Kinderen
alle pijlers
Pikkend kind
maandag 26 februari 2018 om 22:21
Hoi
Ik heb een tweeling van 8 jaar waarvan 1 van de 2 nu al jaren dingetjes pikt.
Natuurlijk snoepjes/koekjes/chips.... en dat kan ik dan nog wel begrijpen al hoort het niet,
maar het zijn ook andere dingen. Complete etenswaren zoals een pot augurken (die ze uiteraard niet open krijgt, thee maken met warm water, noodles, suiker... echt heel rare dingen. Het "bewijsmateriaal" gooit ze buiten als ze kan, of achter de verwarming (convectoren dus je ziet het niet zo snel als er wat achter ligt) Maar het is niet alleen eten! Ze krijgt overigens voldoende te eten hoor! Maar lijkt wel alsof ze gewoon ALTIJD kan eten! Buiten eten heeft ze ook eens kleren, schoenen, een digitenne ontvanger, oude telefoons/ tablets van ons gepikt. Ergste is nog dat als ze denkt: oh die telefoon/tablet is leeg... ze gewoon een oplader van bv lampjes, scheerapparaat etc in de telefoon/tablet stopt! Gevaarlijk dus! Geen enkele straf helpt. Naar bed is steeds zeuren naar wc te moeten, drinken etc....Praten helpt niet, ook niet als familie/vrienden/ vreemden zoals de huisarts, juffen van school etc... ze voelt zich dan wel schuldig en weet dat het niet mag maar ze gaat er gewoon mee door! Gelukkig is het meestal wel in huis en niet in winkels maar toen ik het aankaartte op school bleek dat daar ook koekjes en snoepjes verdwenen uit rugzakken op de gang! Nogmaals... ze krijgt echt voldoende te eten en snoepen en fruit. Haar zelf haar snoep onbeperkt laten eten zodat op=op klaar betekend werkt ook niet want dan begint ze aan ons eten en haar zusje's snoepjes etc. Word er zo moe van om elke zak chips, snoep, nootjes mee naar mijn slaapkamer te nemen om het daar te verstoppen 's nachts! En dan NOG probeert ze als ik slaap het uit mijn slaapkamer kasten te pikken. Gewoon terwijl ik erlangs lig te slapen! De huisarts weet er van en heeft ook geen verklaring. Wie o wie heeft tips!?
Ik heb een tweeling van 8 jaar waarvan 1 van de 2 nu al jaren dingetjes pikt.
Natuurlijk snoepjes/koekjes/chips.... en dat kan ik dan nog wel begrijpen al hoort het niet,
maar het zijn ook andere dingen. Complete etenswaren zoals een pot augurken (die ze uiteraard niet open krijgt, thee maken met warm water, noodles, suiker... echt heel rare dingen. Het "bewijsmateriaal" gooit ze buiten als ze kan, of achter de verwarming (convectoren dus je ziet het niet zo snel als er wat achter ligt) Maar het is niet alleen eten! Ze krijgt overigens voldoende te eten hoor! Maar lijkt wel alsof ze gewoon ALTIJD kan eten! Buiten eten heeft ze ook eens kleren, schoenen, een digitenne ontvanger, oude telefoons/ tablets van ons gepikt. Ergste is nog dat als ze denkt: oh die telefoon/tablet is leeg... ze gewoon een oplader van bv lampjes, scheerapparaat etc in de telefoon/tablet stopt! Gevaarlijk dus! Geen enkele straf helpt. Naar bed is steeds zeuren naar wc te moeten, drinken etc....Praten helpt niet, ook niet als familie/vrienden/ vreemden zoals de huisarts, juffen van school etc... ze voelt zich dan wel schuldig en weet dat het niet mag maar ze gaat er gewoon mee door! Gelukkig is het meestal wel in huis en niet in winkels maar toen ik het aankaartte op school bleek dat daar ook koekjes en snoepjes verdwenen uit rugzakken op de gang! Nogmaals... ze krijgt echt voldoende te eten en snoepen en fruit. Haar zelf haar snoep onbeperkt laten eten zodat op=op klaar betekend werkt ook niet want dan begint ze aan ons eten en haar zusje's snoepjes etc. Word er zo moe van om elke zak chips, snoep, nootjes mee naar mijn slaapkamer te nemen om het daar te verstoppen 's nachts! En dan NOG probeert ze als ik slaap het uit mijn slaapkamer kasten te pikken. Gewoon terwijl ik erlangs lig te slapen! De huisarts weet er van en heeft ook geen verklaring. Wie o wie heeft tips!?
