Kinderen
alle pijlers
Borstvoeding
maandag 19 februari 2018 om 14:45
Beste forummers,
Ongetwijfeld dat hier al topics over zijn. 4 weken geleden ben ik bevallen van een prachtige zoon!! Het is ons eerste kind, alles nieuw
In het begin wilde borstvoeding niet goed lukken, ingetrokken tepels, vervolgens tepelhoedje, lactatiekundige ingeschakeld en dat heeft behoorlijk geholpen!! Geef nu bv zonder tepelhoedje. Wat ik merk tijdens het geven dat mijn zoontje erg onrustig kan worden, huilen en drinkt daardoor ook niet goed door. Hierdoor duren de voedmomenten ook best lang, zeker 1 uur. Ochtend en middag is het niet erg, maar de nachten zij ln wel zwaar. Ook is hij naar mijn idee niet altijd verzadigd, waardoor ik ga twfijelen of ik voldoende melk heb.
Ik had al tijdens mijn zwangerschap besloten om bv te gaan geven. Had eerlijk gezegd niet verwacht dat het zwaar zou zijn. Af en toe raakt mijn geduld ook op en dan voel ik me best schuldig.
Wat wil ik met dit topic.. geen idee, opbeurende woorden, tips en trics. De hormonen helpen nu ook niet bepaald mee)
Ongetwijfeld dat hier al topics over zijn. 4 weken geleden ben ik bevallen van een prachtige zoon!! Het is ons eerste kind, alles nieuw
In het begin wilde borstvoeding niet goed lukken, ingetrokken tepels, vervolgens tepelhoedje, lactatiekundige ingeschakeld en dat heeft behoorlijk geholpen!! Geef nu bv zonder tepelhoedje. Wat ik merk tijdens het geven dat mijn zoontje erg onrustig kan worden, huilen en drinkt daardoor ook niet goed door. Hierdoor duren de voedmomenten ook best lang, zeker 1 uur. Ochtend en middag is het niet erg, maar de nachten zij ln wel zwaar. Ook is hij naar mijn idee niet altijd verzadigd, waardoor ik ga twfijelen of ik voldoende melk heb.
Ik had al tijdens mijn zwangerschap besloten om bv te gaan geven. Had eerlijk gezegd niet verwacht dat het zwaar zou zijn. Af en toe raakt mijn geduld ook op en dan voel ik me best schuldig.
Wat wil ik met dit topic.. geen idee, opbeurende woorden, tips en trics. De hormonen helpen nu ook niet bepaald mee
)
maandag 19 februari 2018 om 19:02
Die eerste weken zijn soms echt heel lastig met de borstvoeding. Hier ook een baby die er in het begin wel een uur over deed. Ik had het gevoel Dat Ik met niets anders dan voeden bezig was op een dag. Mij hielp het om het mezelf makkelijk te maken, tablet er bij of Netflix aan. Zorgen dat ik genoeg eten en drinken binnen hand bereik had.
S nachts voed ik liggend, dan viel ik soms weer een beetje in slaap. En idd, niet te veel op de klok kijken.
Rond een maand of 3 ging het ineens veel sneller, en was hij steeds sneller klaar. Nu is hij meestal met 5 min, max 10 klaar. (Nu 9 maanden)
Sterkte en veel succes!
S nachts voed ik liggend, dan viel ik soms weer een beetje in slaap. En idd, niet te veel op de klok kijken.
Rond een maand of 3 ging het ineens veel sneller, en was hij steeds sneller klaar. Nu is hij meestal met 5 min, max 10 klaar. (Nu 9 maanden)
Sterkte en veel succes!
maandag 19 februari 2018 om 20:55
Wat een boel reacties, dank jullie wel!
