Overig
alle pijlers
Collega overleden
vrijdag 27 juli 2018 om 11:58
Ik wilde hier gisteren eigenlijk geen topic over maken, maar nu toch wel.
Gisterenmiddag op het werk is heel onze afdeling bij elkaar geroepen, we kregen het nieuws te horen dat onze collega die een paar weken terug voor ''simpele'' onderzoeken naar het ziekenhuis moest kanker bleek te hebben en dat niet meer te behandelen is. Hij zou nog maar een paar dagen te leven hebben, net het nieuws gehoord dat hij vandaag is overleden. Dat is dus best snel gegaan.
Het was een collega waarmee ik evengoed mee kon opschieten als andere collega's, af en toe gewoon een praatje mee maakte. Maar niet de deur bij elkaar plat liepen, gewoon een collega.
Tijdens het gesprek was iedereen er stil van, ook ik. De ene had het er moeilijker mee dan de ander.
Natuurlijk denk ik er zo nu en dan aan, maar toen een collega aangaf dat als ik wilde praten ik kon bellen dacht ik ''nou, dat hoeft niet hoor''
(Ik kreeg namelijk via een appje van zijn overlijden te horen omdat ik vrij ben)
Misschien klinkt dit hard, maar zo bedoel ik het niet. Het was ook geen collega waarmee ik een ''innige band'' had of waarmee ik op een kamer zat
Wat moet ik nu maandag bijvoorbeeld zeggen als ze vragen hoe het gaat, of ik er erg mee zit/wil praten?
En als ze over de crematie/begrafenis beginnen? Ik wil niet asociaal overkomen.
Hebben jullie zoiets weleens meegemaakt?
Gisterenmiddag op het werk is heel onze afdeling bij elkaar geroepen, we kregen het nieuws te horen dat onze collega die een paar weken terug voor ''simpele'' onderzoeken naar het ziekenhuis moest kanker bleek te hebben en dat niet meer te behandelen is. Hij zou nog maar een paar dagen te leven hebben, net het nieuws gehoord dat hij vandaag is overleden. Dat is dus best snel gegaan.
Het was een collega waarmee ik evengoed mee kon opschieten als andere collega's, af en toe gewoon een praatje mee maakte. Maar niet de deur bij elkaar plat liepen, gewoon een collega.
Tijdens het gesprek was iedereen er stil van, ook ik. De ene had het er moeilijker mee dan de ander.
Natuurlijk denk ik er zo nu en dan aan, maar toen een collega aangaf dat als ik wilde praten ik kon bellen dacht ik ''nou, dat hoeft niet hoor''
(Ik kreeg namelijk via een appje van zijn overlijden te horen omdat ik vrij ben)
Misschien klinkt dit hard, maar zo bedoel ik het niet. Het was ook geen collega waarmee ik een ''innige band'' had of waarmee ik op een kamer zat
Wat moet ik nu maandag bijvoorbeeld zeggen als ze vragen hoe het gaat, of ik er erg mee zit/wil praten?
En als ze over de crematie/begrafenis beginnen? Ik wil niet asociaal overkomen.
Hebben jullie zoiets weleens meegemaakt?
vrijdag 27 juli 2018 om 12:01
Ja wel eens meegemaakt met een naaste collega maar daar had ik verder geen band mee.
Ik vond het verdrietig maar had er verder persoonlijk niet veel last van.
We hebben gepraat met elkaar en aangegeven wat ieder fijn vond.
Op de dag van de uitvaart heb ik gewerkt zodat collega's die wel echt een band hadden met haar konden gaan.
Denk dat je vooral moet doen waar jij je goed bij voelt en niet gaan omdat het moet.
En als ze vragen hoe je je voelt kan je daar eerlijk in zijn toch?
Ik vond het verdrietig maar had er verder persoonlijk niet veel last van.
We hebben gepraat met elkaar en aangegeven wat ieder fijn vond.
Op de dag van de uitvaart heb ik gewerkt zodat collega's die wel echt een band hadden met haar konden gaan.
