Kinderen
alle pijlers
DNA-test?
woensdag 3 september 2014 om 01:17
Mijn ouders zijn gescheiden en mijn moeder is hertrouwd met een man die al 2 kinderen had. Hij heeft een slechte band met zijn ex maar de kinderen zijn minderjarig dus contact moet er zijn. De laatste tijd twijfelt hij steeds meer of een van de kinderen wel van hem is. Hij zal haar altijd zien als zijn dochter maar toch houdt het hem heel erg bezig.
Hij zou het graag zeker willen weten, maar eigenlijk alleen dat ze echt van hem is. Als ze niet van hem blijkt te zijn is hij bang voor de gevolgen. Het zal voor haar niet makkelijk zijn, mede ook omdat ze geen hechte band heeft met haar stiefvader, die dan hoogstwaarschijnlijk de vader is.
Wat zouden jullie doen? Stel dat hij de test doet en hij is niet de vader, wat dan? Vertellen of stilhouden?
Nogmaals, hij houdt ontzettend veel van haar en zal haar altijd als een dochter blijven zien en het zal niets afdoen aan het contact dat ze hebben, hij is een goede vader voor beide kinderen.
Hij zou het graag zeker willen weten, maar eigenlijk alleen dat ze echt van hem is. Als ze niet van hem blijkt te zijn is hij bang voor de gevolgen. Het zal voor haar niet makkelijk zijn, mede ook omdat ze geen hechte band heeft met haar stiefvader, die dan hoogstwaarschijnlijk de vader is.
Wat zouden jullie doen? Stel dat hij de test doet en hij is niet de vader, wat dan? Vertellen of stilhouden?
Nogmaals, hij houdt ontzettend veel van haar en zal haar altijd als een dochter blijven zien en het zal niets afdoen aan het contact dat ze hebben, hij is een goede vader voor beide kinderen.
woensdag 3 september 2014 om 09:22
quote:Ephina schreef op 03 september 2014 @ 08:09:
Heb je enig idee wat het met een kind doet als ze DNA af moet staan om te bewijzen van wie ze is? Ik vind het egoïstisch.Precies. Stel dat hij wel de echte vader is, dan zal dit altijd tussen hun in blijven staan. Ik zou het mijn vader nooit vergeven. Of vergeven misschien wel, want ik snap rationeel het dilemma wel, maar vergeten... Nee. Je maakt toch iets kapot in zo'n kind.
Heb je enig idee wat het met een kind doet als ze DNA af moet staan om te bewijzen van wie ze is? Ik vind het egoïstisch.Precies. Stel dat hij wel de echte vader is, dan zal dit altijd tussen hun in blijven staan. Ik zou het mijn vader nooit vergeven. Of vergeven misschien wel, want ik snap rationeel het dilemma wel, maar vergeten... Nee. Je maakt toch iets kapot in zo'n kind.
woensdag 3 september 2014 om 09:29
quote:bloemetje77 schreef op 03 september 2014 @ 09:22:
[...]
Precies. Stel dat hij wel de echte vader is, dan zal dit altijd tussen hun in blijven staan. Ik zou het mijn vader nooit vergeven. Of vergeven misschien wel, want ik snap rationeel het dilemma wel, maar vergeten... Nee. Je maakt toch iets kapot in zo'n kind.Ik zal het mijn vader in ieder geval nooit vergeven. De vernedering, het oordeel over mijn moeder dat er in zit... Ik heb veel dingen losgelaten, ben over veel dingen heen gegroeid, maar dit is iets dat ik hem kwalijk blijf nemen.
[...]
Precies. Stel dat hij wel de echte vader is, dan zal dit altijd tussen hun in blijven staan. Ik zou het mijn vader nooit vergeven. Of vergeven misschien wel, want ik snap rationeel het dilemma wel, maar vergeten... Nee. Je maakt toch iets kapot in zo'n kind.Ik zal het mijn vader in ieder geval nooit vergeven. De vernedering, het oordeel over mijn moeder dat er in zit... Ik heb veel dingen losgelaten, ben over veel dingen heen gegroeid, maar dit is iets dat ik hem kwalijk blijf nemen.
woensdag 3 september 2014 om 09:30
Dana kan wel zeggen dat het niet uitmaakt wie de biologische vader is en dat je vader de man is die onvoorwaardelijk van je houd, maar hoeveel houd je daadwerkerkelijk van je kind als je er aan twijfelt of je eigen kind wel je eigen kind is?
Als je veel van je kind houdt zie je altijd dingen terug in je kind.
zelfs bij stellen van wie de man onvruchtbaar bleek en een kind hebben gekregen via een zaaddonor hoor je families roepen oh dat is typisch kees.
