Kinderen
alle pijlers
regeltjes
dinsdag 14 mei 2019 om 20:32
(Als antwoord op enkele reacties: ik probeer de boodschap altijd zo positief mogelijk te brengen. Ik weet natuurlijk dat kinderen niet instant luisteren, dat verwacht ik ook niet, en ik weet dat ze nog veel moeten leren en daar help ik ze ook graag bij. Ik zie veel door de vingers, zit niet de hele tijd achter hun veren te corrigeren en zeuren. Maar soms is mijn energie en geduld natuurlijk ook gewoon op en is het klaar met niet luisteren/schreeuwen/...)
Even kijken of de moeite met bepaalde regeltjes hier in huis ‘normaal’ is of dat ik toch te veel verwacht.. Ik vind persoonlijk dat het niet teveel gevraagd zijn, maar ze worden zo vaak ‘overtreden’ en ze doen er zo vaak boos of moeilijk over dat er heel veel strijd in huis is (en misschien is ook dat gewoon normaal). Het zijn niet eens zozeer vaststaande regeltjes, eerder dingen die ik gewoon verwacht om fijn samen te kunnen leven.
8-jarige
- Ik wil iets niet 3-4 keer hoeven vragen voor er geluisterd wordt
- ‘Maar’ een uurtje gamen per dag (met een app waarbij de Nintendo na een uur vanzelf uitvalt). Er komt een kwartier bij als hij op school al zijn stempels heeft gehaald (hij heeft een beloningssysteem op school)
- Als het etenstijd (of tijd om naar school te vertrekken of wat dan ook) is het meestal ‘wacht even’, als zijn spelletje (Nintendo) nog niet gedaan is. Nu wil ik best even wachten, maar na 5 minuten ofzo vind ik het wel goed geweest en moet hij eraf.
- Geen geschreeuw of vieze woorden door het huis roepen.
- Ik heb geen strenge regels wat betreft snoepen, maar als ik het genoeg vindt neem je wat fruit (of iets anders dat geen suikerbom is)
- Als ik zeg dat je NU moet stoppen met iets ‘of anders...’ is het me menens en stop je ook, anders volgt de ‘of anders...’
Bijna 5-jarige
- Ik hoef niet alles 4-5 keer te vragen voor er geluisterd wordt.
- Je doet niet altijd zomaar (vaak zeer demonstratief) je eigen zin
- Je schreeuwt niet alles bij elkaar als iets niet gaat zoals je wil.
- Etenstijd is etenstijd en niet ‘rondfladdertijd’
- Ik wil aan tafel geen ‘bwèèk’ horen, ik laat je geen vergif eten. Als je iets niet lust, zeg je ‘dat vind ik niet zo lekker’
- We poetsen onze tanden zonder drama.
- Met bedtijd komen we geen 10 keer uit bed en na 5 keer roepen met een smoesje is het ook welletjes geweest
- Geen slijm mee naar school.
- Je gooit je spulletjes niet zomaar op de grond neer.
- Zoals hierboven staat, snoep is oké, maar genoeg is genoeg.
Er zijn vast nog wel meer dingen, de algemene dingen zoals huiswerk maken beleefd zijn, respect hebben,... maar deze leveren heel veel strijd op en ik ben doodmoe van heel de dag politie agentje te moeten spelen.
Even kijken of de moeite met bepaalde regeltjes hier in huis ‘normaal’ is of dat ik toch te veel verwacht.. Ik vind persoonlijk dat het niet teveel gevraagd zijn, maar ze worden zo vaak ‘overtreden’ en ze doen er zo vaak boos of moeilijk over dat er heel veel strijd in huis is (en misschien is ook dat gewoon normaal). Het zijn niet eens zozeer vaststaande regeltjes, eerder dingen die ik gewoon verwacht om fijn samen te kunnen leven.
8-jarige
- Ik wil iets niet 3-4 keer hoeven vragen voor er geluisterd wordt
- ‘Maar’ een uurtje gamen per dag (met een app waarbij de Nintendo na een uur vanzelf uitvalt). Er komt een kwartier bij als hij op school al zijn stempels heeft gehaald (hij heeft een beloningssysteem op school)
- Als het etenstijd (of tijd om naar school te vertrekken of wat dan ook) is het meestal ‘wacht even’, als zijn spelletje (Nintendo) nog niet gedaan is. Nu wil ik best even wachten, maar na 5 minuten ofzo vind ik het wel goed geweest en moet hij eraf.
