Overig
alle pijlers
Schoonmoeder
zaterdag 7 mei 2011 om 10:55
zaterdag 7 mei 2011 om 10:57
Het komt op mij een beetje doorgedraaid over, waar het gaat om die arts, maar ik zie een vrouw voor me met een heel groot gezin die ook nooit aan zichzelf is toegekomen en daar nu een beetje in doorslaat. Ik zou dat haar niet persoonlijk kwalijk nemen. Niet iedereen heeft de sociale vaardigheden om alles op rolletjes te laten verlopen. Het had misschien leuk geweest als zij haar nieuwe vriend had voorgesteld, maar je weet hoe dat gaat met verliefdheid, dan bestaat de wereld gewoon even niet meer.
Ik zou gewoon naar die verjaardag gaan en positief blijven. Ik kan me voorstellen dat het allemaal wat verwarrend overkomt, maar zij heeft waarschijnlijk nooit haar hart ergens kunnen luchten en dat komt er nu allemaal in één keer uit en daar kunnen natuurlijk dingen bij zitten die niet als leuk ervaren worden, maar ik zou de moeite nemen om het ook eens van de andere kant te bekijken en hoe haar leven geweest moet zijn met het opvoeden van 8 kinderen. Ik zou het niet kunnen, ik vond één al een hele klus en heeft al mijn tijd en energie opgevreten, dus met 8 ben je helemaal niets anders meer dan moeder. Je schoonmoeder is aan het ontdekken, laat haar en wees niet zo hardvochtig.
Ik zou gewoon naar die verjaardag gaan en positief blijven. Ik kan me voorstellen dat het allemaal wat verwarrend overkomt, maar zij heeft waarschijnlijk nooit haar hart ergens kunnen luchten en dat komt er nu allemaal in één keer uit en daar kunnen natuurlijk dingen bij zitten die niet als leuk ervaren worden, maar ik zou de moeite nemen om het ook eens van de andere kant te bekijken en hoe haar leven geweest moet zijn met het opvoeden van 8 kinderen. Ik zou het niet kunnen, ik vond één al een hele klus en heeft al mijn tijd en energie opgevreten, dus met 8 ben je helemaal niets anders meer dan moeder. Je schoonmoeder is aan het ontdekken, laat haar en wees niet zo hardvochtig.
zaterdag 7 mei 2011 om 10:58
Zo dat is geen makkelijke situatie voor jou en je vriend..
Zeker als je via hyves erachter komt dat er een nieuwe man in het spel is lijkt me dat een raar gevoel. Vooral omdat ze zo vreselijk graag een nieuwe relatie wilde.
Ik wil echt niet rottig overkomen (allesbehalve juist) maar het klinkt alsof je schoonmoeder op zn minst even de weg kwijt is/was als ik het verhaal over haar (ex) arts lees.
Ik zou me behoorlijke zorgen om haar maken..
Ik vind het erg moeilijk om je advies te geven omdat ik zelf iets vergelijkbaars mee maak met mijn vader. Ik robeer er voor hem te zijn, maar het kost me bergen ernergie en er komt nooit iets treug. Als hij me nodig heeft staat hij op de stoep, maar als ik hem nodig heb is hij nergens te bekennen.
Ik beredeneer altijd zo: het is mijn vader, ik heb er maar 1 dus ik probeer en voor hem te zijn. Maar zwaar is het zeker,
Nu ik een kindje heb twijfel ik ook over zijn rol als opa. Hij heeft mijn zoontje van 5 maanden al 4 maanden niet gezien, soms twijfel ik of het wel een goed idee is om hem als opa in het leven van mijn zoontje te laten aangezien hij vaak maandenlang onbereikbaar is, dit kan straks voor veel teeurstellingen in het leven van die kleine zorgen..
Ik zou naar de verjjaardag gaan als je het gevoel hebt dat je ook wilt gaan, moeilijk hoor! sterkte voor jou en je vriend!
Zeker als je via hyves erachter komt dat er een nieuwe man in het spel is lijkt me dat een raar gevoel. Vooral omdat ze zo vreselijk graag een nieuwe relatie wilde.
Ik wil echt niet rottig overkomen (allesbehalve juist) maar het klinkt alsof je schoonmoeder op zn minst even de weg kwijt is/was als ik het verhaal over haar (ex) arts lees.
Ik zou me behoorlijke zorgen om haar maken..
