Overig
alle pijlers
Verschrikkelijke "kerst"cadeau's
woensdag 31 december 2025 om 15:29
zaterdag 3 januari 2026 om 13:52
Verbena schreef: ↑03-01-2026 13:26Tja, en als je die nu niet kunt voelen? Dat heb ik met sommige mensen inmiddels dus vaak. Doe zelf altijd enorm mijn best, en krijg zelf altijd iets dat het net niet is. Soms ook nog met de opmerkingen erbij dat ik misschien wat anders bedoelde maar dat dit ook mooi is. Er vreselijk op lijkt of wat dan ook.
Ik zie een gift altijd als iets extra's, niet als iets waar ik recht op heb. Als ik iets nodig heb koop ik het zelf en wat ik kríjg dan is dan voor mij een bonus, ook al kan ik het misschien niet direct gebruiken. Als het bijvoorbeeld iets is wat ik al heb houd ik het als reserve, of als het iets is wat ik niet eet, drink of lust, dan bewaar ik het om aan bezoek te geven. Als ik iets niet kan gebruiken bewaar ik het tot ik het wel nodig heb en als ik iets niet mooi vind dan ga ik het vanzelf mooi vinden omdat iemand dat voor me heeft uitgezocht. En zo'n beeldje, zoals Ginevra liet zien
zou ik ergens verdekt opstellen.Maar ik heb me nog nooit teleurgesteld gevoeld.
zaterdag 3 januari 2026 om 13:53
zaterdag 3 januari 2026 om 14:27
Familie. En in context was het nog goedbedoeld ook. Zo van "we doen net alsof het niks voorstelde en als we er grapjes over maken houdt ze er geen trauma aan over". Lang geleden, heel lang geleden. Mensen wisten nog niet veel op dat gebied.
Maar je snapt dat dat soort dingen (en het puberpakket, en de vibrator en oma-onderbroek etc) mijn referentiekader zijn als er over gruwelijke cadeaus gesproken wordt. Niet een douchegel.
Harba lorifa
zaterdag 3 januari 2026 om 14:48
Wel als je voor onbekenden iets koopt. Je gaat, als het goed is, geen dure olijfolie geven aan iemand die niet graag kookt en wiens idee van lekker borrelen een pak Melba toastjes en een bakje Johma salade op tafel zetten is. Je gaat geen kaarsen geven aan iemand die graag bij standje tl balk tv kijkt.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zaterdag 3 januari 2026 om 15:09
Ik ben echt geen ondankbaar iemand en bedoel ook dit luchtig.
Vrienden van ons (Roemenen, net als mijn man) kwamen terug van vakantie.
Ze kwamen op zondag bij ons langs, waren de dag ervoor teruggekomen.
Ze hadden een kado mee waar vooral ik heel blij mee zou zijn was de verwachting.
Er kwam een plastic zak op tafel met een in krantenpapier gewikkelde vis.
Een enorme dode vis.
Die had dus vanaf het oosten van Roemenie tot het oosten van Nederland in een plastic zakje in de auto gelegen.
En dan nog een nachtje thuis op het aanrecht.
Ik wil een gegeven vis niet in de bek kijken maar was ook niet heel enthousiast.
Deed wel alsof trouwens.
Vrienden van ons (Roemenen, net als mijn man) kwamen terug van vakantie.
Ze kwamen op zondag bij ons langs, waren de dag ervoor teruggekomen.
Ze hadden een kado mee waar vooral ik heel blij mee zou zijn was de verwachting.
Er kwam een plastic zak op tafel met een in krantenpapier gewikkelde vis.
Een enorme dode vis.
Die had dus vanaf het oosten van Roemenie tot het oosten van Nederland in een plastic zakje in de auto gelegen.
En dan nog een nachtje thuis op het aanrecht.
Ik wil een gegeven vis niet in de bek kijken maar was ook niet heel enthousiast.
