Relaties
alle pijlers
Bedrog
donderdag 14 mei 2026 om 16:40
Ik heb een vrij ingewikkelde situatie en ik zoek eigenlijk lotgenoten. Of mensen om erover te praten en advies. Het is behoorlijk eenzaam zo.
Het is een heel lang verhaal maar zal het proberen in een wat kortere versie te vertellen.
Ik heb een moeilijk jeugd gehad. Ben uit huis gezet . Ben toen mijn vriend tegen gekomen. Als het ware gevlucht. Mijn vriend heeft vanaf het 1e jaar tot en met nu vrij veel gelogen.
We zijn nu 20 jaar verder.
Hebben 2 kinderen van 4 en 6. Veel meegemaakt ook.
Ze zitten beide op andere scholen (sbo) en er is geen familie of netwerk. De zorg komt grotendeels op mij.
Nu is hij 3 jaar geleden vreemdgegaan. Niet fysiek maar wel emotioneel om het zomaar even te noemen. Niet een slippertje maar maandenlang. Deze vrouw heeft geld, cadeaus,sieraden, liefdesbrieven etc gehad. Ook is er online sex aan te pas gekomen. Ik heb dit zelf ondekt. Hij ontkende alles. Ik heb zelf met deze vrouw gesproken en kwam achter alle dingen. Mijn hart was gebroken. Ik was er letterlijk ziek van. Zeker omdat wij toen ook niet ruim zaten financieel was dit een dubbele klap. En het bedrog ook mede naar de kinderen maandenlang zon dubbelleven. Hij vertelde ook dat het door een probleem kwam met seks. Dus hij ging opzoek naar een sexuoloog. Nu 3 jaar later liegt hij over het contact met deze sexuoloog. Zij en haar man zijn een huis aan het bouwen en hij klust daar blijkbaar. Tegen mij zegt hij gewoon op zijn normale werk te zijn. Vorig jaar deed hij dit ook al. Het was een hel zomer. Als hij betrapt wordt op de leugens wordt hij heel gemeen draait alles om en ik krijg de schuld. Want ik doe "moeilijk". Vorig jaar had hij een kast gemaakt. Hij zei dit is voor een collega . Ik had een onderbuikgevoel. En deze kast was inderdaad voor die vrouw. Toen ik erachter kwam en hem confronteerde heeft hij de kast in de tuin kapot gezaagd waar de kids bij waren. Deze zomer is echt schadelijk geweest. Hij dreigde ook niet mee te gaan op vakantie tot het laatste moment. (Mijn zoon heeft adhd dus alleen gaan is zeer moeilijk hij weet dat). Kortom ik ben er nu wederom achter gekomen dat hij daar is.
Ik weet het allemaal niet meer. Praten heeft geen zin. Ik heb hem niet eens geconfronteerd met dat ik het weet. Het zal ruzie worden en de kids zijn de dupe. Ik ben zelf ook op. Door alle stress en leugens. Heeft iemand iets soortgelijks meegemaakt of tips of advies? Liefs en bedankt!
Het is een heel lang verhaal maar zal het proberen in een wat kortere versie te vertellen.
Ik heb een moeilijk jeugd gehad. Ben uit huis gezet . Ben toen mijn vriend tegen gekomen. Als het ware gevlucht. Mijn vriend heeft vanaf het 1e jaar tot en met nu vrij veel gelogen.
We zijn nu 20 jaar verder.
Hebben 2 kinderen van 4 en 6. Veel meegemaakt ook.
Ze zitten beide op andere scholen (sbo) en er is geen familie of netwerk. De zorg komt grotendeels op mij.
