Dagprogramma kind
dinsdag 9 juni 2015 om 20:12
Door omstandigheden moet ik voor een aantal weken voor mijn nichtje van 7 zorgen. Bij de overdracht kreeg ik 5 A4tjes met hoe en wat. Een groot gedeelte gaat over haar dagprogramma. Ze gaat bijna dagelijks naar de kinderopvang en heeft daarna nog allerhande activiteiten.
Maandag plusklas (met huiswerk) en kinderdagopvang
Dinsdag kinderdagopvang en judo
Woensdag schaakles (met huiswerk)
Donderdag kinderdagopvang en judo
Vrijdag kinderdagopvang en iets van een knutselclub
Zaterdag zwemmen daarna dansles
Zondag kerk
Alle dagen met kinderopvang is ze rond 19.00 of 19.30 thuis en dan heeft ze nog niet gegeten. Woensdag is ze om 15.00 thuis en weekend ook zoiets.
Is dit gebruikelijk tegenwoordig? Toen ik 7 was zat ik alleen dinsdagavond op schaakles en donderdag een uurtje na schooltijd turnen. Zwemmen deed ik ook wel maar dat was misschien 3 maanden op een zaterdag voor mijn diploma. De rest van de tijd was ik om 15.15 uit en speelde ik gewoon buiten. Geen huiswerk etc.
Het lijkt me heel erg vermoeiend zo'n vol dagprogramma.
Maandag plusklas (met huiswerk) en kinderdagopvang
Dinsdag kinderdagopvang en judo
Woensdag schaakles (met huiswerk)
Donderdag kinderdagopvang en judo
Vrijdag kinderdagopvang en iets van een knutselclub
Zaterdag zwemmen daarna dansles
Zondag kerk
Alle dagen met kinderopvang is ze rond 19.00 of 19.30 thuis en dan heeft ze nog niet gegeten. Woensdag is ze om 15.00 thuis en weekend ook zoiets.
Is dit gebruikelijk tegenwoordig? Toen ik 7 was zat ik alleen dinsdagavond op schaakles en donderdag een uurtje na schooltijd turnen. Zwemmen deed ik ook wel maar dat was misschien 3 maanden op een zaterdag voor mijn diploma. De rest van de tijd was ik om 15.15 uit en speelde ik gewoon buiten. Geen huiswerk etc.
Het lijkt me heel erg vermoeiend zo'n vol dagprogramma.
maandag 15 juni 2015 om 21:40
quote:Sorende schreef op 15 juni 2015 @ 21:37:
[...]
Ja, dat snap ik wel. Maar andersom zou ik het ook niet vragen. Als ik straks onder schooltijden zou gaan werken, dan ga ik niet elke middag aan m'n zoontje vragen of hij misschien zin heeft om naar de BSO te gaan. Je maakt natuurlijk ergens een keuze en die keuze is over het algemeen wel bindend omdat je ook de rest van je leven daar omheen plant, met afspraken/financiën zit.
Als zoontje daarentegen serieus vaak zou aangeven dat hij ook graag naar de BSO zou willen, dan zou ik er wel naar gaan kijken waar hij behoefte aan heeft en hoe "we" dat als gezin zouden kunnen oplossen. Maar je probeert ook maar wat, wat jij denkt dat het beste is (tenminste zo denk ik).Ben ik op zich ook met je eens. Maar het ging mij even over de vanzelfsprekendheid waarmee veel tegenwoordige ouders hun kroost, ná een lange schooldag, nog eens naar de BSO laten gaan, en ik heb wel eens het idee dat dat meer voortkomt uit de wens van de ouder(s) dan de behoefte van het kind. Maar dat is misschien maar een idee.
[...]
Ja, dat snap ik wel. Maar andersom zou ik het ook niet vragen. Als ik straks onder schooltijden zou gaan werken, dan ga ik niet elke middag aan m'n zoontje vragen of hij misschien zin heeft om naar de BSO te gaan. Je maakt natuurlijk ergens een keuze en die keuze is over het algemeen wel bindend omdat je ook de rest van je leven daar omheen plant, met afspraken/financiën zit.
