Geld & Recht
alle pijlers
Testament
maandag 19 januari 2015 om 21:46
Hallo,
Ik heb een vraag over het opmaken van een testament, eenzijdig in dit geval.
Mijn partner en ik wonen officieël niet samen, hij heeft een koophuis waar we het grootste gedeelte van de tijd samen leven. We hebben geen kinderen en deze gaan er ook niet komen. Hij wil bij zijn overlijden zijn huis aan mij nalaten, in plaats van aan zijn broers en zussen waar hij geen contact mee heeft en wil. Hiervoor wil hij een testament aanmaken, waarin hij mij als zij erfgenaam aanwijst.
Ik begrijp dat hij zijn huis aan mij wil nalaten, we leven hier samen, hebben hier samen verbeteringen aangebracht (blijvende en tijdelijke) en zijn nog lang niet klaar met verbeteren. Dit is ons huis, onze gezamenlijke plek. Ik voel me vereerd, het is een heerlijk huis, maar voel me ook op een vreemde manier bezwaard, aangezien ik weinig heb om terug te doen.
Ik heb zelf een huurwoning die me goed bevalt, maar die niet blijvend is, want huur. Ik heb derhalve weinig na te laten, enkel wat spullen en spaargeld. Ik denk zelfs dat deze eerder mijn familie toekomen dan mijn partner, aangezien ik langer met mijn familie leef dan met mijn partner (nu 5 jaar).
Hij wil zijn testament opmaken en heeft mij gevraagd met hem mee te denken, omdat ik op het gebied van dingen uitzoeken via internet/ prijsvergelijkingen/vergelijkend warenonderzoek de naam heb dit grondig te doen en hij hier vaker een beroep op doet.
Prima, maar dit voelt voor mij als een vrij groot ding in ons leven...ik wil niet inhalig zijn, wil geen dingen over het hoofd zien, wil niet moeilijker doen dan nodig, oftewel...
Wat is nodig, wat zijn de regels, wat zijn de addertjes onder het gras?
Liefs,
74.
Ik heb een vraag over het opmaken van een testament, eenzijdig in dit geval.
Mijn partner en ik wonen officieël niet samen, hij heeft een koophuis waar we het grootste gedeelte van de tijd samen leven. We hebben geen kinderen en deze gaan er ook niet komen. Hij wil bij zijn overlijden zijn huis aan mij nalaten, in plaats van aan zijn broers en zussen waar hij geen contact mee heeft en wil. Hiervoor wil hij een testament aanmaken, waarin hij mij als zij erfgenaam aanwijst.
Ik begrijp dat hij zijn huis aan mij wil nalaten, we leven hier samen, hebben hier samen verbeteringen aangebracht (blijvende en tijdelijke) en zijn nog lang niet klaar met verbeteren. Dit is ons huis, onze gezamenlijke plek. Ik voel me vereerd, het is een heerlijk huis, maar voel me ook op een vreemde manier bezwaard, aangezien ik weinig heb om terug te doen.
Ik heb zelf een huurwoning die me goed bevalt, maar die niet blijvend is, want huur. Ik heb derhalve weinig na te laten, enkel wat spullen en spaargeld. Ik denk zelfs dat deze eerder mijn familie toekomen dan mijn partner, aangezien ik langer met mijn familie leef dan met mijn partner (nu 5 jaar).
Hij wil zijn testament opmaken en heeft mij gevraagd met hem mee te denken, omdat ik op het gebied van dingen uitzoeken via internet/ prijsvergelijkingen/vergelijkend warenonderzoek de naam heb dit grondig te doen en hij hier vaker een beroep op doet.
Prima, maar dit voelt voor mij als een vrij groot ding in ons leven...ik wil niet inhalig zijn, wil geen dingen over het hoofd zien, wil niet moeilijker doen dan nodig, oftewel...
Wat is nodig, wat zijn de regels, wat zijn de addertjes onder het gras?
Liefs,
74.
*blinkt uit in autisme*
dinsdag 20 januari 2015 om 21:09
Ik schreef eerder: 'we willen best elkaars officiële partner zijn'...
Ik moet hier even een kanttekening bij plaatsen. We zijn allebei best wel schijterig wat betreft het aangaan van een verbintenis, hebben dit beiden in het verleden gedaan met een andere partner, hij met een samenlevingscontract en een gezamenlijke woning, ik met een huwelijk op huwelijkse voorwaarden (vanwege zijn eigen bedrijf) en een gezamenlijke eigen woning.
Beiden behoorlijk het deksel op de neus gekregen en nu heel terughoudend/schijterig/nadenkend over wat voor verbintenis dan ook...maar nu zo gelukkig samen dat deze dingen geregeld 'moeten gaan worden'.
