Psyche
alle pijlers
Alweer angst
maandag 29 januari 2018 om 11:34
Soms gaat het goed, en dan opeens weer angst. Vanochtend ging het wel goed, boodschappen gedaan en moeder even met dingen geholpen. Daar koffie gedronken. Toen ik mijn flesje water ging vullen en opeens angstig werd. Ik had het gevoel dat ik duizelig begon te worden. En dacht niet duizelig worden en opeens begon mijn hart tekeer.
Ben snel naar huis gegaan, maar zie de hele tijd wel beetje raar met de ogen. Ik heb een bril voor het auto rijden, en die zet ik ook wel eens op als ik thuis ben. Zie nu wel iets beter. Maar nu ik thuis ben denk ik de hele tijd als k maar niet duizelig wordt, zit gewoon nu extra op mijn lichaam te letten en hoe ik mij voel.
Nu voel ik mij zo gespannen, heb het koud en zit gewoon te trillen. Daarbij heb ik een raar gevoel in ogen, en steeds knipperen. Net alsof er wat in mijn ogen zit. Ik vindt het zo niet leuk meer die angst... en aankomende vrijdag heb ik weer een sessie bij mijn psycholoog...
Ik durf daardoor minder goed dingen te ondernemen, ben zo bang dat ik wat heb... ik maak mij soms echt zorgen
Zou angst ooit overgaan? Ik probeer er alles aan om te ontspannen, maar mijn gevoel is sterker. Net alsof er steeds een nieuwe angst bij komt... en steeds maar twijfelen dokter bellen of niet?
Hoe kan ik mezelf een beetje rustig houden?
Ben snel naar huis gegaan, maar zie de hele tijd wel beetje raar met de ogen. Ik heb een bril voor het auto rijden, en die zet ik ook wel eens op als ik thuis ben. Zie nu wel iets beter. Maar nu ik thuis ben denk ik de hele tijd als k maar niet duizelig wordt, zit gewoon nu extra op mijn lichaam te letten en hoe ik mij voel.
Nu voel ik mij zo gespannen, heb het koud en zit gewoon te trillen. Daarbij heb ik een raar gevoel in ogen, en steeds knipperen. Net alsof er wat in mijn ogen zit. Ik vindt het zo niet leuk meer die angst... en aankomende vrijdag heb ik weer een sessie bij mijn psycholoog...
Ik durf daardoor minder goed dingen te ondernemen, ben zo bang dat ik wat heb... ik maak mij soms echt zorgen
Zou angst ooit overgaan? Ik probeer er alles aan om te ontspannen, maar mijn gevoel is sterker. Net alsof er steeds een nieuwe angst bij komt... en steeds maar twijfelen dokter bellen of niet?
Hoe kan ik mezelf een beetje rustig houden?
maandag 29 januari 2018 om 12:13
maandag 29 januari 2018 om 12:29
Google eens op '3-minuten-meditatie'. Helpt bij mij.
Wat mij ook helpt; lezen wat een angstaanval technisch is. Dat maakt het minder eng voor mij waardoor ik het weer snel onder controle heb (ene keer gaat wel beter dan de andere, toegegeven).
Oh ja; sommetjes maken in de hoofd. Bijvoorbeeld tellen in stappen van 3 (1, 4, 7, 10, 13).
Wat mij ook helpt; lezen wat een angstaanval technisch is. Dat maakt het minder eng voor mij waardoor ik het weer snel onder controle heb (ene keer gaat wel beter dan de andere, toegegeven).
Oh ja; sommetjes maken in de hoofd. Bijvoorbeeld tellen in stappen van 3 (1, 4, 7, 10, 13).
I wanna live my life with the volume full!
maandag 29 januari 2018 om 12:34
ik heb mijn angstklachten grotendeels kunnen oplossen door GEEN koffie/alcohol meer te gebruiken. Merkte het niet direct maar na verloop van tijd geen angstaanval meer gehad. Drink nu wel weer koffie maar ik denk 4 koppen koffie per week.(het is nooit 100% zeker of dit de oplossing was maar met een psycholoog was het me niet gelukt)
maandag 29 januari 2018 om 13:03
Oei.. heel herkenbaar dit, helaas..
