Probleem

25-01-2018 05:40 35 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo
Ik zit met een probleem. Mijn zoon wil korter naar zijn vader dan de vader wil. Hij wil graag zijn verjaardagsfeest vieren die al gepland staat.

Het is een lang verhaal dus ik probeer het bondig en duidelijk samen te vatten:
-vader verblijft in het buitenland en komt ca twee keer per jaar, terwijl hij meer aan de rechtbank heeft beloofd.
-volgens de uitspraak gaat omgang in overleg, er is geen vaste afspraak want dat wilde vader niet.
-zoon is over drie weken twaalf
-zoon heeft vorm van autistisme

ca drie weken geleden geeft vader aan in de voorjaarsvakantie te zullen komen en zoon 6 dagen te logeren willenn hebben. Nieuwe vriendin waar zoon een keer mee heeft geskyped komt dan mee. Misschien speelt dat een rol, maar dat is lastig tr achter halen bij hem. Opa en oma zijn er ook.

Zoon geeft in eerste instantie aan maar twee dagen te willen slapen. Vorig jaar bracht zijn vader hem ook na twee nachtjes terug terwijl oorspronkelijke afspraak 3 nachten was. De vakantie daarvoor bracht hij zoon ook twee nachten eerder terug dan afspraak was.

Ik vond het twee dagen ook wat kort en heb met zoon meerdere keren gesproken. Hij wil nu 4 nachtjes bij vader slapen zodat hij zijn verjaardag kan vieren en ook niet te moe wordt. Hij vindt het bij zijn vader druk. Komt altid vermoeid terug en moet dagen bijkomen. Hij wordt ook telkens onzeker omdat vader plannen niet vtv met hem wil bespreken.

Vader wil nu niet overleggen maar dreigt met dwangbevel en blijft 6 dagen eisen. Wat nu?
-
Ik weet het even niet meer.
Alle reacties Link kopieren
Als vader maar twee x per jaar er is vind ik eigenlijk dat zoon even niet moet piepen en gewoon moet gsan. Wellicht afspreken dat mocht het niet gsan hij eerder naar huis mag of bijv de nachten thuis mag zijn.
Alle reacties Link kopieren
Hoe oud is zoon? Kan hij hier zelf met vader over in gesprek? Dat werkt misschien beter dan dat jij dit doet.
Alle reacties Link kopieren
Logeert vader in de buurt? Misschien kan zoon dan thuis slapen om weer even bij te komen van de drukte.

En heeft vader begrip voor de autistische stoornis van zijn zoon? Zou hij hier meer rekening mee kunnen houden?
Alle reacties Link kopieren
Hvg2017 schreef:
25-01-2018 05:53
Als vader maar twee x per jaar er is vind ik eigenlijk dat zoon even niet moet piepen en gewoon moet gsan. Wellicht afspreken dat mocht het niet gsan hij eerder naar huis mag of bijv de nachten thuis mag zijn.
Ik heb exact het tegenovergestelde: vader is maar twee x per jaar in de buurt. Dat is erg weinig, dus voor kind is logeren bij vader niet in een vetrouwde omgeving.
Zeker voor een kind met autisme kan dat behoorlijk ingewikkeld zijn.

En TO: als er geen duidelijke afspraken zijn over het aantal dagen, dan kan vader wel met een dwangbevel dreigen, maar waarop baseert hij dat dan?
En je zoon wordt 12, ook een leeftijd waarop bij het vaststellen van een bezoekregeling volgens mij ook naar het kind geluisterd wordt.

Ik zou in deze sowieso proberen je kind te volgen. Die moet maar uit zijn vertrouwde omgeving, ook nog met zijn verjaardag, omdat zijn vader dat bedacht heeft. Jij en hij hebben ook wat in te brengen lijkt mij.
Your job is safe. No one wants to do your work.
Week 23 van de Extremely Demotivational Calendar
Naar voor je zoon.
Voor mij zou deze heel simpel zijn:
Vader is in het verleden zijn afspraken niet nagekomen, als ze samen zijn brengt hij hem eerder terug, je kind heeft een vorm van autisme waar vader blijkbaar geen rekening mee wil houden en je zoon geeft aan dat hij de situatie niet trekt. Ik zou tegen vader zeggen dat zijn zoon geen accessoire is, dat vader de boom in kan en dat zoon hierin leidend is. En ik zou hem vooral veel succes met zijn dwangbevel wensen. Ik heb zomaar het vermoeden dat als je aan de rechter verteld hoe de interesse van pa in zoon is geweest en hoe hij naar zoon toe gehandeld heeft, hoe weinig ze elkaar gezien hebben en de diagnose van je zoon, dat deze rechter de vader echt geen dwangbevel gaat geven.