Als zoontje daarentegen serieus vaak zou aangeven dat hij ook graag naar de BSO zou willen, dan zou ik er wel naar gaan kijken waar hij behoefte aan heeft en hoe "we" dat als gezin zouden kunnen oplossen. Maar je probeert ook maar wat, wat jij denkt dat het beste is (tenminste zo denk ik).Ben ik op zich ook met je eens. Maar het ging mij even over de vanzelfsprekendheid waarmee veel tegenwoordige ouders hun kroost, ná een lange schooldag, nog eens naar de BSO laten gaan, en ik heb wel eens het idee dat dat meer voortkomt uit de wens van de ouder(s) dan de behoefte van het kind. Maar dat is misschien maar een idee.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
maandag 15 juni 2015 om 21:41
quote:pejeka schreef op 15 juni 2015 @ 21:34:
[...]
Een BSO of KDV zal best kunnen helpen af en toe, maar je kan mij niet wijsmaken dat alle kinderen die naar KDV of BSO gaan dat doen omdat ze anders ocherm een sociale achterstand zouden oplopen. Toen ik klein was, speelde ik met neefjes en nichtjes, met de kinderen van vrienden van mijn ouders, met kinderen uit de buurt. Aan sociale contacten echt geen gebrek. En soms was ik ook gewoon lekker thuis, met mijn eigen speelgoed, mijn eigen dingen doen, zonder andere kinderen, en ik heb er echt geen sociale achterstand van opgelopen.
Vind dat altijd zo'n gezocht argument. Ook zonder BSO of KDV kan je ervoor zorgen dat je kind in contact komt met andere mensen of leeftijdsgenoten, of niet?
Ja, daar ben ik het persoonlijk ook mee eens. De eerste maanden heb ik zelfs helemaal niks gemerkt van andere interactie met baby's dan met grotere kinderen/volwassenen. Nog steeds niet (10 maanden), maar dat zal wel komen en ik doe mijn best om andere kinderen/baby's op te zoeken en ik ga hem wel naar de PSZ brengen straks.
Maar het is wel een argument dat ik vaak van anderen hoor. Maar die kunnen misschien beter voor zichzelf praten
[...]
Een BSO of KDV zal best kunnen helpen af en toe, maar je kan mij niet wijsmaken dat alle kinderen die naar KDV of BSO gaan dat doen omdat ze anders ocherm een sociale achterstand zouden oplopen. Toen ik klein was, speelde ik met neefjes en nichtjes, met de kinderen van vrienden van mijn ouders, met kinderen uit de buurt. Aan sociale contacten echt geen gebrek. En soms was ik ook gewoon lekker thuis, met mijn eigen speelgoed, mijn eigen dingen doen, zonder andere kinderen, en ik heb er echt geen sociale achterstand van opgelopen.
Vind dat altijd zo'n gezocht argument. Ook zonder BSO of KDV kan je ervoor zorgen dat je kind in contact komt met andere mensen of leeftijdsgenoten, of niet?
Ja, daar ben ik het persoonlijk ook mee eens. De eerste maanden heb ik zelfs helemaal niks gemerkt van andere interactie met baby's dan met grotere kinderen/volwassenen. Nog steeds niet (10 maanden), maar dat zal wel komen en ik doe mijn best om andere kinderen/baby's op te zoeken en ik ga hem wel naar de PSZ brengen straks.
Maar het is wel een argument dat ik vaak van anderen hoor. Maar die kunnen misschien beter voor zichzelf praten
maandag 15 juni 2015 om 22:03
In mijn opa's tijd bestond er nog vlektyfus. De vooruitgang staat niet stil.
BSO kies ik ook uit kwaliteitsoverwegingen: de organisatie kent een duidelijke structuur, personeel werkt volgens een plan en wordt geevalueerd. Ik vind het een prettig idee dat ik een contract sluit met een opvang, zodat ik altijd met open vizier eventuele kwesties kan bespreken, omdat de relatie ook zakelijk is. Nu is er zelden iets aan de hand, maar alsnog breng ik mijn kind graag naar geschoolde pedagogisch medewerkers.
