Kinderen
alle pijlers
Basisschoolperikelen
woensdag 13 januari 2016 om 15:46
Begin dit schooljaar is dochter (7, soort puber) naar een andere basisschool gegaan die meer op haar nivo aansloot. De oude school was een kleine dorpsschool met weinig leerlingen en ze zat in een kleine klas met 7 andere kinderen.
Nieuwe school is ook fietsbaar voor dochter en ze hebben een continurooster.
Na een paar proefdagen was mevrouw erg enthousiast en vol goede moed starten we het jaar. Voor mij een stuk makkelijker met een jonge baby ook. Geen overblijven, geen ophalen en brengen.
In het begin ging het leuk, enthousiast in de les en ik merk ook dat ze het goed doet en veel opsteekt. Alleen maakt ze totaal geen contact met klasgenootjes. Ze word uitgenodigd voor feestjes bijv en speelt misschien 1 keer in de week ergens, maar ze klaagt enorm veel dat ze zich buitengesloten voelt, vaak alleen op het plein staat en als ze ergens mee mag spelen al gauw niet meer mee mag doen.
Met andere woorden; ze wil terug naar haar oude stekkie.
In een gesprek met de juf vertelde deze de klachten van mijn dochter niet te herkennen. Dochter zegt dat dát komt omdat de juf nooit oplet. Ook zegt dochter vaak de schuld van dingen te krijgen, bijv als een ander kind iets kwijt is. Kinderen zouden haar tijdens de gym duwen of express ballen op haar gooien.
Dochter heeft veel veranderingen voor haar kiezen gekregen en is een kind dat haar bekkie thuis wel mee heeft, maar in gezelschap timide kan zijn.
Ik weet niet zo goed wat ik moet doen, het geluk van mijn kind staat voorop. Ze zit nu op een goed aangeschreven eliteschool waarvan ik hoopte dat ze haar ei er kwijt kan omdat ze een voorsprong heeft in taal en rekenen, maar ze komt steeds bozer thuis, Zo fietste ze eerst met een klasgenootje mee, maar die fietst nu volgens dochter met iemand anders en mag zij niet meer meefietsen terwijl ik na een gesprek met de moeder van het meisje heb begrepen dat mijn dochter aangeeft liever alleen te fietsen.
Wat zouden jullie doen?
De dorpsschool was wel leuk. Ik heb er veel leuke contacten opgedaan en om eerlijk te zijn mis ik dat saamhorige gevoel ook wel, iedereen kende iedereen en stond voor elkaar klaar kwa opvang etc.
Ik vind het persoonlijk natuurlijk belachelijk om weer te switchen, maar het geluk van mijn kind staat voor het gevoel dat het belachelijk zou zijn.
Nieuwe school is ook fietsbaar voor dochter en ze hebben een continurooster.
Na een paar proefdagen was mevrouw erg enthousiast en vol goede moed starten we het jaar. Voor mij een stuk makkelijker met een jonge baby ook. Geen overblijven, geen ophalen en brengen.
In het begin ging het leuk, enthousiast in de les en ik merk ook dat ze het goed doet en veel opsteekt. Alleen maakt ze totaal geen contact met klasgenootjes. Ze word uitgenodigd voor feestjes bijv en speelt misschien 1 keer in de week ergens, maar ze klaagt enorm veel dat ze zich buitengesloten voelt, vaak alleen op het plein staat en als ze ergens mee mag spelen al gauw niet meer mee mag doen.
Met andere woorden; ze wil terug naar haar oude stekkie.
In een gesprek met de juf vertelde deze de klachten van mijn dochter niet te herkennen. Dochter zegt dat dát komt omdat de juf nooit oplet. Ook zegt dochter vaak de schuld van dingen te krijgen, bijv als een ander kind iets kwijt is. Kinderen zouden haar tijdens de gym duwen of express ballen op haar gooien.
Dochter heeft veel veranderingen voor haar kiezen gekregen en is een kind dat haar bekkie thuis wel mee heeft, maar in gezelschap timide kan zijn.
Ik weet niet zo goed wat ik moet doen, het geluk van mijn kind staat voorop. Ze zit nu op een goed aangeschreven eliteschool waarvan ik hoopte dat ze haar ei er kwijt kan omdat ze een voorsprong heeft in taal en rekenen, maar ze komt steeds bozer thuis, Zo fietste ze eerst met een klasgenootje mee, maar die fietst nu volgens dochter met iemand anders en mag zij niet meer meefietsen terwijl ik na een gesprek met de moeder van het meisje heb begrepen dat mijn dochter aangeeft liever alleen te fietsen.
