Overig
alle pijlers
Het Kasteel
dinsdag 28 december 2010 om 09:02
Jonkvrouwen! Wees welkom!
http://textile-collection.nl/weblog/fot ... de%207.jpg
Pas de jurk, laat de ouwe stomen, kies een kamer en kom daarna lekker naar de salon voor een hapje en een drankje.
Hier de sluiproute naar het oude onderkomen...
zaterdag 20 augustus 2011 om 15:50
~gooit was en koffers in een hoek~
Haalloooooo, ik ben weer terug. Terug van de meest heerlijke vakantie ooit. Goddelijk, verrukkelijk, volmaakt. Ik weet niet wat het fijnst was. Alles was zo ontzettend fijn. Het zonnige, stralende weer. Het uitzicht over drie verschillende dallen vanuit de tuin bij ons Franse huisje (zeg maar huis). De omheinde tuin van een half voetbalveld groot waar Mops iedere dag op sprinkhaanjacht ging. De dutjes in de hangmat. De zomersproetjes op de neus van Mops. De door de zon gebleekte goudbruine krullen van Kleine Nas. De stralende glimoogjes van alles wat ik liefheb, groot en klein. De koude nachten die ieder lid van ons gezin heilzaam lieten slapen. De sterrenhemel met meteorietenregen, in de armen van mijn geliefde. De zelfgeplukte bossen bloemen die ik kreeg van de liefste kidnjes van de wereld. Mopsey die naast me in bed kruipt en slaperig uiterst tevreden dicht tegen me aan kruipt, met haar armen stevig om me heen. Kleine Nas die aan komt rennen en zich in mijn armen stort, en verzucht; "Mijn Mimsey!". De wandelingen, waarbij Mops telkens als eerste boven is (wat is ze sterk!). Het roosteren van marshmellows boven een zelfgestookt vuurtje. Watergevechten, net zo lang tot we alle vier doorweekt en slap van het lachen in het gras vallen. Kindjes spelend in een zwembadje. Mopsey die onder water durft te zwemmen. Brananas die zijn ongeboren dochter voor de eerste keer voelt en sindsdien iedere avond in slaap valt met zijn hand beschermend op mijn buik. De liefde.. oh, de liefde. Kleine Nas die tijdens een wandeling zijn handje in de mijne laat glijden. Oude vakantiebekenden die we opzochten en die me jubelend in de armen namen, zodat ik me veilig en thuis voel. Geen avond hoeven koken/afwassen, omdat Brananas vond dat ik "al hard genoeg werkte". Iedere avond voorlezen uit Mathilda, met drie paar ogen vol spanning op me gericht. Kinderen die de hele dag spelen in de branding, en 's avonds ruiken naar zand, zout, en zonnebrandcreme. De knuffelsessies. Mops die steeds de slappe lach had om de streken van een totaal ontspannen Brananas. Iedere ochtend 8 km heen en 8 km terug naar de dichtsbijzijnde bakker, en toch iedere dag vers stokbrood (met dank aan Brananas en Mops-in-pyjama).
Mensen, mensen, wat een heerlijkheid.
Twee weken geen internet, zelfs nauwelijks telefonisch bereik, alleen elkaar. En dat was genoeg. Genoeg om intens gelukkig van te worden.