Deed wel alsof trouwens.
zaterdag 3 januari 2026 om 17:07
Je kan dat beest niet opzettenKuzu schreef: ↑03-01-2026 15:09Ik ben echt geen ondankbaar iemand en bedoel ook dit luchtig.
Vrienden van ons (Roemenen, net als mijn man) kwamen terug van vakantie.
Ze kwamen op zondag bij ons langs, waren de dag ervoor teruggekomen.
Ze hadden een kado mee waar vooral ik heel blij mee zou zijn was de verwachting.
Er kwam een plastic zak op tafel met een in krantenpapier gewikkelde vis.
Een enorme dode vis.
Die had dus vanaf het oosten van Roemenie tot het oosten van Nederland in een plastic zakje in de auto gelegen.
En dan nog een nachtje thuis op het aanrecht.
Ik wil een gegeven vis niet in de bek kijken maar was ook niet heel enthousiast.
Deed wel alsof trouwens.
?En volgende keer trots tonen "zie wat ik met jullie vis heb gedaan"?
Hoe bedenk je het om een vis ongekoeld dagenlang mee te slepen en dan nog cadeau te geven?
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
zaterdag 3 januari 2026 om 17:57
Yeah!Ginevra schreef: ↑03-01-2026 11:26Ik geef en krijg graag een fles goeie olijfolie (nee, niet van de supermarkt dus) of zakje lekkere mix van de notenwinkel. Maar ongetwijfeld zijn er ook mensen die dat hoogst beledigend vinden en scharen onder de gruwelijke cadeaus. En wijn en chocola en bloemen vind ik ook leuk. Ik vind het gewoon lief en fijn dat mensen iets voor me meenemen.
En dat heb ik liever dan dat ze te veel geld besteden aan iets wat ik gruwelijk vind. Want dat vind ik echt moeilijk. We hebben ooit wel eens iets groots gekregen om in huis neer te zetten en dat vond ik écht afzichtelijk lelijk en niet te verstoppen.
(zoiets als dit maar dan een meter hoog)
Je pense donc je suis
zaterdag 3 januari 2026 om 17:58
Neutraal is prima als je echt niet weet wat te geven of geen mogelijkheid hebt om te degene te vragen. Ander verhaal als je weet dat iemand geen vlees eet dan toch worstjes etc... te geven.blijfgewoonbianca schreef: ↑03-01-2026 11:45Je kunt er altijd net naast zitten ( “ verkeerde “ kleur wijn / bloemen / tuinplant ) maar tenzij iemand een allergie heeft of bijvoorbeeld overtuigd vegetariër is ( en jij daar ook van op de hoogte bent ) zijn dingen als bloemen, planten, noten, chocola , wijn, olijfolie, een geurkaars, een douchedingetje, bijzondere honing / thee/ koffie / kaas vrij neutraal.
Als je weet dat iemand een hele strakke tuin heeft met alleen vetplanten is een hortensia weer niet zo attent. Maar als jij uitgenodigd bent voor een etentje is een fles wijn ( die je tegenwoordig ook zonder alcohol hebt ) een gangbaar kado.
Voor de mensen die geen wijn willen kopen voor hun gasten “ want dan blijven ze
met het overschot zitten “ : er zijn tegenwoordig ook miniflesjes te koop.
https://www.google.com/search?q=jumbo+k ... ent=safari
Je pense donc je suis
zaterdag 3 januari 2026 om 18:16
Ik denk dat wat er vaak misgaat, huis dat gebrek aan aandacht is. Ik drink geen wijn, houd ik gewoon niet van. Ik krijg via mijn werk regelmatig een fles als bedankje ergens voor. Dan vind ik dat oprecht nog steeds aardig dat ze überhaupt iets voor me hebben, en dus blij met het cadeau. De fles geef ik wel weg. Maar als mijn ouders, die al 45 jaar weten dat ik geen wijn drink, voor mijn verjaardag met een fles aan komen zetten, dan voel ik geen dankbaarheid (stel dat, ik kan me niet voorstellen dat dit ooit zou gebeuren). Dan voel ik een totaal gebrek aan interesse aan aandacht, en dat zou best teleurstellend zijn.Lieneke schreef: ↑03-01-2026 13:03Ik ben het wel met je eens. We hebben zóveel spullen, zóveel te kiezen, we komen erin om. Iemand die het minder heeft zou heel dankbaar zijn voor de olie, de chocolade, of misschien wel het plaid, ook al vindt ie het niet zo mooi. Maar het is wel warm..