Ik vind het erg moeilijk om je advies te geven omdat ik zelf iets vergelijkbaars mee maak met mijn vader. Ik robeer er voor hem te zijn, maar het kost me bergen ernergie en er komt nooit iets treug. Als hij me nodig heeft staat hij op de stoep, maar als ik hem nodig heb is hij nergens te bekennen.
Ik beredeneer altijd zo: het is mijn vader, ik heb er maar 1 dus ik probeer en voor hem te zijn. Maar zwaar is het zeker,
Nu ik een kindje heb twijfel ik ook over zijn rol als opa. Hij heeft mijn zoontje van 5 maanden al 4 maanden niet gezien, soms twijfel ik of het wel een goed idee is om hem als opa in het leven van mijn zoontje te laten aangezien hij vaak maandenlang onbereikbaar is, dit kan straks voor veel teeurstellingen in het leven van die kleine zorgen..
Ik zou naar de verjjaardag gaan als je het gevoel hebt dat je ook wilt gaan, moeilijk hoor! sterkte voor jou en je vriend!
zaterdag 7 mei 2011 om 10:58
Wat is er mis met contact verbreken? Zij doet jouw vriend keer op keer pijn.
Je moeder krijg je cadeau. Daar kun je niets aan doen. Maar in de mate van contact kun je wel degelijk iets doen. Als je vriend haar liever (tijdelijk) niet meer ziet, zou ik me daar bij neerleggen. Soms zijn moeders namelijk echt niet leuk en wordt je er alleen maar beter van als je ze niet meer ziet.
Je moeder krijg je cadeau. Daar kun je niets aan doen. Maar in de mate van contact kun je wel degelijk iets doen. Als je vriend haar liever (tijdelijk) niet meer ziet, zou ik me daar bij neerleggen. Soms zijn moeders namelijk echt niet leuk en wordt je er alleen maar beter van als je ze niet meer ziet.
zaterdag 7 mei 2011 om 11:18
Opzich is er niks mis met contact verbreken (mijn vriend zegt dat hij ook geen contact meer met haar wil, maar als ik net tegen hem zeg dat ze mij heeft gesmst over die verjaardag legt hij het bij mij neer.. dus misschien wil hij toch wel heen ..), maar zoals ik al zei je hebt 1 moeder. Ik heb zelf al jaren weinig contact met mijn vader en ik weet hoeveel pijn dat soms kan doen, al is hij nu natuurlijk een stuk ouder en wijzer dan ik in die tijd was...
Cateautje wat jij zegt daar kan ik me ook wel in vinden .. alleen kan je het (is mijn mening) niet maken om te zeggen dat je eigenlijk geen kinderen had gewild tegen mijn vriend. Dat is toch pijnlijk ? Daarnaast verteld ze altijd in geuren en kleuren wat ze heeft uitgespookt met haar scharrels.. dat proberen we dan de kop wel in te drukken, maar dat heeft ze niet echt in de gaten.
@noodles.. lastig he ! Ik snap je twijfel helemaal, zeker als er zo'n kleintje in het spel is .. voor jou ook veel sterkte gewenst meis !
Cateautje wat jij zegt daar kan ik me ook wel in vinden .. alleen kan je het (is mijn mening) niet maken om te zeggen dat je eigenlijk geen kinderen had gewild tegen mijn vriend. Dat is toch pijnlijk ? Daarnaast verteld ze altijd in geuren en kleuren wat ze heeft uitgespookt met haar scharrels.. dat proberen we dan de kop wel in te drukken, maar dat heeft ze niet echt in de gaten.
@noodles.. lastig he ! Ik snap je twijfel helemaal, zeker als er zo'n kleintje in het spel is .. voor jou ook veel sterkte gewenst meis !
zaterdag 7 mei 2011 om 11:21
quote:Cateautje schreef op 07 mei 2011 @ 10:57:
Het komt op mij een beetje doorgedraaid over, waar het gaat om die arts, maar ik zie een vrouw voor me met een heel groot gezin die ook nooit aan zichzelf is toegekomen en daar nu een beetje in doorslaat. Ik zou dat haar niet persoonlijk kwalijk nemen. Niet iedereen heeft de sociale vaardigheden om alles op rolletjes te laten verlopen. Het had misschien leuk geweest als zij haar nieuwe vriend had voorgesteld, maar je weet hoe dat gaat met verliefdheid, dan bestaat de wereld gewoon even niet meer.
