Kinderen
alle pijlers
regeltjes
dinsdag 14 mei 2019 om 20:32
(Als antwoord op enkele reacties: ik probeer de boodschap altijd zo positief mogelijk te brengen. Ik weet natuurlijk dat kinderen niet instant luisteren, dat verwacht ik ook niet, en ik weet dat ze nog veel moeten leren en daar help ik ze ook graag bij. Ik zie veel door de vingers, zit niet de hele tijd achter hun veren te corrigeren en zeuren. Maar soms is mijn energie en geduld natuurlijk ook gewoon op en is het klaar met niet luisteren/schreeuwen/...)
Even kijken of de moeite met bepaalde regeltjes hier in huis ‘normaal’ is of dat ik toch te veel verwacht.. Ik vind persoonlijk dat het niet teveel gevraagd zijn, maar ze worden zo vaak ‘overtreden’ en ze doen er zo vaak boos of moeilijk over dat er heel veel strijd in huis is (en misschien is ook dat gewoon normaal). Het zijn niet eens zozeer vaststaande regeltjes, eerder dingen die ik gewoon verwacht om fijn samen te kunnen leven.
8-jarige
- Ik wil iets niet 3-4 keer hoeven vragen voor er geluisterd wordt
- ‘Maar’ een uurtje gamen per dag (met een app waarbij de Nintendo na een uur vanzelf uitvalt). Er komt een kwartier bij als hij op school al zijn stempels heeft gehaald (hij heeft een beloningssysteem op school)
- Als het etenstijd (of tijd om naar school te vertrekken of wat dan ook) is het meestal ‘wacht even’, als zijn spelletje (Nintendo) nog niet gedaan is. Nu wil ik best even wachten, maar na 5 minuten ofzo vind ik het wel goed geweest en moet hij eraf.
- Geen geschreeuw of vieze woorden door het huis roepen.
- Ik heb geen strenge regels wat betreft snoepen, maar als ik het genoeg vindt neem je wat fruit (of iets anders dat geen suikerbom is)
- Als ik zeg dat je NU moet stoppen met iets ‘of anders...’ is het me menens en stop je ook, anders volgt de ‘of anders...’
Bijna 5-jarige
- Ik hoef niet alles 4-5 keer te vragen voor er geluisterd wordt.
- Je doet niet altijd zomaar (vaak zeer demonstratief) je eigen zin
- Je schreeuwt niet alles bij elkaar als iets niet gaat zoals je wil.
- Etenstijd is etenstijd en niet ‘rondfladdertijd’
- Ik wil aan tafel geen ‘bwèèk’ horen, ik laat je geen vergif eten. Als je iets niet lust, zeg je ‘dat vind ik niet zo lekker’
- We poetsen onze tanden zonder drama.
- Met bedtijd komen we geen 10 keer uit bed en na 5 keer roepen met een smoesje is het ook welletjes geweest
- Geen slijm mee naar school.
- Je gooit je spulletjes niet zomaar op de grond neer.
- Zoals hierboven staat, snoep is oké, maar genoeg is genoeg.
Er zijn vast nog wel meer dingen, de algemene dingen zoals huiswerk maken beleefd zijn, respect hebben,... maar deze leveren heel veel strijd op en ik ben doodmoe van heel de dag politie agentje te moeten spelen.
Even kijken of de moeite met bepaalde regeltjes hier in huis ‘normaal’ is of dat ik toch te veel verwacht.. Ik vind persoonlijk dat het niet teveel gevraagd zijn, maar ze worden zo vaak ‘overtreden’ en ze doen er zo vaak boos of moeilijk over dat er heel veel strijd in huis is (en misschien is ook dat gewoon normaal). Het zijn niet eens zozeer vaststaande regeltjes, eerder dingen die ik gewoon verwacht om fijn samen te kunnen leven.
8-jarige
- Ik wil iets niet 3-4 keer hoeven vragen voor er geluisterd wordt
- ‘Maar’ een uurtje gamen per dag (met een app waarbij de Nintendo na een uur vanzelf uitvalt). Er komt een kwartier bij als hij op school al zijn stempels heeft gehaald (hij heeft een beloningssysteem op school)
- Als het etenstijd (of tijd om naar school te vertrekken of wat dan ook) is het meestal ‘wacht even’, als zijn spelletje (Nintendo) nog niet gedaan is. Nu wil ik best even wachten, maar na 5 minuten ofzo vind ik het wel goed geweest en moet hij eraf.
