Kinderen
alle pijlers
Driftkikker
dinsdag 26 juli 2016 om 17:33
Mijn dochter van ruim zeven maanden is sinds een tijdje zó driftig. Ze wil niet meer uit een fles drinken, wil staan, wil zitten, wil lopen, wil niet meer gevoerd worden, wil niet slapen, wil niet dat ik haar iets uit handen neem. Wat lastig is voor haar én voor mij, want ze kan nog niet zoveel zelf, Hoewel ze het probeert (fles kan ze zelf houden als ze op de arm ligt, eten met de handen gaat soms goed, slapen kon ze tot nog toe heel goed zelf). Ze gaat, als het niet gaat zoals ze wil, krijsen tot ze paars ziet, is daar moeilijk uit te krijgen, pas als ze krijgt wat ze wil. En dat kan (en wil) ik haar gewoon niet altijd geven...
Iemand tips of ervaring? Is dit een sprong? Karakter? Gaathet over? Ligt het aan mij? Ik tel heel vaak tot honderd en dat helpt en tegen haar ben ik erg lief, maar ik wil soms het liefst met mijn hoofd tegen een keukenkastje bonken...
Iemand tips of ervaring? Is dit een sprong? Karakter? Gaathet over? Ligt het aan mij? Ik tel heel vaak tot honderd en dat helpt en tegen haar ben ik erg lief, maar ik wil soms het liefst met mijn hoofd tegen een keukenkastje bonken...
dinsdag 26 juli 2016 om 17:36
Lijkt me een fase. Eentje die de komende jaren nog geregeld terug komt . Kind gaat een eigen wil ontwikkelen en grenzen verkennen. Heel normaal. Soms vermoeiend, maar wel normaal. Bij een baby zou ik vooral nog proberen af te leiden, straffen ofzo heeft weinig zin als ze nog zo klein zijn.
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?
dinsdag 26 juli 2016 om 17:37
quote:Chryssa schreef op 26 juli 2016 @ 17:36:
Lijkt me een fase. Eentje die de komende jaren nog geregeld terug komt . Kind gaat een eigen wil ontwikkelen en grenzen verkennen. Heel normaal. Soms vermoeiend, maar wel normaal. Bij een baby zou ik vooral nog proberen af te leiden, straffen ofzo heeft weinig zin als ze nog zo klein zijn.Een faaaaaase dus (straffen doe ik inderdaad niet)
Lijkt me een fase. Eentje die de komende jaren nog geregeld terug komt . Kind gaat een eigen wil ontwikkelen en grenzen verkennen. Heel normaal. Soms vermoeiend, maar wel normaal. Bij een baby zou ik vooral nog proberen af te leiden, straffen ofzo heeft weinig zin als ze nog zo klein zijn.Een faaaaaase dus (straffen doe ik inderdaad niet)
dinsdag 26 juli 2016 om 17:39
Mijn dochter is ook zo'n temperamentvol type, die kon als baby ook al héél goed duidelijk maken wat ze wel en vooral niet wilde. Dat is nog steeds zo . Tja, zo zit ze gewoon in elkaar. Haar grote broer was een veel rustiger baby. Zoveel kinderen, zoveel karakters.
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?
dinsdag 26 juli 2016 om 17:46
Hier (op t slapen na) precies hetzelfde alleen dan met zoonlief van 10 maanden. Hij wil meer dan hij fysiek al kan..ik denk inderdaad dat het een faaaaaase is. Tot ze weer kunnen wat ze op dat moment willen kunnen. Vandaag een hele lading nieuw speelgoed gekocht voor een leeftijd vanaf 1 tot 5 jaar.(wel grote dingen geen kleine onderdeeltjes) Dat hielp wel.. Althans hij is voor nu weer even geboeid
dinsdag 26 juli 2016 om 18:38
Haha, dank allemaal, het ís ook wel erg schattig maar ook zo vermoeiend
Ik zal de lange adem oefenen in de avonduren, afleiding gereed houden en me voorhouden dat het sowieso een fase is, maar dat het qua karakter nu ook weer niet zo gek is als ze nogal pittig is... Man en ik zijn dat beiden
En tegelijkertijd: een pittige meid die voor zichzelf opkomt, wat wil ik nog méér?!
Hebben jullie allemaal ervaring daarmee?
Ik zal de lange adem oefenen in de avonduren, afleiding gereed houden en me voorhouden dat het sowieso een fase is, maar dat het qua karakter nu ook weer niet zo gek is als ze nogal pittig is... Man en ik zijn dat beiden
En tegelijkertijd: een pittige meid die voor zichzelf opkomt, wat wil ik nog méér?!
Hebben jullie allemaal ervaring daarmee?
dinsdag 26 juli 2016 om 18:47
Ik heb er hier drie. De oudste was als baby wel het pittigst, maar de middelste en jongste waren als peuter weer een stuk pittiger. Het zijn nu 3 meiden van 10, 8 en 5, die het kaas niet van hun brood laten eten.
