Psyche
alle pijlers
relatieverslaving
woensdag 30 september 2009 om 10:26
Dit is niet dat je van man naar man hopt, maar dat je maar blijft 'hangen' aan een man die niet goed voor je is. Heb je dan eindelijk de moed opgebracht om t uit te maken, dan blijf je op een verslavende manier naar hem verlangen. Dit terwijl je verstandelijk heel goed weet dat te relatie waardeloos en hopeloos was.
Ik heb het, en vast nog meerderen hier!!!!
Dus ik heb dit topic geopend, mss kunnen we elkaar wat steunen, tips geven....
Ik heb het, en vast nog meerderen hier!!!!
Dus ik heb dit topic geopend, mss kunnen we elkaar wat steunen, tips geven....
woensdag 30 september 2009 om 10:53
Ja hoor, heel veel mensen hebben hier last van.
Mensen die iets zoeken bij een ander wat ze eigenlijk bij zichzelf moeten vinden. Eigenwaarde/ bevestiging/geluk.
Nu heeft iedereen dit wel in zekere zin, maar mensen die een relatieverslaving hebben zoals jij het verteld, die hebben dit in extreme mate.
Tip... bekijk de situatie nog interner dan je al doet. Geef jezelf wat je nodig hebt. Kan je dit nog niet, doe er wat aan. Niemand kan je gelukkig maken. Iemand kan slechts extra geluk toevoegen aan iets wat je al zelf hebt.
Als jij inziet dat het niet alleen volstrekt onverantwoord is om dat bij een ander te zoeken maar ook beseft hoe onredelijk is om dat bij iemand neer te leggen, ga je begrijpen dat het niet kan.
Waarom zou iemand jou hetgeen geven wat je niet eens voor jezelf op kunt brengen?
Daar ligt de oorzaak en een eventuele oplossing.
Mensen die iets zoeken bij een ander wat ze eigenlijk bij zichzelf moeten vinden. Eigenwaarde/ bevestiging/geluk.
Nu heeft iedereen dit wel in zekere zin, maar mensen die een relatieverslaving hebben zoals jij het verteld, die hebben dit in extreme mate.
Tip... bekijk de situatie nog interner dan je al doet. Geef jezelf wat je nodig hebt. Kan je dit nog niet, doe er wat aan. Niemand kan je gelukkig maken. Iemand kan slechts extra geluk toevoegen aan iets wat je al zelf hebt.
Als jij inziet dat het niet alleen volstrekt onverantwoord is om dat bij een ander te zoeken maar ook beseft hoe onredelijk is om dat bij iemand neer te leggen, ga je begrijpen dat het niet kan.
Waarom zou iemand jou hetgeen geven wat je niet eens voor jezelf op kunt brengen?
Daar ligt de oorzaak en een eventuele oplossing.
woensdag 30 september 2009 om 11:06
Ik zit hier helaas middenin. Heb meerdere pogingen gedaan om de relatie te beeindigen, maar helaas zijn al die pogingen op niks uitgedraaid. Nu ben ik erachter gekomen dat hij vreemd is gegaan en kon ik niks anders dan bij hem weggaan. Maar ik weet zeker als dit niet gebeurd was dan had dit nog heel lang kunnen duren.
En het ergste is nog, ik was alleen maar ontevreden en ongelukkig in de relatie. Hij gaf mij niet wat ik wilde en ik werd onzeker van hem. Ik leefde in continue twijfel. En wat is het resultaat: veel te lang blijven hangen in een relatie die niet goed voor je is en die op niks uitloopt.
Helaas heb ik geen antwoorden op hoe je hier eerder uit kan stappen. Wist ik het maar......
The story of my life is ook oneindig lang blijven trekken aan een dood paard. Bij mezelf heb ik het idee dat het ligt aan het niet willen accepteren dat de ander niet voor je gaat en dat je niet leuk genoeg bent. Dat zal dan wel weer voortkomen uit onzekerheid. Maar het blijft een vicieuze cirkel.
En het ergste is nog, ik was alleen maar ontevreden en ongelukkig in de relatie. Hij gaf mij niet wat ik wilde en ik werd onzeker van hem. Ik leefde in continue twijfel. En wat is het resultaat: veel te lang blijven hangen in een relatie die niet goed voor je is en die op niks uitloopt.
Helaas heb ik geen antwoorden op hoe je hier eerder uit kan stappen. Wist ik het maar......
The story of my life is ook oneindig lang blijven trekken aan een dood paard. Bij mezelf heb ik het idee dat het ligt aan het niet willen accepteren dat de ander niet voor je gaat en dat je niet leuk genoeg bent. Dat zal dan wel weer voortkomen uit onzekerheid. Maar het blijft een vicieuze cirkel.
woensdag 30 september 2009 om 17:53
Je motto is wel erg mooi! Ik voel me erg aangesproken helaas.