Bovendien vind ik het erg fout dat je nu net met je stiefdochter het er over moet hebben.
Als je veel van je kind houdt zie je altijd dingen terug in je kind.
zelfs bij stellen van wie de man onvruchtbaar bleek en een kind hebben gekregen via een zaaddonor hoor je families roepen oh dat is typisch kees.
Bovendien vind ik het erg fout dat je nu net met je stiefdochter het er over moet hebben.
woensdag 3 september 2014 om 09:30
Even advocaat van de duivel.... als hij het ECHT wil weten, kan het dan niet zonder medeweten van kind? Zou het bijvoorbeeld niet genoeg zijn om een aantal haren uit een haarborstel te halen wanneer ze het niet merkt? Als je er tenminste zeker van bent dat zij die als enige gebruikt? Dan hoeft ze op dat moment het nog niet te weten. Of heb ik teveel CSI gekeken?
Dat gezegd hebbende.... als hij er zeker van is dat het aan zijn gevoel niets verandert als hij NIET de biologische vader is, wat is dan inderdaad de meerwaarde? Je haalt er dan alleen maar een heleboel mee overhoop
Dat gezegd hebbende.... als hij er zeker van is dat het aan zijn gevoel niets verandert als hij NIET de biologische vader is, wat is dan inderdaad de meerwaarde? Je haalt er dan alleen maar een heleboel mee overhoop
"Hey baby girl, you're on speaker so behave" (© Derek Morgan)
woensdag 3 september 2014 om 11:35
Hoop reacties, dank daarvoor! Zal proberen zoveel mogelijk te beantwoorden.
Allereerst heb ik een speciale band met stiefvader en ook met mijn moeder. Binnen het gezin zijn we altijd eerlijk en open geweest, ook over dit soort dingen. Vind dit verder ook niet heel raar om te bespreken.
Alimentatie is in principe geen issue. Buiten het feit dat ik nieuwsgierig ben naar hoe het werkt mocht blijken dat zij niet van hem is heeft hij niet de intentie er zogezegd een slaatje uit te slaan.
Ja hij heeft ze altijd opgevoed met de gedachte dat ze van hem zijn maar het is altijd iets geweest wat in zijn hoofd heeft meegespeeld. Stiefvader behandelt de kinderen niet gelijkwaardig wat ook voor ander kind heel naar is. Ze is 12 jaar.
Ik begrijp niet helemaal waarom er enkel lelijk gekeken wordt naar vader en niet naar moeder? Die is vreemd gegaan en misschien weet zij het al die jaren al. Telt dat niet mee?
Sugarmiss ik ben het niet eens met jouw post. Het twijfelen doet niet af en het houden van. Hij houdt echt van zijn kind en ik denk niet dat je met houden van dingen terugziet in een kind. Soms wel, ook als het kind niet van jou is, maar dat lijkt me eerder toeval dan houden van?
Ik zal ook wel teveel CSI hebben gekeken maar dacht ook dat ALS hij het wil het stiekem te doen. Afhankelijk van de uitslag verder kijken.
Gelukkig heb ik nooit te maken gehad met zo'n situatie en heb ik werkelijk geen flauw idee wat dit met een kind zou doen. Vandaar ook mijn vraag hier. Ik snap dat het niet makkelijk zou zijn en hij wil eigenlijk ook alleen de bevestiging dat ze van hem is en niets weten als het niet zo is maar dat is natuurlijk lastig.
De hamvraag blijft denk ik de meerwaarde, is die er? Gemoedsrust is voor hem denk ik een grote reden, maar dat krijgt hij alleen bij de gewenste uitslag...
Allereerst heb ik een speciale band met stiefvader en ook met mijn moeder. Binnen het gezin zijn we altijd eerlijk en open geweest, ook over dit soort dingen. Vind dit verder ook niet heel raar om te bespreken.
Alimentatie is in principe geen issue. Buiten het feit dat ik nieuwsgierig ben naar hoe het werkt mocht blijken dat zij niet van hem is heeft hij niet de intentie er zogezegd een slaatje uit te slaan.
Ja hij heeft ze altijd opgevoed met de gedachte dat ze van hem zijn maar het is altijd iets geweest wat in zijn hoofd heeft meegespeeld. Stiefvader behandelt de kinderen niet gelijkwaardig wat ook voor ander kind heel naar is. Ze is 12 jaar.
Ik begrijp niet helemaal waarom er enkel lelijk gekeken wordt naar vader en niet naar moeder? Die is vreemd gegaan en misschien weet zij het al die jaren al. Telt dat niet mee?
Sugarmiss ik ben het niet eens met jouw post. Het twijfelen doet niet af en het houden van. Hij houdt echt van zijn kind en ik denk niet dat je met houden van dingen terugziet in een kind. Soms wel, ook als het kind niet van jou is, maar dat lijkt me eerder toeval dan houden van?