Wat zouden jullie doen?
De dorpsschool was wel leuk. Ik heb er veel leuke contacten opgedaan en om eerlijk te zijn mis ik dat saamhorige gevoel ook wel, iedereen kende iedereen en stond voor elkaar klaar kwa opvang etc.
Ik vind het persoonlijk natuurlijk belachelijk om weer te switchen, maar het geluk van mijn kind staat voor het gevoel dat het belachelijk zou zijn.
woensdag 13 januari 2016 om 16:32
quote:ChuckTaylor schreef op 13 januari 2016 @ 16:31:
Ik geef toch al aan hoe ik mijn post bedoelde? Kinderen doen dat nou eenmaal snel, dat ze dingen een heel eigen draai geven.
Of dat ook zo is kan ik toch onmogelijk vanachter mijn computer beoordelen?
Beetje flauw dit.Echt waarom voel je je zo aangevallen? Jij tikt iets en ik vind daar iets van. Nogmaals relax.
Ik geef toch al aan hoe ik mijn post bedoelde? Kinderen doen dat nou eenmaal snel, dat ze dingen een heel eigen draai geven.
Of dat ook zo is kan ik toch onmogelijk vanachter mijn computer beoordelen?
Beetje flauw dit.Echt waarom voel je je zo aangevallen? Jij tikt iets en ik vind daar iets van. Nogmaals relax.
woensdag 13 januari 2016 om 16:41
TO, je geeft aan dat je kind meer begaafd is. Soms hebben 'dat soort 'kinderen, generaliserend gesproken, moeite om aansluiting te vinden bij leeftijdsgenootjes, omdat ze al zoveel verder zijn in hun ontwikkeling. Dan begrijpen andere kinderen hun grapjes niet bijvoorbeeld. Wellicht speelt dit bij jouw dochter ook.
Dat op school vervelen herken ik wel van mijn eigen kind. Gelukkig speelt de juf daar goed op in en schakelt vaak bij. Jammer dat dit op de vorige school van jouw dochter geen optie was.
Dat op school vervelen herken ik wel van mijn eigen kind. Gelukkig speelt de juf daar goed op in en schakelt vaak bij. Jammer dat dit op de vorige school van jouw dochter geen optie was.
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
woensdag 13 januari 2016 om 16:52
Je dochter is zeven en je brengt en haalt haar niet meer. Misschien helpt het om dat juist wel te doen. Dan kun je een beetje een band opbouwen met de nieuwe school, korte lijntjes houden met de juf en je dochter helpen met het maken van speelafspraakjes.
Je kunt je ook aanbieden als hulpouder om wat meer betrokken te raken bij de school. Je kunt je dochter dan ook even zien onder schooltijd en kijken hoe de sfeer is.
Je kunt je ook aanbieden als hulpouder om wat meer betrokken te raken bij de school. Je kunt je dochter dan ook even zien onder schooltijd en kijken hoe de sfeer is.
woensdag 13 januari 2016 om 17:02
Ik denk ook dat er sociaal iets niet lekker gaat nu en dat het handig als je dochter hierin gaat leren hoe zij zelf dit kan veranderen.
Een kindercoach of therapeut zou goed kunnen helpen hierbij. Als je dit te zwaar vindt kun je ook zelf haar andere gedragsopties aanbieden. Stel een haalbaar doel (bijvoorbeeld 5 minuten meedoen met anderen in de pauze oid) en kijk of ze dit voor elkaar kan krijgen.
Je schrijft dat ze een keer in de week speelt met anderen buiten school. Ik vindt dit niet erg weinig trouwens. Je zou kunnen kijken of dat vaker bij jullie thuis kan zodat je kunt observeren en coachen.
Een kindercoach of therapeut zou goed kunnen helpen hierbij. Als je dit te zwaar vindt kun je ook zelf haar andere gedragsopties aanbieden. Stel een haalbaar doel (bijvoorbeeld 5 minuten meedoen met anderen in de pauze oid) en kijk of ze dit voor elkaar kan krijgen.
Je schrijft dat ze een keer in de week speelt met anderen buiten school. Ik vindt dit niet erg weinig trouwens. Je zou kunnen kijken of dat vaker bij jullie thuis kan zodat je kunt observeren en coachen.