Haalloooooo, ik ben weer terug. Terug van de meest heerlijke vakantie ooit. Goddelijk, verrukkelijk, volmaakt. Ik weet niet wat het fijnst was. Alles was zo ontzettend fijn. Het zonnige, stralende weer. Het uitzicht over drie verschillende dallen vanuit de tuin bij ons Franse huisje (zeg maar huis). De omheinde tuin van een half voetbalveld groot waar Mops iedere dag op sprinkhaanjacht ging. De dutjes in de hangmat. De zomersproetjes op de neus van Mops. De door de zon gebleekte goudbruine krullen van Kleine Nas. De stralende glimoogjes van alles wat ik liefheb, groot en klein. De koude nachten die ieder lid van ons gezin heilzaam lieten slapen. De sterrenhemel met meteorietenregen, in de armen van mijn geliefde. De zelfgeplukte bossen bloemen die ik kreeg van de liefste kidnjes van de wereld. Mopsey die naast me in bed kruipt en slaperig uiterst tevreden dicht tegen me aan kruipt, met haar armen stevig om me heen. Kleine Nas die aan komt rennen en zich in mijn armen stort, en verzucht; "Mijn Mimsey!". De wandelingen, waarbij Mops telkens als eerste boven is (wat is ze sterk!). Het roosteren van marshmellows boven een zelfgestookt vuurtje. Watergevechten, net zo lang tot we alle vier doorweekt en slap van het lachen in het gras vallen. Kindjes spelend in een zwembadje. Mopsey die onder water durft te zwemmen. Brananas die zijn ongeboren dochter voor de eerste keer voelt en sindsdien iedere avond in slaap valt met zijn hand beschermend op mijn buik. De liefde.. oh, de liefde. Kleine Nas die tijdens een wandeling zijn handje in de mijne laat glijden. Oude vakantiebekenden die we opzochten en die me jubelend in de armen namen, zodat ik me veilig en thuis voel. Geen avond hoeven koken/afwassen, omdat Brananas vond dat ik "al hard genoeg werkte". Iedere avond voorlezen uit Mathilda, met drie paar ogen vol spanning op me gericht. Kinderen die de hele dag spelen in de branding, en 's avonds ruiken naar zand, zout, en zonnebrandcreme. De knuffelsessies. Mops die steeds de slappe lach had om de streken van een totaal ontspannen Brananas. Iedere ochtend 8 km heen en 8 km terug naar de dichtsbijzijnde bakker, en toch iedere dag vers stokbrood (met dank aan Brananas en Mops-in-pyjama).
Mensen, mensen, wat een heerlijkheid.
Twee weken geen internet, zelfs nauwelijks telefonisch bereik, alleen elkaar. En dat was genoeg. Genoeg om intens gelukkig van te worden.
Wat wilde ik nou toch typen?
maandag 22 augustus 2011 om 09:15
Dank je, lieve Suup. Eerlijk is eerlijk; ik heb het nodig.
Vandaag valt me zwaar, misschien juist omdat ik zo'n bofkont ben. Gisteren overviel me de gedachten dat als er een wonder zou gebeuren, een echt wonder, en Hero zou ineens voor de deur staan... dan zou hij niet eens in mijn huidige leven passen. Er is teveel gebeurd, teveel op komst. En die gedachte, hoe zinloos ook, deed toch pijn! Mijn mooie Hero, die niet meer in mijn leven past. En tegelijkertijd zou ik mijn huidige leven ook zo verdomd graag (ook) met hem willen delen, met allebei mijn Liefdes. Zou ik hun beider handen op mijn buik willen voelen, me in allebei hun armen willen storten.
Ik zou willen weten hoe Hero over alles denkt, mijn wijze, wijze, Hero. Zou hij blij zijn, voor mij? "Natuurlijk", zou het logische antwoord zijn, maar ik weet het niet. In tegenstelling tot wat je vaak in films ziet, in die zwaar geromantiseerde films waar de dood zacht is en de achtergebleven partner nog urenlang in een gedeelde, innige omhelzing snotvrije tranen snikt tegen de schouder van de overledene, in dat soort films zegt de stervende persoon 9 van de 10 keer; "Word gelukkig, vind iemand die goed voor je is en wordt gelukkig. Blijf niet om mij treuren, maar vind de liefde!", of iets anders zwijmelerigs in die trant. Hero niet. Hero heeft ooit iets over mijn leven na zijn dood gezegd, en dat klonk meer als; "Het idee dat jij ooit in bed zult liggen met een andere kerel dan ik maakt me misselijk en ziek van jaloezie, daar ga ik dus mooi niet over nadenken". Ik dacht daar ook niet over na, ik werd net zo misselijk bij het idee, maar toch is het gebeurd. Ik ben gaan houden van een andere man. En hoe! Maar op dagen als dit, op dagen waarbij ik op de klok kijk en denk; "Nu vier jaar geleden waste ik hem, waste ik de Nacht van de Hel van hem af en voelde ik zijn warme, welkome lijf kouder en afwijzender worden", op dit soort dagen, mis ik hem zo erg dat ik er pijn in mijn hart van heb. Kan ik niet anders dan huilen, samen met mijn Schone Ouders.