Nu is hij 3 jaar geleden vreemdgegaan. Niet fysiek maar wel emotioneel om het zomaar even te noemen. Niet een slippertje maar maandenlang. Deze vrouw heeft geld, cadeaus,sieraden, liefdesbrieven etc gehad. Ook is er online sex aan te pas gekomen. Ik heb dit zelf ondekt. Hij ontkende alles. Ik heb zelf met deze vrouw gesproken en kwam achter alle dingen. Mijn hart was gebroken. Ik was er letterlijk ziek van. Zeker omdat wij toen ook niet ruim zaten financieel was dit een dubbele klap. En het bedrog ook mede naar de kinderen maandenlang zon dubbelleven. Hij vertelde ook dat het door een probleem kwam met seks. Dus hij ging opzoek naar een sexuoloog. Nu 3 jaar later liegt hij over het contact met deze sexuoloog. Zij en haar man zijn een huis aan het bouwen en hij klust daar blijkbaar. Tegen mij zegt hij gewoon op zijn normale werk te zijn. Vorig jaar deed hij dit ook al. Het was een hel zomer. Als hij betrapt wordt op de leugens wordt hij heel gemeen draait alles om en ik krijg de schuld. Want ik doe "moeilijk". Vorig jaar had hij een kast gemaakt. Hij zei dit is voor een collega . Ik had een onderbuikgevoel. En deze kast was inderdaad voor die vrouw. Toen ik erachter kwam en hem confronteerde heeft hij de kast in de tuin kapot gezaagd waar de kids bij waren. Deze zomer is echt schadelijk geweest. Hij dreigde ook niet mee te gaan op vakantie tot het laatste moment. (Mijn zoon heeft adhd dus alleen gaan is zeer moeilijk hij weet dat). Kortom ik ben er nu wederom achter gekomen dat hij daar is.
Ik weet het allemaal niet meer. Praten heeft geen zin. Ik heb hem niet eens geconfronteerd met dat ik het weet. Het zal ruzie worden en de kids zijn de dupe. Ik ben zelf ook op. Door alle stress en leugens. Heeft iemand iets soortgelijks meegemaakt of tips of advies? Liefs en bedankt!
donderdag 14 mei 2026 om 17:00
In de basis komt het hier op neer:
Je moet een keuze maken. Wat je kiest maakt niet uit, als je maar kiest. Dan neem jij het heft in eigen handen. Dan neem je jezelf serieus. Dan laat je het niet afhangen van de ander. Zelf kiezen is zoveel fijner voor jezelf.
En dat wil niet zeggen dat het allemaal maar makkelijk is. Dat is het niet. Maar jezelf serieus nemen levert veel op.
Sterkte.
Je moet een keuze maken. Wat je kiest maakt niet uit, als je maar kiest. Dan neem jij het heft in eigen handen. Dan neem je jezelf serieus. Dan laat je het niet afhangen van de ander. Zelf kiezen is zoveel fijner voor jezelf.
En dat wil niet zeggen dat het allemaal maar makkelijk is. Dat is het niet. Maar jezelf serieus nemen levert veel op.
Sterkte.
donderdag 14 mei 2026 om 17:13
Ik zou misschien wel willen kiezen. Maar ik zit vast. Geen familie geen netwerk. Daarnaast 2 scholen voor mijn kinderen die ruim 28 kilometer uit elkaar liggen. De zorg zit volledig op mij door dat. Waardoor ik geen werk en inkomen heb. Ik snap dat niets onmogelijk is maar het is wel ook een grote praktische kant die meespeelt.
donderdag 14 mei 2026 om 17:16
Oké, je wil dus kiezen voor vertrekken.
Dan ga je dat organiseren.
Daar zal je hard aan moeten werken en veel voor moeten doen/laten.
Maar als je bereid bent water bij de wijn te doen is ook dat gewoon mogelijk.
Nee, niet als je in Amsterdam (of iedere willekeurige andere gemeente in de Randstad) wil blijven.
Wel als je bereid bent alles om te gooien.
Dan ga je dat organiseren.
Daar zal je hard aan moeten werken en veel voor moeten doen/laten.
Maar als je bereid bent water bij de wijn te doen is ook dat gewoon mogelijk.
Nee, niet als je in Amsterdam (of iedere willekeurige andere gemeente in de Randstad) wil blijven.
Wel als je bereid bent alles om te gooien.
donderdag 14 mei 2026 om 17:16
Samenvatting:
Je heb een moeilijke jeugd gehad. Bent uit huis gezet . Bent toen je vriend tegen gekomen. Als het ware gevlucht. Je vriend heeft vanaf het 1e jaar tot en met nu vrij veel gelogen. Jullie zijn nu 20 jaar verder. Hebben 2 kinderen van 4 en 6. Veel meegemaakt ook. Ze zitten beide op andere scholen (sbo) en er is geen familie of netwerk. De zorg komt grotendeels op jou. Als hij betrapt wordt op de leugens wordt hij heel gemeen draait alles om en jij krijgt de schuld. Want je doet "moeilijk". Je weet het allemaal niet meer. Praten heeft geen zin. Je hebt hem niet eens geconfronteerd met dat je het weet. Het zal ruzie worden en de kids zijn de dupe. Je bent zelf ook op. Door alle stress en leugens.
