Kinderen
alle pijlers
Te laks?
dinsdag 14 augustus 2018 om 21:00
Goedenavond allemaal,
Ik zit zoals gewoonlijk weer eens een vraag te googelen op zoek naar een topic waarin mijn vraag beantwoord zou kunnen worden, tot ik me besefte zelf ook een topic te kunnen starten
Nou is mijn vraag er wel eentje die per persoon anders is ben ik me van bewust, maar ik ben wel benieuwd naar meningen.
Ik heb 2 zoontjes, eentje van bijna 8 en eentje van 2. De oudste woont nu sinds 2 weken ongeveer weer bij mij, nadat hij 2 jaar bij mijn moeder heeft gewoond ivm mijn woonsituatie.
Ik ben nooit een hele strenge moeder geweest, maar vond dat ik wel consequent genoeg was.
Nu botst mijn vriend, tevens vader van de jongste, met mijn manier van omgaan met de oudste(eerder ook al met de jongste maar dat gaat nu heel goed).
Ik ben het eigenlijk wel met hem eens en wil dat nu dus wel veranderen, wat ik me afvraag, kan dat zomaar? Kan ik zomaar van niet streng en een beetje laks naar consequente strenge moeder gaan?
Ik ben zelf nog maar 23 en moet nog heel erg mijn weg hierin vinden.
Ik zit zoals gewoonlijk weer eens een vraag te googelen op zoek naar een topic waarin mijn vraag beantwoord zou kunnen worden, tot ik me besefte zelf ook een topic te kunnen starten
Nou is mijn vraag er wel eentje die per persoon anders is ben ik me van bewust, maar ik ben wel benieuwd naar meningen.
Ik heb 2 zoontjes, eentje van bijna 8 en eentje van 2. De oudste woont nu sinds 2 weken ongeveer weer bij mij, nadat hij 2 jaar bij mijn moeder heeft gewoond ivm mijn woonsituatie.
Ik ben nooit een hele strenge moeder geweest, maar vond dat ik wel consequent genoeg was.
Nu botst mijn vriend, tevens vader van de jongste, met mijn manier van omgaan met de oudste(eerder ook al met de jongste maar dat gaat nu heel goed).
Ik ben het eigenlijk wel met hem eens en wil dat nu dus wel veranderen, wat ik me afvraag, kan dat zomaar? Kan ik zomaar van niet streng en een beetje laks naar consequente strenge moeder gaan?
Ik ben zelf nog maar 23 en moet nog heel erg mijn weg hierin vinden.
woensdag 15 augustus 2018 om 08:56
Huh? Nou dat ben ik niet met je eens hoor. Klinkt juist als de beste oplossing voor het kind. Stabiel.Elastiekje22 schreef: ↑14-08-2018 22:56Het spijt me wel, maar ik vind dit echt een belachelijke reden om zoon bij oma te laten wonen. Totaal geen rekening houden met de impact dat dit op jouw zoon heeft. Ik zit me enorm op de vreten over het gemak waarmee je jouw kind bij oma dropt i.p.v. de situatie aan te passen. En nu moet zoonlief zich weer gaan aanpassen aan de dominante stiefvader. Lekker bezig!
woensdag 15 augustus 2018 om 09:04
Eens.Tornacense schreef: ↑14-08-2018 22:09Ik wil op dit moment best geloven dat die man gewoon ook moet wennen aan het samenleven met zijn stiefzoon.
Tot 2 weken geleden had ie alleen ervaring met een klein kind.
Nu krijgt ie er ineens een stiefkind bij. Van 8 jaar oud.
Dat op die 8 jaar al de nodige zaken heeft meegemaakt.
Alles en iedereen gaat dus tijd nodig hebben.
Direct eerste viool willen spelen over 't kind van een ander is niet zijn beste zet, maar hij is dus waarschijnlijk ook nog zoekende hoe omgaan met dit kind.
Hem - de man, niet het kind - buitenknikkeren kan later altijd nog indien nodig.
Ik heb zelf verschillende stiefvaders gehad en dat strenge was juist vaak enorm goed bedoeld.
