Kinderen
alle pijlers
Angst?
zaterdag 12 januari 2019 om 22:47
Hoihoi allemaal,
Ik ben nieuw hier en zit met het volgende.
Mijn dochtertje van bijna 2, sliep altijd prima, we legden haar in bed en het was stil. Maar sinds 1,5 week mogen we haar kamer niet verlaten en moet 1 van ons bij haar blijven tot ze slaapt anders gilt ze moord en brand. Ook word ze snachts tussen 3 & 5 overstuur wakker en wil ze helemaal niet meer in haar eigen bed waardoor ze dus tussen ons in komt. Dit gaat dan over hooguit 4 uurtjes en niet de hele nacht. Dit is gekomen nadat zij een hoog opstaande klysma heeft gehad in het ziekenhuis nu zo'n 1,5 week geleden.
Zou het kunnen zijn dat ze haar vertrouwen kwijt is? Of een angst? Ze sliep daarvoor altijd prima dus ik denk niet dat het een schreeuw om aandacht is. En wat kunnen wij doen?
Tips zijn van harte welkom
Ik ben nieuw hier en zit met het volgende.
Mijn dochtertje van bijna 2, sliep altijd prima, we legden haar in bed en het was stil. Maar sinds 1,5 week mogen we haar kamer niet verlaten en moet 1 van ons bij haar blijven tot ze slaapt anders gilt ze moord en brand. Ook word ze snachts tussen 3 & 5 overstuur wakker en wil ze helemaal niet meer in haar eigen bed waardoor ze dus tussen ons in komt. Dit gaat dan over hooguit 4 uurtjes en niet de hele nacht. Dit is gekomen nadat zij een hoog opstaande klysma heeft gehad in het ziekenhuis nu zo'n 1,5 week geleden.
Zou het kunnen zijn dat ze haar vertrouwen kwijt is? Of een angst? Ze sliep daarvoor altijd prima dus ik denk niet dat het een schreeuw om aandacht is. En wat kunnen wij doen?
Tips zijn van harte welkom
zaterdag 12 januari 2019 om 23:32
Hier een dochter die eigenlijk altijd wel moeite had met slapen. Alles wat niet zo lekker gaat (ziek, overprikkeld, etc.) of momenten van ontwikkeling gaan gepaard met moeilijk slapen.
Wij hebben altijd gekozen voor dat waarbij iedereen zo veel mogelijk slaap kreeg. Bij ons in bed, naast haar zitten, een extra matras op haar kamer, als we maar konden slapen... en eigenlijk bleken deze momenten altijd een fase te zijn die na een paar dagen (tot een paar weken) vanzelf weer over gingen. Al zag ik dat echt niet als ik er midden in zat en was ik toch elke keer weer bang dat we nu jarenlang met een kind in bed moesten slapen. Dan ging ik maar weer krampachtig "Jij moet nu in bed blijven, maakt me niet uit hoe lang en hoe hard je gilt, wij houden vol..." tactieken toepassen maar dat was eigenlijk helemaal niks voor mij (en dat voelde dochter natuurlijk haarfijn aan).
Wij hebben ook lange tijd naast haar gezeten tot ze in slaap viel. Inmiddels is ze bijna drie en kunnen we vaak na 5 minuutjes naar beneden. Lampje en muziekje moeten dan wel aan...
Wat geeft ze zelf aan als je vraagt waarom ze zo verdrietig is?
Slaaof ze nog in een ledikant? Ik was heel huiverig om dochter over te doen naar een normaal bed (rond haar tweede verjaardag) juist omdat ze altijd al zo'n gedoe heeft met slapen maar dat bleek echt de beste zet ooit! Ze slaapt sindsdien echt beter.
Wij hebben altijd gekozen voor dat waarbij iedereen zo veel mogelijk slaap kreeg. Bij ons in bed, naast haar zitten, een extra matras op haar kamer, als we maar konden slapen... en eigenlijk bleken deze momenten altijd een fase te zijn die na een paar dagen (tot een paar weken) vanzelf weer over gingen. Al zag ik dat echt niet als ik er midden in zat en was ik toch elke keer weer bang dat we nu jarenlang met een kind in bed moesten slapen. Dan ging ik maar weer krampachtig "Jij moet nu in bed blijven, maakt me niet uit hoe lang en hoe hard je gilt, wij houden vol..." tactieken toepassen maar dat was eigenlijk helemaal niks voor mij (en dat voelde dochter natuurlijk haarfijn aan).
Wij hebben ook lange tijd naast haar gezeten tot ze in slaap viel. Inmiddels is ze bijna drie en kunnen we vaak na 5 minuutjes naar beneden. Lampje en muziekje moeten dan wel aan...
Wat geeft ze zelf aan als je vraagt waarom ze zo verdrietig is?
Slaaof ze nog in een ledikant? Ik was heel huiverig om dochter over te doen naar een normaal bed (rond haar tweede verjaardag) juist omdat ze altijd al zo'n gedoe heeft met slapen maar dat bleek echt de beste zet ooit! Ze slaapt sindsdien echt beter.
zaterdag 12 januari 2019 om 23:41
Even een gokje van mijn kant; ze is ziek geworden terwijl ze op haar kamer/in haar bedje was en toen zijn jullie hals over kop naar het ziekenhuis vertrokken? Dan is het natuurlijk niet zo raar dat ze daar nu niet wil zijn.
