Psyche
alle pijlers
ocps
donderdag 19 augustus 2010 om 16:01
Sinds een paar weken weet ik dat ik een obsessieve compulsieve persoonlijkheidstoornis (ocps) heb. Binnenkort ga ik starten met een intensieve therapie. Er is mij hierbij verteld dat het moeilijk zal zijn om mijn gedrag te veranderen, omdat het in mijn persoonlijkheid zit. Zijn er hier mensen die ook ocps hebben en al gestart zijn met hun therapie. Ik weet dat geen enkele persoon hetzelfde is, maar ik zou het fijn vinden om wat ervaringen van andere toe horen. Misschien geven deze mij weer wat meer moed
donderdag 19 augustus 2010 om 16:23
Ik heb het niet, dus geen ervaring.
Wel wil ik je een hart onder je riem geven en ik denk dat je niet zo moedeloos moet zijn dat het nooit meer goed komt. Ook een persoonlijkheidsstoornis is geen vaststaand feit en je kunt er heel wat aan (laten) sleutelen om het leven makkelijker te maken en er beter mee om te leren gaan. Het heeft zeker zin wat je gaat doen.
Wel wil ik je een hart onder je riem geven en ik denk dat je niet zo moedeloos moet zijn dat het nooit meer goed komt. Ook een persoonlijkheidsstoornis is geen vaststaand feit en je kunt er heel wat aan (laten) sleutelen om het leven makkelijker te maken en er beter mee om te leren gaan. Het heeft zeker zin wat je gaat doen.
donderdag 19 augustus 2010 om 16:32
Ik heb het ook niet, maar sluit me aan bij wintermuts. Als iets echt in je zit dan is het misschien moeilijk om het er uit te krijgen, maar je kunt er wel beter mee leren omgaan. En bedenk wel, erkenning en bewustzijn alleen zijn daarin al hele grote stappen, misschien zelfs wel de grootste en de moeilijkste stappen. Zonder dat je het misschien door hebt, ben je dus al een heel eind op weg!
maandag 23 augustus 2010 om 19:29
Hallo Roozzz,
Ik heb pasgeleden ook oa de diagnose OCPS gekregen (in combinatie met OCS en een gegeneraliseerde angststoornis). Ik ben nog aan het wachten op behandeling, ben nu de eerstwachtende op de wachtlijst, dus het kan ieder moment starten. Op dit moment sta ik daar dubbel in; ik hoop dat het me helpt, maar ik ben er ook angstig voor omdat ik dan dus dingen zal moeten loslaten en dat roept veel angst op.
Ik ben erg benieuwd naar jouw verhaal. Erg benieuwd of ik dingen herken. Ik weet niet of we elkaar hier ook een privebericht kunnen sturen en op die manier elkaars emailadressen uit kunnen wisselen ofzo? Zodat we wat persoonlijker met elkaar kunnen communiceren?
Ik heb pasgeleden ook oa de diagnose OCPS gekregen (in combinatie met OCS en een gegeneraliseerde angststoornis). Ik ben nog aan het wachten op behandeling, ben nu de eerstwachtende op de wachtlijst, dus het kan ieder moment starten. Op dit moment sta ik daar dubbel in; ik hoop dat het me helpt, maar ik ben er ook angstig voor omdat ik dan dus dingen zal moeten loslaten en dat roept veel angst op.
Ik ben erg benieuwd naar jouw verhaal. Erg benieuwd of ik dingen herken. Ik weet niet of we elkaar hier ook een privebericht kunnen sturen en op die manier elkaars emailadressen uit kunnen wisselen ofzo? Zodat we wat persoonlijker met elkaar kunnen communiceren?
maandag 23 augustus 2010 om 20:25
Hallo Mik,
Hé, eindelijk een reactie van iemand die in hetzelfde schuitje zit! Ik zou graag ervaringen met je willen uitwisselen. Ik start woensdag met de therapie. En ook ik ben er een beetje beng voor.
Ik heb je uitgenodigd als vriend. Ik heb geen idee of en hoe we dan priveberichten kunnen sturen. Misschien kan iemand ons het hier uitleggen.
Hé, eindelijk een reactie van iemand die in hetzelfde schuitje zit! Ik zou graag ervaringen met je willen uitwisselen. Ik start woensdag met de therapie. En ook ik ben er een beetje beng voor.
