Plusmumzilla

10-07-2018 23:33 160 berichten
Alle reacties Link kopieren
Help... ik weet t niet meer... ik ben mama van 15jarige dochter en plusmama van 2 meiden van 6 en 8... vooral met die twee laatste lukt het me vaker niet dan wel... ik heb vaak zo weinig geduld met hen... ik moet alles minstens 10keer vragen... en dan nog... als hun papa thuis is weet vooral de kleinste dat ze even haar keel moet openzetten (huilen) en dat hij de boel wel even komt regelen... opruimen, tafelmanieren, beleefdheid... ik loop er constant tegenop... oudste van 8 kan niet met haar mond dicht eten en smakt enorm... als hsp/misofoonpersoon is samen eten dus steevast een enorme opgave vr mij... samen eten zou een fijn moment moeten zijn maar t lukt dus niet..
Ze maken geen van beiden zelf hun boterham, papa moet zelf hun vlees en aardappelen snijden/mengen... ik weet mijn dochter op die leeftijd toch heel wat zelfstandiger was... verwacht ik teveel van hen? T zorgt steevast voor spanningen in huis en deze week en t voorbije weekend waren rampzalig want ik barst gewoon uit... ik heb de laatste dagen al meer gehuild dan gelachen... mijn partner wil nx slechts over zijn dochters horen en al helemaal niet dat ik hen blijf opdragen om op te ruimen/pyama aan te trekken/... ik weet t niet meer... help...
Christel78 schreef:
12-07-2018 10:34
En jij weet dat allemaal hoe??
Wordt er soms zo moe van dat iedereen maar een oordeel denkt te kunnen hebben en denkt te weten hoe het voor alle kinderen in een gezin is.

Ken je de docu 'stiefkind van de rekening' van Zembla? Interessant om eens te kijken.
Duurt een dik half uurtje. https://www.youtube.com/watch?v=CWDhKDyH_Mo
LAgirl82 schreef:
12-07-2018 10:36
Ken je de docu 'stiefkind van de rekening' van Zembla? Interessant om eens te kijken.
Duurt een dik half uurtje. https://www.youtube.com/watch?v=CWDhKDyH_Mo
Ja ken ik. Helaas worden er zelden documentaires gemaakt over alle successen. Beetje vertekent beeld..
Christel78 schreef:
12-07-2018 10:41
Ja ken ik. Helaas worden er zelden documentaires gemaakt over alle successen. Beetje vertekent beeld..

Maar wie vind dan dat het successen zijn? De ouders of de kinderen? En durven die kinderen dat wel 100% eerlijk toe te geven?
Christel78 schreef:
12-07-2018 10:41
Ja ken ik. Helaas worden er zelden documentaires gemaakt over alle successen. Beetje vertekent beeld..
Feit is dat die successen in de minderheid zijn.
Alle reacties Link kopieren
LAgirl82 schreef:
12-07-2018 10:43
Maar wie vind dan dat het successen zijn? De ouders of de kinderen? En durven die kinderen dat wel 100% eerlijk toe te geven?
Allebei..

Wij partner en ik zijn gelukkig met de kinderen en kinderen met ons.

En als kind van een samengesteld gezin kan ik eerlijk zeggen dat ik gelukkiger was na de samenstelling dan toen mijn ouders nog samen waren.. De eerste die tegen mijn stiefmoeder zou zeggen dat ze een goedkope oppas is kan van mij een lel voor z'n harses krijgen.

En ja.. tegenover wel gelukkig staat niet gelukkig... besef ik me heus. Maar zo zwart wit als dat jij het stelt is het dus niet.. wil ik overigens geen oordeel geven over het feit dat JIJ het niet zou willen, want dat mag.. maar jouw mag is niet een ander zijn moet..
Nou ja.. dat dus..
Alle reacties Link kopieren
Christel78 schreef:
12-07-2018 10:34
En jij weet dat allemaal hoe??
Wordt er soms zo moe van dat iedereen maar een oordeel denkt te kunnen hebben en denkt te weten hoe het voor alle kinderen in een gezin is.
er is heel veel onderzoek gedaan, en een samengesteld gezin is voor de kinderen echt niet de beste oplossing.