- Geen geschreeuw of vieze woorden door het huis roepen.
- Ik heb geen strenge regels wat betreft snoepen, maar als ik het genoeg vindt neem je wat fruit (of iets anders dat geen suikerbom is)
- Als ik zeg dat je NU moet stoppen met iets ‘of anders...’ is het me menens en stop je ook, anders volgt de ‘of anders...’
Bijna 5-jarige
- Ik hoef niet alles 4-5 keer te vragen voor er geluisterd wordt.
- Je doet niet altijd zomaar (vaak zeer demonstratief) je eigen zin
- Je schreeuwt niet alles bij elkaar als iets niet gaat zoals je wil.
- Etenstijd is etenstijd en niet ‘rondfladdertijd’
- Ik wil aan tafel geen ‘bwèèk’ horen, ik laat je geen vergif eten. Als je iets niet lust, zeg je ‘dat vind ik niet zo lekker’
- We poetsen onze tanden zonder drama.
- Met bedtijd komen we geen 10 keer uit bed en na 5 keer roepen met een smoesje is het ook welletjes geweest
- Geen slijm mee naar school.
- Je gooit je spulletjes niet zomaar op de grond neer.
- Zoals hierboven staat, snoep is oké, maar genoeg is genoeg.
Er zijn vast nog wel meer dingen, de algemene dingen zoals huiswerk maken beleefd zijn, respect hebben,... maar deze leveren heel veel strijd op en ik ben doodmoe van heel de dag politie agentje te moeten spelen.
anoniem_376113 wijzigde dit bericht op 14-05-2019 20:53
10.37% gewijzigd
dinsdag 14 mei 2019 om 22:04
Met kleuters kan ik ook niet zoveel, dat is gewoon overleven en hopen dat ze snel weer normaal gaan doen 
Vanaf 8 kun je ze prima vertellen wat je van ze verwacht, en helpen om bijv op tijd klaar te zijn. Hier mocht bijv ‘s morgens pas tv gekeken worden (of geschermd) als ze aangekleed waren. We moesten om 08.15 de deur uit, dus een kwartier van tevoren vertelde ik hoe laat het was en dat er nu opgeschoten moest worden. Dingen als jas aan de kapstok en tas opgeruimd liet ik maar een beetje begaan. Jongste had (en heeft!) soms de gewoonte om die op de grond te gooien of in de kamer te laten slingeren. Dat vinden de katten een heerlijk plekje, en dan wil ik dus geen gezeur horen over kattenharen. Als hij een keer onder zit, denkt ze er vervolgens weer een paar dagen aan.
Volgens de kinderen zeur ik wel veel, maar zelf ervaar ik dat niet zo. Van de meeste dingen die ze niet volgens ‘de regels’ doen hebben ze zelf het meeste last.
Vanaf 8 kun je ze prima vertellen wat je van ze verwacht, en helpen om bijv op tijd klaar te zijn. Hier mocht bijv ‘s morgens pas tv gekeken worden (of geschermd) als ze aangekleed waren. We moesten om 08.15 de deur uit, dus een kwartier van tevoren vertelde ik hoe laat het was en dat er nu opgeschoten moest worden. Dingen als jas aan de kapstok en tas opgeruimd liet ik maar een beetje begaan. Jongste had (en heeft!) soms de gewoonte om die op de grond te gooien of in de kamer te laten slingeren. Dat vinden de katten een heerlijk plekje, en dan wil ik dus geen gezeur horen over kattenharen. Als hij een keer onder zit, denkt ze er vervolgens weer een paar dagen aan.Volgens de kinderen zeur ik wel veel, maar zelf ervaar ik dat niet zo. Van de meeste dingen die ze niet volgens ‘de regels’ doen hebben ze zelf het meeste last.
dinsdag 14 mei 2019 om 22:09
Sommige punten passen we hier ook toe, bv beperkt tv kijken of gamen.
Maar het valt me een beetje op dat je het precies belangrijk vindt dat emoties niet te zeer getoond worden? Een bweikes op eten, even vervelend doen om de tanden te poetsen? Een kind moet toch een kunnen tonen hoe hij zich daar bij voelt, want soms is het eten nu eenmaal niet lekker. En tanden poetsen, is niet leuk (en het nut er van kunnen ze op die leeftijd nog niet inschatten)
En alles niet vier keer moeten vragen.... dat lukt bij m'n man nog niet, laat staan een vijfjarige :-/ Als zijn aandacht ergens anders naartoe gaat, Sja, dan is het niet evident om gehoord te worden. Merk dat bij mijn zoon hetzelfde.
