Kinderen
alle pijlers
Brutale oppaskinderen, help!
zaterdag 13 oktober 2018 om 08:41
Hoi!
Ik pas sinds een half jaar ongeveer 1x in de week op bij twee zusjes (5 en 7). Het is een beetje nanny-stijl, ik haal ze op van school, breng er later op de middag een naar de sportvereniging en kook het eten.
Ik loop alleen ergens tegenaan, waarvan ik een poos dacht dat het een kwestie van tijd was, en ik vond dat ik me er niet mee moest bemoeien want ik ben de oppas, niet de ouder.
Deze kinderen zijn ontzettend brutaal, vooral de jongste kan ontzettend goed commanderen. Tegenover mij! Ikzelf ben echt opgevoed met het idee dat je volwassenen respectvol moet behandelen, dus stond in het begin met mijn mond vol tanden.
Nu kan ik redelijk goed voet bij stuk houden, dus ze krijgen vaak een ‘nee, want’, maar het probleem is dat als ik iets van hen wil, ze absoluut niet luisteren, ze kijken niet eens op als ik hun naam noem maar horen het duidelijk wel. Als ik iets weet door te drukken wat zij niet willen, gaan ze huilen/gillen, stoppen ze hun vingers in hun oren en kan ik dus niks meer dan ze laten. Maar dat voelt voor mij dan niet goed, omdat ik dan toch met hun gedrag meega.
Hun gedrag is ook problematisch voor kindjes die komen spelen; de dames willen altijd alleen maar doen wat ze zelf willen en zodra het andere kindje een mening laat zien gaan ze huilen/gillen/slaan.
De problemen zijn het sterkst bij de jongste, de oudste heeft het ook wel maar die luistert wel ietsje beter.
Met de ouders kan ik niet zoveel. Die sussen het minder dan ik doe, ze vinden het vooral schattig. Het is ook best een geinig gezicht, vooral bij die jongste, zo’n kleine ukkepuk met staartjes en een jurkje dat volwassenen (inc ouders) commandeert.
Ik wil wel graag blijven oppassen daar, want het zijn verder wel leuke kinderen... Heeft iemand hier misschien ervaring mee? Wat kan ik bijvoorbeeld doen als ze gaan gillen met de vingers in de oren?
Liefs,
Oppas die hulp nodig heeft...
Ik pas sinds een half jaar ongeveer 1x in de week op bij twee zusjes (5 en 7). Het is een beetje nanny-stijl, ik haal ze op van school, breng er later op de middag een naar de sportvereniging en kook het eten.
Ik loop alleen ergens tegenaan, waarvan ik een poos dacht dat het een kwestie van tijd was, en ik vond dat ik me er niet mee moest bemoeien want ik ben de oppas, niet de ouder.
Deze kinderen zijn ontzettend brutaal, vooral de jongste kan ontzettend goed commanderen. Tegenover mij! Ikzelf ben echt opgevoed met het idee dat je volwassenen respectvol moet behandelen, dus stond in het begin met mijn mond vol tanden.
Nu kan ik redelijk goed voet bij stuk houden, dus ze krijgen vaak een ‘nee, want’, maar het probleem is dat als ik iets van hen wil, ze absoluut niet luisteren, ze kijken niet eens op als ik hun naam noem maar horen het duidelijk wel. Als ik iets weet door te drukken wat zij niet willen, gaan ze huilen/gillen, stoppen ze hun vingers in hun oren en kan ik dus niks meer dan ze laten. Maar dat voelt voor mij dan niet goed, omdat ik dan toch met hun gedrag meega.
Hun gedrag is ook problematisch voor kindjes die komen spelen; de dames willen altijd alleen maar doen wat ze zelf willen en zodra het andere kindje een mening laat zien gaan ze huilen/gillen/slaan.
De problemen zijn het sterkst bij de jongste, de oudste heeft het ook wel maar die luistert wel ietsje beter.
Met de ouders kan ik niet zoveel. Die sussen het minder dan ik doe, ze vinden het vooral schattig. Het is ook best een geinig gezicht, vooral bij die jongste, zo’n kleine ukkepuk met staartjes en een jurkje dat volwassenen (inc ouders) commandeert.
Ik wil wel graag blijven oppassen daar, want het zijn verder wel leuke kinderen... Heeft iemand hier misschien ervaring mee? Wat kan ik bijvoorbeeld doen als ze gaan gillen met de vingers in de oren?
Liefs,
Oppas die hulp nodig heeft...
zaterdag 13 oktober 2018 om 11:47
Ik doe het vaak voor als ze ongewenst gedrag vertonen. En dan ook wel overdreven: 'lieve moeder, zou ik alsjeblieft een koekje mogen' ipv 'ik wil een koekje'.