Angst proberen te onderdrukken door controle te willen houden werkt niet, maar ja wat wel? En angst is vruchtbaar - eerst ben je bang voor hetgeen je in eerste instantie bang voor was. Na een tijdje word je bang voor een angstaanval, en zo kan het steeds een stukje verder groeien. Wat goed dat je naar een psycholoog gaat, dat is echt al heel goed om te doen! Hij/Zij zal je in ieder geval handvatten kunnen geven met hoe je beter met je angst om kunt gaan, zodat het in ieder geval wat beter te doen is.
Ik heb zelf jaren een angststoornis gehad, ben er uit gekomen door een combinatie van therapie (psychodrama-therapie, echt mega vaag maar het maakte op de een of andere manier wel duidelijk welke weg ik moest gaan) en doordat ik tot geloof ben gekomen. De enige manier om van de angst af te komen was om 'm niet meer weg te drukken maar 'm te laten komen en te wachten tot het vanzelf weer minder werd - doodeng, dat durfde ik alleen samen met God. En ja dat was ook nog best een zoektocht toen, af en toe naar de kerk en aarzelend bidden, maar ik merkte dat het me goed deed en zo zoek je verder, en na een lange weg werd mijn leven niet meer beheerst door angst. En zelfs al komt het soms terug en denk ik dat ik doodga - ik ben niet alleen, nooit alleen. God is er altijd bij, Hij houdt me vast en dat is voor mij een enorme troost.
Alhoewel de aanleg voor angstig zijn blijft, dus je moet sowieso je leven lang op jezelf letten en goed voor jezelf zorgen. Maar ja, denk ik dan, ieder mens heeft zijn eigen uitdaging in het leven.. Des te meer reden om nu goed te leren wat jouw triggers zijn en hoe jij ermee om kunt gaan (zowel als het niet goed gaat als wanneer het wel goed gaat - hoe zorg je dat dat zo blijft gaan?). Geen geweldige 'truuks' dus, behalve wees lief voor jezelf, ga inderdaad naar die psycholoog, sta open voor een helpende hand. Ik ben zelf ooit op het gelovige pad gekomen door zomaar een kerk binnen te lopen tijdens het shoppen, dat voelde toen zo fijn en thuis.. wellicht iets om te proberen voor jou ook? Hoe dan ook, ik wens je heel veel sterkte en succes in je zoektocht, en bid dat je vrede en vertrouwen mag vinden om te kunnen loslaten! Dikke knuffel!
Angst proberen te onderdrukken door controle te willen houden werkt niet, maar ja wat wel? En angst is vruchtbaar - eerst ben je bang voor hetgeen je in eerste instantie bang voor was. Na een tijdje word je bang voor een angstaanval, en zo kan het steeds een stukje verder groeien. Wat goed dat je naar een psycholoog gaat, dat is echt al heel goed om te doen! Hij/Zij zal je in ieder geval handvatten kunnen geven met hoe je beter met je angst om kunt gaan, zodat het in ieder geval wat beter te doen is.
Ik heb zelf jaren een angststoornis gehad, ben er uit gekomen door een combinatie van therapie (psychodrama-therapie, echt mega vaag maar het maakte op de een of andere manier wel duidelijk welke weg ik moest gaan) en doordat ik tot geloof ben gekomen. De enige manier om van de angst af te komen was om 'm niet meer weg te drukken maar 'm te laten komen en te wachten tot het vanzelf weer minder werd - doodeng, dat durfde ik alleen samen met God. En ja dat was ook nog best een zoektocht toen, af en toe naar de kerk en aarzelend bidden, maar ik merkte dat het me goed deed en zo zoek je verder, en na een lange weg werd mijn leven niet meer beheerst door angst. En zelfs al komt het soms terug en denk ik dat ik doodga - ik ben niet alleen, nooit alleen. God is er altijd bij, Hij houdt me vast en dat is voor mij een enorme troost.
Alhoewel de aanleg voor angstig zijn blijft, dus je moet sowieso je leven lang op jezelf letten en goed voor jezelf zorgen. Maar ja, denk ik dan, ieder mens heeft zijn eigen uitdaging in het leven.. Des te meer reden om nu goed te leren wat jouw triggers zijn en hoe jij ermee om kunt gaan (zowel als het niet goed gaat als wanneer het wel goed gaat - hoe zorg je dat dat zo blijft gaan?). Geen geweldige 'truuks' dus, behalve wees lief voor jezelf, ga inderdaad naar die psycholoog, sta open voor een helpende hand. Ik ben zelf ooit op het gelovige pad gekomen door zomaar een kerk binnen te lopen tijdens het shoppen, dat voelde toen zo fijn en thuis.. wellicht iets om te proberen voor jou ook? Hoe dan ook, ik wens je heel veel sterkte en succes in je zoektocht, en bid dat je vrede en vertrouwen mag vinden om te kunnen loslaten! Dikke knuffel!