Wij hebben alles, we kunnen echt kopen wat we nodig hebben en nog wat luxe spullen erbij ook.
Wat iemand geeft is iets extra's, meestal komt het uit een goed hart.
Omdat ik altijd de aandacht, of de liefde voel bij elk cadeau ben ik niet eens in staat om het niet te waarderen.
Dat gaat denk ik ook op voor al het ‘sociaal smeermiddel’. Van bekenden en kennissen is chocolade/wijn/bloemen gewoon een algemeen geaccepteerde geste, en stom om over te gaan zeuren. Als het een naaste is die heel veel beter zou moeten weten, is een doos chocolade waar je hevig allergisch voor bent wel teleurstellend door het gebrek aan aandacht.
En er stond vrij duidelijk dat dit topic luchtig bedoeld was. Ik had bv wat voorbeelden van cadeaus van mijn toenmalige schoonmoeder. De cadeau’s an sich vond ik echt 100x niks, zo totaal niet mijn smaak dat het lachwekkend was. Op het niveau van dat beeld hierboven zeg maar. Maar ik wist dat ze echt wel haar best had gedaan, dat het gewoon onmacht was om iets naar mijn smaak uit te zoeken. En die geste, de moeite die ze gedaan had, stelde ik echt op prijs. Ik bedankte dan ook altijd oprecht, ik vond het ook echt lief. Voor het cadeau vond ik meestal wel een andere bestemming. Dus verwend valt volgens mij nog best mee. Maar ik ga niet ineens iets prachtig vinden dat ik echt totaal niet nodig heb, niet nodig ga hebben en/of spuuglelijk vind.
Dit topic was volgens mij bedoeld als ‘dingen lachwekkend ver buiten je smaak’, waar shampoo met koffiegeur (huh??) prima in past.
nausicaa wijzigde dit bericht op 03-01-2026 18:58
0.36% gewijzigd
zaterdag 3 januari 2026 om 18:28
Ik kreeg tijdens de kraamdagen een verwassen vervilt truitje en een vies tuinbroekje voor mijn dochtertje. Dit kwam van de tante en nicht van mijn man. Ik bedankten ze vriendelijk en dacht er het mijne van, zat toen nog zo in een roes. Voor het geld hoefden ze het zeker niet te laten . Het kwam waarschijnlijk van haar eigen (klein)zoon vandaan. Ik hoorde later die avond, dat mijn schoonmoeder woest was en enorme stennis heeft lopen maken. Door dat cadeau heeft ze haar zus zeker 10 jaar niet gesproken. Het was de welbekende druppel die het hem deed.
zaterdag 3 januari 2026 om 19:13
En dit! Moet ik iets prachtig of lekker gaan vinden terwijl ik het niet lekker vind ruiken? Ook hier valt verwend wel mee. En andersom is het ook prima als iemand op een normale manier eerlijk is,liever dat dan beweren dat je iets geweldig vind terwijl je het anders voelt. Ik ben dan ook bereid om in overleg met degene iets anders te kopen of het cadeau te ruilen. En nogmaals neutraal is prima,niets mis mee. En wat iemand lachwekkend of ver buiten je smaak vind is ook persoonlijk en dat kan bij de een een puber pakket zijn en bij de andere shampoo/douchgel met moccageur of chocola met Chilli-smaak.nausicaa schreef: ↑03-01-2026 18:16Ik denk dat wat er vaak misgaat, huis dat gebrek aan aandacht is. Ik drink geen wijn, houd ik gewoon niet van. Ik krijg via mijn werk regelmatig een fles als bedankje ergens voor. Dan vind ik dat oprecht nog steeds aardig dat ze überhaupt iets voor me hebben, en dus blij met het cadeau. De fles geef ik wel weg. Maar als mijn ouders, die al 45 jaar weten dat ik geen wijn drink, voor mijn verjaardag met een fles aan komen zetten, dan voel ik geen dankbaarheid (stel dat, ik kan me niet voorstellen dat dit ooit zou gebeuren). Dan voel ik een totaal gebrek aan interesse aan aandacht, en dat zou best teleurstellend zijn.