Het is zoals het is
woensdag 13 januari 2016 om 17:09
quote:calvijn1 schreef op 13 januari 2016 @ 17:00:
Ik denk dat je dochter heeft ontdekt dat ze hierdoor meer (weer) aandacht krijgtDat kan ook inderdaad, positief of negatief aandacht is aandacht voor een kind. Misschien wil ze graag even in de spotlight staan, zoals dat was voor ze een broertje kreeg. En kinderen hebben nou eenmaal ook een rijke fantasie.
Ik denk dat je dochter heeft ontdekt dat ze hierdoor meer (weer) aandacht krijgtDat kan ook inderdaad, positief of negatief aandacht is aandacht voor een kind. Misschien wil ze graag even in de spotlight staan, zoals dat was voor ze een broertje kreeg. En kinderen hebben nou eenmaal ook een rijke fantasie.
Bi sonraki hayatimda gel.
woensdag 13 januari 2016 om 17:22
quote:Flitseflats schreef op 13 januari 2016 @ 16:52:
Je dochter is zeven en je brengt en haalt haar niet meer. Misschien helpt het om dat juist wel te doen. Dan kun je een beetje een band opbouwen met de nieuwe school, korte lijntjes houden met de juf en je dochter helpen met het maken van speelafspraakjes.
Je kunt je ook aanbieden als hulpouder om wat meer betrokken te raken bij de school. Je kunt je dochter dan ook even zien onder schooltijd en kijken hoe de sfeer is.
Dit vind ik ook wel een goede. Ze wordt uit haar vertrouwde schoolomgeving weggehaald en moet nu in haar eentje iedere dag naar een nieuwe school. Ze is nog maar zeven. Dat is nog best klein, vind ik. Wellicht helpt het om als ouder met haar mee te fietsen en haar op te halen. Dan voelt ze zich hopelijk wat minder verloren.
Is het onderwijs daar echt zoveel beter dan op de vorige school dat je dit er voor over hebt? Konden ze haar op de vorige school niet wat extra taken/werkjes aanbieden?
Je dochter is zeven en je brengt en haalt haar niet meer. Misschien helpt het om dat juist wel te doen. Dan kun je een beetje een band opbouwen met de nieuwe school, korte lijntjes houden met de juf en je dochter helpen met het maken van speelafspraakjes.
Je kunt je ook aanbieden als hulpouder om wat meer betrokken te raken bij de school. Je kunt je dochter dan ook even zien onder schooltijd en kijken hoe de sfeer is.
Dit vind ik ook wel een goede. Ze wordt uit haar vertrouwde schoolomgeving weggehaald en moet nu in haar eentje iedere dag naar een nieuwe school. Ze is nog maar zeven. Dat is nog best klein, vind ik. Wellicht helpt het om als ouder met haar mee te fietsen en haar op te halen. Dan voelt ze zich hopelijk wat minder verloren.
Is het onderwijs daar echt zoveel beter dan op de vorige school dat je dit er voor over hebt? Konden ze haar op de vorige school niet wat extra taken/werkjes aanbieden?
woensdag 13 januari 2016 om 17:29
quote:lizzy75 schreef op 13 januari 2016 @ 17:22:
[...]
Is het onderwijs daar echt zoveel beter dan op de vorige school dat je dit er voor over hebt? Konden ze haar op de vorige school niet wat extra taken/werkjes aanbieden?Basisschool beweerde hier dat Snoezekind in 125 jaar de eerste hb'er was. Inmiddels ken ik meerdere kinderen van deze school die nu naar het Leonardo zijn overgeplaatst. 1200 euro per jaar extra betalen, plus reistijd en reiskosten omdat het meer dan vijftien kilometer verderop is....
[...]
Is het onderwijs daar echt zoveel beter dan op de vorige school dat je dit er voor over hebt? Konden ze haar op de vorige school niet wat extra taken/werkjes aanbieden?Basisschool beweerde hier dat Snoezekind in 125 jaar de eerste hb'er was. Inmiddels ken ik meerdere kinderen van deze school die nu naar het Leonardo zijn overgeplaatst. 1200 euro per jaar extra betalen, plus reistijd en reiskosten omdat het meer dan vijftien kilometer verderop is....
Betty White: "Once you go blackberry... Hmmmmmhmmmm"
woensdag 13 januari 2016 om 18:45
quote:Beeldig schreef op 13 januari 2016 @ 16:13:
[...]
Zoals ik het lees, ligt het probleem dus vooral bij je dochter. Zij zondert zich af, roept dat ze gepest wordt terwijl dat niet het geval is en zet zich blijkbaar zelf af tegen de groep in plaats van zich erin te mengen.
