Enig kind...
zaterdag 19 mei 2018 om 23:00
Ik heb een broer waar ik compleet geen band mee heb.poldervrouw schreef: ↑19-05-2018 22:44Ik bén enig kind en ik vind het stom!
Altijd overal alleen voor staan. Als kind altijd alleen. Bij drama dingen altijd alleen. Geem broer of zus om dingen mee te delen. Geen familie gevoel want altijd alleen. Toen mijn vader stierf .. alleen. Nu is mijn moeder op leeftijd .. en ik ben degene die altijd klaar moet staan.
Kortom. Alleen is echt maar alleen. En alleen daarom al wilde ik graag 2 kinderen. Zodat ze altijd elkaar zouden hebben.. en dat is gelukt. Ik zie ook dat ze wat aan en met elkaar hebben. Zeker nu ze wat ouder zijn.
Ik snap dat mensen maar 1 kind willen, maar als enig kind heb ik daar dus heel bewust niet voor gekozen en gelukkig is het me ook gegeven.
Veel problemen geweest in onze jeugd. Hij slokte alle aandacht op.
Als er wat met mijn oufers gaat zijn weet ik wel wie er voor klaar mag gaan staan. Geen probleem hoor.
Maar het hebben van een broer of zus zegt dus helemaal niks.
Voor sommigen is het leuk, voor andeten vreselijk.
Net als enig kind zijn dus.
Ik heb vaak gewenst dat ik geen broertje had.
zaterdag 19 mei 2018 om 23:02
Ja de omgeving idd.Babs87 schreef: ↑19-05-2018 22:21Volgens mij is dat ook zo'n leeftijd dat je omgeving het begint te verwachten dat er een tweede op komst kan gaan zijn... Althans ik merk dit in mijn omgeving.. Zodra de eerste 2 jaar werd kwamen de vragen ernaar of ik merk dat er dan binnen een jaar een zwangerschap aankondiging volgt. Ook vriendinnen van mij die al een kindje hebben van rond 2 a 3 jaar die heel erg het gevoel hebben daar nu over te moeten beslissen omdat het "tijd" is.. En zo hoort het toch.. En zo leuk voor de eerste.. En 1 kindje is zo zielig.. Stom eigenlijk hè!! Die verwachtingen. Een tweede is bij mij geen "logisch gevolg" van mijn eerste..
Ik merk dat mensen nu steeds vaker opmerkingen gaan maken.
En ik kreeg al een keer een opmerking omdat ik geen biertje wilde!
Euh ik drink sowieso zo goed als nooit.
zaterdag 19 mei 2018 om 23:03
Dit was niet mijn vraag.poldervrouw schreef: ↑19-05-2018 22:44Ik bén enig kind en ik vind het stom!
Altijd overal alleen voor staan. Als kind altijd alleen. Bij drama dingen altijd alleen. Geem broer of zus om dingen mee te delen. Geen familie gevoel want altijd alleen. Toen mijn vader stierf .. alleen. Nu is mijn moeder op leeftijd .. en ik ben degene die altijd klaar moet staan.
Kortom. Alleen is echt maar alleen. En alleen daarom al wilde ik graag 2 kinderen. Zodat ze altijd elkaar zouden hebben.. en dat is gelukt. Ik zie ook dat ze wat aan en met elkaar hebben. Zeker nu ze wat ouder zijn.
Ik snap dat mensen maar 1 kind willen, maar als enig kind heb ik daar dus heel bewust niet voor gekozen en gelukkig is het me ook gegeven.
zaterdag 19 mei 2018 om 23:05
Ik ben enig kind en ben daar juist blij om. Heb op die manier veel meer qualitytime met mijn ouders gehad én voldoende rust. Ik was blij dat er tijdens het stervensproces van mijn vader niet nog iemand met een mening erbij was, hoor te vaak van vrienden dat er onenigheid/ruzie ontstaat tussen siblings als er dingen voor de ouders geregeld moeten worden. Ik heb al genoeg aan mezelf dus oprecht blij dat ik geen sibling hoef te handelen.