Dat gaat denk ik ook op voor al het ‘sociaal smeermiddel’. Van bekenden en kennissen is chocolade/wijn/bloemen gewoon een algemeen geaccepteerde geste, en stom om over te gaan zeuren. Als het een naaste is die heel veel beter zou moeten weten, is een doos chocolade waar je hevig allergisch voor bent wel teleurstellend door het gebrek aan aandacht.
En er stond vrij duidelijk dat dit topic luchtig bedoeld was. Ik had bv wat voorbeelden van cadeaus van mijn toenmalige schoonmoeder. De cadeau’s an sich vond ik echt 100x niks, zo totaal niet mijn smaak dat het lachwekkend was. Op het niveau van dat beeld hierboven zeg maar. Maar ik wist dat ze echt wel haar best had gedaan, dat het gewoon onmacht was om iets naar mijn smaak uit te zoeken. En die geste, de moeite die ze gedaan had, stelde ik echt op prijs. Ik bedankte dan ook altijd oprecht, ik vond het ook echt lief. Voor het cadeau vond ik meestal wel een andere bestemming. Dus verwend valt volgens mij nog best mee. Maar ik ga niet ineens iets prachtig vinden dat ik echt totaal niet nodig heb, niet nodig ga hebben en/of spuuglelijk vind.
Dit topic was volgens mij bedoeld als ‘dingen lachwekkend ver buiten je smaak’, waar shampoo met koffiegeur (huh??) prima in past.
madamebijoux wijzigde dit bericht op 03-01-2026 19:21
4.12% gewijzigd
Je pense donc je suis
zaterdag 3 januari 2026 om 19:18
Ooit van mijn zus een terracotta bloempotje gekregen waar "dille" in zwarte letters op stond.
Voor mijn verjaardag.
Dat was het. Er zat geen dille in, geen zaadjes, niks. Een potje van c.a. 12 cm groot.
Heel raar.
Vooral omdat ze echt wel genoeg inkomen hebben en ik altijd veel moeite doe voor een passend/leuk cadeau.
Voor mijn verjaardag.
Dat was het. Er zat geen dille in, geen zaadjes, niks. Een potje van c.a. 12 cm groot.
Heel raar.
Vooral omdat ze echt wel genoeg inkomen hebben en ik altijd veel moeite doe voor een passend/leuk cadeau.
de wereld wacht om ontdekt te worden
zaterdag 3 januari 2026 om 19:35
Zal nooit vergeten dat een oud tante bij mij op kraamvisite kwam. Dus na alle thee en beschuit met muisjes, moest ze mij even apart nemen en drukte ze bij mij (alsof het een geheime missie was) een 2 Euro munt in mijn hand. Ik moest er zelf maar wat mee kopen? Wat dan?
De belediging was vele malen groter dan het zogenaamde gebaar.
De belediging was vele malen groter dan het zogenaamde gebaar.
zaterdag 3 januari 2026 om 20:01
Belediging? Omdat een oude vrouw je wat geld in de hand drukt en blijkbaar niet zo veel idee meer heeft van de huidige prijzen? Dat vind ik dan weer een beetje overdreven. Het zal ook wel meespelen dat ik bijzonder goede herinneringen bewaar aan oudoom Piet die alle neefjes en nichtjes bij iedere verjaardag een knaak in de hand stopte, met zo'n vette knipoog van 'niet verder vertellen he'.Hallodaar schreef: ↑03-01-2026 19:35Zal nooit vergeten dat een oud tante bij mij op kraamvisite kwam. Dus na alle thee en beschuit met muisjes, moest ze mij even apart nemen en drukte ze bij mij (alsof het een geheime missie was) een 2 Euro munt in mijn hand. Ik moest er zelf maar wat mee kopen? Wat dan?
