moeder en haar buien
zaterdag 28 juli 2018 om 13:09
ik heb een rare relatie met mijn moeder. mijn zoon zit in een pleeggezin omdat ik psychotisch was geworden nu is van de week de uithuisplaatsing verlengd in het belang van mijn zoon. nu belde ik mijn moeder omdat te vertellen en ik kreeg een heel verhaal met haar eigen pijn over mij heen en het kwam erop neer dat ik een waardeloze moeder ben omdat ik akkoord gegaan ben met verlening van de uithuisplaatsing. vervolgens beëindigde ik het gesprek met een smoes. na een uurtje of zo heb ik haar een appje gestuurd met de tekst ik handel in het belang van zoon jij had vroeger in mijn belang moeten handelen toen ik door papa mishandeld werd. daar kreeg ik het volgende op terug het is altijd hetzelfde met jou we hebben liever niet dat je zondag komt. dus ze deed de deur voor de zoveelste keer dicht ze heeft mij al diverse malen het kontakt verbroken soms jaren lang. en toch ben ik er weer van slag van ondanks dat het al vaker gebeurd is.
zaterdag 28 juli 2018 om 13:14
Wat een wereld van ellende en verdriet spreekt er uit je post.
Ik zou het hierbij laten wb je moeder, je klinkt al overbelast en je kunt dit er niet bij hebben.
Veel sterkte met de situatie van je zoon en probeer je nu op te blijven stellen als moeder en in zijn belang te handelen.
Dit gedoe met je moeder helpt je daar niet bij.
Ik zou het hierbij laten wb je moeder, je klinkt al overbelast en je kunt dit er niet bij hebben.
Veel sterkte met de situatie van je zoon en probeer je nu op te blijven stellen als moeder en in zijn belang te handelen.
Dit gedoe met je moeder helpt je daar niet bij.
zaterdag 28 juli 2018 om 13:17
Wat rot voor je dat de band met jouw moeder zo slecht is.
Allereerst vind ik het ontzettend goed dat jij het belang van jouw kind voorop stelt. Dat moet ontzettend moeilijk zijn, want jij blijft alleen met het gemis. Echt heel veel respect heb ik daarvoor
En wat jouw moeder betreft; ik lees in jouw opmerking naar haar een hoop verdriet over hoe zij jou als kind al in de steek liet. En nu je ouder bent, lijkt dat niet veel anders te zijn. Kan het zijn dat jouw moeder simpelweg niet bereid is of niet in staat is om jou de steun en liefde te geven die je bij haar zoekt? Soms is het makkelijker om dat te onderkennen, in plaats van te blijven hopen en vervolgens telkens weer teleurgesteld te worden.
Ik weet niet of je een psycholoog hebt ivm jouw andere klachten, maar ik zou je adviseren om dit met behulp van een psycholoog op te pakken. Je kunt haar niet veranderen, maar wel hoe je daar zelf mee omgaat.
Sterkte
Allereerst vind ik het ontzettend goed dat jij het belang van jouw kind voorop stelt. Dat moet ontzettend moeilijk zijn, want jij blijft alleen met het gemis. Echt heel veel respect heb ik daarvoor
En wat jouw moeder betreft; ik lees in jouw opmerking naar haar een hoop verdriet over hoe zij jou als kind al in de steek liet. En nu je ouder bent, lijkt dat niet veel anders te zijn. Kan het zijn dat jouw moeder simpelweg niet bereid is of niet in staat is om jou de steun en liefde te geven die je bij haar zoekt? Soms is het makkelijker om dat te onderkennen, in plaats van te blijven hopen en vervolgens telkens weer teleurgesteld te worden.
Ik weet niet of je een psycholoog hebt ivm jouw andere klachten, maar ik zou je adviseren om dit met behulp van een psycholoog op te pakken. Je kunt haar niet veranderen, maar wel hoe je daar zelf mee omgaat.
Sterkte
zaterdag 28 juli 2018 om 13:40
Soms kiezen mensen ervoor om te besluiten dat dingen verjaard zijn en om het verleden op een bepaalde manier te bekijken.
Dat hoeft zeker niet eerlijk of de realiteit te zijn.