Daarnaast vinden mijn kinderen vooralsnog de BSO heel prettig. En mochten er ernstige problemen zijn, dan zouden we een andere beslissing nemen. Zolang daar geen sprake van is, laat ik het eerst maar even zo.
BSO kies ik ook uit kwaliteitsoverwegingen: de organisatie kent een duidelijke structuur, personeel werkt volgens een plan en wordt geevalueerd. Ik vind het een prettig idee dat ik een contract sluit met een opvang, zodat ik altijd met open vizier eventuele kwesties kan bespreken, omdat de relatie ook zakelijk is. Nu is er zelden iets aan de hand, maar alsnog breng ik mijn kind graag naar geschoolde pedagogisch medewerkers.
Daarnaast vinden mijn kinderen vooralsnog de BSO heel prettig. En mochten er ernstige problemen zijn, dan zouden we een andere beslissing nemen. Zolang daar geen sprake van is, laat ik het eerst maar even zo.
maandag 15 juni 2015 om 22:08
quote:pejeka schreef op 15 juni 2015 @ 21:40:
[...]
Ben ik op zich ook met je eens. Maar het ging mij even over de vanzelfsprekendheid waarmee veel tegenwoordige ouders hun kroost, ná een lange schooldag, nog eens naar de BSO laten gaan, en ik heb wel eens het idee dat dat meer voortkomt uit de wens van de ouder(s) dan de behoefte van het kind. Maar dat is misschien maar een idee.
Ja, snap ik wel vooral hoe het soms gebracht wordt. Maar bijv. minder gaan werken heb ik ook uit egoïsme gedaan. Ik wil ook gewoon zelf veel tijd met m'n zoontje doorbrengen, want dat vind IK leuk. Natuurlijk denk ik ook dat onze keuze de beste/een heel goede keuze is voor zoontje. Maar hij kan niet praten dus ja
En ik denk dat bijna alle ouders wel eerst naar hun kind(eren) kijken en daarna de rest van hun leven eromheen plannen. Omdat ik het zelf zo ervaar dat sinds mijn zoontje er is hij als vanzelfsprekend op de eerste plaats komt/het belangrijkste is in ons leven. Maar dat betekent ook dat wij goed voor onszelf moeten zorgen, dat wij zelf lekker in ons vel zitten etc. En de één heeft daar ook meer (tijd) voor nodig dan de ander of andere dingen.
Zo lang je maar weet dat je altijd naar een balans aan het zoeken bent tussen verplichtingen/vrijheid, tijd voor jezelf/tijd voor elkaar, al dat soort dingen en niet te veel doet omdat je vindt dat het zo hoort of moet, denk ik dat iedereen - ouders & kinderen - er het beste vanaf komen
[...]
Ben ik op zich ook met je eens. Maar het ging mij even over de vanzelfsprekendheid waarmee veel tegenwoordige ouders hun kroost, ná een lange schooldag, nog eens naar de BSO laten gaan, en ik heb wel eens het idee dat dat meer voortkomt uit de wens van de ouder(s) dan de behoefte van het kind. Maar dat is misschien maar een idee.
Ja, snap ik wel vooral hoe het soms gebracht wordt. Maar bijv. minder gaan werken heb ik ook uit egoïsme gedaan. Ik wil ook gewoon zelf veel tijd met m'n zoontje doorbrengen, want dat vind IK leuk. Natuurlijk denk ik ook dat onze keuze de beste/een heel goede keuze is voor zoontje. Maar hij kan niet praten dus ja
En ik denk dat bijna alle ouders wel eerst naar hun kind(eren) kijken en daarna de rest van hun leven eromheen plannen. Omdat ik het zelf zo ervaar dat sinds mijn zoontje er is hij als vanzelfsprekend op de eerste plaats komt/het belangrijkste is in ons leven. Maar dat betekent ook dat wij goed voor onszelf moeten zorgen, dat wij zelf lekker in ons vel zitten etc. En de één heeft daar ook meer (tijd) voor nodig dan de ander of andere dingen.