Het is voor mij De reden om (mocht ik ooit scheiden) alleen te blijven wonen met mijn kinderen. Samenwonen kan altijd als zij de deur uit zijn.
LAgirl82 schreef:
12-07-2018 10:43
Maar wie vind dan dat het successen zijn? De ouders of de kinderen? En durven die kinderen dat wel 100% eerlijk toe te geven?
In mijn persoonlijke omgeving weet ik dat wel. Maar breder gezien zou dat een goeie vraag kunnen zijn. Maar om er dan maar vanuit te gaan dat dat negatief is is ook nogal kortzichtig. Volgens jouw redenering vertelt een kind dus niet de waarheid als hij zij zou zeggen content te zijn met de situatie. Dat is nogal vooringenomen
Alle reacties Link kopieren
Christel78 schreef:
12-07-2018 10:25
Regelmatig niet maar ook regelmatig wel. En hoewel kerngezinnen het vaker redden gaan zij ook vrij vaak uit elkaar. Die samengestelde gezinnen moeten toch ergens uit voortkomen. Maar aangezien relaties dus überhaupt vaak op de klippen lopen stel ik dus voor om het maar gewoon helemaal niet meer te doen. Geen relaties, geen gezinnen of gewoon helemaal geen kinderen meer. Wordt er ook niemand meer gekwetst.. :-?
de kans dat een samengesteld gezin op de klippen loopt is 60% (ja, dat is onderzocht). En dat doen ouders hun kinderen dus aan, omdat ze met een roze bril (of kloppende geslachtsorganen) denken ipv met hun verstand.
Feit is dat kinderen de waarheid meestal niet durven zeggen, bang om papa en/of mama te kwetsen. Zij willen hun ouders geen pijn doen. Ook dat is onderzocht.
lilalinda schreef:
12-07-2018 11:07
er is heel veel onderzoek gedaan, en een samengesteld gezin is voor de kinderen echt niet de beste oplossing.