Ook fijn om te lezen dat anderen hetzelfde als mij hebben ervaart en dat het vooral een kwestie van geduld is. Ik wil heel graag bv geven en hopelijk heb ik hier de kracht en energie voor en zal het steeds beter gaan. Wil er wel bij vermelden dat ik absoluut niet tegen fv ben, als bv niet lukt of ik wil er niet mee door dan moet ik overstappen. Hoe dan ook moet ik mijn kind voeden!
Ik moet leren om het los te laten, niet op de tijd te letten en het zo comfortabel mogelijk voor mezelf maken.
Deze week ga ik naar het cb om mijn zoon te laten wegen. Ben wel erg benieuwd hoeveel hij dan weegt. De plas- en poepluiers zijn trouwens Goed en dat is een goed teken.
Ook fijn om te lezen dat anderen hetzelfde als mij hebben ervaart en dat het vooral een kwestie van geduld is. Ik wil heel graag bv geven en hopelijk heb ik hier de kracht en energie voor en zal het steeds beter gaan. Wil er wel bij vermelden dat ik absoluut niet tegen fv ben, als bv niet lukt of ik wil er niet mee door dan moet ik overstappen. Hoe dan ook moet ik mijn kind voeden!
Ik moet leren om het los te laten, niet op de tijd te letten en het zo comfortabel mogelijk voor mezelf maken.
Deze week ga ik naar het cb om mijn zoon te laten wegen. Ben wel erg benieuwd hoeveel hij dan weegt. De plas- en poepluiers zijn trouwens Goed en dat is een goed teken.
maandag 19 februari 2018 om 21:34
Niet alles gelezen, maar toch even mijn ervaring aangezien je ook om opbeurende woorden vraagt.
Na de bevalling leek mijn dochtertje in eerste instantie goed te gaan drinken, maar allemachtig wat deed het pijn, dat was echt nietgoed. Na 3 dagen kreeg ik enorme stuwing en kon ze niet meer aanhappen, vanaf toen ging het van kwaad tot erger, we hebben gevoed met spuitjes en vingers en tijdens ziekenhuisopname 2 keer een lactatiekundige erbij gehad. Hierbij bleek dat onze dochter een complex probleem had, verborgen tongriempje, erg ver naar achter liggende zuigreflex en dat gecombineerd met een erg pittig karakter.
Ik heb weken afgekolfde melk in combinatie met kunstvoeding met de fles gegeven. Af en toe probeerde ik weer aan te leggen zonder succes.
Tot zovee niet echt een opbeurend verhaal, sorry.
Na een week of 4 kon ze ineens af en toe aanhappen.
Met 5 weken kon ik steeds meer voedingen helemaal aan de borst geven. Met 6 weken was ze helemaal over.
Die voedingen duurden net als bij jou meestal een uur of langer, vervolgens hield ik haar slapend nog een half uurtje rechtop ivm reflux. Ook ‘s nachts was ik op die manier dus 1,5 uur per voeding met haar bezig om dan even te kunnen slapen tot de volgende voeding, meer dan 3 uur zat er niet tussen.
Vaak gedacht het bijltje erbij neer te gooien en mezelf de grens van 2 maanden gesteld, als het niet makkelijker zou gaan zou ik er dan mee stoppen. Toen ze 2 maanden was ging het iets beter, de voedingen gingen regelmatig iets sneller en door veel smeren en goed blijven oefenen met goed aanleggen werd de pijn (die er nog steeds was) steeds minder, dus nog even volgehouden.
Toen ze een week of 10/11 was had ik ineens regelmatig pijnvrije voedingen dus bleef ik toch maar doorgaan. Inmiddels is ze bijna 15 weken en duren de voedingen nog max. een half uurtje.
Tsja, bloed, zweet en tranen heeft het gekost, en vantevoren had ik echt niet bedacht dat ik zo ver zou gaan om borstvoeding te kunnen geven, maar toen het eenmaal een beetje liep bleef ik de grens telkens iets opschuiven.
Het opbeurende hieraan? Hoe uitzichtloos het ook lijkt, het wordt echt makkelijker.