Ik ben de afgelopen vijf maanden een optie geweest voor een jongen die van mij grote prioriteit kreeg. Vorige week was de maat vol en heb ik m gezegd dat ik er genoeg mee had. Reageerde hij niet eens echt op, kun je nagaan hoe weinig het betekende.
Maar nu.. verdriet en dat soort ellende..
Ik merk helaas dat dit een soort patroon is voor mij, ik vind niet vaak iemand leuk, maar als ik hem dan leuk vind blijf ik altijd ontzettend lang bezig met die jongen. Hebben jullie dat ook?
Ik ben de afgelopen vijf maanden een optie geweest voor een jongen die van mij grote prioriteit kreeg. Vorige week was de maat vol en heb ik m gezegd dat ik er genoeg mee had. Reageerde hij niet eens echt op, kun je nagaan hoe weinig het betekende.
Maar nu.. verdriet en dat soort ellende..
Ik merk helaas dat dit een soort patroon is voor mij, ik vind niet vaak iemand leuk, maar als ik hem dan leuk vind blijf ik altijd ontzettend lang bezig met die jongen. Hebben jullie dat ook?
woensdag 30 september 2009 om 18:03
Ik heb het niet. Eerder een single-verslaving hier
Maar ik zie het heel veel om me heen inderdaad. Goed dat je het zelf zo ziet en benoemt.
Weet je al wat je eraan gaat doen?
Mijn tip zou zijn: richt je op jezelf. Zoek hobby's, vriendschappen, een leuke plek voor jezelf om te wonen, etc.
(Daar ben ik soms nog het meest verbaasd over, mensen die ook heel snel weer gaan samenwonen)
Maar ik zie het heel veel om me heen inderdaad. Goed dat je het zelf zo ziet en benoemt.
Weet je al wat je eraan gaat doen?
Mijn tip zou zijn: richt je op jezelf. Zoek hobby's, vriendschappen, een leuke plek voor jezelf om te wonen, etc.
(Daar ben ik soms nog het meest verbaasd over, mensen die ook heel snel weer gaan samenwonen)
woensdag 30 september 2009 om 18:12
donderdag 1 oktober 2009 om 00:06
Als ik iemand leuk vind dan blijf ik er ook veel te lang mee bezig, terwijl hij ondertussen of niet met mij bezig is of allang niet meer. Ben ook al heel lang single. Laat me te lang aan 't lijntje houden. Sta wel op een datingsite, veel interesse en flirts van mannen die me niets zeggen. Ben uiteindelijk toch liever alleen dan in een slechte relatie, dat houd ik niet eens vol.
Ben een paar keer heel erg verliefd geweest, dat het zo'n beetje een (eenzijdige, helaas) obsessie werd. Gelukkig heb ik dat nu niet meer zo. Ik kom ook zo'n beetje eens in de twee jaar iemand tegen die ik erg leuk vind, maar van een relatie is het nog niet zo vaak gekomen.
Ben een paar keer heel erg verliefd geweest, dat het zo'n beetje een (eenzijdige, helaas) obsessie werd. Gelukkig heb ik dat nu niet meer zo. Ik kom ook zo'n beetje eens in de twee jaar iemand tegen die ik erg leuk vind, maar van een relatie is het nog niet zo vaak gekomen.
donderdag 1 oktober 2009 om 07:35
Onderkennen is iig stap 1. Als je ziet dat je een probleem hebt met relaties/ mannen , dan kan je er iets aan doen. Mijn laatste ex vriendje had bindingsangst, was narcistisch, whatver. Hij had als levensdoel gemaakt het trainen van sportteams. Daar was hij naast een drukke werkweek bijna alle avonden mee bezig, en in t weekend wilde hij alle wedstrijden afkleppen. O ja, en daarnaast ook nog in de jeugdcommissie, scheidsrechteren en alle verjaardagen van jongens uit zijn teams afkleppen. Vaak ook nog van de ouders. Hahahahahaha.
Needless to say.... tijd voor mij, onze relatie, was er dus nauwelijks. en ALS hij al bij me was, dan was hij doodmoe van zijn drukke leven. Ietsje minderen met dat sportgedoe wilde hij absoluut niet!!!! Nou ja, een klein half jaar een relatie gehad met hem en nog een klein half jaar geknipperlicht.
Achteraf zegt hij 'Ik ben nooit verliefd op je geweest'. BAM! Gekke is wel dat hij tot op de dag van vandaag mij terug probeert te krijgen! Diverse malen al aangegeven dat dat echt niet meer gaat gebeuren, maar hij blijft 'lieve' mails sturen.
Wat voor mij al een stukje winst is... ik voel zo enorm duidelijk dat ik hem NIET terug wil! ( Dat is ook nog maar van de laatste week ofzo, hoor) En het voelt HEERLIJK om hem te mailen 'de volgende potentiele partner mag mij eerst eens bewijzen dat hij mijn liefde waard is!!!'
