Psyche
alle pijlers
Loslaten
dinsdag 5 maart 2019 om 03:02
Ik ben vorig jaar verliefd geworden. Echt verliefd.
Mijn laatste relatie is alweer 5 jaar geleden, en ik ben niet fijn behandeld destijds. Hij zette er een punt achter en achteraf is dat goed geweest. Maar nu als eind twintiger kan ik wel zeggen dat ik nog nooit een fijne relatie heb gehad. Ik heb in al die jaren nog nooit een aantrekking en klik gehad met iemand, dus verliefd worden al helemaal niet.
Tot vorig jaar dus. Ik kende hem al indirect via werk, en van de een op andere dag had ik het te pakken. Snapte er niks van, en heb de eerste weken vreselijk overhoop gelegen. Hoe kon ik zo gek zijn op iemand die ik amper kende. Er was gewoon iets tussen ons.
Hoe open we ook tegen elkaar waren, hij besloot uiteindelijk het contact te verbreken, zonder aankondiging. Durfde het niet te zeggen. Ik vind het nog steeds vreselijk laf en gebruik dit naar mezelf ook als argument om blij te zijn dat het niks geworden is. Maar dat helpt niet voldoende.
Doordat het op deze manier is gegaan, kan ik het na ruim 7 maanden nog niet loslaten. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet even aan hem denk, en in vlagen is dat soms een dag best heftig en komen er toch tranen. Het is belachelijk eigenlijk, dat dit gevoel me niet los kan laten. Het zou anders zijn als je echt een tijdje samen zou zijn geweest.
Maar waar gaat het nou over. Kan een aantrekkingskracht zo groot zijn dat je elkaar dus niet eens goed hoeft te kennen om zo te reageren? Ik heb hier amper over gesproken en schaam me er ook voor. Uiteraard hoop ik op wat herkenning, maar ben in ieder geval al blij dat ik het na al deze tijd even van me af heb kunnen typen.
Mijn laatste relatie is alweer 5 jaar geleden, en ik ben niet fijn behandeld destijds. Hij zette er een punt achter en achteraf is dat goed geweest. Maar nu als eind twintiger kan ik wel zeggen dat ik nog nooit een fijne relatie heb gehad. Ik heb in al die jaren nog nooit een aantrekking en klik gehad met iemand, dus verliefd worden al helemaal niet.
Tot vorig jaar dus. Ik kende hem al indirect via werk, en van de een op andere dag had ik het te pakken. Snapte er niks van, en heb de eerste weken vreselijk overhoop gelegen. Hoe kon ik zo gek zijn op iemand die ik amper kende. Er was gewoon iets tussen ons.
Hoe open we ook tegen elkaar waren, hij besloot uiteindelijk het contact te verbreken, zonder aankondiging. Durfde het niet te zeggen. Ik vind het nog steeds vreselijk laf en gebruik dit naar mezelf ook als argument om blij te zijn dat het niks geworden is. Maar dat helpt niet voldoende.
Doordat het op deze manier is gegaan, kan ik het na ruim 7 maanden nog niet loslaten. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet even aan hem denk, en in vlagen is dat soms een dag best heftig en komen er toch tranen. Het is belachelijk eigenlijk, dat dit gevoel me niet los kan laten. Het zou anders zijn als je echt een tijdje samen zou zijn geweest.
Maar waar gaat het nou over. Kan een aantrekkingskracht zo groot zijn dat je elkaar dus niet eens goed hoeft te kennen om zo te reageren? Ik heb hier amper over gesproken en schaam me er ook voor. Uiteraard hoop ik op wat herkenning, maar ben in ieder geval al blij dat ik het na al deze tijd even van me af heb kunnen typen.
redbaron wijzigde dit bericht op 05-03-2019 03:04
Reden: Taalpolitie
Reden: Taalpolitie
0.03% gewijzigd
dinsdag 5 maart 2019 om 05:48
Het klinkt alsof je nogal obsessief met je gevoelens voor deze persoon bezig bent. Je hebt hem verdreven door je niet-wederzijdse gevoelens op een bepaalde manier te uiten, en kan de daaropvolgende afwijzing niet loslaten/relativeren. De manier waarop je dit beschrijft doet me denken dat je wellicht hulp nodig hebt van een therapeut of psycholoog. Ik vraag me trouwens af of je hem mist (jullie hadden uiteindelijk geen liefdesrelatie), of ‘iemand’ in het algemeen.
anoniem_63861b4f1669c wijzigde dit bericht op 05-03-2019 05:51
5.61% gewijzigd
dinsdag 5 maart 2019 om 07:22
Zou het kunnen zijn dat jij al je dromen op je relatiegebied aan deze man had opgehangen? Je zegt dat het uiteindelijk niets is geworden dus je weet niet hoe deze man in een relatie is, hoe hij überhaupt is. Je hebt wellicht in je hoofd een beeld van deze man en hoe jouw relatie met hem zou zijn die puur gebaseerd is op fantasie.
dinsdag 5 maart 2019 om 08:04
Ja, dat kan.
Denk dat ik in een zelfde soort situatie zit met als verschil dat ik heb gedate een half jaar.
Ook ik ben hoteldebotel van hem, heel heftig geweest ook. Heb er wakker van gelegen en net als jij verdriet van.
Wat ik wel merk bij mijzelf is dat ik hem idealiseer terwijl hij verre van perfect is. Wellicht doe jij dat ook en dat houdt de vlam aan.
Ik probeer nu aan hem te denken zonder enige emotie en dat helpt wel.
Als iemand jou zomaar laat vallen moet je inderdaad blij zijn dat je van hem af bent. Hij is nog niet volwassen genoeg om eerlijk te zijn tegen je.
Sterkte
Denk dat ik in een zelfde soort situatie zit met als verschil dat ik heb gedate een half jaar.
Ook ik ben hoteldebotel van hem, heel heftig geweest ook. Heb er wakker van gelegen en net als jij verdriet van.
Wat ik wel merk bij mijzelf is dat ik hem idealiseer terwijl hij verre van perfect is. Wellicht doe jij dat ook en dat houdt de vlam aan.
Ik probeer nu aan hem te denken zonder enige emotie en dat helpt wel.
Als iemand jou zomaar laat vallen moet je inderdaad blij zijn dat je van hem af bent. Hij is nog niet volwassen genoeg om eerlijk te zijn tegen je.
Sterkte
