Kinderen
alle pijlers
Temperamentvol kind
dinsdag 4 juni 2019 om 22:50
Ik heb een zoon van bijna 6. Een fantastisch joch. Ik ben alleenstaand vanaf dat hij 1,5 was. Altijd met zn 2 en behulp van familie redden we t prima, ik werk zelf onregelmatig in de gezondheidszorg.
Al vanaf dat hij baby was een sterke eigen wil en dat is zo gebleven. Zoals zijn juf zegt een “ temperamentvol kind” al komt dat niet altijd tot uiting in de klas. Het is vooral als hij op zn gemak is. Temperament vol niet in de zin van boos en opvliegend ; het is veel meer en anders dan dat. Een verzameling van vele eigenschappen; intens, gevoelig ,opmerkzaam en een hele sterke eigen wil. Nee bestaat niet en probeert alles op allerlei creatieve manieren voor elkaar te krijgen.
Ik moet veel rekening houden met slaap, voorspelbaarheid, ontspanning , nieuwe situaties etc.
Het gaat dus niet altijd even soepel gezien onze situatie en mijn werk. Ik heb daardoor best vaak strijd met hem, vooral die eigen wil van hem is waar het mee botst.
Hij reageert vaak met weerstand op allerlei (ook leuke) dingen.
Kort gezegd kost het me soms enorm veel energie op bepaalde dagen (ik denk dat elke moeder dat wel heeft) .
Tuurlijk is het niet altijd zo en ben ik dolgelukkig met hem. Maar ben benieuwd of er meer moeders zijn die dit herkennen.
Al vanaf dat hij baby was een sterke eigen wil en dat is zo gebleven. Zoals zijn juf zegt een “ temperamentvol kind” al komt dat niet altijd tot uiting in de klas. Het is vooral als hij op zn gemak is. Temperament vol niet in de zin van boos en opvliegend ; het is veel meer en anders dan dat. Een verzameling van vele eigenschappen; intens, gevoelig ,opmerkzaam en een hele sterke eigen wil. Nee bestaat niet en probeert alles op allerlei creatieve manieren voor elkaar te krijgen.
Ik moet veel rekening houden met slaap, voorspelbaarheid, ontspanning , nieuwe situaties etc.
Het gaat dus niet altijd even soepel gezien onze situatie en mijn werk. Ik heb daardoor best vaak strijd met hem, vooral die eigen wil van hem is waar het mee botst.
Hij reageert vaak met weerstand op allerlei (ook leuke) dingen.
Kort gezegd kost het me soms enorm veel energie op bepaalde dagen (ik denk dat elke moeder dat wel heeft) .
Tuurlijk is het niet altijd zo en ben ik dolgelukkig met hem. Maar ben benieuwd of er meer moeders zijn die dit herkennen.
dinsdag 4 juni 2019 om 22:55
Yes herkenbaar. Naar mate mijn zoon ouder wordt, gaat het steeds beter. Tips: consequent blijven. Als je ervoor kiest stelling te nemen: volhouden en niet te flexibel zijn. Anders blijft alles een discussie. Sommige dingen zijn nu eenmaal zo en dat bepaal jij.
Andere factoren zijn slaap en honger heb ik gemerkt.
Volhouden en vooral veel van houden
Andere factoren zijn slaap en honger heb ik gemerkt.
Volhouden en vooral veel van houden
dinsdag 4 juni 2019 om 22:57
Deels herkenbaar en ik snap dat het energie kost. Wat hier helpt is de dag structuren. Mijn kind houdt echt niet van onverwachte situatie's, dus ik leg hem bijvoorbeeld uit dat we na de lunch naar de supermarkt gaan en dan is hij daar op voorbereid. Als ik echt iets wil of hij moet echt ergens mee naar toe, dan ga ik niet in onderhandeling, maar herhaal ik rustig wat ik wil. Ik kan me voorstellend dat het voor jou lastiger is omdat hij waarschijnlijk ook door familie wordt opgevangen?