Denk dat je vooral moet doen waar jij je goed bij voelt en niet gaan omdat het moet.
En als ze vragen hoe je je voelt kan je daar eerlijk in zijn toch?
Tralalalala
vrijdag 27 juli 2018 om 12:02
Wat goed dat de werkgever een beetje op zijn personeel let. Het overlijden kan een grote impact hebben op iemand. Bijvoorbeeld omdat hun moeder terminaal is, of omdat een vriend net is overleden etc.
Gewoon aangeven hoe jij je voelt, en je moet niet perse heel verdrietig te zijn. Je bent niet verplicht om naar de uitvaart te gaan. Voor de nabestaanden is het wel fijn dat collega’s iets laten horen (kaart, bloemetje, etc)
Gewoon aangeven hoe jij je voelt, en je moet niet perse heel verdrietig te zijn. Je bent niet verplicht om naar de uitvaart te gaan. Voor de nabestaanden is het wel fijn dat collega’s iets laten horen (kaart, bloemetje, etc)
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
vrijdag 27 juli 2018 om 12:06
Maak je niet druk, je reactie is volkomen normaal. Het was een collega en zo ging je ook met hem om. Maak je niet druk om maandag, zeg gewoon zoals het is. Dat het prima gaat en dat je geen behoefte hebt om te praten. Maar ik verwacht dat ze je dat maandag niet gaan vragen.
Je hoeft niet naar crematie of begrafenis.
Je hoeft niet naar crematie of begrafenis.
vrijdag 27 juli 2018 om 12:40
Niet iedereen denkt daar zo over hoor. Toen mijn ouder overleed had ik daar echt niks mee, wat mij betreft waren collega's liever niet gekomen. Ik had daar niks aan, alleen vervelend die extra 50 handen schudden. Voor mij waren alleen de goede vrienden van ouder, dichte familie en mijn eigen vrienden belangrijk dat ze er waren.Madeliefjees schreef: ↑27-07-2018 12:31Naar een begrafenis of crematie ga je ook niet voor jeself, maar om de familie te steunen en ze te laten zien dat je met ze meeleeft.
To je hoeft echt niet naar de crematie of begrafenis, neem aan dat je de familie ook niet kent?
Je hoeft niet bang te zijn voor de dood. Als jij er bent is de dood er niet, ben jij er niet dan is de dood er.
vrijdag 27 juli 2018 om 12:50
Best kans dat er maandag niet eens zo over gepraat wordt (hoe voel je je). Het is gewoon meer een algemene zin, als je erover wilt praten mag je bellen. Ik denk eerder dat gezegd wordt: Erg he, van Piet, de crematie/begrafenis is dan en dan ga je ook mee? Toen de partner van een collega overleed hoorden wij dat pas halverwege de ochtend. En dan ook nog van iemand van een andere afdeling. Vond het heel raar dat leidinggevende niet om 9 uur iedereen even bij elkaar riep of een mailtje had gestuurd.
De collega zat tegenover me, ik had niet zoveel met diegene, maar ik ben toch wel naar de begrafenis geweest. We zijn samen met nog een paar anderen geweest, zeker niet de hele afdeling. Degenen die wilden mochten gaan, die wel wilden werken kon ook gewoon.
Meestal wordt een delegatie van collega's wel op prijs gesteld.
De collega zat tegenover me, ik had niet zoveel met diegene, maar ik ben toch wel naar de begrafenis geweest. We zijn samen met nog een paar anderen geweest, zeker niet de hele afdeling. Degenen die wilden mochten gaan, die wel wilden werken kon ook gewoon.
Meestal wordt een delegatie van collega's wel op prijs gesteld.
vrijdag 27 juli 2018 om 13:30
Een paar jaar geleden had een collega van mij zelfmoord gepleegd. Ik ben niet naar de begrafenis gegaan, omdat ik hem daarvoor niet goed genoeg kende, maar ik weet dat een aantal van mijn collega's wel zijn geweest. Dus je hoeft niet te gaan als je dat niet wilt.