In de tussenliggende weken, toen het uit was en ik niets hoorde, ben ik heel hard aan de slag gegaan om mijn eigen leven met frissigheid in te blazen, zeg maar. Door een verhuizing in een buurt met allemaal oudjes, voelde ik me eenzaam. Ben dus druk bezig gegaan om wat nieuwe contacten te leggen, wat eigen hobby's te ontplooien. Denk dat dat ook ervoor heeft gezorgd, samen met de nieuwe inzichten, dat ik mijn ex vriendje nu kan weerstaan.
Luister niet naar wooden, kijk naar daden! In mijn geval zijn / waren zijn woorden soms schitterend, zijn daden verre van!
Needless to say.... tijd voor mij, onze relatie, was er dus nauwelijks. en ALS hij al bij me was, dan was hij doodmoe van zijn drukke leven. Ietsje minderen met dat sportgedoe wilde hij absoluut niet!!!! Nou ja, een klein half jaar een relatie gehad met hem en nog een klein half jaar geknipperlicht.
Achteraf zegt hij 'Ik ben nooit verliefd op je geweest'. BAM! Gekke is wel dat hij tot op de dag van vandaag mij terug probeert te krijgen! Diverse malen al aangegeven dat dat echt niet meer gaat gebeuren, maar hij blijft 'lieve' mails sturen.
Wat voor mij al een stukje winst is... ik voel zo enorm duidelijk dat ik hem NIET terug wil! ( Dat is ook nog maar van de laatste week ofzo, hoor) En het voelt HEERLIJK om hem te mailen 'de volgende potentiele partner mag mij eerst eens bewijzen dat hij mijn liefde waard is!!!'
In de tussenliggende weken, toen het uit was en ik niets hoorde, ben ik heel hard aan de slag gegaan om mijn eigen leven met frissigheid in te blazen, zeg maar. Door een verhuizing in een buurt met allemaal oudjes, voelde ik me eenzaam. Ben dus druk bezig gegaan om wat nieuwe contacten te leggen, wat eigen hobby's te ontplooien. Denk dat dat ook ervoor heeft gezorgd, samen met de nieuwe inzichten, dat ik mijn ex vriendje nu kan weerstaan.
Luister niet naar wooden, kijk naar daden! In mijn geval zijn / waren zijn woorden soms schitterend, zijn daden verre van!
anoniem_92780 wijzigde dit bericht op 01-10-2009 07:37
Reden: typfouten
Reden: typfouten
% gewijzigd
zaterdag 10 oktober 2009 om 23:15
Dit heb ik ook. Als ik iemand wil, dan blijf ik er heel lang in hangen, moeilijk kan laten gaan enzo. Ik vind niet snel iemand echt leuk, maar als het eens zover is, dan verdwijnt dat ook niet zomaar. Zit nu al weer een eeuwigheid te mijmeren om een scharrel (duidelijk niet helemaal gelukt van mijn kant hehe), bah. Heb dit ook gehad met exen...
zondag 11 oktober 2009 om 19:11
Hier nog een onderschrift waar je misschien wat mee kan
Relatieverslaving is niets anders dan lege gaten in jezelf proberen op te vullen met een ander. De ander dient als permanente stopverf of hoe zoiets ook mag heten. Als hij wegvalt, voel je je weer 'leeg' en daarom blijf je hunkeren naar die persoon.
Die leegte kun je nooit laten opvullen door een ander. Het is een te grote verantwoordelijkheid en bovendien nog eens onmogelijk ook.
Oprechte en toegewijde aandacht van jezelf voor jezelf. That will do the trick. Maar eerst afkicken van die verslaving en dat betekent voelen wat een junk voelt als hij/zij geen drugs meer neemt: de pijn en misere die men met drugs (mannen) probeerde op te vullen.
Eenvoudig gezegd: meestal zoeken we anderen om onze pijn te verdoezelen. Doen we met relaties, shoppen, roken, drinken, geef het beestje een naampje. Einde van het liedje is dat de pijn groter wordt en de hunkering naar meer dus ook.
Er zijn overigens groepen die met die relatieverslaving dealen. Ik zou er een op los googlen als je er echt vanaf wilt.
Relatieverslaving is niets anders dan lege gaten in jezelf proberen op te vullen met een ander. De ander dient als permanente stopverf of hoe zoiets ook mag heten. Als hij wegvalt, voel je je weer 'leeg' en daarom blijf je hunkeren naar die persoon.
Die leegte kun je nooit laten opvullen door een ander. Het is een te grote verantwoordelijkheid en bovendien nog eens onmogelijk ook.
