Kinderen
alle pijlers
Gastouderopvang
woensdag 20 september 2017 om 15:36
Hallo Allemaal,
Over 5 weekjes moet ik weer gaan werken na mijn zwangerschapsverlof.
Mijn kindje is dan 16 weken en gaat voornamelijk naar een gastoudergezin.
Ouders (Opa's en Oma's) kunnen af en toe wel oppassen, maar niet standaard omdat zij ook nog werken.
Ik werk 28 uur in de zorg, dus onregelmatige diensten, mijn vriend werkt 40 uur in de week wel regelmatige diensten.
ik betekend dus dat ik ook wel eens de weekenden werk en avonddiensten. Dit betekend dus ook dat mijn kindje zelden ook daadwerkelijk 28 uur naar de opvang moet..
Nu is het zo dat ik er super erg tegen op zie, ben er erg emotioneel onder. Ik ben bang dat ik veel dingen van mijn kindje ga missen en sowieso mijn kindje ga missen als ik aan het werk ben. Verder voel ik mij ook erg schuldig dat mijn kindje straks regelmatig naar de opvang moet. Voor mijn gevoel blijf ik het liefst 24 uur per dag bij mijn kindje..
Het liefst zou ik stoppen met werken, maar dit zal financieel niet haalbaar zijn, of we zitten financieel heel erg krap en kunnen eigenlijk niks extra's meer. Ik weet dat ik ook niet moet stoppen met werken, Ik wil mijn kindje alles geven.
Hebben jullie misschien nog tips of ideeën voor mij zodat ik over die vervelende gevoelens heen kom..
Ik weet op het moment echt niet meer wat ik moet, zit met mijn handen in het haar.
Ik heb gewoon heel erg het gevoel dat ik mijn kindje in de steek laat..
Alvast heel erg bedankt!
Groetjes Linda
Over 5 weekjes moet ik weer gaan werken na mijn zwangerschapsverlof.
Mijn kindje is dan 16 weken en gaat voornamelijk naar een gastoudergezin.
Ouders (Opa's en Oma's) kunnen af en toe wel oppassen, maar niet standaard omdat zij ook nog werken.
Ik werk 28 uur in de zorg, dus onregelmatige diensten, mijn vriend werkt 40 uur in de week wel regelmatige diensten.
ik betekend dus dat ik ook wel eens de weekenden werk en avonddiensten. Dit betekend dus ook dat mijn kindje zelden ook daadwerkelijk 28 uur naar de opvang moet..
Nu is het zo dat ik er super erg tegen op zie, ben er erg emotioneel onder. Ik ben bang dat ik veel dingen van mijn kindje ga missen en sowieso mijn kindje ga missen als ik aan het werk ben. Verder voel ik mij ook erg schuldig dat mijn kindje straks regelmatig naar de opvang moet. Voor mijn gevoel blijf ik het liefst 24 uur per dag bij mijn kindje..
Het liefst zou ik stoppen met werken, maar dit zal financieel niet haalbaar zijn, of we zitten financieel heel erg krap en kunnen eigenlijk niks extra's meer. Ik weet dat ik ook niet moet stoppen met werken, Ik wil mijn kindje alles geven.
Hebben jullie misschien nog tips of ideeën voor mij zodat ik over die vervelende gevoelens heen kom..
Ik weet op het moment echt niet meer wat ik moet, zit met mijn handen in het haar.
Ik heb gewoon heel erg het gevoel dat ik mijn kindje in de steek laat..
Alvast heel erg bedankt!
Groetjes Linda
anoniem_355025 wijzigde dit bericht op 20-09-2017 16:38
11.10% gewijzigd
woensdag 27 september 2017 om 09:10
Hallo Allemaal,
Bedankt allemaal voor jullie tips en adviezen.
Ik heb het er gisteren op met de arts van het consultatiebureau over gehad en ik heb besloten om hier hulp in te gaan zoeken,
Het zijn waarschijnlijk ook dingen die ik in het verleden mee heb gemaakt die hierbij meespelen. Zo ben ik toen ik 7 jaar was mijn moeder verloren en daardoor heb ik wel een moederrol gemist en vooral nu de kleine er is, heb ik erg veel verdriet van het gemis van mijn moeder. Ik heb waarschijnlijk hierdoor het idee dat mijn zoontje ook dingen van een moeder gaat missen.
Vandaar dat ik toch besloten heb om hierbij hulp te gaan zoeken. Voor mij is deze emotionele achtbaan niet prettig, maar ook voor mijn zoontje niet!
Bedankt voor jullie reacties en lieve woorden.
Groetjes Linda
Bedankt allemaal voor jullie tips en adviezen.
