Computernostalgie

De meesten van jullie weten dat ik een computerfanaat ben, maar ik ben intussen 46 jaar oud, bijna 47. Ik heb de hele computerontwikkeling van dichtbij kunnen meemaken.



De eerste kennismaking was veel verder terug dan de meesten zich kunnen voorstellen. Ik was een jaar of 13 en zat op de eerste klas van voortgezet onderwijs. In een handvaardigheidslokaal zag ik een beeldscherm met een Philips P2000, een grote kast met zo'n 3k RAM erin.







Ik leerde daar BASIC op. Toen ik 14 was werd er op school een computerlokaal ingericht, met deze computers. Ik leerde Pascal uit een boek.



Toen was ik 16 en mijn oog viel op een Commodore 64:







met het fameuze beginscherm:







Dat ging gepaard met een speciale cassetterecorder en bandjes. Op die bandjes staan spelletjes. Je doet een bandje in zo'n recorder en dan tik je:



READY.

LOAD



PRESS PLAY ON TAPE



En het hele scherm werd leeg. De letters kwamen terug wanneer het programma geladen was of met de beruchte foutmelding



?LOAD ERROR



Zo heb ik heel wat spelletjes op de CBM64 (zoals de Commodore 64 ook wordt afgekort) gespeeld. De computer had nog een opvolger, een Commodore 16 en een Plus/4. Deze waren een flop, i.t.t. de 64 die een zeer groot succes was.



De PC stond in de kinderschoenen. Je had een toetsenbord, een grote bak van een Personal Computer (IBM) en een scherm met slechts twee kleuren amber (oranje-achtige kleur), wit of groen en zwart. Spelletjes waren er niet; deze computer waren voor bedrijven en ik noemde ze daarom ook bedrijfscomputers.



Maar de PC heeft een hele ontwikkeling doorgemaakt. Als ik mijn besturingssystemen noem, kom ik tot: MS-DOS, Windows 2.0, 3.0, 3.1. Daar heb ik een zijsprong gemaakt: OS/2 2.0, 2.1, 3.0 Warp en 4.0. In de nadagen van OS/2 had ik op een computer Windows NT Workstation 4.0 geïnstalleerd. Het leek op Windows 95 maar de interface van NT4.0 en Windows 95 leken enorm op elkaar; je zag het verschil niet. Alleen bij opstarten en afsluiten is het verschil merkbaar; niet als je er gewoon mee werkte. Na NT4.0 kwam 2000, XP, en ik deed weer met de meute mee. Ik heb af en toe in een opwelling Linux en Ubuntu geprobeert, maar uiteindelijk deed ik wat de meeste anderen ook deden: Windows Vista, 7 en nu 8. Ik heb nu een ander alternatief, waarvan mijn iPad en de wens om daarvoor te programmeren een aanleiding gaf: een Apple MacBook Pro. Ik heb dus nu twee laptops in huis, één voor Windows, en één voor Mac OS X.











De social media kwamen langzaam in opgang. MSN, Facebook, Twitter en ook mobieltjes werden straal door mij genegeerd. (Nu gebruik ik regelmatig Facebook, soms ook Twitter) Na lang wikken en wegen kocht ik een Nokia 1600, een eenvoudig mobieltje. Toen deed ik meer met de rest mee, en kwam ik op de Blackberry en iPad uit; waar ik in eerste instantie met wantrouwen of bedenkingen naar heb gekeken, terwijl ik nu volledig om ben.



Ik was toezichthouder op de mediatheek bij mij op school. Leerlingen waren niet zo bekend met de computer dan ik dat was, en zij stelden daarom weleens vragen aan mij. Nu is het omgekeerd: ik denk dat ik eerder wat van hen kan leren op Word-gebied. Ik moet weleens werkstukken inbinden in een lijmkaft of met een bindrug, en dan komen er bijzonder fraaie werkstukken voorbij, tot in de puntjes verzorgd.



