Psyche
alle pijlers
Narcistische vader
donderdag 22 maart 2018 om 15:32
Hoii,
Mijn hele leven lang heb ik zo mijn best gedaan om te kunnen voldoen aan mijn vaders verwachtingen. Alles moest zoals hij wilde en als je dat niet deed kon je oprotten (zijn eigen woorden). Het is dat mijn moeder altijd een hand boven mijn hoofd heeft gehouden anders was ik al lang weggegaan. Op mijn 16e ook tijdelijk ook bij mijn tante gewoond omdat ik er niet meer tegenkon. Nu ben ik 24 volg een traineeship en doe een masteropleiding. Omdat meneer niet wilde dat ik dit zou doen met veel ruzie ingetrokken bij mijn vriend. Nu eindelijk sinds 3 jaar rust, maar nu komt het. Ik ben verhuist naar een andere stad (circa 90 km van mijn ouders) en ben uitgezonden naar de stad waar mijn ouders wonen. Mijn moeder blij want ik logeer bij hen. Allemaal leuk en gezellig totdat gisteren mijn vader thuis kwam en ik een hele berg stront over me heen kreeg. Of ik klaar ben met rondneuken en weer gratis kom eten bij mijn ouders. Dat ik net zo goed in de bijstand kan leven en dat ik geen zak waard ben. En op de een of andere manier voel ik me weer dat meisje van 12 dat helemaal uitgescholden wordt. Wat ik hiermee wil? Van me afschrijven.. Want ook al heb ik mijn leven best goed voor elkaar ik voel me op dit moment rot en moet toch weer huilen als hij zo'n toon zet. Bedankt voor het lezen en als je tips hebt hoe ik hier overheen kom hoor ik het graag want het zit nogal diep..
Mijn hele leven lang heb ik zo mijn best gedaan om te kunnen voldoen aan mijn vaders verwachtingen. Alles moest zoals hij wilde en als je dat niet deed kon je oprotten (zijn eigen woorden). Het is dat mijn moeder altijd een hand boven mijn hoofd heeft gehouden anders was ik al lang weggegaan. Op mijn 16e ook tijdelijk ook bij mijn tante gewoond omdat ik er niet meer tegenkon. Nu ben ik 24 volg een traineeship en doe een masteropleiding. Omdat meneer niet wilde dat ik dit zou doen met veel ruzie ingetrokken bij mijn vriend. Nu eindelijk sinds 3 jaar rust, maar nu komt het. Ik ben verhuist naar een andere stad (circa 90 km van mijn ouders) en ben uitgezonden naar de stad waar mijn ouders wonen. Mijn moeder blij want ik logeer bij hen. Allemaal leuk en gezellig totdat gisteren mijn vader thuis kwam en ik een hele berg stront over me heen kreeg. Of ik klaar ben met rondneuken en weer gratis kom eten bij mijn ouders. Dat ik net zo goed in de bijstand kan leven en dat ik geen zak waard ben. En op de een of andere manier voel ik me weer dat meisje van 12 dat helemaal uitgescholden wordt. Wat ik hiermee wil? Van me afschrijven.. Want ook al heb ik mijn leven best goed voor elkaar ik voel me op dit moment rot en moet toch weer huilen als hij zo'n toon zet. Bedankt voor het lezen en als je tips hebt hoe ik hier overheen kom hoor ik het graag want het zit nogal diep..
donderdag 22 maart 2018 om 15:39
Op dit moment is het in mijn beroep de zogenaamde busy season. Ik begin elke dag rond 9 uur en we stoppen rond 20 uur. Omdat het van deur tot deur bijna 2 uur reizen is (x2 is 4 uur op een dag) niet zo praktisch.. Daarnaast ga ik vandaag ook weer terug naar mijn eigen huis maar daarmee is mijn gevoel helaas niet weg..
donderdag 22 maart 2018 om 15:42
hoii schreef: ↑22-03-2018 15:39Op dit moment is het in mijn beroep de zogenaamde busy season. Ik begin elke dag rond 9 uur en we stoppen rond 20 uur. Omdat het van deur tot deur bijna 2 uur reizen is (x2 is 4 uur op een dag) niet zo praktisch.. Daarnaast ga ik vandaag ook weer terug naar mijn eigen huis maar daarmee is mijn gevoel helaas niet weg..
Je gevoel is niet ineens weg nee. Maar het helpt wel enorm als je niet te vaak geconfronteerd wordt met dit soort giftige mensen in je leven. Je kunt dit niet op een andere manier oplossen dan vermijden. De man is wie hij is en dat gaat hoogstwaarschijnlijk niet veranderen.
Kan je niet in een hotel/camping/vakantiehuisje/air bnb logeren tijdens je werkdagen?
donderdag 22 maart 2018 om 15:44
wat zou je gedaan hebben, als je ouders daar niet woonden?hoii schreef: ↑22-03-2018 15:39Op dit moment is het in mijn beroep de zogenaamde busy season. Ik begin elke dag rond 9 uur en we stoppen rond 20 uur. Omdat het van deur tot deur bijna 2 uur reizen is (x2 is 4 uur op een dag) niet zo praktisch.. Daarnaast ga ik vandaag ook weer terug naar mijn eigen huis maar daarmee is mijn gevoel helaas niet weg..