(Een testament is toch best een stomme reden om te trouwen...of juist niet, het goed geregeld willen hebben voor elkaar is mooi...)
Ik moet hier even een kanttekening bij plaatsen. We zijn allebei best wel schijterig wat betreft het aangaan van een verbintenis, hebben dit beiden in het verleden gedaan met een andere partner, hij met een samenlevingscontract en een gezamenlijke woning, ik met een huwelijk op huwelijkse voorwaarden (vanwege zijn eigen bedrijf) en een gezamenlijke eigen woning.
Beiden behoorlijk het deksel op de neus gekregen en nu heel terughoudend/schijterig/nadenkend over wat voor verbintenis dan ook...maar nu zo gelukkig samen dat deze dingen geregeld 'moeten gaan worden'.
(Een testament is toch best een stomme reden om te trouwen...of juist niet, het goed geregeld willen hebben voor elkaar is mooi...)
*blinkt uit in autisme*
dinsdag 20 januari 2015 om 21:18
What tha hell, why not get married?
I love this man, we have a hella good life together, let's get the shit together and do it...
Mkay, enough, ik moet gaan slapen, morgen 1 van de zeldzame dagdiensten die ik weleens werk.
(Ja ik wil...op het strand, in een wit kort jurkje en met blote voeten en het is zonnig en warm en ik heb bloemen in mijn haar en hij is lang en knap en donker met een stoppelbaardje en warrig haar en hij kijkt zo met zijn blauwe ogen en ja ik wil...)
Trusten.
I love this man, we have a hella good life together, let's get the shit together and do it...
Mkay, enough, ik moet gaan slapen, morgen 1 van de zeldzame dagdiensten die ik weleens werk.
(Ja ik wil...op het strand, in een wit kort jurkje en met blote voeten en het is zonnig en warm en ik heb bloemen in mijn haar en hij is lang en knap en donker met een stoppelbaardje en warrig haar en hij kijkt zo met zijn blauwe ogen en ja ik wil...)
Trusten.
*blinkt uit in autisme*
woensdag 21 januari 2015 om 18:12
Een testament kan prima de nalatenschap van je vriend naar jou toe regelen, alleen ga jij dan financieel in de problemen komen. Je moet de hoofdprijs aan belasting over de nalatenschap betalen en aangezien dat geld dan in het huis zit, zul je mogelijk het huis moeten verkopen of daar op een andere manier geld voor vinden. Belastingtechnisch is dus een testament in deze situatie het domste wat je kan doen en trouwen is dus belastingtechnisch de slimste oplossing. Maar ik snap je bezwaren tav voorgaande ervaringen en wat Nummerzoveel zegt, er hangen natuurlijk ook natuurlijk nog andere haken en ogen aan.
woensdag 21 januari 2015 om 18:21
quote:Vier-en-Zeventig schreef op 19 januari 2015 @ 22:23:
Er is dus geen constructie waarbij je elkaars partner bent, geregistreerd en getestamenteerd en al, zonder op hetzelfde adres te wonen?jawel hoor, dat mag gewoon, heeft een collega van me ook gedaan, zij woonde nog een half jaar thuis toen ze al ger partnerschap hadden, ze waren nog druk aan het klussen
Er is dus geen constructie waarbij je elkaars partner bent, geregistreerd en getestamenteerd en al, zonder op hetzelfde adres te wonen?jawel hoor, dat mag gewoon, heeft een collega van me ook gedaan, zij woonde nog een half jaar thuis toen ze al ger partnerschap hadden, ze waren nog druk aan het klussen
woensdag 21 januari 2015 om 18:52
quote:NummerZoveel schreef op 19 januari 2015 @ 22:04:
Zolang jij ingeschreven blijft in de huurwoning en jullie geen formele verbintenis hebben, ben jij voor de belastingdienst geen partner. Dat betekent dat jij 30% belasting moet betalen over de eerste 121 duizend euro, en 40% over de rest. Ik vind het echt zonde van dat geld, om het binnen een liefdevolle relatie zo slecht voor elkaar te regelen.Niet alles al gelezen maar daar zijn oplossingen voor. Ik zit ongeveer in hetzelfde schuitje en de notaris heeft ons daar goed in geadviseerd. Mijn vriend heeft een extra verzekering afgesloten waarvan ik de belasting kan betalen. Even heel kort uitgelegd.
