Kinderen
alle pijlers
Diagnostiseren?
dinsdag 30 oktober 2018 om 20:32
Mijn zoon van 10 is een jongen met een gebruiksaanwijzing. Hij is heel lief en erg gevoelig. Ook is hij erg druk in zijn gedrag, zoekt vaak grenzen en strijd op. Kijkt hoeveel hij voor elkaar krijgt. We moeten dus heel consequent met hem omgaan. Zijn broers zijn veel rustiger en “makkelijker”
Hij was heel ongelukkig op zijn school waar hij zich erg verveelde en sociaal buiten de boot viel. School heeft hem niet kunnen helpen. We hebben besloten hem naar een andere school te laten gaan en sindsdien gaat t een heel stuk beter met hem! Hij krijgt uitdaging en vindt veel meer aansluiting met zijn schoolgenoten, zo ontzettend fijn hem weer gelukkig te zien!!
Maar we merken dat hij thuis nog steeds onrust heeft, druk is, grenzen opzoekt, zijn broers uitdaagt etc. Hij voelt zich het fijnst alleen op zijn kamer en is daar ook erg vaak.
Ons gezin is heel hecht en harmonieus. Beneden samen zijn vind hij ook fijn, maar omdat hij zo druk is, reageren zijn broers en ook wij soms best mopperig op hem.
Hij zegt zelf ook last te hebben van zijn drukte.
We hebben heel lang getwijfeld om hem te laten testen op bijv ADHD. Toch bang dat hij evt last gaat krijgen van deze evt diagnose.
Maar als we weten dat hij bijvoorbeeld ADHD heeft, dan kan hij goed begeleid worden, dat zien we aan een familielid die ook ADHD heeft. Vooral zodat hij goed voorbereid wordt op t voorgezet onderwijs over 1,5 jaar.
Hebben jullie voordelen en nadelen van een diagnose laten stellen?
Hij was heel ongelukkig op zijn school waar hij zich erg verveelde en sociaal buiten de boot viel. School heeft hem niet kunnen helpen. We hebben besloten hem naar een andere school te laten gaan en sindsdien gaat t een heel stuk beter met hem! Hij krijgt uitdaging en vindt veel meer aansluiting met zijn schoolgenoten, zo ontzettend fijn hem weer gelukkig te zien!!
Maar we merken dat hij thuis nog steeds onrust heeft, druk is, grenzen opzoekt, zijn broers uitdaagt etc. Hij voelt zich het fijnst alleen op zijn kamer en is daar ook erg vaak.
Ons gezin is heel hecht en harmonieus. Beneden samen zijn vind hij ook fijn, maar omdat hij zo druk is, reageren zijn broers en ook wij soms best mopperig op hem.
Hij zegt zelf ook last te hebben van zijn drukte.
We hebben heel lang getwijfeld om hem te laten testen op bijv ADHD. Toch bang dat hij evt last gaat krijgen van deze evt diagnose.
Maar als we weten dat hij bijvoorbeeld ADHD heeft, dan kan hij goed begeleid worden, dat zien we aan een familielid die ook ADHD heeft. Vooral zodat hij goed voorbereid wordt op t voorgezet onderwijs over 1,5 jaar.
Hebben jullie voordelen en nadelen van een diagnose laten stellen?
woensdag 31 oktober 2018 om 08:12
Kinderergo wordt vanuit de basisverzekering 10 uur vergoed en evt aanvullend nogmaals 10 uur. Ook zonder diagnose. Sterker nog, een verwijzing van ha is niet eens nodig.Cocosbeer schreef: ↑31-10-2018 08:08Mijn zoon is ook bij een kinder coach geweest. Zij vermoedde trouwens ook hoogbegaafdheid. Mijn zoon vond de gesprekken met haar erg prettig. Alleen kostte het 100 euro per gesprek en werd t niet vergoed. Dit ging behoorlijk in de papieren lopen.
Bij een evt diagnose wordt dit allemaal vergoed.