@HVG dat vader daarvoor kiest betekent niet dat zoon dan maar moet opdraven. Kinderen zijn geen speelgoed.
Hvg2017 schreef:
25-01-2018 05:53
Als vader maar twee x per jaar er is vind ik eigenlijk dat zoon even niet moet piepen en gewoon moet gsan. Wellicht afspreken dat mocht het niet gsan hij eerder naar huis mag of bijv de nachten thuis mag zijn.

Dus als vader ineens wel zin heeft in zijn kind, moet kind zich maar aanpassen? Dat vader zich de afgelopen jaren nog aanpaste aan kind is niet belangrijk. De volwassenen hebben meer rechten dan de kinderen?
Alle reacties Link kopieren
Hallo
Iedereen bedankt voor jullie inbreng. Vader herkent inderdaad het autisme van zoon niet. Hij ziet ook niet hoe moe zoon thuis komt. Zoon zet continu zijn beste beentje voor bij vader komt uitgeput thuis en last dan in bed. Ja hij is bijna twaalf. Hij wil het graag zelf aan vader uitleggen want inderdaad alles wat ik zeg, hoe voorzichtig en vriendelijk ook, valt gewoon verkeerd.

Er is niets door de rechtbank vastgelegd, maar vader heeft een talent voor disinformatie. Vader stelt zich continu zeer dreigend op. Mijn zorg is dat zoon straks helemaal niet meer wil en dan is er helemaal een hoop gedoe en gedreig. Wat voor niemand goed is, vooral mijn zoon.
Alle reacties Link kopieren
Als zoon niet wil, gaat hij niet, punt.
Alle reacties Link kopieren
Het vonnis stelt dat omgang met de vader in overleg gaat, en dat is wat jullie doen. Dus dreigen met een dwangbevel gaat je ex niks opleveren, behalve kosten.

Zoon is autistisch verklaard, heeft baat bij structuur, bij niet teveel prikkels, bij vooraf laten weten wat de plannen zijn, en bij het nakomen van gemaakte beloften. Dit zijn zaken waarover jij hebt gesproken met zijn vader, en waar vader desondanks toch geen rekening mee houdt.

Mijn advies is, dat vader ergens in jullie buurt een tijdelijk verblijf regelt, dat zoon daar 2 nachten kan verblijven, en dat vader daarnaast extra dagdelen met zoon spendeert. Als het niet goed gaat, of als vader opnieuw geen rekening houdt met de behoeften van jullie zoon, dan kan je hem snel ophalen en moet er echt geëvalueerd worden.

Hoe is de band tussen jullie zoon en zijn vaders ouders eigenlijk?
Alle reacties Link kopieren
Gut, dan laat je hem toch fijn met een dwangbevel komen? ‘Als hij niet zes dagen komt regel ik een dwangbevel’ ‘Ja, het is inderdaad misschien wel goed als iemand anders zich erover buigt. Doe dat maar.’

Klaar.
Alle reacties Link kopieren
Hierin je kind volgen...gezien de vader nou niet echt een vaderrol inneemt mij inziens.

Je zoon komt vermoeid terug ..zwaar overprikkelt dus...ik zou er al mijn lering hebben uitgetrokken.
Wat doet je ex om met zijn autisme e.d. om te gaan..
Alle reacties Link kopieren
Meesbewees schreef:
25-01-2018 06:40
Hallo
Iedereen bedankt voor jullie inbreng. Vader herkent inderdaad het autisme van zoon niet. Hij ziet ook niet hoe moe zoon thuis komt. Zoon zet continu zijn beste beentje voor bij vader komt uitgeput thuis en last dan in bed. Ja hij is bijna twaalf. Hij wil het graag zelf aan vader uitleggen want inderdaad alles wat ik zeg, hoe voorzichtig en vriendelijk ook, valt gewoon verkeerd.