Oprechte en toegewijde aandacht van jezelf voor jezelf. That will do the trick. Maar eerst afkicken van die verslaving en dat betekent voelen wat een junk voelt als hij/zij geen drugs meer neemt: de pijn en misere die men met drugs (mannen) probeerde op te vullen.
Eenvoudig gezegd: meestal zoeken we anderen om onze pijn te verdoezelen. Doen we met relaties, shoppen, roken, drinken, geef het beestje een naampje. Einde van het liedje is dat de pijn groter wordt en de hunkering naar meer dus ook.
Er zijn overigens groepen die met die relatieverslaving dealen. Ik zou er een op los googlen als je er echt vanaf wilt.
zondag 11 oktober 2009 om 19:18
Een zinnetje uit "When Harry met Sally" is me bijgebleven, nu al een jaar of 20 Zij zegt op een gegeven moment; "Ik don't miss him. I miss the idea of him".
Als we daar nou allemaal even serieus bij stil zouden staan, op momenten dat het nodig is, dan weet ik zeker dat slechts 1 op de zoveel erbij blijft dat het écht om díe persoon gaat. De rest zal toegeven dat het gaat om het plaatje, het (ideaal)beeld wat ze in hoofd hebben (gemaakt).
Als we daar nou allemaal even serieus bij stil zouden staan, op momenten dat het nodig is, dan weet ik zeker dat slechts 1 op de zoveel erbij blijft dat het écht om díe persoon gaat. De rest zal toegeven dat het gaat om het plaatje, het (ideaal)beeld wat ze in hoofd hebben (gemaakt).
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
maandag 12 oktober 2009 om 00:22
Sensy12, ik had het niet beter kunnen verwoorden.
Ikzelf kamp met precies dat probleem. Een gat in m'n hart, dat ik wilde opvullen met een partner. Gelukkig kwam ik daar op tijd achter deze keer (had daarvoor een relatie/huwelijk van 14 jaar) en heb ik 't na 8 mnd uitgemaakt. Zeer pijnlijk, was er letterlijk ziek van en nu nog mis ik hem en voel ik me naar. Je kunt het idd een soort afkicken noemen, maar heel langzaam worden die negatieve gevoelens minder. Eerst leren van mezelf te houden, dan komt de rest vanzelf.
Danayla, het is echt waar meid. Dus neem voorlopig de tijd voor jezelf, onderga voor nu even dat lege gevoel, maar tzt gaat het goedkomen. Daarvan ben ik overtuigd.
Ikzelf kamp met precies dat probleem. Een gat in m'n hart, dat ik wilde opvullen met een partner. Gelukkig kwam ik daar op tijd achter deze keer (had daarvoor een relatie/huwelijk van 14 jaar) en heb ik 't na 8 mnd uitgemaakt. Zeer pijnlijk, was er letterlijk ziek van en nu nog mis ik hem en voel ik me naar. Je kunt het idd een soort afkicken noemen, maar heel langzaam worden die negatieve gevoelens minder. Eerst leren van mezelf te houden, dan komt de rest vanzelf.
Danayla, het is echt waar meid. Dus neem voorlopig de tijd voor jezelf, onderga voor nu even dat lege gevoel, maar tzt gaat het goedkomen. Daarvan ben ik overtuigd.
maandag 12 oktober 2009 om 20:42
Robin Norwood - Women Who Love Too Much
http://www.amazon.com/Women-Who-Love-To ... 0671733419
- HET BOEK over relatieverslaving (uit de jaren 80, nog altijd relevant)......
Als Hij Maar Gelukkig Is
hier de NL versie website:
http://www.norwoodgroep.nl/
http://www.amazon.com/Women-Who-Love-To ... 0671733419
- HET BOEK over relatieverslaving (uit de jaren 80, nog altijd relevant)......
Als Hij Maar Gelukkig Is
hier de NL versie website:
http://www.norwoodgroep.nl/
maandag 12 oktober 2009 om 21:06
Heel herkenbaar allemaal. Ik heb iets soortgelijks bij Relaties gepost.
Ik kan erg lang bezig zijn met iemand, ook al is 't inderdaad "maar" een scharrel, iemand die jou zo weer vergeten is. Ik projecteer vanalles op die persoon en schrijf 'm alle eigenschappen toe die ik in iemand zoek en ben vervolgens blind voor z'n tekortkomingen. Waardoor ik niet sterk sta in 't contact en veel te veel pik.
Er van loskomen is moeilijk. Want vaak doet diegene je wel degelijk wat maar meestal zit ie zelf met een soortgelijk, maar dan omgekeerd probleem, dus i.p.v. te lage eigendunk te hoge eigendunk (en narcisme, ook vaak, waardoor hij 't weer nodig heeft dat jij aan 'm blijft plakken, voor z'n ego). Dat zijn althans mijn conclusies.
En nu stop ik hier voor vandaag anders raak ik nog forumverslaafd..........