woensdag 31 oktober 2018 om 09:12
Het boek van Webb kan je helpen in het diagnostische traject. Om inzicht te geven, niet om een diagnose te stellen. Ik heb een zoon met adhd en hb. Als je adhd hebt komt niet altijd je werkelijke iq uit de test. De concentratie speelt een belangrijke rol namelijk. Dus heb je kans dat uit het onderzoek een veel lager iq komt of bijvoorbeeld hoge pieken en diepe dalen. Waarhij je dan niet weet of die dalen wel kloppen. Kans is dan groot dat je kind wordt onderschat en dat door verveling de concentratie alleen maar minder wordt.Cocosbeer schreef: ↑31-10-2018 07:03Ik twijfel nu welke volgorde we t nu kunnen doen. Ik wil dat boek van Webb wel lezen, maar dan? Dan zou ik misschien herkenning lezen, maar weet ik nog niets zeker. Daarbij lijkt zijn gedrag ook wel veel op ADHD (niet stil kunnen zitten, druk, grenzen opzoeken, gevoelig voor prikkels etc) maar sommige dingen ook niet (hij is niet chaotisch en zuinig op zijn spullen bijv)
Naar lijstjes kijken heeft weinig zin. De lijstjes voor hb, adhd, autisme overlappen enorm. En ook karakter speelt een rol. Daarom vond ik het boek van Webb enorm helder. Kijk naar je kind en vraag je af of het kind zelf een probleem ervaart. Dus niet de ouders, niet de school, maar het kind zelf. Komt het niet goed uit de verf, loopt het vast op school of in sociale situaties? Als het kind zelf last heeft dan laat je onderzoek doen en zeker ook naar het iq, maar wel met een slag om de arm. Een goede tester is heel belangrijk, want de observaties zullen waarschijnlijk meer zeggen dan het iq. Is de intelligentie hoog, dan doe je eerst aanpassingen op school. Moeilijker werk, meer uitdaging. Kijk dan wat er van het gedrag over blijft. Dan kun je altijd nog andere maatregelen nemen.
woensdag 31 oktober 2018 om 12:17
Dank je wel voor dit bericht, heb ik veel aan! Ik heb het boek besteld, krijg ik morgen binnen. Ben heel benieuwd!Pipo8888 schreef: ↑31-10-2018 09:12Het boek van Webb kan je helpen in het diagnostische traject. Om inzicht te geven, niet om een diagnose te stellen. Ik heb een zoon met adhd en hb. Als je adhd hebt komt niet altijd je werkelijke iq uit de test. De concentratie speelt een belangrijke rol namelijk. Dus heb je kans dat uit het onderzoek een veel lager iq komt of bijvoorbeeld hoge pieken en diepe dalen. Waarhij je dan niet weet of die dalen wel kloppen. Kans is dan groot dat je kind wordt onderschat en dat door verveling de concentratie alleen maar minder wordt.
Naar lijstjes kijken heeft weinig zin. De lijstjes voor hb, adhd, autisme overlappen enorm. En ook karakter speelt een rol. Daarom vond ik het boek van Webb enorm helder. Kijk naar je kind en vraag je af of het kind zelf een probleem ervaart. Dus niet de ouders, niet de school, maar het kind zelf. Komt het niet goed uit de verf, loopt het vast op school of in sociale situaties? Als het kind zelf last heeft dan laat je onderzoek doen en zeker ook naar het iq, maar wel met een slag om de arm. Een goede tester is heel belangrijk, want de observaties zullen waarschijnlijk meer zeggen dan het iq. Is de intelligentie hoog, dan doe je eerst aanpassingen op school. Moeilijker werk, meer uitdaging. Kijk dan wat er van het gedrag over blijft. Dan kun je altijd nog andere maatregelen nemen.
Bij mijn zoon vermoed ik dat zijn omgeving er meer last van heeft dan hijzelf. Maar hij heeft dan wel weer last van het gemopper op hem...
woensdag 31 oktober 2018 om 12:35
Ik zou er misschien in dit geval toch eens een iqtest aan wagen. Kost je 700-800 euro, maar dan zit je nog niet aan een diagnose vast (ik weet natuurlijk niet of jullie dit kunnen en willen betalen).
Het gedrag van mijn kind is enorm verbeterd na een schoolwissel en uitdagender werk. Dochter was op school niet vooruit te branden en vraagt nu uit zichzelf om meer werk en gaat vrijwillig naar de bibliotheek om geschiedenisboeken te lenen (omdat ze meer wil weten dan ze op school krijgt).
Als ik haar voorheen had laten testen, had ze denk ik bijna zeker een ADD-diagnose gekregen.
Het gedrag van mijn kind is enorm verbeterd na een schoolwissel en uitdagender werk. Dochter was op school niet vooruit te branden en vraagt nu uit zichzelf om meer werk en gaat vrijwillig naar de bibliotheek om geschiedenisboeken te lenen (omdat ze meer wil weten dan ze op school krijgt).