Is het een idee om je netwerk uit te gaan breiden zodat jij en je kinderen kunnen ontzorgen? Van hun vader moeten ze het namelijk niet hebben, je weet al dat hij een chronische leugenaar is, dus zorg van zijn kant is onbetrouwbaar lijkt me. Of je met of los van hem verder gaat is aan jou. Voor de kinderen zul je in ieder geval een opvangnetwerk kunnen gaan regelen zodat ze ook dan structuur hebben, jij flexibel(er) in je agenda kunt staan. Succes!
Je heb een moeilijke jeugd gehad. Bent uit huis gezet . Bent toen je vriend tegen gekomen. Als het ware gevlucht. Je vriend heeft vanaf het 1e jaar tot en met nu vrij veel gelogen. Jullie zijn nu 20 jaar verder. Hebben 2 kinderen van 4 en 6. Veel meegemaakt ook. Ze zitten beide op andere scholen (sbo) en er is geen familie of netwerk. De zorg komt grotendeels op jou. Als hij betrapt wordt op de leugens wordt hij heel gemeen draait alles om en jij krijgt de schuld. Want je doet "moeilijk". Je weet het allemaal niet meer. Praten heeft geen zin. Je hebt hem niet eens geconfronteerd met dat je het weet. Het zal ruzie worden en de kids zijn de dupe. Je bent zelf ook op. Door alle stress en leugens.
Is het een idee om je netwerk uit te gaan breiden zodat jij en je kinderen kunnen ontzorgen? Van hun vader moeten ze het namelijk niet hebben, je weet al dat hij een chronische leugenaar is, dus zorg van zijn kant is onbetrouwbaar lijkt me. Of je met of los van hem verder gaat is aan jou. Voor de kinderen zul je in ieder geval een opvangnetwerk kunnen gaan regelen zodat ze ook dan structuur hebben, jij flexibel(er) in je agenda kunt staan. Succes!
lalaloepsie wijzigde dit bericht op 14-05-2026 17:22
9.08% gewijzigd
donderdag 14 mei 2026 om 17:20
Als je het zelf aan kan kan het ook een perfecte keuze zijn om gewoon naast elkaar onder 1 dak te blijven leven.Locos1986 schreef: ↑14-05-2026 17:13Ik zou misschien wel willen kiezen. Maar ik zit vast. Geen familie geen netwerk. Daarnaast 2 scholen voor mijn kinderen die ruim 28 kilometer uit elkaar liggen. De zorg zit volledig op mij door dat. Waardoor ik geen werk en inkomen heb. Ik snap dat niets onmogelijk is maar het is wel ook een grote praktische kant die meespeelt.
Tot de kinderen bijvoorbeeld volwassen zijn of tot je zelf klaar voelt om te vertrekken of hem eruit te kicken.
Het is waarschijnlijk loeizwaar, verre van ideaal, maar het kan gewoon een keuze zijn.
Zorg alleszins dat je ingeschreven staat en blijft bij de woningbouw.
Zodat als je over 10 jaar toch wel wil je - hopelijk - genoeg punten bijeen hebt gesprokkeld.
Je weet intussen dat hij een leugenaar eerste klas is, ik zou van die man dus niets meer verwachten behalve dat hij zijn deel blijft financieren van huisvesting, algemene kosten en de kinderen.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
donderdag 14 mei 2026 om 17:30
Is leerlingvervoer een optie? Is werken onder hun schooltijd een idee?Locos1986 schreef: ↑14-05-2026 17:13Ik zou misschien wel willen kiezen. Maar ik zit vast. Geen familie geen netwerk. Daarnaast 2 scholen voor mijn kinderen die ruim 28 kilometer uit elkaar liggen. De zorg zit volledig op mij door dat. Waardoor ik geen werk en inkomen heb. Ik snap dat niets onmogelijk is maar het is wel ook een grote praktische kant die meespeelt.
donderdag 14 mei 2026 om 17:30
Dan gaan voorbereiden. Inschrijven bij de woningbouw als je dat nog niet hebt gedaan. Gaan werken. Netwerk opbouwen. Als je kinderen op het sbo zitten kunnen ze vaak wel met de taxi naar school. EnzLocos1986 schreef: ↑14-05-2026 17:13Ik zou misschien wel willen kiezen. Maar ik zit vast. Geen familie geen netwerk. Daarnaast 2 scholen voor mijn kinderen die ruim 28 kilometer uit elkaar liggen. De zorg zit volledig op mij door dat. Waardoor ik geen werk en inkomen heb. Ik snap dat niets onmogelijk is maar het is wel ook een grote praktische kant die meespeelt.