dinsdag 27 februari 2018 om 07:00
Je zoon is nu 19. Hoe heb jij dit aangepakt? En hoe is zijn leventje tot nu toe verlopen?trina schreef: ↑27-02-2018 02:48CLB en gezinsbond geef je aan, dat betekend dus dat je in België woont. Hoe vreemd ook, ik herken het, mijn zoon, nu bijna 19 jaar, pakte nooit een dichte verpakking, maar alles wat open was, at hij op. Tot de raarste dingen, zo kon hij midden in de nacht opstaan om bevroren frikandellen/bami schijven/patat, te pakken en op te eten of dan wel uit het raam te gooien. Als er niets open was, ging hij voor telefoon kabels, schoenen, sokken, bestek, borden, verzin het maar en wij vonden het later terug. Al dan niet heel/kapot getrokken en hij zei altijd, ik weet het niet. Mijn zoon kon ik met alles qua eten volstouwen, toch bleef hij stelen. Nee, het is niet dat wat in huis is voor ene is, natuurlijk kunnen ze pakken wat er is, maar niet alles is voor ene! Zo heb ik me vaak vertwijfeld afgevraagd waar de limonade was, we haalden elke 2 dagen twee flessen en die waren schoon op, met 6 liter ijs thee, 4 liter frisdrank. Een kilo suiker, was in 2 dagen op, of weg, dat kan ook. Geld verdween, soms twijfelde ik, heb ik het wel of niet uitgegeven, telde ik alles na, nu niet uitgegeven dus. Ook mijn zoon pakte dingen weg uit school, hele stomme dingen, opstrijk logo's van de school. Een potloodje hier een t-shirt van een medeleerling daar. Afijn, werd er stapelgek van. Mijn zoon werd zo vingervlug dat hij zelfs bij de rechtbank magneetjes kon pikken en daar was hij trots op, nou ik stukken minder. Zoek heel snel hulp meis, ga verder dan het CLB, zoek een. goede kinder psygologe. Je mag me altijd in pb aanspreken
dinsdag 27 februari 2018 om 08:05
Heel herkenbaar. (Stief)dochter hier idem. Is nu 14 en nog niks veranderd. Ging wel een beetje met vlagen maar begon zo rond haar 8ste en is nooit helemaal weggeweest.
Ze zit sinds haar 7e in therapie maar die konden er ook niks mee. Zelf zegt ze ook altijd "weet niet".
Er verdween hier van alles. Ging ook niet zozeer om het eten al is ze wel dol op snoep. Mijn sleutels verdwenen, rekeningen, rijbewijs van een vriendin van me, etc.
Op school was het vooral snoep. Overigens was ze op school niet stil zoals jouw kind. School en thuis was wel een beetje hetzelfde gedrag.
Ze woont nu bij haar moeder. Laatste berichten zijn nog steeds dat ze van alles verduistert.
Hoop dat jullie kunnen uitvinden waarom ze het doet en er een oplossing voor kunnen vinden.
Ze zit sinds haar 7e in therapie maar die konden er ook niks mee. Zelf zegt ze ook altijd "weet niet".
Er verdween hier van alles. Ging ook niet zozeer om het eten al is ze wel dol op snoep. Mijn sleutels verdwenen, rekeningen, rijbewijs van een vriendin van me, etc.
Op school was het vooral snoep. Overigens was ze op school niet stil zoals jouw kind. School en thuis was wel een beetje hetzelfde gedrag.
Ze woont nu bij haar moeder. Laatste berichten zijn nog steeds dat ze van alles verduistert.