Als ik haar voorheen had laten testen, had ze denk ik bijna zeker een ADD-diagnose gekregen.
woensdag 31 oktober 2018 om 13:09
IQ test kun je heel makkelijk via de jeugdhulp laten doen (soms kan het in het jeugdteam van je gemeente zelf al, omdat daar een psycholoog of orthopedagoog zit), hoef je geen honderden euro's voor te betalen. Voorheen, toen de jeugdhulp nog door de zorgverzekeraars werd betaald lukte dit in sommige gevallen niet, omdat IQ meten niet vergoed werd. Maar dan nog werd IQ bijna altijd meegenomen in een diagnostisch traject. Wanneer het niet werd vergoed was wanneer de vraag zo goed als enkel over het intelligentieniveau ging. Zoals ik de OP lees is dat niet het geval.
woensdag 31 oktober 2018 om 13:26
Ik heb destijds zelf betaald, omdat wij toen nog in het buitenland woonden en ik graag een Nederlandse test wilde. Het grote voordeel van zelf betalen vind ik dat je dan helemaal vrij bent in je keuze. Het is wel belangrijk dat er een klik tussen tester en kind is (en een goede tester zal de opdracht ook afblazen als die klik er niet is). Met jeugdhulp zit je toch weer aan contracten vast.tu1nhek schreef: ↑31-10-2018 13:09IQ test kun je heel makkelijk via de jeugdhulp laten doen (soms kan het in het jeugdteam van je gemeente zelf al, omdat daar een psycholoog of orthopedagoog zit), hoef je geen honderden euro's voor te betalen. Voorheen, toen de jeugdhulp nog door de zorgverzekeraars werd betaald lukte dit in sommige gevallen niet, omdat IQ meten niet vergoed werd. Maar dan nog werd IQ bijna altijd meegenomen in een diagnostisch traject. Wanneer het niet werd vergoed was wanneer de vraag zo goed als enkel over het intelligentieniveau ging. Zoals ik de OP lees is dat niet het geval.
Zoals ik al zei, denk ik dat de kans redelijk groot is, dat er bij een diagnostisch traject bij mijn dochter AD(H)D was uitgekomen. Nu zal ik niet beweren dat ze dat 100% zeker niet heeft, maar heel veel van de “symptomen” zijn ineens verdwenen cq verminderd. Ik ben dus achteraf wel blij dat we eerst ingezet hebben op een IQ test (al leek daar weinig aanleiding voor) om bepaalde zaken uit te sluiten.
woensdag 31 oktober 2018 om 13:56
Ik pik alleen deze er even uit, maar er zijn meer van dit soort reacties. Nee, als de symptomen zo "makkelijk" weggaan, was bij een test waarschijnlijk ook geen ADHD uit gekomen. Bij een test voor ADHD wordt ook gekeken naar de levensloop, niet alleen naar hoe het nu gaat. Hoe was de ontwikkeling als baby/peuter/kleuter etc.
Ik snap dat je als ouder dingen kan herkennen bij je kind, maar besef wel dat je als ouder geen diagnose kan stellen of uitsluiten. A: hier heb je niet voor geleerd en B: je kijkt niet objectief naar je kind, je ziet een bepaalde kant van je kind.
Om even terug te komen op de TO:
Ik zou eerlijk gezegd wél het diagnostiektraject in gaan. Zoals al eerder gezegd ben je niet verplicht een diagnose te vermelden bij een eventuele werkgever later en het opent zoveel mogelijkheden qua hulp. En de angst voor een foutief gestelde diagnose... Tja, als men er later achter komt dat een diagnose foutief gesteld is, wordt die ook net zo makkelijk weer uit het dossier gehaald (ik heb hier ook persoonlijk ervaring mee).
Een diagnose is vooral belangrijk voor hulp. Het praat nu eenmaal makkelijker om het te hebben over Pietje met ADHD dan over Pietje die druk is, moeite heeft zich te concentreren, sociale situaties lastig vind etc. Verder geeft een diagnose een vorm van rust (voor ouder, leerkracht, maar ook later voor het kind zelf): "o, daar komt het gedrag vandaan"/"daarom doe ik zo" en zijn er standaard handvatten voor, terwijl er daarnaast ook naar je kind wordt gekeken voor andere specifieke extra handvatten. En wil je niets met die diagnose, dan doe je er lekker niets mee.
woensdag 31 oktober 2018 om 15:56
We hebben vanmiddag een gesprek gehad op school. Hij scoort op alle vakken erg hoog, behalve spelling. Daar scoort hij heel laag. De discrepantie is dus best groot of hoe noem je dat?
Zijn leraar geeft ook aan dat zijn concentratie erg slecht is en dat hij bijna niet stil kan zitten. Toch krijgt ie blijkbaar alles mee, aangezien hij hoog scoort.
Nu afgesproken dat hij meegenomen wordt in het breedte team. Hij wordt besproken daar en wellicht geobserveerd en vanuit daar kijken we verder. Wellicht kunnen bepaalde testen ook afgenomen worden via dat team.