Wie van jullie heeft nog leuke herinneringen en nostalgische gevoelens m.b.t. computers, liefst met plaatjes, zoals met dit openingsbericht?

quote:Neurogenesis schreef op 17 april 2013 @ 14:50:

Ik speelde heel vaak olympische spelen, met zo'n ouderwetse joystick waar je bij de 10 km hardlopen een ongelofelijk lamme arm kreeg Ik geloof best dat er heel wat joysticks op die wijze zijn gemold. Volgens mij moest je als een dolle de joysticks naar links en naar rechts bewegen.

Er was een hele waslijst aan spelletjes voor de Commodore. Bekende voor mij waren Galaga of Galaxy, Pacman, Barracuda, Frogger, Donkey Kong (en niet Donkeyshot). En ik heb er ook leren programmeren: uiteraard Basic, maar ook Pascal 64, een programma die je kon laden van cassette. Dat was geen interpreter maar een soort interpreter-compiler-combinatie.



Op school was er een levendige handel met heel veel cassettebandjes met spelletjes. Vriendjes zochten elkaar op en de computer werd gebruikt om de spelletjes te kopiëren. Eerst LOAD om het spel in het geheugen te laden en dan een ander bandje erin gevolgd door SAVE, en huppekee, weer een spel gekopieerd.

quote:GiB schreef op 17 april 2013 @ 16:19:

10 PRINT"HOI"

20 GOTO 10

RUN



Sorry voor de hoofdletters, de C=64 was volgens mij caps only..

Met Commodore-Shift kon je schakelen tussen hoofd- en kleine letters. Het bovenste programmaatje zou dan worden:



10 print"hoi"

20 goto 10

run



In de kleine-lettermodus kon je hoofdletters typen m.b.v. Shift en in hoofdlettermodus kon je grafische symbolen (weergegeven aan de voorkant van de toetsen) met Shift typen. Je kont commando's afkorten. Doorgaans werd de tweede letter hoofdletter: rU = run, gO = goto. Bij dubbelzinnigheid werd de derde letter hoofdletter: gO = goto, goS = gosub.

Even wat screenshots van de besturingssystemen waarmee ik heb gewerkt. Om te beginnen Windows 2.0:







Windows 2.0. Dat was nogal sober in vergelijking met Windows 7 en 8 zoals wij die nu kennen. Het was een programma die draaide onder DOS. Men tikte WIN in achter de DOS-prompt:



C:\>



om naar Windows te gaan. Men verliet Windows door in het Programmabeheer (Program Manager) Bestand | Afsluiten te kiezen met de muis en de vraag of je Windows wilt verlaten met OK te beantwoorden. Dan was dat definitief.



Na Windows 2.0 kwam 3.0. Die zag er al beter uit:







De grijze pushbuttons zagen er al goed uit met hun schaduweffecten. Terwijl anderen naar Windows 95 gingen:







maakte ik de overstap naar OS/2. Bekend was OS/2 3.0 Warp:







Het leek op Windows 95, maar intern had het meer weg van Windows NT. Het besturingssysteem heet OS/2 inclusief met de grafische UI, Presentation Manager geheten. Maar de meesten waren daar niet mee vertrouwd. OS/2 was veel ouder, maar ik was niet van zijn bestaan op de hoogte:







Je zou zeggen dat dit Windows is, maar het is OS/2 1.3. De gelijkenis is erg opvallend. Microsoft en IBM werkte gezamenlijk aan OS/2, maar toen kwam er de breuk. IBM ging verder met OS/2, maar Microsoft legde zich toe op Windows 95. Maar ik heb Windows NT ook even gehad.







Windows NT 4.0. Lijkt als 2 druppels water op Windows 95. Maar hoewel ze op het eerste gezicht hetzelfde zijn, zijn het totaal andere systemen. Onder Windows 95 draaien heel veel spelletjes, maar diezelfde spelletjes geven veel foutmeldingen onder NT 4.0. De systemen daarna 2000, Vista, 7 en 8 zijn nieuwere versies van Windows NT, maar de Windows 98- en ME-lijn is gestopt. Daarmee is de rol van MS-DOS voorgoed uitgespeeld.