Als ik terug kijk had ik het ook heel begrijpelijk van mezelf gevonden als ik er mee gestopt was, en ook dat was goed geweest.
Wat je je zoontje nu hebt meegegeven pakt niemand hem meer af, blijf ook goed naar jezelf luisteren, trek je het nog, kun je overdag genoeg bijtanken en heb je nog even voor je eventueel weer aan het werk moet?
Ik hoef pas weer te beginnen als ze 17 weken is, dat maakte het voor mezelf makkelijker om het tot 10 a 12 weken de tijd te geven en anders alsnog op kunstvoeding over te gaan. Als ik met 12 weken weer had moeten werken was ik met de borstvoeding gestopt denk ik, dat had ik niet getrokken.
Veel succes, hoe uitzichtloos het ook lijkt, het wordt echt makkelijker!
Na de bevalling leek mijn dochtertje in eerste instantie goed te gaan drinken, maar allemachtig wat deed het pijn, dat was echt nietgoed. Na 3 dagen kreeg ik enorme stuwing en kon ze niet meer aanhappen, vanaf toen ging het van kwaad tot erger, we hebben gevoed met spuitjes en vingers en tijdens ziekenhuisopname 2 keer een lactatiekundige erbij gehad. Hierbij bleek dat onze dochter een complex probleem had, verborgen tongriempje, erg ver naar achter liggende zuigreflex en dat gecombineerd met een erg pittig karakter.
Ik heb weken afgekolfde melk in combinatie met kunstvoeding met de fles gegeven. Af en toe probeerde ik weer aan te leggen zonder succes.
Tot zovee niet echt een opbeurend verhaal, sorry.
Na een week of 4 kon ze ineens af en toe aanhappen.
Met 5 weken kon ik steeds meer voedingen helemaal aan de borst geven. Met 6 weken was ze helemaal over.
Die voedingen duurden net als bij jou meestal een uur of langer, vervolgens hield ik haar slapend nog een half uurtje rechtop ivm reflux. Ook ‘s nachts was ik op die manier dus 1,5 uur per voeding met haar bezig om dan even te kunnen slapen tot de volgende voeding, meer dan 3 uur zat er niet tussen.
Vaak gedacht het bijltje erbij neer te gooien en mezelf de grens van 2 maanden gesteld, als het niet makkelijker zou gaan zou ik er dan mee stoppen. Toen ze 2 maanden was ging het iets beter, de voedingen gingen regelmatig iets sneller en door veel smeren en goed blijven oefenen met goed aanleggen werd de pijn (die er nog steeds was) steeds minder, dus nog even volgehouden.
Toen ze een week of 10/11 was had ik ineens regelmatig pijnvrije voedingen dus bleef ik toch maar doorgaan. Inmiddels is ze bijna 15 weken en duren de voedingen nog max. een half uurtje.
Tsja, bloed, zweet en tranen heeft het gekost, en vantevoren had ik echt niet bedacht dat ik zo ver zou gaan om borstvoeding te kunnen geven, maar toen het eenmaal een beetje liep bleef ik de grens telkens iets opschuiven.
Het opbeurende hieraan? Hoe uitzichtloos het ook lijkt, het wordt echt makkelijker.
Als ik terug kijk had ik het ook heel begrijpelijk van mezelf gevonden als ik er mee gestopt was, en ook dat was goed geweest.
Wat je je zoontje nu hebt meegegeven pakt niemand hem meer af, blijf ook goed naar jezelf luisteren, trek je het nog, kun je overdag genoeg bijtanken en heb je nog even voor je eventueel weer aan het werk moet?
Ik hoef pas weer te beginnen als ze 17 weken is, dat maakte het voor mezelf makkelijker om het tot 10 a 12 weken de tijd te geven en anders alsnog op kunstvoeding over te gaan. Als ik met 12 weken weer had moeten werken was ik met de borstvoeding gestopt denk ik, dat had ik niet getrokken.