Zo lang je maar weet dat je altijd naar een balans aan het zoeken bent tussen verplichtingen/vrijheid, tijd voor jezelf/tijd voor elkaar, al dat soort dingen en niet te veel doet omdat je vindt dat het zo hoort of moet, denk ik dat iedereen - ouders & kinderen - er het beste vanaf komen
maandag 15 juni 2015 om 22:16
quote:Sorende schreef op 15 juni 2015 @ 22:08:
[...]
Ja, snap ik wel vooral hoe het soms gebracht wordt. Maar bijv. minder gaan werken heb ik ook uit egoïsme gedaan. Ik wil ook gewoon zelf veel tijd met m'n zoontje doorbrengen, want dat vind IK leuk. Natuurlijk denk ik ook dat onze keuze de beste/een heel goede keuze is voor zoontje. Maar hij kan niet praten dus ja
En ik denk dat bijna alle ouders wel eerst naar hun kind(eren) kijken en daarna de rest van hun leven eromheen plannen. Omdat ik het zelf zo ervaar dat sinds mijn zoontje er is hij als vanzelfsprekend op de eerste plaats komt/het belangrijkste is in ons leven. Maar dat betekent ook dat wij goed voor onszelf moeten zorgen, dat wij zelf lekker in ons vel zitten etc. En de één heeft daar ook meer (tijd) voor nodig dan de ander of andere dingen.
Zo lang je maar weet dat je altijd naar een balans aan het zoeken bent tussen verplichtingen/vrijheid, tijd voor jezelf/tijd voor elkaar, al dat soort dingen en niet te veel doet omdat je vindt dat het zo hoort of moet, denk ik dat iedereen - ouders & kinderen - er het beste vanaf komen
Weer met je eens dat iedereen denkt een bepaalde balans te vinden. Maar soms denk ik wel eens dat mensen die balans met name denken te vinden in financiën e.d. Welvaart in plaats van welzijn. En ze zullen het vaak genoeg echt wel met de beste bedoelingen doen, zo van "he, we hebben nu die dikke tweekapper, met een lekkere tuin en twee auto's op de oprit, dus dan zijn we allemaal ook gelukkiger", maar vaak blijkt dat een misvatting.
En natuurlijk moet je niet generaliseren, maar er zullen best veel ouders zijn (denk ik) die hun eigen carrière en leven voorop stellen en hun kinderen daar omheen plannen, in plaats van de kinderen centraal te stellen en vervolgens hun eigen leven daar omheen te plannen. En vinden dat die kinderen dat dan maar moeten slikken. Want het "moet". Onzin. Dat "moet" vaak niet. Maar dat is omdat de ouders het zo willen. Maar nogmaals, dat denk ik dan.
[...]
Ja, snap ik wel vooral hoe het soms gebracht wordt. Maar bijv. minder gaan werken heb ik ook uit egoïsme gedaan. Ik wil ook gewoon zelf veel tijd met m'n zoontje doorbrengen, want dat vind IK leuk. Natuurlijk denk ik ook dat onze keuze de beste/een heel goede keuze is voor zoontje. Maar hij kan niet praten dus ja
En ik denk dat bijna alle ouders wel eerst naar hun kind(eren) kijken en daarna de rest van hun leven eromheen plannen. Omdat ik het zelf zo ervaar dat sinds mijn zoontje er is hij als vanzelfsprekend op de eerste plaats komt/het belangrijkste is in ons leven. Maar dat betekent ook dat wij goed voor onszelf moeten zorgen, dat wij zelf lekker in ons vel zitten etc. En de één heeft daar ook meer (tijd) voor nodig dan de ander of andere dingen.
Zo lang je maar weet dat je altijd naar een balans aan het zoeken bent tussen verplichtingen/vrijheid, tijd voor jezelf/tijd voor elkaar, al dat soort dingen en niet te veel doet omdat je vindt dat het zo hoort of moet, denk ik dat iedereen - ouders & kinderen - er het beste vanaf komen
Weer met je eens dat iedereen denkt een bepaalde balans te vinden. Maar soms denk ik wel eens dat mensen die balans met name denken te vinden in financiën e.d. Welvaart in plaats van welzijn. En ze zullen het vaak genoeg echt wel met de beste bedoelingen doen, zo van "he, we hebben nu die dikke tweekapper, met een lekkere tuin en twee auto's op de oprit, dus dan zijn we allemaal ook gelukkiger", maar vaak blijkt dat een misvatting.
