Kinderen
alle pijlers
Slaapprobleem dochter 6
woensdag 15 augustus 2018 om 22:14
Mijn dochter heeft een maand geleden een hele enge horrorfilm gezien bij een vriendin thuis (ik ben daar uiteraard zeer boos om, was op de telefoon van de oudere zus). Sindsdien is ze panisch om te slapen (in de film worden kinderen in hun slaap vermoord) en om alleen te zijn. Als we niet bij haar blijven liggen tot ze slaapt, raakt ze compleet in paniek. Sowieso valt ze echt pas heel laat in slaap en liggen we dus al een maand lang elke avond zowat een uur bij haar in bed.
Daarnaast wordt ze ook elke nacht wakker. In het begin brachten we haar steeds terug naar bed, maar dan kwam ze rustig 4x per nacht. Na verloop van tijd werden we steeds moeier en ging ik maar bij haar in bed liggen slapen bij de eerste keer dat ze wakker werd. Maar dat slaapt voor mij niet echt lekker, dus nu heb ik maar standaard een matras naast mijn bed liggen, waar ze dus elke nacht naartoe komt. De ene nacht is het al om 1 uur, soms pas om 6 uur, maar ze wordt elke nacht wakker en is dan dus bang.
We zijn nu begonnen om niet meer bij haar in bed te blijven tot ze slaapt, maar op de gang voor haar deur te wachten tot ze slaapt. In de hoop dat ze weer leert om alleen in slaap te vallen. Tot nu toe heeft dit geen enkel resultaat.
Wat kunnen we nou doen om er voor te zorgen dat ze weer zelf inslaapt en ook doorslaapt. Of in ieder geval als ze wakker wordt, zich omdraait en weer verder slaapt in haar eigen bed. We worden echt wanhopig langzamerhand. Naast dat het echt heel zielig is dat ze zo bang is, willen wij ook wel weer eens een avond samen op de bank zitten of een nacht doorslapen... dus kom maar door met al die goede tips
Daarnaast wordt ze ook elke nacht wakker. In het begin brachten we haar steeds terug naar bed, maar dan kwam ze rustig 4x per nacht. Na verloop van tijd werden we steeds moeier en ging ik maar bij haar in bed liggen slapen bij de eerste keer dat ze wakker werd. Maar dat slaapt voor mij niet echt lekker, dus nu heb ik maar standaard een matras naast mijn bed liggen, waar ze dus elke nacht naartoe komt. De ene nacht is het al om 1 uur, soms pas om 6 uur, maar ze wordt elke nacht wakker en is dan dus bang.
We zijn nu begonnen om niet meer bij haar in bed te blijven tot ze slaapt, maar op de gang voor haar deur te wachten tot ze slaapt. In de hoop dat ze weer leert om alleen in slaap te vallen. Tot nu toe heeft dit geen enkel resultaat.
Wat kunnen we nou doen om er voor te zorgen dat ze weer zelf inslaapt en ook doorslaapt. Of in ieder geval als ze wakker wordt, zich omdraait en weer verder slaapt in haar eigen bed. We worden echt wanhopig langzamerhand. Naast dat het echt heel zielig is dat ze zo bang is, willen wij ook wel weer eens een avond samen op de bank zitten of een nacht doorslapen... dus kom maar door met al die goede tips
woensdag 15 augustus 2018 om 22:20
woensdag 15 augustus 2018 om 22:23
Je kan proberen haar te leren haar hoofd te vullen met leuke dingen voor ze gaat slapen. Dus iets kiezen wat heel leuk was, verjaardag of dag pretpark of vakantie en die dag of dagen stap voor stap te herinneren. Zo vul je je hoofd met fijne gedachten. En steeds als enge gedachten(plaatjes) in je hoofd komen speel je het leuke filmpje opnieuw af.
Verder zou ik haar de komende weken bij je laten slapen, ze is bang en dat is echt heel naar. Dit moet slijten.
Verder zou ik haar de komende weken bij je laten slapen, ze is bang en dat is echt heel naar. Dit moet slijten.
woensdag 15 augustus 2018 om 22:25
Uitleggen dat het nep is, met schmink enzo hebben we gedaan. Heel veel leuke dingen bespreken en leuke dromen bedenken doen we ook elke avond. Helpt niks.
Het is ook vreselijk zielig. Ik weet ook hoe ze zich voelt, ik ben zelf ook weleens doodsbang geweest na een horrorfilm en dat duurde ook echt lang voor ik daar overheen was. Ik had alleen gehoopt dat er nog iets zou zijn om te proberen. Nachtlampjes zijn al aan natuurlijk, bed vol knuffels, deur op een kier etc.
