Kinderen
alle pijlers
Ervaringen na scheiding
woensdag 16 september 2015 om 13:04
Vorig jaar eindelijk de knoop doorgehakt en uit een giftige relatie gestapt. Daar was ik in mijn hoofd al jaren mee bezig en het heeft ontzettend veel kracht en moeite gekost om eruit te komen. Maar ik had 1 ding voor ogen; ons kind. Die verdiende een beter leven.
Inmiddels uit elkaar, huis verkocht, beiden een nieuwe partner en beide nieuwe partners accepteren kind en zijn lief. Omgeving voor kind is veel beter nu en ik weet dat ik alles heb gedaan omdat ons kind in de relatie niet was opgegroeid als gelukkig kind.
En nu, nu we gesetteld zijn, kind naar nieuwe school is ( moest via de rechter besloten worden want vader was tegen) en de omgangsregeling min of meer goed verloopt, vraag ik me ineens af; doe ik het wel goed?
Kind zei vanochtend dat hij buitengesloten wordt op nieuwe school. Het ene moment zegt hij het daar heel leuk te vinden, het andere moment wil hij terug. Hij heeft veel meegemaakt dankzij de scheiding. Nieuwe buurt, nieuw huis, nieuwe school, nieuwe partners.
Het is nu allemaal in kannen en kruiken, kind is er niet op achteruitgegaan economisch en er is rust in huis. Dit vind ik en ik denk aan zijn toekomst. Maar is dat ook in zijn hoofd zo?
Zijn er ervaringsdeskundigen die wat tips kunnen geven? Moet ik hier veel aandacht aan besteden of het juist niet teveel benoemen? Waar moet ik op letten?
Inmiddels uit elkaar, huis verkocht, beiden een nieuwe partner en beide nieuwe partners accepteren kind en zijn lief. Omgeving voor kind is veel beter nu en ik weet dat ik alles heb gedaan omdat ons kind in de relatie niet was opgegroeid als gelukkig kind.
En nu, nu we gesetteld zijn, kind naar nieuwe school is ( moest via de rechter besloten worden want vader was tegen) en de omgangsregeling min of meer goed verloopt, vraag ik me ineens af; doe ik het wel goed?
Kind zei vanochtend dat hij buitengesloten wordt op nieuwe school. Het ene moment zegt hij het daar heel leuk te vinden, het andere moment wil hij terug. Hij heeft veel meegemaakt dankzij de scheiding. Nieuwe buurt, nieuw huis, nieuwe school, nieuwe partners.
Het is nu allemaal in kannen en kruiken, kind is er niet op achteruitgegaan economisch en er is rust in huis. Dit vind ik en ik denk aan zijn toekomst. Maar is dat ook in zijn hoofd zo?
Zijn er ervaringsdeskundigen die wat tips kunnen geven? Moet ik hier veel aandacht aan besteden of het juist niet teveel benoemen? Waar moet ik op letten?
woensdag 16 september 2015 om 14:06
Het is echt heel veel voor een kind van 8.
Ik zou persoonlijk ingaan op zijn gevoel absoluut geen pamperen willen noemen.
Hij heeft zoveel achtergelaten en kinderen van 8 zien niet wat ze ervoor terug krijgen.
Geef hem de mogelijkheid zijn gevoel te uitten informeer hoe hij zich voelt en als hij zich rot voelt geef je aan dat hij dat gevoel mag hebben en dat het ook rot is dat hij oude vriendjes mist. Uitleggen dat het tijd kost nieuwe vrienden te maken en dat hij niet meteen een berg vrienden hoeft te hebben. Regel zeker speelafspraakjes zodat hij kindjes kan leren kennen.
Als hij het idee heeft dat hij bij mama terecht kan dat mama begrijpt dat hij het vervelend vind dat hij niet meteen vriendjes heeft op school maar dat mama haar best doet om hem te helpen settelen zal hem dat geborgenheid geven in de wereld waar hij nu in 'losgelaten' is. Jij bent nu zijn enige houvast na alle veranderingen zorg dat hij die houvast ook krijgt. Het hoeft allemaal niet meteen perfect te zijn er is ruimte voor verdriet hoe leuk het nieuwe huis en nieuwe partner ook is als hij het eens een dag niet tof vind is dat heel begrijpelijk en dan moet je er staan voor hem.
Ik zou persoonlijk ingaan op zijn gevoel absoluut geen pamperen willen noemen.
Hij heeft zoveel achtergelaten en kinderen van 8 zien niet wat ze ervoor terug krijgen.
Geef hem de mogelijkheid zijn gevoel te uitten informeer hoe hij zich voelt en als hij zich rot voelt geef je aan dat hij dat gevoel mag hebben en dat het ook rot is dat hij oude vriendjes mist. Uitleggen dat het tijd kost nieuwe vrienden te maken en dat hij niet meteen een berg vrienden hoeft te hebben. Regel zeker speelafspraakjes zodat hij kindjes kan leren kennen.
Als hij het idee heeft dat hij bij mama terecht kan dat mama begrijpt dat hij het vervelend vind dat hij niet meteen vriendjes heeft op school maar dat mama haar best doet om hem te helpen settelen zal hem dat geborgenheid geven in de wereld waar hij nu in 'losgelaten' is. Jij bent nu zijn enige houvast na alle veranderingen zorg dat hij die houvast ook krijgt. Het hoeft allemaal niet meteen perfect te zijn er is ruimte voor verdriet hoe leuk het nieuwe huis en nieuwe partner ook is als hij het eens een dag niet tof vind is dat heel begrijpelijk en dan moet je er staan voor hem.
woensdag 16 september 2015 om 14:10
Maar dat doe ik ook Bloemetje....soms tot vervelens toe eigenlijk aan zijn reactie te horen. En ik leer hem al jaren zijn gevoelens te uiten dus daar heeft hij totaal geen moeite mee.