Vandaag is de Dag van de Oneerlijkheid. Zo'n mooi mens, hij had moeten blijven leven!
Vandaag valt me zwaar, misschien juist omdat ik zo'n bofkont ben. Gisteren overviel me de gedachten dat als er een wonder zou gebeuren, een echt wonder, en Hero zou ineens voor de deur staan... dan zou hij niet eens in mijn huidige leven passen. Er is teveel gebeurd, teveel op komst. En die gedachte, hoe zinloos ook, deed toch pijn! Mijn mooie Hero, die niet meer in mijn leven past. En tegelijkertijd zou ik mijn huidige leven ook zo verdomd graag (ook) met hem willen delen, met allebei mijn Liefdes. Zou ik hun beider handen op mijn buik willen voelen, me in allebei hun armen willen storten.
Ik zou willen weten hoe Hero over alles denkt, mijn wijze, wijze, Hero. Zou hij blij zijn, voor mij? "Natuurlijk", zou het logische antwoord zijn, maar ik weet het niet. In tegenstelling tot wat je vaak in films ziet, in die zwaar geromantiseerde films waar de dood zacht is en de achtergebleven partner nog urenlang in een gedeelde, innige omhelzing snotvrije tranen snikt tegen de schouder van de overledene, in dat soort films zegt de stervende persoon 9 van de 10 keer; "Word gelukkig, vind iemand die goed voor je is en wordt gelukkig. Blijf niet om mij treuren, maar vind de liefde!", of iets anders zwijmelerigs in die trant. Hero niet. Hero heeft ooit iets over mijn leven na zijn dood gezegd, en dat klonk meer als; "Het idee dat jij ooit in bed zult liggen met een andere kerel dan ik maakt me misselijk en ziek van jaloezie, daar ga ik dus mooi niet over nadenken". Ik dacht daar ook niet over na, ik werd net zo misselijk bij het idee, maar toch is het gebeurd. Ik ben gaan houden van een andere man. En hoe! Maar op dagen als dit, op dagen waarbij ik op de klok kijk en denk; "Nu vier jaar geleden waste ik hem, waste ik de Nacht van de Hel van hem af en voelde ik zijn warme, welkome lijf kouder en afwijzender worden", op dit soort dagen, mis ik hem zo erg dat ik er pijn in mijn hart van heb. Kan ik niet anders dan huilen, samen met mijn Schone Ouders.
Vandaag is de Dag van de Oneerlijkheid. Zo'n mooi mens, hij had moeten blijven leven!
Wat wilde ik nou toch typen?
maandag 22 augustus 2011 om 09:27
Ach lieve lieve Mims.
Zoals ik het zie.
Ze zijn er alletwee. Niet fysiek. Maar Hero zit in jouw hart en daarom zal hij altijd bij je zijn. En als hij vanaf zijn ster naar jou kijkt, zal hij blij voor je zijn. Ook al zou hij het liefste fysiek bij je zijn geweest. Dat kan niet, dus zit hij in eerste instantie ziek van jaloezie op zijn ster, maar ziet hij wel dat jij nog steeds in zijn hart zit (ik bedoelde eigenlijk dat hij nog steeds in jouw hart zit) en dat je uit zo'n slechte en verdrietige situatie het beste maakt. Met Brananas, Mops, kleine nas en straks minimims. Niet in plaats van, maar ook. En daarom is hij blij voor jou, daar ben ik van overtuigd.
Zoen!
Zoals ik het zie.
Ze zijn er alletwee. Niet fysiek. Maar Hero zit in jouw hart en daarom zal hij altijd bij je zijn. En als hij vanaf zijn ster naar jou kijkt, zal hij blij voor je zijn. Ook al zou hij het liefste fysiek bij je zijn geweest. Dat kan niet, dus zit hij in eerste instantie ziek van jaloezie op zijn ster, maar ziet hij wel dat jij nog steeds in zijn hart zit (ik bedoelde eigenlijk dat hij nog steeds in jouw hart zit) en dat je uit zo'n slechte en verdrietige situatie het beste maakt. Met Brananas, Mops, kleine nas en straks minimims. Niet in plaats van, maar ook. En daarom is hij blij voor jou, daar ben ik van overtuigd.