En ondertussen gaan wij dat boek van Webb lezen, bedankt voor de tip!
Zijn leraar geeft ook aan dat zijn concentratie erg slecht is en dat hij bijna niet stil kan zitten. Toch krijgt ie blijkbaar alles mee, aangezien hij hoog scoort.
Nu afgesproken dat hij meegenomen wordt in het breedte team. Hij wordt besproken daar en wellicht geobserveerd en vanuit daar kijken we verder. Wellicht kunnen bepaalde testen ook afgenomen worden via dat team.
En ondertussen gaan wij dat boek van Webb lezen, bedankt voor de tip!
cocosbeer wijzigde dit bericht op 31-10-2018 15:57
Reden: Spelfout
Reden: Spelfout
0.40% gewijzigd
woensdag 31 oktober 2018 om 16:34
Dit is echt exact wat over mijn dochter gezegd werd, naast dat ze op school enorme woedeuitbarstingen had (thuis ook wel, maar stukken minder).Cocosbeer schreef: ↑31-10-2018 15:56We hebben vanmiddag een gesprek gehad op school. Hij scoort op alle vakken erg hoog, behalve spelling. Daar scoort hij heel laag. De discrepantie is dus best groot of hoe noem je dat?
Zijn leraar geeft ook aan dat zijn concentratie erg slecht is en dat hij bijna niet stil kan zitten. Toch krijgt ie blijkbaar alles mee, aangezien hij hoog scoort.
Nu afgesproken dat hij meegenomen wordt in het breedte team. Hij wordt besproken daar en wellicht geobserveerd en vanuit daar kijken we verder. Wellicht kunnen bepaalde testen ook afgenomen worden via dat team.
En ondertussen gaan wij dat boek van Webb lezen, bedankt voor de tip!
woensdag 31 oktober 2018 om 16:38
Daar heb je gelijk in. Ik ben zelf geen deskundige op het gebied van diagnoses.PhoebeBananahammock schreef: ↑31-10-2018 13:56Ik pik alleen deze er even uit, maar er zijn meer van dit soort reacties. Nee, als de symptomen zo "makkelijk" weggaan, was bij een test waarschijnlijk ook geen ADHD uit gekomen. Bij een test voor ADHD wordt ook gekeken naar de levensloop, niet alleen naar hoe het nu gaat. Hoe was de ontwikkeling als baby/peuter/kleuter etc.
Ik snap dat je als ouder dingen kan herkennen bij je kind, maar besef wel dat je als ouder geen diagnose kan stellen of uitsluiten. A: hier heb je niet voor geleerd en B: je kijkt niet objectief naar je kind, je ziet een bepaalde kant van je kind.
Om even terug te komen op de TO:
Ik zou eerlijk gezegd wél het diagnostiektraject in gaan. Zoals al eerder gezegd ben je niet verplicht een diagnose te vermelden bij een eventuele werkgever later en het opent zoveel mogelijkheden qua hulp. En de angst voor een foutief gestelde diagnose... Tja, als men er later achter komt dat een diagnose foutief gesteld is, wordt die ook net zo makkelijk weer uit het dossier gehaald (ik heb hier ook persoonlijk ervaring mee).
Een diagnose is vooral belangrijk voor hulp. Het praat nu eenmaal makkelijker om het te hebben over Pietje met ADHD dan over Pietje die druk is, moeite heeft zich te concentreren, sociale situaties lastig vind etc. Verder geeft een diagnose een vorm van rust (voor ouder, leerkracht, maar ook later voor het kind zelf): "o, daar komt het gedrag vandaan"/"daarom doe ik zo" en zijn er standaard handvatten voor, terwijl er daarnaast ook naar je kind wordt gekeken voor andere specifieke extra handvatten. En wil je niets met die diagnose, dan doe je er lekker niets mee.
Ik ben het overigens niet geheel eens met je laatste alinea, maar dat is een hele andere discussie.
woensdag 31 oktober 2018 om 17:58
woensdag 31 oktober 2018 om 19:07
Succes! En bedenk dat school ook nu al best wel veel kan doen om de onrust te verminderen. Minder herhaling, kortere rijtjes sommen, meer uitdaging, in de plusgroep zetten, een balletje om in te knijpen, kauwgom, regelmatig even de klas uit laten gaan voor een klusje, wiebelkussen, koptelefoon, zorgen dat het rustig is in de klas tijdens toetsen, etc. Kost allemaal niets en is morgen al in te voeren.Cocosbeer schreef: ↑31-10-2018 15:56We hebben vanmiddag een gesprek gehad op school. Hij scoort op alle vakken erg hoog, behalve spelling. Daar scoort hij heel laag. De discrepantie is dus best groot of hoe noem je dat?