Veel succes, hoe uitzichtloos het ook lijkt, het wordt echt makkelijker!
dinsdag 20 februari 2018 om 03:47
Dit hoort er echt een beetje bij. Na 6 weken vond ik het wat makkelijker worden en nu vind ik het heerlijk en zo veel makkelijker dan kv. Die voedingen worden ook korter.
Als je twijfelt of alles goed gaat schakel dan weer een lk in. En om je productie te verhogen moet je hem lekker vaak aanleggen.
Je hebt al hele goede tips gekregen over loslaten, niet op de klok kijken, contact zoeken met andere moeders. Wat mij ook hielp was een opmerking van mijn moeder: 'je hebt nu toch niks beters te doen dan je kind voeden'. Dat vatte ik eerst op als een stomme opmerking totdat ik er beter over na ging denken. Ik had/heb verlof, eerste kindje, man kan ook huishouden etc. Mijn kind voeden wás ook het meest nuttige wat ik met mijn tijd kon doen en misschien moest ik gewoon stoppen met er een punt van maken. So what als ik de hele dag bezig was met mijn kind eten geven? En vanaf toen ging ik het gewoon zo leuk mogelijk maken. Genoeg eten en drinken bij de hand, dekentje, netflix en lekker knuffelen en voeden.
En voor de zware momenten hielp het om echt heel duidelijk voor mezelf te hebben waarom ik bv wil geven. En mezelf daar aan te herinneren.
Ook had ik kleine doelen. Ik wilde minimaal 4 weken bv geven en daarna zou ik herevalueren. Na 4 weken ging alles nog steeds redelijk klote maar dacht ik dat ik 6 weken ook nog wel zou redden. Ondertussen is zoon 16 weken oud en loopt de bv prima en wil ik iig door tot de 6 maanden. Maar kleine doelen stellen hielp mij toen het slecht ging wel.
Als je twijfelt of alles goed gaat schakel dan weer een lk in. En om je productie te verhogen moet je hem lekker vaak aanleggen.
Je hebt al hele goede tips gekregen over loslaten, niet op de klok kijken, contact zoeken met andere moeders. Wat mij ook hielp was een opmerking van mijn moeder: 'je hebt nu toch niks beters te doen dan je kind voeden'. Dat vatte ik eerst op als een stomme opmerking totdat ik er beter over na ging denken. Ik had/heb verlof, eerste kindje, man kan ook huishouden etc. Mijn kind voeden wás ook het meest nuttige wat ik met mijn tijd kon doen en misschien moest ik gewoon stoppen met er een punt van maken. So what als ik de hele dag bezig was met mijn kind eten geven? En vanaf toen ging ik het gewoon zo leuk mogelijk maken. Genoeg eten en drinken bij de hand, dekentje, netflix en lekker knuffelen en voeden.
En voor de zware momenten hielp het om echt heel duidelijk voor mezelf te hebben waarom ik bv wil geven. En mezelf daar aan te herinneren.
Ook had ik kleine doelen. Ik wilde minimaal 4 weken bv geven en daarna zou ik herevalueren. Na 4 weken ging alles nog steeds redelijk klote maar dacht ik dat ik 6 weken ook nog wel zou redden. Ondertussen is zoon 16 weken oud en loopt de bv prima en wil ik iig door tot de 6 maanden. Maar kleine doelen stellen hielp mij toen het slecht ging wel.
anoniem_332241 wijzigde dit bericht op 20-02-2018 04:23
66.76% gewijzigd
dinsdag 20 februari 2018 om 07:29
Ik vond het op zich niet zwaar (ik kon goed wat anderen zeggen m'n hele dag besteden aan voedingen en (gezamenlijke) dutjes), maar ik werd soms wel onzeker. Omdat is ineens een kleinere hap nam, z'n hoofd draaide, misschien niet genoeg binnen kreeg, krampjes kreeg enz enz. Als alles draait om je verse baby dan heb je een hyper focus op zulke dingen. Ik denk echt dat dat erbij hoort. Bij het gemis aan een dorp, zussen en nichten met iedere 10 kinderen en weinig andere ervaring om me heen waren Facebook groepen echt een uitkomst. Heb ook een paar keer LLL gebeld.