.
maandag 29 januari 2018 om 13:50
Voelde me vanochtend heel raar, ben wel naar fysio geweest voor mijn ademhaling vanochtend en dat was de laatste sessie.
Toen heb ik aangegeven dat het wel beter ging, ik had ook minder last er van en voelde me goed. Tot het moment ik bij mijn ouders was, mijn moeder geholpen met folders lopen. Daar koffie gedronken en toen werd ik opeens angstig, zou mijn moeder verder helpen maar ben naar huis gegaan. Mijn ogen voelde vreemd en dacht heel tijd niet duizelig worden en wreef wat bij mijn slaap. Toen ik thuis kwam zat ik te trillen en had het zo koud, was zo gespannen en angstig. Heb toen wel 2 suikerklontjes gehad, doe ik wel vaker als ik me zo voel en had toen eerst ook geen zin in eten.
Maar nu gaat het wel beter. Ben even in huis aan het rommelen en opruimen en gaat iets beter, alleen opeens moe. Heb wel de huisarts gebeld en kan daar woensdag terecht. Gelukkig komt mijn vriend straks langs en gaan we behang scheuren. Even om wat na uit te kijken.
Morgen zou ik met mijn zusje op pad, maar zie daar tegen op. Want wou nou als het onderweg gebeurd etc. Laatste weken gingen wel redelijk goed, had wel klachten maar als ik eenmaal aan het werk was op weg, viel het mee. Maar door alle klachten weet ik nooit zo goed of het nou puur chronisch hyperventilatie is of dat er echt wat met mij aan de hand is waardoor ik ga twijfelen en ga googlen. Huisarts ben ik vaak geweest en tot nu toe kwam er nooit wat uit, uit alle onderzoeken.
Toen heb ik aangegeven dat het wel beter ging, ik had ook minder last er van en voelde me goed. Tot het moment ik bij mijn ouders was, mijn moeder geholpen met folders lopen. Daar koffie gedronken en toen werd ik opeens angstig, zou mijn moeder verder helpen maar ben naar huis gegaan. Mijn ogen voelde vreemd en dacht heel tijd niet duizelig worden en wreef wat bij mijn slaap. Toen ik thuis kwam zat ik te trillen en had het zo koud, was zo gespannen en angstig. Heb toen wel 2 suikerklontjes gehad, doe ik wel vaker als ik me zo voel en had toen eerst ook geen zin in eten.
Maar nu gaat het wel beter. Ben even in huis aan het rommelen en opruimen en gaat iets beter, alleen opeens moe. Heb wel de huisarts gebeld en kan daar woensdag terecht. Gelukkig komt mijn vriend straks langs en gaan we behang scheuren. Even om wat na uit te kijken.
Morgen zou ik met mijn zusje op pad, maar zie daar tegen op. Want wou nou als het onderweg gebeurd etc. Laatste weken gingen wel redelijk goed, had wel klachten maar als ik eenmaal aan het werk was op weg, viel het mee. Maar door alle klachten weet ik nooit zo goed of het nou puur chronisch hyperventilatie is of dat er echt wat met mij aan de hand is waardoor ik ga twijfelen en ga googlen. Huisarts ben ik vaak geweest en tot nu toe kwam er nooit wat uit, uit alle onderzoeken.
maandag 29 januari 2018 om 14:37
De verschijnselen die je beschrijft zouden ook gewoon door angst an sich kunnen komen - je geest heeft een enorme invloed op hoe je je voelt. Maar ik snap dat je niet gerust bent omdat je dat nu eenmaal niet 100% zeker kunt weten.. Psychisch goed met je klachten (en met 'wat als het dan ook gebeurt'-gedachten) om leren gaan is echter sowieso een goed idee.