Ik zou gewoon naar die verjaardag gaan en positief blijven. Ik kan me voorstellen dat het allemaal wat verwarrend overkomt, maar zij heeft waarschijnlijk nooit haar hart ergens kunnen luchten en dat komt er nu allemaal in één keer uit en daar kunnen natuurlijk dingen bij zitten die niet als leuk ervaren worden, maar ik zou de moeite nemen om het ook eens van de andere kant te bekijken en hoe haar leven geweest moet zijn met het opvoeden van 8 kinderen. Ik zou het niet kunnen, ik vond één al een hele klus en heeft al mijn tijd en energie opgevreten, dus met 8 ben je helemaal niets anders meer dan moeder. Je schoonmoeder is aan het ontdekken, laat haar en wees niet zo hardvochtig.Dit idee heb ik dus ook. Wie weet is ze idd niet met de man van haar dromen getrouwd en wilde ze helemaal geen (acht) kinderen, maar in die tijd moest je. En je vriend heeft het over gebrek aan aandacht, dat lijkt me niet raar als je een van de acht bent! Cut her some slack. Het klinkt alsof ze nu eindelijk tijd heeft om het leven te leven dat ze wilde leven - en dat kan je niemand kwalijk nemen toch?
Het komt op mij een beetje doorgedraaid over, waar het gaat om die arts, maar ik zie een vrouw voor me met een heel groot gezin die ook nooit aan zichzelf is toegekomen en daar nu een beetje in doorslaat. Ik zou dat haar niet persoonlijk kwalijk nemen. Niet iedereen heeft de sociale vaardigheden om alles op rolletjes te laten verlopen. Het had misschien leuk geweest als zij haar nieuwe vriend had voorgesteld, maar je weet hoe dat gaat met verliefdheid, dan bestaat de wereld gewoon even niet meer.
Ik zou gewoon naar die verjaardag gaan en positief blijven. Ik kan me voorstellen dat het allemaal wat verwarrend overkomt, maar zij heeft waarschijnlijk nooit haar hart ergens kunnen luchten en dat komt er nu allemaal in één keer uit en daar kunnen natuurlijk dingen bij zitten die niet als leuk ervaren worden, maar ik zou de moeite nemen om het ook eens van de andere kant te bekijken en hoe haar leven geweest moet zijn met het opvoeden van 8 kinderen. Ik zou het niet kunnen, ik vond één al een hele klus en heeft al mijn tijd en energie opgevreten, dus met 8 ben je helemaal niets anders meer dan moeder. Je schoonmoeder is aan het ontdekken, laat haar en wees niet zo hardvochtig.Dit idee heb ik dus ook. Wie weet is ze idd niet met de man van haar dromen getrouwd en wilde ze helemaal geen (acht) kinderen, maar in die tijd moest je. En je vriend heeft het over gebrek aan aandacht, dat lijkt me niet raar als je een van de acht bent! Cut her some slack. Het klinkt alsof ze nu eindelijk tijd heeft om het leven te leven dat ze wilde leven - en dat kan je niemand kwalijk nemen toch?
zaterdag 7 mei 2011 om 11:23
quote:SummerDee schreef op 07 mei 2011 @ 11:18:
Opzich is er niks mis met contact verbreken (mijn vriend zegt dat hij ook geen contact meer met haar wil, maar als ik net tegen hem zeg dat ze mij heeft gesmst over die verjaardag legt hij het bij mij neer.. dus misschien wil hij toch wel heen ..), maar zoals ik al zei je hebt 1 moeder. Ik heb zelf al jaren weinig contact met mijn vader en ik weet hoeveel pijn dat soms kan doen, al is hij nu natuurlijk een stuk ouder en wijzer dan ik in die tijd was...
Cateautje wat jij zegt daar kan ik me ook wel in vinden .. alleen kan je het (is mijn mening) niet maken om te zeggen dat je eigenlijk geen kinderen had gewild tegen mijn vriend. Dat is toch pijnlijk ? Dat klopt, dat is niet fijn om te horen, maar wat als het nou de harde werkelijkheid is? En dat ze nu het gevoel heeft dat ze daar eindelijk eens iets over kan zeggen? In dat geval kan je het ook eens omdraaien en denken 'wat rot voor je dat je dat eigenlijk helemaal niet wilde en dat er dan ook nog acht kwamen. Wat moet jouw leven moeilijk zijn geweest'. Dan oordeel je misschien iets minder hard.