Het is voor mij De reden om (mocht ik ooit scheiden) alleen te blijven wonen met mijn kinderen. Samenwonen kan altijd als zij de deur uit zijn.
In dat soort onderzoeken wordt het schadelijke effect van de scheiding ansich er al niet uitgefilterd.
Ik wil echt niet zeggen dat een samengesteld gezin per definitie het walhalla is maar er zijn genoeg kinderen voor wie het juist goed uitpakt. En het punt is dat er zo selectief gekeken wordt. Meer dan 1 op de 3 kerngezinnen gaat uit elkaar, wat dus ook enorme aantallen kinderen betreft. We zeggen toch ook niet begin maar niet meer aan een gezin er zijn alternatieven.
Waarop het vaak misloopt zijn als de ouders en stiefouders niet in staat zijn hun ego aan de kant te zetten. Maar kan dit wel dan kan het voor kinderen ook erg goed uitpakken.
Alle reacties Link kopieren
Christel78 schreef:
12-07-2018 11:15
In dat soort onderzoeken wordt het schadelijke effect van de scheiding ansich er al niet uitgefilterd.
Ik wil echt niet zeggen dat een samengesteld gezin per definitie het walhalla is maar er zijn genoeg kinderen voor wie het juist goed uitpakt. En het punt is dat er zo selectief gekeken wordt. Meer dan 1 op de 3 kerngezinnen gaat uit elkaar, wat dus ook enorme aantallen kinderen betreft. We zeggen toch ook niet begin maar niet meer aan een gezin er zijn alternatieven.
Waarop het vaak misloopt zijn als de ouders en stiefouders niet in staat zijn hun ego aan de kant te zetten. Maar kan dit wel dan kan het voor kinderen ook erg goed uitpakken.
de kans dat gezin1 (beide ouders nog geen kinderen) mislukt is minder dan 30%, beduidend minder dan bij een samengesteld gezin.
en het is aan de ouders om daarna hun kinderen op plek 1 te zetten en ze niet een samengesteld gezin aan te doen.
Ik wordt al niet goed van de naam 'kerngezin' en al die moderne labeltjes :roll:
Ach, als iemand al geheel vooringenomen is heeft een discussie ook weinig zin. En de statistieken die je hanteert kloppen niet. Er gaan meer kerngezinnen uit elkaar, dat ligt helaas niet onder de dertig procent.
Bovendien moet je deze situaties ook per kind bekijken, dat is je plicht als ouder. Waar het ene kind gelukkig of ongelukkig van wordt geldt niet voor het andere.
Maar ik zal het aan stiefkinderen laten weten als ze weer zin hebben om hier te komen of uit zichzelf een knuffel geven of domweg blij zijn dat daar niets van klopt er dat ze volgens de statistieken gewoon ongelukkig zijn maar dat niet durven toe te geven..
En voor de rest laat ik de discussie verder maar, raak er alleen maar gefrustreerd van..
LAgirl82 schreef:
12-07-2018 11:22
Ik wordt al niet goed van de naam 'kerngezin' en al die moderne labeltjes :roll:
Werkelijk waar.. Dat is geen label, zo heet dat gewoon. Heeft altijd al zo geheten
Alle reacties Link kopieren
Christel78 schreef:
12-07-2018 11:27
Ach, als iemand al geheel vooringenomen is heeft een discussie ook weinig zin. En de statistieken die je hanteert kloppen niet. Er gaan meer kerngezinnen uit elkaar, dat ligt helaas niet onder de dertig procent.
Bovendien moet je deze situaties ook per kind bekijken, dat is je plicht als ouder. Waar het ene kind gelukkig of ongelukkig van wordt geldt niet voor het andere.
Maar ik zal het aan stiefkinderen laten weten als ze weer zin hebben om hier te komen of uit zichzelf een knuffel geven of domweg blij zijn dat daar niets van klopt er dat ze volgens de statistieken gewoon ongelukkig zijn maar dat niet durven toe te geven..
En voor de rest laat ik de discussie verder maar, raak er alleen maar gefrustreerd van..
ja, het is je plicht als ouder naar je kind te kijken, en waarom zou je je kind een nieuw gezin aandoen? (hele serieuze vraag hoor): waarom zou dat voor een kind fijner zijn? Wat heb JIJ (als ouder 1) je kind dan niet te bieden, waar je een stiefgezin bij nodig hebt?
Christel78 schreef:
12-07-2018 11:15
In dat soort onderzoeken wordt het schadelijke effect van de scheiding ansich er al niet uitgefilterd.
Ik wil echt niet zeggen dat een samengesteld gezin per definitie het walhalla is maar er zijn genoeg kinderen voor wie het juist goed uitpakt. En het punt is dat er zo selectief gekeken wordt. Meer dan 1 op de 3 kerngezinnen gaat uit elkaar, wat dus ook enorme aantallen kinderen betreft. We zeggen toch ook niet begin maar niet meer aan een gezin er zijn alternatieven.
Waarop het vaak misloopt zijn als de ouders en stiefouders niet in staat zijn hun ego aan de kant te zetten. Maar kan dit wel dan kan het voor kinderen ook erg goed uitpakken.
Feit is dat je je kind al een keer door een hel gesleept hebt als het in een samengesteld gezin terecht komt.
Waarom zou je je kind dat aan doen als je gewoon kan latten?
lilalinda schreef:
12-07-2018 11:32
ja, het is je plicht als ouder naar je kind te kijken, en waarom zou je je kind een nieuw gezin aandoen? (hele serieuze vraag hoor): waarom zou dat voor een kind fijner zijn? Wat heb JIJ (als ouder 1) je kind dan niet te bieden, waar je een stiefgezin bij nodig hebt?
Misschien dat ik ze dat later nog eens kan vragen maar vind ik ze nu nog te jong voor. Kan wel aangeven wat ze uit zichzelf vertelt hebben.
1 van de 2 is een zorgelijk kind, heeft zich na de scheiding zorgen gemaakt om beide ouders. Vooral op momenten als ze alleen waren. Ouders gaven daar geen aanleiding toe maar die zorgelijkheid was er. Uit zichzelf heeft ze aangegeven het fijn te vinden dat ik er ben omdat ze het fijn vond te weten dat papa gelukkig was en ze dat los kon laten.
Verder zijn ze erg gek met hun broertje en zusje. Stiefzoon had alleen zusjes en was uitzinnig toen bekend werd dat er een broertje bij zou komen.
Ze missen bij moeder het familie gevoel nogal. Ik heb een grote familie waar ze gewoon welkom zijn en mee gaan naar familie evenementen. Ze hebben gevraagd of ze mijn familie ook de hunne mochten noemen. Geen punt en ook daar waren ze blij mee.
1 van de 2 zoekt me vaak op als ik ergens even alleen ben. Of gewoon om te kletsen of om meer serieuze dingen te bespreken die ze niet met ouders wil bespreken. Of omdat het over ouders gaat of omdat ze het wat ongemakkelijk vindt. Puber dingen.
Nou ja, dit soort dingen dus.