Ik zal ook wel teveel CSI hebben gekeken maar dacht ook dat ALS hij het wil het stiekem te doen. Afhankelijk van de uitslag verder kijken.
Gelukkig heb ik nooit te maken gehad met zo'n situatie en heb ik werkelijk geen flauw idee wat dit met een kind zou doen. Vandaar ook mijn vraag hier. Ik snap dat het niet makkelijk zou zijn en hij wil eigenlijk ook alleen de bevestiging dat ze van hem is en niets weten als het niet zo is maar dat is natuurlijk lastig.
De hamvraag blijft denk ik de meerwaarde, is die er? Gemoedsrust is voor hem denk ik een grote reden, maar dat krijgt hij alleen bij de gewenste uitslag...
woensdag 3 september 2014 om 11:46
Het is een ethisch vraagstuk: heeft het kind er geen recht op om zelf te beslissen of het zeker wil weten van wie het afstamt en zo ja, zou je dan niet tenminste moeten wachten tot het volwassen is en dat zelf in gang kan en mag zetten?
Ik heb me trouwens laten vertellen dat het DNA niet uit de haar, maar het haarzakje, gehaald wordt en dat haren in een borstel over het algemeen ďat haarzakje missen en dus onbruikbaar zijn. (Maar de praktische kant lijkt me van minder belang dan de ethische afweging)
Ik heb me trouwens laten vertellen dat het DNA niet uit de haar, maar het haarzakje, gehaald wordt en dat haren in een borstel over het algemeen ďat haarzakje missen en dus onbruikbaar zijn. (Maar de praktische kant lijkt me van minder belang dan de ethische afweging)
woensdag 3 september 2014 om 11:56
quote:kabouterb schreef op 03 september 2014 @ 11:35:
Binnen het gezin zijn we altijd eerlijk en open geweest, ook over dit soort dingen. Vind dit verder ook niet heel raar om te bespreken.
Het is hele persoonlijke, gevoelige informatie. Zeker als dochter zich er mogelijk niet eens van bewust is dat vaderntwijfelt aan haar afstamming.
quote:kabouterb schreef op 03 september 2014 @ 11:35:
Ik begrijp niet helemaal waarom er enkel lelijk gekeken wordt naar vader en niet naar moeder? Die is vreemd gegaan en misschien weet zij het al die jaren al. Telt dat niet mee?Maar daar hebben we het toch helemaal niet over? En ik zie niemand lelijk kijken naar vader, enkel zich afvragen of het wel zo verstanding is dit te willen testen als er praktisch gezien toch niets mee verandert.
Binnen het gezin zijn we altijd eerlijk en open geweest, ook over dit soort dingen. Vind dit verder ook niet heel raar om te bespreken.
Het is hele persoonlijke, gevoelige informatie. Zeker als dochter zich er mogelijk niet eens van bewust is dat vaderntwijfelt aan haar afstamming.
quote:kabouterb schreef op 03 september 2014 @ 11:35:
Ik begrijp niet helemaal waarom er enkel lelijk gekeken wordt naar vader en niet naar moeder? Die is vreemd gegaan en misschien weet zij het al die jaren al. Telt dat niet mee?Maar daar hebben we het toch helemaal niet over? En ik zie niemand lelijk kijken naar vader, enkel zich afvragen of het wel zo verstanding is dit te willen testen als er praktisch gezien toch niets mee verandert.
woensdag 3 september 2014 om 12:07
quote:kabouterb schreef op 03 september 2014 @ 11:35:
Ik begrijp niet helemaal waarom er enkel lelijk gekeken wordt naar vader en niet naar moeder? Die is vreemd gegaan en misschien weet zij het al die jaren al. Telt dat niet mee?
..
Dan ga je er dus al vanuit dat dochter niet het eigen kind is maar biologisch van iemand anders af stamt. Als blijkt dat dochter gewoon zijn eigen kind is dan valt moeder dus helemaal niets te verwijten. Dan heeft ze niet gelogen over wie de vader is. Jij beschuldigd moeder al bij voorbaat.
Oké als ze tijdens het huwelijk met jouw stiefvader al is vreemdgegaan dan is dat iets tussen haar en haar partner maar dat staat dan helemaal los van de kind / vaderband als gewoon blijkt dat hij haar vader is. Dan valt haar niets te verwijten wat kind betreft.
Het is wel raar dat hij dat met jou bespreekt. Want als dochter zijn biologische dochter is dan heeft ze een bloedband met haar vader en jij niet met deze man. Dochter heeft dan altijd een streepje voor op jou.