Opzich is er niks mis met contact verbreken (mijn vriend zegt dat hij ook geen contact meer met haar wil, maar als ik net tegen hem zeg dat ze mij heeft gesmst over die verjaardag legt hij het bij mij neer.. dus misschien wil hij toch wel heen ..), maar zoals ik al zei je hebt 1 moeder. Ik heb zelf al jaren weinig contact met mijn vader en ik weet hoeveel pijn dat soms kan doen, al is hij nu natuurlijk een stuk ouder en wijzer dan ik in die tijd was...
Cateautje wat jij zegt daar kan ik me ook wel in vinden .. alleen kan je het (is mijn mening) niet maken om te zeggen dat je eigenlijk geen kinderen had gewild tegen mijn vriend. Dat is toch pijnlijk ? Dat klopt, dat is niet fijn om te horen, maar wat als het nou de harde werkelijkheid is? En dat ze nu het gevoel heeft dat ze daar eindelijk eens iets over kan zeggen? In dat geval kan je het ook eens omdraaien en denken 'wat rot voor je dat je dat eigenlijk helemaal niet wilde en dat er dan ook nog acht kwamen. Wat moet jouw leven moeilijk zijn geweest'. Dan oordeel je misschien iets minder hard.
zaterdag 7 mei 2011 om 11:24
zaterdag 7 mei 2011 om 11:25
quote:stukje_cake schreef op 07 mei 2011 @ 11:24:
To, hoe oud is je schoonmoeder eigenlijk?
Ik heb nl het idee dat jullie zelf rond mijn leeftijd zijn (27) en tenzij vriend de jongste is, is schoonmoeder toch nog niet zo gigantisch oud dat ze uit de tijd komt waar je minimaal 6 kinderen moest hebben?Hoe oud of jong ze ook is, daar kunnen wij toch helemaal niet over oordelen, hoe haar situatie was?
To, hoe oud is je schoonmoeder eigenlijk?
Ik heb nl het idee dat jullie zelf rond mijn leeftijd zijn (27) en tenzij vriend de jongste is, is schoonmoeder toch nog niet zo gigantisch oud dat ze uit de tijd komt waar je minimaal 6 kinderen moest hebben?Hoe oud of jong ze ook is, daar kunnen wij toch helemaal niet over oordelen, hoe haar situatie was?
zaterdag 7 mei 2011 om 11:31
quote:noodles schreef op 07 mei 2011 @ 10:58:
Zo dat is geen makkelijke situatie voor jou en je vriend..
Zeker als je via hyves erachter komt dat er een nieuwe man in het spel is lijkt me dat een raar gevoel. Vooral omdat ze zo vreselijk graag een nieuwe relatie wilde.
Ik wil echt niet rottig overkomen (allesbehalve juist) maar het klinkt alsof je schoonmoeder op zn minst even de weg kwijt is/was als ik het verhaal over haar (ex) arts lees.
Ik zou me behoorlijke zorgen om haar maken..
Ik vind het erg moeilijk om je advies te geven omdat ik zelf iets vergelijkbaars mee maak met mijn vader. Ik robeer er voor hem te zijn, maar het kost me bergen ernergie en er komt nooit iets treug. Als hij me nodig heeft staat hij op de stoep, maar als ik hem nodig heb is hij nergens te bekennen.
Ik beredeneer altijd zo: het is mijn vader, ik heb er maar 1 dus ik probeer en voor hem te zijn. Maar zwaar is het zeker,
Nu ik een kindje heb twijfel ik ook over zijn rol als opa. Hij heeft mijn zoontje van 5 maanden al 4 maanden niet gezien, soms twijfel ik of het wel een goed idee is om hem als opa in het leven van mijn zoontje te laten aangezien hij vaak maandenlang onbereikbaar is, dit kan straks voor veel teeurstellingen in het leven van die kleine zorgen..
Ik zou naar de verjjaardag gaan als je het gevoel hebt dat je ook wilt gaan, moeilijk hoor! sterkte voor jou en je vriend!
Zo dat is geen makkelijke situatie voor jou en je vriend..
Zeker als je via hyves erachter komt dat er een nieuwe man in het spel is lijkt me dat een raar gevoel. Vooral omdat ze zo vreselijk graag een nieuwe relatie wilde.
Ik wil echt niet rottig overkomen (allesbehalve juist) maar het klinkt alsof je schoonmoeder op zn minst even de weg kwijt is/was als ik het verhaal over haar (ex) arts lees.
Ik zou me behoorlijke zorgen om haar maken..