Ik heb je uitgenodigd als vriend. Ik heb geen idee of en hoe we dan priveberichten kunnen sturen. Misschien kan iemand ons het hier uitleggen.
maandag 23 augustus 2010 om 20:27
Ah, ik ben er. Ik zat al te hopen op een berichtje terug! Ik ga eens even kijken of het werkt nadat je me hebt toegevoegd als vriend. Leuk zo snel een reactie te krijgen. En wat goed dat je woensdag al begint! Ik heb nog gebeld vandaag of ze al weten wanneer ik kan beginnen, maar ze konden me enkel vertellen dat ik de eerstwachtende was.
maandag 23 augustus 2010 om 20:35
Ik heb even wat gezocht op de site en gevonden dat we elkaar wel priveberichten kunnen sturen als we vrienden zijn geworden via deze site. Maar volgens mij is dat nog niet helemaal goed gegaan. Ik heb jou in ieder geval ook geprobeerd uit te nodigen. Ik weet niet of dit bericht dus bij jou verschenen is? Ik heb namelijk van jou geen bericht gekregen.
dinsdag 31 augustus 2010 om 23:31
hallo,
Ik heb vanmiddag de diagnose ocps gekregen.
Ik loop al heel lang bij een psycholoog. Ze wilde me wat voorlezen en in alle kenmerken die ze noemde herkende ik me heel erg.
We waren al bezig om me bij een intensieve therapie te krijgen en nu we (eindelijk) lijken te weten wat er aan de hand is zal dat zeker door gaan. Heel eng!
Als jullie therapie hebben hoor ik graag hoe dat is. Ben heel erg benieuwd.
Heel veel succes ermee!
Ik heb vanmiddag de diagnose ocps gekregen.
Ik loop al heel lang bij een psycholoog. Ze wilde me wat voorlezen en in alle kenmerken die ze noemde herkende ik me heel erg.
We waren al bezig om me bij een intensieve therapie te krijgen en nu we (eindelijk) lijken te weten wat er aan de hand is zal dat zeker door gaan. Heel eng!
Als jullie therapie hebben hoor ik graag hoe dat is. Ben heel erg benieuwd.
Heel veel succes ermee!
woensdag 1 september 2010 om 07:59
Hallo Lovelover,
Kwam de diagnose bij jou ook zo hard aan? Eindelijk heeft het beestje een naampje. Of heb jij het anders ervaren?
Ik ben inmiddels van de schrik bekomen en gestart met schema therapie. Ik heb gisteren mijn belangrijkste valkuilen te horen gekregen en ga mij nu verdiepen in mijn belangrijkste valkuil. Vooral het graven in mijn verleden ervaar ik als zwaar.
Als je verder nog wat wilt weten, vraag je het maar!
Welke therapie ga jij krijgen?
Groetjes Roozz
Kwam de diagnose bij jou ook zo hard aan? Eindelijk heeft het beestje een naampje. Of heb jij het anders ervaren?
Ik ben inmiddels van de schrik bekomen en gestart met schema therapie. Ik heb gisteren mijn belangrijkste valkuilen te horen gekregen en ga mij nu verdiepen in mijn belangrijkste valkuil. Vooral het graven in mijn verleden ervaar ik als zwaar.
Als je verder nog wat wilt weten, vraag je het maar!
Welke therapie ga jij krijgen?
Groetjes Roozz
woensdag 15 september 2010 om 14:48
Ik loop ook al langer in de geestelijke gezondheidzorg, en is een zwaar vermoeden dat ik naast mijn angststoornissen ook ocps heb(gaat binnenkort uitgezocht worden).
Voor persoonlijkheidsporblematiek heb ik nog nooit therapie gehad en kan me daar eigenlijk ook weinig bij voorstellen.
Hoe bevalt de therapie bij jullie? Hebben jullie het idee dat jullie er wat aan hebben of jezelf minder in de weg zitten?
Succes allemaal!
Voor persoonlijkheidsporblematiek heb ik nog nooit therapie gehad en kan me daar eigenlijk ook weinig bij voorstellen.
Hoe bevalt de therapie bij jullie? Hebben jullie het idee dat jullie er wat aan hebben of jezelf minder in de weg zitten?