Als blijkt dat ze niet zijn dochter is dan worden jullie dus gelijkwaardig. Allebei stiefdochters. Als jij dan vaker bij hem bent dan zou jij ineens de belangrijkste dochter worden in plaats van de andere. Dus jij hebt er nogal wat bij te winnen.
Daarom is het niet gepast dat hij dit met jou bespreekt terwijl de persoon om wie het gaat van niets weet.
Ik begrijp niet helemaal waarom er enkel lelijk gekeken wordt naar vader en niet naar moeder? Die is vreemd gegaan en misschien weet zij het al die jaren al. Telt dat niet mee?
..
Dan ga je er dus al vanuit dat dochter niet het eigen kind is maar biologisch van iemand anders af stamt. Als blijkt dat dochter gewoon zijn eigen kind is dan valt moeder dus helemaal niets te verwijten. Dan heeft ze niet gelogen over wie de vader is. Jij beschuldigd moeder al bij voorbaat.
Oké als ze tijdens het huwelijk met jouw stiefvader al is vreemdgegaan dan is dat iets tussen haar en haar partner maar dat staat dan helemaal los van de kind / vaderband als gewoon blijkt dat hij haar vader is. Dan valt haar niets te verwijten wat kind betreft.
Het is wel raar dat hij dat met jou bespreekt. Want als dochter zijn biologische dochter is dan heeft ze een bloedband met haar vader en jij niet met deze man. Dochter heeft dan altijd een streepje voor op jou.
Als blijkt dat ze niet zijn dochter is dan worden jullie dus gelijkwaardig. Allebei stiefdochters. Als jij dan vaker bij hem bent dan zou jij ineens de belangrijkste dochter worden in plaats van de andere. Dus jij hebt er nogal wat bij te winnen.
Daarom is het niet gepast dat hij dit met jou bespreekt terwijl de persoon om wie het gaat van niets weet.
woensdag 3 september 2014 om 12:11
Als hij niet om vermindering van alimentatie wil vragen. Niet aan haar bekend wil maken dat hij niet haar eigen vader is, hij net zoveel van haar zou houden als nu dan heeft zo'n test geen enkele toegevoegde waarde.
Je schrijft dat het voor zijn eigen gemoedsrust is. Kan het zo zijn dat hij nu meer houdt van zijn andere biologische kind dan van haar omdat dit kind wel op hem lijkt. Hij zich daar schuldig over voelt en als hij een uitslag heeft dat ze niet zijn dochter is dan hoeft hij zich niet meer schuldig te voelen dat hij minder van haar houdt dan van zijn andere kind. Dan gaat hij na de uitslag niet minder van hem houden maar dan kan het wel zo zijn dat hij na een uitslag waaruit blijkt dat hij echt de vader is wel meer van haar gaat houden. Of hij gaat zich dubbel zo schuldig voelen dat hij eraan getwijfeld heeft of ze wel zijn eigen dochter was. Dat lijkt mij ook niet zo bevorderlijk voor zijn gemoedsrust.
Je schrijft dat het voor zijn eigen gemoedsrust is. Kan het zo zijn dat hij nu meer houdt van zijn andere biologische kind dan van haar omdat dit kind wel op hem lijkt. Hij zich daar schuldig over voelt en als hij een uitslag heeft dat ze niet zijn dochter is dan hoeft hij zich niet meer schuldig te voelen dat hij minder van haar houdt dan van zijn andere kind. Dan gaat hij na de uitslag niet minder van hem houden maar dan kan het wel zo zijn dat hij na een uitslag waaruit blijkt dat hij echt de vader is wel meer van haar gaat houden. Of hij gaat zich dubbel zo schuldig voelen dat hij eraan getwijfeld heeft of ze wel zijn eigen dochter was. Dat lijkt mij ook niet zo bevorderlijk voor zijn gemoedsrust.
woensdag 3 september 2014 om 13:18
Wij zullen nooit gelijkwaardig zijn en ik zal nooit een streepje voor hebben of wat dan ook. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik het huis al uit was en stiefvader zie ik niet als vader maar als de man van mijn moeder. Hij zit ermee en ik probeer hem enkel te helpen. Met jullie meningen kan ik hem verschillende kanten laten zien en kan hij zelf de keuze maken.
Ik weet niet of hij het stil wil houden of wil vertellen, ik weet niet of hij nog andere redenen heeft. Mijn eerste reactie was testen en weten maar dankzij jullie besef ik me dat je er eigenlijk weinig mee opschiet. Het lijkt mij nu het beste om niet te testen en te zien hoe het loopt. Als ze zelf (later) gaat twijfelen kan zij zelf die keuze maken.