Ik weet nog dat de psz leidster zei dat het zo fijn vond dat de oudste zich niet aan de kant liet schuiven door de jongetjes. Een week later zag ik hoe dat ging. Dochter wilde gaan zitten, er kwam een jongetje aan gesprint dat op de stoel van dochter wil gaan zitten, waar zij dus al half op zat. Ze kijkt hem aan en sist bijna: Ik zat hier. Na een minuut of twee staren droop hij af.
We kregen ook eens een verslag van oudste dochter: Ik zat op een fiets, toen wilde jongetje op die fiets en toen moest hij huilen. Tussen dat op die fiets willen en dat huilen was iets gebeurd, maar dat vertelde ze niet. De meeste kinderen stonden hun fiets af bij dat jongetje, maar oudste echt niet. Hij kon de boom in, hij moest maar op zijn beurt wachten.
Toen oudste een baby was wilde ze kunnen rollen, toen ze kon rollen, wilde ze kunnen kruipen, toen ze kon kruipen wilde ze kunnen lopen en toen rennen. Dat heeft er altijd in gezeten.
Ik weet nog dat de psz leidster zei dat het zo fijn vond dat de oudste zich niet aan de kant liet schuiven door de jongetjes. Een week later zag ik hoe dat ging. Dochter wilde gaan zitten, er kwam een jongetje aan gesprint dat op de stoel van dochter wil gaan zitten, waar zij dus al half op zat. Ze kijkt hem aan en sist bijna: Ik zat hier. Na een minuut of twee staren droop hij af.
We kregen ook eens een verslag van oudste dochter: Ik zat op een fiets, toen wilde jongetje op die fiets en toen moest hij huilen. Tussen dat op die fiets willen en dat huilen was iets gebeurd, maar dat vertelde ze niet. De meeste kinderen stonden hun fiets af bij dat jongetje, maar oudste echt niet. Hij kon de boom in, hij moest maar op zijn beurt wachten.
Toen oudste een baby was wilde ze kunnen rollen, toen ze kon rollen, wilde ze kunnen kruipen, toen ze kon kruipen wilde ze kunnen lopen en toen rennen. Dat heeft er altijd in gezeten.
dinsdag 26 juli 2016 om 18:53
dinsdag 26 juli 2016 om 18:56
quote:[reisa1978 schreef op 26 juli 2016 @ 18:53[/message]:
[...]
Op de psz is het vaak weer omgekeerd, dan zijn het vaak jongetjes die druk zijn.
ja, die duwen enzo.
maar meiden zijn dan weer kampioen stiekem knijpen en uitlokken, ik zie dat bij mijn dochter en haar vriendinnetjes.
[...]
Op de psz is het vaak weer omgekeerd, dan zijn het vaak jongetjes die druk zijn.
ja, die duwen enzo.
maar meiden zijn dan weer kampioen stiekem knijpen en uitlokken, ik zie dat bij mijn dochter en haar vriendinnetjes.
wij slapen nooit.
dinsdag 26 juli 2016 om 18:57
Het is een faaase.....
Oh wacht nee. Niet in mijn geval. Ik kan soms nog steeds ergens heel kwaad om worden. Kleine dingetjes, zoals iets wat niet moet vallen, valt. Of ik stoot iets om. Dan vliegen de godvers en kutten door de lucht, zelfs in bijvoorbeeld de supermarkt. (Ik liet een bak aardappelsalade vallen. Pakte 'm bij de deksel en die zat blijkbaar niet goed vast. Eerste reactie van me was een ferme: "Kut.")
Oh wacht nee. Niet in mijn geval. Ik kan soms nog steeds ergens heel kwaad om worden. Kleine dingetjes, zoals iets wat niet moet vallen, valt. Of ik stoot iets om. Dan vliegen de godvers en kutten door de lucht, zelfs in bijvoorbeeld de supermarkt. (Ik liet een bak aardappelsalade vallen. Pakte 'm bij de deksel en die zat blijkbaar niet goed vast. Eerste reactie van me was een ferme: "Kut.")
dinsdag 26 juli 2016 om 19:00
Mijn dochter was en is nog steeds vlot met dingen. Als ze iets nieuws wilde kunnen (rollen, staan, lopen etc) probeerde ze het gewoon net zolang tot ze het kon, desnoods met geweld (bij wijze van spreken) en hoop gefrustreerd gegil. Als ze iets niet wil, op de opvang bijvoorbeeld, dan aarzelt ze niet om dat te laten weten. Mijn zoon was veel meer afwachtend en nog steeds komt hij veel minder fel voor zichzelf op. Het is ook wel een beetje meid eigen om wat feller te zijn, ik zie dat bij alle meisjesbaby's in mijn omgeving eigenlijk wel.