Het is ook vreselijk zielig. Ik weet ook hoe ze zich voelt, ik ben zelf ook weleens doodsbang geweest na een horrorfilm en dat duurde ook echt lang voor ik daar overheen was. Ik had alleen gehoopt dat er nog iets zou zijn om te proberen. Nachtlampjes zijn al aan natuurlijk, bed vol knuffels, deur op een kier etc.
woensdag 15 augustus 2018 om 22:30
Bryndise schreef: ↑15-08-2018 22:20Wat ontzettend sneu.
Ik heb als 10 jarige de exorcist gekeken op een slaapfeestje van een vriendinnetje.
Jaren last van gehad.
Ik ook! Toen ik met m'n familie in Centre Parcs was. De volwassenen waren naar de disco en ik was alleen met m'n nichtje. We waren na 1 minuut als doodsbang (Er liep alleen nog maar een monnik over een grasveldje). We waren ongeveer 8 of 9.
Misschien kun je door haar te blijven vertellen hoe het gemaakt is, hoeveel sminck, lachen op de set, enz.
Maar ze is nog maar 6. Ik weet niet of dat helpen zal
woensdag 15 augustus 2018 om 22:31
Helaas vindt mijn man het allemaal lastig, hij is autistisch en heeft alle geduld van de wereld met haar en is ontzettend lief, maar niet in een eigen bed slapen (voor haar en voor hem) vindt hij erg moeilijk. Daarom dus een matras naast ons bed waar ze heen komt als ze ‘s nachts wakker wordt. Dat is voor hem de meest acceptabele oplossing (al vindt hij eigenlijk dat ze in haar eigen bed moet, maar weet dat dit zijn eigen rigide gedachten zijn).
woensdag 15 augustus 2018 om 22:32
Ja zou dat helpen? We hebben het haar 1x laten vertellen en verder kappen we het af en draaien we het gesprek naar leuke dingen.Gatinmijnsok schreef: ↑15-08-2018 22:30Haar een aantal keer laten vertellen wat ze gezien heeft helpt ook.
woensdag 15 augustus 2018 om 22:32
Hulp van een kinderpsycholoog? Hoor dat EMDR ook bij kinderen kan helpen. Het is best iets traumatisch voor haar. Hoeft niet zwaar te zijn, wellicht helpt 1 sessie al.
Hier was dochter (8) wat bang na zien van clip thriller van Michael Jackson (is ze fan van) . Heb haar toen de making off laten zien. Dat hielp wel.
Hier was dochter (8) wat bang na zien van clip thriller van Michael Jackson (is ze fan van) . Heb haar toen de making off laten zien. Dat hielp wel.
woensdag 15 augustus 2018 om 22:34
Lente19251003 schreef: ↑15-08-2018 22:32Ja zou dat helpen? We hebben het haar 1x laten vertellen en verder kappen we het af en draaien we het gesprek naar leuke dingen.
Afkappen lijkt me niet goed. Praten helpt juist enorm om iets te verwerken.
woensdag 15 augustus 2018 om 22:36
Kun je ook naast haar bed gaan zitten? Ipv direct op de gang. Ik zou dan een stoel pakken waar je wel lekker in kunt zitten. Als dat goed gaat kun je een stapje verder gaan (in de deuropening. Lampje aan wil ook helpen, bij beide werkte een gewone schemerlamp. Het 's nachts bij jullie komen zou ik eerst zo laten.
woensdag 15 augustus 2018 om 22:45
Emdr lijkt mij een goede. Maar ook een extra bed even op haar kamer...
Inderdaad niet afkappen, want zo ontken je eigenlijk dat haar angst er is. En deze is er momenteel wel degelijk.
Doet mij denken aan IT op mijn 6e mijn ouders hebben mij letterlijk de douche in moeten zetten en er bij moeten blijven zoveel impact had de doucheputjesscene op mij.
Inderdaad niet afkappen, want zo ontken je eigenlijk dat haar angst er is. En deze is er momenteel wel degelijk.
Doet mij denken aan IT op mijn 6e mijn ouders hebben mij letterlijk de douche in moeten zetten en er bij moeten blijven zoveel impact had de doucheputjesscene op mij.
woensdag 15 augustus 2018 om 22:51
Wat zielig! Ik zou inderdaad gaan voor de comfortabele stoel naast haar bed en het matras op jullie kamer. Het slijt echt wel weer.
Ik weet nog dat ik, als volwassene(!), zo bang was van the ring dat mijn man zelfs voor de wcdeur moest gaan zitten als ik naar de wc moest (de deur open weigerde hij
).
Dus neem haar angst iig serieus.