Zoen!
maandag 22 augustus 2011 om 19:18
Weet je Mims (en ja, je weet het allemaal, denk ik ), als ik jouw stukje lees, dan denk ik van alles en weet ik niet of ik het allemaal kan verwoorden, maar ongeveer zo. Natuurlijk zou Hero niet willen dat jij in de armen van een andere man ligt, zelfs niet als die andere man Brananas zou zijn. Hij zou vermoedelijk het licht uit die arme Brananas zijn ogen willen meppen. Of hij daar als ster nu ander licht over laat stralen is eigenlijk niet zo relevant voor de emotionele spagaat die jij moet maken - je kúnt alleen maar van Brananas houden zoals je nu doet, zwanger zijn van jullie dochter, met hem en kleine Nas en Mops het heerlijke gezin zijn dat jullie nu zijn, omdat Hero er niet meer is. Je kunt nu een andere liefde beleven, en gelukkig kán je dat ook echt met heel je ziel en zaligheid en je complete alles, omdat Hero er nu niet meer levend is. En ik kan me zo indenken (of eigenlijk niet, maar een beginnetje ervan, wellicht) dat dat heel, heel raar en tot gek wordens toe pijnlijk is, op zo'n dag als vandaag en waarschijnlijk ook op veel dagen er tussenin. Natuurlijk had hij moeten blijven leven. En natuurlijk en gelukkig heb jij de liefde die je nu hebt omarmd met alles wat je in je hebt. Het feit dat het tweede niet had gekund, of gewoon niet was gebeurd zonder dat eerste, maakt het eerste nog geen mm minder pijnlijk. Die dingen bestaan gewoon (of niet gewoon) allebei. Bizar. En zoals het is. En met helse pijn. En met het mooiste geluk.
Nou ja, zoiets denk ik dan. (Waar het verder op slaat, weet ik zelf ook niet zo.)
Verder hoop ik dat de Bloesjes weer geland zijn, dat D een lekkere uitrustdag heeft gehad, Suup weer zicht heeft op nieuwe klussen en van eigen huis en kat kan genieten, het Gareel Missis niet al te ongenadig te lijf is gegaan en Marge het nog immer heerlijk heeft op vakantie. En ik ga even al mijn liefste koters in bed knuffelen, plukdedagplukdedagplukdedag.
Nou ja, zoiets denk ik dan. (Waar het verder op slaat, weet ik zelf ook niet zo.)
Verder hoop ik dat de Bloesjes weer geland zijn, dat D een lekkere uitrustdag heeft gehad, Suup weer zicht heeft op nieuwe klussen en van eigen huis en kat kan genieten, het Gareel Missis niet al te ongenadig te lijf is gegaan en Marge het nog immer heerlijk heeft op vakantie. En ik ga even al mijn liefste koters in bed knuffelen, plukdedagplukdedagplukdedag.
maandag 22 augustus 2011 om 20:01
Mooi geschreven Lil
Ik heb mischien zicht op een korte (2 maanden, 32 uur) klus bij een club waar ik eerst ben afgewezen, maar degene die het wel werd stopt er na een maand mee vanwege een andere klus. IK werd vandaag gebeld door bureau of ik tot eind oktober beschikbaar ben.
Dat zou betekenen tot eind oktober achterlijk druk, maar dan wel wat (broodnodige) reserve. Nou ja ik hoor morgen meer.
En verder nu druk met niet betaalde klus, namelijk stamkroegblad. Deze week deadline en moet alle stukken (3 in totaal) nog schrijven.Vandaag een interviewafspraak geregeld, om half 9 (!) woensdagochtend. Nou wel met een leuk persoon dat scheelt.
Ik heb mischien zicht op een korte (2 maanden, 32 uur) klus bij een club waar ik eerst ben afgewezen, maar degene die het wel werd stopt er na een maand mee vanwege een andere klus. IK werd vandaag gebeld door bureau of ik tot eind oktober beschikbaar ben.
Dat zou betekenen tot eind oktober achterlijk druk, maar dan wel wat (broodnodige) reserve. Nou ja ik hoor morgen meer.
