Alles heeft een reden?

Denk dat de mensen dat vooral zeggen om dat ze :
Niet weten wat ze anders moeten zeggen
moed in willen praten

Mwah, ik zou me meer zorgen maken dat je hier zo boos van wordt. Waarom?
En hoezo denk je te weten dat mensen eigenlijk iets anders bedoelen?

Ik zelf denk overigens niet dat er voor alles een reden is.

Vraag het die mensen eens als ze zelf met een overlijden van een jong persoon, of ziekte zitten. Of ze daar beter of sterker van geworden zijn, ben bang van niet.
Ik denk wel dat je als je iets ergs meemaakt misschien beter leert relativeren, maar er echt beter van worden, niet iedereen

Ik heb nog nooit iemand horen zeggen dat alles een reden heeft. Ik denk ook niet dat alles een reden heeft. Soms gebeuren nou eenmaal dingen.

Als mensen zeggen dat je er iets van kan leren/sterker van wordt, dan bedoelen ze dat vast goed. Soms wil je ook gewoon graag iets opbeurends zeggen, terwijl er maar heel weinig positiefs is. Probeer het ze niet kwalijk te nemen.

Ik zeg het ook. Maar meer bij situaties als: je hebt de baan niet gekregen, je date reageert nergens meer op. Beide situaties niet leuk, maar ik wil dan geloven dat er iets beters op m’n pad komt.
Bij het overlijden van iemand of een ander heftig gebeurtenis is het een redelijke botte opmerking.

Zelf iets meegemaakt waarbij iemand zo'n opmerking plaatste TO?

Ik begrijp je irritatie wel, heb zelf een jarenlange, zwarte periode gehad en dan zeiden mensen ‘maar het heeft je wel gebracht waar je nu bent.’

Mensenmensen wat haatte ik dat. Dat ze benadrukten dat wat voor mij alleen maar donker en zwaar was ook een positieve kant had. Nou niet dus vond ik.

Nu zie ik dat ze helemaal gelijk hadden. Het was een les, zoals alles in het leven een les is. Wel een zware, maar misschien had ik hem wel nodig. En haal dat misschien maar weg.

Niet zozeer een reden als wel een bepaalde uitkomst. Alles wat je meemaakt creëert nieuwe situaties, mogelijkheden en kansen. Het is maar net of je ze wilt of kunt herkennen.

Beter zeg je: 'alles heeft een oorzaak en een reden'.

Subtiel verschil maar wel waar. Zei het vandaag nog tegen een mij vaag bekende man, ken hem van een praatje in het park als we de hond uitlaten en elkaar ontmoeten.
Hij: gescheiden, vrouw was alcoholist geworden en niet te weinig.
Ik: hoe kwam dat zo
Hij: ze kon de dood van onze zoon van 22 die verongelukte na een avondje stappen en met teveel drank op samen met 2 vrienden tegen een boom opklapte niet verwerken.
Ik: zo zie je maar, alles heeft een oorzaak en een reden.

Hij vond het fijn dat ik dat zei omdat het zowel op zijn ex sloeg -waar hij wel degelijk nog veel om gaf en naar omkeek- en ook omdat hij zich vaak depressief voelde.
Niet om mezelf op de borst te slaan dat ik het zo goed zeg allemaal maar zoals het gesprek verliep gaf het hem troost. Geen kritiek omdat hij na ruim 30 jaar huwelijk 'zijn arme vrouw in de steek gelaten had' zoals hem vaak verweten wordt, ook geen kritiek op zijn vrouw die gewoon niet kon leven maar toch bleef ademen na zo'n vreselijke tegenslag.

Het was hun enige zoon die ze op 37 jarige leeftijd nog kreeg toen ze dacht nooit meer kinderen te krijgen. Een mens zou van minder aan de drank gaan, en getrouwd blijven met iemand die al tien jaar niet meer aanspreekbaar is, niet geholpen kan en wil worden... een kwade dronk heeft bovendien waarbij ze hem echt aanvloog en met kapotgeslagen flessen in zijn gezicht stak: de tweede keer dat ze dat deed is hij opgestapt. Met een gebroken hart, dat wel.

