uitgebreid en rustig uitgelegd. Daar is echt de tijd voor genomen. Verder had ik een bevalplan waar ook instond dat ze me niet zomaar mochten aanraken en dat ik geen stagiares en andere mensen aan mijn bed wilde tenzij strikt noodzakelijk.

Wel ben ik bevallen met een ruggeprik zodat 'down under' de pijn niet voor herbelevingen zou zorgen. Dat was wel fijn.

En echt, het is perfect gegaan. 0 herbelevingen. Zo gefocust op het feit dat ik moeder ging worden die dag. Het is een veelgehoord cliche maar er kwam echt een soort oerkracht in me naar boven toen ik eenmaal mocht persen en al had een voetbalstadion aan mensen in de kamer gestaan dan nog had het me geen reet kunnen schelen. Het krijgen van een kind is zoiets positiefs, dat heeft niks te maken met seksueel misbruik of ongepast aangeraakt worden.

Jij gaat dit kunnen! Het is zo gaaf. Heel veel succes en laat angst niet deze bijzondere tijd vergallen. Echt heel zonde is dat namelijk.
Alle reacties Link kopieren
nessemeisje schreef:
17-10-2017 12:03


Een keizersnede is géén alternatief voor bange patiënten.
To is geen bange patiënt.
To is iemand met diverse psychische aandoeningen.

To is iemand die onder behandeling is van een psychiater.

Dat is toch wel even wat anders dan een vrouw waarmee niets aan de hand is en die gewoon tegen de bevalling opziet.

Dus het zou best kunnen dat to wel in aanmerking komt voor een keizersnee.
Alle reacties Link kopieren
Iphi schreef:
17-10-2017 11:58
Zou het voor jou schelen om thuis te bevallen, met alleen man/vriend en de verloskundige en kraamhulp erbij? In je eigen veilige omgeving waar niet jan-en-alleman zomaar binnen kan lopen?
De kraamhulp is er alleen om de verloskundige te assisteren en zal niet aan jou komen.

Of moet je echt in het ziekenhuis bevallen? Daar kun je dit vast ook afspreken van tevoren: niet zomaar iedereen erbij, geen handelingen die ze niet van tevoren aankondigen. Een knip bijvoorbeeld is echt niet altijd nodig.
Ik ben in het ziekenhuis ook bevallen met mijn man, verloskundige en kraamhulp erbij. Je kunt daar ook afspreken dat je er niemand anders bij wil hebben. behalve bij nood natuurlijk. het lijkt me juist een geruststelling voor TO dat, mocht het fout gaan met haar en daardoor met de bevalling, er medische hulp in de buurt is. Van huis naar het ZH vervoert worden in nood, dat is pas stress en kan traumatiserend zijn.
Don't cry, buy a bag and move on.
Alle reacties Link kopieren
SweetChili schreef:
17-10-2017 13:02
Wat een botte post. Voor een vrouw met dergelijke traumatische ervaringen kan de bevalling wel degelijk een enorme uitdaging zijn, terwijl het moederschap haar verder goed kan afgaan.

Ze is nu zwanger en wil er het beste van maken. Wat heeft ze nou aan zo'n ontmoedigende post?
Hoezo bot?

Het is wel de waarheid. In sommige gevallen (zoals deze) zouden mensen zich niet voort moeten willen planten.
Alle reacties Link kopieren
tarataz schreef:
17-10-2017 12:02
Je hebt jezelf zo te lezen nauwelijks onder controle. Hoe ga je voor je kind zorgen als het er eenmaal is ? Nu kun je al je aandacht en energie op jezelf en je behoorlijk pittige psychische problematiek richten. Als straks het kind er is is dat voorbij. Dan moet je er 100% voor het kind zijn. De bevalling is nog maar het begin en een relatief kleine uitdaging van alle uitdagingen die je nog te wachten staan. Waarom wil je je kind een moeder aan doen die het haar hele leven al psychisch moeilijk heeft ?
Gezellig ben jij. Goh, zou TO dit zelf ook niet bedacht hebben? Ze schrijft toch dat ze ondanks een spiraal zwanger werd.
Met goede begeleiding moet dit goed komen. en waar lees jij in hemelsnaam dat ze zichzelf niet onder controle heeft?
Don't cry, buy a bag and move on.
coolingdown. schreef:
17-10-2017 13:18
Hoezo bot?