zaterdag 19 mei 2018 om 23:07
Mijn man is alleen, zijn ouders zijn gestorven in een bestek van een half jaar. Alleen is dan geen pretje, al geeft meer kinderen ook geen garantie op succes. Wij zijn met 3, mijn moeder is ernstig ziek en wij kunnen wel afwisselen, dat was voor mijn man geen optie, dus wij hebben tropen jaren gehad. In tegenstelling tot nu. Verdelen van het bezoek aan het verpleeghuis, Dat gaat met 3 toch iets soepeler en vreet minder energie.
zaterdag 19 mei 2018 om 23:08
Daar vrees ik ook voor ja.
zaterdag 19 mei 2018 om 23:08
Dit was niet TO haar vraag.redhead70 schreef: ↑19-05-2018 23:07Mijn man is alleen, zijn ouders zijn gestorven in een bestek van een half jaar. Alleen is dan geen pretje, al geeft meer kinderen ook geen garantie op succes. Wij zijn met 3, mijn moeder is ernstig ziek en wij kunnen wel afwisselen, dat was voor mijn man geen optie, dus wij hebben tropen jaren gehad. In tegenstelling tot nu. Verdelen van het bezoek aan het verpleeghuis, Dat gaat met 3 toch iets soepeler en vreet minder energie.
zaterdag 19 mei 2018 om 23:11
Dan worden dingen op elkaar afgeschoven en verwijten naar elkaar gemaakt. Alle drie hebben een mening over hoe de behandeling of verzorging dient te zijn. Er is gezeik over de erfenis etc. Zo'n proces is intensief genoeg zonder dat je rekening met andermans visie moet houden.redhead70 schreef: ↑19-05-2018 23:07Mijn man is alleen, zijn ouders zijn gestorven in een bestek van een half jaar. Alleen is dan geen pretje, al geeft meer kinderen ook geen garantie op succes. Wij zijn met 3, mijn moeder is ernstig ziek en wij kunnen wel afwisselen, dat was voor mijn man geen optie, dus wij hebben tropen jaren gehad. In tegenstelling tot nu. Verdelen van het bezoek aan het verpleeghuis, Dat gaat met 3 toch iets soepeler en vreet minder energie.
zaterdag 19 mei 2018 om 23:13
Nee, dat klopt. Mijn moeder was ook blij dat ze maar 1 kind had. Vond ze meer dan genoeg. Maar haar kind dacht daar anders over. En nee, ik geef geen oordeel over anderen m.b.t. hun keuzes. Iedereen moet doen wat ze fijn vinden. Ik vind het wel toevallig dat mijn vriendinnen (die ook enig kind zijn), stuk voor stuk meer dan 1 kind hebben. En die hebben het in hun jeugd ook echt fijn gehad, alle aandacht gekregen, etc...
zaterdag 19 mei 2018 om 23:14
Zo "grappig" hoe iedereen altijd begint over de (heel erg nare) periode dat je ouders ouder worden en zorg nodig hebben en komen te overlijden en je er dan als kind alleen voor staat als enig kind.. Ja dat is in veel gevallen zeker zo.. Maar ik vind het geen reden om meer kinderen te krijgen. Wat als ik na de geboorte van een tweede weer in een postnatale depressie raak.. En dan met 2 kinderen en misschien daardoor beide kinderen niet kan geven wat nodig is en daardoor hun jeugd verknal of niet de moeder voor ze kan zijn die ik wil? Sorry maar dan voed ik liever 1 kind goed op met liefde dan 2 kinderen en niet de leukste moeder ben. Even kort door de bocht... Daarnaast kun je ook echt steun en liefde ontvangen uit je omgeving dan alleen van broers en zussen.