Succes allemaal!
woensdag 15 september 2010 om 14:57
sorry dat ik nu pas reageer. dacht dat je wel een mailtje zou krijgen ofzo als er een reactie op je post kwam dus wist niet dat jullie al gereageerd hadden.
Vond de diagnose ook hard aankomen. Was al zo lang op zoek naar wat er nou was en nu weet ik het, ongeveer.
Ik heb nu nog gewoon psychotherapie. Ben bezig om naar een deeltijd behandeling te gaan.
Daarvoor ben ik mijn levensverhaal aan het schrijven. Damn dat is zwaar. Je komt zoveel uit je verleden tegen...
Vond de diagnose ook hard aankomen. Was al zo lang op zoek naar wat er nou was en nu weet ik het, ongeveer.
Ik heb nu nog gewoon psychotherapie. Ben bezig om naar een deeltijd behandeling te gaan.
Daarvoor ben ik mijn levensverhaal aan het schrijven. Damn dat is zwaar. Je komt zoveel uit je verleden tegen...
donderdag 16 september 2010 om 15:44
Doordat ik een privebericht kreeg van Fiebeltje die mij toe wou voegen als vriend, zie ik pas dat er nog diverse reactie's zijn geweest.
Bij mij was de diagnose ook erg hard aangekomen. Ik heb net afgelopen week mijn eerste behandelsessie (zoals ze het noemen) gehad. Een gesprek van driekwartier waarbij ik vooral te horen kreeg hoe het begin van mijn behandeling erut gaat zien en ik ook diverse opdrachten voor thuis mee kreeg.
Ze willen beginnen met het aanpakken van mijn zogenaamde dwanghandelingen. Na hier thuis op mijn gemak over na te hebben gedacht en aan de slag te zijn gegaan met de opdrachten, loop ik hier erg tegenaan.
Ik begin steeds meer het gevoel te krijgen dat dit niet gaat werken bij mij. Het is erg gericht op OCS ipv OCPS. Mensen die 80 keer het gas controleren, 50 keer hun handen wassen etc. Maar bij mij is het toch echt anders! Ik ben extreem perfecionistisch. In dusdanige vorm dat ik over werkelijk alles wat ik doe (en dan met name thuis) nadenk hoe ik dit doe, het erg voorzichtig, gecontroleerd en altijd op exact maar dan ook exact dezelfde wijze doe.
Bij mij was de diagnose ook erg hard aangekomen. Ik heb net afgelopen week mijn eerste behandelsessie (zoals ze het noemen) gehad. Een gesprek van driekwartier waarbij ik vooral te horen kreeg hoe het begin van mijn behandeling erut gaat zien en ik ook diverse opdrachten voor thuis mee kreeg.
Ze willen beginnen met het aanpakken van mijn zogenaamde dwanghandelingen. Na hier thuis op mijn gemak over na te hebben gedacht en aan de slag te zijn gegaan met de opdrachten, loop ik hier erg tegenaan.
Ik begin steeds meer het gevoel te krijgen dat dit niet gaat werken bij mij. Het is erg gericht op OCS ipv OCPS. Mensen die 80 keer het gas controleren, 50 keer hun handen wassen etc. Maar bij mij is het toch echt anders! Ik ben extreem perfecionistisch. In dusdanige vorm dat ik over werkelijk alles wat ik doe (en dan met name thuis) nadenk hoe ik dit doe, het erg voorzichtig, gecontroleerd en altijd op exact maar dan ook exact dezelfde wijze doe.
maandag 27 september 2010 om 23:38
Wat vervelend dat je het gevoel hebt dat het niet op OCPS is gericht maar op OCS. Toch zijn handelingen altijd het zelfde uitvoeren ook dwanghandelingen.
Als je echt denkt dat ze zich op het verkeerde richten kun je dat altijd aangeven lijkt mij. Het is immers jouw behandeling. Snap wel dat dat moeilijk is om aan te geven.
Heb je individuele therapie of krijg je ook groepstherapie?
Ik krijg hopelijk binnen een paar weken mijn intakegesprek bij en deeltijdkliniek. En dan zal ik zien wat mijn behandeling gaat worden, erg spannend.
Als je echt denkt dat ze zich op het verkeerde richten kun je dat altijd aangeven lijkt mij. Het is immers jouw behandeling. Snap wel dat dat moeilijk is om aan te geven.