De belediging was vele malen groter dan het zogenaamde gebaar.
ik voel mij als een kerstboom zonder piek
zaterdag 3 januari 2026 om 20:01
Deze was vast nog voor je zwemdiplomaHallodaar schreef: ↑03-01-2026 19:35Zal nooit vergeten dat een oud tante bij mij op kraamvisite kwam. Dus na alle thee en beschuit met muisjes, moest ze mij even apart nemen en drukte ze bij mij (alsof het een geheime missie was) een 2 Euro munt in mijn hand. Ik moest er zelf maar wat mee kopen? Wat dan?
De belediging was vele malen groter dan het zogenaamde gebaar.
Wat zal die auto met vis hebben gestonken!
zaterdag 3 januari 2026 om 20:15
Och ja de kraamweek. Onze dochter is in het staartje van de laatste lockdown geboren en iedereen was nog huiverig om bij elkaar op visite te gaan en wij vonden dat eigenlijk wel prima. We hebben ontzettend veel kaartjes gekregen, cadeautjes enz. Maar toen er op 1 dag 8 witte konijntjes van happy horse werden bezorgd lachen we wel in een deuk. Je moet je voorstellen dat elk brievenbuscadeautje bestond uit een kaart met zo'n knuffeldoekje en dan ook nog allemaal witte. Mijn moeder heeft gefilmd dat ik al die brievenbuscadeautjes aan het open maken was en het was zo hilarisch.
We hebben ze allemaal liefdevol opgedrongen aan dochter (naast die 8 witte hadden we ook nog 3 lichtroze, 1 gele, 1 donkerroze met naam, 1 blauwe met naam en 1 groene met naam gekregen) en het witte konijntje is favoriet geworden hoor. Wel 1 specifieke: witte doekje met de staart. Volgens dochter: die heeft zo'n lekker zacht en plat staartje haha.
In de loop van de jaren zijn een aantal witte doekjes wel verdwenen en de doekjes met naam gaven we altijd mee naar de opvang.
Na de kraamperiode was het lente, ik heb ze allemaal gewassen en aan het droogrek gehangen buiten, een foto gemaakt en die op social media gedeeld. En ook de reacties daarop waren hilarisch.
Op de eerste verjaardag van onze dochter kregen we van beide grootouders zo'n knuffelkonijndoekje in de nieuwe kleur van dat jaar. Echt hilarisch. Ik krijg nog een grote glimlach als ik eraan terug denk.
We hebben ze allemaal liefdevol opgedrongen aan dochter (naast die 8 witte hadden we ook nog 3 lichtroze, 1 gele, 1 donkerroze met naam, 1 blauwe met naam en 1 groene met naam gekregen) en het witte konijntje is favoriet geworden hoor. Wel 1 specifieke: witte doekje met de staart. Volgens dochter: die heeft zo'n lekker zacht en plat staartje haha.
In de loop van de jaren zijn een aantal witte doekjes wel verdwenen en de doekjes met naam gaven we altijd mee naar de opvang.
Na de kraamperiode was het lente, ik heb ze allemaal gewassen en aan het droogrek gehangen buiten, een foto gemaakt en die op social media gedeeld. En ook de reacties daarop waren hilarisch.
Op de eerste verjaardag van onze dochter kregen we van beide grootouders zo'n knuffelkonijndoekje in de nieuwe kleur van dat jaar. Echt hilarisch. Ik krijg nog een grote glimlach als ik eraan terug denk.
zaterdag 3 januari 2026 om 20:22
Hahaha ja ze zagen het als top kado omdat het blijkbaar als lekkernij wordt gezien.
