Kinderen
alle pijlers
Angst beperkt kind
maandag 28 oktober 2019 om 09:06
Goedemorgen,
Ik ben op zoek naar tips want zit momenteel een beetje met de handen in het haar.
Kind (bijna 7) is altijd al een angstig meisje geweest maar de laatste tijd wordt het steeds erger.
Zwemles, tandarts, naar school, alles is een reden om in paniek te raken.
School: ze ligt goed in de groep, veel vriendjes en vriendinnetjes, kan goed meekomen, goede cijfers, erg zorgzaam volgens de juf. Toch is het iedere ochtend huilen als ik haar bij de juf aflever. Ze klampt zich dan helemaal aan me vast.
Tandarts: gaat sinds dit jaar naar een speciale tandarts die gespecialiseerd is in angstige kinderen. Dat gaat oké, ze huilt dan nog wel maar het is geen blinde paniek meer.
Zwemles is helemaal een drama. Ze loopt echt vast sinds de laatste paar weken. Ze zwemt super goed volgens de badmeester, mag eigenlijk door naar het laatste badje voor het afzwemmen. Maar ze vindt het doodeng, zwemt alleen als ze binnen een meter van de kant mag blijven. Duiken, borstcrawl, rug en buikzwemmen.. dat kan ze allemaal. Maar zodra ze in het midden van het bad moet zwemmen slaat de paniek toe.
We hebben al zoveel geprobeerd, boos worden, benoemen waarom ze verdrietig is, belonen, negeren... niets werkt.
Dus nu is het tijd voor een volgende stap. Ik zoek tips of we zelf nog iets kunnen doen, of is het tijd voor een volgende stap? Cognitieve gedragstherapie is vooral voor oudere kinderen (8+) las ik....
Alvast bedankt voor het lezen/meedenken!
Ik ben op zoek naar tips want zit momenteel een beetje met de handen in het haar.
Kind (bijna 7) is altijd al een angstig meisje geweest maar de laatste tijd wordt het steeds erger.
Zwemles, tandarts, naar school, alles is een reden om in paniek te raken.
School: ze ligt goed in de groep, veel vriendjes en vriendinnetjes, kan goed meekomen, goede cijfers, erg zorgzaam volgens de juf. Toch is het iedere ochtend huilen als ik haar bij de juf aflever. Ze klampt zich dan helemaal aan me vast.
Tandarts: gaat sinds dit jaar naar een speciale tandarts die gespecialiseerd is in angstige kinderen. Dat gaat oké, ze huilt dan nog wel maar het is geen blinde paniek meer.
Zwemles is helemaal een drama. Ze loopt echt vast sinds de laatste paar weken. Ze zwemt super goed volgens de badmeester, mag eigenlijk door naar het laatste badje voor het afzwemmen. Maar ze vindt het doodeng, zwemt alleen als ze binnen een meter van de kant mag blijven. Duiken, borstcrawl, rug en buikzwemmen.. dat kan ze allemaal. Maar zodra ze in het midden van het bad moet zwemmen slaat de paniek toe.
We hebben al zoveel geprobeerd, boos worden, benoemen waarom ze verdrietig is, belonen, negeren... niets werkt.
Dus nu is het tijd voor een volgende stap. Ik zoek tips of we zelf nog iets kunnen doen, of is het tijd voor een volgende stap? Cognitieve gedragstherapie is vooral voor oudere kinderen (8+) las ik....
Alvast bedankt voor het lezen/meedenken!
maandag 28 oktober 2019 om 09:10
De eerste stap is de begeleiding vanuit school.
Niet genoeg? dan de huisarts, die heeft wellicht al praktijkondersteuning GGZ in huis, of kan je eens doorverwijzen
Je kunt ook eens contact opnemen met een kindercoach, hoewel ik dat wel een beetje een erg vaag beroep vind. Elke mislukte kleuterjuf noemt zich tegenwoordig kindercoach.
Niet genoeg? dan de huisarts, die heeft wellicht al praktijkondersteuning GGZ in huis, of kan je eens doorverwijzen
Je kunt ook eens contact opnemen met een kindercoach, hoewel ik dat wel een beetje een erg vaag beroep vind. Elke mislukte kleuterjuf noemt zich tegenwoordig kindercoach.
maandag 28 oktober 2019 om 09:14
Ik zou hij de huisarts een verwijzing vragen voor een orthopedagoog. Hier hetzelfde meegemaakt. Hoop geprobeerd maar zij heeft hem daadwerkelijk kunnen helpen. Nu gaat het stukken beter.
Ik zou wel kieskeurig zijn met de hulp. De praktijkondersteuner en de hulp via school stelde hier echt niets voor. Die vertelde dat hij er maar even overheen moest stappen.
