Kinderen
alle pijlers
Gejammer
zaterdag 1 juni 2019 om 22:30
Hallo!
Ik heb een dochter van nu ongeveer anderhalf. Ze is een heerlijke, af en toe temperamentvolle meid.
Alles gaat goed met de ontwikkeling en ze begint al aardig te praten.
Nu is het wel zo, en dat speelt al best een tijd, dat als we ergens heen gaan (wandelen, naar een winkelcentrum, op visite) ze voortdurend jengelt. Ze gebruikt geen woorden, maar gebruikt echt een soort huil-toon. Een vervelend, zeurend geluid. Thuis doet ze dit soms ook wel, voornamelijk als haar iets niet zint.
Het is dus steeds weer jammeren geblazen als ik er uit ga met haar. Het is de laatste tijd zo erg dat ik merk dat ik bepaalde plekken ga mijden als ik met haar ben...
De mensen om mij heen, partner en ouders, vinden het vrij normaal, laten haar zeuren en malen er niet om.
Ik merk aan mezelf wel daar het mijn energie slurpt op momenten dat ik boodschappen moet doen (lijstje afgaan, even kunnen nadenken) of op een verjaardag. De meeste kindjes spelen leuk en dan jengelt mijn meisje weer overal overheen, tot ik maar weer besluit dat het genoeg is en we dan maar naar huis gaan (met een rotgevoel en vol irritatie)...
Natuurlijk hoor en zie ik ook wel eens andere kinderen huilen of zeuren op openbare plekken, maar echt, zo veel als mijn dochter het doet, heb ik nog niet gezien.
Wellicht vergelijk ik te veel met kindjes van anderen...
Wellicht doe ik iets fout in mijn eigen gedrag als we naar buiten gaan.
Het vreet een beetje aan me en ik zou wel wat ervaringen en eventueel tips kunnen gebruiken!
Ik heb een dochter van nu ongeveer anderhalf. Ze is een heerlijke, af en toe temperamentvolle meid.
Alles gaat goed met de ontwikkeling en ze begint al aardig te praten.
Nu is het wel zo, en dat speelt al best een tijd, dat als we ergens heen gaan (wandelen, naar een winkelcentrum, op visite) ze voortdurend jengelt. Ze gebruikt geen woorden, maar gebruikt echt een soort huil-toon. Een vervelend, zeurend geluid. Thuis doet ze dit soms ook wel, voornamelijk als haar iets niet zint.
Het is dus steeds weer jammeren geblazen als ik er uit ga met haar. Het is de laatste tijd zo erg dat ik merk dat ik bepaalde plekken ga mijden als ik met haar ben...
De mensen om mij heen, partner en ouders, vinden het vrij normaal, laten haar zeuren en malen er niet om.
Ik merk aan mezelf wel daar het mijn energie slurpt op momenten dat ik boodschappen moet doen (lijstje afgaan, even kunnen nadenken) of op een verjaardag. De meeste kindjes spelen leuk en dan jengelt mijn meisje weer overal overheen, tot ik maar weer besluit dat het genoeg is en we dan maar naar huis gaan (met een rotgevoel en vol irritatie)...
Natuurlijk hoor en zie ik ook wel eens andere kinderen huilen of zeuren op openbare plekken, maar echt, zo veel als mijn dochter het doet, heb ik nog niet gezien.
Wellicht vergelijk ik te veel met kindjes van anderen...
Wellicht doe ik iets fout in mijn eigen gedrag als we naar buiten gaan.
Het vreet een beetje aan me en ik zou wel wat ervaringen en eventueel tips kunnen gebruiken!
zondag 2 juni 2019 om 18:42
Deze aanpak is voor zeurders, niet voor kinderen die zich niet prettig voelen in een bepaalde situatie maar dat nog niet verbaal kunnen uiten.MissMaran schreef: ↑02-06-2019 09:53Uhm eigenlijk werkt het wel maar je kunt het ook laten jengelen en dan heb je een jengelaar waar je bijna niks mee kunt en een topic over moet openen..
Bij mij heeft het gewerkt met verschillende kinderen, heeft niks met boos of streng te maken maar met duidelijk zijn, afleiden en volhouden.
2 is toch geen anderhalf. In die maanden is zo'n kindje echt al weer wat verder.
ja en dik van al die soepstengels, en getraumatiseerd omdat je nee zegt, ook heel ouderwets. En doooodsbang! 
zondag 2 juni 2019 om 18:45
I know
Succes met de jouwe
zondag 2 juni 2019 om 18:47
Een kind dat jengelt in bepaalde situaties (bij drukte?) is misschien wel zijn/haar grenzen aan het aangeven. Het jengelt niet zomaar om het zeuren. Zou eerder de reden erachter proberen te achterhalen en niet symptomen onderdrukken.