Kun je dat ook bieden als je lat. Misschien wel wat maar toch een stuk minder. Voor ons werkt het.
Alle reacties Link kopieren
Christel78 schreef:
12-07-2018 11:47
Misschien dat ik ze dat later nog eens kan vragen maar vind ik ze nu nog te jong voor. Kan wel aangeven wat ze uit zichzelf vertelt hebben.
1 van de 2 is een zorgelijk kind, heeft zich na de scheiding zorgen gemaakt om beide ouders. Vooral op momenten als ze alleen waren. Ouders gaven daar geen aanleiding toe maar die zorgelijkheid was er. Uit zichzelf heeft ze aangegeven het fijn te vinden dat ik er ben omdat ze het fijn vond te weten dat papa gelukkig was en ze dat los kon laten.
Verder zijn ze erg gek met hun broertje en zusje. Stiefzoon had alleen zusjes en was uitzinnig toen bekend werd dat er een broertje bij zou komen.
Ze missen bij moeder het familie gevoel nogal. Ik heb een grote familie waar ze gewoon welkom zijn en mee gaan naar familie evenementen. Ze hebben gevraagd of ze mijn familie ook de hunne mochten noemen. Geen punt en ook daar waren ze blij mee.
1 van de 2 zoekt me vaak op als ik ergens even alleen ben. Of gewoon om te kletsen of om meer serieuze dingen te bespreken die ze niet met ouders wil bespreken. Of omdat het over ouders gaat of omdat ze het wat ongemakkelijk vindt. Puber dingen.
Nou ja, dit soort dingen dus.

Kun je dat ook bieden als je lat. Misschien wel wat maar toch een stuk minder. Voor ons werkt het.
dat heeft niks met Latten te maken (geloof dat we daar elkaar verkeerd in begrijpen).
Ik denk dat de 'biologische' ouders dat beiden heel goed kunnen bieden, als ze niet meer bij elkaar wonen.
Latten heeft te maken met de nieuwe partner van 1 van beiden, en die is een extraatje (en zo te lezen, ben jij een leuk extraatje). Maar de basis van de opvoeding, zekerheid, veiligheid, moet komen van de beide biologische ouders.
Christel78 schreef:
12-07-2018 11:28
Werkelijk waar.. Dat is geen label, zo heet dat gewoon. Heeft altijd al zo geheten