En natuurlijk moet je niet generaliseren, maar er zullen best veel ouders zijn (denk ik) die hun eigen carrière en leven voorop stellen en hun kinderen daar omheen plannen, in plaats van de kinderen centraal te stellen en vervolgens hun eigen leven daar omheen te plannen. En vinden dat die kinderen dat dan maar moeten slikken. Want het "moet". Onzin. Dat "moet" vaak niet. Maar dat is omdat de ouders het zo willen. Maar nogmaals, dat denk ik dan.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
maandag 15 juni 2015 om 22:21
Overigens Pejeka, zie ik in mijn directe omgeving ook best veel ouders die allebeide thuis zijn, maar die hun leven ook niet bepaald om hun kinderen plooien. Daarnaast is dit ook een typisch Nederlands probleem. In andere Europese landen gaan kinderen ofwel veel vaker en langer naar opvangplekken, of wordt de opvang door andere familieleden gedaan. Vanwege het feit dat man en ik beide bewust niet voltijd werken en aangezien we beide in het onderwijs werkzaam zijn, kunnen wij het allemaal heel mooi combineren. Maar andere combinaties kunnen ook werken. Ik ga niet met een vingertje staan zwaaien.
maandag 15 juni 2015 om 22:27
quote:barbaracartland schreef op 15 juni 2015 @ 22:21:
Overigens Pejeka, zie ik in mijn directe omgeving ook best veel ouders die allebeide thuis zijn, maar die hun leven ook niet bepaald om hun kinderen plooien. Daarnaast is dit ook een typisch Nederlands probleem. In andere Europese landen gaan kinderen ofwel veel vaker en langer naar opvangplekken, of wordt de opvang door andere familieleden gedaan. Vanwege het feit dat man en ik beide bewust niet voltijd werken en aangezien we beide in het onderwijs werkzaam zijn, kunnen wij het allemaal heel mooi combineren. Maar andere combinaties kunnen ook werken. Ik ga niet met een vingertje staan zwaaien.
Het gaat niet om "vingertje zwaaien". En hoe ze het in andere landen regelen zal me worst zijn. Daar hebben ze de wijsheid ook niet in pacht en in sommige landen blijkt het zelfs negatief te werken.
Mij gaat het erom dat als je kinderen neemt, je soms een veer moet laten terwille van het welzijn van die kinderen. Dat je eigen carrière of je eigen wensen en verlangens even niet meer op de eerste plaats staan, omdat je nageslacht hebt dat JOUW aandacht nodig heeft en JOUW aanwezigheid. Niet de aandacht en aanwezigheid van een schooljuf, niet die van een nanny, niet die van een KDV-leidster, maar die van JOU (man of vrouw). Als ouder.
Overigens Pejeka, zie ik in mijn directe omgeving ook best veel ouders die allebeide thuis zijn, maar die hun leven ook niet bepaald om hun kinderen plooien. Daarnaast is dit ook een typisch Nederlands probleem. In andere Europese landen gaan kinderen ofwel veel vaker en langer naar opvangplekken, of wordt de opvang door andere familieleden gedaan. Vanwege het feit dat man en ik beide bewust niet voltijd werken en aangezien we beide in het onderwijs werkzaam zijn, kunnen wij het allemaal heel mooi combineren. Maar andere combinaties kunnen ook werken. Ik ga niet met een vingertje staan zwaaien.
Het gaat niet om "vingertje zwaaien". En hoe ze het in andere landen regelen zal me worst zijn. Daar hebben ze de wijsheid ook niet in pacht en in sommige landen blijkt het zelfs negatief te werken.