Zijn leraar geeft ook aan dat zijn concentratie erg slecht is en dat hij bijna niet stil kan zitten. Toch krijgt ie blijkbaar alles mee, aangezien hij hoog scoort.
Nu afgesproken dat hij meegenomen wordt in het breedte team. Hij wordt besproken daar en wellicht geobserveerd en vanuit daar kijken we verder. Wellicht kunnen bepaalde testen ook afgenomen worden via dat team.
En ondertussen gaan wij dat boek van Webb lezen, bedankt voor de tip!
woensdag 31 oktober 2018 om 20:00
En om hier nog even verder op in te haken; bij een gemeente waar de vergoedingen gewoon normaal zijn (en een IQ-test dus vanuit het tarief voor een onderzoek betaald kan worden), wordt bij een AD(H)D onderzoek ook sowieso een IQ-test gedaan en anders nog geen diagnose vastgesteld. Bij kinderen kunnen concentratieproblemen namelijk ook verklaard worden doordat de stof te moeilijk of te makkelijk is. Als je dit niet meeneemt in het onderzoek kun je überhaupt de diagnose niet fatsoenlijk vaststellen. Daarnaast moet ook naar meerdere gebieden gekeken worden (niet alleen maar het verhaal van ouders, maar ook van school bijvoorbeeld) en moet je inderdaad zoals aangegeven wordt ook met de rest van de levensloop rekening houden en zijn alleen concentratieproblemen niet voldoende voor een diagnose AD(H)D.PhoebeBananahammock schreef: ↑31-10-2018 13:56Ik pik alleen deze er even uit, maar er zijn meer van dit soort reacties. Nee, als de symptomen zo "makkelijk" weggaan, was bij een test waarschijnlijk ook geen ADHD uit gekomen. Bij een test voor ADHD wordt ook gekeken naar de levensloop, niet alleen naar hoe het nu gaat. Hoe was de ontwikkeling als baby/peuter/kleuter etc.
Ik snap dat je als ouder dingen kan herkennen bij je kind, maar besef wel dat je als ouder geen diagnose kan stellen of uitsluiten. A: hier heb je niet voor geleerd en B: je kijkt niet objectief naar je kind, je ziet een bepaalde kant van je kind.
Om even terug te komen op de TO:
Ik zou eerlijk gezegd wél het diagnostiektraject in gaan. Zoals al eerder gezegd ben je niet verplicht een diagnose te vermelden bij een eventuele werkgever later en het opent zoveel mogelijkheden qua hulp. En de angst voor een foutief gestelde diagnose... Tja, als men er later achter komt dat een diagnose foutief gesteld is, wordt die ook net zo makkelijk weer uit het dossier gehaald (ik heb hier ook persoonlijk ervaring mee).
Een diagnose is vooral belangrijk voor hulp. Het praat nu eenmaal makkelijker om het te hebben over Pietje met ADHD dan over Pietje die druk is, moeite heeft zich te concentreren, sociale situaties lastig vind etc. Verder geeft een diagnose een vorm van rust (voor ouder, leerkracht, maar ook later voor het kind zelf): "o, daar komt het gedrag vandaan"/"daarom doe ik zo" en zijn er standaard handvatten voor, terwijl er daarnaast ook naar je kind wordt gekeken voor andere specifieke extra handvatten. En wil je niets met die diagnose, dan doe je er lekker niets mee.
woensdag 31 oktober 2018 om 20:29
Dit is niet mijn ervaring. Wij hebben via ggd/gemeente zoon laten onderzoeken bij de ggz. Niet omdat wij zo nodig een stempeltje wilden want de diagnose was voor ons duidelijk ( met een vader met ADD, van baby af aan druk en lastig controleerbaar gedrag thuis en op school in combi met moeite op school door gebrek aan concentratie hoef je geen hoog IQ te hebben om te weten welk stempeltje onze stuiterbal kreeg). Maar door en met de diagnose konden we wel verder in het traject qua begeleiding en ja, ook medicatie. Vooral die laatste stap was een hele lastige voor ons. Maar wanneer je zoon zelf aangeeft last te hebben van zijn drukke gedrag en na 1 pil heel opgelucht komt vertellen “ dat het zo fijn stil is in zijn hoofd” dan ben je als ouders om.MrsLady schreef: ↑31-10-2018 20:00En om hier nog even verder op in te haken; bij een gemeente waar de vergoedingen gewoon normaal zijn (en een IQ-test dus vanuit het tarief voor een onderzoek betaald kan worden), wordt bij een AD(H)D onderzoek ook sowieso een IQ-test gedaan en anders nog geen diagnose vastgesteld.