Daarom weet ik ook dat hij zich wat buitengesloten voelt. En dat snap ik heel goed.
Ik voel me niet schuldig over hoe ik het heb aangepakt en ik was nooit in een nieuwe relatie gestapt als ook maar uit 1 ding bleek dat nieuwe partner hier niet voor openstond ( een relatie met een vrouw met kind) . Sterker nog, ik heb hem heel erg gewaarschuwd en gezegd dat dit ook voor hem een verandering in zijn leven zou worden. Ik heb deze man zelf eerst leren kennen. Ik ben alweer twee jaar uit elkaar met zijn vader en ik ben altijd eerlijk geweest tegen zoon over de scheiding.
Ik zoek ook geen bevestiging hier of goedkeuring. Ik doe wat ik denk dat goed is voor mijn kind.
Mijn vraag was of ik er juist veel aandacht aan moet besteden of juist niet zoveel.
Daarom weet ik ook dat hij zich wat buitengesloten voelt. En dat snap ik heel goed.
Ik voel me niet schuldig over hoe ik het heb aangepakt en ik was nooit in een nieuwe relatie gestapt als ook maar uit 1 ding bleek dat nieuwe partner hier niet voor openstond ( een relatie met een vrouw met kind) . Sterker nog, ik heb hem heel erg gewaarschuwd en gezegd dat dit ook voor hem een verandering in zijn leven zou worden. Ik heb deze man zelf eerst leren kennen. Ik ben alweer twee jaar uit elkaar met zijn vader en ik ben altijd eerlijk geweest tegen zoon over de scheiding.
Ik zoek ook geen bevestiging hier of goedkeuring. Ik doe wat ik denk dat goed is voor mijn kind.
Mijn vraag was of ik er juist veel aandacht aan moet besteden of juist niet zoveel.
woensdag 16 september 2015 om 14:11
quote:sugarmiss schreef op 16 september 2015 @ 13:59:
[...]
Dit soort dingen moet je juist niet vanuit eigen perspectief bekijken. Vanuit je eigen perspectief is het natuurlijk fantastisch.
Eindelijk weg bij die partner waar je al lang genoeg van hebt. Geen eenzame single hoeven zijn maar gelijk weer een fantastischd nieuwe lover. Lekker opnieuw beginnen in een nieuwe woonplaats. Eindelijk de stad achter je kunnen laten en naar een dorp verhuizen of andersom. Een reden hebben om die baan die je niet meer leuk vond maar die je oh zo verstandig toch hield op kunnrn zeggen en beginnen aan een nieuwe uitdaging.
Verschil tussen kind en volwassene is dat de volwassene kan kiezen en het kind het overkomt.
Dat is nou net het verschil waardoor het voor een kind vreselijk kan zijn en voor de volwassene leuk.Ik bedoelde meer dat je zelf dan ook afgedraaid op de bank zit. Vermoeid van alle nieuwe indrukken.
[...]
Dit soort dingen moet je juist niet vanuit eigen perspectief bekijken. Vanuit je eigen perspectief is het natuurlijk fantastisch.
Eindelijk weg bij die partner waar je al lang genoeg van hebt. Geen eenzame single hoeven zijn maar gelijk weer een fantastischd nieuwe lover. Lekker opnieuw beginnen in een nieuwe woonplaats. Eindelijk de stad achter je kunnen laten en naar een dorp verhuizen of andersom. Een reden hebben om die baan die je niet meer leuk vond maar die je oh zo verstandig toch hield op kunnrn zeggen en beginnen aan een nieuwe uitdaging.
Verschil tussen kind en volwassene is dat de volwassene kan kiezen en het kind het overkomt.
Dat is nou net het verschil waardoor het voor een kind vreselijk kan zijn en voor de volwassene leuk.Ik bedoelde meer dat je zelf dan ook afgedraaid op de bank zit. Vermoeid van alle nieuwe indrukken.
Keep Calm and Love Your Sjoe
woensdag 16 september 2015 om 14:25
woensdag 16 september 2015 om 14:39
[quote]Rooosjee schreef op 16 september 2015 @ 14:27:
Het punt is juist dat ik er zeer van overtuigd ben dat ik de beste omgeving creëer voor zoon.
Maar zoals sommigen van jullie zeggen; voor hem zal dat niet altijd zo voelen.
Er zitten wat mooie tips tussen waar ik wat mee kan. Thanks
woensdag 16 september 2015 om 15:40
woensdag 16 september 2015 om 15:55
quote:Rooosjee schreef op 16 september 2015 @ 15:44:
Het zijn kinderen die in dezelfde situatie zitten waardoor ze doorkrijgen dat ze niet de enige zijn op de wereld.
Dus dat denk ik ja.
Mijn kinderen hebben die cursus ook gedaan en geloof me, niet ieder kind voelt zich er veilig genoeg om echt te vertellen wat het voelt.
Nogmaals; zet die roze bril af en dan zie je misschien de werkelijkheid.
Het zijn kinderen die in dezelfde situatie zitten waardoor ze doorkrijgen dat ze niet de enige zijn op de wereld.
Dus dat denk ik ja.
Mijn kinderen hebben die cursus ook gedaan en geloof me, niet ieder kind voelt zich er veilig genoeg om echt te vertellen wat het voelt.
Nogmaals; zet die roze bril af en dan zie je misschien de werkelijkheid.
woensdag 16 september 2015 om 16:25