Hoop dat jullie kunnen uitvinden waarom ze het doet en er een oplossing voor kunnen vinden.
dinsdag 27 februari 2018 om 08:30
De wijze waarop je hier schrijft, in dit bericht....de termen en bewoordingen......gebruik je die ook richting kind? Ze zijn behoorlijk negatief. Ik kan me je frustratie voorstellen hoor. Die woorden kunnen wel wat teweeg brengen bij een 8-jarige.Tas127 schreef: ↑26-02-2018 23:13Het is inderdaad gewoon ordinair jatten en niet verplaatsen!
Ik heb dus inmiddels ook iemand van een gezinsbond hier om oa mij te ondersteunen omdat ik gek word van haar gedrag. (niet alleen pikken maar ook extreem druk/aanwezig gedrag thuis terwijl ze op school als een kasplantje in de klas zit!) Er zit dus echt totaal iets fout in haar gedrag! Heb ik alleen haar zusje thuis is er niks aan de hand, Hoor en zie ik niet, maar zodra de ander thuis komt is het bal! Zusje word druk, hond word druk etc! En ja de huisarts verwijst wel verder daarom is die persoon van de gezinsbond hier ook 1x per week. Ook school geeft concentratie stoornissen aan en is CLB ook van op de hoogte (Dit ook bij haar zusje) en concentratie testen worden ZSM afgenomen. Ook zullen deze een kinder psygoloog op de hoogte stellen van dit gedrag dus het is niet dat we er niet mee bezig zijn, we grijpen wel degelijk in maar ik wil graag wat advies van iemand die dit gedrag herkent zodat ik ook wat meer info heb over wat het kan zijn, wat ik in de tussentijd kan doen en hoe ik het kan voorkomen want het lijkt me dat ze gewoon niet echt goed in haar vel zit! Oh en voor de gene die het gewichtsverschil vroeg: De pikker (noem het kind A) was al sinds geboorte veel zwaarder en groter dan haar zusje (kindNu nog schelen ze bijna een kop. Ze is absoluut niet te zwaar en zeker niet te ligt. Echt gemiddeld zeg maar al zie ik wel rolletjes aan de heupen verschijnen. Maar verder echt nergens dus ze is zeker niet te zwaar!
dinsdag 27 februari 2018 om 08:36
Is er meer aan de hand dan je hier schrijft? Je hoeft natuurlijk geen antwoord op die vraag te geven.
Maar denk eens na.
Is er iets gebeurd in jullie leven, recent of langer geleden? Een life-event dat indruk maakte op kind?
Zijn er problemen binnen jullie gezin? Bewust of onbewust, voelbaar voor kind?
Soms kan dit een manier zijn om om te gaan met de dingen die gebeuren of gebeurd zijn. Een soort van mechanisme dat in werking treedt of is getreden op enig moment. Om iets te handelen, te plaatsen, te verwerken, te onderdrukken.
Ik ben geen specialist. Dus ik raad je zeker aan een specialist hierbij te betrekken.
Lijkt me ontzettend naar voor jou/jullie gezin en ook voor het kind.
Maar denk eens na.
Is er iets gebeurd in jullie leven, recent of langer geleden? Een life-event dat indruk maakte op kind?
Zijn er problemen binnen jullie gezin? Bewust of onbewust, voelbaar voor kind?
Soms kan dit een manier zijn om om te gaan met de dingen die gebeuren of gebeurd zijn. Een soort van mechanisme dat in werking treedt of is getreden op enig moment. Om iets te handelen, te plaatsen, te verwerken, te onderdrukken.
Ik ben geen specialist. Dus ik raad je zeker aan een specialist hierbij te betrekken.
Lijkt me ontzettend naar voor jou/jullie gezin en ook voor het kind.
dinsdag 27 februari 2018 om 08:47
Het gaat niet om de spullen.
Ze komt iets te kort en ze weet niet hoe ze daar aan kan werken dus pikt ze maar wat om het lege gevoel op te vullen. Ze heeft bijvoorbeeld te weinig zelfvertrouwen, krijgt te weinig complimentjes of wil iets beter kunnen maar het lukt niet.
Mensen snappen zelfsbeschadigers, anorexia patiënten of alcoholisten ook niet. Maar het gaat niet om het snijden, niet eten of veel drinken. Het gaat om de leegte die ze daar mee vullen.
