Kinderen
alle pijlers
HELP contact opa
vrijdag 24 maart 2017 om 09:16
Geen ervaring met forums, maar ik zit echt met de handen in het haar..
ik zal proberen alles zo kort mogelijk samen te vatten.
Mijn man is bij zijn toenmalige vriendin weggegaan voor mij. Zijn moeder is gestorven, zijn vader is hertrouwd. Mijn man en zijn vader waren altijd 2 handen op 1 buik, zijn ex was als een dochter voor hem. De breuk tussen hun was voor hem dan ook niet te verhappen en hij heeft mij nooit als nieuwe partner van zijn zoon geaccepteerd. Hij heeft het gewoon nooit een kans gegeven. Honderden gesprekken, honderden ruzies, en ontelbare lijmpogingen van mijn kant, het mocht allemaal niet baten. Ik ben niet goed genoeg voor zijn zoon. Er zijn in deze tijden echt vreselijke dingen gedaan en gezegd door zijn vader. Om maar een voorbeeldje te noemen; mijn man was niet welkom in het ziekenhuis toen zijn vader heel slecht lag, er werd gedacht dat hij het niet zou overleven. Om maar even aan te tonen dat deze 'ruzie' iets dieper gaat dan gewoon 'ik vind je niet zo aardig'...
Nu hebben mijn man en ik inmiddels 2 kinderen, een kleuter en een baby. Het contact is 2 jaar geleden definitief verbroken door ons, om onze oudste te beschermen tegen ruzies, wel contact, geen contact enz. Ze begon dingen te begrijpen en vragen te stellen en ze begreep gewoon niet dat er dan wel en dan weer geen contact was. Ook werden onze wensen mbt de opvoeding niet gerespecteerd. Denk hier bijv aan een kind van anderhalf een lolly geven of in de zomer in een dikke winterslaapzak leggen. Voor ons was de situatie 'goed'. We zagen het natuurlijk liever anders maar het bracht rust, voor iedereen. Toen raakte ik zwanger van de 2e. Out of the blue verbrak mijn man zijn zus het contact. Heftig, want onze oudste en haar tante waren beste vriendinnetjes. Een paar keer contact op proberen te nemen om iets te regelen zodat het contact tussen die 2 niet verloren hoefde te gaan, maar ze weigerde met ons te praten.
In de kraamtijd (onze jongste was 4 dagen oud, de brief kwam gelijk met het felicitatiekaartje!!) ontvingen we een brief van mijn man zijn peetoom en tante. Zij hadden moeite met de situatie en wilden het contact tussen kinderen, opa en stiefoma en tante herstellen. Dus we zijn (in onze kraamtijd!) Het gesprek aangegaan. Het blijkt nu dat ze er allemaal zo'n verdriet hebben van het gemis van de kinderen en ze willen contact met de kinderen maar niet met ons... met tante hebben we dat dus zelf ook geprobeerd maar ze wilde niet met ons praten. Met opa en stiefoma ligt de situatie anders. Daar zijn zo'n heftige dingen gedaan en gezegd dat wij onze kinderen daar werkelijk niet in goed vertrouwen heen durven te brengen. Peetoom en tante willen absoluut niet naar onze kant van het verhaal luisteren, zeggen dat onze verdediging voor hun geen toegevoegde waarde heeft, dat ze toch geen kant gaan kiezen, ze willen enkel het contact tussen opa, stiefoma en tante herstellen. Toen wij ze vertelden dat we dat dus met tante wilde, maar zij niet en dat het met opa en en stiefoma in onze ogen echt geen optie is hebben ook zij het contact met ons verbroken.
Jeetje. Wat nu ? Wat is hier het juiste om te doen IN HET BELANG VAN DE KINDEREN? ik ben 100 procent bereid mijn eigen gevoelens aan de kant te zetten voor de kinderen, mijn man ook, maar het moet wel in hun belang zijn. De oudste mist tante maar herinnert zich opa en stiefoma niet meer. De jongste is nog maar een baby. Wat adviseren jullie ons ??
ik zal proberen alles zo kort mogelijk samen te vatten.
Mijn man is bij zijn toenmalige vriendin weggegaan voor mij. Zijn moeder is gestorven, zijn vader is hertrouwd. Mijn man en zijn vader waren altijd 2 handen op 1 buik, zijn ex was als een dochter voor hem. De breuk tussen hun was voor hem dan ook niet te verhappen en hij heeft mij nooit als nieuwe partner van zijn zoon geaccepteerd. Hij heeft het gewoon nooit een kans gegeven. Honderden gesprekken, honderden ruzies, en ontelbare lijmpogingen van mijn kant, het mocht allemaal niet baten. Ik ben niet goed genoeg voor zijn zoon. Er zijn in deze tijden echt vreselijke dingen gedaan en gezegd door zijn vader. Om maar een voorbeeldje te noemen; mijn man was niet welkom in het ziekenhuis toen zijn vader heel slecht lag, er werd gedacht dat hij het niet zou overleven. Om maar even aan te tonen dat deze 'ruzie' iets dieper gaat dan gewoon 'ik vind je niet zo aardig'...