babs87 wijzigde dit bericht op 19-05-2018 23:16
Reden: Typfouten
Reden: Typfouten
0.98% gewijzigd
zaterdag 19 mei 2018 om 23:19
Nou hier zit ik dus ook mee. Ik raakte in een postnatale depressie en ik voel me nog steeds niet mezelf. En het eerste jaar kon ik gewoon niet de moeder zijn die mijn zoon verdiende. En ik kan het mezelf niet vergeven, ook al weet ik dat het niet mijn schuld is. Maar ik ben zoooooo bang dat het nog een keer gebeurd. Dat wil ik mezelf niet aandoen, maar vooral mijn kinderen niet.Babs87 schreef: ↑19-05-2018 23:14Zo "grappig" hoe iedereen altijd begint over de (heel erg nare) periode dat je ouders ouder worden en zorg nodig hebben en komen te overlijden en je er dan als kind alleen voor staat als enig kind.. Ja dat is in veel gevallen zeker zo.. Maar ik vind het geen reden om meer kinderen te krijgen. Wat als ik na de geboorte van een tweede weer in een post depressie raak.. En dan met 2 kinderen en misschien daardoor beide kinderen niet kan geven wat nodig is en daardoor hun jeugd verknal of niet de moeder voor ze kan zijn die ik wil? Sorry maar dan voed ik liever 1 kind goed op met liefde dan 2 kinderen en niet de leukste moeder ben. Even kort door de bocht... Daarnaast kun je echt meer steun en liefde ontvangen uit je omgeving dan alleen van broers en zussen.
zaterdag 19 mei 2018 om 23:23
Misschien moet je zelf een topic openen over dit onderwerp. Blijkbaar zit je er mee. Mijn vraag gaat over iets anders...ruma1999 schreef: ↑19-05-2018 23:13Nee, dat klopt. Mijn moeder was ook blij dat ze maar 1 kind had. Vond ze meer dan genoeg. Maar haar kind dacht daar anders over. En nee, ik geef geen oordeel over anderen m.b.t. hun keuzes. Iedereen moet doen wat ze fijn vinden. Ik vind het wel toevallig dat mijn vriendinnen (die ook enig kind zijn), stuk voor stuk meer dan 1 kind hebben. En die hebben het in hun jeugd ook echt fijn gehad, alle aandacht gekregen, etc...
zaterdag 19 mei 2018 om 23:24
Tja, maar als je als ouders niet wil, dan wil je niet. Misschien ‘zielig’ voor jou dat je enig kind bent, maar nog veel zieliger was het geweest voor je broertje of zusje als die ongewenst was geweest door jouw ouders.ruma1999 schreef: ↑19-05-2018 23:13Nee, dat klopt. Mijn moeder was ook blij dat ze maar 1 kind had. Vond ze meer dan genoeg. Maar haar kind dacht daar anders over. En nee, ik geef geen oordeel over anderen m.b.t. hun keuzes. Iedereen moet doen wat ze fijn vinden. Ik vind het wel toevallig dat mijn vriendinnen (die ook enig kind zijn), stuk voor stuk meer dan 1 kind hebben. En die hebben het in hun jeugd ook echt fijn gehad, alle aandacht gekregen, etc...
zaterdag 19 mei 2018 om 23:25
Precies. Dit doe ik mijn dochter, partner, ouders, tweede kind en mezelf niet nog een keer aan.. Maar goed. Moeilijk is het wel. Het kan ook goed gaan! En wat ik al zei. In het leven staat niets vast. Dus ook mijn besluit (nog) niet. Maar een kind met broers en zussen is niet altijd per definitie beter af.Bohemia schreef: ↑19-05-2018 23:19Nou hier zit ik dus ook mee. Ik raakte in een postnatale depressie en ik voel me nog steeds niet mezelf. En het eerste jaar kon ik gewoon niet de moeder zijn die mijn zoon verdiende. En ik kan het mezelf niet vergeven, ook al weet ik dat het niet mijn schuld is. Maar ik ben zoooooo bang dat het nog een keer gebeurd. Dat wil ik mezelf niet aandoen, maar vooral mijn kinderen niet.
zaterdag 19 mei 2018 om 23:26
Hier nog een.Bohemia schreef: ↑19-05-2018 23:19Nou hier zit ik dus ook mee. Ik raakte in een postnatale depressie en ik voel me nog steeds niet mezelf. En het eerste jaar kon ik gewoon niet de moeder zijn die mijn zoon verdiende. En ik kan het mezelf niet vergeven, ook al weet ik dat het niet mijn schuld is. Maar ik ben zoooooo bang dat het nog een keer gebeurd. Dat wil ik mezelf niet aandoen, maar vooral mijn kinderen niet.
Het gaat nu goed met me maar ik gebruik nog wel een lage dosis anti depressiva.
De angst voor een nieuwe pnd speelt wel mee.