Hoeveel hij van beiden kinderen houdt zal ik nooit weten maar ik krijg niet de indruk dat hij de een voortrekt of wat dan ook. Zoals gezegd vind ik hem een goede vader en hij vecht hard voor het welzijn van zijn kinderen. Hij wil het beste voor ze, dat zal niet veranderen mocht blijken dat dochter niet van hem is.
Persoonlijk heb ik geen hoge pet op van hun moeder, ze is meer dan eens vreemd gegaan en doet alles om hem het leven zuur te maken. Of ze nou een kind van een ander heeft of niet, ze zal niet verder stijgen of dalen in mijn achting.
Nogmaals bedankt voor alle reacties, fijn om de situatie vanuit een andere invalshoek te bekijken.
Ik weet niet of hij het stil wil houden of wil vertellen, ik weet niet of hij nog andere redenen heeft. Mijn eerste reactie was testen en weten maar dankzij jullie besef ik me dat je er eigenlijk weinig mee opschiet. Het lijkt mij nu het beste om niet te testen en te zien hoe het loopt. Als ze zelf (later) gaat twijfelen kan zij zelf die keuze maken.
Hoeveel hij van beiden kinderen houdt zal ik nooit weten maar ik krijg niet de indruk dat hij de een voortrekt of wat dan ook. Zoals gezegd vind ik hem een goede vader en hij vecht hard voor het welzijn van zijn kinderen. Hij wil het beste voor ze, dat zal niet veranderen mocht blijken dat dochter niet van hem is.
Persoonlijk heb ik geen hoge pet op van hun moeder, ze is meer dan eens vreemd gegaan en doet alles om hem het leven zuur te maken. Of ze nou een kind van een ander heeft of niet, ze zal niet verder stijgen of dalen in mijn achting.
Nogmaals bedankt voor alle reacties, fijn om de situatie vanuit een andere invalshoek te bekijken.
woensdag 3 september 2014 om 13:39
Als ik je verhaal zo lees van voor de gemoedsrust etc. Echt serieus dat kan toch geen reden zijn?! De enige reden waarom een DNAtest wel een goed idee is, is als de vrouw vreemd is gegaan tijdens de periode van verwekking maar dat laat je dan ook meteen testen en niet 12 jaar later.
Dat hij de kinderen ongelijkwaardig behandeld is heel erg en dan wil hij haar dit ook nog aandoen?!
Ik herken wel een aantal dingen uit je verhaal. Vrouw van die man uit mijn verhaal was ook achterdochtig wegens het gerucht. En besprak dat ook met man van "weet je zeker dat ze niet van een ander zijn?" "ze lijkt niet op je", "met een test weet je het zeker en minder alimentatie betalen zou fijn zijn" etc. Toen kinderen er achter kwamen heeft er een hulp moeten zoeken omdat ze het allemaal niet meer zag zitten omdat haar basis in een klap weg was.
Echt waar haal jij het lef vandaan om zo over haar moeder, zijn ex te praten?! Bemoei je er niet mee.
Dat hij de kinderen ongelijkwaardig behandeld is heel erg en dan wil hij haar dit ook nog aandoen?!
Ik herken wel een aantal dingen uit je verhaal. Vrouw van die man uit mijn verhaal was ook achterdochtig wegens het gerucht. En besprak dat ook met man van "weet je zeker dat ze niet van een ander zijn?" "ze lijkt niet op je", "met een test weet je het zeker en minder alimentatie betalen zou fijn zijn" etc. Toen kinderen er achter kwamen heeft er een hulp moeten zoeken omdat ze het allemaal niet meer zag zitten omdat haar basis in een klap weg was.
Echt waar haal jij het lef vandaan om zo over haar moeder, zijn ex te praten?! Bemoei je er niet mee.
woensdag 3 september 2014 om 13:56
quote:closednote schreef op woensdag 03 september 2014 13:39 Als ik je verhaal zo lees van voor de gemoedsrust etc. Echt serieus dat kan toch geen reden zijn?! De enige reden waarom een DNAtest wel een goed idee is, is als de vrouw vreemd is gegaan tijdens de periode van verwekking maar dat laat je dan ook meteen testen en niet 12 jaar later.
Dat hij de kinderen ongelijkwaardig behandeld is heel erg en dan wil hij haar dit ook nog aandoen?!
Ik herken wel een aantal dingen uit je verhaal. Vrouw van die man uit mijn verhaal was ook achterdochtig wegens het gerucht. En besprak dat ook met man van "weet je zeker dat ze niet van een ander zijn?" "ze lijkt niet op je", "met een test weet je het zeker en minder alimentatie betalen zou fijn zijn" etc. Toen kinderen er achter kwamen heeft er een hulp moeten zoeken omdat ze het allemaal niet meer zag zitten omdat haar basis in een klap weg was.