Ja, dan heeft alles wat hij me vertelde een oorzaak én een reden.

Lijkt me erger als mensen zeggen, en dat deden veel mensen: je MOET elkaar steunen, waarom heb je niet gezorgd dat ze van de drank afbleef. Intens triest.
En ik zei het omdat ik het meende, bovendien geen ander antwoord voorhanden had. Het zal je maar gebeuren...

Ik zeg het niet tegen mensen en ik kan er niks mee als mensen het tegen mij zeggen. Zeg dan dat je niet weet wat te zeggen, dat is honderd keer begripvolle dan zeggen dat iets een reden heeft. Zeggen dat iets een reden heeft klinkt bijna alsof je daar blij mee moet zijn.

Kind dood? Alles heeft een reden.

Dat is toch heel anders dan; kind dood? Ik weet niet wat te zeggen. Of; wat rot.

Ik denk dat mensen instinctief een mens willen opbeurend of ergens het positieve van in willen laten zien. Terwijl je op dat moment eigenlijk gewoon wil horen dat het gewoon ronduit kut is wat er is gebeurd.

Ja, super irritant inderdaad als mensen dat zeggen. Zeker als er een fataliteit of ongeluk in het spel is. Hou dan je muil, als je niks beters te zeggen hebt.

Annelleke schreef: ↑

04-03-2018 03:24

Ik zeg het niet tegen mensen en ik kan er niks mee als mensen het tegen mij zeggen. Zeg dan dat je niet weet wat te zeggen, dat is honderd keer begripvolle dan zeggen dat iets een reden heeft. Zeggen dat iets een reden heeft klinkt bijna alsof je daar blij mee moet zijn.

Kind dood? Alles heeft een reden.

Dat is toch heel anders dan; kind dood? Ik weet niet wat te zeggen. Of; wat rot.

Ik denk dat mensen instinctief een mens willen opbeurend of ergens het positieve van in willen laten zien. Terwijl je op dat moment eigenlijk gewoon wil horen dat het gewoon ronduit kut is wat er is gebeurd.

Zo, jij bent goed in aannames doen en voor anderen denken!

Maarreh...Nee hoor, soms vertellen mensen dat ze vaak onheus bejegend worden, zoals ik hierboven schreef dat een oudere man van alle kanten op zijn lazer krijgt omdat hij jaren geleden was gescheiden van zijn vrouw. Verhuisd was omdat hij het niet meer trok in zijn oude woonplaats. Geen contact meer met de weinige familie die hij nog had. Ik denk dan meteen: wat zou daar achter zitten, vast geen fijn verhaal..

Als hij verteld dat hij is gescheiden vullen ze alvast in dat die vrouw door ZIJN gedrag aan de drank is gegaan, kannie anders..
Natuurlijk zeg je dan eerst kut voor je en sommigen ook nog een paar cliché's (waar ik dan weer niet tegen kan).

Als je dan dóórvraagt wat er nou eigenlijk mis is gegaan al is het al een poos geleden (daar vraagt allang niemand meer naar liever zeggen ze nou rot voor je zeg, weet niet wat ik moet zeggen en wegwezen want moeilijk, niet gezellie), hoe kwam het dat zijn vrouw op die leeftijd naar de fles greep na een lang en gelukkig huwelijk kortom begrip toont voor iemands beweegredenen is 'alles heeft een reden en een oorzaak' althans in dit geval heel troostend.

Die man was blij dat hij eens een keer NIET direct de schuld kreeg van het overlijden van zijn zoon die met drank op achter het stuur zat -zijn vrouw was immers alcoholiste: dan moest het wel aan hem liggen dat zowel zoon als zijn ex teveel dronken en dan domme dingen gingen doen.
Alsof hij ze aan de drank had geholpen. De onzin. Overigens hoorde ik voor het eerst dat hij een zoon had gehad, ooit.

Dat het kut was allemaal wist hij zelf ook wel, hoef ik hem niet te vertellen.
Wel belangrijk voor hem: dat ik begreep dat het pijn doet dat de mensen in zijn omgeving hem verdoemden omdat hij zijn vrouw 'aan de drank had geholpen' en vervolgens liet barsten terwijl hij OOK kapot was van het overlijden van zijn zoon.
Maar dat vergat men een beetje... of wist het nog niet eens.