Niet leuk of handig vaak maar er werd heel veel energie gestoken door zo'n man, en vaak ook omdat de omgeving allerlei ideeën had over 'kinderen die een vaderfiguur missen'.
Ik vind het erg kort door de bocht deze man maar zomaar neer te zetten als een dominante tiran oid.
Hij probeert (en dat zie ik bij mijn eigen man ook, geen stiefvader) op zijn manier iets mee te geven aan het kind, dus een bepaalde discipline of doorzettingsvermogen, beleefdheid of whatever.
To heeft al hulp ingezet en het is logisch dat iedereen nu zoekende is. Het is ook nog eens vakantie.
Toen ik 23 was had ik nog niet de helft van deze verantwoordelijkheden dus ik zeg petje af.
woensdag 15 augustus 2018 om 09:25
TO, de stiefvaders die ik vroeger altijd het verschrikkelijkst vond waren degene die strenger waren dan mijn moeder. M'n moeder en ik waren tot mijn negende alleen, tot een reeks strenge stiefvaders verschenen. De strenge stiefvaders hadden veel regels waarvan ik het nut eerlijk gezegd nog steeds niet begrijp, ze waren ook niet duidelijk en de regels veranderden ook steeds leek het. 
De leukste waren trouwens degene die met me stoeiden en duidelijk waren, niet per se streng. Ik was een echte wildebras.
Mijn vader heeft nog een tweede leg gekregen, terwijl ik nooit bij hem mocht komen wonen (terwijl ik dat wel wilde, voordat hij een vriendin had al). Ik was al volwassen toen zusje geboren was, maar toch. Ik voelde me uitgerangeerd, misschien voelt je oudste zich ook zo.
TO, kun je niet met je vriend een open gesprek aangaan? Vraag hem anders hoe hij is opgegroeid? Dat kan aanknopingspunten geven om overeenkomsten op te merken, dan kun je het gesprek positief beginnen. Dat voelt al minder "aanvallend" voor hem.
De leukste waren trouwens degene die met me stoeiden en duidelijk waren, niet per se streng. Ik was een echte wildebras.
Mijn vader heeft nog een tweede leg gekregen, terwijl ik nooit bij hem mocht komen wonen (terwijl ik dat wel wilde, voordat hij een vriendin had al). Ik was al volwassen toen zusje geboren was, maar toch. Ik voelde me uitgerangeerd, misschien voelt je oudste zich ook zo.
TO, kun je niet met je vriend een open gesprek aangaan? Vraag hem anders hoe hij is opgegroeid? Dat kan aanknopingspunten geven om overeenkomsten op te merken, dan kun je het gesprek positief beginnen. Dat voelt al minder "aanvallend" voor hem.
woensdag 15 augustus 2018 om 09:43
Tuurlijk is er altijd wel een leukere, mooiere, praktischere omgeving voor een kind. Maar de beste omgeving is nog altijd gewoon bij mama, mits deze psychisch in orde is. De situatie zoals to deze omschrijft vind ik niet schadelijk voor een kind, dus geen reden om uit huis geplaatst te worden.Het-groepje schreef: ↑15-08-2018 08:56Huh? Nou dat ben ik niet met je eens hoor. Klinkt juist als de beste oplossing voor het kind. Stabiel.
elastiekje22 wijzigde dit bericht op 15-08-2018 09:46
Reden: Typo
Reden: Typo
0.32% gewijzigd
woensdag 15 augustus 2018 om 12:21
Het andere kind is al 2 jaar.Het-groepje schreef: ↑15-08-2018 08:56Huh? Nou dat ben ik niet met je eens hoor. Klinkt juist als de beste oplossing voor het kind. Stabiel.
Waarom houd je je oudste kind dan nog zo lang weg?
Daar krijg je als kind echt een tik van hoor.
Waarom in fuck sake een tweede kind nemen als je je eerste niet eens bij je hebt.
En nu moet oudste binnen twee weken in het gareel lopen terwijl mams er zelf jaren over heeft gedaan om te zijn waar ze nu is.
Geef dat kind eerst maar eens houvast, veiligheid en geborgenheid.