Bij ons werd pas na de diagnose voorgesteld om een IQ test te laten uitvoeren ( samen met NPO) om te zien of daar wellicht deels een oorzaak van moeite op school kon liggen. Wij zijn daar ( helaas) in mee gegaan. Door verschillenden factoren ging het met de test niet goed. Conclusie: wij hadden een verstandelijk beperkt kind in huis met op zijn hoogst wat zwakbegaafde kenmerken. Ggz stond niet open voor verder overleg, dit was het. Terwijl wij, school en anderen in onze omgeving ( ook professionals) hem hier totaal niet in herkenden.
Zoon zit nu al een tijd op het SBO en doet het super goed! Hij blijft een stuiterbal maar wel eentje die vol enthousiasme terug komt uit school, weer zelfvertrouwen heeft en straalt!
Ik zou in jouw geval de vraag willen omdraaien TO: waarom niet laten diagnosticeren? Je geeft aan dat je zoon last heeft van zijn drukke gedrag en het feit dat hij steeds wordt “ geconfronteerd” hiermee door zijn omgeving. Het verschil qua nivo op school kan ook komen omdat het ene vak meer zijn interesse heeft dan het andere. Want ja, ook kinderen met adhd kunnen zich mega goed concentreren ( zolang het maar iets is dat ze interessant vinden). Er is geen test voor adhd; op basis van verschillende punten ( thuis, school, ontwikkeling, etc) komt met tot een bepaalde conclusie.
woensdag 31 oktober 2018 om 20:47
'Het grote voordeel van zelf betalen vind ik dat je dan helemaal vrij bent in je keuze. Het is wel belangrijk dat er een klik tussen tester en kind is (en een goede tester zal de opdracht ook afblazen als die klik er niet is). Met jeugdhulp zit je toch weer aan contracten vast.'
Ook als het vergoed wordt ben je vrij in je keuze. Wij hebben in gesprek met de IBer van school besloten dat een iqtest verstandig is. Vervolgens zelf een psycholoog gekozen die ervaring heeft met het type probleem van ons kind. Toen naar de huisarts voor een verwijsbrief. Briefje aan psycholoog gegeven.
Ook als het vergoed wordt ben je vrij in je keuze. Wij hebben in gesprek met de IBer van school besloten dat een iqtest verstandig is. Vervolgens zelf een psycholoog gekozen die ervaring heeft met het type probleem van ons kind. Toen naar de huisarts voor een verwijsbrief. Briefje aan psycholoog gegeven.
woensdag 31 oktober 2018 om 20:49
Dank je wel! Wb wat school doet:Pipo8888 schreef: ↑31-10-2018 19:07Succes! En bedenk dat school ook nu al best wel veel kan doen om de onrust te verminderen. Minder herhaling, kortere rijtjes sommen, meer uitdaging, in de plusgroep zetten, een balletje om in te knijpen, kauwgom, regelmatig even de klas uit laten gaan voor een klusje, wiebelkussen, koptelefoon, zorgen dat het rustig is in de klas tijdens toetsen, etc. Kost allemaal niets en is morgen al in te voeren.
Dit gebeurt nu al (bijna) allemaal en daarom is mijn zoon ook zo gelukkig op deze school! Zijn we ook superslim mee! Hij heeft t daar erg naar zijn zin! Onze zorg is meer: hoe gaat t straks op t voortgezet onderwijs.
woensdag 31 oktober 2018 om 20:56
Dat is fijn. Ik zou me niet teveel zorgen maken over het VO. Er zullen vast wel problemen komen, maar je weet toch nog niet welke. Kies wel een flexibel school uit, die kijkt naar het kind. Mijn beide kinderen hadden in de brugklas problemen, maar bij allebei niet wat ik had verwacht. De één raakte het overzicht kwijt en werd gestressd en oververmoeid. De ander werd ook heel moe, maar bleek de lessen slapend door te brengen en kreeg dus eerder een bore out dan een burn out. Bij de eerste ben ik het plannen gaan begeleiden, bij de tweede heeft school de eisen opgeschroefd.
woensdag 31 oktober 2018 om 21:40
.maritte schreef: ↑31-10-2018 13:26Ik heb destijds zelf betaald, omdat wij toen nog in het buitenland woonden en ik graag een Nederlandse test wilde. Het grote voordeel van zelf betalen vind ik dat je dan helemaal vrij bent in je keuze. Het is wel belangrijk dat er een klik tussen tester en kind is (en een goede tester zal de opdracht ook afblazen als die klik er niet is). Met jeugdhulp zit je toch weer aan contracten vast.