Maar het valt me een beetje op dat je het precies belangrijk vindt dat emoties niet te zeer getoond worden? Een bweikes op eten, even vervelend doen om de tanden te poetsen? Een kind moet toch een kunnen tonen hoe hij zich daar bij voelt, want soms is het eten nu eenmaal niet lekker. En tanden poetsen, is niet leuk (en het nut er van kunnen ze op die leeftijd nog niet inschatten)
En alles niet vier keer moeten vragen.... dat lukt bij m'n man nog niet, laat staan een vijfjarige :-/ Als zijn aandacht ergens anders naartoe gaat, Sja, dan is het niet evident om gehoord te worden. Merk dat bij mijn zoon hetzelfde.
dinsdag 14 mei 2019 om 22:15
En dat over schermen daar ben ik redelijk streng maar ook weer heel makkelijk in. Nu moet ik zeggen dat mijn oudste pas net begint met gamen want hij is 4 maar lekker paw Patrol spelen op de Xbox vind hij en zijn 3 jarige broertje geweldig. Ze doen het niet dagelijks maar als het een regenachtige zondag is mogen ze van mij best een paar uur achter elkaar erop spelen. Je kijkt zelf toch ook niet maximaal 30 minuten televisie/forum/whatever per dag? En ik begin altijd ongeveer een kwartier voor het eten te vertellen dat ze moeten afronden want we gaan eten. En tuurlijk doen ze moeilijk als die Xbox uit moet en dan zeg ik ja weet ik schat, je vind het ook zo leuk om te spelen maar we gaan nu eten en de volgende keer mag je weer gamen.
En qua opruimen ben ik wel heel simpel dat we hier samen rommel maken dus ook samen opruimen maar als ze moe zijn of echt geen zin hebben dan doe ik het zelf wel. Het is toch fijn om een beetje hulp te hebben?
En 10 keer uit bed komen komt hier nauwelijks voor. Elke avond spreek ik met ze de dag door en vertel alvast de plannen voor morgen dus ze komen daarna niet meer uit bed om wat te vragen of te zeggen. Alleen als ze ziek zijn of een nachtmerrie hadden komen ze. En ik ben qua bedtijd ook echt niet star. Als er visite komt 5 minuten voor de kinderen naar bed moeten mogen ze van mij wel wat langer opblijven. En soms komt er een kind vertellen dat er een spook of een monster zit en dan nemen we de hond even mee naar hun kamer want spoken en monsters zijn bang voor honden en dan is dat probleem ook weer opgelost.
Ik ben dus eigenlijk streng als het nodig is maar ik ben aan de andere kant weer heel makkelijk en meegaand. En jij klinkt erg star TO. Alsof jij de baas bent en je kinderen je werknemers. Moet je even nagaan hoe het voor jou zou zijn als je op je werk naar je baas moet luisteren en dan kom je thuis en dan moet je ook luisteren naar je man en mag jij je eigen zin niet doen. Dan kan je toch ook nooit jezelf zijn? Je kinderen dus ook niet en dat vind ik best zielig. Laat ze lekker klagen en zeuren dat doe je zelf ook vast wel eens.
En qua opruimen ben ik wel heel simpel dat we hier samen rommel maken dus ook samen opruimen maar als ze moe zijn of echt geen zin hebben dan doe ik het zelf wel. Het is toch fijn om een beetje hulp te hebben?
En 10 keer uit bed komen komt hier nauwelijks voor. Elke avond spreek ik met ze de dag door en vertel alvast de plannen voor morgen dus ze komen daarna niet meer uit bed om wat te vragen of te zeggen. Alleen als ze ziek zijn of een nachtmerrie hadden komen ze. En ik ben qua bedtijd ook echt niet star. Als er visite komt 5 minuten voor de kinderen naar bed moeten mogen ze van mij wel wat langer opblijven. En soms komt er een kind vertellen dat er een spook of een monster zit en dan nemen we de hond even mee naar hun kamer want spoken en monsters zijn bang voor honden en dan is dat probleem ook weer opgelost.
