Kinderen
alle pijlers
Actieve dochter
zaterdag 9 januari 2016 om 17:27
Dames,
Ik zit er even helemaal doorheen. Hopelijk kunnen jullie me wat geruststellen of tips geven. Mijn dochter is een vrolijk, actief meisje. De laatste tijd vind ik het echter lastig om met haar gedrag om te gaan. Ze wil niet meer in de buggy zitten (hoogstens een 15tal minuten). Ergens begrijpelijk, want ze wil zelf alles doen. Wanneer ik haar laat lopen, gaat ze alle kanten op. Net bijvoorbeeld in een winkel geweest om even naar een bank te kijken. Ze rent de hele winkel rond, krijst wanneer ik haar benader en gaat op de grond liggen. Net kreeg ze het zelf voor elkaar om vast te zitten achter een tafel :-s. Ze heeft zoveel energie en put zichzelf en mij ook uit.
Probleem daarbij is dat ik al maanden thuis zit en ik zelf amper energie heb. Mijn sociaal leven is daardoor al beperkt, voor mij is een uitje naar een stomme winkel bijvoorbeeld het hoogtepunt van de dag. Wanneer zij dan dit gedrag vertoont, ben ik zo moedeloos en staat het huilen me nader dan het lachen. Ik voel me daadwerkelijk opgesloten in mijn eigen huis en durf met haar soms amper de deur uit.
Mijn partner helpt ons uiteraard zo goed als hij kan, maar hij kan ook niets aan dit gedrag veranderen (en ja, misschien hoort het erbij en is het een fase). Wie heeft voor ons nog een goede tip?
Ik zit er even helemaal doorheen. Hopelijk kunnen jullie me wat geruststellen of tips geven. Mijn dochter is een vrolijk, actief meisje. De laatste tijd vind ik het echter lastig om met haar gedrag om te gaan. Ze wil niet meer in de buggy zitten (hoogstens een 15tal minuten). Ergens begrijpelijk, want ze wil zelf alles doen. Wanneer ik haar laat lopen, gaat ze alle kanten op. Net bijvoorbeeld in een winkel geweest om even naar een bank te kijken. Ze rent de hele winkel rond, krijst wanneer ik haar benader en gaat op de grond liggen. Net kreeg ze het zelf voor elkaar om vast te zitten achter een tafel :-s. Ze heeft zoveel energie en put zichzelf en mij ook uit.
Probleem daarbij is dat ik al maanden thuis zit en ik zelf amper energie heb. Mijn sociaal leven is daardoor al beperkt, voor mij is een uitje naar een stomme winkel bijvoorbeeld het hoogtepunt van de dag. Wanneer zij dan dit gedrag vertoont, ben ik zo moedeloos en staat het huilen me nader dan het lachen. Ik voel me daadwerkelijk opgesloten in mijn eigen huis en durf met haar soms amper de deur uit.
Mijn partner helpt ons uiteraard zo goed als hij kan, maar hij kan ook niets aan dit gedrag veranderen (en ja, misschien hoort het erbij en is het een fase). Wie heeft voor ons nog een goede tip?
zaterdag 9 januari 2016 om 17:30
Klinkt als een hele normale dreumes hoor. Hartstikke leuk als je er de energie voor hebt, maar die heb jij dus niet. Ik zou dus niet proberen iets aan het gedrag van je dochter te veranderen maar andersoortige hulp te zoeken, bijvoorbeeld in de vorm van een oppas voor één of twee keer in de week zodat jij even bij kunt tanken.
zaterdag 9 januari 2016 om 17:37
zaterdag 9 januari 2016 om 17:37
Klinkt mij heel normaal in de oren, dit gedrag. Mijn zoon is nu 3, en naar winkels is nog steeds geen succes, of het moet de Ikea zijn, want kinderafdeling Ik denk dat je niet van een dreumes moet verwachten dat ze zoiets 'leuk' vindt, en braaf doet wat jij zegt/ wilt.
Is er iemand die een uurtje (of 2) op de kleine kan passen, zodat jij er even uit kan?