Vers, misschien.
zaterdag 3 januari 2026 om 20:26
Hahaha deze is herkenbaar, hier kwamen we ook om in de happy horse brievenbuskonijnen.Titono schreef: ↑03-01-2026 20:15Och ja de kraamweek. Onze dochter is in het staartje van de laatste lockdown geboren en iedereen was nog huiverig om bij elkaar op visite te gaan en wij vonden dat eigenlijk wel prima. We hebben ontzettend veel kaartjes gekregen, cadeautjes enz. Maar toen er op 1 dag 8 witte konijntjes van happy horse werden bezorgd lachen we wel in een deuk. Je moet je voorstellen dat elk brievenbuscadeautje bestond uit een kaart met zo'n knuffeldoekje en dan ook nog allemaal witte. Mijn moeder heeft gefilmd dat ik al die brievenbuscadeautjes aan het open maken was en het was zo hilarisch.
We hebben ze allemaal liefdevol opgedrongen aan dochter (naast die 8 witte hadden we ook nog 3 lichtroze, 1 gele, 1 donkerroze met naam, 1 blauwe met naam en 1 groene met naam gekregen) en het witte konijntje is favoriet geworden hoor. Wel 1 specifieke: witte doekje met de staart. Volgens dochter: die heeft zo'n lekker zacht en plat staartje haha.
In de loop van de jaren zijn een aantal witte doekjes wel verdwenen en de doekjes met naam gaven we altijd mee naar de opvang.
Na de kraamperiode was het lente, ik heb ze allemaal gewassen en aan het droogrek gehangen buiten, een foto gemaakt en die op social media gedeeld. En ook de reacties daarop waren hilarisch.
Op de eerste verjaardag van onze dochter kregen we van beide grootouders zo'n knuffelkonijndoekje in de nieuwe kleur van dat jaar. Echt hilarisch. Ik krijg nog een grote glimlach als ik eraan terug denk.
Van één van m'n beste vrienden kregen we een pakje billendoekjes en merci als kraamcadeau, ik kreeg het idee dat ze nog even gauw langs de supermarkt waren gereden omdat ze het vergeten waren (normaal is 'ie namelijk gewoon goed in het geven van cadeautjes).
zaterdag 3 januari 2026 om 20:28
Zo heb ik voor mijn verjaardag eens een emmer oesters gekregen, die ze 'vers' hadden geraapt ergens in Zeeland. Ik zat op dat moment op de camping, zonder koelkast, en er was een enorme hittegolf gaande dus die oesters begonnen al na een uur te stinken. En ik hou niet eens van oesters 
ik voel mij als een kerstboom zonder piek
zaterdag 3 januari 2026 om 20:28
Maar dit gewoon heel leuk en schattigTitono schreef: ↑03-01-2026 20:15Och ja de kraamweek. Onze dochter is in het staartje van de laatste lockdown geboren en iedereen was nog huiverig om bij elkaar op visite te gaan en wij vonden dat eigenlijk wel prima. We hebben ontzettend veel kaartjes gekregen, cadeautjes enz. Maar toen er op 1 dag 8 witte konijntjes van happy horse werden bezorgd lachen we wel in een deuk. Je moet je voorstellen dat elk brievenbuscadeautje bestond uit een kaart met zo'n knuffeldoekje en dan ook nog allemaal witte. Mijn moeder heeft gefilmd dat ik al die brievenbuscadeautjes aan het open maken was en het was zo hilarisch.
We hebben ze allemaal liefdevol opgedrongen aan dochter (naast die 8 witte hadden we ook nog 3 lichtroze, 1 gele, 1 donkerroze met naam, 1 blauwe met naam en 1 groene met naam gekregen) en het witte konijntje is favoriet geworden hoor. Wel 1 specifieke: witte doekje met de staart. Volgens dochter: die heeft zo'n lekker zacht en plat staartje haha.