1 op 1 tijd met moeder, verzeker hem dat hij niet meer weg hoeft en wat er ook gebeurd dat hier bij haar zijn thuis is.
woensdag 15 augustus 2018 om 13:09
Dit denk ik ook, al zal de oudste het nog niet zo kunnen verwoorden en er ook nog niet aan kunnen en willen twijfelen dat mama's zogenaamde praktische afweging de enige logische keuze was. Desondanks betekent het niet dat het niet toch bepaalde gevoelens heeft losgemaakt. Je wilt gewoon voelen dat mama er alles aan doet om zoveel mogelijk bij jou te kunnen zijn en dit roept door de komst van de baby toch vooral een gevoel van inwisselbaarheid op.Valeriaansnoepje schreef: ↑15-08-2018 09:25
Mijn vader heeft nog een tweede leg gekregen, terwijl ik nooit bij hem mocht komen wonen (terwijl ik dat wel wilde, voordat hij een vriendin had al). Ik was al volwassen toen zusje geboren was, maar toch. Ik voelde me uitgerangeerd, misschien voelt je oudste zich ook zo.
@ TO: Ook als je niet van opvoedaanpak wisselt zul je er tegenaan lopen dat je oudste zich achtergesteld zal voelen en onrechtvaardig behandeld. Jij ziet duidelijk de gevolgen van de keuze toentertijd nog niet in, maar mocht je oudste woede, onmacht en verdriet voelen, erken die gevoelens dan wel. Ook heel erg onaangepast gedrag kan voortkomen uit een soort drang naar erkenning en veiligheid. Onbewust voelt kind bij spanningen de bui ook al hangen dat hij misschien wel weer naar oma wordt gestuurd, omdat hij wordt gezien als de storende factor. Voor je kind kan die angst heel reëel zijn, ook al zou je dat nu nooit meer doen.
Voor een veilig gevoel zijn bepaalde grenzen trouwens wel essentieel, maar ik lees nergens dat die er niet zijn. Ja dat hij niet luistert als hij wordt aangesproken op een onschuldig kindergrapje. En hij kan ook wel bedenken dat jouw vriend dat aan jou heeft verteld om hem erop aan te spreken. Zo'n twist en zo'n andere situatie kunnen ervoor zorgen dat hij zich geen houding weet te geven.
Ook druk gedrag proberen in te dammen met straffen (waarvan kind ook wel aanvoelt dat dat niet 100% jouw aanpak is) of een time-out lijkt me niet de oplossing. Vraag me trouwens af wat hij dan precies doet als hij druk is en ergens mee moet stoppen? Iets wat op zich wel binnen de normale regels is, maar wel een vorm van aandacht vragen?
Hoeveel 1 op 1 tijd heeft je oudste in de vakantie van jou gekregen? Ik zou daar ook vaste momenten voor zoeken, bijvoorbeeld een vast dagdeel in de week waarop jullie samen iets ondernemen zonder stiefpa en halfbroertje. En dat dan ook wekelijks blijven doen en aangeven als het een keer verschoven wordt (dus niet overslaan) en ook gewoon tijdens een weekendje weg/een vakantie.
Verder zou ik ook op normale dagen een vast momentje prikken waarop hij standaard jouw aandacht krijgt en die niet hoeft te delen. Kan ook gewoon samen de afwas doen zijn bijvoorbeeld.
Laat dat er niet bij in schieten door de hectiek, want de hectiek wordt alleen maar erger door een kind dat wanhopig zoekt naar liefde en erkenning.
woensdag 15 augustus 2018 om 13:10
Met streng zijn en harder aanpakken gaat hij niet ineens wel naar je luisteren. Even misschien. Omdat hij schrikt/ bang is.
Als hij gekke gezichten trekt kan het goed zijn dat hij zich ongemakkelijk voelt. Laat dat nou even. Zeg kort en bondig: Harrie ik wil niet dat jij zulke dingen leert aan je broer. Klaar.