Ze komt iets te kort en ze weet niet hoe ze daar aan kan werken dus pikt ze maar wat om het lege gevoel op te vullen. Ze heeft bijvoorbeeld te weinig zelfvertrouwen, krijgt te weinig complimentjes of wil iets beter kunnen maar het lukt niet.
Mensen snappen zelfsbeschadigers, anorexia patiënten of alcoholisten ook niet. Maar het gaat niet om het snijden, niet eten of veel drinken. Het gaat om de leegte die ze daar mee vullen.
dinsdag 27 februari 2018 om 12:11
Het kan nog prima overwaaien na vele jaren omdat hij het ineens niet meer okee vindt (schaamt zich ineens rot t.o.v. een populair vriendje) of omdat hij niet meer van dat soort spanning houdt.
Of omdat bewakingssystemen steeds beter worden en de pakkans bijna 100% wordt.
Ik zou blijven zeggen tegen het kind dat ik het niet lief vind. En er niet om lachen. Ook al vind je het nog zo begrijpelijk; het blijven andermans spullen. Ik zou wel vrienden met je kind blijven en hem in het openbaar niet afvallen, tenminste niet zonder bewijs.
Of omdat bewakingssystemen steeds beter worden en de pakkans bijna 100% wordt.
Ik zou blijven zeggen tegen het kind dat ik het niet lief vind. En er niet om lachen. Ook al vind je het nog zo begrijpelijk; het blijven andermans spullen. Ik zou wel vrienden met je kind blijven en hem in het openbaar niet afvallen, tenminste niet zonder bewijs.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
dinsdag 27 februari 2018 om 12:18
Je kunt je toch niet alles toe-eigenen omdat het toevallig in je eigen huis ligt? Ik heb een telefoon, mijn man ook. Die van hem is van hem en die van mij is van mij. Lijkt me vrij simpel. En waar kinderen niet aan hoeven te zitten, daar kunnen ze gewoon van afblijven, volgens mij. En anders even vragen.permis schreef: ↑26-02-2018 22:32Pikken?! Ze verplaatst gewoon dingen in haar eigen huis. Raar om dat zo te noemen. Onze kinderen wonen net zo goed in dit huis als wij en mogen natuurlijk aan alle spullen komen, dan vind ik niet dat ze van ons stelen.
In een school of winkelsituatie is iets anders.
Straffen lijkt me totaal geen doelgerichte aanpak. Er achter komen waaróm ze dat doet wel. En het zal vanzelf wel overgaan verder, zoals bijna alles.
TO; ik zou er toch nog eens mee naar een deskundige gaan.
dinsdag 27 februari 2018 om 22:42
In ieder geval kan het misschien helpen om haar positieve aandacht te geven. Vertel haar iedere dag dat je heel veel van haar houdt. En dat er niets is wat daar iets aan kan veranderen. Geef haar iedere dag een stevige knuffel. Vertel haar dat je blij bent dat ze er is. Laat haar weten en merken dat ze nodig is en dat ze erbij hoort.
En focus op haar positieve eigenschappen en positieve acties. Geef haar complimenten als ze dingen goed doet, of als ze positief gedrag laat zien, of als ze ergens goed in is.
En focus op haar positieve eigenschappen en positieve acties. Geef haar complimenten als ze dingen goed doet, of als ze positief gedrag laat zien, of als ze ergens goed in is.
dinsdag 27 februari 2018 om 23:12
Natuurlijk praat ik niet zo naar haar toe. Hier uiteraard wel omdat het gewoon uiterst frustrerend voor mij is. Meestal kijk ik er gewoon niet eens meer van op en pak het terug. Het heeft toch geen zin haar aan te spreken. Het snoep ofzo is al op dus ja walt weinig over te zeggen en bij andere zaken vraag ik haar gewoon van onze spullen af te blijven. Maar het is toch verdomd vervelend als ze 's nacht de WERK telefoon van haar vader pakt en deze (nog op data ipv wifi staand) A: vol download met spelletjes, en B zodra de batterij op is en deze uitvalt, hem toch weer aan zet en 3x de verkeerde pincode intoetst, waarna je dus de baas kan vragen om de PUK code!