Ik heb iemand 30 jaar geleden nog nooit "kerngezin" horen zeggen hoor....
lilalinda schreef:
12-07-2018 12:03
dat heeft niks met Latten te maken (geloof dat we daar elkaar verkeerd in begrijpen).
Ik denk dat de 'biologische' ouders dat beiden heel goed kunnen bieden, als ze niet meer bij elkaar wonen.
Latten heeft te maken met de nieuwe partner van 1 van beiden, en die is een extraatje (en zo te lezen, ben jij een leuk extraatje). Maar de basis van de opvoeding, zekerheid, veiligheid, moet komen van de beide biologische ouders.
Ik ben het zeker met je eens dat zekerheid en veiligheid moet komen van de ouders. Dat kunnen ook pleegouders of adoptie ouders zijn, niet enkel biologische ouders denk ik. Een stiefouder kan en moet ook niet op de plek van 1 van hen staan, die plek is uniek voor de ouders. Maar toch denk ik dat het bieden van zekerheid en veiligheid niet exclusief is aan de ouders, anderen kunnen rondom een kind ook een belangrijke plek innemen. Hoe fijn is het als een kind ook zo veilig kan zijn bij een andere volwassene, meer mensen heeft om op terug te vallen. Grootouders, ooms tantes, vrienden van ouders en dus eventueel ook stiefouder. In het geval van mijn kinderen zorg ik daar ook bewust voor. Ik heb enkele naasten gevraagd direct betrokken te zijn in de levens van mijn kinderen. Mocht ons iets gebeuren dan zijn er volwassenen met wie zij vertrouwd zijn. Het vreemde vind ik dat mensen dat vaak logisch vinden bij veel verschillende mensen in relatie tot het kind met uitzondering van een stiefouder. Alsof daar bij voorbaat al een smet op rust.
Ik geloof zelf erg in it takes a village to raise a child. En daar kan een stiefouder ook een onderdeel van uitmaken.
Alle reacties Link kopieren
lilalinda schreef:
12-07-2018 11:07
er is heel veel onderzoek gedaan, en een samengesteld gezin is voor de kinderen echt niet de beste oplossing.

Het is voor mij De reden om (mocht ik ooit scheiden) alleen te blijven wonen met mijn kinderen. Samenwonen kan altijd als zij de deur uit zijn.

Ik ken gelukkig ook een aantal goede voorbeelden van samengestelde gezinnen. Ik denk alleen dat gescheiden ouders wel wat langer na mogen denken, voordat ze in een nieuwe relatie rollen en dan ook 'ineens' samenwonen. Daar mag je wat volwassene wel eens stilstaan bij wat het voor de kinderen allemaal gaat betekenen.

Ik denk dat het heel goed kan gaan, maar er zijn wel afspraken nodig én overeenstemming qua opvoeding. En die lijkt TO niet te hebben, waarbij het al snel mis gaat en de kinderen dus straks wéér met een scheiding geconfronteerd worden
Later is nu
Alle reacties Link kopieren
lilalinda schreef:
12-07-2018 11:10
de kans dat een samengesteld gezin op de klippen loopt is 60% (ja, dat is onderzocht). En dat doen ouders hun kinderen dus aan, omdat ze met een roze bril (of kloppende geslachtsorganen) denken ipv met hun verstand.