•
dinsdag 20 februari 2018 om 07:43
Ja, die hyperfocus herken ik helemaal. Bij mijn eerste had ik dat ook: ik was eenzaam, de hele dag met mijn kind bezig - er was immers niets anders- en niet gelukkig, dus ik zag alles. En ik hield ook alles bij, er was toch geen andere afleiding en ik dacht ook dat het nodig was. Overal vroegen ze om hoe vaak en hoe veel.
Bij mijn tweede heb ik heel bewust niets bijgehouden, zelfs niet in de kraamweek. Ik had mijn eerste toen, die ook zorg en aandacht nodig had, en een veel rijker sociaal leven. Daardoor was het voeden veel meer iets wat ik tussendoor deed. Ik legde hem aan terwijl ik ondertussen met mijn dochter knutselde, ergens met vriendinnen lunchte, in de speeltuin zat. Ik dacht er niet bij na. Bij mijn tweede ging het mede daardoor als vanzelf. En nog steeds. Ik zal niet zeggen hoe oud hij is, maar het voeden is nog steeds als ademen: tussendoor, onbewust, bijna bijzaak. Ik wens jou dat ook!
Bij mijn tweede heb ik heel bewust niets bijgehouden, zelfs niet in de kraamweek. Ik had mijn eerste toen, die ook zorg en aandacht nodig had, en een veel rijker sociaal leven. Daardoor was het voeden veel meer iets wat ik tussendoor deed. Ik legde hem aan terwijl ik ondertussen met mijn dochter knutselde, ergens met vriendinnen lunchte, in de speeltuin zat. Ik dacht er niet bij na. Bij mijn tweede ging het mede daardoor als vanzelf. En nog steeds. Ik zal niet zeggen hoe oud hij is, maar het voeden is nog steeds als ademen: tussendoor, onbewust, bijna bijzaak. Ik wens jou dat ook!
dinsdag 20 februari 2018 om 08:03
Haha ja hoor ik kan intussen ook voeden op de wc, tijdens koffie maken, al wandelend, de trap oplopend enz enz. En van jongs af aan in restaurants, in het park, naast het zwembad etc.
Ik vind borstvoeding geven werkelijk fantastisch. Wat ben ik vaak blij geweest dat ik dát kon bieden. Bij verdriet, bij ziek zijn, bij ongemak, bij dagen dat ie z'n mond stijf dicht hield voor al het andere.
Ik vind borstvoeding geven werkelijk fantastisch. Wat ben ik vaak blij geweest dat ik dát kon bieden. Bij verdriet, bij ziek zijn, bij ongemak, bij dagen dat ie z'n mond stijf dicht hield voor al het andere.
•
dinsdag 20 februari 2018 om 08:38
Frizz schreef: ↑20-02-2018 08:03Haha ja hoor ik kan intussen ook voeden op de wc, tijdens koffie maken, al wandelend, de trap oplopend enz enz. En van jongs af aan in restaurants, in het park, naast het zwembad etc.
Ik vind borstvoeding geven werkelijk fantastisch. Wat ben ik vaak blij geweest dat ik dát kon bieden. Bij verdriet, bij ziek zijn, bij ongemak, bij dagen dat ie z'n mond stijf dicht hield voor al het andere.
ik heb soms medelijden met man die straks voor al die keren dat zoon en ik vermoeidheid, pijn, verdriet, overprikkeling oplossen aan de borst een andere oplossing moet gaan bedenken.
dinsdag 20 februari 2018 om 09:34
Mijn man heeft op een gegeven moment gevraagd of ik een geheim trucje had ofzo, want ik kreeg Puk zoveel sneller rustig en stil dan hij