Ik vind het erg moeilijk om je advies te geven omdat ik zelf iets vergelijkbaars mee maak met mijn vader. Ik robeer er voor hem te zijn, maar het kost me bergen ernergie en er komt nooit iets treug. Als hij me nodig heeft staat hij op de stoep, maar als ik hem nodig heb is hij nergens te bekennen.
Ik beredeneer altijd zo: het is mijn vader, ik heb er maar 1 dus ik probeer en voor hem te zijn. Maar zwaar is het zeker,
Nu ik een kindje heb twijfel ik ook over zijn rol als opa. Hij heeft mijn zoontje van 5 maanden al 4 maanden niet gezien, soms twijfel ik of het wel een goed idee is om hem als opa in het leven van mijn zoontje te laten aangezien hij vaak maandenlang onbereikbaar is, dit kan straks voor veel teeurstellingen in het leven van die kleine zorgen..
Ik zou naar de verjjaardag gaan als je het gevoel hebt dat je ook wilt gaan, moeilijk hoor! sterkte voor jou en je vriend!
zaterdag 7 mei 2011 om 11:32
quote:Cateautje schreef op 07 mei 2011 @ 10:57:
Het komt op mij een beetje doorgedraaid over, waar het gaat om die arts, maar ik zie een vrouw voor me met een heel groot gezin die ook nooit aan zichzelf is toegekomen en daar nu een beetje in doorslaat. Ik zou dat haar niet persoonlijk kwalijk nemen. Niet iedereen heeft de sociale vaardigheden om alles op rolletjes te laten verlopen. Het had misschien leuk geweest als zij haar nieuwe vriend had voorgesteld, maar je weet hoe dat gaat met verliefdheid, dan bestaat de wereld gewoon even niet meer.
Ik zou gewoon naar die verjaardag gaan en positief blijven. Ik kan me voorstellen dat het allemaal wat verwarrend overkomt, maar zij heeft waarschijnlijk nooit haar hart ergens kunnen luchten en dat komt er nu allemaal in één keer uit en daar kunnen natuurlijk dingen bij zitten die niet als leuk ervaren worden, maar ik zou de moeite nemen om het ook eens van de andere kant te bekijken en hoe haar leven geweest moet zijn met het opvoeden van 8 kinderen. Ik zou het niet kunnen, ik vond één al een hele klus en heeft al mijn tijd en energie opgevreten, dus met 8 ben je helemaal niets anders meer dan moeder. Je schoonmoeder is aan het ontdekken, laat haar en wees niet zo hardvochtig.Eens.
Het komt op mij een beetje doorgedraaid over, waar het gaat om die arts, maar ik zie een vrouw voor me met een heel groot gezin die ook nooit aan zichzelf is toegekomen en daar nu een beetje in doorslaat. Ik zou dat haar niet persoonlijk kwalijk nemen. Niet iedereen heeft de sociale vaardigheden om alles op rolletjes te laten verlopen. Het had misschien leuk geweest als zij haar nieuwe vriend had voorgesteld, maar je weet hoe dat gaat met verliefdheid, dan bestaat de wereld gewoon even niet meer.
Ik zou gewoon naar die verjaardag gaan en positief blijven. Ik kan me voorstellen dat het allemaal wat verwarrend overkomt, maar zij heeft waarschijnlijk nooit haar hart ergens kunnen luchten en dat komt er nu allemaal in één keer uit en daar kunnen natuurlijk dingen bij zitten die niet als leuk ervaren worden, maar ik zou de moeite nemen om het ook eens van de andere kant te bekijken en hoe haar leven geweest moet zijn met het opvoeden van 8 kinderen. Ik zou het niet kunnen, ik vond één al een hele klus en heeft al mijn tijd en energie opgevreten, dus met 8 ben je helemaal niets anders meer dan moeder. Je schoonmoeder is aan het ontdekken, laat haar en wees niet zo hardvochtig.Eens.
zaterdag 7 mei 2011 om 11:33
Dank je SummerDee!
Komt wel goed, gelukkig is de familie van mijn vriend heel anders, dus heeft kleintje straks genoeg a's en oma's waar hij wél op kan bouwen..
Ik vertelde het verhaal deels omdat ik las over jullie (toekomstige) kinderwens..
Ik vind het ook een beetje raar van je schoonmoeder om in geuren en kleuren over haar scharrels te vertellen, daar zitten jullie (en je vriend al helemaal) toch niet op te wachten!?
En ik snap het est als je schoonmoder jaren in een relatie heeft gezeten waar ze ongelukkig in was, dat ze nu uit de bres springt, maar ik vind dat ze haar kinderen wel de details zou moeten besparen. Ok de opmerking dat ze nooit kinderen had gewild met haar ex erg pijnlijk voor je vriend en zijn broers en zussen..