Is er iemand die een uurtje (of 2) op de kleine kan passen, zodat jij er even uit kan?
zaterdag 9 januari 2016 om 17:41
Waarom een tuigje of een beloningssysteem? Er is helemaal niks mis met het gedrag van dat kind. Het lage energieniveau van TO is het probleem, en dan is het best wel een beetje raar om het dan maar te gaan zoeken in gedragsmodificatie bij het kind. TO moet gewoon hulp zoeken. Bij het 'revalideren' (als die hulp er niet al is) én praktische hulp in de vorm van opvang zodat zij zelf even kan bijtanken.
zaterdag 9 januari 2016 om 17:48
Ik ken de whiplash en inmiddels ook de drukte die een beweeglijk kind (9 maanden) met zich mee kan brengen... Potverdorie wat ben ik blij dat ik inmiddels wel wat meer hersteld ben, maar bij jou is het nog recent, zo klinkt het in ieder geval. Heb je fysiotherapie (weet niet of dat mag icm hersenschudding hoor, die had ik er niet bij).
Probeer extra hulp in te schakelen; extra oppas, ouders die je wat zorg uit handen kunnen nemen, of misschien kan je man wat extra bijspringen?
Het gedrag van je kind lijkt me gezond overigens
Probeer extra hulp in te schakelen; extra oppas, ouders die je wat zorg uit handen kunnen nemen, of misschien kan je man wat extra bijspringen?
Het gedrag van je kind lijkt me gezond overigens
zaterdag 9 januari 2016 om 17:50
Dit is inderdaad heel normaal voor dreumesen/jonge peuters. Die schieten alle kanten op. Ga er vanuit dat je je dochter niet kunt veranderen / opvoeden. Dat kost je namelijk voorlopig meer energie dan dat het oplevert en hoewel je ergens wel grenzen moet stellen, zal een deel vanzelf makkelijker gaan als ze groter is. Mijn jongste wordt bijna 4 en ik kijk al reikhalzend uit naar de dag dat hij net zo makkelijk wordt als zijn grote broer.
Probeer het dus wat makkelijker voor jezelf te maken, bijvoorbeeld door:
- oppas / hulp vragen
- afspreken met ouders in hetzelfde schuitje: gedeelte smart is halve smart
- niet, ik herhaal NIET meer met je dochter naar een winkel gaan. Doe je boodschappen/fun shopping als je man er is. Dan is het veel relaxter.
- veel naar buiten gaan of naar binnenspeeltuinen waar je dochter haar gang kan gaan in, zonder dat jij er steeds achteraan moet.
- en de onverantwoorde optie: kind een tijdje achter de iPad/TV zetten.
- Verwacht niet teveel van jezelf qua huishouden/nuttige dingen
Met een mix van deze opties, zou je de dag al voor een heel groot deel door moeten komen.
Probeer het dus wat makkelijker voor jezelf te maken, bijvoorbeeld door:
- oppas / hulp vragen
- afspreken met ouders in hetzelfde schuitje: gedeelte smart is halve smart
- niet, ik herhaal NIET meer met je dochter naar een winkel gaan. Doe je boodschappen/fun shopping als je man er is. Dan is het veel relaxter.
- veel naar buiten gaan of naar binnenspeeltuinen waar je dochter haar gang kan gaan in, zonder dat jij er steeds achteraan moet.
- en de onverantwoorde optie: kind een tijdje achter de iPad/TV zetten.
- Verwacht niet teveel van jezelf qua huishouden/nuttige dingen
Met een mix van deze opties, zou je de dag al voor een heel groot deel door moeten komen.
zaterdag 9 januari 2016 om 18:11
Oke duidelijk, het is normaal gedrag en ik ga niet meer naar de winkel met haar. Na vandaag heb ik ook geen enkele zin meer om dat uit te proberen trouwens .
Misschien kan ik wel iemand inschakelen die eens in de twee weken oppast voor een paar uurtjes, zodat ik kan bijtanken en leuke dingen kan doen.
Afspreken met andere mensen, binnenspeeltuinen.. dat lukt juist niet. Ik kan gewoon zo weinig aan qua energie en concentratie.
. Misschien kan ik wel iemand inschakelen die eens in de twee weken oppast voor een paar uurtjes, zodat ik kan bijtanken en leuke dingen kan doen.