Overigens vind ik s ochtends nog steeds regelmatig een kind naast me in bed (8 en 9). Wij hebben na de komst van de eerste geïnvesteerd in een extra breed bed.
Ik weet nog dat ik, als volwassene(!), zo bang was van the ring dat mijn man zelfs voor de wcdeur moest gaan zitten als ik naar de wc moest (de deur open weigerde hij
).Dus neem haar angst iig serieus.
Overigens vind ik s ochtends nog steeds regelmatig een kind naast me in bed (8 en 9). Wij hebben na de komst van de eerste geïnvesteerd in een extra breed bed.
Het is beter om een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken
woensdag 15 augustus 2018 om 23:16
Ik dacht ook direct aan EMDR. Klinkt misschien heftig voor iets als een enge film, maar voor je dochter is dit duidelijk traumatisch geweest en daar is EMDR voor bedoelt.
Ik heb als kind maanden lang op een matrasje naast mijn moeder gelegen omdat ik doodsbang was door een aflevering van onderweg naar morgen. Doodsbang was ik...
Ik werk met kinderen met fikse meervoudige trauma's (dus niet vergelijkbaar met jouw dochter) maar wat wij bieden (vooral bij slaspproblemen) zijn middelen als een dromenvanger, de veilige plek en een kluis. Dromenvanger spreekt denk ik voor zich, je kunt ook gebruik maken van de levendige fantasie van een zesjarige door bijvoorbeeld een spuitfles met 'nachtmerrie-spray' (water) te introduceren. De veilige plek is een oefening waarbij kinderen zich een plek voorstellen, alles mag behalve andere mensen. Kinderen tekenen deze plek en wij hangen deze duidelijk zichtbaar op zodat ze daar in gedachten altijd geen kunnen gaan. De kluis is letterlijk iets met een slot waar het kind nare gedachten/ plaatjes in kan doen (geschreven briefjes, tekeningen of vertellen terwijl jij schrijft). Zo gaat het uit hun hoofd. De kluis staat natuurlijk níet op de kamer... Het lijkt me in ieder geval heel belangrijk voor haar om er over te kunnen praten! Het kunnen delen maakt het misschien al minder eng. Laat haar angst er zijn, bevestig vervolgens niet de angst (leg keer op keer uit dat het een film was) maar wel haar gevoel (ze is bang, ja dat is ontzettend naar, kom hier dan troost ik je).
Ontspanningsoefeningen zoals de boekjes van relax kids kunnen misschien ook helpen om je dochter naar het hier en nu te halen.
Ik heb als kind maanden lang op een matrasje naast mijn moeder gelegen omdat ik doodsbang was door een aflevering van onderweg naar morgen. Doodsbang was ik...
Ik werk met kinderen met fikse meervoudige trauma's (dus niet vergelijkbaar met jouw dochter) maar wat wij bieden (vooral bij slaspproblemen) zijn middelen als een dromenvanger, de veilige plek en een kluis. Dromenvanger spreekt denk ik voor zich, je kunt ook gebruik maken van de levendige fantasie van een zesjarige door bijvoorbeeld een spuitfles met 'nachtmerrie-spray' (water) te introduceren. De veilige plek is een oefening waarbij kinderen zich een plek voorstellen, alles mag behalve andere mensen. Kinderen tekenen deze plek en wij hangen deze duidelijk zichtbaar op zodat ze daar in gedachten altijd geen kunnen gaan. De kluis is letterlijk iets met een slot waar het kind nare gedachten/ plaatjes in kan doen (geschreven briefjes, tekeningen of vertellen terwijl jij schrijft). Zo gaat het uit hun hoofd. De kluis staat natuurlijk níet op de kamer... Het lijkt me in ieder geval heel belangrijk voor haar om er over te kunnen praten! Het kunnen delen maakt het misschien al minder eng. Laat haar angst er zijn, bevestig vervolgens niet de angst (leg keer op keer uit dat het een film was) maar wel haar gevoel (ze is bang, ja dat is ontzettend naar, kom hier dan troost ik je).
Ontspanningsoefeningen zoals de boekjes van relax kids kunnen misschien ook helpen om je dochter naar het hier en nu te halen.
woensdag 15 augustus 2018 om 23:23
En heel eerlijk, de film was dan wel nep maar het onderwerp (dood, dreiging van buiten af, iemand die je veilige plek binnendringt) is echt en als je 6 bent weet je misschien wel dát er dit soort nare dingen bestaan maar je hebt geen idee hoe klein die kans is en je hebt er totaal geen controle over... Dat lijkt me heel beangstigend.Madeliefjees schreef: ↑15-08-2018 22:52Tekentherapie bij een orthopedagoog. Daar leert ze door te tekenen weer een veilige plek voor haar zelf te creeeren. Je kan haar 100x vertellen dat het nep is, schminkck etc. maar dat dringt niet door.