Zoals ik al zei, denk ik dat de kans redelijk groot is, dat er bij een diagnostisch traject bij mijn dochter AD(H)D was uitgekomen. Nu zal ik niet beweren dat ze dat 100% zeker niet heeft, maar heel veel van de “symptomen” zijn ineens verdwenen cq verminderd. Ik ben dus achteraf wel blij dat we eerst ingezet hebben op een IQ test (al leek daar weinig aanleiding voor) om bepaalde zaken uit te sluiten.
Een IQ test afnemen is aan bepaalde regels gebonden, ook hoe je reageert als tester. Hoe vaak je iets aanbiedt. Wanneer je mag helpen en op welke manier en wanneer je doorgaat naar de volgende vraag. Dit gebeurt allemaal gestandardiseerd, dat is juist heel belangrijk en de 'klik' dus juist minder. Je wil als onderzoeker dus juist niet het onderzoek beïnvloeden, het zou niet uit moeten maken of psycholoog A of psycholoog B het onderzoek afneemt, het zou wat zijn als IQ onderzoeken daarvan afhankelijk waren!
Een intelligentie onderzoek wordt vaker gedaan om te kijken naar hoe een kind denkt en informatie verwerkt dan om de totaal score echt te weten. Een IQ test is veel meer dan het getalletje bepalen, dat geeft je nog de minste informatie van het hele onderzoek.
woensdag 31 oktober 2018 om 21:45
.
Juist goed dat jullie al in gesprek zijn met school hierover en dat jullie zo'n fijne school getroffen hebben. Hij heeft nog even vóór het VO, dus jullie hebben mooi de tijd om hem te volgen en stapsgewijs hulp/onderzoek toe te voegen zo nodig.
woensdag 31 oktober 2018 om 21:46
Vervelend dat het bij jullie zo is gegaan en ook erg slordig van de GGZ-instelling. Naast dat ik zelf een diagnose heb, werk ik ook zelf als kind- en jeugdpsycholoog. Bij ons krijgt echt geen enkel kind een AD(H)D-diagnose zonder dat er een intelligentieonderzoek heeft plaatsgevonden. Een intelligentieonderzoek is echter niet alles zeggend en moet wel betrouwbaar zijn. Het belangrijkste bij het testverslag vind ik uiteindelijk dat ouders zich er in herkennen en hun kind lezen in het verslag. Zo niet, gaan we altijd mee kijken waar dit door komt. Maar als een IQ-test onbetrouwbaar is heb je dat vaak al tijdens de afname door. Daarvoor zijn je eigen observaties zo enorm belangrijk. Ik heb dus eigenlijk ook nog nooit terug gekregen dat ouders aangaven dat ze zich niet herkenden in de geschetste intelligentie terwijl het naar mijn inschatting een betrouwbaar onderzoek was. Vind dus ook echt dat de betreffende psycholoog/instelling in gebreke is gebleven in jullie geval. In ieder geval heel fijn dat jullie zoon nu op de juiste plek zit en weer zelfvertrouwen opdoet. Dat is het allerbelangrijkste!peerke77 schreef: ↑31-10-2018 20:29Dit is niet mijn ervaring. Wij hebben via ggd/gemeente zoon laten onderzoeken bij de ggz. Niet omdat wij zo nodig een stempeltje wilden want de diagnose was voor ons duidelijk ( met een vader met ADD, van baby af aan druk en lastig controleerbaar gedrag thuis en op school in combi met moeite op school door gebrek aan concentratie hoef je geen hoog IQ te hebben om te weten welk stempeltje onze stuiterbal kreeg). Maar door en met de diagnose konden we wel verder in het traject qua begeleiding en ja, ook medicatie. Vooral die laatste stap was een hele lastige voor ons. Maar wanneer je zoon zelf aangeeft last te hebben van zijn drukke gedrag en na 1 pil heel opgelucht komt vertellen “ dat het zo fijn stil is in zijn hoofd” dan ben je als ouders om.
Bij ons werd pas na de diagnose voorgesteld om een IQ test te laten uitvoeren ( samen met NPO) om te zien of daar wellicht deels een oorzaak van moeite op school kon liggen. Wij zijn daar ( helaas) in mee gegaan. Door verschillenden factoren ging het met de test niet goed. Conclusie: wij hadden een verstandelijk beperkt kind in huis met op zijn hoogst wat zwakbegaafde kenmerken. Ggz stond niet open voor verder overleg, dit was het. Terwijl wij, school en anderen in onze omgeving ( ook professionals) hem hier totaal niet in herkenden.
Zoon zit nu al een tijd op het SBO en doet het super goed! Hij blijft een stuiterbal maar wel eentje die vol enthousiasme terug komt uit school, weer zelfvertrouwen heeft en straalt!