Afspreken met andere mensen, binnenspeeltuinen.. dat lukt juist niet. Ik kan gewoon zo weinig aan qua energie en concentratie.
zaterdag 9 januari 2016 om 18:12
Ik maakte van tevoren hele duidelijke afspraken met mijn dreumessen.
Maar mijn dreumessen waren verbaal voorlijk, dus ik weet niet in hoeverre jouw dochter zulke afspraken al begrijpt?
Bijvoorbeeld: "We gaan nu naar de winkel. Jij mag zelf lopen, als je mama's hand vast houdt. Als jij niet mama's hand vast houdt, dan moet je in de buggy zitten."
Tijdens het 'uitje' kun je daar dan steeds op terug grijpen:
"Wil je zelf lopen? Geef me dan maar een hand."
"Je houdt nu niet mama's hand vast, dan moet je in de buggy. Wil je dat, of ga je toch mama's hand vast houden?"
Ook vertelde ik van tevoren precies wat we gingen doen en wat ik daarbij wel en niet van ze verwachtte. Dit hielp mij om meer grip op de situatie te houden en schiep duidelijkheid voor mijn kinderen.
Maar mijn dreumessen waren verbaal voorlijk, dus ik weet niet in hoeverre jouw dochter zulke afspraken al begrijpt?
Bijvoorbeeld: "We gaan nu naar de winkel. Jij mag zelf lopen, als je mama's hand vast houdt. Als jij niet mama's hand vast houdt, dan moet je in de buggy zitten."
Tijdens het 'uitje' kun je daar dan steeds op terug grijpen:
"Wil je zelf lopen? Geef me dan maar een hand."
"Je houdt nu niet mama's hand vast, dan moet je in de buggy. Wil je dat, of ga je toch mama's hand vast houden?"
Ook vertelde ik van tevoren precies wat we gingen doen en wat ik daarbij wel en niet van ze verwachtte. Dit hielp mij om meer grip op de situatie te houden en schiep duidelijkheid voor mijn kinderen.
zaterdag 9 januari 2016 om 18:32
Ergens in de komende tijd komt er een omslagpunt en zal ze je beter begrijpen en in winkels bij je blijven. Mijn zoon is ongeveer zo oud als je dochter en is er inmiddels bijna: boodschappen met hem doen begint nu leuk te worden, na een paar maanden klotsende oksels . Hij helpt nu echt, met zijn eigen karretje. Hij kan pakken wat ik hem vraag (en wat ik niet vraag, maar ach) en hij rent niet meer zomaar een beetje rond. Tot je dochter dat punt bereikt heeft kun je het misschien een beetje makkelijker maken door haar voor het winkelen in de tuin te laten spelen zodat ze alvast wat energie kwijtraakt zonder dat het jou heel veel energie kost. Het helpt om je dochter onderdeel te maken van het doel: haar laten helpen met zoeken wat je nodig hebt, spannende dingen aanwijzen, er een gezamenlijk uitje van maken. Het kost wat energie, maar het scheelt een heleboel stress en frustratie. Sterkte!
zaterdag 9 januari 2016 om 18:35
Je krijgt haar tenminste nog in de buggy.... Dat lukte bij onze oudste rond die leeftijd al niet meer zonder geweld. (;))
Maar ik snap en weet hoe vervelend de combi whiplash en een kind is.
Ik heb vooral veel aan mensendieck gehad. Als je houding niet goed is, kun je trainen en oefenen wat je wilt bij een fysio, maar dan gaat het niet over.
En zoals al geopperd werd; laat je boodschappen bezorgen en neem (tijdelijk) een huishoudster. Heb je de whiplash zelf veroorzaakt, of kun je de schade nog op iemand verhalen?
Als het laatste het geval is; neem dan zeker een huishoudster. En betaal haar wit, met bonnetje.
Maar ik snap en weet hoe vervelend de combi whiplash en een kind is.
Ik heb vooral veel aan mensendieck gehad. Als je houding niet goed is, kun je trainen en oefenen wat je wilt bij een fysio, maar dan gaat het niet over.
En zoals al geopperd werd; laat je boodschappen bezorgen en neem (tijdelijk) een huishoudster. Heb je de whiplash zelf veroorzaakt, of kun je de schade nog op iemand verhalen?