Je kunt zeggen dat de film nep is maar op de vraag "worden er wel eens kinderen vermoord" kun je moeilijk nee zeggen.
woensdag 15 augustus 2018 om 23:37
Wat een mooie methodes.gsleutel schreef: ↑15-08-2018 23:16Ik dacht ook direct aan EMDR. Klinkt misschien heftig voor iets als een enge film, maar voor je dochter is dit duidelijk traumatisch geweest en daar is EMDR voor bedoelt.
Ik heb als kind maanden lang op een matrasje naast mijn moeder gelegen omdat ik doodsbang was door een aflevering van onderweg naar morgen. Doodsbang was ik...
Ik werk met kinderen met fikse meervoudige trauma's (dus niet vergelijkbaar met jouw dochter) maar wat wij bieden (vooral bij slaspproblemen) zijn middelen als een dromenvanger, de veilige plek en een kluis. Dromenvanger spreekt denk ik voor zich, je kunt ook gebruik maken van de levendige fantasie van een zesjarige door bijvoorbeeld een spuitfles met 'nachtmerrie-spray' (water) te introduceren. De veilige plek is een oefening waarbij kinderen zich een plek voorstellen, alles mag behalve andere mensen. Kinderen tekenen deze plek en wij hangen deze duidelijk zichtbaar op zodat ze daar in gedachten altijd geen kunnen gaan. De kluis is letterlijk iets met een slot waar het kind nare gedachten/ plaatjes in kan doen (geschreven briefjes, tekeningen of vertellen terwijl jij schrijft). Zo gaat het uit hun hoofd. De kluis staat natuurlijk níet op de kamer... Het lijkt me in ieder geval heel belangrijk voor haar om er over te kunnen praten! Het kunnen delen maakt het misschien al minder eng. Laat haar angst er zijn, bevestig vervolgens niet de angst (leg keer op keer uit dat het een film was) maar wel haar gevoel (ze is bang, ja dat is ontzettend naar, kom hier dan troost ik je).
Ontspanningsoefeningen zoals de boekjes van relax kids kunnen misschien ook helpen om je dochter naar het hier en nu te halen.
•
donderdag 16 augustus 2018 om 00:20
Mee eens, wat een fijne post in deze situatie, gsleutel.
Ik heb zelf als kind van 9 of 10 de film De lift een keer gezien, ik kijk nu nog steeds of er wel echt een lift staat als de deuren open gaan en of de bovenkant dicht is. Wat een hel was dat zeg, heeft ook maanden geduurd voordat ik die scenes een beetje kwijt was savonds en kan ze nu ook zo weer voor me zien - 25 jaar later.
Een dikke knuffel voor je dochter TO, ik heb het met haar en jullie te doen!
donderdag 16 augustus 2018 om 02:39
Ik heb op mijn achtste Scream gezien en hield mezelf wakker. Ik was ervan overtuigd dat die vent met hockymasker zou inbreken als ik sliep. Waarom ik dacht dat 'ie niet zou komen als ik wakker was, geen idee haha.
Wat mijn moeder gedaan heeft is misschien niet geschikt voor een zesjarige. Ik was destijds de meeste tijd bij mijn opa en oma, en zij hebben me Scream bij daglicht laten zien. Met onderbrekingen door hun met iets leuks (een tekening door opa gemaakt, een fruitsalade, een gek verhaaltje dat opa vertelde, dat soort dingen) terwijl de film bleef draaien op de achtergrond. Uiteindelijk (na een paar dagen) vond ik de film zelf niet meer eng (opa en oma ook niet meer gok ik
) maar duurde het nog jaren voordat ik goed insliep. Oh, en ik heb nog steeds last van een vecht/vlucht reactie als iemand oppert een horrorfilm te kijken. Nee bedankt, mij niet gezien! 
Wat mijn moeder gedaan heeft is misschien niet geschikt voor een zesjarige. Ik was destijds de meeste tijd bij mijn opa en oma, en zij hebben me Scream bij daglicht laten zien. Met onderbrekingen door hun met iets leuks (een tekening door opa gemaakt, een fruitsalade, een gek verhaaltje dat opa vertelde, dat soort dingen) terwijl de film bleef draaien op de achtergrond. Uiteindelijk (na een paar dagen) vond ik de film zelf niet meer eng (opa en oma ook niet meer gok ik
) maar duurde het nog jaren voordat ik goed insliep. Oh, en ik heb nog steeds last van een vecht/vlucht reactie als iemand oppert een horrorfilm te kijken. Nee bedankt, mij niet gezien!