Ik zou wel kieskeurig zijn met de hulp. De praktijkondersteuner en de hulp via school stelde hier echt niets voor. Die vertelde dat hij er maar even overheen moest stappen.
bladiebladiebla2016 wijzigde dit bericht op 28-10-2019 09:17
31.87% gewijzigd
maandag 28 oktober 2019 om 09:17
Begeleiding vanuit school gaat 'm niet worden denk ik. Op het huilen 's morgens na gaat het daar verder erg goed. Juf denkt dat het aangeleerd gedrag is ('ik huil altijd 's morgens dus dan blijf ik dat ook doen). Verder laat ze daar absoluut geen afwijkend gedrag zien, helpt juist altijd alle verdrietige/onzekere kindjes.lilalinda schreef: ↑28-10-2019 09:10De eerste stap is de begeleiding vanuit school.
Niet genoeg? dan de huisarts, die heeft wellicht al praktijkondersteuning GGZ in huis, of kan je eens doorverwijzen
Je kunt ook eens contact opnemen met een kindercoach, hoewel ik dat wel een beetje een erg vaag beroep vind. Elke mislukte kleuterjuf noemt zich tegenwoordig kindercoach.
maandag 28 oktober 2019 om 09:20
lilalinda schreef: ↑28-10-2019 09:10De eerste stap is de begeleiding vanuit school.
Niet genoeg? dan de huisarts, die heeft wellicht al praktijkondersteuning GGZ in huis, of kan je eens doorverwijzen
Je kunt ook eens contact opnemen met een kindercoach, hoewel ik dat wel een beetje een erg vaag beroep vind. Elke mislukte kleuterjuf noemt zich tegenwoordig kindercoach.
Er zijn ook orthopedagogen of ontwikkelingspsychologen. Een coach zou ik zelf niet snel doen, om de reden die je zelf aangeeft. Maar er zijn genoeg mensen gespecialiseerd in ontwikkeling van kinderen die kunnen helpen in de situatie.
maandag 28 oktober 2019 om 09:24
Ik zou in eerste instantie idd een verwijzing vragen naar liefst een jeugd-ggz.
Eerst degelijk onderzoek naar de oorsprong van de angst, dan gerichte behandeling.
Kindercoach zou ik sowieso niet aan beginnen.
Eerst degelijk onderzoek naar de oorsprong van de angst, dan gerichte behandeling.
Kindercoach zou ik sowieso niet aan beginnen.
If at first you don't succeed, just give up. No need to make it weird.
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 28 oktober 2019 om 09:25
Ik was er ook zo 1 en mijn ouders vonden vooral dat kinderen niet raar moeten doen dus ik ben opgevoed met dwingen en slaan met als gevolg dat ik alles voor mijn ouders ben gaan verzwijgen. Ik liep stiekem weg van enge activiteiten toen ik groter was en verstopte mij in huis of op school op plaatsen waar volwassenen mij niet konden vinden. Ik ben regelmatig uren zoeken geweest en kreeg dan ook daar weer straf voor.
Ik hoop dat de tijd in 30 jaar een beetje is veranderd en dat er op school iets van faalangst training is ofzo.
Ik hoop dat de tijd in 30 jaar een beetje is veranderd en dat er op school iets van faalangst training is ofzo.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
maandag 28 oktober 2019 om 09:34
Niet alles gelijk achter elkaar uiteraard, wel een bepaalde periode steeds iets anders uitgeprobeerd.Koffiehagedis schreef: ↑28-10-2019 09:30Een wisselende benadering kan op zichzelf al angstklachten in stand houden.
Viva-amber wat erg
ik weet niet of het faalangst is bij dochter. Op school zelf is ze niet angstig. Tijdens zwemles, als ze de hele les aan de kant mag zwemmen, heeft ze de dikste lol met de andere kinderen. Dat maakt het voor mij ook zo lastig wat de oorzaak van haar angst is.
maandag 28 oktober 2019 om 09:43
Ik zou ook zeggen orthopedagoog, heeft mijn zoon (met andere klachten en iets ouder, maar toch) erg goed geholpen.
Als je iets laagdrempeligers wil zou dit wellicht nog iets kunnen helpen https://fearaway.nl/product/superpowerspray/. Wil geen reclame maken en heb geen aandelen, maar wie weet helpt het een beetje.
