Zwanger
alle pijlers
Mijn abortus-ervaring
woensdag 4 april 2018 om 17:18
Dag,
In mijn vorig topic uitte ik mijn twijfels over de meest geschikte abortus methode:
zwanger/afbreken-zwangerschap-welke-met ... #p28279933
Welnu, vandaag heb ik dan de zuigcurettage onder narcose gehad en hier ga ik kort mijn ervaring vertellen.
Je komt daar nuchter, want je mag tot zes uur van tevoren niets eten. Dus omdat ik misselijk was, kreeg ik eerst een soort snoepje. Direct daarna kreeg ik twee tabletten die ik onder mn tong moest doen; Die tabletten zorgen dat je baarmoederhals/mond zich ontspant. Vervolgens zit je ruim een uur tot anderhalf uur met de andere dames (er waren vier anderen met mij) in de wachtruimte, omdat die tabletten moeten inwerken. De sfeer was helemaal niet bedrukt, best goede gesprekken gehad over hoe ver we waren en waarom we het niet wilden/konden houden. Ik denk toch dat het meeste begrip komt van mensen die in hetzelfde schuitje zitten, dus ik vond dat best wel fijn.
De behandeling zelf, het onder narcose gaan enzovoort, is me erg meegevallen. Toen ik wakker werd voelde ik me in eerste instantie alleen maar moe en slap, en buikpijn natuurlijk. Bij het uitchecken krijg je twee pillen antibiotica mee die je bij je luch moet innemen. Echter binnen een uur, toen ik weer buiten stond, werd ik zo vreselijk misselijk en darmkrampen dat ik dacht dat het aan alle kanten eruit zou komen, zeg maar (gelukkig kreeg ik ''alleen'' maar diarree, want anders had ik de antiobiotica eruit gegooid). Dit zijn dus bijwerkingen van de narcose blijkbaar.
Al met al; Het is me meegevallen. Aardige professionele gynaecoloog en verpleegkundigen, en niemand die me veroordeeld heeft.
In mijn vorig topic uitte ik mijn twijfels over de meest geschikte abortus methode:
zwanger/afbreken-zwangerschap-welke-met ... #p28279933
Welnu, vandaag heb ik dan de zuigcurettage onder narcose gehad en hier ga ik kort mijn ervaring vertellen.
Je komt daar nuchter, want je mag tot zes uur van tevoren niets eten. Dus omdat ik misselijk was, kreeg ik eerst een soort snoepje. Direct daarna kreeg ik twee tabletten die ik onder mn tong moest doen; Die tabletten zorgen dat je baarmoederhals/mond zich ontspant. Vervolgens zit je ruim een uur tot anderhalf uur met de andere dames (er waren vier anderen met mij) in de wachtruimte, omdat die tabletten moeten inwerken. De sfeer was helemaal niet bedrukt, best goede gesprekken gehad over hoe ver we waren en waarom we het niet wilden/konden houden. Ik denk toch dat het meeste begrip komt van mensen die in hetzelfde schuitje zitten, dus ik vond dat best wel fijn.
De behandeling zelf, het onder narcose gaan enzovoort, is me erg meegevallen. Toen ik wakker werd voelde ik me in eerste instantie alleen maar moe en slap, en buikpijn natuurlijk. Bij het uitchecken krijg je twee pillen antibiotica mee die je bij je luch moet innemen. Echter binnen een uur, toen ik weer buiten stond, werd ik zo vreselijk misselijk en darmkrampen dat ik dacht dat het aan alle kanten eruit zou komen, zeg maar (gelukkig kreeg ik ''alleen'' maar diarree, want anders had ik de antiobiotica eruit gegooid). Dit zijn dus bijwerkingen van de narcose blijkbaar.
Al met al; Het is me meegevallen. Aardige professionele gynaecoloog en verpleegkundigen, en niemand die me veroordeeld heeft.
woensdag 4 april 2018 om 17:27
woensdag 4 april 2018 om 17:33
Dat zou inderdaad vervelend zijn. Dat ontneemt mensen de ruimte om vrij hun ervaringen te delen.
Zelf ook geen ervaring, maar goed dat je er open over bent.
woensdag 4 april 2018 om 17:34
Oh, dat had ook gekund. Ik vind het altijd wat onoverzichtelijk, want ik vind persoonlijk dit verhaaltje niet van toepassing voor in het vorige topic. Maar dat is dus persoonlijk.
Volgens mij valt er weinig over te discussiëren, het is immers al gebeurd. Dit is enkel ter kennisnamen, want ik vond dat er op internet best weinig ''ervaringsverhalen'' staan. Ook op de site van het Fiom staan vooral veel emotionele verhalen, maar minder ''praktische''.