Nog los van de nieuwe baby, die ongetwijfeld een mogelijke roep om aandacht met negatief gedrag zal versterken, lees ik uit bovenstaande post dat ze dit gedrag eerder ook al vertoonde. Het lijkt mij het handigst om de school te laten voor wat 'ie is nu en je in plaats van je te focussen op haar omgeving of intellect, nu even de focus te leggen op haar sociale vaardigheden. Er zijn sociale vaardigheden trainingen voor kinderen en vast nog meer manieren om die kant van haar te helpen ontwikkelen. Als jij er zo op gebrand bent om je kind gelukkig te maken, dan lijkt dit me de beste insteek. Zorgen dat haar sociale vaardigheden versterkt worden, zodat ze zichzelf beter kan handhaven in de groep.
Misschien was haar gedragsprobleem op haar oude school wel niet (alleen) een uiting van verveling, maar ook een kwestie van niet weten hoe ze met andere kinderen om moet gaan. Ongeacht het niveau van die andere kinderen dus, want op haar nieuwe school (Leonardo oid?) doet ze het ook. Dan zit het probleem in je kind, in plaats van in de omgeving of omstandigheden, zou mijn conclusie zijn.
Hier kun je bij het ouder & kind centrum terecht voor dit soort cursussen en ook op school is er een aanspreekpunt. Sterkte ermee!
zeer mee eens.
ik wil helemaal niet jou in een hoekje drukken maar het lijkt zo vaak niet aan het eigen kind te liggen, en kind wordt maar geloofd. Ik heb het meegemaakt als pleinwacht, exact gezien wat er gebeurde, en toch geloofde de moeder mij niet maar haar kind.
persoonlijk geloof ik best dat mijn kind op een bepaalde manier iets heeft 'gevoelt', maar volwassenen die geloof ik direct als ze feiten vertellen over mijn kind.
het goede nieuws is, als het aan je kindje ligt, dan ligt daar ook de oplossing.
en natuurlijk heeft een bijgekomen baby ook zeer invloed op haar hele gestel,
het zal vast allemaal niet makkelijk voor haar zijn.
[...]
Zoals ik het lees, ligt het probleem dus vooral bij je dochter. Zij zondert zich af, roept dat ze gepest wordt terwijl dat niet het geval is en zet zich blijkbaar zelf af tegen de groep in plaats van zich erin te mengen.
Nog los van de nieuwe baby, die ongetwijfeld een mogelijke roep om aandacht met negatief gedrag zal versterken, lees ik uit bovenstaande post dat ze dit gedrag eerder ook al vertoonde. Het lijkt mij het handigst om de school te laten voor wat 'ie is nu en je in plaats van je te focussen op haar omgeving of intellect, nu even de focus te leggen op haar sociale vaardigheden. Er zijn sociale vaardigheden trainingen voor kinderen en vast nog meer manieren om die kant van haar te helpen ontwikkelen. Als jij er zo op gebrand bent om je kind gelukkig te maken, dan lijkt dit me de beste insteek. Zorgen dat haar sociale vaardigheden versterkt worden, zodat ze zichzelf beter kan handhaven in de groep.
Misschien was haar gedragsprobleem op haar oude school wel niet (alleen) een uiting van verveling, maar ook een kwestie van niet weten hoe ze met andere kinderen om moet gaan. Ongeacht het niveau van die andere kinderen dus, want op haar nieuwe school (Leonardo oid?) doet ze het ook. Dan zit het probleem in je kind, in plaats van in de omgeving of omstandigheden, zou mijn conclusie zijn.
Hier kun je bij het ouder & kind centrum terecht voor dit soort cursussen en ook op school is er een aanspreekpunt. Sterkte ermee!
zeer mee eens.
ik wil helemaal niet jou in een hoekje drukken maar het lijkt zo vaak niet aan het eigen kind te liggen, en kind wordt maar geloofd. Ik heb het meegemaakt als pleinwacht, exact gezien wat er gebeurde, en toch geloofde de moeder mij niet maar haar kind.
persoonlijk geloof ik best dat mijn kind op een bepaalde manier iets heeft 'gevoelt', maar volwassenen die geloof ik direct als ze feiten vertellen over mijn kind.
het goede nieuws is, als het aan je kindje ligt, dan ligt daar ook de oplossing.
en natuurlijk heeft een bijgekomen baby ook zeer invloed op haar hele gestel,
het zal vast allemaal niet makkelijk voor haar zijn.