Echt waar haal jij het lef vandaan om zo over haar moeder, zijn ex te praten?! Bemoei je er niet mee.
Ho wacht even, hun stiefvader behandelt de kinderen niet gelijkwaardig, niet mijn stiefvader. En ja, ik snap ook niet waarom hij zo lang gewacht heeft. Feit is dat het aan hem blijft knagen en dat hij twijfelt of hij de waarheid boven tafel wil halen.
Ik weet zeker dat het niet om geld gaat maar wat zijn precieze beweegredenen zijn weet ik ook niet. Dat ik hier mijn mening ventileer over zijn ex betekend niet dat ik dat ook doe waar hij of de kinderen bij zijn. Ik hoor maar 1 kant van het verhaal en was er niet bij maar dat neemt niet weg dat dit mijn mening is.
Je zegt dat de enige reden om te testen is als vrouw is vreemdgegaan tijdens periode van verwekking, dit is zo. Wanneer is het dan te laat om te testen? Ik ben een stuk ouder dan kind en ik zou het willen weten maar denk dan ook dat ik daar nu mee om zou kunnen gaan. Of een kind van 12 dat kan, geen idee.
Zou jij het je vader kwalijk nemen als jij op je 18e ofzo je twijfel uitspreekt en je vader zegt, ja ik twijfel ook al jaren. Je doet een test en het blijkt je vader niet te zijn. Oprechte vraag overigens.
Ik besef me ook prima dat ik hier buiten sta en dat mijn mening er niet toe doet. Ik ken de kinderen niet heel goed en probeer hem enkel te helpen zijn keuze te maken.
Dat hij de kinderen ongelijkwaardig behandeld is heel erg en dan wil hij haar dit ook nog aandoen?!
Ik herken wel een aantal dingen uit je verhaal. Vrouw van die man uit mijn verhaal was ook achterdochtig wegens het gerucht. En besprak dat ook met man van "weet je zeker dat ze niet van een ander zijn?" "ze lijkt niet op je", "met een test weet je het zeker en minder alimentatie betalen zou fijn zijn" etc. Toen kinderen er achter kwamen heeft er een hulp moeten zoeken omdat ze het allemaal niet meer zag zitten omdat haar basis in een klap weg was.
Echt waar haal jij het lef vandaan om zo over haar moeder, zijn ex te praten?! Bemoei je er niet mee.
Ho wacht even, hun stiefvader behandelt de kinderen niet gelijkwaardig, niet mijn stiefvader. En ja, ik snap ook niet waarom hij zo lang gewacht heeft. Feit is dat het aan hem blijft knagen en dat hij twijfelt of hij de waarheid boven tafel wil halen.
Ik weet zeker dat het niet om geld gaat maar wat zijn precieze beweegredenen zijn weet ik ook niet. Dat ik hier mijn mening ventileer over zijn ex betekend niet dat ik dat ook doe waar hij of de kinderen bij zijn. Ik hoor maar 1 kant van het verhaal en was er niet bij maar dat neemt niet weg dat dit mijn mening is.
Je zegt dat de enige reden om te testen is als vrouw is vreemdgegaan tijdens periode van verwekking, dit is zo. Wanneer is het dan te laat om te testen? Ik ben een stuk ouder dan kind en ik zou het willen weten maar denk dan ook dat ik daar nu mee om zou kunnen gaan. Of een kind van 12 dat kan, geen idee.
Zou jij het je vader kwalijk nemen als jij op je 18e ofzo je twijfel uitspreekt en je vader zegt, ja ik twijfel ook al jaren. Je doet een test en het blijkt je vader niet te zijn. Oprechte vraag overigens.
Ik besef me ook prima dat ik hier buiten sta en dat mijn mening er niet toe doet. Ik ken de kinderen niet heel goed en probeer hem enkel te helpen zijn keuze te maken.
woensdag 3 september 2014 om 14:02
quote:kabouterb schreef op 03 september 2014 @ 13:56:
[...]
Zou jij het je vader kwalijk nemen als jij op je 18e ofzo je twijfel uitspreekt en je vader zegt, ja ik twijfel ook al jaren. Je doet een test en het blijkt je vader niet te zijn. Oprechte vraag overigens.
.Ja. Ik zou woedend zijn. Test zou ook niet meer nodig zijn, wat dat zou de laatste keer zijn dat hij mij ziet...
[...]
Zou jij het je vader kwalijk nemen als jij op je 18e ofzo je twijfel uitspreekt en je vader zegt, ja ik twijfel ook al jaren. Je doet een test en het blijkt je vader niet te zijn. Oprechte vraag overigens.