Het klinkt alsof zij in haar hoofd heeft besloten dat jij degene bent die de moeilijkheden geeft en alles gecompliceerd maakt.
Het heeft daarom geen zin om met haar op het verleden terug te komen en verwijten heeft al helemaal geen zin, zelfs niet als ze terecht zijn.
Mensen creëren dus hun eigen verhaal, dat doen ze om hun geestelijke gezondheid te beschermen, bvb om zich niet langer schuldig te hoeven voelen.
Als jouw moeder dat heeft gedaan dan breek je daar niet zomaar doorheen en dan hebben verwijten aan haar adres het tegengestelde effect.
Het is voor jouw moeder handiger om te denken dat jij een slechte moeder bent dan om te moeten leven met het feit dat zij vroeger heeft gefaald ten opzichte van jou.
Niemand kan het verleden veranderen, jij niet, maar jouw moeder ook niet.
Wat ouders graag willen is zien en horen dat alles goed gaat en zorgeloos genieten van hun kleinkinderen.
Wat jij zou kunnen doen is beseffen dat het zo oneerlijk is en daarmee je eigen standpunt bepalen, je eigen verhaal creëren waarvan jij zelf sterker wordt.
Soms is dat de weg van de lieve vrede, soms gewoon het besef dat je niet te veel begrip moet verwachten voldoende en dat het nu eenmaal niet eerlijk is en soms is het nodig om het contact op een zeer laag pitje te zetten of zelfs helemaal te verbreken.
Dat hoeft zeker niet eerlijk of de realiteit te zijn.
Het klinkt alsof zij in haar hoofd heeft besloten dat jij degene bent die de moeilijkheden geeft en alles gecompliceerd maakt.
Het heeft daarom geen zin om met haar op het verleden terug te komen en verwijten heeft al helemaal geen zin, zelfs niet als ze terecht zijn.
Mensen creëren dus hun eigen verhaal, dat doen ze om hun geestelijke gezondheid te beschermen, bvb om zich niet langer schuldig te hoeven voelen.
Als jouw moeder dat heeft gedaan dan breek je daar niet zomaar doorheen en dan hebben verwijten aan haar adres het tegengestelde effect.
Het is voor jouw moeder handiger om te denken dat jij een slechte moeder bent dan om te moeten leven met het feit dat zij vroeger heeft gefaald ten opzichte van jou.
Niemand kan het verleden veranderen, jij niet, maar jouw moeder ook niet.
Wat ouders graag willen is zien en horen dat alles goed gaat en zorgeloos genieten van hun kleinkinderen.
Wat jij zou kunnen doen is beseffen dat het zo oneerlijk is en daarmee je eigen standpunt bepalen, je eigen verhaal creëren waarvan jij zelf sterker wordt.
Soms is dat de weg van de lieve vrede, soms gewoon het besef dat je niet te veel begrip moet verwachten voldoende en dat het nu eenmaal niet eerlijk is en soms is het nodig om het contact op een zeer laag pitje te zetten of zelfs helemaal te verbreken.
zaterdag 28 juli 2018 om 13:40
Nummer*Zoveel schreef: ↑28-07-2018 13:17Wat rot voor je dat de band met jouw moeder zo slecht is.
Allereerst vind ik het ontzettend goed dat jij het belang van jouw kind voorop stelt. Dat moet ontzettend moeilijk zijn, want jij blijft alleen met het gemis. Echt heel veel respect heb ik daarvoor
En wat jouw moeder betreft; ik lees in jouw opmerking naar haar een hoop verdriet over hoe zij jou als kind al in de steek liet. En nu je ouder bent, lijkt dat niet veel anders te zijn. Kan het zijn dat jouw moeder simpelweg niet bereid is of niet in staat is om jou de steun en liefde te geven die je bij haar zoekt? Soms is het makkelijker om dat te onderkennen, in plaats van te blijven hopen en vervolgens telkens weer teleurgesteld te worden.
Ik weet niet of je een psycholoog hebt ivm jouw andere klachten, maar ik zou je adviseren om dit met behulp van een psycholoog op te pakken. Je kunt haar niet veranderen, maar wel hoe je daar zelf mee omgaat.
Sterkte![]()
Heel erg belangrijk anders knal je steeds weer tegen dezelfde muur op.