Als het laatste het geval is; neem dan zeker een huishoudster. En betaal haar wit, met bonnetje.
zaterdag 9 januari 2016 om 18:35
Je dochter moet natuurlijk ook haar energie kwijt. Is er niemand anders die met haar lekker naar buiten kan, de bossen in of bijv. naar iets als ballorig?
Gedrag is verder gewoon normaal, niks om je zorgen over te maken. Alleen jammer dat je nu zelf lichamelijk niet in staat bent om met haar op pad te gaan en dingen te doen waar ze haar ei in kwijt kan.
Sterkte!
Gedrag is verder gewoon normaal, niks om je zorgen over te maken. Alleen jammer dat je nu zelf lichamelijk niet in staat bent om met haar op pad te gaan en dingen te doen waar ze haar ei in kwijt kan.
Sterkte!
zaterdag 9 januari 2016 om 18:40
quote:sunrose01 schreef op 09 januari 2016 @ 18:11:
Oke duidelijk, het is normaal gedrag en ik ga niet meer naar de winkel met haar. Na vandaag heb ik ook geen enkele zin meer om dat uit te proberen trouwens.
Het probleem is dat onze beide ouders te ver weg wonen om zomaar even op te passen. Misschien kan ik wel iemand inschakelen die eens in de twee weken oppast voor een paar uurtjes, zodat ik kan bijtanken en leuke dingen kan doen. Wij zijn nu bezig met de verkoop/inrichten van het nieuwe huis, daarvoor hebben we behoorlijk wat afspraken staan.
Verder voor mezelf: ik ga een traject van revalidatie in. Fysio is al geregeld, maar ik heb meer zorg nodig. De pijn in mijn nek blijft en de vermoeidheid is overheersend. Zo een dag als vandaag zorgt voor enorm veel frustratie en maakt me dan ook duidelijk wat ik niet meer kan. Het ligt dus inderdaad aan mij, en niet aan haar (al is ze echt een ontzettend aanwezig kind. Maar het is echt een schatje verder).
Afspreken met andere mensen, binnenspeeltuinen.. dat lukt juist niet. Ik kan gewoon zo weinig aan qua energie en concentratie.
Dus het probleem ligt niet bij je kind, maar bij jou.
Dat is overigens niet hatelijk/vervelend bedoeld. Maar blijkbaar ben je veel thuis met je kind en heb je weinig energie. Dat uitje is een hoogtepunt voor jou. Maar dat is het voor je kind ook. Dat kind moet zich in principe altijd gedragen want mama is moe. Dan ga je eindelijk weg, kan zij zichzelf even lekker uitlaten maar dat kan voor jou eigenlijk niet.
De belastingregels zijn veranderd. Ik zou in jouw geval een kdv regelen, of opvang bij een oppas met meer kinderen. Dan heeft je kind een uitlaatklep en jij een dag rust. Of twee. Of twee ochtenden. Of wat er dan ook maar bij jullie financien past.
Oke duidelijk, het is normaal gedrag en ik ga niet meer naar de winkel met haar. Na vandaag heb ik ook geen enkele zin meer om dat uit te proberen trouwens
. Het probleem is dat onze beide ouders te ver weg wonen om zomaar even op te passen. Misschien kan ik wel iemand inschakelen die eens in de twee weken oppast voor een paar uurtjes, zodat ik kan bijtanken en leuke dingen kan doen. Wij zijn nu bezig met de verkoop/inrichten van het nieuwe huis, daarvoor hebben we behoorlijk wat afspraken staan.
Verder voor mezelf: ik ga een traject van revalidatie in. Fysio is al geregeld, maar ik heb meer zorg nodig. De pijn in mijn nek blijft en de vermoeidheid is overheersend. Zo een dag als vandaag zorgt voor enorm veel frustratie en maakt me dan ook duidelijk wat ik niet meer kan. Het ligt dus inderdaad aan mij, en niet aan haar (al is ze echt een ontzettend aanwezig kind. Maar het is echt een schatje verder
).Afspreken met andere mensen, binnenspeeltuinen.. dat lukt juist niet. Ik kan gewoon zo weinig aan qua energie en concentratie.
Dus het probleem ligt niet bij je kind, maar bij jou.