Heb je individuele therapie of krijg je ook groepstherapie?
Ik krijg hopelijk binnen een paar weken mijn intakegesprek bij en deeltijdkliniek. En dan zal ik zien wat mijn behandeling gaat worden, erg spannend.
maandag 18 oktober 2010 om 13:30
Bij mij is 1,5 half jaar geleden ook ocps vastgesteld. Ik heb een half jaar lang wekelijks therapie gehad en kan er inmiddels aardig mee omgaan. Zolang ik niet doorsla is ocps zelfs mijn grootste vriend geworden, ipv van mijn vijand.
Laat je nooit wijsmaken dat je, je persoonlijkheid moet veranderen. De scherpe kantjes moeten eraf, zodat het woordje 'te' overal voor verdwijnt. Bijvoorbeeld, perfectionistisch zijn heeft ook zijn goede kanten, alleen als je er last van krijgt ben je te perfectionistisch en dat 'te' moet er dus af. Hoe? Door jezelf te veranderen. Je moet dit zelf doen, er is niemand die dit voor je kan doen, alleen kunnen anderen je wel 'handvaten' geven om dit te doen.
Mijn hele therapie bestond uit het verwerven van zelfkennis. Hoe of wat doe en denk ik? Waarom? Welk gevoel krijg ik hierbij? Welke gevoelens roept het op als ik het anders doe? Wat heb ik ermee bereikt? Welke meerwaarde heeft het gehad? Vragen die in het begin nauwelijks of niet te beantwoorden zijn, maar langzaam aan gaat dit beter en nog iedere dag stel ik mezelf deze vragen. Wat ook erg hulpzaam is, is er voor uitkomen tegen familie, vrienden, collega's, etc. Zij kunnen je helpen met het ontwikkelen van je zelfinzicht, maar je moet er dan wel voor open staan dat ze je er mee confronteren. Ik heb het in eerste instantie alleen verteld aan mijn beste vrienden (een relatie heb ik niet, dus vandaar alleen vrienden) en pas later aan andere mensen in mijn omgeving. Iedereen reageerde begripvol toen ik het vertelde en waren blij dat ik hulp kreeg.
De moeilijkste periodes waren het graven in het verleden en de confrontatie met het manipuleren. Mijn beste vriendin confronteerde mij hiermee en ik was woest van binnen. Zo was ik niet (dacht ik), totdat ze allerlei voorbeelden ging opsommen en ik tot de conclusie kwam dat het wel degelijk zo was. Jarenlang heb ik mijn familie, vrienden en kennissen gemanipuleerd en dat doet even erg veel pijn. De mensen waar ik het meeste van hield, bezodemieterde ik gewoon om maar mijn ding te kunnen doen en het zo te hebben als ik wilde dat iets ging. Ik was zo bang dat ze niks meer met mij te maken willen hebben, maar het tegendeel bleek.
Voor mij was dit het grootste omslagpunt. Vanaf dit moment ging het alleen maar beter. Vandaag de dag ben ik nog steeds erg perfectionistisch, heb nog steeds mijn vaste rituelen en irriteer me als anderen iets anders doen, dan ik het zou doen. Maar het woordje 'te' is er overal vanaf en ik heb er nu in mijn dagelijkse leven geen last meer van. Alleen grenzen bewaken is nog iets waar ik heel erg op moet letten en waar vrienden mij nog steeds op moeten attenderen.
Blijf positief. Het zal niet altijd even makelijk zijn, maar achteraf ben je zo blij dat je erin geïnvesteerd hebt.
Succes !!!
Laat je nooit wijsmaken dat je, je persoonlijkheid moet veranderen. De scherpe kantjes moeten eraf, zodat het woordje 'te' overal voor verdwijnt. Bijvoorbeeld, perfectionistisch zijn heeft ook zijn goede kanten, alleen als je er last van krijgt ben je te perfectionistisch en dat 'te' moet er dus af. Hoe? Door jezelf te veranderen. Je moet dit zelf doen, er is niemand die dit voor je kan doen, alleen kunnen anderen je wel 'handvaten' geven om dit te doen.