- Geen geschreeuw of vieze woorden door het huis roepen.
- Ik heb geen strenge regels wat betreft snoepen, maar als ik het genoeg vindt neem je wat fruit (of iets anders dat geen suikerbom is)
- Als ik zeg dat je NU moet stoppen met iets ‘of anders...’ is het me menens en stop je ook, anders volgt de ‘of anders...’
Bijna 5-jarige
- Ik hoef niet alles 4-5 keer te vragen voor er geluisterd wordt.
- Je doet niet altijd zomaar (vaak zeer demonstratief) je eigen zin
- Je schreeuwt niet alles bij elkaar als iets niet gaat zoals je wil.
- Etenstijd is etenstijd en niet ‘rondfladdertijd’
- Ik wil aan tafel geen ‘bwèèk’ horen, ik laat je geen vergif eten. Als je iets niet lust, zeg je ‘dat vind ik niet zo lekker’
- We poetsen onze tanden zonder drama.
- Met bedtijd komen we geen 10 keer uit bed en na 5 keer roepen met een smoesje is het ook welletjes geweest
- Geen slijm mee naar school.
- Je gooit je spulletjes niet zomaar op de grond neer.
- Zoals hierboven staat, snoep is oké, maar genoeg is genoeg.
Er zijn vast nog wel meer dingen, de algemene dingen zoals huiswerk maken beleefd zijn, respect hebben,... maar deze leveren heel veel strijd op en ik ben doodmoe van heel de dag politie agentje te moeten spelen.
anoniem_376113 wijzigde dit bericht op 14-05-2019 20:53
10.37% gewijzigd
dinsdag 14 mei 2019 om 20:50
Hij is 5 hè? Ik vind het eerlijk gezegd nogal grappig klinken en ik zou gewoon even weglopen als hij zich zo gedraagt. Dat doe ik trouwens meestal als mijn kinderen het bloed onder mijn nagels vandaan halen, even weglopen, adem halen en opnieuw beginnen. En mijn kinderen zijn meestal moe als ze aan het drammen zijn. Vaak helpt een knuffel ook goed in zulke gevallen. Of even begrip voor de situatie van het kind. Ze moeten nog zo veel leren, hun lijf werkt niet altijd mee (hun motoriek is nog niet optimaal) en dan moeten ze ook met mes en vork eten bijvoorbeeld.Druivenblad schreef: ↑14-05-2019 20:42Met arrogant bedoel ik het ogen draaien, tong uitsteken en je strak aankijken terwijl je zeer demonstratief doet wat je net gevraagd is niet te doen, zeer uitdagend weglopen als je spreekt, je heel bewust negeren. Arrogant is misschien niet het juiste woord inderdaad, maar ik vond er even geen ander woord voor.
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
dinsdag 14 mei 2019 om 20:50
Ik zou kijken hoe je het een of ander kan voorkomen. Hier mag kind niet voor school gamen ( want geeft geheid gedoe, te laat aankleden, brood niet eten etc). Half uur-kwartier voor etenstijd aangeven dat we zo gaan eten zodat hij geen nieuwe ' ronde' start bij het gamen ( middenin moeten stoppen is ook kut).
Schelden mag idd niet, doet hij gelukkig ook niet. Schreeuwen soms wel, maar wie niet bij erge boosheid?
Schelden mag idd niet, doet hij gelukkig ook niet. Schreeuwen soms wel, maar wie niet bij erge boosheid?
dinsdag 14 mei 2019 om 20:53
Hier mag kind wel voor school gamen, maar dan moet hij aangekleed zijn, gegeten hebben en zijn tas ingepakt hebben. Mijn kinderen moeten zich ook aankleden voordat ze naar beneden komen doordeweeks. Inmiddels zijn deze regels gewoontes geworden en hoef ik ze er echt niet meer op te wijzen.
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
dinsdag 14 mei 2019 om 20:54
Druivenblad schreef: ↑14-05-2019 20:42Met arrogant bedoel ik het ogen draaien, tong uitsteken en je strak aankijken terwijl je zeer demonstratief doet wat je net gevraagd is niet te doen, zeer uitdagend weglopen als je spreekt, je heel bewust negeren. Arrogant is misschien niet het juiste woord inderdaad, maar ik vond er even geen ander woord voor.