Wel hebben alle collega's geld ingezameld voor een bloemenkrans voor de begrafenis, daar heb ik dus ook aan meebetaald. We hoorden later dat de familie dat erg op prijs heeft gesteld.
Ik hoorde het trouwens 's ochtends toen ik op m'n werk kwam en de ledinggevende had iedereen die dag bij elkaar geroepen om het slechte nieuws te vertellen.
Sterkte
Wel hebben alle collega's geld ingezameld voor een bloemenkrans voor de begrafenis, daar heb ik dus ook aan meebetaald. We hoorden later dat de familie dat erg op prijs heeft gesteld.
Ik hoorde het trouwens 's ochtends toen ik op m'n werk kwam en de ledinggevende had iedereen die dag bij elkaar geroepen om het slechte nieuws te vertellen.
Sterkte
vrijdag 27 juli 2018 om 15:25
AlejandraLaura schreef: ↑27-07-2018 12:40Niet iedereen denkt daar zo over hoor. Toen mijn ouder overleed had ik daar echt niks mee, wat mij betreft waren collega's liever niet gekomen. Ik had daar niks aan, alleen vervelend die extra 50 handen schudden. Voor mij waren alleen de goede vrienden van ouder, dichte familie en mijn eigen vrienden belangrijk dat ze er waren.
To je hoeft echt niet naar de crematie of begrafenis, neem aan dat je de familie ook niet kent?
Heel erg eens!
en me vriend die wilt ook nog wat zegge
zaterdag 28 juli 2018 om 08:30
Familie ken ik ook niet neeAlejandraLaura schreef: ↑27-07-2018 12:40Niet iedereen denkt daar zo over hoor. Toen mijn ouder overleed had ik daar echt niks mee, wat mij betreft waren collega's liever niet gekomen. Ik had daar niks aan, alleen vervelend die extra 50 handen schudden. Voor mij waren alleen de goede vrienden van ouder, dichte familie en mijn eigen vrienden belangrijk dat ze er waren.
To je hoeft echt niet naar de crematie of begrafenis, neem aan dat je de familie ook niet kent?
zaterdag 28 juli 2018 om 08:42
maandag 30 juli 2018 om 10:02
Net van een collega gehoord dat er donderdag op het werk een samenzijn is, verder nog geen info gehad.
Wat als je daar geen zin in hebt? Ik ben niet zo goed in emotioneel gedoe en zeker niet in een situatie als deze, dan weet ik niet wat ik moet doen/zegge.
Klinkt misschien hard en egoïstisch, maar laat mij maar werken.
Toen mijn opa was overleden wou ik niks liever dan samen zijn, maar dit is geen familie..
Maar hoe staat het als je niet zou gaan?
Wat als je daar geen zin in hebt? Ik ben niet zo goed in emotioneel gedoe en zeker niet in een situatie als deze, dan weet ik niet wat ik moet doen/zegge.
Klinkt misschien hard en egoïstisch, maar laat mij maar werken.
Toen mijn opa was overleden wou ik niks liever dan samen zijn, maar dit is geen familie..
Maar hoe staat het als je niet zou gaan?
maandag 30 juli 2018 om 10:05
dat zijn wel dingen waarvan het 'heurt' dat je gaatMichella_1991 schreef: ↑30-07-2018 10:02Net van een collega gehoord dat er donderdag op het werk een samenzijn is, verder nog geen info gehad.
Wat als je daar geen zin in hebt? Ik ben niet zo goed in emotioneel gedoe en zeker niet in een situatie als deze, dan weet ik niet wat ik moet doen/zegge.
Klinkt misschien hard en egoïstisch, maar laat mij maar werken.
Toen mijn opa was overleden wou ik niks liever dan samen zijn, maar dit is geen familie..
Maar hoe staat het als je niet zou gaan?
maandag 30 juli 2018 om 10:16
maandag 30 juli 2018 om 10:32
Michella_1991 schreef: ↑30-07-2018 10:02Net van een collega gehoord dat er donderdag op het werk een samenzijn is, verder nog geen info gehad.