Terug van weggeweest
donderdag 14 mei 2026 om 17:30
Naja met dat netwerk is het ingewikkeld de zorg zit op mij waardoor ik bijna niet kindloos ben. Mijn zoon gaat halve dagen naar school dus die is bijna dagelijks bij mij. Ik haal en breng zelf omdat taxi momenteel geen optie is vanwege de problematiek. Dat is ook een beetje een knelpunt. Anders had ik wel gewerkt en eigen inkomen etc.
Het is lastig.
Door de situatie ben ik zelf ook een beetje mijn grenzen kwijt en morele kompas. Het duurt al best lang. En zulke ontdekkingen geven toch veel verdriet ergens en boosheid. Of onmacht.
Het is lastig.
Door de situatie ben ik zelf ook een beetje mijn grenzen kwijt en morele kompas. Het duurt al best lang. En zulke ontdekkingen geven toch veel verdriet ergens en boosheid. Of onmacht.
donderdag 14 mei 2026 om 17:30
Dan gaan voorbereiden. Inschrijven bij de woningbouw als je dat nog niet hebt gedaan. Gaan werken. Netwerk opbouwen. Als je kinderen op het sbo zitten kunnen ze vaak wel met de taxi naar school. EnzLocos1986 schreef: ↑14-05-2026 17:13Ik zou misschien wel willen kiezen. Maar ik zit vast. Geen familie geen netwerk. Daarnaast 2 scholen voor mijn kinderen die ruim 28 kilometer uit elkaar liggen. De zorg zit volledig op mij door dat. Waardoor ik geen werk en inkomen heb. Ik snap dat niets onmogelijk is maar het is wel ook een grote praktische kant die meespeelt.
Terug van weggeweest
donderdag 14 mei 2026 om 17:34
Nee en helaas nee nog niet. 1 van de 2 gaat halve dagen. Ben half 10 thuis en half 12 alweer weg om te halen.Lalaloepsie schreef: ↑14-05-2026 17:30Is leerlingvervoer een optie? Is werken onder hun schooltijd een idee?
In de toekomst misschien wel een optie. Maar het probleem is er nu 3 jaar eigenlijk al wel langer en het breekt een beetje op naast de gewone zorg voor de kids etc.
Ik vraag me ook af of dit redenenen zijn tot uit elkaar gaan voor mensen. Nogmaals ik ben een beetje alles kwijt lijkt het grenzen etc
donderdag 14 mei 2026 om 17:35
Ik ben het hiermee eens. Ik hoop voor jou dat je niet meer zo heel gek op hem bent en hem kunt zien voor wat hij nu is, je liegende, bedriegende huisgenoot waar je nu eenmaal nog een poosje aan vastzit.
Is het mogelijk om apart te leven onder één dak? Is er een mogelijkheid bv om apart van hem te slapen? Je kunt je concentreren op jouw leven, hobbies, het vergroten van je netwerk, evt toch iets van een parttimebaan als de kinderen op school zitten. En hem laat je lekker in zijn sop gaarkoken.
donderdag 14 mei 2026 om 17:36
Die halve dagen school betreft dat de jongste van 4? Op een gegeven moment zal die toch naar hele dagen school gaan?Locos1986 schreef: ↑14-05-2026 17:30Naja met dat netwerk is het ingewikkeld de zorg zit op mij waardoor ik bijna niet kindloos ben. Mijn zoon gaat halve dagen naar school dus die is bijna dagelijks bij mij. Ik haal en breng zelf omdat taxi momenteel geen optie is vanwege de problematiek. Dat is ook een beetje een knelpunt. Anders had ik wel gewerkt en eigen inkomen etc.
Het is lastig.
Door de situatie ben ik zelf ook een beetje mijn grenzen kwijt en morele kompas. Het duurt al best lang. En zulke ontdekkingen geven toch veel verdriet ergens en boosheid. Of onmacht.
Logisch dat je keer op keer een klap krijgt als je er weer achter komt dat hij nog steeds liegt. Liegen is zijn ding blijkbaar, dus je kunt er vanuit gaan wellicht dat er geen enkel waar woord uit zijn mond komt. Financieel echter betaald hij momenteel het dak boven jullie hoofden, dus zolang jij nog bezig bent met netwerken geeft dat een zorg minder.
donderdag 14 mei 2026 om 17:39
Zorgenkinderen zijn nu éénmaal loeizwaar.Locos1986 schreef: ↑14-05-2026 17:34Nee en helaas nee nog niet. 1 van de 2 gaat halve dagen. Ben half 10 thuis en half 12 alweer weg om te halen.