Als je iets laagdrempeligers wil zou dit wellicht nog iets kunnen helpen https://fearaway.nl/product/superpowerspray/. Wil geen reclame maken en heb geen aandelen, maar wie weet helpt het een beetje.
maandag 28 oktober 2019 om 09:59
Kinderpsycholoog of kindercoach?MarvelousMrsMaisel schreef: ↑28-10-2019 09:35Naar de huisarts en je laten verwijzen naar een goeie kinderpsycholoog of -coach.
Dat zijn nogal verschillende dingen.
Ik zou vooral kiezen voor iemand met een gedegen opleiding, die breder kan kijken naar de oorzaken van de angst.
If at first you don't succeed, just give up. No need to make it weird.
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 28 oktober 2019 om 10:11
ben blij, dat er hier meer mensen hun vraagtekens zetten bij de kindercoach, vind mezelf zo'n zeikerd.
Maar sommige beroepen zouden beschermd moeten worden, kindercoach is zoiets.
maandag 28 oktober 2019 om 10:16
Je hebt al vanalles geprobeerd.
Wat gebeurt er als niet jij, maar iemand anders haar naar school brengt??
Wat gebeurt er als je, buiten de zwemles, samen gaat zwemmen?
Google eens op ADD. Ik vermoed dat daar een hoop je van bekend voorkomt. Dan vind je ook tips (die bij kinderen sowieso nooit verkeerd zijn, zoals geduld, aandacht, ruimte).
Wat gebeurt er als niet jij, maar iemand anders haar naar school brengt??
Wat gebeurt er als je, buiten de zwemles, samen gaat zwemmen?
Google eens op ADD. Ik vermoed dat daar een hoop je van bekend voorkomt. Dan vind je ook tips (die bij kinderen sowieso nooit verkeerd zijn, zoals geduld, aandacht, ruimte).
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
maandag 28 oktober 2019 om 10:16
Coach in het algemeen....
Maar goed, ook iedereen mag zich psycholoog noemen, vandaar dat ik ook daar voorzichtig mee zou zijn.
If at first you don't succeed, just give up. No need to make it weird.
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 28 oktober 2019 om 10:19
Kindercoach zou ik niet aan beginnen. Elk mens dat kinderen leuk vindt (of niet) kan een eigen praktijk beginnen en er zit ontzettend veel kaf tussen het koren.
Ik zou naar de huisarts gaan en me laten doorverwijzen naar een goede ontwikkelingspsycholoog of orthopedagoog.
Was ze als kleintje al zo angstig? Ben jij zelf wat angstig aangelegd?
Ik zou naar de huisarts gaan en me laten doorverwijzen naar een goede ontwikkelingspsycholoog of orthopedagoog.
Was ze als kleintje al zo angstig? Ben jij zelf wat angstig aangelegd?
maandag 28 oktober 2019 om 10:20
Coach is geen beschermde titel.
Ik ben (via mijn werk) bij een coach geweest die nogal vreemde dingen tegen me zei en (zo bleek later) toch niet zoveel vertrouwelijkheid bood als ze eerder had toegezegd.
maandag 28 oktober 2019 om 10:27
Ceylon, mijn man bracht haar onlangs naar school (werkt bijna altijd 's morgens dus dan breng ik haar). In de auto was het al dikke paniek. Ze hangt wel heel erg aan mij maar als ik op school dus niet in zicht ben gaat het prima.
Vrijzwemmen vind ze mwah, het is sowieso niet haar hobby maar het gaat al wel beter. Sinds de zomer zwemmen we wat regelmatiger en de eerste keren hing ze alleen aan de kant. Nu moet ze iedere keer wel loskomen maar ze durft langzaamaan wel meer.
ADD ga ik op googlen!
TanteSjaan, nee toen ze heel klein was (peuter), had ze dit totaal niet. Beetje overmoedig zelfs. In groep 2 begon het huilen op school 's morgens (groep 1 af en toe). Het is erger geworden sinds ze met zwemles begonnen is. Badje 1 had ze een nogal dwingende juf.
Zelf ben ik niet angstig aangelegd, man ook niet, 2 oudsten ook totaal niet.
Vrijzwemmen vind ze mwah, het is sowieso niet haar hobby maar het gaat al wel beter. Sinds de zomer zwemmen we wat regelmatiger en de eerste keren hing ze alleen aan de kant. Nu moet ze iedere keer wel loskomen maar ze durft langzaamaan wel meer.
ADD ga ik op googlen!
TanteSjaan, nee toen ze heel klein was (peuter), had ze dit totaal niet. Beetje overmoedig zelfs. In groep 2 begon het huilen op school 's morgens (groep 1 af en toe). Het is erger geworden sinds ze met zwemles begonnen is. Badje 1 had ze een nogal dwingende juf.