Hotel??
donderdag 22 maart 2018 om 15:46
Ik heb morgen een gesprek met mijn baas hierover.. In principe zou dit moeten worden vergoed. Ik heb in mijn enthousiasme alleen rekening gehouden met mijn moeder en ging uit van een gezellige tijd samen na lange tijd maar helaas.. Dan idd andere oplossingenKoffiekop schreef: ↑22-03-2018 15:42Je gevoel is niet ineens weg nee. Maar het helpt wel enorm als je niet te vaak geconfronteerd wordt met dit soort giftige mensen in je leven. Je kunt dit niet op een andere manier oplossen dan vermijden. De man is wie hij is en dat gaat hoogstwaarschijnlijk niet veranderen.
Kan je niet in een hotel/camping/vakantiehuisje/air bnb logeren tijdens je werkdagen?
donderdag 22 maart 2018 om 15:58
Dat begrijp ik ook niet. Ze vindt zichzelf te oud om te scheiden en daarbij is zij van de generatie "scheiden doen we niet". Ze heeft zelf een rotjeugd gehad en is denk ik niet anders gewend..
Ik probeer wel veel tijd te besteden aan haar omdat ik vind dat ze heel onredelijk wordt behandeld..
donderdag 22 maart 2018 om 16:03
donderdag 22 maart 2018 om 17:17
Madeliefjees schreef: ↑22-03-2018 16:21Koop een caravan van 1000 euro, zet m op een camping in de buurt en slaap daar s nachts. Kost je voor een heel seizoen rond de 1000 euro. Baas ook blij, want dit is veel minder dan een hotel.
Waarom zou ze dat in vredesnaam doen? 1000,- euro eigen privégeld uitgeven voor een tijdelijke werkopdracht? Terwijl haar bedrijf nota bene gewoon een hotel wil betalen? Een baas blij maken doe je door je werk goed te doen, niet door je als een malle pietje op te stellen..
donderdag 22 maart 2018 om 17:30
hoii schreef: ↑22-03-2018 15:39Op dit moment is het in mijn beroep de zogenaamde busy season. Ik begin elke dag rond 9 uur en we stoppen rond 20 uur. Omdat het van deur tot deur bijna 2 uur reizen is (x2 is 4 uur op een dag) niet zo praktisch.. Daarnaast ga ik vandaag ook weer terug naar mijn eigen huis maar daarmee is mijn gevoel helaas niet weg..
Ik denk dat hij voelt dat je hem niet mag, en in zijn plaats, als ik dat merkte, zou ik je ook niet met open armen verwelkomen en me zéker niet laten uitmaken voor narcistisch.
Zoek met spoed je eigen stek en betaal kost en inwoning aan ze voor de tijd dat je daar gewoond hebt.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
donderdag 22 maart 2018 om 19:07
Praktisch gezien kun jeop allerlei manieren afstand nemen
Mentaal gezien:
Als meisje en jongvolwassene verlang je naar de liefde en support van jevader
Zo te horen schiet hij daarin flink tekort. dat doet pijn...natuurlijk
kun je aanvaarden dat dit zo is en je vader vergeven en je moeder omdat ze niet voor jou opkomt?
Als jij hen vergeeft en je pijn onder ogen ziet...kun je de relatie eenzijdig verbeteren
De relatie met je ouders is heel basaal voor je vorming.ieder kind kiest onvoorwaardelijk voor zijn ouders. Ook als die enorm tekortschiet.....dan nog wil je bevestiging/liefde
Je gaat nu steeds meer je eigen pad, je bent niet meer dat meisje dat onder druk wordt gezet ..en gaat je eigen weg...heel knap van je, blijf doorgaan, ook al lukt het niet altijd.
En als je vader het niet zegt: Bij deze ...ik ben trots op je om wie je bent en ook om wat je hebt bereikt!
Mentaal gezien:
Als meisje en jongvolwassene verlang je naar de liefde en support van jevader
Zo te horen schiet hij daarin flink tekort. dat doet pijn...natuurlijk
kun je aanvaarden dat dit zo is en je vader vergeven en je moeder omdat ze niet voor jou opkomt?
Als jij hen vergeeft en je pijn onder ogen ziet...kun je de relatie eenzijdig verbeteren
De relatie met je ouders is heel basaal voor je vorming.ieder kind kiest onvoorwaardelijk voor zijn ouders. Ook als die enorm tekortschiet.....dan nog wil je bevestiging/liefde
Je gaat nu steeds meer je eigen pad, je bent niet meer dat meisje dat onder druk wordt gezet ..en gaat je eigen weg...heel knap van je, blijf doorgaan, ook al lukt het niet altijd.
En als je vader het niet zegt: Bij deze ...ik ben trots op je om wie je bent en ook om wat je hebt bereikt!
vrijdag 23 maart 2018 om 13:03
Als je papa een narcist is, dan moet jij gewoon gaan voor een succesvol leven, dat is voor hem nl het teken dat hij jou niet onder controle heeft. En narcisten kicken op het manipuleren en controleren van de mensen rondom hen.
Jij komt goed hoor, ik maak me eigenlijk meer zorgen om jou mama, want zij begrijpt misschien niet eens hoe giftig de persoon is met wie ze samenleeft.
Jij komt goed hoor, ik maak me eigenlijk meer zorgen om jou mama, want zij begrijpt misschien niet eens hoe giftig de persoon is met wie ze samenleeft.
