Overig
alle pijlers
Thuis wonen
donderdag 11 januari 2018 om 00:28
Wat is een 'normale' leeftijd om het huis uit te gaan?
Ik ben nu 24 jaar oud en woon nog bij mijn ouders. Dat ik enigst kind ben heeft hier misschien ook iets mee te maken. De band met mijn ouders is goed, er is voor mij simpelweg geen reden om het huis uit te gaan. Hier heb ik met niemand iets te maken, mijn ouders laten mij rustig mijn gang gaan ( binnen beperken, waar ik mee kan leven ).
Op dit moment volg ik een BBL opleiding waar ik over twee jaar mee klaar hoop te zijn. Dan wil ik wel eens gaan kijken naar een huisje.
Daarnaast heb ik ook een vriend, al bijna drie jaar. Alleen voel ik totaal geen behoefte om samen te gaan wonen met hem.
Wat denken jullie?
Ik ben nu 24 jaar oud en woon nog bij mijn ouders. Dat ik enigst kind ben heeft hier misschien ook iets mee te maken. De band met mijn ouders is goed, er is voor mij simpelweg geen reden om het huis uit te gaan. Hier heb ik met niemand iets te maken, mijn ouders laten mij rustig mijn gang gaan ( binnen beperken, waar ik mee kan leven ).
Op dit moment volg ik een BBL opleiding waar ik over twee jaar mee klaar hoop te zijn. Dan wil ik wel eens gaan kijken naar een huisje.
Daarnaast heb ik ook een vriend, al bijna drie jaar. Alleen voel ik totaal geen behoefte om samen te gaan wonen met hem.
Wat denken jullie?
zaterdag 13 januari 2018 om 15:07
Misschien wil hij wel een huis voor je kopen als belegging wat je van hem kunt huren en kijkt hij daarom steeds op FundaR00dkapje schreef: ↑11-01-2018 00:50
Mijn ouders zeggen dat het nog goed voelt. Vooral mijn moeder vindt dit geen probleem. Mijn vader kijkt wel eens naar huizen op funda die wat voor mij zouden kunnen zijn, maar maakt hier altijd een grapje van en zegt vervolgens dat ik eerst maar eens goed moet sparen.
Al kijkt hij wel erg veel op funda...
Dus bij hem weet ik niet zo goed wat hij werkelijk vindt.
Tegenwoordig wonen zoveel studenten nog thuis op jouw leeftijd niets raars aan.
zaterdag 13 januari 2018 om 15:18
Nyc voor jou was dat studentenleven en vroeg uit huis gaan ideaal maar zo staat natuurlijk niet iedereen in het leven. Jouw kijk hierop vind ik ook wat beperkt . Dat komt denk ik door het dorp waar jij woont. Ik woon in een klein stadje en ik zie zowel vanuit vroeger als de jeugd nu dat sommige mensen hier blijven hangen en sommige wel weg gaan. Allemaal keuzes die mensen zelf maken.
Klaar stomen om maar zo snel mogelijk te gaan werken als je thuis woont herken ik niet. Zoon is 25 en nu net klaar met zijn studie en heeft sinds kort een baan die hij heel graag wilde. Als hij op zijn 18de op kamers had willen gaan wonen dan had ik hem niks in de weg gelegd maar dat was zijn keuze niet. Het geld wat hij verdiende met zijn bijbaan gaf hij liever uit aan uit gaan, voetbalwedstrijden bezoeken en vakanties ipv huur en wat je bij studenten ziet wat armzalig eten. Hij heeft wel een half jaar in Valencia gestudeerd en dat was een geweldige ervaring. Dat wilde hij allemaal afzeggen toen mijn man plots overleed. Hij wilde mij niet alleen laten maar gelukkig heb ik dat uit zijn hoofd kunnen praten en zo is hij zonder schuldgevoel toch vertrokken. Was ook goed voor hem om even afstand te nemen van alle ellende en verdriet. Sinds nu een jaar woont hij weer thuis en dat bevalt hem prima en heeft alle vrijheid. Ik denk wel dat hij binnen nu en een jaar of 2 op zichzelf gaat wonen. Hij wil eerst nog ervaring op doen in zijn werk en dan iets voor zichzelf beginnen. Zodra hij wat meer financiele zekerheid heeft gaat hij echt wel het huis uit. Ik zie hem niet tot zijn 30ste thuis wonen want dat wil hij zelf ook niet. Kostgeld hoeft hij niet te betalen dus alles wat hij spaart is voor hem.