.Ja. Ik zou woedend zijn. Test zou ook niet meer nodig zijn, wat dat zou de laatste keer zijn dat hij mij ziet...
woensdag 3 september 2014 om 14:10
quote:Ismene schreef op woensdag 03 september 2014 14:04 En ik lijk helemaal niet bij de familie te passen. Uit een grote Italiaanse familie ben ik de enige met blond haar en blauwe ogen.
Toch is er geen twijfel mogelijk dat ik de dochter ben van mijn ouders. Waarom is er geen twijfel? Omdat moeder niet is vreemdgegaan? Ik lijk ook niet veel op familie maar mijn moeder is nooit vreemdgegaan. Zijn ex is wel vreemdgegaan. Ik snap zijn twijfel wel maar kan de gevolgen niet overzien, vandaar dat ik hier ben...
Toch is er geen twijfel mogelijk dat ik de dochter ben van mijn ouders. Waarom is er geen twijfel? Omdat moeder niet is vreemdgegaan? Ik lijk ook niet veel op familie maar mijn moeder is nooit vreemdgegaan. Zijn ex is wel vreemdgegaan. Ik snap zijn twijfel wel maar kan de gevolgen niet overzien, vandaar dat ik hier ben...
woensdag 3 september 2014 om 14:15
quote:kabouterb schreef op 03 september 2014 @ 14:10:
[...]
Waarom is er geen twijfel? Omdat moeder niet is vreemdgegaan? Ik lijk ook niet veel op familie maar mijn moeder is nooit vreemdgegaan. Zijn ex is wel vreemdgegaan. Ik snap zijn twijfel wel maar kan de gevolgen niet overzien, vandaar dat ik hier ben...
Gaat jou toch niet aan waarom er geen twijfel is? Of moet ik mijn hele medische geschiedenis hier neerzetten?
Hoezo kan je de gevolgen niet overzien? Dat kan het kleinste kind toch? De test, ongeacht de uitslag, zal met grote zekerheid een vader-dochterband vernielen. Of denk je echt dat de dochter een feestje gaat geven als blijkt dat ze dan toch zijn dochter is?
[...]
Waarom is er geen twijfel? Omdat moeder niet is vreemdgegaan? Ik lijk ook niet veel op familie maar mijn moeder is nooit vreemdgegaan. Zijn ex is wel vreemdgegaan. Ik snap zijn twijfel wel maar kan de gevolgen niet overzien, vandaar dat ik hier ben...
Gaat jou toch niet aan waarom er geen twijfel is? Of moet ik mijn hele medische geschiedenis hier neerzetten?
Hoezo kan je de gevolgen niet overzien? Dat kan het kleinste kind toch? De test, ongeacht de uitslag, zal met grote zekerheid een vader-dochterband vernielen. Of denk je echt dat de dochter een feestje gaat geven als blijkt dat ze dan toch zijn dochter is?
woensdag 3 september 2014 om 14:16
quote:Ephina schreef op 03 september 2014 @ 09:29:
[...]
Ik zal het mijn vader in ieder geval nooit vergeven. De vernedering, het oordeel over mijn moeder dat er in zit... Ik heb veel dingen losgelaten, ben over veel dingen heen gegroeid, maar dit is iets dat ik hem kwalijk blijf nemen.Lees dit nog maar eens, TO.
[...]
Ik zal het mijn vader in ieder geval nooit vergeven. De vernedering, het oordeel over mijn moeder dat er in zit... Ik heb veel dingen losgelaten, ben over veel dingen heen gegroeid, maar dit is iets dat ik hem kwalijk blijf nemen.Lees dit nog maar eens, TO.
woensdag 3 september 2014 om 14:23
Ik kan het niet overzien omdat iedereen anders is en anders reageert. Ik denk dat het haar zeker wel zal kwetsen en volgens mij had ik ook al gezegd dat het me het beste lijkt om haar zelf die keuze te laten maken als zij twijfelt en het wil weten.
Ik weet ook niet of zij twijfelt en of het voor haar een wezenlijk verschil zou maken.
Zoals ik al zei, dat ze niet op hem lijkt is niet de enige reden dat er twijfel is. Er spelen meer dingen mee, vandaar dat ik vroeg waarom er bij jou geen twijfel is.
Ik weet ook niet of zij twijfelt en of het voor haar een wezenlijk verschil zou maken.
Zoals ik al zei, dat ze niet op hem lijkt is niet de enige reden dat er twijfel is. Er spelen meer dingen mee, vandaar dat ik vroeg waarom er bij jou geen twijfel is.
woensdag 3 september 2014 om 14:36
quote:Ismene schreef op woensdag 03 september 2014 14:27 Waardoor twijfelt hij dan nog? Bij mij er is geen twijfel door een genetisch bepaalde ziekte.