Wat als je daar geen zin in hebt? Ik ben niet zo goed in emotioneel gedoe en zeker niet in een situatie als deze, dan weet ik niet wat ik moet doen/zegge.
Klinkt misschien hard en egoïstisch, maar laat mij maar werken.
Toen mijn opa was overleden wou ik niks liever dan samen zijn, maar dit is geen familie..
Maar hoe staat het als je niet zou gaan?
Niet naar die bijeenkomst gaan wordt misschien als een statement opgevat, denk dat dat niet zo handig is.
Maar je bent niet verplicht actief deel te nemen toch? Hou je wat op de achtergrond en als iemand je daarop aanspreekt kan je zeggen dat je het nog even moet laten bezinken of dat je niet zo extravert bent wat betreft emoties.
maandag 30 juli 2018 om 10:35
Donderdag kun je toch wel even naar het samenzijn gaan? Vaak sta je er dan samen even bij stil en praten de collega's die er wat verder vanaf staan snel alweer over wat anders over vertrekken wat eerder terug naar hun werkplek. Stug achter je bureau blijven zitten is niet zo gepast en je hoeft vast niks te doen of te zeggen.
maandag 30 juli 2018 om 10:44
Geen zin? Ik denk dat je in deze situatie niet van geen zin kunt spreken.Michella_1991 schreef: ↑30-07-2018 10:02Net van een collega gehoord dat er donderdag op het werk een samenzijn is, verder nog geen info gehad.
Wat als je daar geen zin in hebt? Ik ben niet zo goed in emotioneel gedoe en zeker niet in een situatie als deze, dan weet ik niet wat ik moet doen/zegge.
Klinkt misschien hard en egoïstisch, maar laat mij maar werken.
Toen mijn opa was overleden wou ik niks liever dan samen zijn, maar dit is geen familie..
Maar hoe staat het als je niet zou gaan?
Ik vind eigenlijk dat je niet kan maken niet naar de bijeenkomst gaat. Erg netjes trouwens dat jouw werkgever zoveel aandacht voor jullie en dit overlijden heeft.
Je kan je toch een beetje op de achtergrond houden? Wie zegt dat het een emotionele bedoeling wordt? Kan ook zomaar een fijn samenzijn worden waarin herinneringen worden opgehaald. Denk dat het goed is voor de verwerking. Wellicht niet voor jou als persoon maar wel als team en dat is ook heel belangrijk.
Wanneer er gevraagd wordt of je erover wil praten kun je gewoon zeggen dat je daar geen behoefte aan hebt.
De begrafenis zou ik even afwachten. Misschien heeft de familie geen behoefte aan collega's. Toen mijn moeder plotseling overleed waren de collega's van mijn moeder ook op de begrafenis. Ik kende ze niet maar vond het een mooi gebaar dat ze er waren.
Het lijkt of je bang bent om zulke situaties aan te gaan, daar zou ik persoonlijk wel iets mee doen. Je gaat nog vaker moeilijke dingen mee maken in je leven daar kun je niet van weg blijven lopen. Nouja kan wel, maar je wordt er geen mooier mens van als je het op deze wijze doet.
dinsdag 31 juli 2018 om 09:03
Michella_1991 schreef: ↑31-07-2018 08:38Deze bijeenkomst wordt voor heel het bedrijf gehouden, zo'n 300 man + oud collega's
Grote kans dus dat jij daar 'onzichtbaar' kunt zijn en dat er geen actieve inbreng van jou wordt verwacht
woensdag 1 augustus 2018 om 08:18
Nu moet ik dus wel een heel uur bij die bijeenkomst zijn, we leggen namelijk in de kamer ernaast blaadjes neer waar mensen iets op kunnen zetten voor de familie. Ik moet in de gaten houden dat als er bijvoorbeeld een blaadje vol is er een nieuwe ligt, vragen beantwoorden als die er zijn en dat soort dingen....