Nu hebben mijn man en ik inmiddels 2 kinderen, een kleuter en een baby. Het contact is 2 jaar geleden definitief verbroken door ons, om onze oudste te beschermen tegen ruzies, wel contact, geen contact enz. Ze begon dingen te begrijpen en vragen te stellen en ze begreep gewoon niet dat er dan wel en dan weer geen contact was. Ook werden onze wensen mbt de opvoeding niet gerespecteerd. Denk hier bijv aan een kind van anderhalf een lolly geven of in de zomer in een dikke winterslaapzak leggen. Voor ons was de situatie 'goed'. We zagen het natuurlijk liever anders maar het bracht rust, voor iedereen. Toen raakte ik zwanger van de 2e. Out of the blue verbrak mijn man zijn zus het contact. Heftig, want onze oudste en haar tante waren beste vriendinnetjes. Een paar keer contact op proberen te nemen om iets te regelen zodat het contact tussen die 2 niet verloren hoefde te gaan, maar ze weigerde met ons te praten.
In de kraamtijd (onze jongste was 4 dagen oud, de brief kwam gelijk met het felicitatiekaartje!!) ontvingen we een brief van mijn man zijn peetoom en tante. Zij hadden moeite met de situatie en wilden het contact tussen kinderen, opa en stiefoma en tante herstellen. Dus we zijn (in onze kraamtijd!) Het gesprek aangegaan. Het blijkt nu dat ze er allemaal zo'n verdriet hebben van het gemis van de kinderen en ze willen contact met de kinderen maar niet met ons... met tante hebben we dat dus zelf ook geprobeerd maar ze wilde niet met ons praten. Met opa en stiefoma ligt de situatie anders. Daar zijn zo'n heftige dingen gedaan en gezegd dat wij onze kinderen daar werkelijk niet in goed vertrouwen heen durven te brengen. Peetoom en tante willen absoluut niet naar onze kant van het verhaal luisteren, zeggen dat onze verdediging voor hun geen toegevoegde waarde heeft, dat ze toch geen kant gaan kiezen, ze willen enkel het contact tussen opa, stiefoma en tante herstellen. Toen wij ze vertelden dat we dat dus met tante wilde, maar zij niet en dat het met opa en en stiefoma in onze ogen echt geen optie is hebben ook zij het contact met ons verbroken.
Jeetje. Wat nu ? Wat is hier het juiste om te doen IN HET BELANG VAN DE KINDEREN? ik ben 100 procent bereid mijn eigen gevoelens aan de kant te zetten voor de kinderen, mijn man ook, maar het moet wel in hun belang zijn. De oudste mist tante maar herinnert zich opa en stiefoma niet meer. De jongste is nog maar een baby. Wat adviseren jullie ons ??
zondag 11 maart 2018 om 07:10
Perkele, dan voor je uitgebreide reactie.
Wow, die verjaardagskaart.. zou dat echt? Dat zou wel heel gemeen zijn. Maar je zou zomaar eens gelijk kunnen hebben.
Ik denk dat ik het idd maar zo ga doen. Nee dochter, we gaan niet naar opa. Punt. En verder idd maar gewoon nu ALLES stoppen. Ook de kaarten ed, alles. De ellende heeft lang genoeg geduurd nu.
Wow, die verjaardagskaart.. zou dat echt? Dat zou wel heel gemeen zijn. Maar je zou zomaar eens gelijk kunnen hebben.
Ik denk dat ik het idd maar zo ga doen. Nee dochter, we gaan niet naar opa. Punt. En verder idd maar gewoon nu ALLES stoppen. Ook de kaarten ed, alles. De ellende heeft lang genoeg geduurd nu.
zondag 11 maart 2018 om 07:36
De kinderen hebben er geen belang bij. Zij groeien op zonder die familie en weten niet beter.
Vind het vooral zielig voor je man die zijn vader is kwijtgeraakt door de breuk met z'n ex. Maar dat is tussen je man en zijn vader. Als hij zijn vader terug wil of zijn vader hem, dan zullen ze met z'n twee rond de tafel moeten. Jij hebt je daar sowieso buiten te houden, want jij bent de oorzaak van die hele familievete geweest.