Dit gedrag herken ik niet en zou ik ook absoluut niet tolereren.
De rest klinkt erg bekend en hoort erbij. Is nu 9 en het wordt ietsje beter. Iets.
Zou me focussen op bovengenoemd gedrag want dat vind ik wel iets wat aandacht nodig heeft. Het is respectloos.
dinsdag 14 mei 2019 om 20:55
Ik lees veel niet. Soms werkt het om het om te draaien naar wat je wel wilt. Dat brengt het al een stuk gezelliger.
Verder zou ik denken geen Nintendo als je bijna naar school moet dan ook geen strijd over het stoppen voor school.
Tandenpoetsen zonder zeuren belonen. Altijd een verhaaltje voorlezen dat is gewoon recht vind ik gaat t tandenpoetsen pyjama aan doen stuk heel goed dan kan er nog een verhaaltje verdiend worden. Werkt bij mijn peuter al als een trein.
En veel dingen zijn onduidelijk. Zoals als jij t genoeg vind fruit i.p.v. snoep. Is voor de kids totaal niet overzichtelijk want wanneer en waarom vind jij t genoeg.
En structureer jij dingen voor? Over tien min gaan we aan tafel dan moet de Nintendo dus uit. Nog vijf min zoon! Nog drie min! Ja aan tafel!
Verder zou ik denken geen Nintendo als je bijna naar school moet dan ook geen strijd over het stoppen voor school.
Tandenpoetsen zonder zeuren belonen. Altijd een verhaaltje voorlezen dat is gewoon recht vind ik gaat t tandenpoetsen pyjama aan doen stuk heel goed dan kan er nog een verhaaltje verdiend worden. Werkt bij mijn peuter al als een trein.
En veel dingen zijn onduidelijk. Zoals als jij t genoeg vind fruit i.p.v. snoep. Is voor de kids totaal niet overzichtelijk want wanneer en waarom vind jij t genoeg.
En structureer jij dingen voor? Over tien min gaan we aan tafel dan moet de Nintendo dus uit. Nog vijf min zoon! Nog drie min! Ja aan tafel!
where ever you go, go with your heart
dinsdag 14 mei 2019 om 20:58
Nou ja dat ben je dus wél. En dat was je vorig jaar ook al. Nou ja één ding. Je bent waarschijnlijk heel snel uit de kinderen. DIe zie ik iig niet tot hun 18e of ouder bij je wonen, eerder met 15 weglopen.Druivenblad schreef: ↑14-05-2019 20:37Oh zeker dat weet ik ook hoor. Ik ben ook niet de moeder die verwacht dat alles meteen a la seconde gebeurt of dat ze meteen ja moeten knikken als ik iets zeg (integendeel). Kwam misschien verkeerd over.
Kom je bij de nonnen uit de jaren 40 vandaan ofzo?
En over het voorbeeld van die sokken. Waarom leer je hem niet ruiken, ruiken ze nog schoon kunnen ze best nog een keer aan. Zelfs mijn verstandelijk gehandicapte zoon snapt dat en kan dat En ja die heeft ook wel eens 2 dagen dezelfde onderbroek of sokken aan Ik, weet je het zeker"Hij, ja hoor kan best.
Prima toch.
Jij een zwaar leven?? Luister eens goed naar dat liedje want ja, jij bent die persoon in dat liedje die overal van te voren al een probleem van maakt.
Arme kinderen. https://www.google.com/url?sa=t&rct=j&q ... QPXVPn0DRa
dinsdag 14 mei 2019 om 21:00
Hij weet in ieder geval welke knoppen hij moet indrukken bij jou.Druivenblad schreef: ↑14-05-2019 20:42Met arrogant bedoel ik het ogen draaien, tong uitsteken en je strak aankijken terwijl je zeer demonstratief doet wat je net gevraagd is niet te doen, zeer uitdagend weglopen als je spreekt, je heel bewust negeren. Arrogant is misschien niet het juiste woord inderdaad, maar ik vond er even geen ander woord voor.
dinsdag 14 mei 2019 om 21:01
TO heeft geen peuters. En dan belonen voor goed gedrag? Eh, ben ik het niet mee eens. Leer liever wat de consequenties zijn dan leert een kind zelf keuzes makenSkawa schreef: ↑14-05-2019 20:55Ik lees veel niet. Soms werkt het om het om te draaien naar wat je wel wilt. Dat brengt het al een stuk gezelliger.
