Kinderen
alle pijlers
basisschool
zondag 30 november 2014 om 20:33
Hallo iedereen, graag wil ik iets met jullie delen.
Zoontje gaat sinds twee maanden naar school, het gaat eigenlijk best goed. Juf is tevreden, en hij gaat ook wel met plezier naar school. Het is niet een heel extravert kind, hij verteld niet heel veel en is ook niet razend enthousiast maar vindt het allemaal wel prima.
Afgelopen week verteld hij een aantal keren tussen neus en lippen door dat 'alle kindjes op school zeggen dat ze hem stom vinden.' of 'ze zeggen allemaal stomme P.'
Hij heeft ook geen vriendjes daar zegt hij, zijn vriendjes zijn bij de kinderopvang/bso.
Het is een klein schooltje, juf heeft nog geen 20 kinderen in de klas en is erg betrokken. Ik heb er wel vertrouwen in dat ze problemen signaleert.
Ik ben altijd best wel nuchter met dit soort dingen, maar merk dat deze opmerkingen maar in mijn hoofd blijven spoken. Ik vind het zo sneu...
Terwijl ik anders echt van het 'vallen en opstaan' ben en me niet zo snel met dit soort dingen zal bemoeien.
Nu ik dit typ bedenk ik me dat ik nooit echt problemen heb met een ruzie of strijd, maar zoontje lijkt nu het gevoel te hebben dat alle andere kinderen tegen hem zijn en hij helemaal alleen is.........
Ik weet uit eigen ervaring hoe je zelfbeeld om zeep geholpen kan worden als je langere tijd 'er niet bij hoort' , mogelijk ben ik hierdoor ook niet objectief.
Goed, moet ik dit nou gelijk met juf bespreken of stel ik me aan? Misschien herkent iemand dit?
Zoontje gaat sinds twee maanden naar school, het gaat eigenlijk best goed. Juf is tevreden, en hij gaat ook wel met plezier naar school. Het is niet een heel extravert kind, hij verteld niet heel veel en is ook niet razend enthousiast maar vindt het allemaal wel prima.
Afgelopen week verteld hij een aantal keren tussen neus en lippen door dat 'alle kindjes op school zeggen dat ze hem stom vinden.' of 'ze zeggen allemaal stomme P.'
Hij heeft ook geen vriendjes daar zegt hij, zijn vriendjes zijn bij de kinderopvang/bso.
Het is een klein schooltje, juf heeft nog geen 20 kinderen in de klas en is erg betrokken. Ik heb er wel vertrouwen in dat ze problemen signaleert.
Ik ben altijd best wel nuchter met dit soort dingen, maar merk dat deze opmerkingen maar in mijn hoofd blijven spoken. Ik vind het zo sneu...
Terwijl ik anders echt van het 'vallen en opstaan' ben en me niet zo snel met dit soort dingen zal bemoeien.
Nu ik dit typ bedenk ik me dat ik nooit echt problemen heb met een ruzie of strijd, maar zoontje lijkt nu het gevoel te hebben dat alle andere kinderen tegen hem zijn en hij helemaal alleen is.........
Ik weet uit eigen ervaring hoe je zelfbeeld om zeep geholpen kan worden als je langere tijd 'er niet bij hoort' , mogelijk ben ik hierdoor ook niet objectief.
Goed, moet ik dit nou gelijk met juf bespreken of stel ik me aan? Misschien herkent iemand dit?
zondag 30 november 2014 om 20:41
zondag 30 november 2014 om 20:50
Maar morgen ga ik het even aankaarten dus.
Wat een inzicht kan je jezelf verschaffen door iets gewoon al even op te typen
Het is ook een beetje alsof ik de vinger er niet op kan leggen. Hij verteld het, maar niet op een manier alsof hij er heel erg mee zit.
Hij geeft ook aan nog wel gewoon naar school te willen en heeft wel regelmatig verhaaltjes over leuke dingen die hij meemaakt met klasgenootjes.
Wat een inzicht kan je jezelf verschaffen door iets gewoon al even op te typen
Het is ook een beetje alsof ik de vinger er niet op kan leggen. Hij verteld het, maar niet op een manier alsof hij er heel erg mee zit.
Hij geeft ook aan nog wel gewoon naar school te willen en heeft wel regelmatig verhaaltjes over leuke dingen die hij meemaakt met klasgenootjes.
zondag 30 november 2014 om 20:56
Het hoeft ook niks te zijn.
Mijn dochter heeft soms ook zo'n periode. Tijd terug was ze verdrietig, niemand was lief voor haar. Bleek dat ze een keer een grapje had verteld en kinderen erom hadden gelachen. Ze dacht toen dat ze haar uitlachten. Nadat juf had uitgelegd dat het een compliment is dat mensen om grapjes lachen, was het weer goed.
En afgelopen donderdag weer, toen bleek na veel vragen dat ze niet verdrietig om het overlijden van opa durft te zijn op school omdat anderen haar dan misschien stom vinden. Terwijl juf in de klas veel aandacht aan zijn ziekzijn en overlijden heeft gegeven. Heb haar dus aangegeven dat niemand dat raar vindt en ze best verdrietig mag zijn als ze hem mist.
Bij dochter is het puur onzekerheid en niet in de aandacht durven staan. Ze moet er soms ook doorheen, zelf ervaren dat haar klasgenootjes echt wel lief zijn.