Er is niets door de rechtbank vastgelegd, maar vader heeft een talent voor disinformatie. Vader stelt zich continu zeer dreigend op. Mijn zorg is dat zoon straks helemaal niet meer wil en dan is er helemaal een hoop gedoe en gedreig. Wat voor niemand goed is, vooral mijn zoon.
Als ik het zo lees ben jij bang voor je ex. Vanwege zijn dreigende houding.
En daar kan ik me serieus wat bij voorstellen, maar nu wordt je zoon daar de dupe van.
Die 4 nachten die je nu ben overeengekomen met je zoon vind ik al een mooi compromis, hoewel ik me afvraag of het echt in zoons belang is. Die wilde 2 nachten en mijn ervaring met mijn eigen autistische zoons is dat ze dit soort dingen prima kunnen inschatten.
Die 6 nachten zou mijn ex op zijn buik kunnen schrijven (zeg ik nu heel stoer, ik heb geen ex dus geen idee hoe ik in werkelijkheid zou reageren).
Ik heb toch de indruk dat je de strijd met vader aan moet gaan, ondanks het gedoe, want dat is in het belang van je zoon.
Your job is safe. No one wants to do your work.
Week 23 van de Extremely Demotivational Calendar
Alle reacties Link kopieren
Vader heeft niks te willen! Komt 2 keer per jaar kijken en zal wel even beslissen hoe en wat? Ik zou me er niets van aantrekken en je zoons wensen volgen.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
En gewoon even aankijken? De vorige keren heeft vader zoon ook sneller terug gebracht. Kans is groot wanneer je er niet keer over begint (en het geen onderdeel meer is of blijft van strijd en macht), dat vader zoon weer eerder terug brengt. Dus gewoon aangeven 6 dagen is goed. En tegen je zoon zeggen dat hij je kan bellen als er iets is
Meesbewees schreef:
25-01-2018 06:40
Hallo
Iedereen bedankt voor jullie inbreng. Vader herkent inderdaad het autisme van zoon niet. Hij ziet ook niet hoe moe zoon thuis komt. Zoon zet continu zijn beste beentje voor bij vader komt uitgeput thuis en last dan in bed. Ja hij is bijna twaalf. Hij wil het graag zelf aan vader uitleggen want inderdaad alles wat ik zeg, hoe voorzichtig en vriendelijk ook, valt gewoon verkeerd.

Er is niets door de rechtbank vastgelegd, maar vader heeft een talent voor disinformatie. Vader stelt zich continu zeer dreigend op. Mijn zorg is dat zoon straks helemaal niet meer wil en dan is er helemaal een hoop gedoe en gedreig. Wat voor niemand goed is, vooral mijn zoon.
Gedoe en gedreig is in mijn optiek geen enkele reden om je zoon zo door zijn eigen vader te laten behandelen en over zijn grenzen heen te gaan.
Je bent volwassen, schakel hulp in als je ondersteuning nodig hebt richting vader. Er zijn veel instanties die je hierbij kunnen helpen.
En ik begrijp dat hij het zelf aan vader wil vertellen. Wat denk je dat de reactie zal zijn van iemand die de diagnose van zijn kind gewoon niet erkent? En wat kan deze reactie met je zoon doen?
Alle reacties Link kopieren
Vooropgesteld dat ik geen jurist ben:
Volgens mij kan vader hoogstens een kort geding aanspannen. Ik vraag me af of dat ontvankelijk wordt verklaard, of dat hij een normaal verzoek tot omgang moet indienen.

Ik zou vader de handreiking doen van het aantal nachten waar zoon zichprettig bij voelt, en dagdelen contact.
Daarnaast zou ik hem op meerdere manier per email (zodat het navolgbaar is) uitnodigen in gesprek te gaan over zoon en de omgang. Evt met een mediator erbij. En wellicht vader ook verzoeken in die dagen oudergesprekken op school of met de behandelaar oid bij te wonen. Dát heet betrokkenheid als ouder. En dan bouw jij een mooi dossier op.
Alle reacties Link kopieren
Zoon wil inderdaad het zelf aan vader vertellen. Vaders reactie moeilijk van te voren in te schatten. Een keer poeslief en begripvol. De andere keer dreigend.

Al een keer geprobeerd te mediate-en over vaste afspraken. Wilde hij destijds niet.

Ik ga een mediation met KIES voorstellen

Want inderdaad, ik ben volwassen.
Frox schreef:
25-01-2018 06:59
Gut, dan laat je hem toch fijn met een dwangbevel komen? ‘Als hij niet zes dagen komt regel ik een dwangbevel’ ‘Ja, het is inderdaad misschien wel goed als iemand anders zich erover buigt. Doe dat maar.’

Klaar.
Dit.
Knap van je zoon, dat hij zijn eigen grenzen kent en die ook zo duidelijk aan kan geven! Zeker omdat hij pas 12 is. Complimenten!