Steeds weer, op zijn kamer nadenkend komt hij erachter dat hij alsnog niet welkom is. Resepct kun je niet afdwingen. Geef het de tijd. Je vriend kan misschien minder van zijn stiefzoon hebben. Hij zit ook pas 2 weken in deze situatie. Maar ga niet voor de keiharde aanpak omdat hij dat wil. Hey werkt niet.
Liefde, geduld en 20 miljoen keer herhalen gaat je meer brengen. Laat iedereen wennen aan de nieuwe situatie. Praat met je oudste. Dat je blij bent dat hij nu ook bij je is. Waarom dat eerst niet kon. Dat je van hem houd en dat jullie alle 4 moeten wennen en groeien.
Als hij gekke gezichten trekt kan het goed zijn dat hij zich ongemakkelijk voelt. Laat dat nou even. Zeg kort en bondig: Harrie ik wil niet dat jij zulke dingen leert aan je broer. Klaar.
Steeds weer, op zijn kamer nadenkend komt hij erachter dat hij alsnog niet welkom is. Resepct kun je niet afdwingen. Geef het de tijd. Je vriend kan misschien minder van zijn stiefzoon hebben. Hij zit ook pas 2 weken in deze situatie. Maar ga niet voor de keiharde aanpak omdat hij dat wil. Hey werkt niet.
Liefde, geduld en 20 miljoen keer herhalen gaat je meer brengen. Laat iedereen wennen aan de nieuwe situatie. Praat met je oudste. Dat je blij bent dat hij nu ook bij je is. Waarom dat eerst niet kon. Dat je van hem houd en dat jullie alle 4 moeten wennen en groeien.
woensdag 15 augustus 2018 om 13:15
Heb jij een leuke/ fijne jeugd gehad?
Je vriend?
Heeft je vriend al kinderen/ ervaring met opvoeden van 8 jarige (die ook nog eens geen “gewone” start heeft gehad door tienermoeder en bij oma wonen).
Dat zijn wat vragen die wel van belang zijn. Hulp hierbij zou wel echt nuttig kunnen zijn.
Goed dat je hier over nadenkt. Kijk ook goed bij gezinnen die lekker draaien hoe die ouders dat doen. Daar kun je ook veel van leren en afkijken.
Je vriend?
Heeft je vriend al kinderen/ ervaring met opvoeden van 8 jarige (die ook nog eens geen “gewone” start heeft gehad door tienermoeder en bij oma wonen).
Dat zijn wat vragen die wel van belang zijn. Hulp hierbij zou wel echt nuttig kunnen zijn.
Goed dat je hier over nadenkt. Kijk ook goed bij gezinnen die lekker draaien hoe die ouders dat doen. Daar kun je ook veel van leren en afkijken.
woensdag 15 augustus 2018 om 13:22
Volgens mij is het nooit het plan geweest om de oudste voor altijd bij oma te laten wonen, dus hij weet al minimaal 2 jaar dat hij te maken gaat hebben met een stiefkind. Een situatie als deze had al lang besproken kunnen worden en ook hoe je dat dan samen op gaat lossen. Natuurlijk is de realiteit altijd anders en spelen emotionele factoren veel meer een rol, maar de kont tegen de krib gooien en eetafspraken (die de eerste stap in samen een oplossing vinden kunnen zijn) is wel heel destructief en overtrokken.
woensdag 15 augustus 2018 om 13:26
woensdag 15 augustus 2018 om 13:43
Iemand de tijd gunnen is iets anders dan de ruimte geven tot sabotageacties. Die tijd is ook juist het probleem, want over een jaar is het voor stiefpa niet per definitie minder lastig. Des te langer iemand op zijn tenen moet lopen, des te lastiger het wordt om constructief te blijven communiceren met elkaar. Als dat nu al teveel gevraagd is gaat dat er niet beter op worden.SjakS schreef: ↑15-08-2018 13:26Theorie en praktijk zijn zo totaal verschillend. Weten dat een kind ooit ft er is maakt niet dat je weet hoe dat is.
Het jongetje is druk en 8. Stiefpa is niet gewent aan ft een jongetje van 8 om zich heen te hebben. Geef hem ook de tijd.