Volgens mij valt er weinig over te discussiëren, het is immers al gebeurd. Dit is enkel ter kennisnamen, want ik vond dat er op internet best weinig ''ervaringsverhalen'' staan. Ook op de site van het Fiom staan vooral veel emotionele verhalen, maar minder ''praktische''.
woensdag 4 april 2018 om 17:41
Twijfelaar0611 schreef: ↑04-04-2018 17:34Oh, dat had ook gekund. Ik vind het altijd wat onoverzichtelijk, want ik vind persoonlijk dit verhaaltje niet van toepassing voor in het vorige topic. Maar dat is dus persoonlijk.
Volgens mij valt er weinig over te discussiëren, het is immers al gebeurd. Dit is enkel ter kennisnamen, want ik vond dat er op internet best weinig ''ervaringsverhalen'' staan. Ook op de site van het Fiom staan vooral veel emotionele verhalen, maar minder ''praktische''.
Nou zet het in je dagboek dan. Of op FB.
woensdag 4 april 2018 om 17:45
Kijk, het gaat mij er alleen maar om dat andere mensen die gaan zoeken op internet, die in dezelfde situatie zitten als ik,
van ervaringsdeskundigen praktijkinformatie kunnen vinden. Dat is er nu niet zo veel. Wel veel van verhalen in deze trant: Het is emotioneel zo
zwaar, je verwerkt het nooit helemaal, ''ik heb zo'n spijt, ik denk nog iedere dag over hoe mijn kindje eruit zou hebben gezien''.
Daar heb je niks aan als je abortus overweegt en vooral praktische ervaringsverhalen wil.
woensdag 4 april 2018 om 17:52
Mijn welgemeende excuses hoor. Ik bedoel ''verhaallijn'', in navolging op het vorige topic? Zo beter?viva-amber schreef: ↑04-04-2018 17:43Je noemt een abortus die je net hebt ondergaan een 'verhaaltje'.
Wat apart.
woensdag 4 april 2018 om 17:58
Klopt dat je dat vooral tegenkomt. Terwijl er genoeg vrouwen zijn (zoals ikzelf) die er helemaal niet zo over denken. Ik was alleen maar opgelucht. Vond de ingreep een fluitje van een cent (echt waar, de tandarts is erger) en ik heb nooit een schuldgevoel gehad of dat soort gedachten.Twijfelaar0611 schreef: ↑04-04-2018 17:45Wel veel van verhalen in deze trant: Het is emotioneel zo
zwaar, je verwerkt het nooit helemaal, ''ik heb zo'n spijt, ik denk nog iedere dag over hoe mijn kindje eruit zou hebben gezien''.
In mijn geval had ik nog een gesprek met een maatschappelijk werkster. Dat was ook om te controleren of ik zelf voor de ingreep koos of dat ik onder druk gezet zou zijn.
woensdag 4 april 2018 om 18:12
Ik vroeg mij af wat er achter zat...maar verhaallijn klinkt nog afstandelijker.Twijfelaar0611 schreef: ↑04-04-2018 17:52Mijn welgemeende excuses hoor. Ik bedoel ''verhaallijn'', in navolging op het vorige topic? Zo beter?
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
woensdag 4 april 2018 om 18:14
Ik ben recent getuige geweest van een ongeluk en het slachtoffer reageerde de eerste uren ook best vreemd. Sorry voor het oordeel dat in deze post zit. Het verwerken begint denk ik pas later wanneer het geland is. Misschien kijk je er over een paar dagen weer anders naar ipv het afstandelijke wat je nu hebt. Is denk ik vooral een mechanisme om jezelf staande te houden.
Veel sterkte de komende periode
Veel sterkte de komende periode
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
woensdag 4 april 2018 om 19:14
Zelf hoop ik het nooit mee te hoeven maken want dat zou betekenen dat er iets mis is met de baby als ik zwanger raak.. ik ben wél blij te lezen hoe zoiets in z’n werk gaat omdat ik nooit zeker kan weten of ik er ooit voor kom te staan.
Bedankt voor het delen van je ervaring. Je staat er nuchter in maar volgens mij (ik heb je vorige topic ook gelezen) omdat je achter je beslissing staat en deze goed hebt afgewogen.
Hopelijk ben je goed hersteld en kun je je leven weer oppakken!
Bedankt voor het delen van je ervaring. Je staat er nuchter in maar volgens mij (ik heb je vorige topic ook gelezen) omdat je achter je beslissing staat en deze goed hebt afgewogen.
Hopelijk ben je goed hersteld en kun je je leven weer oppakken!