Mij gaat het erom dat als je kinderen neemt, je soms een veer moet laten terwille van het welzijn van die kinderen. Dat je eigen carrière of je eigen wensen en verlangens even niet meer op de eerste plaats staan, omdat je nageslacht hebt dat JOUW aandacht nodig heeft en JOUW aanwezigheid. Niet de aandacht en aanwezigheid van een schooljuf, niet die van een nanny, niet die van een KDV-leidster, maar die van JOU (man of vrouw). Als ouder.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
maandag 15 juni 2015 om 22:32
En denk je dat je kind twee of drie dagen naar een bso brengen dat in de weg staat? Het is heel simpel, als de bso belt dat er iets met kind is, dan stapt man of stap ik in de auto en dan rijden we erheen. Wat dat betreft zijn mijn kinderen absoluut het belangrijkste in mijn leven. Maar ik kan ze ook met gerust hart aan de zorg van anderen toevertrouwen. Ze worden steeds zelfstandiger en ik kan ze niet voor altijd onder moeders paraplu houden.
maandag 15 juni 2015 om 22:33
quote:pejeka schreef op 15 juni 2015 @ 22:27:
[...]
Het gaat niet om "vingertje zwaaien". En hoe ze het in andere landen regelen zal me worst zijn. Daar hebben ze de wijsheid ook niet in pacht en in sommige landen blijkt het zelfs negatief te werken.
Mij gaat het erom dat als je kinderen neemt, je soms een veer moet laten terwille van het welzijn van die kinderen. Dat je eigen carrière of je eigen wensen en verlangens even niet meer op de eerste plaats staan, omdat je nageslacht hebt dat JOUW aandacht nodig heeft en JOUW aanwezigheid. Niet de aandacht en aanwezigheid van een schooljuf, niet die van een nanny, niet die van een KDV-leidster, maar die van JOU (man of vrouw). Als ouder.Ik neem aan dat mensen werken om geld te verdienen. Waar ze vervolgens huis, eten, kleding etc van betalen. De meeste mensen die ik ken hebben gewoon een baan. Ipv carrière. ...
[...]
Het gaat niet om "vingertje zwaaien". En hoe ze het in andere landen regelen zal me worst zijn. Daar hebben ze de wijsheid ook niet in pacht en in sommige landen blijkt het zelfs negatief te werken.
Mij gaat het erom dat als je kinderen neemt, je soms een veer moet laten terwille van het welzijn van die kinderen. Dat je eigen carrière of je eigen wensen en verlangens even niet meer op de eerste plaats staan, omdat je nageslacht hebt dat JOUW aandacht nodig heeft en JOUW aanwezigheid. Niet de aandacht en aanwezigheid van een schooljuf, niet die van een nanny, niet die van een KDV-leidster, maar die van JOU (man of vrouw). Als ouder.Ik neem aan dat mensen werken om geld te verdienen. Waar ze vervolgens huis, eten, kleding etc van betalen. De meeste mensen die ik ken hebben gewoon een baan. Ipv carrière. ...
maandag 15 juni 2015 om 22:35
Ja, er zullen er ook wel zijn die erg materialistisch ingesteld zijn, zoals je schrijft welvaart boven welzijn.
Ik denk ook dat het feit dat mensen nu gemiddeld later kinderen krijgen hiermee te maken heeft. Ze hebben vaak al een groot huis en twee auto's voor de deur voordat er kinderen komen. Dat schept wel financiële verplichtingen en i.i.g. zorgt het voor gewenning.
Ik denk wel dat dit materialistische vooral een trend was die ook weer aan het dalen is, in wat ik om me heen zie en hoor. Sowieso omdat veel mensen de deksel op de neus hebben gekregen met het leven volgens een (te) hoge standaard & de crisis. En ook wat baby's betreft is het veel samenzijn (zoals co-sleeping) etc. weer helemaal in, ook in "mannenwerelden" wordt het steeds makkelijker minder te gaan werken etc. In Nederland zijn het toch niet die Amerikaanse toestanden meer w.b. dat oppervlakkige consumeren.
Ik denk ook dat het feit dat mensen nu gemiddeld later kinderen krijgen hiermee te maken heeft. Ze hebben vaak al een groot huis en twee auto's voor de deur voordat er kinderen komen. Dat schept wel financiële verplichtingen en i.i.g. zorgt het voor gewenning.