En verder nu druk met niet betaalde klus, namelijk stamkroegblad. Deze week deadline en moet alle stukken (3 in totaal) nog schrijven.Vandaag een interviewafspraak geregeld, om half 9 (!) woensdagochtend. Nou wel met een leuk persoon dat scheelt.
dinsdag 23 augustus 2011 om 12:52
Hee, dat zou leuk zijn Suup
Werd vanochtend gebeld door de Politieke Vriendin, dat ze paar uur daarvoor haar 2e zoon had gebaard Morgen mag ik meteen komen kijken, ik kan nu eigenlijk al helemaal niet meer stilzitten en me ergens op concentreren. Een baby! Een kersverse baby!! Ik stond aan de telefoon al te janken, dat wordt nog wat morgen . Alles helemaal goed gegaan, vlot en thuis, wat heerlijk toch als dat zo gaat.
Enniewee, ik ga maar eens dansend door de regen op cadeautjesjacht, want ik doe hier toch niks meer
Werd vanochtend gebeld door de Politieke Vriendin, dat ze paar uur daarvoor haar 2e zoon had gebaard Morgen mag ik meteen komen kijken, ik kan nu eigenlijk al helemaal niet meer stilzitten en me ergens op concentreren. Een baby! Een kersverse baby!! Ik stond aan de telefoon al te janken, dat wordt nog wat morgen . Alles helemaal goed gegaan, vlot en thuis, wat heerlijk toch als dat zo gaat.
Enniewee, ik ga maar eens dansend door de regen op cadeautjesjacht, want ik doe hier toch niks meer
dinsdag 23 augustus 2011 om 14:29
Phoe. Heb even bijgelezen vanaf de blije vakantieverhalen van Mims tot nu. Mims: wat Suup en Lil zeggen. Kan ik nix aan toevoegen. Ik kan alleen maar met je mee jubelen om je geluk en voel de pijn in je hart en zou willen dat ik kon toveren.
En als ik kon toveren, dan zou ik een enórme pukkel op de piemel van de Aso toveren. Of erger. Het is dus weer kut-met-peren en ik baal dat ik het wéér een kans heb gegeven en er wéér in ben getuind. Godnonde.
Maja. Daar schiet je nix mee op. De Bloesjes zijn er weer en zijn blij. Té blij met de pup, want ze willen voortdurend dat knuffelbeest op schoot en rondsjouwen en dat mag echt niet. Deze pup, met haar meerwaardigheidscomplex moet leren dat zij geen andere pups zijn maar Mensen en dus hoger in rangorde. Phoe again, het viel mij al zwaar om anders met de Pup om te gaan.
En als ik kon toveren, dan zou ik een enórme pukkel op de piemel van de Aso toveren. Of erger. Het is dus weer kut-met-peren en ik baal dat ik het wéér een kans heb gegeven en er wéér in ben getuind. Godnonde.
Maja. Daar schiet je nix mee op. De Bloesjes zijn er weer en zijn blij. Té blij met de pup, want ze willen voortdurend dat knuffelbeest op schoot en rondsjouwen en dat mag echt niet. Deze pup, met haar meerwaardigheidscomplex moet leren dat zij geen andere pups zijn maar Mensen en dus hoger in rangorde. Phoe again, het viel mij al zwaar om anders met de Pup om te gaan.
dinsdag 23 augustus 2011 om 18:23
Ik zou voor erger gaan Bloes.
Waar zeikt die nu weer over dan?
Ik ben even oin de opruimmodus, uren bijgewert vor de belastingdienst wat noodzakelijke mails de deur uitgedaan en ook nog wat fucturabele uren gemaakt. En mijn hyvesaccount opgezegd. Dat stond ook altijden op de planning, deed er niets meer mee.
Nou ja van dat soort dingen dus.
Waar zeikt die nu weer over dan?
Ik ben even oin de opruimmodus, uren bijgewert vor de belastingdienst wat noodzakelijke mails de deur uitgedaan en ook nog wat fucturabele uren gemaakt. En mijn hyvesaccount opgezegd. Dat stond ook altijden op de planning, deed er niets meer mee.