Mijn hele therapie bestond uit het verwerven van zelfkennis. Hoe of wat doe en denk ik? Waarom? Welk gevoel krijg ik hierbij? Welke gevoelens roept het op als ik het anders doe? Wat heb ik ermee bereikt? Welke meerwaarde heeft het gehad? Vragen die in het begin nauwelijks of niet te beantwoorden zijn, maar langzaam aan gaat dit beter en nog iedere dag stel ik mezelf deze vragen. Wat ook erg hulpzaam is, is er voor uitkomen tegen familie, vrienden, collega's, etc. Zij kunnen je helpen met het ontwikkelen van je zelfinzicht, maar je moet er dan wel voor open staan dat ze je er mee confronteren. Ik heb het in eerste instantie alleen verteld aan mijn beste vrienden (een relatie heb ik niet, dus vandaar alleen vrienden) en pas later aan andere mensen in mijn omgeving. Iedereen reageerde begripvol toen ik het vertelde en waren blij dat ik hulp kreeg.
De moeilijkste periodes waren het graven in het verleden en de confrontatie met het manipuleren. Mijn beste vriendin confronteerde mij hiermee en ik was woest van binnen. Zo was ik niet (dacht ik), totdat ze allerlei voorbeelden ging opsommen en ik tot de conclusie kwam dat het wel degelijk zo was. Jarenlang heb ik mijn familie, vrienden en kennissen gemanipuleerd en dat doet even erg veel pijn. De mensen waar ik het meeste van hield, bezodemieterde ik gewoon om maar mijn ding te kunnen doen en het zo te hebben als ik wilde dat iets ging. Ik was zo bang dat ze niks meer met mij te maken willen hebben, maar het tegendeel bleek.
Voor mij was dit het grootste omslagpunt. Vanaf dit moment ging het alleen maar beter. Vandaag de dag ben ik nog steeds erg perfectionistisch, heb nog steeds mijn vaste rituelen en irriteer me als anderen iets anders doen, dan ik het zou doen. Maar het woordje 'te' is er overal vanaf en ik heb er nu in mijn dagelijkse leven geen last meer van. Alleen grenzen bewaken is nog iets waar ik heel erg op moet letten en waar vrienden mij nog steeds op moeten attenderen.
Blijf positief. Het zal niet altijd even makelijk zijn, maar achteraf ben je zo blij dat je erin geïnvesteerd hebt.
Succes !!!
zondag 24 oktober 2010 om 15:35
Wat jammer toch dat je geen mail ofzo krijgt als er nieuwe reactie's zijn geplaatst in het forum. Waardoor ik ze dus nu pas weer lees.
Ik ben inmiddels gestopt met de therapie die ik gestart was. Zoals ik eerder al schreef; het was helemaal gericht op dwanghandelingen en eigenlijk in het geheel niet op specifiek OCPS. Daarnaast ging de hele therapie in geen enkel opzicht over mij. Ik heb me zelfs niet echt voor mogen stellen. Het ging enkel over het niet meer perfectionistisch mogen doen van allerlei dingen en het invullen van schema's hiervoor. Wie, wat, hoe en waarom maakte verder niet uit. Dat was niet noodzakelijk voor de therapie (aldus mijn therapeute...). Toen ik drie sessie's had gehad en steeds heftig gefrustreerd was, besloot ik ermee te stoppen. Nog een afsluitend gesprek gehad en ze gaven aan mij niet verder te kunnen helpen omdat zij alleen maar op deze manier werkten. Inmiddels heb ik me elders aangemeld en word ik morgen als het goed is gebeld wanneer ik mijn intake krijg. Helaas zal er echter waarschijnlijk wel weer een wachttijd zijn. Schiet lekker op zo, niet! Inmiddels al een half jaar geleden begonnen met het zoeken van hulp (wat al een hele stap op zich was) en nu dus nog steeds niets verder gekomen.
Lovelover,
Heb jij inmiddels je intake gehad? En? Hoe was dat? En hoe gaat je therapie eruit zien?
Anoniem284,
Bedankt voor je uitgebreide verhaal en wat fijn dat jouw therapie resultaat heeft gehad en dat je je er goed bij voelt hoe het nu met je gaat.
Ik wil zeker ook niet mijn hele persoonlijkheid kwijtraken, want ik kan moeilijk ineens een slordervos worden ofzo. Dat past niet bij me en dat wil ik ook niet.'