De meeste andere samengestelde gezinnen kost het ook jaren.
Ik denk trouwens ook dat professionele steun van buitenaf veel samengestelde gezinnen goed zou doen in het algemeen. Juist omdat het zo'n complex en zoekend proces is. Lees trouwens dat TO al hulp in gang heeft gezet, dat vind ik een complimentje waard.
woensdag 15 augustus 2018 om 13:55
Niet perse minder lastig. Misschien zelfs nog wel lastiger.
Harder en strenger aanpakken is alleen niet de oplossing. Zoon en stiefpa moeten wennen en Pa moet niet teveel verwachten van een kind van 8 die er net is.
Dat er hulp komt is goed, maar staar je er niet blind op. De hulp kan handvatten geven. Niet toveren. Het moet groeien.
Harder en strenger aanpakken is alleen niet de oplossing. Zoon en stiefpa moeten wennen en Pa moet niet teveel verwachten van een kind van 8 die er net is.
Dat er hulp komt is goed, maar staar je er niet blind op. De hulp kan handvatten geven. Niet toveren. Het moet groeien.
woensdag 15 augustus 2018 om 14:26
Ik wil er ook nog wel even bij zeggen dat hij dus niet in een klap bij ons “wegging”. Hij is nooit écht bij ons weggegaan, het ging voornamelijk om het naar school brengen wat mijn moeder overnam met de auto om mij te helpen, en dan eens een nachtje bleef slapen voor het gemak én omdat hij dat leuk vond, lekker bij oma op de boerderij met de hondjes spelen. Ook toen dat regelmatiger voorkwam was hij nog veel bij ons, elke vrije dag die ik had kwam hij bij me en ivm mijn woonsituatie was ik zelf ook veel bij mijn moeder.
Er komt uiteraard ook bij kijken dat toen ik mijn zoon kreeg, zelf nog bij m’n moeder woonde. En zij oppaste zodat ik naar school kon gaan. Zodoende heeft zij hem altijd voor de helft verzorgd en opgevoed. Het is dus niet dat hij van 100% bij mij, naar 100% bij haar is gegaan. De vakanties en weekenden is hij ook altijd gewoon bij ons gekomen, en hij gaat ook een weekend in de 2 weken naar zijn vader.
Ik zie best wel schokkende reacties die begrijpelijk zijn door tekort aan informatie. Maar ik zie ook hele behulpzame reacties, dank jullie wel daarvoor.
Ik ben jong en zoekende, heb verantwoordelijkheden waar ik soms niet op de juiste manier mee omga, en heb ontzettend veel fouten gemaakt. Desondanks heb ik de keuzes die ik heb gemaakt goed besproken en doordacht gemaakt.
De dingen die niet goed zijn gegaan probeer ik nu recht te zetten, maar wil dat wel graag goed doen. Misschien was een topic plaatsen niet zo’n goed idee en moet ik inderdaad alle hulpverlening afwachten. Maar ik weet niet hoe ik het nu nog moet verwijderen
Er komt uiteraard ook bij kijken dat toen ik mijn zoon kreeg, zelf nog bij m’n moeder woonde. En zij oppaste zodat ik naar school kon gaan. Zodoende heeft zij hem altijd voor de helft verzorgd en opgevoed. Het is dus niet dat hij van 100% bij mij, naar 100% bij haar is gegaan. De vakanties en weekenden is hij ook altijd gewoon bij ons gekomen, en hij gaat ook een weekend in de 2 weken naar zijn vader.
Ik zie best wel schokkende reacties die begrijpelijk zijn door tekort aan informatie. Maar ik zie ook hele behulpzame reacties, dank jullie wel daarvoor.
Ik ben jong en zoekende, heb verantwoordelijkheden waar ik soms niet op de juiste manier mee omga, en heb ontzettend veel fouten gemaakt. Desondanks heb ik de keuzes die ik heb gemaakt goed besproken en doordacht gemaakt.