Komt wel goed, gelukkig is de familie van mijn vriend heel anders, dus heeft kleintje straks genoeg a's en oma's waar hij wél op kan bouwen..
Ik vertelde het verhaal deels omdat ik las over jullie (toekomstige) kinderwens..
Ik vind het ook een beetje raar van je schoonmoeder om in geuren en kleuren over haar scharrels te vertellen, daar zitten jullie (en je vriend al helemaal) toch niet op te wachten!?
En ik snap het est als je schoonmoder jaren in een relatie heeft gezeten waar ze ongelukkig in was, dat ze nu uit de bres springt, maar ik vind dat ze haar kinderen wel de details zou moeten besparen. Ok de opmerking dat ze nooit kinderen had gewild met haar ex erg pijnlijk voor je vriend en zijn broers en zussen..
zaterdag 7 mei 2011 om 11:38
quote:SummerDee schreef op 07 mei 2011 @ 11:18:
Opzich is er niks mis met contact verbreken (mijn vriend zegt dat hij ook geen contact meer met haar wil, maar als ik net tegen hem zeg dat ze mij heeft gesmst over die verjaardag legt hij het bij mij neer.. dus misschien wil hij toch wel heen ..), maar zoals ik al zei je hebt 1 moeder. Ik heb zelf al jaren weinig contact met mijn vader en ik weet hoeveel pijn dat soms kan doen, al is hij nu natuurlijk een stuk ouder en wijzer dan ik in die tijd was...
Cateautje wat jij zegt daar kan ik me ook wel in vinden .. alleen kan je het (is mijn mening) niet maken om te zeggen dat je eigenlijk geen kinderen had gewild tegen mijn vriend. Dat is toch pijnlijk ? Daarnaast verteld ze altijd in geuren en kleuren wat ze heeft uitgespookt met haar scharrels.. dat proberen we dan de kop wel in te drukken, maar dat heeft ze niet echt in de gaten.
@noodles.. lastig he ! Ik snap je twijfel helemaal, zeker als er zo'n kleintje in het spel is .. voor jou ook veel sterkte gewenst meis ! Ja, als mijn moeder het achteraf had geweten was ze helemaal niet aan kinderen begonnen, het komt heel hard over, maar als het de kale waarheid is, dan zit er niets anders op dan dat te accepteren. Je schoonmoeder heeft in ieder geval niet haar gezin in de steek gelaten en heeft altijd netjes voor haar kinderen gezorgd. Er zijn er genoeg hoor, die een opgroeiend gezin verlaten voor wat meer vrijheid, maar jouw schoonmoeder heeft haar taak afgemaakt.
Opzich is er niks mis met contact verbreken (mijn vriend zegt dat hij ook geen contact meer met haar wil, maar als ik net tegen hem zeg dat ze mij heeft gesmst over die verjaardag legt hij het bij mij neer.. dus misschien wil hij toch wel heen ..), maar zoals ik al zei je hebt 1 moeder. Ik heb zelf al jaren weinig contact met mijn vader en ik weet hoeveel pijn dat soms kan doen, al is hij nu natuurlijk een stuk ouder en wijzer dan ik in die tijd was...
Cateautje wat jij zegt daar kan ik me ook wel in vinden .. alleen kan je het (is mijn mening) niet maken om te zeggen dat je eigenlijk geen kinderen had gewild tegen mijn vriend. Dat is toch pijnlijk ? Daarnaast verteld ze altijd in geuren en kleuren wat ze heeft uitgespookt met haar scharrels.. dat proberen we dan de kop wel in te drukken, maar dat heeft ze niet echt in de gaten.
@noodles.. lastig he ! Ik snap je twijfel helemaal, zeker als er zo'n kleintje in het spel is .. voor jou ook veel sterkte gewenst meis ! Ja, als mijn moeder het achteraf had geweten was ze helemaal niet aan kinderen begonnen, het komt heel hard over, maar als het de kale waarheid is, dan zit er niets anders op dan dat te accepteren. Je schoonmoeder heeft in ieder geval niet haar gezin in de steek gelaten en heeft altijd netjes voor haar kinderen gezorgd. Er zijn er genoeg hoor, die een opgroeiend gezin verlaten voor wat meer vrijheid, maar jouw schoonmoeder heeft haar taak afgemaakt.
zaterdag 7 mei 2011 om 11:39
@emaille: ik ben het niet met je eens. Als je voor je gevoel eindelijk kan zeggen dat je helemaal geen kinderen wilde, dan doe je dat maar tegen je partner, vrienden of weet ik veel wie. Niet tegen je kinderen.