Zelf ben ik niet angstig aangelegd, man ook niet, 2 oudsten ook totaal niet.
maandag 28 oktober 2019 om 10:30
Ja dat vindt ze wel leuk, maar allemaal maar heel kort. Na 10 minuten is ze er wel weer klaar mee. Alleen voorgelezen worden wil ze uuuuren.
Ze is overigens wel creatief en kan goed tekenen (als ze verdrietig is gaat ze vaak tekenen) maar wel heel kort dus. Op school is ze wel erg secuur met haar werkjes maar thuis veel minder.
maandag 28 oktober 2019 om 10:45
Ik ben zelf een ADD´er maar ik heb geen last van depressies en kan inmiddels ook goed omgaan met nieuwe situaties (ben dan ook 47). ADD is een beetje een aftak van ADHD en die zijn ook niet allemaal hetzelfde.
Qua school is er natuurlijk niet zoveel keus. Het lijkt erop dat de juf wel (een beetje) gelijk heeft. Ik krijg de indruk dat ze pas tot rust komt als blijkt dat alles nog hetzelfde is. Wat zegt ze daar zelf eigenlijk over?
Ze is bijna 7. Groep 3 nu?? Dit jaar begonnen??
Wat betreft zwemmen kun je je afvragen hoe belangrijk je dat diploma vindt. Het groepje van mijn dochter ging maar langzaam vooruit, totdat er een juf kwam die tempo maakte. Binnen twee maanden stonden alle kinderen in de kleedkamer te brullen dat ze niet wilden zwemmen. We hebben toen overlegd en met z´n allen besloten dat we het plezier belangrijker vonden dan snel dat diploma halen, en hebben de juf gevraagd het tempo weer terug te draaien. Ze hebben er uiteindelijk twee maanden langer over gedaan. Hoe het met de rest gegaan is weet ik niet maar Lon vindt zwemmen nog steeds leuk. Onze redenatie was: sporten is gezond en of ze nou zwemmen of voetballen, het kost toch allemaal geld. Je kunt er dus voor kiezen om te zeggen: dat diploma komt wel als ze eraan toe is. Als haar vriendinnen straks doorgaan naar het volgende bad wil ze echt wel een keer mee. Helemaal stoppen zou ik zelf niet doen maar als het financieel niet haalbaar is houdt het natuurlijk op. Over het algemeen wordt er bij de entree niet gevraagd om je diploma te laten zien en als ze goed kán zwemmen lijkt me dat toch het belangrijkste.
Qua school is er natuurlijk niet zoveel keus. Het lijkt erop dat de juf wel (een beetje) gelijk heeft. Ik krijg de indruk dat ze pas tot rust komt als blijkt dat alles nog hetzelfde is. Wat zegt ze daar zelf eigenlijk over?
Ze is bijna 7. Groep 3 nu?? Dit jaar begonnen??
Wat betreft zwemmen kun je je afvragen hoe belangrijk je dat diploma vindt. Het groepje van mijn dochter ging maar langzaam vooruit, totdat er een juf kwam die tempo maakte. Binnen twee maanden stonden alle kinderen in de kleedkamer te brullen dat ze niet wilden zwemmen. We hebben toen overlegd en met z´n allen besloten dat we het plezier belangrijker vonden dan snel dat diploma halen, en hebben de juf gevraagd het tempo weer terug te draaien. Ze hebben er uiteindelijk twee maanden langer over gedaan. Hoe het met de rest gegaan is weet ik niet maar Lon vindt zwemmen nog steeds leuk. Onze redenatie was: sporten is gezond en of ze nou zwemmen of voetballen, het kost toch allemaal geld. Je kunt er dus voor kiezen om te zeggen: dat diploma komt wel als ze eraan toe is. Als haar vriendinnen straks doorgaan naar het volgende bad wil ze echt wel een keer mee. Helemaal stoppen zou ik zelf niet doen maar als het financieel niet haalbaar is houdt het natuurlijk op. Over het algemeen wordt er bij de entree niet gevraagd om je diploma te laten zien en als ze goed kán zwemmen lijkt me dat toch het belangrijkste.
ceylon wijzigde dit bericht op 28-10-2019 10:47
1.55% gewijzigd
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
maandag 28 oktober 2019 om 10:46
Beroepswege zou ik kiezen voor een psycholoog. Maar mijn zus heeft ook goede ervaringen met een angstig kind en een coach. Vandaar.
maandag 28 oktober 2019 om 10:49
Mijn oudste kreeg pas de juiste duw, toen we eindelijk bij een psychiater terecht kwamen. (Buik vol, van psychologen etc. )
Psycholoog ben je natuurlijk pas, na een studie Psychologie, dat geeft nog een beetje houvast.