Ik heb het er gisteren op met de arts van het consultatiebureau over gehad en ik heb besloten om hier hulp in te gaan zoeken,
Het zijn waarschijnlijk ook dingen die ik in het verleden mee heb gemaakt die hierbij meespelen. Zo ben ik toen ik 7 jaar was mijn moeder verloren en daardoor heb ik wel een moederrol gemist en vooral nu de kleine er is, heb ik erg veel verdriet van het gemis van mijn moeder. Ik heb waarschijnlijk hierdoor het idee dat mijn zoontje ook dingen van een moeder gaat missen.
Vandaar dat ik toch besloten heb om hierbij hulp te gaan zoeken. Voor mij is deze emotionele achtbaan niet prettig, maar ook voor mijn zoontje niet!
Bedankt voor jullie reacties en lieve woorden.
Groetjes Linda
woensdag 27 september 2017 om 09:39
Toen ik weer ging werken was mn dochter 14 maanden, ik was niet bewust werkloos, maar ik voelde me vreselijk..ik ging 28 uur werken en oh wat vond ik dat veel. Dat ik dingen ging missen, dat ik een slechte moeder was door mn kind zovaak naar de opvang te brengen.
Maar het tegendeel bleek waar! Ik vond het heerlijk om te werken, niet alleen mama te zijn en weer zelf een uitdaging te hebben. Ik werd er een veel leukere moeder van.
Inmiddels 2 kids, werk 27 uur verveeld over 4 dagen en nog steeds vind ik het werken heerlijk!
Komt echt wel goed. Ik heb nooit het idee gehad dat ik iets gemist heb van mn kinderen. Plus beide vinden de opvang erg leuk
Maar het tegendeel bleek waar! Ik vond het heerlijk om te werken, niet alleen mama te zijn en weer zelf een uitdaging te hebben. Ik werd er een veel leukere moeder van.
Inmiddels 2 kids, werk 27 uur verveeld over 4 dagen en nog steeds vind ik het werken heerlijk!
Komt echt wel goed. Ik heb nooit het idee gehad dat ik iets gemist heb van mn kinderen. Plus beide vinden de opvang erg leuk
woensdag 27 september 2017 om 09:42
Ach deze reactie had ik niet gelezen. Ik kan me voorstellen dat er een hoop emoties meespelen bij jou en dat je je moeder nu mist lijkt me heel normaal. Dat vind ik erg verdrietig voor Je!! Hopelijk vind je de hulp die je nodig hebt .succes!Linda0307 schreef: ↑27-09-2017 09:10Hallo Allemaal,
Bedankt allemaal voor jullie tips en adviezen.
Ik heb het er gisteren op met de arts van het consultatiebureau over gehad en ik heb besloten om hier hulp in te gaan zoeken,
Het zijn waarschijnlijk ook dingen die ik in het verleden mee heb gemaakt die hierbij meespelen. Zo ben ik toen ik 7 jaar was mijn moeder verloren en daardoor heb ik wel een moederrol gemist en vooral nu de kleine er is, heb ik erg veel verdriet van het gemis van mijn moeder. Ik heb waarschijnlijk hierdoor het idee dat mijn zoontje ook dingen van een moeder gaat missen.
Vandaar dat ik toch besloten heb om hierbij hulp te gaan zoeken. Voor mij is deze emotionele achtbaan niet prettig, maar ook voor mijn zoontje niet!
Bedankt voor jullie reacties en lieve woorden.
Groetjes Linda
woensdag 27 september 2017 om 10:07
Even een praktische reactie. Hier zelfde werksituatie en verdeling thuis. Hierdoor hoeft ons kind gemiddeld maar anderhalve dag per week naar de opvang. Door 28uur onregelmatig te werken heb je extra veel tijd thuis met je kindje. Om t weekend is t quality time voor vader en zoon.
Neemt nu je gevoel wrs niet weg, maar stelt misschien wat gerust.
Hopelijk voel je je snel beter
Neemt nu je gevoel wrs niet weg, maar stelt misschien wat gerust.
Hopelijk voel je je snel beter
woensdag 27 september 2017 om 10:25
Misschien is het een idee om te 'wennen'? Ken jij de gastouder al of is dit helemaal nieuw? Je zou kunnen vragen om een ochtendje/uurtje mee te lopen? Een uurtje te brengen dat jij een boodschap doet? Als dit jou rust geeft voelt dat misschien fijner als je gaat werken.
Er zullen heus hormonen in het spel zijn betreft die emotionele buien (heerlijk... hormonen
), maar dat is niet iets om niet serieus te nemen. Je moet je lekker voelen en misschien is er door duidelijke afspraken te maken en uit te proberen meer rust in je hoofd te krijgen?
Succes!
Er zullen heus hormonen in het spel zijn betreft die emotionele buien (heerlijk... hormonen
), maar dat is niet iets om niet serieus te nemen. Je moet je lekker voelen en misschien is er door duidelijke afspraken te maken en uit te proberen meer rust in je hoofd te krijgen?Succes!