In de toekomst misschien wel een optie. Maar het probleem is er nu 3 jaar eigenlijk al wel langer en het breekt een beetje op naast de gewone zorg voor de kids etc.
Ik vraag me ook af of dit redenenen zijn tot uit elkaar gaan voor mensen. Nogmaals ik ben een beetje alles kwijt lijkt het grenzen etc
Al helemaal als je er qua opvoeding grotendeels alleen voor staat en het nauwelijks kan delen met dat weggewaaid dakraam hun vader.
Ik zou mij dus nog meer gaan richten op de kinderen.
En eventueel een poging tot netwerk opzetten - al zal dat heel traag gaan.
En veel minder op die liegende toffe kerel.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
donderdag 14 mei 2026 om 17:44
Er zit nog veel meer verhaal achter. Kan hier wel hele pagina's vol schrijven. Maar het ging me ook een beetje om het feit of mensen hierdoor ook de relatie zouden kappen of denken het valt wel mee? Ik ben gewoon heel mezelf kwijtgeraakt. Soms lijk ik wel grenzeloos? Ofzo.
Met dat netwerk ben ik druk bezig alleen het is erg moeilijk door o.a de kids de vele afspraken en je kan ook niet zomaar een nieuwe vriendin of iemand vinden die taken overneemt. Plus ik verlang zelf naar rust want de spanning ligt op alle vlakken hoog.
Ja de 4 jarige kampt met zindelijkheidsproblemen vandaar de halve dagen. En ook stand-by staan om een luier te doen op school in de ochtenden...
Met dat netwerk ben ik druk bezig alleen het is erg moeilijk door o.a de kids de vele afspraken en je kan ook niet zomaar een nieuwe vriendin of iemand vinden die taken overneemt. Plus ik verlang zelf naar rust want de spanning ligt op alle vlakken hoog.
Ja de 4 jarige kampt met zindelijkheidsproblemen vandaar de halve dagen. En ook stand-by staan om een luier te doen op school in de ochtenden...
donderdag 14 mei 2026 om 17:53
Al jaren liegen en bedriegen lijkt mij een perfecte reden om met de relatie te kappen.Locos1986 schreef: ↑14-05-2026 17:44Er zit nog veel meer verhaal achter. Kan hier wel hele pagina's vol schrijven. Maar het ging me ook een beetje om het feit of mensen hierdoor ook de relatie zouden kappen of denken het valt wel mee? Ik ben gewoon heel mezelf kwijtgeraakt. Soms lijk ik wel grenzeloos? Ofzo.
De kinderen zijn nu bovendien nog jong, maar die merken als ze straks 12 à 15 zijn ook wel hoe de situatie is.
Je wil zijn gedrag bij voorkeur niet propaganderen als hoe een liefdesrelatie moet zijn.
En ze merken waarschijnlijk zelfs nu al onbewust een stuk spanning op.
Tegelijk is zelf vertrekken met niets in de bijstand met 2 kinderen met een rugzak en maar hopen dat het goed komt ook niet het meest ideale.
Daar moet je gewoon ook klaar voor zijn.
(In de ideale wereld zou ik zeggen: Ren zo snel mogelijk weg.)
wissewis wijzigde dit bericht op 14-05-2026 17:55
3.45% gewijzigd
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
donderdag 14 mei 2026 om 17:54
Locos1986 schreef: ↑14-05-2026 17:44Er zit nog veel meer verhaal achter. Kan hier wel hele pagina's vol schrijven. Maar het ging me ook een beetje om het feit of mensen hierdoor ook de relatie zouden kappen of denken het valt wel mee? Ik ben gewoon heel mezelf kwijtgeraakt. Soms lijk ik wel grenzeloos? Ofzo.
Met dat netwerk ben ik druk bezig alleen het is erg moeilijk door o.a de kids de vele afspraken en je kan ook niet zomaar een nieuwe vriendin of iemand vinden die taken overneemt. Plus ik verlang zelf naar rust want de spanning ligt op alle vlakken hoog.
Ja de 4 jarige kampt met zindelijkheidsproblemen vandaar de halve dagen. En ook stand-by staan om een luier te doen op school in de ochtenden...
Doordat jij nu geen eigen financiële middelen hebt zit je vast, anders was je hoogstwaarschijnlijk (ook) al weggeweest denk ik.