Klaar stomen om maar zo snel mogelijk te gaan werken als je thuis woont herken ik niet. Zoon is 25 en nu net klaar met zijn studie en heeft sinds kort een baan die hij heel graag wilde. Als hij op zijn 18de op kamers had willen gaan wonen dan had ik hem niks in de weg gelegd maar dat was zijn keuze niet. Het geld wat hij verdiende met zijn bijbaan gaf hij liever uit aan uit gaan, voetbalwedstrijden bezoeken en vakanties ipv huur en wat je bij studenten ziet wat armzalig eten. Hij heeft wel een half jaar in Valencia gestudeerd en dat was een geweldige ervaring. Dat wilde hij allemaal afzeggen toen mijn man plots overleed. Hij wilde mij niet alleen laten maar gelukkig heb ik dat uit zijn hoofd kunnen praten en zo is hij zonder schuldgevoel toch vertrokken. Was ook goed voor hem om even afstand te nemen van alle ellende en verdriet. Sinds nu een jaar woont hij weer thuis en dat bevalt hem prima en heeft alle vrijheid. Ik denk wel dat hij binnen nu en een jaar of 2 op zichzelf gaat wonen. Hij wil eerst nog ervaring op doen in zijn werk en dan iets voor zichzelf beginnen. Zodra hij wat meer financiele zekerheid heeft gaat hij echt wel het huis uit. Ik zie hem niet tot zijn 30ste thuis wonen want dat wil hij zelf ook niet. Kostgeld hoeft hij niet te betalen dus alles wat hij spaart is voor hem.
zaterdag 13 januari 2018 om 15:45
Blondie, mijn visie doel ik ook niet op alle thuiswonende studenten en scholieren van heel het land. Ik denk dat er prima steden en zelfs ook dorpen bestaan in dit land waar thuiswonende studenten het niet per se verkeerd en zwaar hebben. Dan nog zou het niet mijn keuze zijn maar dat staat los van "een zwaar leven".
Volwassen kun je nog zo lang zijn!
zaterdag 13 januari 2018 om 16:50
Ik snap niet zo goed wat bij je ouders blijven wonen te maken heeft met 'volwassenheid?
Over het algemeen wordt met volwassenheid bedoeld dat je jezelf kunt redden in het leven. Dat doe je niet als je thuis woont, dan leun je hoe je het ook wendt of keert op je ouders. Zij betalen immers het grootste deel van het huis waarin je woont, koken nog vaak voor je, hebben de verantwoordelijkheid van het huishouden, doen in veel gevallen nog je was, betalen de energierekening, komen je ophalen als je op een feestje bent geweest, etc. etc.
Nu geldt dat leunen voor een deel ook voor sommige studenten die op kamers wonen, maar toch vereist zelfstandig wonen per definitie meer zelfstandigheid, dan bij je ouders wonen. En een ander deel is toch echt zelfstandig en redt zichzelf volledig en is dus sowieso meer volwassen, want zelfvoorzienend, dan de groep die thuis blijft wonen.
Ik begrijp niet goed waarom hierover discussie ontstaat. Het lijkt me een vrij duidelijk onderscheid.
Over het algemeen wordt met volwassenheid bedoeld dat je jezelf kunt redden in het leven. Dat doe je niet als je thuis woont, dan leun je hoe je het ook wendt of keert op je ouders. Zij betalen immers het grootste deel van het huis waarin je woont, koken nog vaak voor je, hebben de verantwoordelijkheid van het huishouden, doen in veel gevallen nog je was, betalen de energierekening, komen je ophalen als je op een feestje bent geweest, etc. etc.
Nu geldt dat leunen voor een deel ook voor sommige studenten die op kamers wonen, maar toch vereist zelfstandig wonen per definitie meer zelfstandigheid, dan bij je ouders wonen. En een ander deel is toch echt zelfstandig en redt zichzelf volledig en is dus sowieso meer volwassen, want zelfvoorzienend, dan de groep die thuis blijft wonen.
Ik begrijp niet goed waarom hierover discussie ontstaat. Het lijkt me een vrij duidelijk onderscheid.
zaterdag 13 januari 2018 om 19:50
En wat totaal losstaat van op kamers gaan wonen op je 18e.
Memories are priceless... especially the awful ones that keep you up at night.
Week 29 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 29 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 13 januari 2018 om 20:16
zaterdag 13 januari 2018 om 20:46
zaterdag 13 januari 2018 om 20:53
Dat is fijn. En wellicht staat het allemaal ook wel los van elkaar. Maar waar zouden de grote verschillen dan in zitten?