En nee, mijn moeder is ook nooit vreemdgegaan. Ik wil niet teveel online zetten ivm herkenbaarheid maar daar gaat het denk ik ook niet om. Hij heeft reden tot twijfel en ik vraag me af wat de gevolgen zouden kunnen zijn. Ik wil hem laten zien wat er zou kunnen gebeuren zodat hij zelf een keuze kan maken.
En nee, mijn moeder is ook nooit vreemdgegaan. Ik wil niet teveel online zetten ivm herkenbaarheid maar daar gaat het denk ik ook niet om. Hij heeft reden tot twijfel en ik vraag me af wat de gevolgen zouden kunnen zijn. Ik wil hem laten zien wat er zou kunnen gebeuren zodat hij zelf een keuze kan maken.
woensdag 3 september 2014 om 14:38
quote:kabouterb schreef op 03 september 2014 @ 14:36:
[...]
Ik wil niet teveel online zetten ivm herkenbaarheid maar daar gaat het denk ik ook niet om. Hij heeft reden tot twijfel en ik vraag me af wat de gevolgen zouden kunnen zijn. Ik wil hem laten zien wat er zou kunnen gebeuren zodat hij zelf een keuze kan maken.
Gevolg: eenmaal je dochter hierachter komt en ze 18 is, zie je ze nooit meer terug.
En waarom doe jij dit voor je "stiefvader"?
[...]
Ik wil niet teveel online zetten ivm herkenbaarheid maar daar gaat het denk ik ook niet om. Hij heeft reden tot twijfel en ik vraag me af wat de gevolgen zouden kunnen zijn. Ik wil hem laten zien wat er zou kunnen gebeuren zodat hij zelf een keuze kan maken.
Gevolg: eenmaal je dochter hierachter komt en ze 18 is, zie je ze nooit meer terug.
En waarom doe jij dit voor je "stiefvader"?
woensdag 3 september 2014 om 15:07
quote:Ismene schreef op woensdag 03 september 2014 14:38 <blockquote><div>quote:</div><div class="message-quote-div"><b><a href="kabouterb in "DNA-test?"" class="messagelink">kabouterb schreef op 03 september 2014 @ 14:36</a>:</b>
[...]
Ik wil niet teveel online zetten ivm herkenbaarheid maar daar gaat het denk ik ook niet om. Hij heeft reden tot twijfel en ik vraag me af wat de gevolgen zouden kunnen zijn. Ik wil hem laten zien wat er zou kunnen gebeuren zodat hij zelf een keuze kan maken.</div></blockquote>
Gevolg: eenmaal je dochter hierachter komt en ze 18 is, zie je ze nooit meer terug.
En waarom doe jij dit voor je "stiefvader"?
Ik snap niet wat je bedoelt met eenmaal 18 zie je ze nooit meer terug?
Ik geef om die man, ik zie dat hij ermee zit en dat heeft ook effect op mijn moeder. Zij vragen om mijn mening en dat heeft me aan het denken gezet.
Het is een rotte situatie die hoe dan ook iemand pijn doet. Hem omdat hij twijfelt, als hij niets doet en z'n dochter vraagt er later zelf om is ze misschien boos dat hij niet heeft gehandeld toen hij twijfelde. Als hij wel een test laat doen is zij gekwetst, waarschijnlijk ongeacht de uitslag.
Zij heeft ook zat redenen om gekwetst te zijn ongeacht of hij nu een test doet of niet. Wat is dan de beste keuze? Niet testen en hopen dat ze zelf nooit twijfelt?
[...]
Ik wil niet teveel online zetten ivm herkenbaarheid maar daar gaat het denk ik ook niet om. Hij heeft reden tot twijfel en ik vraag me af wat de gevolgen zouden kunnen zijn. Ik wil hem laten zien wat er zou kunnen gebeuren zodat hij zelf een keuze kan maken.</div></blockquote>
Gevolg: eenmaal je dochter hierachter komt en ze 18 is, zie je ze nooit meer terug.
En waarom doe jij dit voor je "stiefvader"?
Ik snap niet wat je bedoelt met eenmaal 18 zie je ze nooit meer terug?
Ik geef om die man, ik zie dat hij ermee zit en dat heeft ook effect op mijn moeder. Zij vragen om mijn mening en dat heeft me aan het denken gezet.
Het is een rotte situatie die hoe dan ook iemand pijn doet. Hem omdat hij twijfelt, als hij niets doet en z'n dochter vraagt er later zelf om is ze misschien boos dat hij niet heeft gehandeld toen hij twijfelde. Als hij wel een test laat doen is zij gekwetst, waarschijnlijk ongeacht de uitslag.
Zij heeft ook zat redenen om gekwetst te zijn ongeacht of hij nu een test doet of niet. Wat is dan de beste keuze? Niet testen en hopen dat ze zelf nooit twijfelt?