Tip: ga juist wel met je zusje op pad! Als je zaken gaat vermijden omdat je ergens bang voor bent, word je uiteindelijk niet minder bang maar juist nog banger, en durf je uiteindelijk steeds minder. Vertel gewoon aan je zusje wat er vandaag gebeurd is en dat je dat best spannend vindt, en spreek af dat als het weer niet gaat, jullie gewoon net zo lang ergens gaan zitten tot het wel weer gaat. Dan staat zij ook niet ineens raar te kijken als je je ineens niet goed voelt. En wie weet heb je morgen juist een superdag, even er uit zijn doet ook goed!
Tip: ga juist wel met je zusje op pad! Als je zaken gaat vermijden omdat je ergens bang voor bent, word je uiteindelijk niet minder bang maar juist nog banger, en durf je uiteindelijk steeds minder. Vertel gewoon aan je zusje wat er vandaag gebeurd is en dat je dat best spannend vindt, en spreek af dat als het weer niet gaat, jullie gewoon net zo lang ergens gaan zitten tot het wel weer gaat. Dan staat zij ook niet ineens raar te kijken als je je ineens niet goed voelt. En wie weet heb je morgen juist een superdag, even er uit zijn doet ook goed!
maandag 29 januari 2018 om 14:58
Mijn zusje weet er gelukkig van, ook omdat zij kampt met angsten en mij ook alles vertelt. Haar kan ik juist wel advies geven en uitleggen hoe angst werkt... maar opmezelf lukt dat niet....krokusvm schreef: ↑29-01-2018 14:37De verschijnselen die je beschrijft zouden ook gewoon door angst an sich kunnen komen - je geest heeft een enorme invloed op hoe je je voelt. Maar ik snap dat je niet gerust bent omdat je dat nu eenmaal niet 100% zeker kunt weten.. Psychisch goed met je klachten (en met 'wat als het dan ook gebeurt'-gedachten) om leren gaan is echter sowieso een goed idee.
Tip: ga juist wel met je zusje op pad! Als je zaken gaat vermijden omdat je ergens bang voor bent, word je uiteindelijk niet minder bang maar juist nog banger, en durf je uiteindelijk steeds minder. Vertel gewoon aan je zusje wat er vandaag gebeurd is en dat je dat best spannend vindt, en spreek af dat als het weer niet gaat, jullie gewoon net zo lang ergens gaan zitten tot het wel weer gaat. Dan staat zij ook niet ineens raar te kijken als je je ineens niet goed voelt. En wie weet heb je morgen juist een superdag, even er uit zijn doet ook goed!
Heel raar, terwijl ik heel goed weet hoe alles werkt. Vaak na zo aanval, voel ik mij moe en een zwaar hoofd gevoel. En vaak komt het zomaar uit het niets. In het verleden vaak met angst te maken gehad, ging een tijd goed, en nu sinds bijna een jaar weer angsten met up en downs
maandag 29 januari 2018 om 15:20
dinsdag 30 januari 2018 om 07:48
Ik zie er wel erg tegenop, bang dat ik weer iets krijg.
Gisteravond voelde ik mij wel beter gelukkig, maar zit er de hele tijd aan te denken.
Wat nou als het wel gebeurd? wat moet ik doen? kan dan niet snel weg etc
Het is zo frustrerend... En snap ook niet waar het zo ineens vandaan komt. Misschien onbewust te veel gedaan?
Gisteravond voelde ik mij wel beter gelukkig, maar zit er de hele tijd aan te denken.
Wat nou als het wel gebeurd? wat moet ik doen? kan dan niet snel weg etc
Het is zo frustrerend... En snap ook niet waar het zo ineens vandaan komt. Misschien onbewust te veel gedaan?
dinsdag 30 januari 2018 om 08:03
dinsdag 30 januari 2018 om 08:28
ik denk dat je teveel denkt en dat je serieus een leuke ontspannende hobby kunt gebruikenmy_little schreef: ↑30-01-2018 07:48Ik zie er wel erg tegenop, bang dat ik weer iets krijg.
Gisteravond voelde ik mij wel beter gelukkig, maar zit er de hele tijd aan te denken.
Wat nou als het wel gebeurd? wat moet ik doen? kan dan niet snel weg etc
Het is zo frustrerend... En snap ook niet waar het zo ineens vandaan komt. Misschien onbewust te veel gedaan?
Lorem Ipsum
dinsdag 30 januari 2018 om 08:42
rare kriebels dat niet, wat ik voel is wel iets anders dan dit. Ik heb voornamelijk als ik een angstaanval heb wel bekaf bent.