Zolang jij ingeschreven blijft in de huurwoning en jullie geen formele verbintenis hebben, ben jij voor de belastingdienst geen partner. Dat betekent dat jij 30% belasting moet betalen over de eerste 121 duizend euro, en 40% over de rest. Ik vind het echt zonde van dat geld, om het binnen een liefdevolle relatie zo slecht voor elkaar te regelen.Niet alles al gelezen maar daar zijn oplossingen voor. Ik zit ongeveer in hetzelfde schuitje en de notaris heeft ons daar goed in geadviseerd. Mijn vriend heeft een extra verzekering afgesloten waarvan ik de belasting kan betalen. Even heel kort uitgelegd.
Before you assume, there is this thing called asking.
woensdag 21 januari 2015 om 18:56
Het is tegenwoordig niet meer nodig om samen te wonen als je getrouwd bent. Tot voor kort was dit wel een eis.
Mijn vriend in ik willen niet trouwen, geen partnerschap en hebben een testament en een levenstestament op laten maken. Zoek een goede notaris, die heeft echt de meeste kennis in huis.
Mijn vriend in ik willen niet trouwen, geen partnerschap en hebben een testament en een levenstestament op laten maken. Zoek een goede notaris, die heeft echt de meeste kennis in huis.
Before you assume, there is this thing called asking.
woensdag 21 januari 2015 om 19:11
woensdag 21 januari 2015 om 20:41
Nummerzoveel, je spreekt over rechten en plichten, daar heb je een punt, we hebben het hier weleens over op een wat lacherige manier: ik: 'als ik dement wordt, dan rij me maar in het kanaal'...hij: 'maar lief, daar wordt je zo lelijk van...' We hebben beiden een baan in de zorg, en zwartgallige humor is een fijne uitlaatklep voor de narigheid die we zien en van dichtbij meemaken.
Alimentatieplicht kan ik me op het moment weinig bij voorstellen, beiden een vaste baan met goed inkomen en eigen huishouden dat we zonder problemen runnen, maar zorgplicht des te meer. Ik weet niet of ik op die manier afhankelijk wil/kan zijn van hem, en andersom. We maken dit beiden in ons werk, en ik (eerder) in gezinssfeer met mijn moeder, van dichtbij mee.
Aan de andere kant, als je op die manier afhankelijk wordt, is het niet anders en dan het liefst afhankelijk zijn van je lief? De relatie zal dan wel erg veranderen.
Alimentatieplicht kan ik me op het moment weinig bij voorstellen, beiden een vaste baan met goed inkomen en eigen huishouden dat we zonder problemen runnen, maar zorgplicht des te meer. Ik weet niet of ik op die manier afhankelijk wil/kan zijn van hem, en andersom. We maken dit beiden in ons werk, en ik (eerder) in gezinssfeer met mijn moeder, van dichtbij mee.
Aan de andere kant, als je op die manier afhankelijk wordt, is het niet anders en dan het liefst afhankelijk zijn van je lief? De relatie zal dan wel erg veranderen.
*blinkt uit in autisme*
woensdag 21 januari 2015 om 20:49
De extra verzekering waarover aquamarijne spreekt, kan misschien een oplossing bieden. Weer iets op mijn uitzoek-lijstje.
Zeggenschap over mij bij wilsonbekwaamheid, daarover heb ik mijn ideeën ook wel, maar had het niet eerder aan dit onderwerp gelinkt.
Ik vind het bijzonder hoe verschillende zaken zoveel met elkaar te maken kunnen hebben, en hoe 1 ding willen regelen uitdraait op veel dingen moeten/willen regelen, of er op zijn minst over nadenken.
(aquamarijne, goed motto trouwens)
Zeggenschap over mij bij wilsonbekwaamheid, daarover heb ik mijn ideeën ook wel, maar had het niet eerder aan dit onderwerp gelinkt.
Ik vind het bijzonder hoe verschillende zaken zoveel met elkaar te maken kunnen hebben, en hoe 1 ding willen regelen uitdraait op veel dingen moeten/willen regelen, of er op zijn minst over nadenken.
(aquamarijne, goed motto trouwens)
*blinkt uit in autisme*
woensdag 21 januari 2015 om 21:00
Gismo, naar aanleiding van jouw woorden heb ik een zoekopdracht naar een goede notaris ingezet, het is de bedoeling het goed voor elkaar te regelen, niet mij op kosten te jagen om koste wat kost in zijn huis te wonen. Onze situatie is niet erg gangbaar, de meeste mensen trouwen gewoon, of gaan in ieder geval samenwonen met contract etc. en dit lijkt ook wettelijk de makkelijkste manier, ware het niet dat dit niet onze bedoeling is.
(love your motto ook, by the way, wanna be happy, no worries, had enough)
(love your motto ook, by the way, wanna be happy, no worries, had enough)
*blinkt uit in autisme*
donderdag 22 januari 2015 om 16:19
Vier-en-Zeventig. Onze situatie lijkt wel een beetje op elkaar alleen zijn er bij ons nog kinderen in het spel. Zolang de kinderen thuis wonen blijven wij "latten" Er zijn echt meer mensen die niet kiezen voor samenwonen en trouwen en toch zaken goed willen regelen voor elkaar.