Ik snap ook wel dat ze iets tekort komt maar ze geeft niet aan wat.
En ik weet zeker ook dat haar zelf vertrouwen soms vrij laag is want ze heeft een heel grote mond hier maar ze is altijd super verlegen bij nieuwe mensen omdat ze dan ook zegt: Mensen die mij niet kennen kijken mij altijd raar aan om mijn haren (ze heeft prachtig rood haar) Iedereen maakt juist complimenten maar en ze word er ook niet om gepest maar voelt zich toch onzeker soms. Als ik haar continue zou aanspreken, denk ik juist dat ze hier thuis timide zou worden en druk op school maar dat is dus ook niet. Ik was dan ook echt heel verbaasd dat de juf zei dat ze bijna katatonisch in de klas zit! Ze ziet dan wel weer druk gedrag tijdens speeltijd. Daarom vind ik het juist zo raar. En de hulp is idd ook al wel ingeschakeld maar ben ook blij te lezen dat anderen hier ook zoiets mee maken/maakten want het vreet mij best op. Wat ik er niet bij had vermeld is dat mijn man internationaal chauffeur is en dus alleen het weekend thuis. Dus ik zit echt wel met hun 2 alleen thuis en ik kan er dus niet even tussenuit als het drukke me teveel word
Overigens word ook mijn man af en toen tureluurs van haar gedrag als hij thuis is en dat is dan maar 2 dagen tegenover mij 24/7 
Ik snap ook wel dat ze iets tekort komt maar ze geeft niet aan wat.
En ik weet zeker ook dat haar zelf vertrouwen soms vrij laag is want ze heeft een heel grote mond hier maar ze is altijd super verlegen bij nieuwe mensen omdat ze dan ook zegt: Mensen die mij niet kennen kijken mij altijd raar aan om mijn haren (ze heeft prachtig rood haar) Iedereen maakt juist complimenten maar en ze word er ook niet om gepest maar voelt zich toch onzeker soms. Als ik haar continue zou aanspreken, denk ik juist dat ze hier thuis timide zou worden en druk op school maar dat is dus ook niet. Ik was dan ook echt heel verbaasd dat de juf zei dat ze bijna katatonisch in de klas zit! Ze ziet dan wel weer druk gedrag tijdens speeltijd. Daarom vind ik het juist zo raar. En de hulp is idd ook al wel ingeschakeld maar ben ook blij te lezen dat anderen hier ook zoiets mee maken/maakten want het vreet mij best op. Wat ik er niet bij had vermeld is dat mijn man internationaal chauffeur is en dus alleen het weekend thuis. Dus ik zit echt wel met hun 2 alleen thuis en ik kan er dus niet even tussenuit als het drukke me teveel word
Overigens word ook mijn man af en toen tureluurs van haar gedrag als hij thuis is en dat is dan maar 2 dagen tegenover mij 24/7
dinsdag 27 februari 2018 om 23:21
Ik weet niet in opstartster haar geval.
Maar standaard zijn hier in België de wachtlijsten voor psychische hulp ettelijke maanden tot jaren.
(Bij bepaalde instanties zeggen ze letterlijk dat het zinloos is om je in te schrijven, want dat er een wachtlijst van 2 à 3 jaar is.)
dinsdag 27 februari 2018 om 23:30
Oh ja... het is dus een tweeling en haar zusje doet het al dan niet onder invloed van de ander ook. Maar dan is het alleen snoepjes/koekjes maar ook ALLEEN als de ander dus thuis is. Die neemt niks anders en zeker niet van anderen. Het verschil is erg goed merkbaar in vakanties wanneer de zus wel eens een weekje met haar papa mee gaat. Dan hoor of zie ik de andere die thuis is gewoon niet. Vraagt amper om een snoepje, zal niks pikken, is heel rustig, vermaakt zichzelf prima met een bij wijze van spreken een pluisje dat ze zit liggen. Het is dan ook echt een groot verschil met rust in huis. Dat is bijna niet voor te stellen. Gelukkig ben ik niet de enige die dat zegt want dan zou ik me ook schuldig voelen, maar ook mensen die oppassen op beiden of alleen een van de 2 zien echt het verschil in gedrag.
