Flatproblemen

Hoi iedereen,

Ik woon nu zo'n jaar samen met mijn vriend. Ik ben destijds bij hem ingetrokken, omdat mijn monumentaal appartement (bovenverdieping in een voormalig klooster) weinig zonlicht binnenliet en geen balkon had. Het appartement van mijn vriend was een oase van rust: er woonden allemaal bejaarden om ons heen. Toen vriendlief hier 5 jaar geleden kwam wonen, moest hij dan ook een paar gesprekken voeren om het appartement te kunnen krijgen, om te zien of hij wel paste tussen de oudere mensen. Hij is geen herriemaker, en als er al een feestje of bijeenkomst is, waarschuwd hij (en tegenwoordig ook ik, omdat ik het netjes vind om voor geluidsoverlast te waarschuwen) netjes de buren. Toen ik verhuisde, heb ik me ook voorgesteld aan mijn onderburen en buren, zodat ze wisten wie ze voor zich hadden.

Nu heeft de woningbouw de regels versoepeld. Het komt erop neer dat alles wat een woning wil, ook zomaar, zonder checks, geplaatst kan worden. Dit resulteerde eerder dit jaar in een drugsdealer die het leuk vond om feestjes te houden tot 8:00 uur 's-morgens, waarbij het niet eens meer uitmaakte of het weekend was of niet. De woningbouw reageerde laks op klachten van ons en de rest van de opgang. Gelukkig zijn ze uiteindelijk zelf weggegaan.

Nu zijn mijn nieuwe bovenburen een stuk rustiger, maar één ding baart me best zorgen: het meisje in kwestie is zwanger. Gezien deze flats de gehorigste in de regio zijn (bleek pas nadat ik introk), ben ik bang dat wij ook wakker gaan liggen van die baby. Voordat ik allerhande verwijten krijg: mijn vriend en ik zijn zelf dus nog niet toe aan een baby. Reden daarvoor is juist die gebroken nachten. En nu ben ik dus bang dat we die wél gaan krijgen, zonder dat we daarom vragen, en zonder dat het onze keuze is een kind te krijgen. Ik wil in onze kinderloze jaren lekker genieten zónder babygehuil. Overigens heb ik niet vernomen van hun zelf dat er een baby op komst is, ik heb dat via via moeten horen, omdat het stelletje niet even vijf minuten zich voor is komen stellen. Ik vind dat toch een vorm van netheid, en dan had ik ze meteen kunnen informeren over de gehorigheid van deze flats. Maar ik heb goede hoop dat dat wellicht nog komt, al zou ik dat zelf meteen bij aankomst doen.

Sidenote: ik heb geen problemen met leefgeluiden, bezoek (mits ze rond een uur of 11 weer weg zijn) of soms eens een keer harde muziek. Ik loop tegen die eventuele gebroken nachten aan. Daarnaast zijn wij nog aan het sparen voor een huis, waarbij ik net uit een werkloosheidsperiode kom. De verwachting is dat wij midden 2020 gaan verhuizen, maar dat duurt dus nog anderhalf jaar.

Wat vinden jullie wat ik het beste kan doen als wij inderdaad last gaan ondervinden door de baby? Ik wil niet meteen de bitch uithangen, maar ik wil ook geen nachtrust mislopen.