Als hij even doordraait, laat ik hem gewoon even, geef ik hem een grote knuffel en benoem ik zijn gevoel. Hij mag ook gewoon boos etc. zijn van mij, maar dat betekent niet dat alles mag.
Als hij even doordraait, laat ik hem gewoon even, geef ik hem een grote knuffel en benoem ik zijn gevoel. Hij mag ook gewoon boos etc. zijn van mij, maar dat betekent niet dat alles mag.
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
dinsdag 4 juni 2019 om 23:05
Hier hielp structuren heel veel. Een schema van de week, met plaatjes wat er ging gebeuren op een dag, en een pijl bij de dag van de week.
Dan kun je voorspelbaar onregelmatig zijn.
We gingen op een vaste dag zitten om de week in te delen, samen doornemen wat er ging gebeuren in foto’s (van opa en oma bijvoorbeeld) en pictos (slapen).
Dan kun je voorspelbaar onregelmatig zijn.
We gingen op een vaste dag zitten om de week in te delen, samen doornemen wat er ging gebeuren in foto’s (van opa en oma bijvoorbeeld) en pictos (slapen).
Een zebra is geen paard met strepen
dinsdag 4 juni 2019 om 23:15
Herkenbaar. Hier ligt t aan t feit dat kind geprikkeld moet worden/uitdaging (vindt snel de dingen saai). Dus 1-op-1 aandacht. Vooral wetenschap/natuur wordt door kind gewaardeerd.
En wat ook hielp: spelletjes met ons gezin. Op je beurt wachten, tegen je verlies leren kunnen, winnen..
Kind is ook van het letterlijke.. dus zometeen is ‘ niet nu of straks’.. zelf de regie houden, dingen van tevoren aankondigen. Kind hebben we al meerdere keren hiermee kunnen ‘resetten’.
En ook knuffels, aangeven dat je je kind begrijpt hoe deze zich voelt.
Lastig, valt niet altijd mee. Maar uiteindelijk kom je er wel.
En wat ook hielp: spelletjes met ons gezin. Op je beurt wachten, tegen je verlies leren kunnen, winnen..
Kind is ook van het letterlijke.. dus zometeen is ‘ niet nu of straks’.. zelf de regie houden, dingen van tevoren aankondigen. Kind hebben we al meerdere keren hiermee kunnen ‘resetten’.
En ook knuffels, aangeven dat je je kind begrijpt hoe deze zich voelt.
Lastig, valt niet altijd mee. Maar uiteindelijk kom je er wel.
dinsdag 4 juni 2019 om 23:32
Dank voor de reacties . Ik zit er inderdaad wel eens aan te denken een cursus te volgen.
Ik probeer rekening te houden met belangrijke aspecten zoals consequent zijn en structuur. Maar merk dat dit nog veel meer verbeterd kan worden ( dat schema van de week ga ik ook eens proberen te maken met plaatjes! )
Het komt er vooral door dat ik er soms ook een beetje “ op “ van ben. Ik heb vorig jaar een burn out gehad en ben 10 maanden bij huis geweest. Langzamerhand merkte ik dat het thuis zijn veel prettiger was voor mijn zoon. Helaas kan dit niet voor altijd blijven. Ik werk inmiddels weer 28 uur en heb Mn leven wel aangepast. Mijn sociale contacten liggen bijna stil en heb mijn hobby in de paarden opgegeven. Het was teveel allemaal. Maar dat voelt soms nog wel eens zo. In elk geval niet de ideale combi zo en heb wel eens het gevoel dat ik hem tekort schiet waardoor we botsen, dan merk ik dat mijn geduld op is en betrap ik mezelf erop dat ik toch een keer tegen hem heb geschreeuwd of hem niet de tijd heb gegeven. Maar uiteindelijk hebben we het goed samen, een sterke band en zijn we beide gezond. Maar op dit vlak valt heel wat winst te behalen en moet me er gewoon tot toe zetten daad bij woord te voegen en ermee aan de slag te gaan.
Ik probeer rekening te houden met belangrijke aspecten zoals consequent zijn en structuur. Maar merk dat dit nog veel meer verbeterd kan worden ( dat schema van de week ga ik ook eens proberen te maken met plaatjes! )
Het komt er vooral door dat ik er soms ook een beetje “ op “ van ben. Ik heb vorig jaar een burn out gehad en ben 10 maanden bij huis geweest. Langzamerhand merkte ik dat het thuis zijn veel prettiger was voor mijn zoon. Helaas kan dit niet voor altijd blijven. Ik werk inmiddels weer 28 uur en heb Mn leven wel aangepast. Mijn sociale contacten liggen bijna stil en heb mijn hobby in de paarden opgegeven. Het was teveel allemaal. Maar dat voelt soms nog wel eens zo. In elk geval niet de ideale combi zo en heb wel eens het gevoel dat ik hem tekort schiet waardoor we botsen, dan merk ik dat mijn geduld op is en betrap ik mezelf erop dat ik toch een keer tegen hem heb geschreeuwd of hem niet de tijd heb gegeven. Maar uiteindelijk hebben we het goed samen, een sterke band en zijn we beide gezond. Maar op dit vlak valt heel wat winst te behalen en moet me er gewoon tot toe zetten daad bij woord te voegen en ermee aan de slag te gaan.
dinsdag 4 juni 2019 om 23:38
Dat zeker. Ik moet hier ook vaak lachen om hem hoe hij dingen beleeft en analyseert. Zelfs de sterke eigen wil waar ik vaak moeite mee heb heeft ook leuke dingen. Zo mocht hij vanavond van mij niet meer op de portable dvd speler een filmpje kijken voor het slapen gaan, dat mag alleen in het weekend. Toch weer strijd van gemaakt gevolgd met een driftbui, niet toegegeven. Nu kijk ik net voor het naar bed gaan op zijn kamer en heeft hij toch stiekem dat ding gepakt en op zijn bed gelegd! Hij sliep weliswaar maar de film stond aan en hij had zijn kussen zelfs wat opgehoogd met extra kussens eronder om het beter te kunnen zien... een dikke dondersteen is het .
dinsdag 4 juni 2019 om 23:40
“Ik moet veel rekening houden met slaap, voorspelbaarheid, ontspanning , nieuwe situaties etc.
Het gaat dus niet altijd even soepel gezien onze situatie en mijn werk. Ik heb daardoor best vaak strijd met hem, vooral die eigen wil van hem is waar het mee botst.
Hij reageert vaak met weerstand op allerlei (ook leuke) dingen.”
Hij is zes jaar.
Kinderen van die leeftijd hebben nu eenmaal behoefte aan structuur, duidelijkheid, ritme, voorspelbaarheid. Daar doen ze het het beste op.
Je zoon wijkt daarin niet af van het gemiddelde kind. Als alleenstaande ouder, en zeker als je onregelmatig werkt, is het een hele klus om je kind dan genoeg rust en regelmaat te kunnen bieden.
Met mijn oudsten ben ik van heel klein tot een jaar of 8 alleen geweest, en ik werkte 32 tot 36 uur. Wel geplooid om de schooltijden heen en thuiswerken na hun bedtijd, maar toch was er twee tot drie keer per week BSO en daarnaast nog zwemles en een andere sport.
Mijn tip: hoe graag je in je vrije tijd ook leuke dingen wil (of denkt te moeten) doen met je kind, geef hem de tijd om in vrije tijd ook rust te hebben. Geef hem de kans thuis te zijn, zijn speelgoed te pakken, zich te vervelen, niet te veel prikkels. Niet te vaak samen op stap, uitjes, etc. Geen ingewikkelde hobbies, projecten. Gewoon, niks hoeven.
Pak zelf een boek, en laat hem zijn gang gaan.
Geef hem de keus bij jou aan te sluiten als hij dat wil. Ga bijvoorbeeld zelf verven/kleien/tuinieren/, en als hij vraagt of hij ook mag, geef je hem spullen. Maar vraag hem niet of hij mee komt doen.
Goed voor jou, en voor hem. Kinderen leren er van als ze hun schaarse vrije tijd zelf moeten invullen.
Het gaat dus niet altijd even soepel gezien onze situatie en mijn werk. Ik heb daardoor best vaak strijd met hem, vooral die eigen wil van hem is waar het mee botst.
Hij reageert vaak met weerstand op allerlei (ook leuke) dingen.”
Hij is zes jaar.
Kinderen van die leeftijd hebben nu eenmaal behoefte aan structuur, duidelijkheid, ritme, voorspelbaarheid. Daar doen ze het het beste op.
Je zoon wijkt daarin niet af van het gemiddelde kind. Als alleenstaande ouder, en zeker als je onregelmatig werkt, is het een hele klus om je kind dan genoeg rust en regelmaat te kunnen bieden.
Met mijn oudsten ben ik van heel klein tot een jaar of 8 alleen geweest, en ik werkte 32 tot 36 uur. Wel geplooid om de schooltijden heen en thuiswerken na hun bedtijd, maar toch was er twee tot drie keer per week BSO en daarnaast nog zwemles en een andere sport.
Mijn tip: hoe graag je in je vrije tijd ook leuke dingen wil (of denkt te moeten) doen met je kind, geef hem de tijd om in vrije tijd ook rust te hebben. Geef hem de kans thuis te zijn, zijn speelgoed te pakken, zich te vervelen, niet te veel prikkels. Niet te vaak samen op stap, uitjes, etc. Geen ingewikkelde hobbies, projecten. Gewoon, niks hoeven.
Pak zelf een boek, en laat hem zijn gang gaan.
Geef hem de keus bij jou aan te sluiten als hij dat wil. Ga bijvoorbeeld zelf verven/kleien/tuinieren/, en als hij vraagt of hij ook mag, geef je hem spullen. Maar vraag hem niet of hij mee komt doen.
Goed voor jou, en voor hem. Kinderen leren er van als ze hun schaarse vrije tijd zelf moeten invullen.
patchouli_ wijzigde dit bericht op 05-06-2019 00:07
0.06% gewijzigd
dinsdag 4 juni 2019 om 23:41
Hi mandy ik heb die website even gecheckt omdat ik ook een temperamentvol gevoelig kind heb. Ik herken heel veel zoals een ijzersterk geheugen, ze legt onwijs veel verbanden, begrijpt echt veel feilloos, ze voelt anderen mensen zeer goed aan ook qua stemming enz. Heel observerend ze weet altijd alles lijkt t ook als t haar niet verteld is. Ze wil absoluut geen strakke kleding aan en in haar ogen is t al snel strak. Ze is heel gevoelig voor geluiden en ook angstig voor harde geluiden. Echter heb ik niet t idee dat ze overspoelt wordt door prikkels. Ze is zeer graag onder (veel) mensen, absoluut niet verlegen. Geniet echt van feestjes en drukke gelegenheden. Ook is ze super makkelijk en gezellig. Geen driftbuien, weinig frustraties, altijd makkelijk voor iets enthousiast te krijgen. Behulpzaam. Ik vraag me soms af of ze hoog sensitief is omdat ze dus zo uitzonderlijk scherp is in onuitgesproken dingen. Ze is drie.
where ever you go, go with your heart
dinsdag 4 juni 2019 om 23:49
Zeer herkenbaar. Hier ook een nogal 'levendig' kind als alleenstaande ouder. Sterk van tong, duidelijk eigen wil en denkt over veel dingen ver en associatief na. Heeft dus altijd veel noten op de zang en daarmee ongetwijfeld getalenteerd, maar oh zo vermoeiend op zijn tijd 
Gelukkig nu een school die erg inspeelt op dit type kind. Sindsdien een heel ander kind!
Ik ga deels in op die eigenschappen c.q. maak er gebruik van.Uitleg geven in alle aspecten van het geheel. Maar ook: leuk dat je zo denkt, goed kunt argumenten, daar heb je later vast veel aan, maar nu is het even zo omdat ik het zeg. Deels dus het overlegmodel maar ook de grens stellen.
Kun je iets met het slecht tegen veranderingen kunnen (ook de leuke dingen?) Is er volgens school daarom aanleiding voor nader onderzoek?
Vergeet ook niet dat onregelmatige diensten als alleenstaande ouder in jouw gezinssituatie er nogal inhakken. Uiteindelijk kom je er wel en is het volgens mij ook heel waardevol als een kind opgroeit in een eenoudergezin met een sterk sociaal netwerk van familie, enz.
Succes en ik voel met je mee
Gelukkig nu een school die erg inspeelt op dit type kind. Sindsdien een heel ander kind!
Ik ga deels in op die eigenschappen c.q. maak er gebruik van.Uitleg geven in alle aspecten van het geheel. Maar ook: leuk dat je zo denkt, goed kunt argumenten, daar heb je later vast veel aan, maar nu is het even zo omdat ik het zeg. Deels dus het overlegmodel maar ook de grens stellen.
Kun je iets met het slecht tegen veranderingen kunnen (ook de leuke dingen?) Is er volgens school daarom aanleiding voor nader onderzoek?
Vergeet ook niet dat onregelmatige diensten als alleenstaande ouder in jouw gezinssituatie er nogal inhakken. Uiteindelijk kom je er wel en is het volgens mij ook heel waardevol als een kind opgroeit in een eenoudergezin met een sterk sociaal netwerk van familie, enz.
Succes en ik voel met je mee
Hier sta ik, ik kan niet anders (zonder legpuzzels)
dinsdag 4 juni 2019 om 23:50
patchouli_ schreef: ↑04-06-2019 23:40“Ik moet veel rekening houden met slaap, voorspelbaarheid, ontspanning , nieuwe situaties etc.
Het gaat dus niet altijd even soepel gezien onze situatie en mijn werk. Ik heb daardoor best vaak strijd met hem, vooral die eigen wil van hem is waar het mee botst.
Hij reageert vaak met weerstand op allerlei (ook leuke) dingen.”
Hij is zes jaar.
Kinderen van die leeftijd hebben nu eenmaal behoefte aan structuur, duidelijkheid, ritme, voorspelbaarheid. Daar doen ze het het beste op.
Je zoon wijkt daarin niet af van het gemiddelde kind. Als alleenstaande ouder, en zeker als je regelmatig werkt, is het een hele klus om je kind dan genoeg rust en regelmaat te kunnen bieden.
Met mijn oudsten ben ik van heel klein tot een jaar of 8 alleen geweest, en ik werkte 32 tot 36 uur. Wel geplooid om de schooltijden heen en thuiswerken na hun bedtijd, maar toch was er twee tot drie keer per week BSO en daarnaast nog zwemles en een andere sport.
Mijn tip: hoe graag je in je vrije tijd ook leuke dingen wil (of denkt te moeten) doen met je kind, geef hem de tijd om in vrije tijd ook rust te hebben. Geef hem de kans thuis te zijn, zijn speelgoed te pakken, zich te vervelen, niet te veel prikkels. Niet te vaak samen op stap, uitjes, etc. Geen ingewikkelde hobbies, projecten. Gewoon, niks hoeven.
Pak zelf een boek, en laat hem zijn gang gaan.
Geef hem de keus bij jou aan te sluiten als hij dat wil. Ga bijvoorbeeld zelf verven/kleien/tuinieren/, en als hij vraagt of hij ook mag, geef je hem spullen. Maar vraag hem niet of hij mee komt doen.
Goed voor jou, en voor hem. Kinderen leren er van als ze hun schaarse vrije tijd zelf moeten invullen.
Ik snap idd je punt over de aspecten die ik benoem waar ik extra rekening mee moet houden dat dit voor elk kind geldt. Misschien niet helemaal juist omschreven omdat ik er niet een te lang verhaal van wil maken, meer om mensen een beetje aan te geven waar de valkuilen zitten. Flexibel zijn gaat gewoon wat minder makkelijk. Je hebt ook gelijk over de activiteiten ; lekker thuis zijn en laten aanmodderen. Dit doen we voornamelijk ook samen in het weekend als ik vrij ben of na schooltijd. Voor ons geen drukke programma’s en pretparken etc of andere uitstapjes ( af en toe natuurlijk) maar ik maak hem er niet blijer van.
Merk wel eens dat sommige vriendinnen het niet helemaal begrijpen. Die slepen hun kinderen overal mee naar toe, kunnen opblijven etc en ik haak bij voorbaat dan al af. Als ik dat doe zit ik de volgende dag met een kind dat helemaal van de leg is, uit zijn ritme etc.
dinsdag 4 juni 2019 om 23:51
LolitaFleur schreef: ↑04-06-2019 23:38Dat zeker. Ik moet hier ook vaak lachen om hem hoe hij dingen beleeft en analyseert. Zelfs de sterke eigen wil waar ik vaak moeite mee heb heeft ook leuke dingen. Zo mocht hij vanavond van mij niet meer op de portable dvd speler een filmpje kijken voor het slapen gaan, dat mag alleen in het weekend. Toch weer strijd van gemaakt gevolgd met een driftbui, niet toegegeven. Nu kijk ik net voor het naar bed gaan op zijn kamer en heeft hij toch stiekem dat ding gepakt en op zijn bed gelegd! Hij sliep weliswaar maar de film stond aan en hij had zijn kussen zelfs wat opgehoogd met extra kussens eronder om het beter te kunnen zien... een dikke dondersteen is het .
Ik pik er even 1 ding uit, waarom mag hij niet even een filmpje kijken voor het slapen gaan? Mijn kinderen zijn al groot hoor, maar ik heb gaandeweg geleerd dat niet alles een strijd nodig heeft.
dinsdag 4 juni 2019 om 23:54
LolitaFleur schreef: ↑04-06-2019 23:50Ik snap idd je punt over de aspecten die ik benoem waar ik extra rekening mee moet houden dat dit voor elk kind geldt. Misschien niet helemaal juist omschreven omdat ik er niet een te lang verhaal van wil maken, meer om mensen een beetje aan te geven waar de valkuilen zitten. Flexibel zijn gaat gewoon wat minder makkelijk. Je hebt ook gelijk over de activiteiten ; lekker thuis zijn en laten aanmodderen. Dit doen we voornamelijk ook samen in het weekend als ik vrij ben of na schooltijd. Voor ons geen drukke programma’s en pretparken etc of andere uitstapjes ( af en toe natuurlijk) maar ik maak hem er niet blijer van.
Merk wel eens dat sommige vriendinnen het niet helemaal begrijpen. Die slepen hun kinderen overal mee naar toe, kunnen opblijven etc en ik haak bij voorbaat dan al af. Als ik dat doe zit ik de volgende dag met een kind dat helemaal van de leg is, uit zijn ritme etc.
Groot gelijk! De drie R-en zijn niet voor niets ooit uitgevonden. Ik houd mij doorgaans ook verre van pretparken en te prikkelvol gedoe (ondanks af en toe natuurlijk). Kids hebben vaak behoefte aan gewoon thuis zijn. In de buurt zelf dingen verzinnen. Goed voor de creativiteit. Leve het 'Bonnie kom je buitenspelen' effect.
Hier sta ik, ik kan niet anders (zonder legpuzzels)
woensdag 5 juni 2019 om 00:16
Jongste hier heeft dat ook. Ik herken heel veel in wat je schrijft. Heel opmerkzaam, veel analyseren in combi met een goede intelligentie. Heel gevoelig voor prikkels.LolitaFleur schreef: ↑04-06-2019 23:50Ik snap idd je punt over de aspecten die ik benoem waar ik extra rekening mee moet houden dat dit voor elk kind geldt. Misschien niet helemaal juist omschreven omdat ik er niet een te lang verhaal van wil maken, meer om mensen een beetje aan te geven waar de valkuilen zitten. Flexibel zijn gaat gewoon wat minder makkelijk. Je hebt ook gelijk over de activiteiten ; lekker thuis zijn en laten aanmodderen. Dit doen we voornamelijk ook samen in het weekend als ik vrij ben of na schooltijd. Voor ons geen drukke programma’s en pretparken etc of andere uitstapjes ( af en toe natuurlijk) maar ik maak hem er niet blijer van.
Merk wel eens dat sommige vriendinnen het niet helemaal begrijpen. Die slepen hun kinderen overal mee naar toe, kunnen opblijven etc en ik haak bij voorbaat dan al af. Als ik dat doe zit ik de volgende dag met een kind dat helemaal van de leg is, uit zijn ritme etc.
We weten waar dat vandaan komt bij onze jongste; familiair autistische trekken. Helemaal niet erg, als je aan kan sluiten bij wat je kind nodig heeft.
woensdag 5 juni 2019 om 00:21
Soms werkt het ook gewoon niet. Bij mijn jongste kon ik consequent blijven tot aan het gaatje, ze bleef volhouden. En op zo’n manier dat het echt niet meer leuk was. En dan de volgende dag weer. Dan moet je dus echt zoeken naar manieren en oplossingen die recht doen aan haar wensen en de jouwe. En toch maar veel laten gaan, inzetten op goede sfeer, acteren voordat iets een probleem wordt, en vooral rustig blijven. En na een slechte dag de volgende dag weer positief opnieuw beginnen.
woensdag 5 juni 2019 om 00:44
Doordeweeks wil ik dat gewoon niet hebben in bed, de volgende ochtend weer vroeg op en naar school. Het is ook niet goed voor de prikkelverwerking/hersenen ze vlak voor t slapen nog op zon scherm te laten kijken. Doordeweeks lees ik voor, t weekend mogen filmpjes. Maar dat is voor elk natuurlijk persoonlijk.the_Wicked_Witch schreef: ↑04-06-2019 23:51Ik pik er even 1 ding uit, waarom mag hij niet even een filmpje kijken voor het slapen gaan? Mijn kinderen zijn al groot hoor, maar ik heb gaandeweg geleerd dat niet alles een strijd nodig heeft.
In de middag na school mag hij uiteraard wel tv of op de tablet
woensdag 5 juni 2019 om 00:52
Inderdaad dat acteren voordat iets een probleem wordt ook heel herkenbaar! Heb het op sommige dagen ook los gelaten .. we zien morgen wel weer. Uiteindelijk is het een blij lief en gelukkig kind. En daar gaat het om..MinkeDeWit schreef: ↑05-06-2019 00:21Soms werkt het ook gewoon niet. Bij mijn jongste kon ik consequent blijven tot aan het gaatje, ze bleef volhouden. En op zo’n manier dat het echt niet meer leuk was. En dan de volgende dag weer. Dan moet je dus echt zoeken naar manieren en oplossingen die recht doen aan haar wensen en de jouwe. En toch maar veel laten gaan, inzetten op goede sfeer, acteren voordat iets een probleem wordt, en vooral rustig blijven. En na een slechte dag de volgende dag weer positief opnieuw beginnen.
woensdag 5 juni 2019 om 00:54
Daar heb je ook gelijk in. Heb ik ook wel eens geprobeerd, alleen 1 filmpje was dan niet genoeg en strijd om 2.. boos dat het uit ging. Heel vlot mee gestopt dusthe_Wicked_Witch schreef: ↑05-06-2019 00:48Dat is een keuze, en die snap ik hoor. Soms kan meebewegen ook werken, stel dat ie een simpel filmpje kijkt en dan maar 1. Als ie dan wel gaat slapen en er verder geen strijd is kan dat best een optie zijn.
woensdag 5 juni 2019 om 00:57
Dankjewel! Het is al fijn te lezen dat er zoveel meer met dit soort dingen te maken hebben. En dan is het handig tips uit te wisselen en te weten dat je niets alles fout doetArgentovivo schreef: ↑04-06-2019 23:49Zeer herkenbaar. Hier ook een nogal 'levendig' kind als alleenstaande ouder. Sterk van tong, duidelijk eigen wil en denkt over veel dingen ver en associatief na. Heeft dus altijd veel noten op de zang en daarmee ongetwijfeld getalenteerd, maar oh zo vermoeiend op zijn tijd
Gelukkig nu een school die erg inspeelt op dit type kind. Sindsdien een heel ander kind!
Ik ga deels in op die eigenschappen c.q. maak er gebruik van.Uitleg geven in alle aspecten van het geheel. Maar ook: leuk dat je zo denkt, goed kunt argumenten, daar heb je later vast veel aan, maar nu is het even zo omdat ik het zeg. Deels dus het overlegmodel maar ook de grens stellen.
Kun je iets met het slecht tegen veranderingen kunnen (ook de leuke dingen?) Is er volgens school daarom aanleiding voor nader onderzoek?
Vergeet ook niet dat onregelmatige diensten als alleenstaande ouder in jouw gezinssituatie er nogal inhakken. Uiteindelijk kom je er wel en is het volgens mij ook heel waardevol als een kind opgroeit in een eenoudergezin met een sterk sociaal netwerk van familie, enz.
Succes en ik voel met je mee
(voelt soms zo)Hij doet het super op school, verdere onderzoeken zijn niet nodig. Het is echt zijn karaktertje
woensdag 5 juni 2019 om 01:23
En jouw opvoedingsstijl. Dingen afschuiven op zijn karaktertje vind ik een zwakte bod. Hij is 6 jaar. Hij bepaalt niet hoe dingen gaan, dat doe jij.LolitaFleur schreef: ↑05-06-2019 00:57Dankjewel! Het is al fijn te lezen dat er zoveel meer met dit soort dingen te maken hebben. En dan is het handig tips uit te wisselen en te weten dat je niets alles fout doet
Hij doet het super op school, verdere onderzoeken zijn niet nodig. Het is echt zijn karaktertje
Je bent niet zijn vriendje, je bent zijn ouder, zijn opvoeder.
Datis een grote valkuil voor alleenstaande ouders.
woensdag 5 juni 2019 om 01:31
patchouli_ schreef: ↑05-06-2019 01:23En jouw opvoedingsstijl. Dingen afschuiven op zijn karaktertje vind ik een zwakte bod. Hij is 6 jaar. Hij bepaalt niet hoe dingen gaan, dat doe jij.
Je bent niet zijn vriendje, je bent zijn ouder, zijn opvoeder.
Datis een grote valkuil voor alleenstaande ouders.
Onzin.
Het ene kind doet het prima op het overlegmodel, de andere beter op strakke regels.
De kunst is om uit te vogelen wat voor jouw kind (én jezelf) werkt.
Heeft niets met alleenstaand ouderschap te maken.
woensdag 5 juni 2019 om 02:54
Idd de grootste onzin dit. Dit soort reacties maken ouders van dit type kinderen heel onzeker. Het werkt enorm averechts om de baas te willen zijn over het kind.patchouli_ schreef: ↑05-06-2019 01:23En jouw opvoedingsstijl. Dingen afschuiven op zijn karaktertje vind ik een zwakte bod. Hij is 6 jaar. Hij bepaalt niet hoe dingen gaan, dat doe jij.
Je bent niet zijn vriendje, je bent zijn ouder, zijn opvoeder.
Datis een grote valkuil voor alleenstaande ouders.
To, ik heb er ook een. Strong willed noemen ze het ook, hier zijn wat facebookpagina s over, met veel herkenbare verhalen;)
Ik vond het heel fijn toen ik erachter kwam dat de reguliere opvoeding ( jij bent de baas, consequent zijn etc) gewoon niet helemaal ( zeg maar helemaal niet;) aanslaat bij hen.
Er wordt echt veel meer gevraagd van jou als opvoeder. Ik vind het ook heel vermoeiend, ik krijg er nu ook hulp bij.
Massages, spelen met zand, klei, slijmie ed werken heel goed.
Mijn kind heeft enorm veel uitdaging nodig l, is slim maar ook weer heel onzeker ( laat dus niet zien wat hij kan).
Succes, het lijkt me echt heel pittig als alleenstaande moeder.