De dingen die niet goed zijn gegaan probeer ik nu recht te zetten, maar wil dat wel graag goed doen. Misschien was een topic plaatsen niet zo’n goed idee en moet ik inderdaad alle hulpverlening afwachten. Maar ik weet niet hoe ik het nu nog moet verwijderen
woensdag 15 augustus 2018 om 14:43
Ik denk dat het een prima idee was om een topic te openen. Laat je niet zo van de wijs brengen. Je hebt jong kinderen gekregen en je hebt er binnen je mogelijkheden het beste van proberen te maken. Je mag niet maar 1 fout in dit leven maken. Dus opstaan en doorgaan. In heel veel landen is het doodnormaal dat kinderen bij familie wonen als dat toevallig beter uitkomt. Het is niet of je hem in de kelder opsloot en geen eten gaf. Het is gewoon anders gegaan dan gemiddeld en sommige mensen voelen zich snel beter dan een ander. Die vinden altijd wel iets.
Kijk naar je zoon en geef het de tijd. Ft bij je wonen is anders dan half. Ook je vriend zal zijn weg moeten vinden.
Ga veel lezen over ontwikkeling, opvoeden en samengestelde gezinnen.
Vraag je man om geduld en blijf met elkaar praten.
Kijk naar je zoon en geef het de tijd. Ft bij je wonen is anders dan half. Ook je vriend zal zijn weg moeten vinden.
Ga veel lezen over ontwikkeling, opvoeden en samengestelde gezinnen.
Vraag je man om geduld en blijf met elkaar praten.
woensdag 15 augustus 2018 om 17:20
woensdag 15 augustus 2018 om 19:04
Even ter informatie, wij maken nooit ruzie waar de kinderen bij zijn. De kinderen zijn gelukkig en geliefd. Ook de oudste die bij oma net zo thuis is als bij mij. M’n vriend is lief voor de kinderen en laat niks merken aan hen. Het puur mijn zorgen die ik heb die ik savonds als ze heerlijk liggen te slapen uitspreek hier over hoe ik het opvoeden moet aanpakken. Het is allemaal heel heftig, maar als er iets is wat ik weet is het hoe ik mijn kinderen bescherm tegen een giftige relatie, en hij ook. Het is lastig geweest dat de oudste bij oma heeft gewoond, het was de beste optie voor hem. Als dat het niet was geweest hadden we het nooit zo gedaan. Nogmaals, mijn moeder heeft een net zo’n sterke band met hem als ik aangezien hij bij haar in huis is geboren en voor een heel groot gedeelte door haar opgevoed en verzorgd omdat ik zo jong was.
Ik heb een verslag gekregen van Veilig Thuis waarin bevestigd word dat het met de kinderen heel goed gaat en dat ik het als moeder goed doe ondanks de lastige omstandigheden.
woensdag 15 augustus 2018 om 20:13
Het is een forum, niemand die je kent, probeer de reacties waar je wat aan hebt ter harte te nemen, alle verwijten van de mensen die de situatie verkeerd inschatten en niet weten hoe het echt is, laat gaan. Ik weet dat dat moeilijk is en zelfs dat het zeer kan doen.
Ik heb op het forum al zo veel goede tips en meningen voorbij zien komen, sommige posters waren er erg mee geholpen, en ja er zijn er ook die zo schrikken van sommige aannames, die zien we nooit meer terug.
OT, wat vindt je moeder eigenlijk, heeft die geen goede raad?
Ik heb op het forum al zo veel goede tips en meningen voorbij zien komen, sommige posters waren er erg mee geholpen, en ja er zijn er ook die zo schrikken van sommige aannames, die zien we nooit meer terug.
OT, wat vindt je moeder eigenlijk, heeft die geen goede raad?
die ik wilde bestaat al...
donderdag 16 augustus 2018 om 00:20
Oei.. dit geeft iets anders aan dan een goede relatie hebben..chocolol schreef: ↑15-08-2018 17:20Oh nu is het opeens een narcist?
relaties/loskomen-van-een-narcist/list_messages/425456
Misschien een goed gesprek met je moeder aangaan? Als je twijfels hebt over je relatie waarom je oudste ineens bij je thuis laten wonen.. een kind kan bij een stiefouder al vaak geen goed doen..