Vind het vooral zielig voor je man die zijn vader is kwijtgeraakt door de breuk met z'n ex. Maar dat is tussen je man en zijn vader. Als hij zijn vader terug wil of zijn vader hem, dan zullen ze met z'n twee rond de tafel moeten. Jij hebt je daar sowieso buiten te houden, want jij bent de oorzaak van die hele familievete geweest.
zondag 11 maart 2018 om 07:54
Ik vind het ook doodzielig voor mijn man ! En ik ben ook erg bang voor wat er met hem gebeurd als vader komt te overlijden. Om die reden heb ik ook echt heeeeel veel geprobeerd om het te lijmen, maar uiteindelijk kregen mijn man en ik er zelfs ruzies om en aan de hand van de reacties op het eerste deel van dit topic heb ik een jaar geleden besloten daarmee op te houden. Ben de regeerders van toen nog steeds erg dankbaar want wat hebben we een rustig afgelopen jaar gehad ! Tot dochter begon dus haha. Maar ik ben nog steeds bang voor wanneer opa komt te overlijden. Ik denk dat mijn man dan heel veel spijt krijgt, zich erg rot gaat voelen en daar dan niet meer uitkomt. De tijd zal het leren.
zondag 11 maart 2018 om 08:37
zondag 11 maart 2018 om 08:41
Nou, ik kan me wel voorstellen dat je zoiets uitgepraat wil hebben. Snap best dat die man aan z'n eerste schoondochter gehecht was, maar scheidingen komen nu eenmaal voor en dat er dan andere partners komen ook. Kun je wellicht 'n mindere klik mee hebben, maar het gaat te ver om je zoon daarom uit je leven te bannen. Denk wel dat als ze het proberen te lijmen, dit puur met z'n twee moeten doen, dus geen andere familie erbij. Een vader-zoon weekend survivalen in de Ardennen ofzo.
zondag 11 maart 2018 om 10:56
2koffie
Daar heb je inderdaad gelijk in, en dat geloof ik ook als er ruzie was geweest om iets heel ergs. Maar in feite, als we helemaal terug gaan naar de kern, is er ruzie om helemaal niks. En dat is wat mij zo dwars zit. En ik denk dat dat besef eindelijk eens komt als opa op sterven ligt. Dat hij dan denkt, mijn god, wat heb ik gedaan ?! En dan is het te laat.
Mijn man is een paar keer alleen met hem wat gaan doen. En die activiteit gaat dan niet slecht, maar daarna gaat het weer mis. Na alles wat zijn vader gedaan heeft snap ik (nu inmiddels) dat mijn man er helemaal klaar mee is. Maar toch...
Daar heb je inderdaad gelijk in, en dat geloof ik ook als er ruzie was geweest om iets heel ergs. Maar in feite, als we helemaal terug gaan naar de kern, is er ruzie om helemaal niks. En dat is wat mij zo dwars zit. En ik denk dat dat besef eindelijk eens komt als opa op sterven ligt. Dat hij dan denkt, mijn god, wat heb ik gedaan ?! En dan is het te laat.
Mijn man is een paar keer alleen met hem wat gaan doen. En die activiteit gaat dan niet slecht, maar daarna gaat het weer mis. Na alles wat zijn vader gedaan heeft snap ik (nu inmiddels) dat mijn man er helemaal klaar mee is. Maar toch...
maandag 12 maart 2018 om 06:08
Maar je man heeft geen spijt van jou en jullie kinderen. Denk dat hij dat wel kan relativeren na de dood van zijn vader.MRES schreef: ↑11-03-2018 10:562koffie
Daar heb je inderdaad gelijk in, en dat geloof ik ook als er ruzie was geweest om iets heel ergs. Maar in feite, als we helemaal terug gaan naar de kern, is er ruzie om helemaal niks. En dat is wat mij zo dwars zit. En ik denk dat dat besef eindelijk eens komt als opa op sterven ligt. Dat hij dan denkt, mijn god, wat heb ik gedaan ?! En dan is het te laat.
Mijn man is een paar keer alleen met hem wat gaan doen. En die activiteit gaat dan niet slecht, maar daarna gaat het weer mis. Na alles wat zijn vader gedaan heeft snap ik (nu inmiddels) dat mijn man er helemaal klaar mee is. Maar toch...
maandag 12 maart 2018 om 11:09
Krijgt de jongste geen kaart? Rare familie. Hier ook hoor. Maar dan aan mijn kant. Heb er jaren over gedaan maar nu kan mijn moeder met die stoker van haar de boom in. Zoveel leugens over mij en mijn man verteld. Ik liet me ook heel lang door schuldgevoel manipuleren. En het heeft alleen maar ellende gebracht. Ze miste de kinderen zo erg. Ben daardoor ook meer familie verloren. Maar je kan in deze situatie gewoon bijna niet met mensen omgaan die jou niet op je woord geloven of geen kant willen kiezen. Heel erg jammer. Vooral mijn zusje mis ik heel erg. Maar je kan de mensen niet dwingen. Ik weet dat ik niet zoveel verkeerd heb gedaan (een enkele keer als mijn emmer overliep ze uitgescholden helaas wel).
Laat het los.
Laat het los.