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?
dinsdag 26 juli 2016 om 19:13
Fase en karakter. Zoon heeft (had) hij lag al geregeld boos op de vloer of iets lukte niet of hij kreeg niet duidelijk gemaakt wat hij wilde.
Inmiddels is hij ruim 2 jaar en ligt nog steeds wel eens boos midden op straat of in de winkel .
Ik heb hem hier nooit om gestraft. Ik zei vaak 'Ik snap dat je boos bent dat het niet lukt zal mama helpen?'
Of samen het 'probleem' op lossen. Of uitleggen dat het niet leuk is dat hij die koekjes niet mag maar dat we thuis nog genoeg hebben oid.
Of juist afleiden met totaal ander speelgoed zodat hij het 'vergat'.
Eten heb ik hem altijd zelf laten doen dat scheelde een hoop frustratie meer schoonmaken na het eten maar dat nam ik dan voor lief. Soms moe(s)t hij gewoon even uitrazen en komt daarna voor een knuffel. Of
Ik ging hem juist even een dikke knuffel geven dat hangt allemaal van de situatie af.
(edit: prachtig warrig verhaal met tegenwoordige en verleden tijd voor mezelf )
Inmiddels is hij ruim 2 jaar en ligt nog steeds wel eens boos midden op straat of in de winkel .
Ik heb hem hier nooit om gestraft. Ik zei vaak 'Ik snap dat je boos bent dat het niet lukt zal mama helpen?'
Of samen het 'probleem' op lossen. Of uitleggen dat het niet leuk is dat hij die koekjes niet mag maar dat we thuis nog genoeg hebben oid.
Of juist afleiden met totaal ander speelgoed zodat hij het 'vergat'.
Eten heb ik hem altijd zelf laten doen dat scheelde een hoop frustratie meer schoonmaken na het eten maar dat nam ik dan voor lief. Soms moe(s)t hij gewoon even uitrazen en komt daarna voor een knuffel. Of
Ik ging hem juist even een dikke knuffel geven dat hangt allemaal van de situatie af.
(edit: prachtig warrig verhaal met tegenwoordige en verleden tijd voor mezelf )
dinsdag 26 juli 2016 om 19:51
quote:lionlily schreef op 26 juli 2016 @ 18:38:
Haha, dank allemaal, het ís ook wel erg schattig maar ook zo vermoeiend
Ik zal de lange adem oefenen in de avonduren, afleiding gereed houden en me voorhouden dat het sowieso een fase is, maar dat het qua karakter nu ook weer niet zo gek is als ze nogal pittig is... Man en ik zijn dat beiden
En tegelijkertijd: een pittige meid die voor zichzelf opkomt, wat wil ik nog méér?!
Hebben jullie allemaal ervaring daarmee?
Wacht maar tot ze twee is, dan vliegen je de 'nee's' de hele dag om de oren.
(ik heb trouwens niet echt een 'pittige dame' maar ook weer geen push-over. Zo'n beetje er tussenin. Dus de ene keer knuffelen, de andere keer word ik hard afgewezen. Dan wil ze wel dat we haar helpen met eten, de andere keer is het krijsen. Ach ja, voorspelbaar is ook maar saai, toch? )
Haha, dank allemaal, het ís ook wel erg schattig maar ook zo vermoeiend
Ik zal de lange adem oefenen in de avonduren, afleiding gereed houden en me voorhouden dat het sowieso een fase is, maar dat het qua karakter nu ook weer niet zo gek is als ze nogal pittig is... Man en ik zijn dat beiden
En tegelijkertijd: een pittige meid die voor zichzelf opkomt, wat wil ik nog méér?!
Hebben jullie allemaal ervaring daarmee?
Wacht maar tot ze twee is, dan vliegen je de 'nee's' de hele dag om de oren.
(ik heb trouwens niet echt een 'pittige dame' maar ook weer geen push-over. Zo'n beetje er tussenin. Dus de ene keer knuffelen, de andere keer word ik hard afgewezen. Dan wil ze wel dat we haar helpen met eten, de andere keer is het krijsen. Ach ja, voorspelbaar is ook maar saai, toch? )
dinsdag 26 juli 2016 om 21:27
Het helpt als er een goede reden is als iets niet mag wat ze wel wil. Als ze het snapt en het is logisch, wordt ze minder paars Je moet wel veel meer loslaten als ouder en bedenken waarom jij eigenlijk vindt dat het niet mag. Is dat wel zo'n goede reden? Enne over het je hoofd willen bonken tegen het keukenkastje, heeeeeel herkenbaar. Ik ga soms zelf maar even op de gang staan om tot 100 te tellen. Maar zij voelt wsl hetzelfde qua frustratie bij heel veel dingen die ze niet mag of nog niet kan. Soms helpt me dat om wat meer compassie te hebben voor haar eigen willetje en de bijkomende frustraties.