Nou ja van dat soort dingen dus.
woensdag 24 augustus 2011 om 09:16
Man, wat zijn die pasgeboren kleertjes klein! Zo klein zijn mijn kinderen niet geweest hoor, dat kan echt niet. ~neuriet vast van voorpret en legt nog een extra strikje om het pakje~
Dotta heeft gisteren voor het eerst geballet. Ze wilde al een jaar, en toen ze eenmaal ingeschreven was durfde ze niet meer, en gisteren is ze gewoon toch gegaan en vanaf de eerste huppel was het al helemaal raak. Ze kwam dampend en stralend uit de les gestuiterd "Mám! Het was zó leuk en ik ben moe en ik zweet en ik heb honger!" Zoals ik ook altijd uit sportlessen kom, zeg maar .
Dotta heeft gisteren voor het eerst geballet. Ze wilde al een jaar, en toen ze eenmaal ingeschreven was durfde ze niet meer, en gisteren is ze gewoon toch gegaan en vanaf de eerste huppel was het al helemaal raak. Ze kwam dampend en stralend uit de les gestuiterd "Mám! Het was zó leuk en ik ben moe en ik zweet en ik heb honger!" Zoals ik ook altijd uit sportlessen kom, zeg maar .
woensdag 24 augustus 2011 om 09:52
Haha Lil, ballet, wat leuk! En zo cute ook, straks met uitvoeringen in rose tutu's 
Hier weet ik nog steeds het Gareel een beetje naar mijn hand te zetten. Omdat er ineens op ons kantoor verbouwd ging worden (waren ze vergeten te zeggen), kon ik gisterenmiddag en vanochtend thuis werken. Altijd fijn om rustig in het ritme te komen
Vanmiddag nog een werkafspraak met Suup en vanaf morgen moet het allemaal weer serieus. En de komende twee weekenden werken op allerlei soorten landelijke en lokale promotionele sector-evenementen. Was al een beetje bang dat werkclub overal aanwezig zou zijn en die angst komt helaas uit. Maar goed...' hoort er bij' enz enz.
*zet koffie neer*
Hier weet ik nog steeds het Gareel een beetje naar mijn hand te zetten. Omdat er ineens op ons kantoor verbouwd ging worden (waren ze vergeten te zeggen), kon ik gisterenmiddag en vanochtend thuis werken. Altijd fijn om rustig in het ritme te komen
Vanmiddag nog een werkafspraak met Suup en vanaf morgen moet het allemaal weer serieus. En de komende twee weekenden werken op allerlei soorten landelijke en lokale promotionele sector-evenementen. Was al een beetje bang dat werkclub overal aanwezig zou zijn en die angst komt helaas uit. Maar goed...' hoort er bij' enz enz.
*zet koffie neer*
woensdag 24 augustus 2011 om 22:47
He ik had vanmorgen toch een heel verhaal getikt?
Nou ja niet dus.
Anyway, een dansende dot klinkt uberschattig en de verse baby ook .
En de werkafspraak met Darly was ook heel leuk. Gezellig in de stamkroeg. Daarna nog gegeten met een stamkroegvriend en met een andere nog even goed bijgepraat .
En nu ben ik ana het dubben of ik nog even Jolande Sap ga kijken bij knevel en van den Brink of mijn bed in ga.
Denk dat de actualiteit het wint.
Nou ja niet dus.
Anyway, een dansende dot klinkt uberschattig en de verse baby ook .
En de werkafspraak met Darly was ook heel leuk. Gezellig in de stamkroeg. Daarna nog gegeten met een stamkroegvriend en met een andere nog even goed bijgepraat .
En nu ben ik ana het dubben of ik nog even Jolande Sap ga kijken bij knevel en van den Brink of mijn bed in ga.
Denk dat de actualiteit het wint.
donderdag 25 augustus 2011 om 17:26
He, dat is altijd zo rot. Ben je helemaal klaar en ready to rock en dan moet je dat weer 24uur uitstellen. Hoe laat nu morgen?
Ik ben totaal sloom, doe geen drol, niet handig want wel veel te doen. Denk dat ik ongesteld moet worden. Vanochtend zoveelste uitstrijkje gehad trouwens, want die dingen zijn nog nooit normaal geweest dus ik moet steeds om de paar maanden weer terugkomen, waarna dan vastgesteld wordt dat het nog niet helemaal goed is, maar ook niet zo slecht dat er dringend iets moet gebeuren en kom over een paar maanden maar weer, zucht. Geen grote ramp hoor, maar 't is niet m'n hobby. zeg maar.