Mijn vader heeft het jaren geleden ook eens gezegd en ik ben het nooit vergeten, en als ik er aan denk voel ik me altijd een beetje ongewenst. Ik neem het het kwalijk dat hij mij met die informatie heeft opgezadeld. Kan je je voorstellen dat je tegen je eigen kind zegt: eigenlijk wilde ik jou helemaal niet? Dat doet pijn hoor! En op dat soort momenten ben ik helemaal niet voor openheid. Niet mijn probleem, niet mijn probleeem van maken.
Mijn vader heeft het jaren geleden ook eens gezegd en ik ben het nooit vergeten, en als ik er aan denk voel ik me altijd een beetje ongewenst. Ik neem het het kwalijk dat hij mij met die informatie heeft opgezadeld. Kan je je voorstellen dat je tegen je eigen kind zegt: eigenlijk wilde ik jou helemaal niet? Dat doet pijn hoor! En op dat soort momenten ben ik helemaal niet voor openheid. Niet mijn probleem, niet mijn probleeem van maken.
zaterdag 7 mei 2011 om 11:40
quote:emaille schreef op 07 mei 2011 @ 11:23:
[...]
Dat klopt, dat is niet fijn om te horen, maar wat als het nou de harde werkelijkheid is? En dat ze nu het gevoel heeft dat ze daar eindelijk eens iets over kan zeggen? In dat geval kan je het ook eens omdraaien en denken 'wat rot voor je dat je dat eigenlijk helemaal niet wilde en dat er dan ook nog acht kwamen. Wat moet jouw leven moeilijk zijn geweest'. Dan oordeel je misschien iets minder hard.
Ik vind niet dat je dit op je kinderen af kan schuiven. Als er iemand in de wereld is die er niks aan kan doen dat een vrouw zwanger wordt dan is dat wel het kindje dat uit die zwangerschap geboren wordt.
Ik vind het echt ver gaan om tegen je kinderen te zeggen dat je liever niet had gewild dat ze geboren waren. Als mijn ouders dit tegen mij zouden zeggen zou me dat ontzettend veel pijn doen. Die gevoelens bespreken ze maar met elkaar of met vrienden of zussen/broers maar als het zo zou zijn dat zij vinden dat ik er liever niet geweest was dan hoef ik dat niet van ze te horen.
TO, je vriend zal dit zelf moeten beslissen. Jij kan hier niet tussen gaan staan. De band tussen kinderen en ouders breek je niet gemakkelijk. Als je vriend dat al wil doen (als!!) dan moet hij die keuze zelf maken.
[...]
Dat klopt, dat is niet fijn om te horen, maar wat als het nou de harde werkelijkheid is? En dat ze nu het gevoel heeft dat ze daar eindelijk eens iets over kan zeggen? In dat geval kan je het ook eens omdraaien en denken 'wat rot voor je dat je dat eigenlijk helemaal niet wilde en dat er dan ook nog acht kwamen. Wat moet jouw leven moeilijk zijn geweest'. Dan oordeel je misschien iets minder hard.
Ik vind niet dat je dit op je kinderen af kan schuiven. Als er iemand in de wereld is die er niks aan kan doen dat een vrouw zwanger wordt dan is dat wel het kindje dat uit die zwangerschap geboren wordt.
Ik vind het echt ver gaan om tegen je kinderen te zeggen dat je liever niet had gewild dat ze geboren waren. Als mijn ouders dit tegen mij zouden zeggen zou me dat ontzettend veel pijn doen. Die gevoelens bespreken ze maar met elkaar of met vrienden of zussen/broers maar als het zo zou zijn dat zij vinden dat ik er liever niet geweest was dan hoef ik dat niet van ze te horen.
TO, je vriend zal dit zelf moeten beslissen. Jij kan hier niet tussen gaan staan. De band tussen kinderen en ouders breek je niet gemakkelijk. Als je vriend dat al wil doen (als!!) dan moet hij die keuze zelf maken.
zaterdag 7 mei 2011 om 11:44
quote:emaille schreef op 07 mei 2011 @ 11:25:
[...]
Hoe oud of jong ze ook is, daar kunnen wij toch helemaal niet over oordelen, hoe haar situatie was?