Ik kan erg lang bezig zijn met iemand, ook al is 't inderdaad "maar" een scharrel, iemand die jou zo weer vergeten is. Ik projecteer vanalles op die persoon en schrijf 'm alle eigenschappen toe die ik in iemand zoek en ben vervolgens blind voor z'n tekortkomingen. Waardoor ik niet sterk sta in 't contact en veel te veel pik.
Er van loskomen is moeilijk. Want vaak doet diegene je wel degelijk wat maar meestal zit ie zelf met een soortgelijk, maar dan omgekeerd probleem, dus i.p.v. te lage eigendunk te hoge eigendunk (en narcisme, ook vaak, waardoor hij 't weer nodig heeft dat jij aan 'm blijft plakken, voor z'n ego). Dat zijn althans mijn conclusies.
En nu stop ik hier voor vandaag anders raak ik nog forumverslaafd..........
maandag 12 oktober 2009 om 21:40
Toch nog even:
Een verkapte relatieverslaving, daar komt 't bij mij op neer.
Wel bijna steeds single zijn maar er toch teveel mee bezig en als er iemand langskomt meteen vasthouden en niet meer loslaten, zoiets..
Wat leer ik veel op dit forum! Heb me dit nog niet eerder gerealiseerd en me nog niet zo bewust van geweest. Ook goed om te horen dat er meer zijn die er last van hebben ook al is het voor ieder natuurlijk niet zo fijn. Er zijn dus zelfs boeken over geschreven, ik ga eens kijken..
Een verkapte relatieverslaving, daar komt 't bij mij op neer.
Wel bijna steeds single zijn maar er toch teveel mee bezig en als er iemand langskomt meteen vasthouden en niet meer loslaten, zoiets..
Wat leer ik veel op dit forum! Heb me dit nog niet eerder gerealiseerd en me nog niet zo bewust van geweest. Ook goed om te horen dat er meer zijn die er last van hebben ook al is het voor ieder natuurlijk niet zo fijn. Er zijn dus zelfs boeken over geschreven, ik ga eens kijken..
dinsdag 13 oktober 2009 om 12:06
en narcisme, ook vaak, waardoor hij 't weer nodig heeft dat jij aan 'm blijft plakken, voor z'n ego
Yep! Twee laatste vriendjes hadden erg narcistische trekken!
Laatste ex blijft maar aan het mailen. Ik wordt er niet goed van. Raak er niet meer overstuur van, hoor, ik wil hem echt niet meer terug. Ergens blijf ik wel 'plakken' aan dat mailen. Dat zal toch wel een beetje 'drugs' zijn mbt mijn relatie.
Nog steeds blijf ik mijn best doen, in de mails, hem uit te leggen WAAROM ik niet verder ga met hem. Het lijkt wel alsof hij het niet hoort!!!!!! Hij negeert het gewoon en blijft maar doordrammen richting een herstart. En merk ik het weer...de energie stroomt gewoon uit me, alleen al door dat mailen. Ik heb nu maar echt super bot gereageerd. Het moet afgelopen zijn, ook dat mailen! Zucht... ik word moe van mijzelf!
Weer veel verhelderende inzichten erbij door jullie iig!
Thanxx
Yep! Twee laatste vriendjes hadden erg narcistische trekken!
Laatste ex blijft maar aan het mailen. Ik wordt er niet goed van. Raak er niet meer overstuur van, hoor, ik wil hem echt niet meer terug. Ergens blijf ik wel 'plakken' aan dat mailen. Dat zal toch wel een beetje 'drugs' zijn mbt mijn relatie.
Nog steeds blijf ik mijn best doen, in de mails, hem uit te leggen WAAROM ik niet verder ga met hem. Het lijkt wel alsof hij het niet hoort!!!!!! Hij negeert het gewoon en blijft maar doordrammen richting een herstart. En merk ik het weer...de energie stroomt gewoon uit me, alleen al door dat mailen. Ik heb nu maar echt super bot gereageerd. Het moet afgelopen zijn, ook dat mailen! Zucht... ik word moe van mijzelf!
Weer veel verhelderende inzichten erbij door jullie iig!
Thanxx
dinsdag 13 oktober 2009 om 15:14
zondag 18 oktober 2009 om 18:29
zondag 18 oktober 2009 om 19:19
Ik vind het monsterverbond te kort door de bocht. Een vrouw valt niet voor niets op een 'foute' man. Dat zou makkelijk zijn, leg de schuld bij de man, relatieverslaving opgelost! Nee, wat dat betreft gaat het boek van Norwood veel meer in op waarom vrouwen kiezen voor een foute relatie.