Want het moet wel gezellig blijven, ook voor mij.
Bij ons werkt het, ook bij dingen als 'je moet me helpen'.
Als ze samen moeten spelen is dus voortaan eerst het idee van Pietje, want dan weet je zeker dat dat idee doorgaat.
Want het moet wel gezellig blijven, ook voor mij.
Bij ons werkt het, ook bij dingen als 'je moet me helpen'.
Als ze samen moeten spelen is dus voortaan eerst het idee van Pietje, want dan weet je zeker dat dat idee doorgaat.
zaterdag 13 oktober 2018 om 12:36
Dat betekent dan dus dat ze het niet kunnen en dan kun je best zeggen dat er de komende week geen kinderen mee mogen, óf eventueel zelfs het kind van die middag vroeger op laten halen.EvelinaIsabel schreef: ↑13-10-2018 10:59Ja dat is dus listig. Ik heb wel eens met ze afgesproken; ‘We gaan nu doen wat jij wil, maar straks mag Pukje wat uitkiezen’ en dan is het jajaaa maar als puntje bij paaltje komt en Pukje wat mag uitkiezen komen de tranen en gaan de vingers de oren in wanneer ik uitleg wat de afspraak ook alweer was..
Deze kinderen zijn gewend dat afspraken niets betekenen - want geen consequenties als je je er niet aan houdt - en dus zeggen ze ja en doen nee. Overigens vind ik dat niet raar, ik vind het zelfs redelijk normaal dat ze puntje-bij-paaltje proberen er onderuit te komen, maar dat hoeft niet te betekenen dat dat ook zonder meer lukt.
Dat vingers in de oren-gedoe vind ik trouwens wel behoorlijk brutaal en respectloos. Maar dat kun jij ze in die paar uur per week niet afleren. Ik zou wel direct stoppen met praten op dat moment en overgaan op de consequentie (zie ook de post hieronder). Ze weten nog best wat de afspraak was.
lariba wijzigde dit bericht op 13-10-2018 12:45
15.41% gewijzigd
zaterdag 13 oktober 2018 om 12:38
Dan ga jij lekker dat met pukje doen, in het zicht, zodat iedereen ziet hoe leuk jullie het hebben.EvelinaIsabel schreef: ↑13-10-2018 10:59Ja dat is dus listig. Ik heb wel eens met ze afgesproken; ‘We gaan nu doen wat jij wil, maar straks mag Pukje wat uitkiezen’ en dan is het jajaaa maar als puntje bij paaltje komt en Pukje wat mag uitkiezen komen de tranen en gaan de vingers de oren in wanneer ik uitleg wat de afspraak ook alweer was..
Denk dat het toverwoord hier vooral negeren is. Iedere keer dat je dat gegil probeert te sussen geef je het aandacht en wat je aandacht geeft groeit.
En grensoverschrijdend gedrag meteen afstraffen. Gillen in een winkel? Dan zonder boodschappen linea recta naar huis.
Speelgoed afpakken? Meteen teruggeven.
Met eten gooien? Bord wegpakken en klaar met eten.
Pak een kleine 'straf' die direct verband houdt met de daad, dan leren ze oorzaak gevolg en dat acties consequenties hebben.
Ik weet nog wel hoe moeilijk het is om kinderen 'op te voeden' die niet van jezelf zijn en dat je daardoor wat meer over je grenzen laat gaan, maar als jij oppast ben jij de baas. En als ze dat niet bevalt gaan ze maar bij hun ouders uithuilen en niet bij jou.
zaterdag 13 oktober 2018 om 12:45
Ik heb bij mijn kinderen van kleins af aan het dwingende: ik wil..., je moet... gecorrigeert door iets te zeggen als: volgens mij wil me me wat vragen.
Eerst voorgedaan toen ze nog klein waren. Dus als ze zeiden: je moet mijn schoenen aandoen, gezegd: volgens mij wil je me iets vragen?
Bedoel je: mama, wil je me helpen met mijn schoenen aandoen?
En dan na een tijdje was het ze wel duidelijk hoor. En natuurlijk dan volhouden en als ze je blijven commanderen, ook blijven zeggen: wil je iets vragen? Of: hoe zou je dat nu anders kunnen zeggen? Of iets in die trant.
Nu floept er nog steeds weleens een commando uit de monden, maar ze corrigeren zichzelf heel snel, omdat ze geleerd hebben dat ze met vragen veel verder komen.