Ik heb overigens de diagnose pnd en ptss gekregen. Kwam hard aan maar viel wel alles op zijn plek opeens.
zaterdag 19 mei 2018 om 23:28
Lijkt mij juist wel interessant om het vanuit het perspectief van het enige kind te zien. Of vind je dat te confronterend?
Ik vind het bijvoorbeeld heel erg jammer dat ik geen zus heb.
Soms zit een tweede er gewoon niet in en dan houdt het op. Dat wil echter nog niet zeggen dat kinderen dat niet jammer vinden als ze ouder zijn.
anoniem_211360 wijzigde dit bericht op 19-05-2018 23:30
12.63% gewijzigd
zaterdag 19 mei 2018 om 23:31
Maar vind je het jammer dat je geen zus heb of vind je het idee van een zus gewoon heel leuk.Pientjexxxx schreef: ↑19-05-2018 23:28Lijkt mij juist wel interessant om het vanuit het perspectief van het enige kind te zien. Of vind je dat te confronterend?
Ik vind het bijvoorbeeld heel erg jammer dat ik geen zus heb.
Soms zit een tweede er gewoon niet in en dan houdt het op. Dat wil echter nog niet zeggen dat kinderen dat niet jammer vinden als ze ouder zijn.
Ik had ook graag een zus willen hebben zei ik altijd.
Omdat ik mijn broer stom vond.
Maar ja wie weet was een zus ook wel een bitch.
Je weet het niet.... En in onze fantasie kunnen we het idee natuurlijk heel mooi maken.
zaterdag 19 mei 2018 om 23:32
Ja ik denk dat dat erg confronterend kan zijn voor mensen die toch al het gevoel hebben dat ze hun kind de afgelopen tijd niet hebben kunnen geven wat het verdiende en dat ze dus tekortschoten, eerlijk gezegd.Pientjexxxx schreef: ↑19-05-2018 23:28Lijkt mij juist wel interessant om het vanuit het perspectief van het enige kind te zien. Of vind je dat te confronterend?
Ik vind het bijvoorbeeld heel erg jammer dat ik geen zus heb.
Soms zit een tweede er gewoon niet in en dan houdt het op. Dat wil echter nog niet zeggen dat kinderen dat niet jammer vinden als ze ouder zijn.
zaterdag 19 mei 2018 om 23:33
Wat een aparte reactie... Ik weet dondersgoed dat er veel enig kinderen zijn die dat heeeel jammer en moeilijk vinden. Maar daar zijn al zo veel topics over. Ik vind het ook wel eens interessant te horen waarom mensen 1 kind willen. Ik heb al uitgelegd waarom in een heel persoonlijk reactie. Bovendien vraagt TO daar ook om in dit topic.Pientjexxxx schreef: ↑19-05-2018 23:28Lijkt mij juist wel interessant om het vanuit het perspectief van het enige kind te zien. Of vind je dat te confronterend?
Ik vind het bijvoorbeeld heel erg jammer dat ik geen zus heb.
Soms zit een tweede er gewoon niet in en dan houdt het op. Dat wil echter nog niet zeggen dat kinderen dat niet jammer vinden als ze ouder zijn.
zaterdag 19 mei 2018 om 23:36
Dit inderdaad. Ik voel me soms best een waardeloze moeder. Ik heb altijd heel graag meerdere kinderen willen hebben. Nu durf ik er niet meer aan te denken.
Maar voel me nu met zoon ook écht compleet. Hij is mijn alles en ik put nu heel veel kracht uit hem. Het is goed zo. Ook al zou ik bij een volgende geen pnd krijgen, ik kan me gewoon niet voorstellen dat een 2e meer geluk kan geven dan wat ik nu ervaar.
zaterdag 19 mei 2018 om 23:39
Ach iedereen heeft toch wat te klagen over z’n ouders.
Ik had wel een broertje en zusje maar voor de rest maakten ze er een potje van.
Wat is ideaal? Een opvoeding is pas geslaagd als je kind erdoor bij de psycholoog belandt, of wat was dat gezegde nou weer eens?
Ik had wel een broertje en zusje maar voor de rest maakten ze er een potje van.
Wat is ideaal? Een opvoeding is pas geslaagd als je kind erdoor bij de psycholoog belandt, of wat was dat gezegde nou weer eens?
anoniem_210122 wijzigde dit bericht op 20-05-2018 00:19
0.18% gewijzigd