Even brainstormend: contact zoeken met stichting Mee of Humanitas, want via hun kun je vrijwillige ondersteuners vinden.
Kan me voorstellen dat een soort opa en oma die op vaste momenten de kinderen even voor jou opvangen jou lucht kan geven.
En als je toch min of meer bij je jongste op school moet blijven; wellicht kun je daar werkend leren voor klassenassistent?
donderdag 14 mei 2026 om 18:03
donderdag 14 mei 2026 om 18:13
Vraag bij het wijkteam om een maatschappelijk werker die je kan helpen met het organiseren van financiën en eventueel huisvesting (beter nog als je in je huidige huis kan blijven).Locos1986 schreef: ↑14-05-2026 17:34Nee en helaas nee nog niet. 1 van de 2 gaat halve dagen. Ben half 10 thuis en half 12 alweer weg om te halen.
In de toekomst misschien wel een optie. Maar het probleem is er nu 3 jaar eigenlijk al wel langer en het breekt een beetje op naast de gewone zorg voor de kids etc.
Ik vraag me ook af of dit redenenen zijn tot uit elkaar gaan voor mensen. Nogmaals ik ben een beetje alles kwijt lijkt het grenzen etc
Wie weet hebben zij nog andere ondersteunende dingen, zoals een maatje voor jou e/o je kinderen, opvoedingsondersteuning etc.
Everything is possible for the one who believes.
donderdag 14 mei 2026 om 18:16
Toevallig ben ik bij het wijkteam geweest 3 weken geleden. Een intake gehad en nu gaat er iemand contact opnemen. Daar wacht ik nu op. Geen idee wat hun verder kunnen. Vorig jaar een jaar lang bij de poh gelopen zonder resultaat. Het jeugdteam zonder resultaat een buurtgezin zonder resultaat dus ben zelf ook een beetje instantie moe. Maar nu het wijkteam geprobeerd.
Doordat mijn vriend in ruzies ook vertrekt en zelf weer bepaald wanneer die thuis komt. Wat vorig jaar zomer heel veel keer gebeurd is. Zijn mijn kinderen enorm naar mij toe getrokken. Vooral degene met het so en de problematiek gaat op het moment niet goed. Waardoor school en ikzelf ook een taxi afraden vanwege die angsten. Op school is het namelijk al erg moeilijk. Om daar ook nog 2 uur taxi aan te plakken wordt het wss niet beter van. Veel slaapproblemen ook al erbij die daar geen goed aan doen. Misschien in groep 5 of 6 of misschien 4 wel een optie maar nu niet.
Het is allemaal zo dubbel hij gaat ook mee naar die gesprekken van school etc en dan lijkt ie betrokken. Maar ondertussen betrap ik hem op de leugens.
Eigenwaarde is ook weg. Grenzen lijken weg. Waardoor ik soms denk het valt allemaal wel mee oid. Ik weet niet goed het te omschrijven. Het is jammer dat ik geen ouder heb die om je geeft en waar je ff je ei bij kwijt kan. Die je weer even met 2 benen op de grond zet. Het gaat van het ene probleem naar het andere en nu duurt het zolang dat ik zelf ook een beetje de weg kwijt ben.
Doordat mijn vriend in ruzies ook vertrekt en zelf weer bepaald wanneer die thuis komt. Wat vorig jaar zomer heel veel keer gebeurd is. Zijn mijn kinderen enorm naar mij toe getrokken. Vooral degene met het so en de problematiek gaat op het moment niet goed. Waardoor school en ikzelf ook een taxi afraden vanwege die angsten. Op school is het namelijk al erg moeilijk. Om daar ook nog 2 uur taxi aan te plakken wordt het wss niet beter van. Veel slaapproblemen ook al erbij die daar geen goed aan doen. Misschien in groep 5 of 6 of misschien 4 wel een optie maar nu niet.
Het is allemaal zo dubbel hij gaat ook mee naar die gesprekken van school etc en dan lijkt ie betrokken. Maar ondertussen betrap ik hem op de leugens.
Eigenwaarde is ook weg. Grenzen lijken weg. Waardoor ik soms denk het valt allemaal wel mee oid. Ik weet niet goed het te omschrijven. Het is jammer dat ik geen ouder heb die om je geeft en waar je ff je ei bij kwijt kan. Die je weer even met 2 benen op de grond zet. Het gaat van het ene probleem naar het andere en nu duurt het zolang dat ik zelf ook een beetje de weg kwijt ben.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