Vraagt dus geduld en doorzettingsvermogen van jouw kant. En reken maar dat ze nog een tandje gaan bijzetten als jij opeens op je strepen gaat staan. Hoort erbij! Maar als je dan toch toegeeft omdat ze nu wel heeeel hard gillen, dan ben je het haasje natuurlijk. Dan leren ze dat ze bij jou heeeeel hard moeten gillen.
Maar ik zou dit echt zeker met ouders bespreken hoor, misschien kunnen jullie een beter team worden?
Als mijn kinderen zo bij de oppas zouden zijn, zouden ze van mij een stevig gesprek krijgen over hoe ze zich dienen te gedragen.
En stel dat jullie met stickers oid gana werken, dan werkt het natuurlijk veel beter als de ouders het ook gebruiken.
Eerst voorgedaan toen ze nog klein waren. Dus als ze zeiden: je moet mijn schoenen aandoen, gezegd: volgens mij wil je me iets vragen?
Bedoel je: mama, wil je me helpen met mijn schoenen aandoen?
En dan na een tijdje was het ze wel duidelijk hoor. En natuurlijk dan volhouden en als ze je blijven commanderen, ook blijven zeggen: wil je iets vragen? Of: hoe zou je dat nu anders kunnen zeggen? Of iets in die trant.
Nu floept er nog steeds weleens een commando uit de monden, maar ze corrigeren zichzelf heel snel, omdat ze geleerd hebben dat ze met vragen veel verder komen.
Vraagt dus geduld en doorzettingsvermogen van jouw kant. En reken maar dat ze nog een tandje gaan bijzetten als jij opeens op je strepen gaat staan. Hoort erbij! Maar als je dan toch toegeeft omdat ze nu wel heeeel hard gillen, dan ben je het haasje natuurlijk. Dan leren ze dat ze bij jou heeeeel hard moeten gillen.
Maar ik zou dit echt zeker met ouders bespreken hoor, misschien kunnen jullie een beter team worden?
Als mijn kinderen zo bij de oppas zouden zijn, zouden ze van mij een stevig gesprek krijgen over hoe ze zich dienen te gedragen.
En stel dat jullie met stickers oid gana werken, dan werkt het natuurlijk veel beter als de ouders het ook gebruiken.
zaterdag 13 oktober 2018 om 13:44
Zo herkenbaar. Ik ben au pair geweest en die kinderen waren vreselijk brutaal en bleven schreeuwen en zeuren tot ze hun zin kregen. Ontbijten met chips was daar heel gewoon. Ouders vonden het wel prima en schattig. Hou toch op. Na 5 weken ben ik weg gegaan en heb ik een andere, heel lieve, familie gevonden.
Ik denk dat je er weinig aan kan veranderen. Zoek een nieuw adres, of een ander baantje. Laat die ouders er maar lekker mee dealen.
Ik denk dat je er weinig aan kan veranderen. Zoek een nieuw adres, of een ander baantje. Laat die ouders er maar lekker mee dealen.
zaterdag 13 oktober 2018 om 14:22
Ik werk zelf ook als nanny. Toen ik er net was waren de kids ook erg brutaal en mij aan het uittesten. Ben vanaf dag 1 heel consequent geweest en de teugels strak gehouden. Brutaal doen? Dan luisterde ik niet, tot ze het netjes gingen vragen. Slaan en schoppen in de rondte? Prima voel je je wat down en ben je sjaggie geen probleem maar doe dat maar op de gang. Maar je kan normaal tegen mij blijven praten.
Nu weten ze dat ze hun emoties mogen tonen en echt wel een minne dag mogen hebben en uiten. Maar ze blijven met respect met mij om gaan en nu kunnen de teugels ook een stuk langer worden.
Iemand mee hebben te spelen geen probleem. Maar als ze de hele dag brutaal doen en niet willen luisteren en niet normaal met elkaar kunnen spelen bel ik de ouders van het kindje op om ze op te halen. Klinkt erg hard allemaal maar ik vind respect naar mij en wederzijds ook naar hun erg belangrijk. Iedereen heeft wel eens een minne dag ook jij en ik en ik maak er echt geen probleem van als ze wat sjaggie reageren maar brutaal zijn doen ze maar ergens anders.
Volgens de ouders ben ik de leukste oppas die de kinderen hebben gehad (voor mij al verschillende oppassen gehad die weg gingen) en hebben ze het erg naar hun zin. Ik denk dan ook dat het ene kind meer structuur enz nodig heeft dan het ander.