Maar ik wil beslist makkelijker worden dan dat ik nu ben. Want dit is echt moeilijk leefbaar, zowel voor mezelf, als voor mijn omgeving.
Ik ben inmiddels gestopt met de therapie die ik gestart was. Zoals ik eerder al schreef; het was helemaal gericht op dwanghandelingen en eigenlijk in het geheel niet op specifiek OCPS. Daarnaast ging de hele therapie in geen enkel opzicht over mij. Ik heb me zelfs niet echt voor mogen stellen. Het ging enkel over het niet meer perfectionistisch mogen doen van allerlei dingen en het invullen van schema's hiervoor. Wie, wat, hoe en waarom maakte verder niet uit. Dat was niet noodzakelijk voor de therapie (aldus mijn therapeute...). Toen ik drie sessie's had gehad en steeds heftig gefrustreerd was, besloot ik ermee te stoppen. Nog een afsluitend gesprek gehad en ze gaven aan mij niet verder te kunnen helpen omdat zij alleen maar op deze manier werkten. Inmiddels heb ik me elders aangemeld en word ik morgen als het goed is gebeld wanneer ik mijn intake krijg. Helaas zal er echter waarschijnlijk wel weer een wachttijd zijn. Schiet lekker op zo, niet! Inmiddels al een half jaar geleden begonnen met het zoeken van hulp (wat al een hele stap op zich was) en nu dus nog steeds niets verder gekomen.
Lovelover,
Heb jij inmiddels je intake gehad? En? Hoe was dat? En hoe gaat je therapie eruit zien?
Anoniem284,
Bedankt voor je uitgebreide verhaal en wat fijn dat jouw therapie resultaat heeft gehad en dat je je er goed bij voelt hoe het nu met je gaat.
Ik wil zeker ook niet mijn hele persoonlijkheid kwijtraken, want ik kan moeilijk ineens een slordervos worden ofzo. Dat past niet bij me en dat wil ik ook niet.'
Maar ik wil beslist makkelijker worden dan dat ik nu ben. Want dit is echt moeilijk leefbaar, zowel voor mezelf, als voor mijn omgeving.
zaterdag 2 april 2011 om 12:20
Hee mensen die in hetzelfde schuitje zitten als mij,
Is dit Forum nog in gebruik? Ik hoop het in ieder geval van wel!
Ik heb een paar van jullie aangemeld en omdat ik nog geen idee heb hoe het werkt kan het zijn dat je misschien een paar uitnodigingen hebt gekregen. Sorry daarvoor..
Ik heb in ieder geval ook de diagnose gekregen voor OCPS.
Ik loop al verschillende jaren bij de GGZ. Het begon met Hypochondrie en dat heeft zich ontwikkeld tot nu dus OCPS.
Ik vind het hartstikke fijn als ik met jullie zou kunnen praten daarover omdat jullie dan ook daadwerkelijk weten waar ik het over heb en de mensen in mijn omgeving die het niet hebben, het toch erg lastig vinden om te begrijpen.
Ik hoop reactie te ontvangen:)
Liefs Anke
Is dit Forum nog in gebruik? Ik hoop het in ieder geval van wel!
Ik heb een paar van jullie aangemeld en omdat ik nog geen idee heb hoe het werkt kan het zijn dat je misschien een paar uitnodigingen hebt gekregen. Sorry daarvoor..
Ik heb in ieder geval ook de diagnose gekregen voor OCPS.
Ik loop al verschillende jaren bij de GGZ. Het begon met Hypochondrie en dat heeft zich ontwikkeld tot nu dus OCPS.
Ik vind het hartstikke fijn als ik met jullie zou kunnen praten daarover omdat jullie dan ook daadwerkelijk weten waar ik het over heb en de mensen in mijn omgeving die het niet hebben, het toch erg lastig vinden om te begrijpen.
Ik hoop reactie te ontvangen:)
Liefs Anke
zaterdag 2 april 2011 om 12:23
Ik heb altijd gehoord dat er geen therapie is voor OCPS? Wel voor OCD. Kan je me vertellen wat je precies gaat doen? Ik herken (heel) veel van mezelf in het OCPS profiel, maar ik laat me heel bewust niet testen of onderzoeken. Ik heb er namelijk geen problemen mee en kan er prima mee leven. Daarbij speelt het een rol dat er geen behandeling voor is. Maar die krijg jij dus wel?