Nogmaals, ik wil echt niet kwaad over haar spreken want ik houd van allebei even veel uiteraard en ik zoek zelf niet voor niets hulp voor haar... Vandaar dat ik het hier ook nog eens vraag om ervaringen. Dit meer voor mezelf aangezien het mij echt frustreert soms en dit utieraard in negativiteit om kan slaan als het te ver gaat dadelijk. Professionele hulp loopt dus vol op maar ben gewoon benieuwd naar andere mensen hun ervaringen.
Nogmaals, ik wil echt niet kwaad over haar spreken want ik houd van allebei even veel uiteraard en ik zoek zelf niet voor niets hulp voor haar... Vandaar dat ik het hier ook nog eens vraag om ervaringen. Dit meer voor mezelf aangezien het mij echt frustreert soms en dit utieraard in negativiteit om kan slaan als het te ver gaat dadelijk. Professionele hulp loopt dus vol op maar ben gewoon benieuwd naar andere mensen hun ervaringen.
dinsdag 27 februari 2018 om 23:33
En dus moet je je maar niet door laten verwijzen?Tornacense schreef: ↑27-02-2018 23:21Ik weet niet in opstartster haar geval.
Maar standaard zijn hier in België de wachtlijsten voor psychische hulp ettelijke maanden tot jaren.
(Bij bepaalde instanties zeggen ze letterlijk dat het zinloos is om je in te schrijven, want dat er een wachtlijst van 2 à 3 jaar is.)
Het gaat sowieso via J&G.
dinsdag 27 februari 2018 om 23:33
Uiteraard! Vandaar dat er ook eens per week iemand van de gezinsbond komt en hen ook observeert en
daarnaast mij een beetje ondersteund in dagelijks taken waar ik dus niet aan toe kom hierdoor.
En het CLB uiteraard voor de concentratie testen en de aanvraag kinderpsygoloog.
(CLB is een beetje net zo als in Nederland het consultatie bureau)
dinsdag 27 februari 2018 om 23:39
Ik vind het bizar dat dit al zo lang aan de gang is zonder serieuze hulp. Dat jaar had allang overbrugd kunnen zijn.
dinsdag 27 februari 2018 om 23:40
Dat ga ik ook nooit zelf oplossen, dat snap ik ook wel!ElizabethThatcher schreef: ↑27-02-2018 23:32Nogmaals: ga nu niet lopen aanklooien met goedbedoeld advies van wildvreemden. Je wilt niet nog meer kapot maken.
En ga zeker niet aanklooien. Zoals gezegd zijn instanties op de hoogte.
Ik wil gewoon graag horen van mensen die iets soortgelijks hebben meegemaakt of meemaken!
Ik vraag toch niet om oplossingen? Vraag om ervaringen... meer om te horen dat ik niet de enige ben die zoiets meemaakt.
Snap natuurlijk ook zelf wel dat ieder kind anders is en ieder een andere oplossing nodig heeft en daarom is er ook
professionele hulp ingeschakeld.
Maar buiten het kind is er ook nog een ouder die het moet doormaken...
Waar praktisch geen hulp voor is. Die overloopt in werk, druk kind, nog een ander kind dat aandacht nodig heeft, afspraken overal heeft met hulp instanties etc..Vandaar dat ik ervaringen vraag. Iemand die dit al heeft meegemaakt kan misschien mijzelf wel tips geven
over hoe dit door te maken, buiten wat het beste is voor mijn kind want dat word wel geregeld, maar ben er zelf ook nog!
dinsdag 27 februari 2018 om 23:48
Ja is Belgisch inderdaad
Ben wel Nederlands maar in België woonachtig.
Het is zoiets als een verzorgende van het WMO in Nederland.
Gewoon iemand om je thuis te ondersteunen in dagelijkse dingen, helpen met de kinderen etc.
Zij helpt mij nu met wat taken in huis waar ik door de drukte dus niet aan toe kom en observeert
ondertussen de kinderen.