Just a little strenght in our hearts. Enough to heal.
woensdag 5 februari 2014 om 14:11
Hoi meiden,
Zelf heb ik ook in een destructieve relatie gezeten. Gelukkig ben ik in staat geweest uiteindelijk van hem af te komen. Mijn beste vriendin valt helaas van de ene vreselijke relatie in de andere. Hoe slecht ze haar ook behandelen, uiteindelijk zijn het de mannen die weggaan. Ze wordt hier vreselijk onzeker van en denkt dat ze de enige is. Omdat ik vind dat er te weinig over relatieverslaving wordt geschreven wil ik hier een blog over gaan schrijven. Zijn er vrouwen die hun verhaal met mij zouden willen delen? Om zo andere vrouwen te steunen? Dit kan uiteraard anoniem.
Mail naar marithiedema@gmail.com xxx
Zelf heb ik ook in een destructieve relatie gezeten. Gelukkig ben ik in staat geweest uiteindelijk van hem af te komen. Mijn beste vriendin valt helaas van de ene vreselijke relatie in de andere. Hoe slecht ze haar ook behandelen, uiteindelijk zijn het de mannen die weggaan. Ze wordt hier vreselijk onzeker van en denkt dat ze de enige is. Omdat ik vind dat er te weinig over relatieverslaving wordt geschreven wil ik hier een blog over gaan schrijven. Zijn er vrouwen die hun verhaal met mij zouden willen delen? Om zo andere vrouwen te steunen? Dit kan uiteraard anoniem.
Mail naar marithiedema@gmail.com xxx
woensdag 5 februari 2014 om 14:19
quote:Danayla schreef op 01 oktober 2009 @ 07:35:
Onderkennen is iig stap 1. Als je ziet dat je een probleem hebt met relaties/ mannen , dan kan je er iets aan doen. Mijn laatste ex vriendje had bindingsangst, was narcistisch, whatver. Hij had als levensdoel gemaakt het trainen van sportteams. Daar was hij naast een drukke werkweek bijna alle avonden mee bezig, en in t weekend wilde hij alle wedstrijden afkleppen. O ja, en daarnaast ook nog in de jeugdcommissie, scheidsrechteren en alle verjaardagen van jongens uit zijn teams afkleppen. Vaak ook nog van de ouders. Hahahahahaha.
Needless to say.... tijd voor mij, onze relatie, was er dus nauwelijks. en ALS hij al bij me was, dan was hij doodmoe van zijn drukke leven. Ietsje minderen met dat sportgedoe wilde hij absoluut niet!!!! Nou ja, een klein half jaar een relatie gehad met hem en nog een klein half jaar geknipperlicht.
Achteraf zegt hij 'Ik ben nooit verliefd op je geweest'. BAM! Gekke is wel dat hij tot op de dag van vandaag mij terug probeert te krijgen! Diverse malen al aangegeven dat dat echt niet meer gaat gebeuren, maar hij blijft 'lieve' mails sturen.
Wat voor mij al een stukje winst is... ik voel zo enorm duidelijk dat ik hem NIET terug wil! ( Dat is ook nog maar van de laatste week ofzo, hoor) En het voelt HEERLIJK om hem te mailen 'de volgende potentiele partner mag mij eerst eens bewijzen dat hij mijn liefde waard is!!!'
In de tussenliggende weken, toen het uit was en ik niets hoorde, ben ik heel hard aan de slag gegaan om mijn eigen leven met frissigheid in te blazen, zeg maar. Door een verhuizing in een buurt met allemaal oudjes, voelde ik me eenzaam. Ben dus druk bezig gegaan om wat nieuwe contacten te leggen, wat eigen hobby's te ontplooien. Denk dat dat ook ervoor heeft gezorgd, samen met de nieuwe inzichten, dat ik mijn ex vriendje nu kan weerstaan.
Luister niet naar wooden, kijk naar daden! In mijn geval zijn / waren zijn woorden soms schitterend, zijn daden verre van!
Hoi Danayla
Zelf heb ik ook in een destructieve relatie gezeten. Gelukkig ben ik in staat geweest uiteindelijk van hem af te komen. Mijn beste vriendin valt helaas van de ene vreselijke relatie in de andere. Hoe slecht ze haar ook behandelen, uiteindelijk zijn het de mannen die weggaan. Ze wordt hier vreselijk onzeker van en denkt dat ze de enige is. Omdat ik vind dat er te weinig over relatieverslaving wordt geschreven wil ik hier een blog over gaan schrijven. Zou jij jouw verhaal met mij willen delen? Om zo andere vrouwen te steunen? Dit kan uiteraard anoniem.
Mail naar marithiedema@gmail.com xxx
Onderkennen is iig stap 1. Als je ziet dat je een probleem hebt met relaties/ mannen , dan kan je er iets aan doen. Mijn laatste ex vriendje had bindingsangst, was narcistisch, whatver. Hij had als levensdoel gemaakt het trainen van sportteams. Daar was hij naast een drukke werkweek bijna alle avonden mee bezig, en in t weekend wilde hij alle wedstrijden afkleppen. O ja, en daarnaast ook nog in de jeugdcommissie, scheidsrechteren en alle verjaardagen van jongens uit zijn teams afkleppen. Vaak ook nog van de ouders. Hahahahahaha.