Sterkte TO, juist nu je zoveel steun kan gebruiken krijg ook nog 's je dit voor je kiezen van je moeder.
zaterdag 28 juli 2018 om 14:35
Ik vind het juist dapper dat TO dat wel gedaan heeft. Het verleden constant verzwijgen geeft veel meer pijn bij TO.
TO, ik denk dat je juist heel goed hebt gehandeld en het belang van je zoon voorop hebt gesteld. Zeker met je behandelaar overleggen. Ik ben bang dat je moeder nooit toe zal geven dat ze het vroeger niet goed heeft gedaan. Zij zal in haar hoofd alles al zo vaak verdraaid hebben dat ze er zelf in is gaan geloven.
Je kan zelf breken met je moeder of het contact heel erg oppervlakkig houden. Probeer niet meer te verwachten dat je moeder er voor je is dan doet het niet steeds zo’n pijn als je het toch steeds probeert.
Heel veel sterkte en blijf het belang van je zoon voorop stellen. Je zal zien dat je relatie met je zoon als het weer beter met je gaat een stuk beter is dan de relatie tussen jou en je ouders. Jij doet het nu al beter dan zij.
TO, ik denk dat je juist heel goed hebt gehandeld en het belang van je zoon voorop hebt gesteld. Zeker met je behandelaar overleggen. Ik ben bang dat je moeder nooit toe zal geven dat ze het vroeger niet goed heeft gedaan. Zij zal in haar hoofd alles al zo vaak verdraaid hebben dat ze er zelf in is gaan geloven.
Je kan zelf breken met je moeder of het contact heel erg oppervlakkig houden. Probeer niet meer te verwachten dat je moeder er voor je is dan doet het niet steeds zo’n pijn als je het toch steeds probeert.
Heel veel sterkte en blijf het belang van je zoon voorop stellen. Je zal zien dat je relatie met je zoon als het weer beter met je gaat een stuk beter is dan de relatie tussen jou en je ouders. Jij doet het nu al beter dan zij.
zaterdag 28 juli 2018 om 14:47
Er is geen goed of slecht, echter met terug verwijten maakt zij eigenlijk niets duidelijk. Het is wederzijds met modder gooien.
Zij had ook kunnen zeggen of sms-en. Ik heb het gesprek als vervelend en verwijtend ervaren en wil dat niet meer zo mee maken. Wanneer je het de volgende keer doet hang ik direct op of ik ga weg want ik accepteer dit niet. Ik doe wat het beste is voor mijn kind (en ik zou jullie steun daarbij kunnen gebruiken).
Een gesprek over haar jeugd en al die verwijten had zij beter op een ander rustig moment kunnen aankaarten, eventueel met de psych erbij. Nu bevestigt zij vooral haar onstabiele beeld en het feit dat in de regel de schuld is van aan ander. To is volwassen en haar ouders zijn al heel lang niet meer verantwoordelijk voor haar en haar gedrag. Zij mag het zelf doen helemaal zoals zij wil.
Ik vind het wel uitermate triest dat je een psychose hebt gehad waardoor je gezinsleven op zijn kop staat. Je zou meer hebben aan de steun van je ouders ipv aan al die verwijten. Dat zou je je ouders ook kunnen melden behalve de; doe niet zo vervelend boodschap.
Zij had ook kunnen zeggen of sms-en. Ik heb het gesprek als vervelend en verwijtend ervaren en wil dat niet meer zo mee maken. Wanneer je het de volgende keer doet hang ik direct op of ik ga weg want ik accepteer dit niet. Ik doe wat het beste is voor mijn kind (en ik zou jullie steun daarbij kunnen gebruiken).
Een gesprek over haar jeugd en al die verwijten had zij beter op een ander rustig moment kunnen aankaarten, eventueel met de psych erbij. Nu bevestigt zij vooral haar onstabiele beeld en het feit dat in de regel de schuld is van aan ander. To is volwassen en haar ouders zijn al heel lang niet meer verantwoordelijk voor haar en haar gedrag. Zij mag het zelf doen helemaal zoals zij wil.