Dat is overigens niet hatelijk/vervelend bedoeld. Maar blijkbaar ben je veel thuis met je kind en heb je weinig energie. Dat uitje is een hoogtepunt voor jou. Maar dat is het voor je kind ook. Dat kind moet zich in principe altijd gedragen want mama is moe. Dan ga je eindelijk weg, kan zij zichzelf even lekker uitlaten maar dat kan voor jou eigenlijk niet.
De belastingregels zijn veranderd. Ik zou in jouw geval een kdv regelen, of opvang bij een oppas met meer kinderen. Dan heeft je kind een uitlaatklep en jij een dag rust. Of twee. Of twee ochtenden. Of wat er dan ook maar bij jullie financien past.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
zaterdag 9 januari 2016 om 18:41
Niets om je zorgen over te maken hoor! Het is ook voor mij heeeel herkenbaar, of eigenlijk meer een gevalletje van "oja, zo was
het".
Probeer strenger te zijn, kind gaat in de buggy omdat jij dat wil. Wellicht als je dat even volhoudt dat het dan werkt.
Bij mij in ieder geval wel, maar geen enkel kind is hetzelfde.
Succes.
het".
Probeer strenger te zijn, kind gaat in de buggy omdat jij dat wil. Wellicht als je dat even volhoudt dat het dan werkt.
Bij mij in ieder geval wel, maar geen enkel kind is hetzelfde.
Succes.
zaterdag 9 januari 2016 om 18:44
zaterdag 9 januari 2016 om 18:58
quote:Shenandoah schreef op 09 januari 2016 @ 18:44:
[...]
Omdat je oppassen niet uit de lucht kunt toveren?
Als ik elke keer dat ik wat uit zou moeten zoeken oppas moet gaan regelen dan mag ik wel een extra baan zoeken om al die oppassen te betalen.Je hoeft toch geen oppas te regelen als je eens weg wil? Kind kan gewoon thuis blijven met haar vader.
[...]
Omdat je oppassen niet uit de lucht kunt toveren?
Als ik elke keer dat ik wat uit zou moeten zoeken oppas moet gaan regelen dan mag ik wel een extra baan zoeken om al die oppassen te betalen.Je hoeft toch geen oppas te regelen als je eens weg wil? Kind kan gewoon thuis blijven met haar vader.
zaterdag 9 januari 2016 om 19:18
Wat ook kan is ouderkindzwemmen
Misschien ook goed voor jou? Of is dat te pittig?
Vergeet niet met haar mee te slapen en niet in de valkuil te stappen juist dán wat te doen
En huishouden doe je samen, en altijd als je wat vergeet laat je haar lopen of dingen pakken en aangeven
Zorg ook voor een heel duidelijke dagstructuur
Dan weet ze wanneer haar half uurtje tv is en jouw oplaadmoment
Misschien ook goed voor jou? Of is dat te pittig?
Vergeet niet met haar mee te slapen en niet in de valkuil te stappen juist dán wat te doen
En huishouden doe je samen, en altijd als je wat vergeet laat je haar lopen of dingen pakken en aangeven
Zorg ook voor een heel duidelijke dagstructuur
Dan weet ze wanneer haar half uurtje tv is en jouw oplaadmoment
zaterdag 9 januari 2016 om 19:21
Even voor de duidelijkheid: ik ben niet erg veel thuis met haar.Het betreft dus het weekend en de avond.
Misschien moet ik anders de "rustige activiteiten" met haar ondernemen, bijvoorbeeld: vingerverven, samen bad nemen (heb ik net gedaan omdat ik de dag rustig wilde afsluiten) en de buitenactiviteiten aan haar vader overlaten. Zo kan ik op mijn manier ook een fijne moeder zijn, want ik voel me al behoorlijk schuldig naar haar toe.
Misschien moet ik anders de "rustige activiteiten" met haar ondernemen, bijvoorbeeld: vingerverven, samen bad nemen (heb ik net gedaan omdat ik de dag rustig wilde afsluiten) en de buitenactiviteiten aan haar vader overlaten. Zo kan ik op mijn manier ook een fijne moeder zijn, want ik voel me al behoorlijk schuldig naar haar toe.