Needless to say.... tijd voor mij, onze relatie, was er dus nauwelijks. en ALS hij al bij me was, dan was hij doodmoe van zijn drukke leven. Ietsje minderen met dat sportgedoe wilde hij absoluut niet!!!! Nou ja, een klein half jaar een relatie gehad met hem en nog een klein half jaar geknipperlicht.
Achteraf zegt hij 'Ik ben nooit verliefd op je geweest'. BAM! Gekke is wel dat hij tot op de dag van vandaag mij terug probeert te krijgen! Diverse malen al aangegeven dat dat echt niet meer gaat gebeuren, maar hij blijft 'lieve' mails sturen.
Wat voor mij al een stukje winst is... ik voel zo enorm duidelijk dat ik hem NIET terug wil! ( Dat is ook nog maar van de laatste week ofzo, hoor) En het voelt HEERLIJK om hem te mailen 'de volgende potentiele partner mag mij eerst eens bewijzen dat hij mijn liefde waard is!!!'
In de tussenliggende weken, toen het uit was en ik niets hoorde, ben ik heel hard aan de slag gegaan om mijn eigen leven met frissigheid in te blazen, zeg maar. Door een verhuizing in een buurt met allemaal oudjes, voelde ik me eenzaam. Ben dus druk bezig gegaan om wat nieuwe contacten te leggen, wat eigen hobby's te ontplooien. Denk dat dat ook ervoor heeft gezorgd, samen met de nieuwe inzichten, dat ik mijn ex vriendje nu kan weerstaan.
Luister niet naar wooden, kijk naar daden! In mijn geval zijn / waren zijn woorden soms schitterend, zijn daden verre van!
Hoi Danayla
Zelf heb ik ook in een destructieve relatie gezeten. Gelukkig ben ik in staat geweest uiteindelijk van hem af te komen. Mijn beste vriendin valt helaas van de ene vreselijke relatie in de andere. Hoe slecht ze haar ook behandelen, uiteindelijk zijn het de mannen die weggaan. Ze wordt hier vreselijk onzeker van en denkt dat ze de enige is. Omdat ik vind dat er te weinig over relatieverslaving wordt geschreven wil ik hier een blog over gaan schrijven. Zou jij jouw verhaal met mij willen delen? Om zo andere vrouwen te steunen? Dit kan uiteraard anoniem.
Mail naar marithiedema@gmail.com xxx
woensdag 5 februari 2014 om 14:19
Ik was al bekend met het fenomeen relatieverslaving en had er zelfs een behandeling voor gehad
Echter vorige zomer kwam ik een leuke man tegen Alhoewel de alarmbellen al snel rinkelde ( nog niet klaar met ex, niet eerlijk geweest over zijn situatie) bleef ik in de relatie en verloor mezelf totaal Vele ruzies over oa ex later verbrak hij de relatie In de relatie vertoonde ik al tekenen van verslaving maar daarna helemaal Ik kon hem niet loslaten, voelde me bedrogen en gebruikt. Helemaal toen ik hoorde dat hij nu weer ( vriendschappelijk) contact met zijn ex heeft De hele relatie door ontkende hij dat hij nog niet over zijn ex was Dit was dus niet waar Ik bleef hem maar bellen en smsen Wilde antwoorden en verklaringen, steun en aandacht Ik was "alles " kwijt en hij had zijn ex weer
Nu sinds 2 dgn abstinent Geen contact meer gezocht en ook facebook vermeden, maar het is zo moeilijk.....
Ik ga wel naar Norwood groepen en andere 12 stappen groepen maar de craving is soms zo groot.....
Iemand tips?
Echter vorige zomer kwam ik een leuke man tegen Alhoewel de alarmbellen al snel rinkelde ( nog niet klaar met ex, niet eerlijk geweest over zijn situatie) bleef ik in de relatie en verloor mezelf totaal Vele ruzies over oa ex later verbrak hij de relatie In de relatie vertoonde ik al tekenen van verslaving maar daarna helemaal Ik kon hem niet loslaten, voelde me bedrogen en gebruikt. Helemaal toen ik hoorde dat hij nu weer ( vriendschappelijk) contact met zijn ex heeft De hele relatie door ontkende hij dat hij nog niet over zijn ex was Dit was dus niet waar Ik bleef hem maar bellen en smsen Wilde antwoorden en verklaringen, steun en aandacht Ik was "alles " kwijt en hij had zijn ex weer
Nu sinds 2 dgn abstinent Geen contact meer gezocht en ook facebook vermeden, maar het is zo moeilijk.....