Of zijn er zelfs geen verschillen en is dat zelfs maar een "schijngevoel" dat alleen ik zo interpreteer en onderschat ik mensen in dat geval?
Waarom komen op de ene plek mensen zwaarmoediger over dan op de andere plek?
zaterdag 13 januari 2018 om 23:05
Klinkt mooi, maar de bewuste keuze maken om je tot midden twintig te laten verzorgen door je ouders, vind ik niet volwassen.
Je hebt volwassen keuzes en minder volwassen keuzes. Bij je ouders wonen en afhankelijk van hen blijven, vind ik een minder volwassen keuze.
Niet dat het per se erg is. De ene is nu eenmaal eerder toe aan volwassenheid en zelfstandigheid dan de ander, maar om nu te zeggen dat het niets uitmaakt waar je woont klopt naar mijn idee niet. Je eigen toko runnen is totaal iets anders, dan het leven als kind van je ouders in dezelfde lijn doorzetten, zoals je dat vanaf je geboorte hebt gedaan.
zaterdag 13 januari 2018 om 23:09
Op kamers gaan, je x aantal keer per week laveloos zuipen en 3x per week een andere ons (wat hier zo gepromoot wordt) vind ik niet volwassen.N00R85 schreef: ↑13-01-2018 23:05Klinkt mooi, maar de bewuste keuze maken om je tot midden twintig te laten verzorgen door je ouders, vind ik niet volwassen.
Je hebt volwassen keuzes en minder volwassen keuzes. Bij je ouders wonen en afhankelijk van hen blijven, vind ik een minder volwassen keuze.
Niet dat het per se erg is. De ene is nu eenmaal eerder toe aan volwassenheid en zelfstandigheid dan de ander, maar om nu te zeggen dat het niets uitmaakt waar je woont klopt naar mijn idee niet. Je eigen toko runnen is totaal iets anders, dan het leven als kind van je ouders in dezelfde lijn doorzetten, zoals je dat vanaf je geboorte hebt gedaan.
In een studentenhuis een kamer hebben vind ik alles behalve je eigen toko runnen.
Midden 20+ vind ik ook weer wat anders dan de hier veel genoemde max 20.
zondag 14 januari 2018 om 06:31
Of minder hoeven lenen om je studie te kunnen betalen.RaveMeisje schreef: ↑13-01-2018 23:16Lekker handig toch zo lang thuis wonen. Geen hoge vaste lasten dus je kan veel sparen als je wil. Of uitgeven.
Memories are priceless... especially the awful ones that keep you up at night.
Week 29 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 29 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 14 januari 2018 om 06:52
Op mijn 32e verloor ik een kind.N00R85 schreef: ↑13-01-2018 23:05Klinkt mooi, maar de bewuste keuze maken om je tot midden twintig te laten verzorgen door je ouders, vind ik niet volwassen.
Je hebt volwassen keuzes en minder volwassen keuzes. Bij je ouders wonen en afhankelijk van hen blijven, vind ik een minder volwassen keuze.
Niet dat het per se erg is. De ene is nu eenmaal eerder toe aan volwassenheid en zelfstandigheid dan de ander, maar om nu te zeggen dat het niets uitmaakt waar je woont klopt naar mijn idee niet. Je eigen toko runnen is totaal iets anders, dan het leven als kind van je ouders in dezelfde lijn doorzetten, zoals je dat vanaf je geboorte hebt gedaan.
Dat heeft mij enorm gevormd.
Maar om dan maar te vinden dat iedereen dat mee zou moeten maken......
Memories are priceless... especially the awful ones that keep you up at night.
Week 29 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 29 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 14 januari 2018 om 08:18
Maar even vanuit een heel ander perspectief, want dat hele zelfstandige huishouden runnen dat kan mij echt niet interesseren en ik vermoed dat de meeste uitwonende studenten even weinig ramen lappen als thuiswonende studenten. En ook bij een groot deel van de studenten wordt (een deel) van de kamer betaald.
Ik zie een ander bezwaar. En wel in het bijzonder voor kinderen die in gehuchten en uithoeken wonen. Stel dat ze wel een opleiding of studie willen doen maar absoluut niet het huis uit.
Dan zijn ze a) vaak heel erg beperkt in het aantal keuzemogelijkheden en vallen er ook keuzes af. b) Is de reisafstand met ov zelfs tot de dichtstbijzijnde hogeschool bijna niet te doen en kost heel veel tijd. Zou de kans dan niet enorm zijn dat de opleiding na een jaar wordt gestaakt en iemand dan al full time gaat werken?