Ik vind het wel uitermate triest dat je een psychose hebt gehad waardoor je gezinsleven op zijn kop staat. Je zou meer hebben aan de steun van je ouders ipv aan al die verwijten. Dat zou je je ouders ook kunnen melden behalve de; doe niet zo vervelend boodschap.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zaterdag 28 juli 2018 om 14:51
Ben je minderjarig?regenwolk79 schreef: ↑28-07-2018 13:49Ik heb van de week mijn behandelaar gelijk op de hoogte gebracht en die gaat volgende week mijn moeder bellen voor een afspraak.
zaterdag 28 juli 2018 om 14:58
Hoe komt het dat je moeder dan onderdeel van de behandeling is?
zaterdag 28 juli 2018 om 15:03
Wil jij dat wel?regenwolk79 schreef: ↑28-07-2018 15:02mijn behandelaar wilde voor dit gedoe al een afspraak met mijn moeder om eens te praten over wat mij dwars zit
Wat denk je dat het je op gaat leveren?
Wat levert het contact met je moeder jou nu op?
Denk je dat een gesprek er voor gaat zorgen dat zij verandert?
zaterdag 28 juli 2018 om 15:09
Ik snap dat de ouders onderdeel zijn van de behandeling wanneer to nog steeds onderdeel is van een ongezond systeem. Met haar reactie doet zij ook hetzelfde als haar moeder: verwijten. Misschien omdat TO niet anders heeft geleerd. Misschien kan de psych het dysfunctionele patroon bloot leggen en een beetje doorbreken of in ieder geval helpen om grenzen te stellen zodat gesprekken niet meer uitmonden in over en weer verwijtend en kwetsend gedrag. Het contact stoppen kan altijd nog wanneer dit niet blijkt te lukken. Dan heeft TO er tenminste alles aan gedaan ipv dat het in de lucht blijft hangen dan wel dat het dysfuntioneel over en weer met moddergooien door gaat omdat dat dat het enige is wat deze mensen op dit moment kunnen.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zaterdag 28 juli 2018 om 15:11
Als ouders onderdeel van de behandeling zijn zou systeemtherapie een stuk effectiever zijn dan een gesprekje waarin je zegt wat je niet zint.
Mensen veranderen niet makkelijk, vooral omdat ze dat niet kunnen. Ik denk dat TO helemaal geen erkenning gaat krijgen in dat gesprek, laat staan dat er wat verandert en al helemaal niet in een keer een gesprekje.
Het zal alleen maar meer frustratie opleveren lijkt me.
Mensen veranderen niet makkelijk, vooral omdat ze dat niet kunnen. Ik denk dat TO helemaal geen erkenning gaat krijgen in dat gesprek, laat staan dat er wat verandert en al helemaal niet in een keer een gesprekje.
Het zal alleen maar meer frustratie opleveren lijkt me.
zaterdag 28 juli 2018 om 15:19
Ja ik wil dat wel.
ik kan dan in ieder geval eens zeggen wat ik vind want nu is het bij mij moeder zo dat ik niet terug mag kijken maar zij doet dat wel.
het kontakt levert mij niet zoveel op vooral stress en eenzaamheid
nee zij veranderd niet maar ik moet leren om te gaan met haar zodat ik er anders mee omga
zaterdag 28 juli 2018 om 15:21
zaterdag 28 juli 2018 om 15:25
mijn moeder wilde graag een gesprek voordat ze weer het kontakt verbrak afwachten of ze nu nog wil.viva-amber schreef: ↑28-07-2018 15:21Je moet ergens beginnen. Misschien willen die ouders geen onderdeel zijn van de therapie omdat zij hun eigen problemen niet erkennen.
zaterdag 28 juli 2018 om 15:27
Je hebt je verwachtingen helder voor jezelf dus.regenwolk79 schreef: ↑28-07-2018 15:19Ja ik wil dat wel.
ik kan dan in ieder geval eens zeggen wat ik vind want nu is het bij mij moeder zo dat ik niet terug mag kijken maar zij doet dat wel.
het kontakt levert mij niet zoveel op vooral stress en eenzaamheid
nee zij veranderd niet maar ik moet leren om te gaan met haar zodat ik er anders mee omga
Wil hij het contact niet verbreken?
Heftig om je kind zo te moeten missen. Zie je hem wel geregeld?