Wat ik hier mee wil zeggen is ook al zijn de kinderen wat gewend bij hun ouders ze weten uiteindelijk wel wat ze bij jou wel of niet kunnen maken. Als je maar gelijk duidelijk bent wat je wel en niet wilt. Kost even tijd maar als ze het eenmaal door krijgen word de sfeer een stuk gemoedelijker en zullen de kinderen merken dat regels hebben de dag een stuk leuker maakt.
Nu weten ze dat ze hun emoties mogen tonen en echt wel een minne dag mogen hebben en uiten. Maar ze blijven met respect met mij om gaan en nu kunnen de teugels ook een stuk langer worden.
Iemand mee hebben te spelen geen probleem. Maar als ze de hele dag brutaal doen en niet willen luisteren en niet normaal met elkaar kunnen spelen bel ik de ouders van het kindje op om ze op te halen. Klinkt erg hard allemaal maar ik vind respect naar mij en wederzijds ook naar hun erg belangrijk. Iedereen heeft wel eens een minne dag ook jij en ik en ik maak er echt geen probleem van als ze wat sjaggie reageren maar brutaal zijn doen ze maar ergens anders.
Volgens de ouders ben ik de leukste oppas die de kinderen hebben gehad (voor mij al verschillende oppassen gehad die weg gingen) en hebben ze het erg naar hun zin. Ik denk dan ook dat het ene kind meer structuur enz nodig heeft dan het ander.
Wat ik hier mee wil zeggen is ook al zijn de kinderen wat gewend bij hun ouders ze weten uiteindelijk wel wat ze bij jou wel of niet kunnen maken. Als je maar gelijk duidelijk bent wat je wel en niet wilt. Kost even tijd maar als ze het eenmaal door krijgen word de sfeer een stuk gemoedelijker en zullen de kinderen merken dat regels hebben de dag een stuk leuker maakt.
zaterdag 13 oktober 2018 om 15:10
Ontbijten met chips, wat een drama wow! Maar ik herken de mindset van de ouders wel!AngelEyes0192 schreef: ↑13-10-2018 13:44Zo herkenbaar. Ik ben au pair geweest en die kinderen waren vreselijk brutaal en bleven schreeuwen en zeuren tot ze hun zin kregen. Ontbijten met chips was daar heel gewoon. Ouders vonden het wel prima en schattig. Hou toch op. Na 5 weken ben ik weg gegaan en heb ik een andere, heel lieve, familie gevonden.
Ik denk dat je er weinig aan kan veranderen. Zoek een nieuw adres, of een ander baantje. Laat die ouders er maar lekker mee dealen.
zaterdag 13 oktober 2018 om 15:14
Dankjewel voor je reactie! Fijn om te horen hoe jij en anderen dit aanpakken, bv kind op de gang laten afkoelen. En je hebt zeker gelijk over dat ze je uiteindelijk toch wel leuk vindenLize1 schreef: ↑13-10-2018 14:22Ik werk zelf ook als nanny. Toen ik er net was waren de kids ook erg brutaal en mij aan het uittesten. Ben vanaf dag 1 heel consequent geweest en de teugels strak gehouden. Brutaal doen? Dan luisterde ik niet, tot ze het netjes gingen vragen. Slaan en schoppen in de rondte? Prima voel je je wat down en ben je sjaggie geen probleem maar doe dat maar op de gang. Maar je kan normaal tegen mij blijven praten.
Nu weten ze dat ze hun emoties mogen tonen en echt wel een minne dag mogen hebben en uiten. Maar ze blijven met respect met mij om gaan en nu kunnen de teugels ook een stuk langer worden.
Iemand mee hebben te spelen geen probleem. Maar als ze de hele dag brutaal doen en niet willen luisteren en niet normaal met elkaar kunnen spelen bel ik de ouders van het kindje op om ze op te halen. Klinkt erg hard allemaal maar ik vind respect naar mij en wederzijds ook naar hun erg belangrijk. Iedereen heeft wel eens een minne dag ook jij en ik en ik maak er echt geen probleem van als ze wat sjaggie reageren maar brutaal zijn doen ze maar ergens anders.
Volgens de ouders ben ik de leukste oppas die de kinderen hebben gehad (voor mij al verschillende oppassen gehad die weg gingen) en hebben ze het erg naar hun zin. Ik denk dan ook dat het ene kind meer structuur enz nodig heeft dan het ander.
Wat ik hier mee wil zeggen is ook al zijn de kinderen wat gewend bij hun ouders ze weten uiteindelijk wel wat ze bij jou wel of niet kunnen maken. Als je maar gelijk duidelijk bent wat je wel en niet wilt. Kost even tijd maar als ze het eenmaal door krijgen word de sfeer een stuk gemoedelijker en zullen de kinderen merken dat regels hebben de dag een stuk leuker maakt.