Ik ben dus eigenlijk streng als het nodig is maar ik ben aan de andere kant weer heel makkelijk en meegaand. En jij klinkt erg star TO. Alsof jij de baas bent en je kinderen je werknemers. Moet je even nagaan hoe het voor jou zou zijn als je op je werk naar je baas moet luisteren en dan kom je thuis en dan moet je ook luisteren naar je man en mag jij je eigen zin niet doen. Dan kan je toch ook nooit jezelf zijn? Je kinderen dus ook niet en dat vind ik best zielig. Laat ze lekker klagen en zeuren dat doe je zelf ook vast wel eens.
dinsdag 14 mei 2019 om 22:15
MinkeDeWit schreef: ↑14-05-2019 22:04Met kleuters kan ik ook niet zoveel, dat is gewoon overleven en hopen dat ze snel weer normaal gaan doen
Volgens de kinderen zeur ik wel veel, maar zelf ervaar ik dat niet zo. Van de meeste dingen die ze niet volgens ‘de regels’ doen hebben ze zelf het meeste last.
Zo zijn onze 'regeltjes' ook al jaren samengesteld.
Of ik pas ze zo toe. Hier was 'oeps vergeten' en tijdje het slappe excuus. Toen hebben we er ook eens over gepraat wat er zou gebeuren als ik dingen zou vergeten die voor hen heel belangrijk zijn.
dinsdag 14 mei 2019 om 22:17
dinsdag 14 mei 2019 om 22:17
dinsdag 14 mei 2019 om 22:18
Dat ligt idd aan het kind zelf of die aanpak werkt. De humoristische aanpak werkt hier dus totaal niet, juf pakte het eerst ook zo aan met mijn oudste maar inmiddels is ze daar maar vanaf gestapt bij hem want hij kan je dus echt niet serieus nemen als je zo praat.Belle73 schreef: ↑14-05-2019 21:11Humor kan ook helpen (och arme jas, mag die niet aan de kapstok hangen, heeft hij jou de hele tijd droog gehouden en nu wordt 'ie zo in een hoek gegooid). Ik heb how2talk2kids eens gelezen en daar staan dat soort tips in. Er is niet één wondermiddel, maar duidelijkheid, structuur en humor zijn voor mij toch wel het belangrijkste.
dinsdag 14 mei 2019 om 22:18
1) Mijn opvoedmotto; zeg wat je gaat doen en doe vervolgens wat je zegt.
2) Beloning/straf; De volgende keer krijg je een passend antwoord.
Bij 1)
Vertel vooraf wat je wilt. Verbind er een consequentie aan. Voer dat ook uit. Dreig dus nooit met iets dat je niet kunt/wilt uitvoeren.
Bij 2)
Rustig en geduldig afwachten. Kinderen zijn dol op herhaling, dus er komt een moment dat ze iets willen dat ze al eerder wilden. Pas je antwoord dan aan.
Voor beide regels geldt dat je niet uit het oog moet verliezen dat je ze niet alleen negatief inzet, maar vooral ook positief. En trek beloftes niet in als strafmaatregel. Nee is nee.
Maar daartegenover staat wel; ja is ja.
2) Beloning/straf; De volgende keer krijg je een passend antwoord.
Bij 1)
Vertel vooraf wat je wilt. Verbind er een consequentie aan. Voer dat ook uit. Dreig dus nooit met iets dat je niet kunt/wilt uitvoeren.
Bij 2)
Rustig en geduldig afwachten. Kinderen zijn dol op herhaling, dus er komt een moment dat ze iets willen dat ze al eerder wilden. Pas je antwoord dan aan.
Voor beide regels geldt dat je niet uit het oog moet verliezen dat je ze niet alleen negatief inzet, maar vooral ook positief. En trek beloftes niet in als strafmaatregel. Nee is nee.
Maar daartegenover staat wel; ja is ja.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
dinsdag 14 mei 2019 om 22:23
Bij mijn oudste (heeft ASS) werkte dat ook helemaal niet. Die keek me dan aan of ik niet helemaal wijs was. Ze heeft wel enorme humor, maar heeft kleuterhumor nooit kunnen waarderen. Jongste heb ik zo wel een tijdje kunnen aansporen, wie het eerste boven is, of net doen of ik haar schoenen bij mezelf aan zou doen en zo. FlauwWhatsinaname1988 schreef: ↑14-05-2019 22:18Dat ligt idd aan het kind zelf of die aanpak werkt. De humoristische aanpak werkt hier dus totaal niet, juf pakte het eerst ook zo aan met mijn oudste maar inmiddels is ze daar maar vanaf gestapt bij hem want hij kan je dus echt niet serieus nemen als je zo praat.
dinsdag 14 mei 2019 om 22:26
Vooropgesteld dat ik vast geen voorbeeldopvoeder ben maar ik vind je niet streng.