Ze zit trouwens in een hele sociale klas, waar nog geen incidenten als pesten of vechten zijn geweest, dat scheelt wel. Ik houd me dan ook wat meer afzijdig.
Mijn dochter heeft soms ook zo'n periode. Tijd terug was ze verdrietig, niemand was lief voor haar. Bleek dat ze een keer een grapje had verteld en kinderen erom hadden gelachen. Ze dacht toen dat ze haar uitlachten. Nadat juf had uitgelegd dat het een compliment is dat mensen om grapjes lachen, was het weer goed.
En afgelopen donderdag weer, toen bleek na veel vragen dat ze niet verdrietig om het overlijden van opa durft te zijn op school omdat anderen haar dan misschien stom vinden. Terwijl juf in de klas veel aandacht aan zijn ziekzijn en overlijden heeft gegeven. Heb haar dus aangegeven dat niemand dat raar vindt en ze best verdrietig mag zijn als ze hem mist.
Bij dochter is het puur onzekerheid en niet in de aandacht durven staan. Ze moet er soms ook doorheen, zelf ervaren dat haar klasgenootjes echt wel lief zijn.
Ze zit trouwens in een hele sociale klas, waar nog geen incidenten als pesten of vechten zijn geweest, dat scheelt wel. Ik houd me dan ook wat meer afzijdig.
zondag 30 november 2014 om 21:06
Gewoon met de juf bespreken!
Mijn dochter heeft dit ook wel eens gezegd. Ook heel zijdelings: "Maar niemand wil met mij spelen, dus speel ik alleen." Tegelijkertijd zag ik haar bij het brengen/halen soms inderdaad compleet tevreden alleen rondwandelen, maar ook vaak wel met andere kinderen spelen.
Ik heb het ook gewoon met de juf besproken. Dat mag hoor We waren er samen al gauw achter dat dochter anders speelt dan de meeste andere kleuters en het normale, vluchtige kleutergedrag uitlegt als een afwijzing. Klinkt dramatischer dan het is, maar toen we dat simpeltjes aan haar uitlegden, was het helemaal opgelost. Ze is wel individualistisch, maar speelt ook graag met haar klasgenootjes.
Mijn dochter heeft dit ook wel eens gezegd. Ook heel zijdelings: "Maar niemand wil met mij spelen, dus speel ik alleen." Tegelijkertijd zag ik haar bij het brengen/halen soms inderdaad compleet tevreden alleen rondwandelen, maar ook vaak wel met andere kinderen spelen.
Ik heb het ook gewoon met de juf besproken. Dat mag hoor We waren er samen al gauw achter dat dochter anders speelt dan de meeste andere kleuters en het normale, vluchtige kleutergedrag uitlegt als een afwijzing. Klinkt dramatischer dan het is, maar toen we dat simpeltjes aan haar uitlegden, was het helemaal opgelost. Ze is wel individualistisch, maar speelt ook graag met haar klasgenootjes.
zondag 30 november 2014 om 21:17
zondag 30 november 2014 om 21:25
Riannerianne en barbaracartland bedankt voor het delen van jullie ervaring, het lijkt inderdaad alsof er iets anders achter zit.
Kom er maar eens achter wat er allemaal in zo'n koppie omgaat.... Misschien kan ik er samen met juf achter komen.
Sandt, je hebt helemaal gelijk. Waarom ik het schreef is omdat hij het ineens zo expliciet noemt, waar hij eerder wel voorzichtig een paar kinderen van school als lief of vriendje noemde.
Ik denk dat het hele verhaal ook te maken kan hebben met opnieuw zijn plekje vinden en ineens weer de jongste zijn.
Kom er maar eens achter wat er allemaal in zo'n koppie omgaat.... Misschien kan ik er samen met juf achter komen.
Sandt, je hebt helemaal gelijk. Waarom ik het schreef is omdat hij het ineens zo expliciet noemt, waar hij eerder wel voorzichtig een paar kinderen van school als lief of vriendje noemde.
Ik denk dat het hele verhaal ook te maken kan hebben met opnieuw zijn plekje vinden en ineens weer de jongste zijn.
zondag 30 november 2014 om 21:39
quote:Ik denk dat het hele verhaal ook te maken kan hebben met opnieuw zijn plekje vinden en ineens weer de jongste zijn.Dat was het bij mijn dochter wel. Het was bij mijn dochter meer haar gevoel dan werkelijkheid. Ik heb het niet aangegeven bij de juffen, omdat ik zelf wel zag dat ze wel aansluiting had. Maar als ik zelf niet had gezien dat ze aansluiting had, dan was ik wel naar de juf gegaan.
zondag 30 november 2014 om 21:43
Precies Sitka, dat is de reden dat ik twijfelde om het te bespreken.
Maar ik heb al besloten het toch even te noemen, zonder dat ik verwacht dat er gelijk een actieplan komt of zoiets, ik vind het wel fijn dat juf er even van weet.
Fijn om even wat soortgelijke ervaringen te lezen, wij doen dit ook voor t eerst
Maar ik heb al besloten het toch even te noemen, zonder dat ik verwacht dat er gelijk een actieplan komt of zoiets, ik vind het wel fijn dat juf er even van weet.
Fijn om even wat soortgelijke ervaringen te lezen, wij doen dit ook voor t eerst
zondag 30 november 2014 om 22:28