In de loop van de jaren zijn een aantal witte doekjes wel verdwenen en de doekjes met naam gaven we altijd mee naar de opvang.
Na de kraamperiode was het lente, ik heb ze allemaal gewassen en aan het droogrek gehangen buiten, een foto gemaakt en die op social media gedeeld. En ook de reacties daarop waren hilarisch.
Op de eerste verjaardag van onze dochter kregen we van beide grootouders zo'n knuffelkonijndoekje in de nieuwe kleur van dat jaar. Echt hilarisch. Ik krijg nog een grote glimlach als ik eraan terug denk.
Monsters are real, ghostes are real too. They live inside us, and sometimes, they win.
Stephen King
Stephen King
zaterdag 3 januari 2026 om 20:31
Weet je ook hoe die tante reageerde?Megyg1 schreef: ↑03-01-2026 18:28Ik kreeg tijdens de kraamdagen een verwassen vervilt truitje en een vies tuinbroekje voor mijn dochtertje. Dit kwam van de tante en nicht van mijn man. Ik bedankten ze vriendelijk en dacht er het mijne van, zat toen nog zo in een roes. Voor het geld hoefden ze het zeker niet te laten . Het kwam waarschijnlijk van haar eigen (klein)zoon vandaan. Ik hoorde later die avond, dat mijn schoonmoeder woest was en enorme stennis heeft lopen maken. Door dat cadeau heeft ze haar zus zeker 10 jaar niet gesproken. Het was de welbekende druppel die het hem deed.
Daar zou ik dan zo benieuwd naar zijn.
Frankly my dear, I don"t give a damn
zaterdag 3 januari 2026 om 20:50
Eens.nausicaa schreef: ↑03-01-2026 18:16Ik denk dat wat er vaak misgaat, huis dat gebrek aan aandacht is. Ik drink geen wijn, houd ik gewoon niet van. Ik krijg via mijn werk regelmatig een fles als bedankje ergens voor. Dan vind ik dat oprecht nog steeds aardig dat ze überhaupt iets voor me hebben, en dus blij met het cadeau. De fles geef ik wel weg. Maar als mijn ouders, die al 45 jaar weten dat ik geen wijn drink, voor mijn verjaardag met een fles aan komen zetten, dan voel ik geen dankbaarheid (stel dat, ik kan me niet voorstellen dat dit ooit zou gebeuren). Dan voel ik een totaal gebrek aan interesse aan aandacht, en dat zou best teleurstellend zijn.
Dat gaat denk ik ook op voor al het ‘sociaal smeermiddel’. Van bekenden en kennissen is chocolade/wijn/bloemen gewoon een algemeen geaccepteerde geste, en stom om over te gaan zeuren. Als het een naaste is die heel veel beter zou moeten weten, is een doos chocolade waar je hevig allergisch voor bent wel teleurstellend door het gebrek aan aandacht.
En er stond vrij duidelijk dat dit topic luchtig bedoeld was. Ik had bv wat voorbeelden van cadeaus van mijn toenmalige schoonmoeder. De cadeau’s an sich vond ik echt 100x niks, zo totaal niet mijn smaak dat het lachwekkend was. Op het niveau van dat beeld hierboven zeg maar. Maar ik wist dat ze echt wel haar best had gedaan, dat het gewoon onmacht was om iets naar mijn smaak uit te zoeken. En die geste, de moeite die ze gedaan had, stelde ik echt op prijs. Ik bedankte dan ook altijd oprecht, ik vond het ook echt lief. Voor het cadeau vond ik meestal wel een andere bestemming. Dus verwend valt volgens mij nog best mee. Maar ik ga niet ineens iets prachtig vinden dat ik echt totaal niet nodig heb, niet nodig ga hebben en/of spuuglelijk vind.
Dit topic was volgens mij bedoeld als ‘dingen lachwekkend ver buiten je smaak’, waar shampoo met koffiegeur (huh??) prima in past.
Grant every woman the confidence of a mediocre middle aged white man
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