Hier zitten er echter ook gewoon gevolgen aan niet reageren. Ik zet gewoon de tv of wi oid uit als ik er klaar mee ben of als we gaan eten. Ik geef het een of twee keer aan, als het dan niet lukt ga ik echt niet 5 minuten wachten tot dat spel is afgelopen! Gewoon hop dat ding uit, vinden ze hier tegenwoordig ook normaal. ( en idd vijf minuten eerder vast voorbereiden oo beëindigen van activiteit).
Daarnaast is hier ook vrij duidelijk de afspraak gamen mag, maar zo en zo lang. Kijk en als het gedoe geeft of gezeur, prima dan mag het morgen niet meer. Werkt vooralsnog met 5 - en 7- jarige heel goed.
Als ik het anders doe mbt verwachtingen en 10 x vragen enzo, word ik er vooral zelf mega geïrriteerd van dat niemand luistert en dat komt de sfeer niet ten goede.
En misschien ben ik te streng maar snoep een beetje zelf in laten schatten, vind ik best veel gevraagd van jonge kinderen
Hier zitten er echter ook gewoon gevolgen aan niet reageren. Ik zet gewoon de tv of wi oid uit als ik er klaar mee ben of als we gaan eten. Ik geef het een of twee keer aan, als het dan niet lukt ga ik echt niet 5 minuten wachten tot dat spel is afgelopen! Gewoon hop dat ding uit, vinden ze hier tegenwoordig ook normaal. ( en idd vijf minuten eerder vast voorbereiden oo beëindigen van activiteit).
Daarnaast is hier ook vrij duidelijk de afspraak gamen mag, maar zo en zo lang. Kijk en als het gedoe geeft of gezeur, prima dan mag het morgen niet meer. Werkt vooralsnog met 5 - en 7- jarige heel goed.
Als ik het anders doe mbt verwachtingen en 10 x vragen enzo, word ik er vooral zelf mega geïrriteerd van dat niemand luistert en dat komt de sfeer niet ten goede.
En misschien ben ik te streng maar snoep een beetje zelf in laten schatten, vind ik best veel gevraagd van jonge kinderen
dinsdag 14 mei 2019 om 22:36
Ja hier lachen ze er wel echt om en gaan dan zelf ook allemaal grappen uithalen maar ze gaan dus echt totaal niet doen wat de bedoeling is. Groot gelijk hebben ze.MinkeDeWit schreef: ↑14-05-2019 22:23Bij mijn oudste (heeft ASS) werkte dat ook helemaal niet. Die keek me dan aan of ik niet helemaal wijs was. Ze heeft wel enorme humor, maar heeft kleuterhumor nooit kunnen waarderen. Jongste heb ik zo wel een tijdje kunnen aansporen, wie het eerste boven is, of net doen of ik haar schoenen bij mezelf aan zou doen en zo. Flauw
woensdag 15 mei 2019 om 08:59
Het klinkt alsof je elke interactie met je kinderen al met irritatie aangaat. En zelfs al doe je je best om liefelijk te klinken, kinderen voelen aan dat het niet echt is. Dat jij alweer verwacht dat je boos moet worden.
En die irritatie zit in jou. Ze zeggen wel eens dat elke irritatie die je voelt naar je kinderen, iets is waar jij zelf voor bent afgestraft vroeger. Als ik eerlijk ben herken ik dat zelf ook.
En vanuit irritatie ga je nooit iets bereiken met je kinderen: alleen maar iedereen verdrietig. Niemand voelt zich gehoord.
Jij bent de sleutel tot het weer gezellig maken in je gezin. Je kinderen kunnen alleen maar reageren op hun omgeving, ze kunnen niet zelf reflecteren hoe ze de band met jou kunnen verbeteren.
Gezien je beide topics ga je hier zelf niet uitkomen. Ga naar je huisarts en vraag hulp. Het klinkt niet alsof je heftige hulp nodig hebt, maar je hebt overduidelijk wat begeleiding nodig. Kinderen opvoeden is niet politie agentje spelen. Soms wel even, maar niet dag in dag uit bij alle normale bezigheden.
En die irritatie zit in jou. Ze zeggen wel eens dat elke irritatie die je voelt naar je kinderen, iets is waar jij zelf voor bent afgestraft vroeger. Als ik eerlijk ben herken ik dat zelf ook.
En vanuit irritatie ga je nooit iets bereiken met je kinderen: alleen maar iedereen verdrietig. Niemand voelt zich gehoord.
Jij bent de sleutel tot het weer gezellig maken in je gezin. Je kinderen kunnen alleen maar reageren op hun omgeving, ze kunnen niet zelf reflecteren hoe ze de band met jou kunnen verbeteren.
Gezien je beide topics ga je hier zelf niet uitkomen. Ga naar je huisarts en vraag hulp. Het klinkt niet alsof je heftige hulp nodig hebt, maar je hebt overduidelijk wat begeleiding nodig. Kinderen opvoeden is niet politie agentje spelen. Soms wel even, maar niet dag in dag uit bij alle normale bezigheden.
woensdag 15 mei 2019 om 09:40
Ik denk dat TO dat wel zo kan zeggen, maar het gaat dus om het kind.
woensdag 15 mei 2019 om 09:45
SallySpectra* schreef: ↑15-05-2019 09:40Ik denk dat TO dat wel zo kan zeggen, maar het gaat dus om het kind.
Gut, wat grappig.
woensdag 15 mei 2019 om 11:28
Eens!Winterland schreef: ↑14-05-2019 22:09Sommige punten passen we hier ook toe, bv beperkt tv kijken of gamen.
Maar het valt me een beetje op dat je het precies belangrijk vindt dat emoties niet te zeer getoond worden? Een bweikes op eten, even vervelend doen om de tanden te poetsen? Een kind moet toch een kunnen tonen hoe hij zich daar bij voelt, want soms is het eten nu eenmaal niet lekker. En tanden poetsen, is niet leuk (en het nut er van kunnen ze op die leeftijd nog niet inschatten)
En alles niet vier keer moeten vragen.... dat lukt bij m'n man nog niet, laat staan een vijfjarige :-/ Als zijn aandacht ergens anders naartoe gaat, Sja, dan is het niet evident om gehoord te worden. Merk dat bij mijn zoon hetzelfde.
En soms is het ook gewoon een concentratie dingetje. En niet perse onwil of verzet of ‘arrogantie’.
Bij ons kan het prima gebeuren dat kind de opdracht krijgt om iets uit de vriezer op zolder te halen. Hij gaat vol goede moed naar boven, komt onderweg op de trap een playmobile piraatje tegen en heej die moet natuurlijk in een bootje, hmm even kijken waar het bootje was, oh ja naast de Legodoos, heej Lego daar kan je ook een bootje van bouwen dat is grappig, en dan een vlaggetje erop, hmm waar kan ik een vlaggetje vinden..? Wat zeg je mam, in de vriezer? Daar liggen toch geen piratenvlaggetjes?!? Wat? Kippenpoten? Uh.. oja..
Zoiets. En dan sta je als moeder maar te wachten
donderdag 16 mei 2019 om 16:53
ik vond als kind het ge-'we' verschrikkelijk. Mijn moeder deed het al niet vaak, maar op een keer zei ze: dat doen we hier niet!poldervrouw schreef: ↑14-05-2019 20:43pick your battles
en breng het positief ipv we mogen niet... je hebt een hoop dwingende regeltjes..
We ruimen onze spullen netjes op
We eten met onze mond dicht
We roepen geen scheldwoorden
We blijven van elkaar af
Mijn -eigenlijk best ongepaste- antwoord: nee jullie niet nee, maar ik WEL! (terwijl ik mijn jas weer op de grond kwakte of een ander klein vergrijp)
we zeggen en iemand (op dat moment) tegenzijn wil onderdeel maken van een groep, werkt volgens mij averechts
donderdag 16 mei 2019 om 17:08
T stond toen hij ongeveer 2 en een half was zijn knuffels van de trap te gooien, in plaats van te bleren dat dat niet mocht, dacht ik: ik pas humor of vermenselijking toe: Ach lieverd, gooi je knuffels niet van de trap, dat doet ze pijn. Hoor je ze roepen? auw auw auw??Belle73 schreef: ↑14-05-2019 21:11Humor kan ook helpen (och arme jas, mag die niet aan de kapstok hangen, heeft hij jou de hele tijd droog gehouden en nu wordt 'ie zo in een hoek gegooid). Ik heb how2talk2kids eens gelezen en daar staan dat soort tips in. Er is niet één wondermiddel, maar duidelijkheid, structuur en humor zijn voor mij toch wel het belangrijkste.
De reactie van ons peutertje: Dat kan helemaal niet mama. Ze zijn van knuffel gemaakt!
Hij is nu vijf en humor werkt goed, vooral woordgrappen