De notaris kwam met de oplossing van de extra verzekering. We hikten ook tegen die belasting aan en deze situatie komt natuurlijk vaker voor. Ik kende ook het verschil niet tussen een levenstestament en een "gewoon" testament. Daar heeft de notaris ons ook op gewezen.
Een kennis van ons kwam op de IC terecht, langdurig coma. Vriend (waar ze al 15 jaar een LAT relatie mee had) had geen rechten. Mocht nergens over meebeslissen. Dat was een stevige eye-opener voor mij en mijn vriend. Het is een fijn idee dat nu alles geregeld is. Als de kinderen uit huis zijn gaan we zaken weer heroverwegen.
De notaris kwam met de oplossing van de extra verzekering. We hikten ook tegen die belasting aan en deze situatie komt natuurlijk vaker voor. Ik kende ook het verschil niet tussen een levenstestament en een "gewoon" testament. Daar heeft de notaris ons ook op gewezen.
Een kennis van ons kwam op de IC terecht, langdurig coma. Vriend (waar ze al 15 jaar een LAT relatie mee had) had geen rechten. Mocht nergens over meebeslissen. Dat was een stevige eye-opener voor mij en mijn vriend. Het is een fijn idee dat nu alles geregeld is. Als de kinderen uit huis zijn gaan we zaken weer heroverwegen.
Before you assume, there is this thing called asking.
zondag 25 januari 2015 om 22:40
Goed,
het idee 'even' een testament op te maken om nalatenschap te regelen blijkt veel meer voeten in de aarde te hebben.
De notaris is uitgezocht, nu is het zoeken naar een moment om eerst samen dingen op een rij te zetten, en dan een datum te prikken voor een eerste gesprek.
De vragen tot nu toe:
-nalatenschap/testament an sich, zoals het oorspronkelijke idee. Hij wil mij zijn erfgenaam maken, zijn huis aan me nalaten.
De vragen die hieruit voortvloeien:
-erfbelasting die ik in geval van erven zal moeten betalen: hiervoor verzekeren, of een partnerschap aangaan en daarmee de erfbelasting verlagen.
-een partnerschap aangaan en blijven LATten betekent geregistreerd partnerschap of trouwen onder voorwaarden.
-een partnerschap houdt ook in: zorgplicht. Beslissingen nemen over bezit, al dan niet onder voorwaarden.
-levenstestament, aanwijzen wie beslist in geval van wilsonbekwaam. Wij zouden in dit geval elkaar aanwijzen.
Allemaal zeer belangrijke zaken, maar ik merk dat ik mijn kop in het zand wil steken. Het gaat goed zoals het gaat, ik ben bang dat onze relatie verandert door dingen vast te leggen, groot te maken en beslissingen te nemen over partnerschap en toekomst.
Met andere woorden...ik ben gewoon schijterig, en hij net zo goed, voor de volgende stap.
Een topic op 'relaties' dan maar?
*knipoog*
het idee 'even' een testament op te maken om nalatenschap te regelen blijkt veel meer voeten in de aarde te hebben.
De notaris is uitgezocht, nu is het zoeken naar een moment om eerst samen dingen op een rij te zetten, en dan een datum te prikken voor een eerste gesprek.
De vragen tot nu toe:
-nalatenschap/testament an sich, zoals het oorspronkelijke idee. Hij wil mij zijn erfgenaam maken, zijn huis aan me nalaten.
De vragen die hieruit voortvloeien:
-erfbelasting die ik in geval van erven zal moeten betalen: hiervoor verzekeren, of een partnerschap aangaan en daarmee de erfbelasting verlagen.
-een partnerschap aangaan en blijven LATten betekent geregistreerd partnerschap of trouwen onder voorwaarden.
-een partnerschap houdt ook in: zorgplicht. Beslissingen nemen over bezit, al dan niet onder voorwaarden.
-levenstestament, aanwijzen wie beslist in geval van wilsonbekwaam. Wij zouden in dit geval elkaar aanwijzen.
Allemaal zeer belangrijke zaken, maar ik merk dat ik mijn kop in het zand wil steken. Het gaat goed zoals het gaat, ik ben bang dat onze relatie verandert door dingen vast te leggen, groot te maken en beslissingen te nemen over partnerschap en toekomst.
Met andere woorden...ik ben gewoon schijterig, en hij net zo goed, voor de volgende stap.
Een topic op 'relaties' dan maar?
*knipoog*
*blinkt uit in autisme*