Ik vroeg wél door, hoe is dat zo gekomen, dronk ze altijd al veel, was er een oorzaak waarom ze naar de fles greep en toen durfde hij zijn verhaal te doen. Omdat ik oprechte belangstelling toonde wellicht?

Gelukkig heb jij meer aan medelijden en ach gossie wat erg voor je, ik weet niet wat ik moet zeggen.. oeps zo laat al? ik moet naar huis, de kinderen komen vanavond eten met aanhang enz. Dat vond hij dan weer pijnlijk; voor hem was dat voorgoed verleden tijd.

Ik weet inmiddels dat mensen er vaak meer aan hebben als je een beetje doorvraagt en ze probeert te troosten dan al die mensen die alleen maar kunnen uitbrengen: ik weet niet wat ik moet zeggen.. nou het beste dan maar, doei.
Veroordelend ook: ze weten nog niet eens hoe hij in deze situatie terecht gekomen is maar toch is hij de gebeten hond.
Wil je meer weten -de oorzaak en de reden- moet je echt in gesprek en dat is eng... Liever over leuke dingetjes praten.

Vandaag nog ondervonden: hij zei: je bent de eerste die zonder dat ik ervoor betaal (therapie, huisarts enz) begrijpt dat ik haar heus niet zomaar heb laten vallen/mijn ex een doorgeslagen zuipschuit is. En dat ik OOK verdriet heb, mijn enige zoon verloren heb. Het was een goeie jongen, geen zuipende lamzak maar 1x een domme actie en je ziet hem nooit meer terug...

Dat is een oorzaak en een reden voor hoe hij er nu aan toe is. Hij vroeg me ook eens gezellig langs te komen.
Ook dat heeft een oorzaak en een reden: hij is eenzaam en er komt nooit meer iemand bij hem op bezoek volgens zijn eigen woorden: zo'n klootzak die zijn ex liet vallen als een baksteen toen ze het op een zuipen zette.

Niemand hier weet dat hij vader is, daar praat hij niet over uit zichzelf want dan rennen mensen weg: ze weten niet wat ze moeten zeggen. Snap je dat jij mensen de mond snoert met: gescheiden na zo'n lang huwelijk, vrouw aan de drank nou ik weet niet wat ik moet zeggen.
Soms willen mensen gewoon hun hart luchten en is er geen 'gepaste opmerking' maar dat nietszeggende -letterlijk- kweenie wat ik moet zeggen helpt niemand hoor.

Wat is er aan de hand met jou dat je zo fel reageert?
Zal ook wel een oorzaak hebben. En een reden.

Bij mijn weten heeft alles inderdaad een reden. Dat is wetenschap. Je weet alleen soms niet wat de reden is, maar het staat voor mij als een paal boven water dat ik op aarde rondloop omdat mijn ouders mij hebben verwekt ooit.

Maar mensen die dit zeggen, bedoelen wat anders, nl dat er een les uit te halen valt,

Soms wel, soms niet.

Jij bent met het begrip "verwijtbare schuld" bezig. Misschien heb jij inderdaad veel familie en vrienden die het als hobby hebben om anderen van alles te verwijten.

Yep, herkenbaar.

Absolute kul opmerking.

Natuurlijk leer je van ervaringen. Maar ik vond mezelf al goed genoeg. Ik had dat lesje echt niet hoeven mee te maken. Ik was al tevreden. Het was me niet waard.

Mensen willen graag een verklaring hebben, en kunnen slecht omgaan met statistieken. Soms gaan dingen fout, mensen gaan dood of worden ziek. Dikke pech.

Waarom ik? Waarom ik niet. Want het is oneerlijk wat mij is overkomen, maar een ander verdient het wel?

Mooie dingen gebeuren, maar verdrietige en moeilijke dingen ook. Hoort bij het leven.

mavipa schreef: ↑

04-03-2018 01:20

Ik zeg het ook. Maar meer bij situaties als: je hebt de baan niet gekregen, je date reageert nergens meer op. Beide situaties niet leuk, maar ik wil dan geloven dat er iets beters op m’n pad komt.
Bij het overlijden van iemand of een ander heftig gebeurtenis is het een redelijke botte opmerking.