Ik ga wel naar Norwood groepen en andere 12 stappen groepen maar de craving is soms zo groot.....
Iemand tips?
dinsdag 2 februari 2016 om 12:43
Ook voor mij klinkt het allemaal erg herkenbaar. Er dringt nu pas het besef door dat ik misschien wel last heb van een verslaving.
De jongen waarvoor ik viel, mijn eerste liefde, is inmiddels anderhalf jaar uit. Hoewel we nog een jaar lang een knipperlicht hebben gehad is het nu inmiddels een aantal maanden echt klaar. In het begin vast het voor mijn gevoel echt een normale relatie. Het was ontzettend intens en na een 4 maanden besefte ik dat ik zoveel om hem gaf dat ik niet meer zonder hem kon. Sinds dat moment ben ik me aan hem gaan vastklampen en anderhalf maand later was het uit
En ik denk nog steeds ieder moment van de dag aan hem. Heel herkenbaar dat je dingen goed voor hem gaat praten terwijl je weet dat bepaalde zaken niet goed zijn. En vooral ook dat ik smoesjes voor mijn eigen aanhankelijke gedrag ging verzinnen. Ik klamp me elke keer als hij terug in mijn leven is aan hem vast. En elke keer dat hij weer weg is dan beslis ik dat ik hem nooit meer terug wil en dus nee tegen hem ga zeggen de volgende keer. Echter is dit tot op de dag van vandaag nog niet gebeurd. Oftewel, zodra hij contact met me opneemt, sta ik klaar voor hem. Vooral omdat ik het fijn vind als hij in mijn leven is. Dat geeft me weer een goed gevoel.
Echter weet ik dat mijn gevoelens inmiddels niet meer normaal zijn. Soms raak ik zo gefrustreerd over het feit dat het uit is en tot op de dag van vandaag denk ik nog steeds dat het over een aantal jaren goed zal komen. hoewel ik eigenlijk ook wel weet dat we daarvoor te veel hebben meegemaakt. Het gevoel niet zonder te kunnen, hoewel je vaak ook wel kan bedenken dat je beter af bent zonder. Iemand anders dit gevoel ook?
Ik geloof trouwens niet dat dit alleen gebeurd bij foute mannen, mijn ex is namelijk geen foute man. Ik praat de keren dat hij me pijn heeft gedaan niet goed. Maar hij heeft wel altijd zijn best gedaan om er voor me te zijn op de momenten dat ik hem nodig had. Ik heb hem zelfs over deze gevoelens verteld en hij reageerde ontzettend begripvol. Dit deed hij niet als vriendje, maar als gewone vriend.
De jongen waarvoor ik viel, mijn eerste liefde, is inmiddels anderhalf jaar uit. Hoewel we nog een jaar lang een knipperlicht hebben gehad is het nu inmiddels een aantal maanden echt klaar. In het begin vast het voor mijn gevoel echt een normale relatie. Het was ontzettend intens en na een 4 maanden besefte ik dat ik zoveel om hem gaf dat ik niet meer zonder hem kon. Sinds dat moment ben ik me aan hem gaan vastklampen en anderhalf maand later was het uit
En ik denk nog steeds ieder moment van de dag aan hem. Heel herkenbaar dat je dingen goed voor hem gaat praten terwijl je weet dat bepaalde zaken niet goed zijn. En vooral ook dat ik smoesjes voor mijn eigen aanhankelijke gedrag ging verzinnen. Ik klamp me elke keer als hij terug in mijn leven is aan hem vast. En elke keer dat hij weer weg is dan beslis ik dat ik hem nooit meer terug wil en dus nee tegen hem ga zeggen de volgende keer. Echter is dit tot op de dag van vandaag nog niet gebeurd. Oftewel, zodra hij contact met me opneemt, sta ik klaar voor hem. Vooral omdat ik het fijn vind als hij in mijn leven is. Dat geeft me weer een goed gevoel.
Echter weet ik dat mijn gevoelens inmiddels niet meer normaal zijn. Soms raak ik zo gefrustreerd over het feit dat het uit is en tot op de dag van vandaag denk ik nog steeds dat het over een aantal jaren goed zal komen. hoewel ik eigenlijk ook wel weet dat we daarvoor te veel hebben meegemaakt. Het gevoel niet zonder te kunnen, hoewel je vaak ook wel kan bedenken dat je beter af bent zonder. Iemand anders dit gevoel ook?
Ik geloof trouwens niet dat dit alleen gebeurd bij foute mannen, mijn ex is namelijk geen foute man. Ik praat de keren dat hij me pijn heeft gedaan niet goed. Maar hij heeft wel altijd zijn best gedaan om er voor me te zijn op de momenten dat ik hem nodig had. Ik heb hem zelfs over deze gevoelens verteld en hij reageerde ontzettend begripvol. Dit deed hij niet als vriendje, maar als gewone vriend.