Ik zou in jouw geval de vraag willen omdraaien TO: waarom niet laten diagnosticeren? Je geeft aan dat je zoon last heeft van zijn drukke gedrag en het feit dat hij steeds wordt “ geconfronteerd” hiermee door zijn omgeving. Het verschil qua nivo op school kan ook komen omdat het ene vak meer zijn interesse heeft dan het andere. Want ja, ook kinderen met adhd kunnen zich mega goed concentreren ( zolang het maar iets is dat ze interessant vinden). Er is geen test voor adhd; op basis van verschillende punten ( thuis, school, ontwikkeling, etc) komt met tot een bepaalde conclusie.
woensdag 31 oktober 2018 om 21:48
Niet helemaal natuurlijk. Het hoe is heel belangrijk en daar haal je ook heel veel handelingsadviezen en dergelijke uit, maar het getal (of ja... het betrouwbaarheidsinterval) kan uiteindelijk wel bepalend zijn in het wel of niet toekennen van een AD(H)D-diagnose.tu1nhek schreef: ↑31-10-2018 21:40.
Een IQ test afnemen is aan bepaalde regels gebonden, ook hoe je reageert als tester. Hoe vaak je iets aanbiedt. Wanneer je mag helpen en op welke manier en wanneer je doorgaat naar de volgende vraag. Dit gebeurt allemaal gestandardiseerd, dat is juist heel belangrijk en de 'klik' dus juist minder. Je wil als onderzoeker dus juist niet het onderzoek beïnvloeden, het zou niet uit moeten maken of psycholoog A of psycholoog B het onderzoek afneemt, het zou wat zijn als IQ onderzoeken daarvan afhankelijk waren!
Een intelligentie onderzoek wordt vaker gedaan om te kijken naar hoe een kind denkt en informatie verwerkt dan om de totaal score echt te weten. Een IQ test is veel meer dan het getalletje bepalen, dat geeft je nog de minste informatie van het hele onderzoek.
woensdag 31 oktober 2018 om 21:50
Particuliere arbeidsongeschiktheidsverzekeraars kunnen hier wel wat mee hoor, mocht zoon ooit willen gaan ZZPen. Hogere premie, bepaalde uitsluitingen....
woensdag 31 oktober 2018 om 21:51
.Hetismogelijk schreef: ↑31-10-2018 20:47'Het grote voordeel van zelf betalen vind ik dat je dan helemaal vrij bent in je keuze. Het is wel belangrijk dat er een klik tussen tester en kind is (en een goede tester zal de opdracht ook afblazen als die klik er niet is). Met jeugdhulp zit je toch weer aan contracten vast.'
Ook als het vergoed wordt ben je vrij in je keuze. Wij hebben in gesprek met de IBer van school besloten dat een iqtest verstandig is. Vervolgens zelf een psycholoog gekozen die ervaring heeft met het type probleem van ons kind. Toen naar de huisarts voor een verwijsbrief. Briefje aan psycholoog gegeven.
Dit is niet helemaal waar. De psycholoog moet gecontracteerd zijn binnen de gemeente. In de meeste gemeentes is er echter genoeg keuze. Al helemaal als je enkel een IQ test zou laten doen. Nouja, niet dat je even binnen kan komen en zeggen 'doe mij maar een IQ test, ok bedankt doei!' Het moet wel een reden hebben
maar een IQ test kan je vaak zelfs gewoon binnen het jeugdteam laten doen en dit wordt ook vaak gedaan vóór een verwijzing naar de GGZ (als ouders bijvoorbeeld twijfelen of ze echt een diangosetraject willen, of dat de problemen niet heel erg zijn, maar er toch wel opvallendheden zijn) omdat informatie over het denken en de informatieverwerking al veel informatie kan geven over de problemen. Over het algemeen zijn er 3 plekken waar het IQ onderzoek kan plaatsvinden: psycholoog/orthopedagoog (vrijgevestigd of GGZ), jeugdteam, via school.
woensdag 31 oktober 2018 om 21:58
.
Nee, niet helemaal inderdaad, dat is ook niet wat ik zeg. Het is natuurlijk niet zo dat de getallen niets zeggen.
Maar ik merk dat mensen vaak juist denken dat alléén de getallen iets zeggen. Dat een IQ test alleen is om te bepalen of je 'dom' of 'slim' bent. Terwijl het bepalen van het IQ juist niet het enige doel is van een intelligentie onderzoek en je er véél meer informatie uithaalt dat ook veel meer toepasbaar is om ouders/kind/school te helpen omgaan met de problemen in de praktijk.
anoniem_365339 wijzigde dit bericht op 31-10-2018 22:00
3.49% gewijzigd