Nee, maar vroeg het me gewoon af. Mag dat tegenwoordig niet meer?
En je kunt iemands situatie er niet aan afleiden, maar wel de gemiddelde generatie en hoe het gemiddelde leefde. En rond die tijd moesten de meeste mensen niet meer per se een hele schare kinderen baren.
To, mijn moeder heeft ongeveer dezelfde leeftijd en heeft ook zo'n soort periode gehad. Erg moeilijk. Hier werd het wel wat beter, maar nog heeft ze een blinde vlek van egoïsme over die tijd. En ze heeft ook zo'n vlek over onze kindertijd. Ze ziet gewoon niet in wat ze 'verkeerd' heeft gedaan en die dingen zijn haar ook niet aan het verstand te peuteren.
T contact staat op een laag pitje, ze heeft mijn dochter van 6 maand nog maar 3 keer gezien (toen dochter 1 maand was, met sinterklaas en met de verjaardag van neefje) en voor die tijd zagen we haar hooguit 2 keer per jaar. Meer dan genoeg vind ik zelf.
[...]
Hoe oud of jong ze ook is, daar kunnen wij toch helemaal niet over oordelen, hoe haar situatie was?
Nee, maar vroeg het me gewoon af. Mag dat tegenwoordig niet meer?
En je kunt iemands situatie er niet aan afleiden, maar wel de gemiddelde generatie en hoe het gemiddelde leefde. En rond die tijd moesten de meeste mensen niet meer per se een hele schare kinderen baren.
To, mijn moeder heeft ongeveer dezelfde leeftijd en heeft ook zo'n soort periode gehad. Erg moeilijk. Hier werd het wel wat beter, maar nog heeft ze een blinde vlek van egoïsme over die tijd. En ze heeft ook zo'n vlek over onze kindertijd. Ze ziet gewoon niet in wat ze 'verkeerd' heeft gedaan en die dingen zijn haar ook niet aan het verstand te peuteren.
T contact staat op een laag pitje, ze heeft mijn dochter van 6 maand nog maar 3 keer gezien (toen dochter 1 maand was, met sinterklaas en met de verjaardag van neefje) en voor die tijd zagen we haar hooguit 2 keer per jaar. Meer dan genoeg vind ik zelf.
zaterdag 7 mei 2011 om 11:45
Precies Kaetje! En Cateautje, klinkt alsof jij helemaal in de steek bent gelaten door je moeder? Of interpreteer ik dat verkeerd?
Ook al volbreng je als moeder je taken, dat maakt je nog geen goede moeder. En mag je als kind je daar toch best rot over voelen? Ik had geen leuke jeugd, maar wel eten, een bed, kleding er werd voor me gezorgd, maar betekent dat dab dat je niet 'zeuren' mag? Ik vind van wel hoor! Ook in je volwassen leven kun je hier namelijk nog tegenaan lopen!
Ook al volbreng je als moeder je taken, dat maakt je nog geen goede moeder. En mag je als kind je daar toch best rot over voelen? Ik had geen leuke jeugd, maar wel eten, een bed, kleding er werd voor me gezorgd, maar betekent dat dab dat je niet 'zeuren' mag? Ik vind van wel hoor! Ook in je volwassen leven kun je hier namelijk nog tegenaan lopen!
zaterdag 7 mei 2011 om 11:46
quote:Cateautje schreef op 07 mei 2011 @ 11:38:
[...]
maar jouw schoonmoeder heeft haar taak afgemaakt.
Hier ben ik het niet helemaal mee eens.. Ja ze is gebleven tot haar kinderen volwassen waren, maar je bent en blijft moeder, ook als je jongste kind 18 geworden is.
Ik ben het er wél mee eens dat ze nu in principe mag doen met haar leven wat ze wilt (dat mag iedereen natuurlijk)..
Maar om nou tegen je eigen kinderen te zeggen dat je eigenlijk nooit kinderen gewild had, ik vind dat niet zo chique..
[...]
maar jouw schoonmoeder heeft haar taak afgemaakt.
Hier ben ik het niet helemaal mee eens.. Ja ze is gebleven tot haar kinderen volwassen waren, maar je bent en blijft moeder, ook als je jongste kind 18 geworden is.
Ik ben het er wél mee eens dat ze nu in principe mag doen met haar leven wat ze wilt (dat mag iedereen natuurlijk)..
Maar om nou tegen je eigen kinderen te zeggen dat je eigenlijk nooit kinderen gewild had, ik vind dat niet zo chique..