Ik vind het ook in andere situaties vaak een rare uitspraak.

Was de persoon religieus? Voor gelovige mensen heeft alles een reden, want door god beschikt.

Het alternatief is dat het zomaar gebeurt, zinloos. Veel mensen hopen toch dat er een soort zin in het leven aanwezig is. Of dat nou voorzienigheid, onze lieve heer of het doorgeven van genen is.

Zelf geloof ik daar niet in. Ik vind de zinloosheid wel mooi.

retrostar schreef: ↑

04-03-2018 07:05

Bij mijn weten heeft alles inderdaad een reden. Dat is wetenschap. Je weet alleen soms niet wat de reden is, maar het staat voor mij als een paal boven water dat ik op aarde rondloop omdat mijn ouders mij hebben verwekt ooit.

Dan gebruik je reden in de betekenis van oorzaak.
Wat TO bedoelt is reden in de betekenis van bedoeling.

Alle religies komen volgens mij voort uit de behoefte van mensen om ergens een bedoeling in te vinden. Zingeving enzo.

Ik zeg het ook wel eens en ik bedoel er nooit mee dat iemand een les moet leren of ergens een beter of sterker mens van moet worden.

Wat ik er wel mee bedoel - als ik het eens zeg - is dat negatieve ervaringen achteraf gezien vaak nodig waren om ruimte te creëeren voor wat positiefs. Als je dat ene leuke koophuis mis loopt, dan kom je daarna misschien wel een nog beter ander huis tegen. Als je jouw baan kwijt raakt, dan vind je daarna misschien wel een baan die veel beter bij je past. Als je relatie over gaat, dan kom je daarna misschien wel je droompartner tegen. In alle gevallen baal je van de situatie, maar denk je achteraf vaak “wat een geluk dat dingen zo zijn gelopen”.

Dat deze opmerking daarmee vrijwel nooit gepast is als er bijvoorbeeld een dierbare overlijdt, lijkt me vanzelfsprekend.

Alles heeft een oorzaak, voor een reden is intentie nodig en dus een “willende” entiteit. Leuk voor gelovigen en magische denkers maar voor de rest heeft vrijwel niets een reden.

Nummer*Zoveel schreef: ↑

04-03-2018 09:03

Ik zeg het ook wel eens en ik bedoel er nooit mee dat iemand een les moet leren of ergens een beter of sterker mens van moet worden.

Wat ik er wel mee bedoel - als ik het eens zeg - is dat negatieve ervaringen achteraf gezien vaak nodig waren om ruimte te creëeren voor wat positiefs. Als je dat ene leuke koophuis mis loopt, dan kom je daarna misschien wel een nog beter ander huis tegen. Als je jouw baan kwijt raakt, dan vind je daarna misschien wel een baan die veel beter bij je past. Als je relatie over gaat, dan kom je daarna misschien wel je droompartner tegen. In alle gevallen baal je van de situatie, maar denk je achteraf vaak “wat een geluk dat dingen zo zijn gelopen”.

Dat deze opmerking daarmee vrijwel nooit gepast is als er bijvoorbeeld een dierbare overlijdt, lijkt me vanzelfsprekend.

Dat weet je helemaal niet. En zeker niet op dat moment. Soms zijn dingen gewoon kut. Zeker op dat moment.

Vind het echt raar als mensen dat zeggen met die denkwijze erachter. Zeg dan gewoon niks als je geen empathie kan opbrengen.

Lucifermiauww schreef: ↑

04-03-2018 09:19

Dat weet je helemaal niet. En zeker niet op dat moment. Soms zijn dingen gewoon kut. Zeker op dat moment.

Vind het echt raar als mensen dat zeggen met die denkwijze erachter. Zeg dan gewoon niks als je geen empathie kan opbrengen.

Gelukkig dan maar dat ik in mijn omgeving vooral mensen ken die wel open staan voor hoop en positiviteit, want iemand die blijft hangen in “het is gewoon kut” daar kan ik inderdaad weinig empathie voor opbrengen.