Verder zou ik denken geen Nintendo als je bijna naar school moet dan ook geen strijd over het stoppen voor school.
Tandenpoetsen zonder zeuren belonen. Altijd een verhaaltje voorlezen dat is gewoon recht vind ik gaat t tandenpoetsen pyjama aan doen stuk heel goed dan kan er nog een verhaaltje verdiend worden. Werkt bij mijn peuter al als een trein.
En veel dingen zijn onduidelijk. Zoals als jij t genoeg vind fruit i.p.v. snoep. Is voor de kids totaal niet overzichtelijk want wanneer en waarom vind jij t genoeg.
En structureer jij dingen voor? Over tien min gaan we aan tafel dan moet de Nintendo dus uit. Nog vijf min zoon! Nog drie min! Ja aan tafel!
Tandenpoetsen. Niet belonen, maar laten zien wat er gebeurt als je niet poetst. Idem voor de andere dingen.
Leuk voor peuters maar na 6 7 zjin ze het sticker tijdperk wel voorbij hoor.
dinsdag 14 mei 2019 om 21:08
Waarom zou je überhaupt dingen meer dan drie keer vragen? Kennelijk gaat het daar al mis. Leer je kinderen luister. Letterlijk leren luisteren, door niet zomaar tussendoor iets te roepen maar dit eerst even contact te maken.
'Kind, luister eens/kom eens even hier. Ik wil graag dat je........ en ik wil dat dat dan en dan klaar is.' Daarna volgt er hooguit nog een herinnering.
Hoe duidelijker de instructies hoe beter het resultaat.
'Kind, luister eens/kom eens even hier. Ik wil graag dat je........ en ik wil dat dat dan en dan klaar is.' Daarna volgt er hooguit nog een herinnering.
Hoe duidelijker de instructies hoe beter het resultaat.
dinsdag 14 mei 2019 om 21:11
Humor kan ook helpen (och arme jas, mag die niet aan de kapstok hangen, heeft hij jou de hele tijd droog gehouden en nu wordt 'ie zo in een hoek gegooid). Ik heb how2talk2kids eens gelezen en daar staan dat soort tips in. Er is niet één wondermiddel, maar duidelijkheid, structuur en humor zijn voor mij toch wel het belangrijkste.
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
dinsdag 14 mei 2019 om 21:21
Sommige dingen zijn heel herkenbaar TO 
Wat bij ons helpt is uitleggen waarom we iets willen. Of niet. En kind dan laten meedenken over een goede manier om iets op te lossen. Zo leg ik nu de gymkleren klaar bij de boventrap als het een gymdag is. Dan denkt kind eraan om ze in zijn gymtas te stoppen als hij naar beneden loopt. En kind zet zijn gymtas klaar bij zijn schooltas. Sinds we dit zo doen, is kind nooit meer de gymtas vergeten terwijl, dit hiervoor elke week wel een keer gebeurde. Kind heeft deze oplossing zelf bedacht. Mooi toch!
Wie weet helpt dat ook bij sommige van jouw regels die de kinderen nu niet willen opvolgen?
Wat bij ons helpt is uitleggen waarom we iets willen. Of niet. En kind dan laten meedenken over een goede manier om iets op te lossen. Zo leg ik nu de gymkleren klaar bij de boventrap als het een gymdag is. Dan denkt kind eraan om ze in zijn gymtas te stoppen als hij naar beneden loopt. En kind zet zijn gymtas klaar bij zijn schooltas. Sinds we dit zo doen, is kind nooit meer de gymtas vergeten terwijl, dit hiervoor elke week wel een keer gebeurde. Kind heeft deze oplossing zelf bedacht. Mooi toch!
Wie weet helpt dat ook bij sommige van jouw regels die de kinderen nu niet willen opvolgen?
dinsdag 14 mei 2019 om 21:24
Mij lijkt het niet te streng.
Het komt op mij over alsof ze teveel waarschuwingen krijgen.
Ik kreeg vroeger 1 waarschuwing.
Luisterde ik niet dan zat daar een consequentie aan vast.
Hetzelfde met vragen.
Mijn moeder vroeg iets 1 keer, daaarna zei ze:" en nu vraag ik het niet meer, als je nu niet doet wat ik zeg dan.... bijv.in jouw geval; minder Nintendo tijd.