Ik denk wel dat dit materialistische vooral een trend was die ook weer aan het dalen is, in wat ik om me heen zie en hoor. Sowieso omdat veel mensen de deksel op de neus hebben gekregen met het leven volgens een (te) hoge standaard & de crisis. En ook wat baby's betreft is het veel samenzijn (zoals co-sleeping) etc. weer helemaal in, ook in "mannenwerelden" wordt het steeds makkelijker minder te gaan werken etc. In Nederland zijn het toch niet die Amerikaanse toestanden meer w.b. dat oppervlakkige consumeren.
maandag 15 juni 2015 om 22:35
quote:barbaracartland schreef op 15 juni 2015 @ 22:32:
En denk je dat je kind twee of drie dagen naar een bso brengen dat in de weg staat? Het is heel simpel, als de bso belt dat er iets met kind is, dan stapt man of stap ik in de auto en dan rijden we erheen. Wat dat betreft zijn mijn kinderen absoluut het belangrijkste in mijn leven. Maar ik kan ze ook met gerust hart aan de zorg van anderen toevertrouwen. Ze worden steeds zelfstandiger en ik kan ze niet voor altijd onder moeders paraplu houden.
Hier hetzelfde.
Overigens geen vader hier. Dus als ik niet werk, ook geen inkomen. Daar wordt een kind ook niet blij van. Maar blijkbaar doe ik t helemaal verkeerd. En.moet kind thuis kunnen lummelen. Whatever that may be
En denk je dat je kind twee of drie dagen naar een bso brengen dat in de weg staat? Het is heel simpel, als de bso belt dat er iets met kind is, dan stapt man of stap ik in de auto en dan rijden we erheen. Wat dat betreft zijn mijn kinderen absoluut het belangrijkste in mijn leven. Maar ik kan ze ook met gerust hart aan de zorg van anderen toevertrouwen. Ze worden steeds zelfstandiger en ik kan ze niet voor altijd onder moeders paraplu houden.
Hier hetzelfde.
Overigens geen vader hier. Dus als ik niet werk, ook geen inkomen. Daar wordt een kind ook niet blij van. Maar blijkbaar doe ik t helemaal verkeerd. En.moet kind thuis kunnen lummelen. Whatever that may be
dinsdag 16 juni 2015 om 05:38
dinsdag 16 juni 2015 om 08:19
quote:redbuIIetje schreef op 16 juni 2015 @ 05:38:
[...]
Opvang kost toch ook honderden euro's per kind? Dan kun je beter 'n tientje per uur aan 'n oppas thuis kwijt zijn. Als je 2 stuks moet onderbrengen is dat volgens mij al goedkoper.Het is heel lastig goede oppas te vinden voor die paar middagen thuis. Gastouders bieden hebben er meteen 4 tegelijk, het is voor hun niet aantrekkelijk om op een of twee kinderen elders te passen. Dus veel duurder voor ouders.
[...]
Opvang kost toch ook honderden euro's per kind? Dan kun je beter 'n tientje per uur aan 'n oppas thuis kwijt zijn. Als je 2 stuks moet onderbrengen is dat volgens mij al goedkoper.Het is heel lastig goede oppas te vinden voor die paar middagen thuis. Gastouders bieden hebben er meteen 4 tegelijk, het is voor hun niet aantrekkelijk om op een of twee kinderen elders te passen. Dus veel duurder voor ouders.
dinsdag 16 juni 2015 om 12:21
Wow typisch, to opent een topic en een paar moeders moeten weer de typische discussie opstarten. Wordt voorspelbaar.
TO: ik vind het heel veel. Een kind van die leeftijd gaat vaak tussen 19.00-19.30 naar bed. Om de dag in bad is prima, scheelt 's avonds weer een half uur, kan ze op tijd naar bed.
Ik snap deze ouders niet, echt niet.
TO: ik vind het heel veel. Een kind van die leeftijd gaat vaak tussen 19.00-19.30 naar bed. Om de dag in bad is prima, scheelt 's avonds weer een half uur, kan ze op tijd naar bed.
Ik snap deze ouders niet, echt niet.