Wat zal ik eens gaan eten?
Ik ben totaal sloom, doe geen drol, niet handig want wel veel te doen. Denk dat ik ongesteld moet worden. Vanochtend zoveelste uitstrijkje gehad trouwens, want die dingen zijn nog nooit normaal geweest dus ik moet steeds om de paar maanden weer terugkomen, waarna dan vastgesteld wordt dat het nog niet helemaal goed is, maar ook niet zo slecht dat er dringend iets moet gebeuren en kom over een paar maanden maar weer, zucht. Geen grote ramp hoor, maar 't is niet m'n hobby. zeg maar.
Wat zal ik eens gaan eten?
vrijdag 26 augustus 2011 om 01:14
Hallllooooo!
Wij aijn er weer! Iets eerder terug gekomen dabn gepland door regen ende onweer en de onzekerheid van droge handdoeken. En hetr is fijn om thuis te zijn. Reis ging voortreffelijk, vakantie was fijn, ondanks kwakkel-in-extremo van mijn kant. Enkel gekneusd en toen dat net wat beter ging, kreeg ik een mega amandel0-ontsteking èn een angina in mijn keel. Dat was een franse 'medecin de gard' die geschokt in mijn keel keek en meteen mega-pijnstllers en anti-bi-o-ti-ca, tralalala, uitschreeef.
Lief heeft de kinderen zo'n beetje gehad. Ik heb gelezen. Er was zon, er was zand, er waren hoge golven, Dochter mnaakte een echt vriendinnetje en ik dacht aan Hero, want ik las een oud boek van hem. Ik heb het boek, eenmaal uit, doorgegeven. Ik ben benieuwd wanneer het weer in Mims' handen komt, na vele europese omzwervingen.
MOrgen meer! Jullie zijn lief!
Wij aijn er weer! Iets eerder terug gekomen dabn gepland door regen ende onweer en de onzekerheid van droge handdoeken. En hetr is fijn om thuis te zijn. Reis ging voortreffelijk, vakantie was fijn, ondanks kwakkel-in-extremo van mijn kant. Enkel gekneusd en toen dat net wat beter ging, kreeg ik een mega amandel0-ontsteking èn een angina in mijn keel. Dat was een franse 'medecin de gard' die geschokt in mijn keel keek en meteen mega-pijnstllers en anti-bi-o-ti-ca, tralalala, uitschreeef.
Lief heeft de kinderen zo'n beetje gehad. Ik heb gelezen. Er was zon, er was zand, er waren hoge golven, Dochter mnaakte een echt vriendinnetje en ik dacht aan Hero, want ik las een oud boek van hem. Ik heb het boek, eenmaal uit, doorgegeven. Ik ben benieuwd wanneer het weer in Mims' handen komt, na vele europese omzwervingen.
MOrgen meer! Jullie zijn lief!
vrijdag 26 augustus 2011 om 08:19
Welkom terug Tila!!!
Toch wel lekkere vakantie dus, ondanks het gekwakker. Is je keelontsteking nu helemaal over?
Het onweert hier heel erg. En ik ga me zo aankleden voor de afspraak.
Voordeel van een uitgestelde afsraak is dat de kleding die ik gisteren droeg mezelf niet helemaal beviel dus ik ben euro's gaan uitgeven. Had ik ineens twee rokjes waar ik voor vandaag uit kon kiezen.
Maar dankzij mijn stamkroegvriendjes ben ik eruit.
Handig hoor zo'n stamkroeg.
Toch wel lekkere vakantie dus, ondanks het gekwakker. Is je keelontsteking nu helemaal over?
Het onweert hier heel erg. En ik ga me zo aankleden voor de afspraak.
Voordeel van een uitgestelde afsraak is dat de kleding die ik gisteren droeg mezelf niet helemaal beviel dus ik ben euro's gaan uitgeven. Had ik ineens twee rokjes waar ik voor vandaag uit kon kiezen.
Maar dankzij mijn stamkroegvriendjes ben ik eruit.
Handig hoor zo'n stamkroeg.