Voor thuiswonende studenten in grotere plaatsen of centraler gelegen in het land is dit niet zo,'n dilemma denk ik maar is het risico op onderwijsuitval niet groter als je bijna niet bij je opleiding kunt komen en het wellicht ook al niet eens echt een opleiding waar je feeling mee hebt?
Ik zie een ander bezwaar. En wel in het bijzonder voor kinderen die in gehuchten en uithoeken wonen. Stel dat ze wel een opleiding of studie willen doen maar absoluut niet het huis uit.
Dan zijn ze a) vaak heel erg beperkt in het aantal keuzemogelijkheden en vallen er ook keuzes af. b) Is de reisafstand met ov zelfs tot de dichtstbijzijnde hogeschool bijna niet te doen en kost heel veel tijd. Zou de kans dan niet enorm zijn dat de opleiding na een jaar wordt gestaakt en iemand dan al full time gaat werken?
Voor thuiswonende studenten in grotere plaatsen of centraler gelegen in het land is dit niet zo,'n dilemma denk ik maar is het risico op onderwijsuitval niet groter als je bijna niet bij je opleiding kunt komen en het wellicht ook al niet eens echt een opleiding waar je feeling mee hebt?
zondag 14 januari 2018 om 08:34
NYC, juist die studenten gaan toch op kamers?
En als ze daar nog niet aan toe zijn hebben ze pech.
Ik heb het idee dat jij het over een kleine groep hebt, maar dat kan ook mijn Randstedelijke onwetendheid zijn.
Daarbij: de voetsporen van je ouders volgen kan ook heel prima zijn toch?
En als ze daar nog niet aan toe zijn hebben ze pech.
Ik heb het idee dat jij het over een kleine groep hebt, maar dat kan ook mijn Randstedelijke onwetendheid zijn.
Daarbij: de voetsporen van je ouders volgen kan ook heel prima zijn toch?
Memories are priceless... especially the awful ones that keep you up at night.
Week 29 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 29 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 14 januari 2018 om 08:41
Ik bedoelde met 'huishoudelijk' ook echt niet het ramen zemen hoor.
Mijn zoon gaat een sportopleiding doen, die gaat dus enorm veel extra was produceren. Naast stage moet hij als huiswerk ook een heel seizoen een sportteam begeleiden. Zijn opleiding is vanuit ons huis heel goed te bereiken.
Door thuis te blijven wonen denkt hij dat die dingen makkelijker zullen gaan. Zijn was wordt dan gedaan en zijn kostje wordt gekocht en gekookt.
Een van de twee opleidingen die dochter voor volgend jaar op het oog heeft is te ver van huis om thuis te blijven wonen. Zij gaat dus misschien heel andere keuzes maken.
Mijn zoon gaat een sportopleiding doen, die gaat dus enorm veel extra was produceren. Naast stage moet hij als huiswerk ook een heel seizoen een sportteam begeleiden. Zijn opleiding is vanuit ons huis heel goed te bereiken.
Door thuis te blijven wonen denkt hij dat die dingen makkelijker zullen gaan. Zijn was wordt dan gedaan en zijn kostje wordt gekocht en gekookt.
Een van de twee opleidingen die dochter voor volgend jaar op het oog heeft is te ver van huis om thuis te blijven wonen. Zij gaat dus misschien heel andere keuzes maken.
zondag 14 januari 2018 om 08:50
Solomio, ik heb juist het idee dat er juist ook veel kinderen die toch al in de randstad wonen op kamers gaan daar waar veel kinderen in uithoeken nooit gaan.
Maar zoals ik al eerder schreef, degenen die ik hier ontmoet zijn logischerwijs de "blijvers" want de groep die is gegaan is weg.
En van een groep heb ik ook het idee dat ze gedemotiveerd worden al zouden ze wíllen studeren. "Ach doe nou maar gewoon een opleiding van ROC zus of hogeschool zo. Anders krijg je het nog hoog in je bol."
In de voetsporen van je ouders treden hoeft geen probleem te zijn maar wat nu als die voetsporen juist leiden tot problemen en deze in stand houden?
Maar zoals ik al eerder schreef, degenen die ik hier ontmoet zijn logischerwijs de "blijvers" want de groep die is gegaan is weg.
En van een groep heb ik ook het idee dat ze gedemotiveerd worden al zouden ze wíllen studeren. "Ach doe nou maar gewoon een opleiding van ROC zus of hogeschool zo. Anders krijg je het nog hoog in je bol."
In de voetsporen van je ouders treden hoeft geen probleem te zijn maar wat nu als die voetsporen juist leiden tot problemen en deze in stand houden?