Een ziekenhuis is natuurlijk wel even iets voor zo´n kleintje he. Ze is nog jong. Ik zou in dit geval haar bedje tijdelijk ergens anders neerzetten, liefst op jullie eigen kamer. Blijkbaar heeft ze jullie nodig.
Pas als ze weer gewoon gaat slapen en ook weer lekker doorslaapt zou ik slaaptraining overwegen.
Een ziekenhuis is natuurlijk wel even iets voor zo´n kleintje he. Ze is nog jong. Ik zou in dit geval haar bedje tijdelijk ergens anders neerzetten, liefst op jullie eigen kamer. Blijkbaar heeft ze jullie nodig.
Pas als ze weer gewoon gaat slapen en ook weer lekker doorslaapt zou ik slaaptraining overwegen.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
zondag 13 januari 2019 om 16:16
Dit kan heel goed nog een gevolg zijn van de ziekenhuisopname. Mijn zoontje was na een ziekenhuisopname ook wekenlang 's nachts overstuur en angstig. Wij hebben het opgelost door een matras op zijn kamer te leggen. Degene die hem naar bed bracht ging op het matras naast hem liggen tot hij sliep & als hij 's nachts angstig wakker werd ging van ons daar weer liggen en verder slapen.
Na een paar weken voelde hij zich weer veilig in zijn kamertje en kon het matras weer weg.
Het kan misschien ook helpen, afhankelijk van hoeveel ze al begrijpt, om eens helemaal uit te tekenen vanuit haar perspectief wat er allemaal gebeurd is toen ze naar het ziekenhuis ging.
Na een paar weken voelde hij zich weer veilig in zijn kamertje en kon het matras weer weg.
Het kan misschien ook helpen, afhankelijk van hoeveel ze al begrijpt, om eens helemaal uit te tekenen vanuit haar perspectief wat er allemaal gebeurd is toen ze naar het ziekenhuis ging.
zondag 13 januari 2019 om 16:18
Echt dit allemaal!gsleutel schreef: ↑12-01-2019 23:32Hier een dochter die eigenlijk altijd wel moeite had met slapen. Alles wat niet zo lekker gaat (ziek, overprikkeld, etc.) of momenten van ontwikkeling gaan gepaard met moeilijk slapen.
Wij hebben altijd gekozen voor dat waarbij iedereen zo veel mogelijk slaap kreeg. Bij ons in bed, naast haar zitten, een extra matras op haar kamer, als we maar konden slapen... en eigenlijk bleken deze momenten altijd een fase te zijn die na een paar dagen (tot een paar weken) vanzelf weer over gingen. Al zag ik dat echt niet als ik er midden in zat en was ik toch elke keer weer bang dat we nu jarenlang met een kind in bed moesten slapen. Dan ging ik maar weer krampachtig "Jij moet nu in bed blijven, maakt me niet uit hoe lang en hoe hard je gilt, wij houden vol..." tactieken toepassen maar dat was eigenlijk helemaal niks voor mij (en dat voelde dochter natuurlijk haarfijn aan).
Wij hebben ook lange tijd naast haar gezeten tot ze in slaap viel. Inmiddels is ze bijna drie en kunnen we vaak na 5 minuutjes naar beneden. Lampje en muziekje moeten dan wel aan...
Wat geeft ze zelf aan als je vraagt waarom ze zo verdrietig is?
Slaaof ze nog in een ledikant? Ik was heel huiverig om dochter over te doen naar een normaal bed (rond haar tweede verjaardag) juist omdat ze altijd al zo'n gedoe heeft met slapen maar dat bleek echt de beste zet ooit! Ze slaapt sindsdien echt beter.
zondag 13 januari 2019 om 21:26
Niet halsoverkop... ze was al 6 dagen ziek, en na doktersafspraak doorgestuurd naar de spoed.Ceylon schreef: ↑12-01-2019 23:41Even een gokje van mijn kant; ze is ziek geworden terwijl ze op haar kamer/in haar bedje was en toen zijn jullie hals over kop naar het ziekenhuis vertrokken? Dan is het natuurlijk niet zo raar dat ze daar nu niet wil zijn.
Een ziekenhuis is natuurlijk wel even iets voor zo´n kleintje he. Ze is nog jong. Ik zou in dit geval haar bedje tijdelijk ergens anders neerzetten, liefst op jullie eigen kamer. Blijkbaar heeft ze jullie nodig.
Pas als ze weer gewoon gaat slapen en ook weer lekker doorslaapt zou ik slaaptraining overwegen.
Helaas in onze kamer geen plek voor bedje
zondag 13 januari 2019 om 23:03
Als ze niet al te groot is zou je kunnen kijken of je bij iemand een co-sleeper kunt lenen. Of misschien niet al te gek duur kunt vinden op marktplaats. Maar ja, dat ding is niet veel groter dan een wieg. Als ze al een paar dagen ziek was, is ook niet alles, want bedje = ziek. Denk ik hoor. Peutertjes denken vaak heel simpel wat dat aangaat.MamaVanSophia schreef: ↑13-01-2019 21:26Niet halsoverkop... ze was al 6 dagen ziek, en na doktersafspraak doorgestuurd naar de spoed.
Helaas in onze kamer geen plek voor bedje
En ik denk toch dat dit een kwestie is van geduld hebben. Ik ben normaal gesproken best wel streng/consequent, maar alleen als ik zeker weet dat er verder niets is. Bij jullie is er overduidelijk wel iets. Zekerheid heb je nooit, maar het kan best zijn dat het een paar maanden nodig heeft.
Een nachtje ergens anders slapen zou misschien kunnen helpen.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