Het komt op mij over alsof ze teveel waarschuwingen krijgen.
Ik kreeg vroeger 1 waarschuwing.
Luisterde ik niet dan zat daar een consequentie aan vast.
Hetzelfde met vragen.
Mijn moeder vroeg iets 1 keer, daaarna zei ze:" en nu vraag ik het niet meer, als je nu niet doet wat ik zeg dan.... bijv.in jouw geval; minder Nintendo tijd.
dinsdag 14 mei 2019 om 21:24
dinsdag 14 mei 2019 om 21:26
Mijn zoon is 2 dus wellicht is dit totaal geen nuttige tip, maar als ik wil dat iets gebeurt en wel NU, dan begin ik mijn zin sowieso met: ‘Zoon, kijk me eens aan...’ en pas als ik zijn onverdeelde aandacht heb ga ik verder. Anders komt het gewoon niet binnen, gaat hij zo op in zijn spel. Hij werpt me heus wel een vluchtige blik toe als ik zijn naam roep, maar dan heb ik dus nog geen contact... ik moet hem echt helpen de concentratie voor mij op te brengen. Zijn vader is precies zo trouwens 
Verder zijn het voor mij nog niet erg herkenbare problemen, maar stel je laat het eens even allemaal helemaal los, wat gebeurt er dan? Kan je oudste dan best uit zichzelf eens die Nintendo laten liggen en gaan buitenspelen en je jongste wellicht zelf best aardig tanden poetsen?
Bij mijn oppaskinderen werkte eigen verantwoordelijkheid geven iig altijd 100x beter dan heel streng zijn. Vanaf heel jong al.
Verder zijn het voor mij nog niet erg herkenbare problemen, maar stel je laat het eens even allemaal helemaal los, wat gebeurt er dan? Kan je oudste dan best uit zichzelf eens die Nintendo laten liggen en gaan buitenspelen en je jongste wellicht zelf best aardig tanden poetsen?
Bij mijn oppaskinderen werkte eigen verantwoordelijkheid geven iig altijd 100x beter dan heel streng zijn. Vanaf heel jong al.
Statistics are used much like a drunk uses a lamppost: for support, not illumination.
dinsdag 14 mei 2019 om 21:29
Met dat laatste ben ik het helemaal met jou eens.lux- schreef: ↑14-05-2019 21:26Mijn zoon is 2 dus wellicht is dit totaal geen nuttige tip, maar als ik wil dat iets gebeurt en wel NU, dan begin ik mijn zin sowieso met: ‘Zoon, kijk me eens aan...’ en pas als ik zijn onverdeelde aandacht heb ga ik verder. Anders komt het gewoon niet binnen, gaat hij zo op in zijn spel. Hij werpt me heus wel een vluchtige blik toe als ik zijn naam roep, maar dan heb ik dus nog geen contact... ik moet hem echt helpen de concentratie voor mij op te brengen. Zijn vader is precies zo trouwens
Verder zijn het voor mij nog niet erg herkenbare problemen, maar stel je laat het eens even allemaal helemaal los, wat gebeurt er dan? Kan je oudste dan best uit zichzelf eens die Nintendo laten liggen en gaan buitenspelen en je jongste wellicht zelf best aardig tanden poetsen?
Bij mijn oppaskinderen werkte eigen verantwoordelijkheid geven iig altijd 100x beter dan heel streng zijn. Vanaf heel jong al.
Behalve over de Nintendo. Dat houden ze rustig uren en uren en uren vol als ze de kans krijgen
dinsdag 14 mei 2019 om 21:35
Brutaal.Druivenblad schreef: ↑14-05-2019 20:42Met arrogant bedoel ik het ogen draaien, tong uitsteken en je strak aankijken terwijl je zeer demonstratief doet wat je net gevraagd is niet te doen, zeer uitdagend weglopen als je spreekt, je heel bewust negeren. Arrogant is misschien niet het juiste woord inderdaad, maar ik vond er even geen ander woord voor.