En voor de kinderen is dat dus opnieuw een onthechting. Ze moeten wéér verhuizen, missen weer een opvoeder en eventueel stiefbroer of -zus.
Later is nu
Christel78 schreef:
12-07-2018 13:04
Ik ben het zeker met je eens dat zekerheid en veiligheid moet komen van de ouders. Dat kunnen ook pleegouders of adoptie ouders zijn, niet enkel biologische ouders denk ik. Een stiefouder kan en moet ook niet op de plek van 1 van hen staan, die plek is uniek voor de ouders. Maar toch denk ik dat het bieden van zekerheid en veiligheid niet exclusief is aan de ouders, anderen kunnen rondom een kind ook een belangrijke plek innemen. Hoe fijn is het als een kind ook zo veilig kan zijn bij een andere volwassene, meer mensen heeft om op terug te vallen. Grootouders, ooms tantes, vrienden van ouders en dus eventueel ook stiefouder. In het geval van mijn kinderen zorg ik daar ook bewust voor. Ik heb enkele naasten gevraagd direct betrokken te zijn in de levens van mijn kinderen. Mocht ons iets gebeuren dan zijn er volwassenen met wie zij vertrouwd zijn. Het vreemde vind ik dat mensen dat vaak logisch vinden bij veel verschillende mensen in relatie tot het kind met uitzondering van een stiefouder. Alsof daar bij voorbaat al een smet op rust.
Ik geloof zelf erg in it takes a village to raise a child. En daar kan een stiefouder ook een onderdeel van uitmaken.
Je hoeft alleen niet met dat hele dorp in 1 huishouden te wonen om dat te kunnen doen.
Alle reacties Link kopieren
Christel78 schreef:
12-07-2018 11:15
In dat soort onderzoeken wordt het schadelijke effect van de scheiding ansich er al niet uitgefilterd.
Ik wil echt niet zeggen dat een samengesteld gezin per definitie het walhalla is maar er zijn genoeg kinderen voor wie het juist goed uitpakt. En het punt is dat er zo selectief gekeken wordt. Meer dan 1 op de 3 kerngezinnen gaat uit elkaar, wat dus ook enorme aantallen kinderen betreft. We zeggen toch ook niet begin maar niet meer aan een gezin er zijn alternatieven.
Waarop het vaak misloopt zijn als de ouders en stiefouders niet in staat zijn hun ego aan de kant te zetten. Maar kan dit wel dan kan het voor kinderen ook erg goed uitpakken.
Gelijk helemaal geen relaties meer, is natuurlijk onzin. Maar waarom je kinderen bewust 2x dit mee laten maken?
Later is nu
Alle reacties Link kopieren
Christel78 schreef:
12-07-2018 11:47
Misschien dat ik ze dat later nog eens kan vragen maar vind ik ze nu nog te jong voor. Kan wel aangeven wat ze uit zichzelf vertelt hebben.
1 van de 2 is een zorgelijk kind, heeft zich na de scheiding zorgen gemaakt om beide ouders. Vooral op momenten als ze alleen waren. Ouders gaven daar geen aanleiding toe maar die zorgelijkheid was er. Uit zichzelf heeft ze aangegeven het fijn te vinden dat ik er ben omdat ze het fijn vond te weten dat papa gelukkig was en ze dat los kon laten.
Verder zijn ze erg gek met hun broertje en zusje. Stiefzoon had alleen zusjes en was uitzinnig toen bekend werd dat er een broertje bij zou komen.
Ze missen bij moeder het familie gevoel nogal. Ik heb een grote familie waar ze gewoon welkom zijn en mee gaan naar familie evenementen. Ze hebben gevraagd of ze mijn familie ook de hunne mochten noemen. Geen punt en ook daar waren ze blij mee.
1 van de 2 zoekt me vaak op als ik ergens even alleen ben. Of gewoon om te kletsen of om meer serieuze dingen te bespreken die ze niet met ouders wil bespreken. Of omdat het over ouders gaat of omdat ze het wat ongemakkelijk vindt. Puber dingen.
Nou ja, dit soort dingen dus.

Kun je dat ook bieden als je lat. Misschien wel wat maar toch een stuk minder. Voor ons werkt het.

Mooi dat het bij jullie zo gaat :heart:

EN ja, ik ken dus ook zulke goede voorbeelden.
Maar bij jou is dus ook jouw familie hun familie. Op dit forum hoor je dat regelmatig anders. Toch gaan ouders bewust verder met samenwonen en alles op 1 hoop gooien. Dan ligt het voor het kind toch alweer anders, lijkt me.
Later is nu

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven