Overig
alle pijlers
Collega overleden
vrijdag 27 juli 2018 om 11:58
Ik wilde hier gisteren eigenlijk geen topic over maken, maar nu toch wel.
Gisterenmiddag op het werk is heel onze afdeling bij elkaar geroepen, we kregen het nieuws te horen dat onze collega die een paar weken terug voor ''simpele'' onderzoeken naar het ziekenhuis moest kanker bleek te hebben en dat niet meer te behandelen is. Hij zou nog maar een paar dagen te leven hebben, net het nieuws gehoord dat hij vandaag is overleden. Dat is dus best snel gegaan.
Het was een collega waarmee ik evengoed mee kon opschieten als andere collega's, af en toe gewoon een praatje mee maakte. Maar niet de deur bij elkaar plat liepen, gewoon een collega.
Tijdens het gesprek was iedereen er stil van, ook ik. De ene had het er moeilijker mee dan de ander.
Natuurlijk denk ik er zo nu en dan aan, maar toen een collega aangaf dat als ik wilde praten ik kon bellen dacht ik ''nou, dat hoeft niet hoor''
(Ik kreeg namelijk via een appje van zijn overlijden te horen omdat ik vrij ben)
Misschien klinkt dit hard, maar zo bedoel ik het niet. Het was ook geen collega waarmee ik een ''innige band'' had of waarmee ik op een kamer zat
Wat moet ik nu maandag bijvoorbeeld zeggen als ze vragen hoe het gaat, of ik er erg mee zit/wil praten?
En als ze over de crematie/begrafenis beginnen? Ik wil niet asociaal overkomen.
Hebben jullie zoiets weleens meegemaakt?
Gisterenmiddag op het werk is heel onze afdeling bij elkaar geroepen, we kregen het nieuws te horen dat onze collega die een paar weken terug voor ''simpele'' onderzoeken naar het ziekenhuis moest kanker bleek te hebben en dat niet meer te behandelen is. Hij zou nog maar een paar dagen te leven hebben, net het nieuws gehoord dat hij vandaag is overleden. Dat is dus best snel gegaan.
Het was een collega waarmee ik evengoed mee kon opschieten als andere collega's, af en toe gewoon een praatje mee maakte. Maar niet de deur bij elkaar plat liepen, gewoon een collega.
Tijdens het gesprek was iedereen er stil van, ook ik. De ene had het er moeilijker mee dan de ander.
Natuurlijk denk ik er zo nu en dan aan, maar toen een collega aangaf dat als ik wilde praten ik kon bellen dacht ik ''nou, dat hoeft niet hoor''
(Ik kreeg namelijk via een appje van zijn overlijden te horen omdat ik vrij ben)
Misschien klinkt dit hard, maar zo bedoel ik het niet. Het was ook geen collega waarmee ik een ''innige band'' had of waarmee ik op een kamer zat
Wat moet ik nu maandag bijvoorbeeld zeggen als ze vragen hoe het gaat, of ik er erg mee zit/wil praten?
En als ze over de crematie/begrafenis beginnen? Ik wil niet asociaal overkomen.
Hebben jullie zoiets weleens meegemaakt?
woensdag 1 augustus 2018 om 08:26
Stel je eens niet zo aan zegMichella_1991 schreef: ↑01-08-2018 08:18Nu moet ik dus wel een heel uur bij die bijeenkomst zijn, we leggen namelijk in de kamer ernaast blaadjes neer waar mensen iets op kunnen zetten voor de familie. Ik moet in de gaten houden dat als er bijvoorbeeld een blaadje vol is er een nieuwe ligt, vragen beantwoorden als die er zijn en dat soort dingen....
woensdag 1 augustus 2018 om 08:30
ik hoop soms zo, dat jouw leidinggevende op dit forum meeleestMichella_1991 schreef: ↑01-08-2018 08:18Nu moet ik dus wel een heel uur bij die bijeenkomst zijn, we leggen namelijk in de kamer ernaast blaadjes neer waar mensen iets op kunnen zetten voor de familie. Ik moet in de gaten houden dat als er bijvoorbeeld een blaadje vol is er een nieuwe ligt, vragen beantwoorden als die er zijn en dat soort dingen....
woensdag 1 augustus 2018 om 08:42
jep, das jouw taakjeMichella_1991 schreef: ↑01-08-2018 08:36Sorry hoor, maar moet ik dan een beetje die blaadjes bijhouden en maar ´hopen´ dat er vragen zijn.
als je de taakjes had willen bedenken & uitdelen, had je het baasje moeten worden, had je beter je best moeten doen op school.
woensdag 1 augustus 2018 om 08:47
Als 1991 je geboortejaar is ben je dus een jaar of 27.
Mss heb je dan nog weinig sterfgevallen meegemaakt en reageer je daarom in mijn ogen wat onvolwassen en vooral egocentrisch.
Geen zin..... really?
Denk je dat je collega en diens nabestaanden hier allemaal zin in hadden?
Soms is het volstrekt irrelevant of jij ergens zin in hebt.
Mss heb je dan nog weinig sterfgevallen meegemaakt en reageer je daarom in mijn ogen wat onvolwassen en vooral egocentrisch.
Geen zin..... really?
Denk je dat je collega en diens nabestaanden hier allemaal zin in hadden?
Soms is het volstrekt irrelevant of jij ergens zin in hebt.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
woensdag 1 augustus 2018 om 08:50
Empathie is niet zonder meer je allersterkste eigenschap he? Al vanaf dat je je werk moest onderbreken omdat je collega terminaal was verkondig je hier dat je liever werkt, want wat zou je energie steken in een aflopende zaak?Michella_1991 schreef: ↑01-08-2018 08:36Sorry hoor, maar moet ik dan een beetje die blaadjes bijhouden en maar ´hopen´ dat er vragen zijn.
Uit je berichten blijkt dat je secretaresse bent, dus ja, dan is een beetje blaadjes bijhouden wel iets dat zomaar binnen je takenpakket zou kunnen vallen.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
woensdag 1 augustus 2018 om 08:54
woensdag 1 augustus 2018 om 09:13
Ja, dat is jouw werk.Michella_1991 schreef: ↑01-08-2018 08:36Sorry hoor, maar moet ik dan een beetje die blaadjes bijhouden en maar ´hopen´ dat er vragen zijn.
En aangezien je geen zin hebt om daar om andere redenen te zijn kun je blij zijn dat je daar een taak hebt. Ik snap dus niet wat je nou zit te miepemeuten eerlijk gezegd
woensdag 1 augustus 2018 om 09:14
Ik ben misschien niet de meest genuanceerde reageerder, aangezien mijn moeder zeer recent plotseling is overleden, maar ben je nou echt serieus?
Heb je een stoornis of iets? Je kunt zelf niet inschatten hoe dit soort situaties gaan? En als je het dan echt niet weet, je collega's en leidinggevende 'volgen'?
Een heleboel mensen hebben geen zin om kanker te hebben of om dood te gaan, maar dat gebeurt toch. Een heleboel nabestaanden hebben geen zin om een dierbare te verliezen, maar het gebeurt toch. Een heleboel mensen worden niet ineens superenthousiast van een herdenkingsdienst, begrafenis of crematie, maar hé, jij gaat toch.
Dat is het leven. Leer hiervan en zeik niet zo verschrikkelijk. Het draait hier niet om jou.
Heb je een stoornis of iets? Je kunt zelf niet inschatten hoe dit soort situaties gaan? En als je het dan echt niet weet, je collega's en leidinggevende 'volgen'?
Een heleboel mensen hebben geen zin om kanker te hebben of om dood te gaan, maar dat gebeurt toch. Een heleboel nabestaanden hebben geen zin om een dierbare te verliezen, maar het gebeurt toch. Een heleboel mensen worden niet ineens superenthousiast van een herdenkingsdienst, begrafenis of crematie, maar hé, jij gaat toch.
Dat is het leven. Leer hiervan en zeik niet zo verschrikkelijk. Het draait hier niet om jou.
woensdag 1 augustus 2018 om 09:50
Ja, het komt misschien wat rottig over, maar zoals ik al zei was het een collega die ik zo nu en dan zag...JollyRider schreef: ↑01-08-2018 08:50Empathie is niet zonder meer je allersterkste eigenschap he? Al vanaf dat je je werk moest onderbreken omdat je collega terminaal was verkondig je hier dat je liever werkt, want wat zou je energie steken in een aflopende zaak?
Uit je berichten blijkt dat je secretaresse bent, dus ja, dan is een beetje blaadjes bijhouden wel iets dat zomaar binnen je takenpakket zou kunnen vallen.
Natuurlijk leef ik mee, maar niet zo om er nou echt een uur te bij stil te gaan staan
woensdag 1 augustus 2018 om 09:55
hebben jouw ouders je dit soort zaken niet bijgebracht?Michella_1991 schreef: ↑01-08-2018 09:50Ja, het komt misschien wat rottig over, maar zoals ik al zei was het een collega die ik zo nu en dan zag...
Natuurlijk leef ik mee, maar niet zo om er nou echt een uur te bij stil te gaan staan
Dit is zo basaal, dit zijn de minst ingewikkelde omgangsnormen die we hebben in onze cultuur. Waarom ken jij die niet?
En waarom wil je niet aannemen, dat je niet moet zeiken?
woensdag 1 augustus 2018 om 11:59
Misschien wat rot over? Ik hoop oprecht dat dit topic of je reacties nep zijn. Want jeetje.....Wat ben jij anders een slecht mens!!!Michella_1991 schreef: ↑01-08-2018 09:50Ja, het komt misschien wat rottig over, maar zoals ik al zei was het een collega die ik zo nu en dan zag...
Natuurlijk leef ik mee, maar niet zo om er nou echt een uur te bij stil te gaan staan
woensdag 1 augustus 2018 om 12:08
Is dit (naast je oma) de eerste keer dat je een sterfgeval van redelijk dichtbij meemaakt? Wat staat je zo tegen? Want eerlijk gezegd geloof ik dat 'het is maar een collega' niet zo heel erg. Wees een echt eerlijk over hoe je je voelt?Michella_1991 schreef: ↑01-08-2018 09:50Ja, het komt misschien wat rottig over, maar zoals ik al zei was het een collega die ik zo nu en dan zag...
Natuurlijk leef ik mee, maar niet zo om er nou echt een uur te bij stil te gaan staan
Vriendelijk.
woensdag 1 augustus 2018 om 12:23
Ik denk niet dat TO een slecht mens is, wel dat ze een enorm bord voor haar kop heeft en nog niet veel levenservaring heeft.
Ze lijkt weinig gevoel te hebben voor omgangsvormen in situaties die buiten het dagdagelijkse vallen.
TO, dit gaat niet om jou maar om je collega en de mensen die wel oprecht verdrietig zijn om zijn overlijden.
Wat jij ervan vindt doet er nu niet toe.
Dus doe nu maar gewoon wat er van je gevraagd wordt en laat aub niet merken hoe je er werkelijk over denkt en maskeer je desinteresse.
Wat iemand hier eerder al zei ook: wees blij dat je iets om handen hebt. Lijkt me voor jou toch prettiger dan dat je die tijd moet doorbrengen met een groep mensen die wel oprecht verdrietig zijn.
woensdag 1 augustus 2018 om 12:39
Je kunt ook overdrijven.
Dit soort dingen leer je door ze mee te maken en op je 27e is dat soms nog maar zelden gebeurd. Geeft niks, maar ik hoop wel dat TO de reacties hier op waarde weet te schatten en er iets mee doet.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
woensdag 1 augustus 2018 om 13:04
Sorry maar als je op je 27e je zo op stelt vind ik dit echt een hele slechte zaak. Dit heeft niks te maken met eventuele levenservaring. Dat je op je 27e nog niet veel overlijdens hebt meegemaakt is per persoon verschillend. Maar je hebt over het algemeen wel normen en waarden meegekregen tijdens je opvoeding mag ik hopen. Mocht er dan een collega overlijden en je hier niks mee hebben....dat kan. Dat kan komen uit grootspraak omdat me niet weet hoe je er mee om moet gaan of je echt niks doen, dat mag ook (al vind ik dat vrij bijzonder als iemand die je regelmatig ziet binnen een korte periode er ineens niet meer is, dat raakt iedereen). Maar om dan te zeuren over een bijeenkomst en daarna over dat je de blaadjes klaar moet leggen waar mensen iets op kunnen schrijven vind ik echt een slechte zaak. Je kan zulke dingen denken, raar maar dat mag. Maar uitspreken is een 2e en zeker in het geval van overlijden doe je dat alleen uit fatsoen al niet en dat heeft niks met levenservaring te maken!
woensdag 1 augustus 2018 om 13:05
Ze heeft er in ieder geval een ander topic over geopend om te kijken of de reacties gelijk zijn aan hier.
relaties/wanneer-wel-of-niet-naar-begra ... ges/417557
woensdag 1 augustus 2018 om 13:18
Wow, een heel UUR van je tijd bij iemand anders stil staan....Michella_1991 schreef: ↑01-08-2018 09:50Ja, het komt misschien wat rottig over, maar zoals ik al zei was het een collega die ik zo nu en dan zag...
Natuurlijk leef ik mee, maar niet zo om er nou echt een uur te bij stil te gaan staan
Sommige dingen doe je gewoon. Punt. Kennelijk heeft jouw werkgever je gevraagd om deze taak op je te nemen. Wat wil je dan? Je werkgever laten weten dat je dit liever niet doet omdat je dat uur wel beter kan besteden? Zou ik vooral doen; kun je daarna direct op zoek naar een andere baan mag ik hopen.
Oh en mocht het net heul toevallig zijn dat er net een soortgelijk topic is geopend; er is een kans dat een collega met dezelfde vragen je gezellig komt helpen bij je taak!
woensdag 1 augustus 2018 om 13:29
Ik heb het gelezen en begrijp dat je dat denkt.SilverShadow schreef: ↑01-08-2018 13:05Ze heeft er in ieder geval een ander topic over geopend om te kijken of de reacties gelijk zijn aan hier.
relaties/wanneer-wel-of-niet-naar-begra ... ges/417557
Maar nee, dat ben ik niet
woensdag 1 augustus 2018 om 13:49
Het komt meer dan “wat” rottig over en deze reactie doet er weer een schepje bovenop.Michella_1991 schreef: ↑01-08-2018 09:50Ja, het komt misschien wat rottig over, maar zoals ik al zei was het een collega die ik zo nu en dan zag...
Natuurlijk leef ik mee, maar niet zo om er nou echt een uur te bij stil te gaan staan
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
woensdag 1 augustus 2018 om 15:12
Maar als jij de collega niet zo goed kende en daarom er niet zo door aangeslagen ben ben je toch juist de goede persoon om dit te doen?Michella_1991 schreef: ↑01-08-2018 09:50Ja, het komt misschien wat rottig over, maar zoals ik al zei was het een collega die ik zo nu en dan zag...
Natuurlijk leef ik mee, maar niet zo om er nou echt een uur te bij stil te gaan staan
Toch veel beter dat jij het doet dan iemand die heel verdrietig is en misschien wel overstuur. En zo erg is het toch niet om een uurtje bezig te zijn met het ondersteunen van je collega's die het moeilijk hebben met het verlies van een andere collega.