Ik vind dat je zijn grenzen moet respecteren, en er niet overheen moet gaan. Dat je achter zijn beslissing gaat staan. Dan neem je hem echt serieus, en dat is belangrijk. Voor zijn gevoel van eigenwaarde, gezien en gekend worden. Dat hij er toe doet, dat zijn gevoel en mening meetellen en belangrijk zijn.

Vader heeft toch geen poot om op te staan, toch?
Alle reacties Link kopieren
Als je 12 bent/wordt dan heb je als kind toch een grote stem in de omgangsregeling?

Als je zoon niet wil dan zou ik daar in meegaan. Zeker gezien het feit dat de vader de afspraken aan zijn laars lapt en komt wanneer het hem uitkomt. Laat hem maar naar de rechter gaan hoor.
Alle reacties Link kopieren
beetjegek schreef:
25-01-2018 06:42
Als zoon niet wil, gaat hij niet, punt.
Wat kan het leven toch simpel zijn ... vooral voor mensen die geen flauw benul hebben hoe dergelijke zaken in elkaar zitten ... niet dus.

In praktijk zijn het niet de kinderen die beslissen; pas vanaf 16j hebben ze medezeggenschap, maar pas vanaf 18 kunnen ze echt zelf beslissen.
Best is dat de ouders er zelf in overeenkomen, of anders moet er naar de rechter worden gestapt; een kind kan door de rechter worden gehoord vanaf 12j, maar op die leeftijd zijn er argumenten nodig die staan als een huis alvorens de rechter het kind zijn zin geeft.
Alle reacties Link kopieren
Pfff
Ja van die regelgeving ben ik op de hoogte. Kind mag niet alles zelf bepalen, dat doe ik dan ook niet. Want ik wil niet dat hij in de knel komt.

Zelf ben ik er een voorstander van de tussenoplossing van 4 dagen overnachten. En dat hij mij kan bellen als er wat is. Daar kan mijn zoon na enig wikken en wegen zich ook in vinden. Hij is niet blij maar het lijkt hem wel haalbaar. Dat gaat hij ook aan zijn vader zeggen.

Daarnaast is het ook een grote overwinning dat hij zijn verjaardag wil vieren. Het heeft ook veel moeite en tijd gekost om iedereen op dezelfde tijd te kunnen uitnodigen. Dat wil hij niet missen, omdat er geen vaste afspraken mogelijk waren ontstaan er dit soort knelmomenten.

Als moeder wil ik mijn zoon steunen. Als Autist voelt hij zich al minderwaardig en vindt het moeilijk zijn gevoel en mening te uiten. Meestal slaat hij op slot. Dat zijn mening serieus genomen wordt vind ik belangrijk voor de ontwikkeling van zijn eigenwaarde.

Aan de andere kant snap ik het belang van omgang en de positie van de vader. Hoe makkelijk het ook is om boos te zijn.

Vandaar de tussenoplossing van 4 nachten logeren. In het vonnis over omgang staat duidelijk 'in overleg'. Zo heb ik het ook geleerd van Het Centrum van Autisme en de GGD.

Zo hoopte ik beide partijen van dienst te zijn. Mijn zoon voelt zich gehoord, de vader krijgt ook wat meer zijn zin. Helaas blijft de vader zich stug aan zijn mening vast klampen terwijl zijn brieven steeds ingewikkelder worden en ik steeds meer ziek voel van het gevoel: "Maar dit klopt toch niet?'

Want in het vonnis staat toch duidelijk: in overleg, bij alles vermeld.
Alle reacties Link kopieren
Tja, stuur hem een brief of email waarin je duidelijk verwijst naar wat het vonnis zegt, en wat jouw voorstel is in het belang van jullie zoon. Vermeld er ook bij dat hij voor toelichting van het vonnis zich ten allen tijde kan wenden tot een juridisch specialist.

Ga daarna niet meer in op zijn loze dreigementen.
Alle reacties Link kopieren
Dat is een goeie! Ik merk dat alles wat ik zeg/schrijf door hem verkeerd wordt opgevat. Na 5 jaar speelt het nog steeds, Vooral omdat ik 'Je zoon wil/zegt...' schrijf. Dan vat hij het zeer letterlijk op en denkt dat de zoon alles bepaalt. Wat natuurlijk niet het geval is en makkelijk valt op te maken uit email wisseling.

Dank je wel Meaki

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven