Ik zit weer in een dip
vrijdag 19 juni 2020 om 15:26
Ik weet niet wat ik verwacht van dit topic, vooral een beetje van me afschrijven vermoed ik. En misschien komen er wel reacties waar ik wat uit haal.
Ik voel me de laatste paar dagen niet meer mezelf. Ik werk voltijds, en zit daarnaast voornamelijk thuis met partner. Vriendin (partner) is momenteel een maand thuis wegens (klein) arbeidsongeval. De laatste tijd spreekt ze weer vaker af met vrienden. Ik heb hier altijd wel wat moeite mee gehad. Niet omdat zíj van mij niet met vrienden mag afspreken, wel omdat het aan mij knaagt dat ik vrijwel geen vrienden heb om leuke dingen mee te doen. Auch
Ik voel me eenzaam op zulke momenten. De laatste tijd ging dat beter. Ik deed minder 'moeilijk' wanneer ze wegging met anderen en kon er beter tegen.
Nu gaat het weer mis. Vriendin heeft een collega die ook lesbisch is, om maar even dat woord te gebruiken. Daar heeft ze nu de laatste 2,5e week al driemaal mee afgesproken. Op zich geen probleem, zou je denken. Ik mag dat niet als concurrentie aanzien: 'ook niet iedere heteroman valt op iedere vrouw'. Partner geeft ook aan dat er niks is. Toch blijft er een rotgevoel aan me knagen.
Ik voel vanalles door elkaar: jaloezie omdat ze met die collega afspreekt, eenzaamheid omdat niemand met mij lijkt te willen afspreken, boosheid omdat ik me onbegrepen voel door partner, boosheid op mezelf omdat ik weer zo belachelijk doe, verdriet,... Bij het neerschrijven van dit topic voel ik me vooral ook heel wanhopig
Tsja.
Ik voel me de laatste paar dagen niet meer mezelf. Ik werk voltijds, en zit daarnaast voornamelijk thuis met partner. Vriendin (partner) is momenteel een maand thuis wegens (klein) arbeidsongeval. De laatste tijd spreekt ze weer vaker af met vrienden. Ik heb hier altijd wel wat moeite mee gehad. Niet omdat zíj van mij niet met vrienden mag afspreken, wel omdat het aan mij knaagt dat ik vrijwel geen vrienden heb om leuke dingen mee te doen. Auch
Nu gaat het weer mis. Vriendin heeft een collega die ook lesbisch is, om maar even dat woord te gebruiken. Daar heeft ze nu de laatste 2,5e week al driemaal mee afgesproken. Op zich geen probleem, zou je denken. Ik mag dat niet als concurrentie aanzien: 'ook niet iedere heteroman valt op iedere vrouw'. Partner geeft ook aan dat er niks is. Toch blijft er een rotgevoel aan me knagen.
Ik voel vanalles door elkaar: jaloezie omdat ze met die collega afspreekt, eenzaamheid omdat niemand met mij lijkt te willen afspreken, boosheid omdat ik me onbegrepen voel door partner, boosheid op mezelf omdat ik weer zo belachelijk doe, verdriet,... Bij het neerschrijven van dit topic voel ik me vooral ook heel wanhopig
Tsja.
vrijdag 19 juni 2020 om 15:33
Heel wat vriendschappen zijn verwaterd na de studies. Ook wel foute afwegingen gemaakt: studies en partner kwamen indertijd even op de voorgrond. Stom, maar goed. Enkele vriendschappen zijn weer hervat. Ben blij met hen, maar ik zie ze weinig. Qua werk altijd zonder team gewerkt, dus ook daar geen vriendschappen opgebouwd. Ben ook erg onzeker en dus geen flapuit in sociale situaties.
vrijdag 19 juni 2020 om 15:36
Ik had het niet per sé fout opgevat van haar. Het is gewoon oké om je even rot te voelen, het moet niet altijd perfect gaan.
Al vind ik nu voor mezelf dat het toch lang zat aanhoudt.
vrijdag 19 juni 2020 om 15:38
Het was ook niet "fout" bedoeld,.
Je hebt het over een "paar dagen", dat is toch niet lang?
vrijdag 19 juni 2020 om 15:40
vrijdag 19 juni 2020 om 15:40
Misschien kan je proberen nieuwe vrienden te maken, met iets of iemand wat jij leuk vind.
Een cursus volgen?
Een sport beoefenen?
Of misschien vrijwilliger worden?
Dan ben je niet zo afhankelijk van je partner. Heb je zelf leuke dingen om naar uit te kijken. Maak je nieuwe contacten en wellicht nieuwe vrienden.
Een cursus volgen?
Een sport beoefenen?
Of misschien vrijwilliger worden?
Dan ben je niet zo afhankelijk van je partner. Heb je zelf leuke dingen om naar uit te kijken. Maak je nieuwe contacten en wellicht nieuwe vrienden.
vrijdag 19 juni 2020 om 15:41
Idd, hou het vooral bij jezelf het is jouw probleem, niet van haar.Luci_Morgenster schreef: ↑19-06-2020 15:38Ik hoop dat je dat jaloerse gevoel niet op die manier uit naar je vriendin. Anders zit je straks alleen... je nog rotter te voelen.
Ze hoeft dus slechte humeuren niet te accepteren.
vrijdag 19 juni 2020 om 15:43
Daar heb ik ook al vaak aan gedacht. Aan alle drie de opties die je noemt. Alleen is die drempel te groot en zou ik eigenlijk ook niet weten wat te doen. (Ik denk dat ik nu overkom als iemand die geen actie wíl ondernemen, maar dat is echt niet het geval.)viva-life22 schreef: ↑19-06-2020 15:40Misschien kan je proberen nieuwe vrienden te maken, met iets of iemand wat jij leuk vind.
Een cursus volgen?
Een sport beoefenen?
Of misschien vrijwilliger worden?
Dan ben je niet zo afhankelijk van je partner. Heb je zelf leuke dingen om naar uit te kijken. Maak je nieuwe contacten en wellicht nieuwe vrienden.
vrijdag 19 juni 2020 om 15:44
Natuurlijk is het niet erg om je eens rot te voelen of een paar dagen. Maar onderliggend zit er veel meer wat speelt. En dat is niet met 1 of 2 dagen weer opgelost.
vrijdag 19 juni 2020 om 15:47
Klopt, is zo. Dat van die eenzaamheid speelt al langer, iets van een anderhalf jaar. In die tijd al wat acties ondernomen. Oude vriendschap terug hervat, nieuwe (gedeelde) vriendschap opgebouwd. Toch blijft het probleem, omdat het contrast zo groot is.viva-life22 schreef: ↑19-06-2020 15:44Natuurlijk is het niet erg om je eens rot te voelen of een paar dagen. Maar onderliggend zit er veel meer wat speelt. En dat is niet met 1 of 2 dagen weer opgelost.
vrijdag 19 juni 2020 om 15:48
Niet bij "denken" houden, wel actie ondernemen.
Gewoon eens gaan kijken wat er te doen valt en of het echt wat voor je is.
vrijdag 19 juni 2020 om 15:57
Je hoeft niet te weten wat je gaat doen. Kijk eens welke activiteiten er in je buurt worden aangeboden en doe een proefles of zo. Je zit heus niet meteen ergens aan vast.
Ik vind die dingen ook eng om te doen, maar als je wat aan je eenzaamheid wil doen, zul je toch mensen moeten opzoeken. Dan is het maar even eng.
Ik vind die dingen ook eng om te doen, maar als je wat aan je eenzaamheid wil doen, zul je toch mensen moeten opzoeken. Dan is het maar even eng.
vrijdag 19 juni 2020 om 16:00
Doe ik bij bepaalde personen wel, maar bij anderen heb ik daar ook geen behoefte aan. Want dan gaat het bijvoorbeeld in 9 vd 10 gevallen over het werk of over het verleden. Dat zou mijn probleem ook niet oplossen trouwens. Dan doe ik nog enkel dingen sámen met haar, nog geen "eigen" vrienden.