dinsdag 14 mei 2019 om 21:35
lux- schreef: ↑14-05-2019 21:26Mijn zoon is 2 dus wellicht is dit totaal geen nuttige tip, maar als ik wil dat iets gebeurt en wel NU, dan begin ik mijn zin sowieso met: ‘Zoon, kijk me eens aan...’ en pas als ik zijn onverdeelde aandacht heb ga ik verder. Anders komt het gewoon niet binnen, gaat hij zo op in zijn spel. Hij werpt me heus wel een vluchtige blik toe als ik zijn naam roep, maar dan heb ik dus nog geen contact... ik moet hem echt helpen de concentratie voor mij op te brengen. Zijn vader is precies zo trouwens
Verder zijn het voor mij nog niet erg herkenbare problemen, maar stel je laat het eens even allemaal helemaal los, wat gebeurt er dan? Kan je oudste dan best uit zichzelf eens die Nintendo laten liggen en gaan buitenspelen en je jongste wellicht zelf best aardig tanden poetsen?
Bij mijn oppaskinderen werkte eigen verantwoordelijkheid geven iig altijd 100x beter dan heel streng zijn. Vanaf heel jong al.
Aankijken ben ik dan minder streng in, maar contact maken moet wel, absoluut. Dat werkt bij kleuters ook zo en bij groep drie etc.
Bij de kleuters op school zing ik dan een heel liedje als ze nog in hun spel zijn, en dan maken ze hun handen leeg, hun oren open en hun mond dicht.
Dat hoeft thuis natuurlijk niet, maar een kind moet eerst wel weten dat mama nu iets gaat zeggen wat hij moet doen of laten.
anoniem_65b93a10517d3 wijzigde dit bericht op 14-05-2019 21:57
0.04% gewijzigd
dinsdag 14 mei 2019 om 21:42
Nou het gaat ook niet om het aankijken an sich, maar dan weet ik dat hij luistert. Als hij hier lekker met zijn trein zit te spelen en ik roep ‘Zoon, kom boterhammetje eten!’ Dan kijkt hij misschien wel even op van ‘Hee dat is mijn naam!’ Maar hij luistert dan nog niet naar wat ik zeg.Andersom schreef: ↑14-05-2019 21:35Aankijken ben ik dan minder streng in, maar contact maken moet wel, absoluut. Dat werkt bij kleuters ook zo een bij groep drie etc.
Bij de kleuters op school zing ik dan een heel liedje als ze nog in hun spel zijn, en dan maken ze hun handen leeg, hun oren open en hun mond dicht.
Dat hoeft thuis natuurlijk niet, maar een kind moet eerst wel weten dat mama nu iets gaat zeggen wat hij moet doen of laten.
En wb dat schreeuwen als het niet gaat zoals meneer het in z’n koppie heeft: dat doet mijn zoon ook veel. Of slaan/knijpen/bijten. Ik zeg dan dat dat niet mag, maar ik probeer hem ook woorden te geven voor wat er mis is. Mijn zoontje is jonger natuurlijk, dus die kan dat nog niet, dus ik zeg het meer zodat hij hopelijk in de toekomst kan zeggen dat hij boos/verdrietig/zenuwachtig/ongeduldig/moe/enz is, maar misschien is het voor een vijfjarige in the heat of the moment ook nog wel lastig om onderscheid te maken tussen al die mogelijke oorzaken van de onvrede? Misschien helpt het om hem te helpen te benoemen wat er scheelt?
Ipv: ‘niet jengelen je gaat NU NAAR BED EN DAARMEE BASTA!’
Kun je misschien ook zeggen: ‘ik snap dat het jammer is dat je naar boven moet als je net zo lekker aan het spelen was, daar mag je best even van balen.’ Oid.
Schreeuwt hij misschien nog wel maar erken je wel de emotie en wellicht zegt ie dan op een dag wel: ‘ah balen’ ipv dat hij een keel opzet.
Is ook maar mijn psychologie van de koude grond hoor. En lijkt me ook heel menselijk als je zelf niet altijd dat geduld kunt opbrengen. Ik kan dat iig niet altijd
maar probeer het wel. Goede voorbeeld geven enzo.
lux- wijzigde dit bericht op 14-05-2019 21:47
19.25% gewijzigd
Statistics are used much like a drunk uses a lamppost: for support, not illumination.
dinsdag 14 mei 2019 om 21:54
Zoiets dus.
Ik lees geen gekke dingen op zich, maar ook geen dingen waar je je überhaupt over moet opwinden.
Laat die kinderen een beetje hun gang gaan.
You can do whatever you want - no one cares.
Week 34 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 34 van de Extremely Demotivational Calendar