Het is wel de waarheid. In sommige gevallen (zoals deze) zouden mensen zich niet voort moeten willen planten.
En dat bepaal jij? Trouwens, ze had een spiraal en is toch zwanger geworden. Daar kan ze erg weinig aan doen. Nu de beslissing genomen ervoor te gaan, wat erg moedig is, gezien haar situatie.

Niemand kan weten wie een goede moeder zal zijn en wie niet. Veel moeders hebben traumatische ervaringen meegemaakt in het verleden en zijn toch heel goede moeders. Andere moeders hebben alles mee, maar kunnen het niet aan.

Niet zo snel oordelen. TO heeft echt genoeg aan haar hoofd en kan dit soort negativiteit er echt niet bij gebruiken. Ze heeft hulp nodig, geen kritiek van mensen die toch geen vertrouwen in haar hebben.
Er is heel veel te bespreken over je bevalplan en je hebt ten alle tijden zelfbeschikkingsrecht. TIjdens de bevalling is het waarschijnlijk lastiger voor jou (en je partner) om op je strepen te staan en kan het al snel 'je overkomen' dat lijkt me erg lastig. Ik zou je een doula aanraden. Een vrouw die zelf bevallingservaring heeft en is opgeleid tot 'niet medische bevallingsondersteuner' kort gezegd. Het heeft al veel meerwaarde bij een normale bevalling; en zou jou heel erg kunnen helpen in je focus en je grensbewaking. Je zou ook bij de doula vereniging kunnen checken of er Doula's in jouw regio zijn die ervaring hebben met trauma begeleiding.

Ik snap je angst voor herbelevingen en dat het lastig is om neutraal naar de bevalling te kijken. Probeer jezelf voor te houden dat het hoe dan ook goed komt. Het kindje wordt geboren en jij hersteld en bent dan moeder van je kindje (Die evt de nodige psychische begeleiding al heeft). Het kan meevallen, het kan tegen vallen. Misschien met, misschien zonder herbelevingen, maar ook MET herbelevingen kom je er door, is het kindje geboren en herstel je. Het komt goed, en je kan het.

Ik hoop voor je dat je je goed kan voorbereiden en dat het aan alle kanten mee gaat vallen
daenerys79 schreef:
17-10-2017 13:16
Ik ben in het ziekenhuis ook bevallen met mijn man, verloskundige en kraamhulp erbij. Je kunt daar ook afspreken dat je er niemand anders bij wil hebben. behalve bij nood natuurlijk. het lijkt me juist een geruststelling voor TO dat, mocht het fout gaan met haar en daardoor met de bevalling, er medische hulp in de buurt is. Van huis naar het ZH vervoert worden in nood, dat is pas stress en kan traumatiserend zijn.
Precies. Vreemde ideeën hebben mensen toch van een ziekenhuisbevalling. Veel van dit soort ideeën komen van mensen die zelf thuis zijn bevallen en dus echt geen idee hebben.
Alle reacties Link kopieren
Is misschien een doula iets voor je? Dat is een “bevallingscoach” dan heb je een bekend gezicht aan je bed die je kan begeleiden en ondersteunen . Vrouwen die continu ondersteund worden hebben minder vaak pijnstilling nodig of ingrepen zoals een knip.
Verder kun je ook denken aan dingen zoals juist niet op je rug in bed bevallen maar in bad, op een baarkruk, op je zij oid. Die posities zijn gunstig voor de bevalling (minder kans op knip) en je voelt je dan misschien ook minder kwetsbaar als op je rug met iemand tussen je benen.
Zou bevallen met een verloskundige (eerstelijns) iets zijn zodat je weet wie er aan je bed staat? Een knip is meestal niet nodig en de meeste verloskundigen durven te vertrouwen op het natuurlijke bevalproces en grijpen dus minder in. Met een eerstelijns verloskundige bevallen kan in jouw geval waarschijnlijk gewoon op de ziekenhuisverloskamers (zonder extra kosten BD indicatie) zodat je, als het nodig is alle hulp achter de hand hebt en je evt na de bevalling met je kindje ter observatie kunt blijven.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven