Kinderen
alle pijlers
Ik ben op
woensdag 25 februari 2015 om 15:15
Ik vind het moederdchap werkelijk het mooiste dat er is, maar ik voel me momenteel echt helemaal leeg.
Zoon van 3.5j met vermoedelijk ODD, of in ieder geval al de symptomen daarvan, vreet energie, luistert voor geen meter, is enorm druk, doet alsof ik lucht ben als ik met hem wil praten en vertoont verder heel negatief, stout en gemeen gedrag.
Dochter van 6 maanden is heel rustig en superlief, maar heeft nog nooit doorgeslapen en is de laatste weken anderhalf tot 2 uur wakker in het midden van de nacht.
Partner werkt erg veel en is tot 60u per week van huis. Ik sta er dus voor het meest alleen voor.
Rondom mij nog zoveel dingen te regelen, waar ik niet aan toe kom. En nu word ik ook nog ziek.
Mijn batterij is even op...
Zoon van 3.5j met vermoedelijk ODD, of in ieder geval al de symptomen daarvan, vreet energie, luistert voor geen meter, is enorm druk, doet alsof ik lucht ben als ik met hem wil praten en vertoont verder heel negatief, stout en gemeen gedrag.
Dochter van 6 maanden is heel rustig en superlief, maar heeft nog nooit doorgeslapen en is de laatste weken anderhalf tot 2 uur wakker in het midden van de nacht.
Partner werkt erg veel en is tot 60u per week van huis. Ik sta er dus voor het meest alleen voor.
Rondom mij nog zoveel dingen te regelen, waar ik niet aan toe kom. En nu word ik ook nog ziek.
Mijn batterij is even op...
woensdag 25 februari 2015 om 17:33
Ik wil je alleen even sterkte wensen, ik weet hoe kinderen energie uit je kunnen zuigen. .. (ja ook als je er zelf voor gekozen hebt...). Wat bij onze (pittige) zoon soms helpt is juist andere kind even 'uitbesteden' en wat tijd met hem alleen doorbrengen. Zodat de 'leukere' kanten wat meer naar voren komen.... maar ik weet natuurlijk niet of je die mogelijkheid hebt.
woensdag 25 februari 2015 om 17:37
quote:harpyharpyy schreef op 25 februari 2015 @ 17:08:
Noekske, dat ben ik niet, nee.
Ik werk niet en dat zal waarschijnlijk een poosje zo blijven. Man en ik hebben afgesproken dat ik thuis blijf tot de jongste naar school gaat. Ik zou echter wel graag enkele uren gaan werken.Tijd voor nieuwe afspraken, de situatie is veranderd en zo gaat het niet. Mijn man en ik hebben allebei 3 dagen gewerkt, daarna man fulltime ik thuis, nu ik parttime hij fulltime, dat wat nodig is voor het gezin.
Noekske, dat ben ik niet, nee.
Ik werk niet en dat zal waarschijnlijk een poosje zo blijven. Man en ik hebben afgesproken dat ik thuis blijf tot de jongste naar school gaat. Ik zou echter wel graag enkele uren gaan werken.Tijd voor nieuwe afspraken, de situatie is veranderd en zo gaat het niet. Mijn man en ik hebben allebei 3 dagen gewerkt, daarna man fulltime ik thuis, nu ik parttime hij fulltime, dat wat nodig is voor het gezin.
woensdag 25 februari 2015 om 17:38
Dat is dan wel een voordeel, dat je oudste al op school zit lijkt me. Misschien dat jij dan overdag tegelijk met je baby een slaapje kan doen om bij te tanken. Of je vraagt eens familie/vrienden/buuv om af en toe overdag eens op jouw baby te passen, zodat jij kan slapen.
Verder hoop ik wel dat je partner je tot steun is als hij thuis is. Dat hij ook wat taken overneemt van je. Misschien is er voor hem wel de mogelijkheid tijdelijk wat minder te gaan werken of vakantiedagen op te nemen? Zodat jij tijd voor jezelf kan hebben?
Verder hoop ik wel dat je partner je tot steun is als hij thuis is. Dat hij ook wat taken overneemt van je. Misschien is er voor hem wel de mogelijkheid tijdelijk wat minder te gaan werken of vakantiedagen op te nemen? Zodat jij tijd voor jezelf kan hebben?
Les temps sont durs pour les rêveurs...
woensdag 25 februari 2015 om 17:43
Ik vind het bijzonder dat iedereen meteen 'hulptroepen inschakelen' roept terwijl de meest logische 'hulptroep' de vader is.
Als je het zo zwaar vindt zoveel zorg te dragen voor je kinderen dan lijkt het me logisch dat je daar samen met je partner een oplossing voor zoekt. Hij een dag minder werken, eerder thuis oid. Zodat jij kan werken of in ieder geval niet meer alles alleen hoeft te doen.
Als je het zo zwaar vindt zoveel zorg te dragen voor je kinderen dan lijkt het me logisch dat je daar samen met je partner een oplossing voor zoekt. Hij een dag minder werken, eerder thuis oid. Zodat jij kan werken of in ieder geval niet meer alles alleen hoeft te doen.
woensdag 25 februari 2015 om 17:47
Inderdaad tegelijk met de baby een tukje doen. En 's avonds zelf ook op tijd naar bed gaan zodat je op die manier ook wat slaap inhaal. Krijgt de baby 's nachts nog voeding? Wie weet is daar ook wel wat mee te verzinnen?
Goed dat je je oudste laat onderzoeken. Het Kinder Psychiatrisch Centrum zal je ook vast wel adviezen meegeven.
Goed dat je je oudste laat onderzoeken. Het Kinder Psychiatrisch Centrum zal je ook vast wel adviezen meegeven.
woensdag 25 februari 2015 om 17:53
:hug:Heel veel sterkte! Praat met je man, je familie, vriendinnen, kijk of er mensen zijn die je kunnen steunen, praktisch of gewoon door erover te praten. Je staat niet alleen, hoor. En regel een keer een oppas, vergeet de hele boel, en ga ouderwets gezellig uit eten (of wat jullie maar leuk vinden), jij en je man, even alleen met z'n tweeën. Draagkracht verschilt van mens tot mens, en het is heel goed dat je die van jezelf in de gaten houdt. Neem je gevoel altijd serieus.
woensdag 25 februari 2015 om 18:38
Dus als je een kind krijgt met een beperking moet je geen tweede nemen? Als je een pittig kind krijgt vervalt je recht op een groter gezin? Sneue opmerkingen en ik vind ze heel bekrompen...
To, elke moeder zit er wel eens doorheen. In jouw situatie extra begrijpelijk. Ik hoop dat je binnenkort weer wat op kan laden en dat je weer een positief gevoel krijgt over de opvoeding van je zoon.
To, elke moeder zit er wel eens doorheen. In jouw situatie extra begrijpelijk. Ik hoop dat je binnenkort weer wat op kan laden en dat je weer een positief gevoel krijgt over de opvoeding van je zoon.
woensdag 25 februari 2015 om 19:33
Ik vind het heel jammer dat je je zo op voelt. Ik kan me voorstellen dat je een zware krokusvakantie hebt gehad. Mijn oudste (16 maanden) begon door te slapen een week voor mijn jongste (3 maanden) geboren werd, dus ook de gebroken nachten ken ik maar al te goed. En dat kruipt inderdaad niet in je koude kleren. Dat gaat trouwens ook echt niet over met 'een nachtje bijslapen'. Ook ik sta er grotendeels alleen voor met een zeer pittige dreumes en een baby omdat man altijd werkt. Hij is alleen op zondag thuis en 3 avonden om 16u30. En inderdaad, het is zwaar.
Maar eerlijk? Ik vind het overdreven dat je zegt 'op' te zijn. Je zoon is van 8u30 tot 15u30 op school, dat zijn 7u (7!!!) dat je alleen de jongste thuis hebt... Even rekensommetjes maken...
huishouden 2u
2 voedingen 1u
eten 20min
wandelingetje/boodschapje oid 45min
Dan blijft er toch nog pakweg 3u over die je als 'tijd voor jezelf' kan gebruiken? Misschien moet je toch wat beter leren plannen? Trouwens, als je zoon thuiskomt is het nog een paar uurtjes en hij gaat alweer slapen...
Als het echt te zwaar voor je is moet je hulp inschakelen, want als je het nu al niet aankan zal de Paasvakantie en later de zomervakantie geen pretje worden! Als je het wat meer wil relativeren, misschien het topic van croissantje van een paar weken terug eens lezen. Misschien helpt het je om de dingen wat meer in perspectief te zien.
Veel succes, ik hoop dat je het snel gemakkelijker krijgt!
Maar eerlijk? Ik vind het overdreven dat je zegt 'op' te zijn. Je zoon is van 8u30 tot 15u30 op school, dat zijn 7u (7!!!) dat je alleen de jongste thuis hebt... Even rekensommetjes maken...
huishouden 2u
2 voedingen 1u
eten 20min
wandelingetje/boodschapje oid 45min
Dan blijft er toch nog pakweg 3u over die je als 'tijd voor jezelf' kan gebruiken? Misschien moet je toch wat beter leren plannen? Trouwens, als je zoon thuiskomt is het nog een paar uurtjes en hij gaat alweer slapen...
Als het echt te zwaar voor je is moet je hulp inschakelen, want als je het nu al niet aankan zal de Paasvakantie en later de zomervakantie geen pretje worden! Als je het wat meer wil relativeren, misschien het topic van croissantje van een paar weken terug eens lezen. Misschien helpt het je om de dingen wat meer in perspectief te zien.
Veel succes, ik hoop dat je het snel gemakkelijker krijgt!
Doe maar gewoon normaal, dan doe je al gek genoeg!
woensdag 25 februari 2015 om 19:37
Ik schrik van sommige harde reacties... Is het een idee om misschien wat vaker een op een iets met de oudste te gaan doen? Iets waarin hij zich echt helemaal kan uitleven, naar het bos, voetballen op een veldje, een binnenspeeltuin? En dan samen een lekkere friet of ijs gaan eten samen, zodat hij zich ook echt helemaal speciaal en gewaardeerd voelt en niet alleen maar de grote broer die vaak stout is en op zijn grenzen bij jou opzoekt.
En gun jezelf ook een middagje of avond iets zonder kinderen: theater, uit eten, naar de sauna.
Sterkte!
En gun jezelf ook een middagje of avond iets zonder kinderen: theater, uit eten, naar de sauna.
Sterkte!
woensdag 25 februari 2015 om 20:18
quote:milivia schreef op 25 februari 2015 @ 19:33:
Ik vind het heel jammer dat je je zo op voelt. Ik kan me voorstellen dat je een zware krokusvakantie hebt gehad. Mijn oudste (16 maanden) begon door te slapen een week voor mijn jongste (3 maanden) geboren werd, dus ook de gebroken nachten ken ik maar al te goed. En dat kruipt inderdaad niet in je koude kleren. Dat gaat trouwens ook echt niet over met 'een nachtje bijslapen'. Ook ik sta er grotendeels alleen voor met een zeer pittige dreumes en een baby omdat man altijd werkt. Hij is alleen op zondag thuis en 3 avonden om 16u30. En inderdaad, het is zwaar.
Maar eerlijk? Ik vind het overdreven dat je zegt 'op' te zijn. Je zoon is van 8u30 tot 15u30 op school, dat zijn 7u (7!!!) dat je alleen de jongste thuis hebt... Even rekensommetjes maken...
huishouden 2u
2 voedingen 1u
eten 20min
wandelingetje/boodschapje oid 45min
Dan blijft er toch nog pakweg 3u over die je als 'tijd voor jezelf' kan gebruiken? Misschien moet je toch wat beter leren plannen? Trouwens, als je zoon thuiskomt is het nog een paar uurtjes en hij gaat alweer slapen...
Als het echt te zwaar voor je is moet je hulp inschakelen, want als je het nu al niet aankan zal de Paasvakantie en later de zomervakantie geen pretje worden! Als je het wat meer wil relativeren, misschien het topic van croissantje van een paar weken terug eens lezen. Misschien helpt het je om de dingen wat meer in perspectief te zien.
Veel succes, ik hoop dat je het snel gemakkelijker krijgt!
Daar heb je een punt hoor en dat is ook wat mijn man altijd zegt: zoon is toch 6ubop school (niet 7, het is van 9u tot 15u, maar maakt geen verschil). Maar in de praktijk gaat dat toch anders. Buiten huishouden, booddchappen en kind voeden zijn er ook dingen als hond 2x uitlaten, kind 2x in slaap krijgen (slaapt enkel op de arm), algemene verzorging van kind, kind troosten en mee spelen en dan nog bijkolende dingen die geregeld dienen te worden. Allemaal normaal hoor,dat besef ik wel. Maar tijd voor mezelf om te recupereren blijft er echt amper over hoor.
En ik zeg ook niet dat ik er altijd zoveel moeite mee heb. Ook met zoons gedrag weet ik meestal wel om te gaan (hoewel dat me
nog het meeste moeite van alles kost). Het loopt over het algemeen gewoon goed. Het zijn momenteel meer de bijkomstige situaties (kind sinds een tijd uren wakker na haar nachtvoedingen en ikzellf die ziek is geworden) die maken dat het nu echt teveel is.
Ik vind het heel jammer dat je je zo op voelt. Ik kan me voorstellen dat je een zware krokusvakantie hebt gehad. Mijn oudste (16 maanden) begon door te slapen een week voor mijn jongste (3 maanden) geboren werd, dus ook de gebroken nachten ken ik maar al te goed. En dat kruipt inderdaad niet in je koude kleren. Dat gaat trouwens ook echt niet over met 'een nachtje bijslapen'. Ook ik sta er grotendeels alleen voor met een zeer pittige dreumes en een baby omdat man altijd werkt. Hij is alleen op zondag thuis en 3 avonden om 16u30. En inderdaad, het is zwaar.
Maar eerlijk? Ik vind het overdreven dat je zegt 'op' te zijn. Je zoon is van 8u30 tot 15u30 op school, dat zijn 7u (7!!!) dat je alleen de jongste thuis hebt... Even rekensommetjes maken...
huishouden 2u
2 voedingen 1u
eten 20min
wandelingetje/boodschapje oid 45min
Dan blijft er toch nog pakweg 3u over die je als 'tijd voor jezelf' kan gebruiken? Misschien moet je toch wat beter leren plannen? Trouwens, als je zoon thuiskomt is het nog een paar uurtjes en hij gaat alweer slapen...
Als het echt te zwaar voor je is moet je hulp inschakelen, want als je het nu al niet aankan zal de Paasvakantie en later de zomervakantie geen pretje worden! Als je het wat meer wil relativeren, misschien het topic van croissantje van een paar weken terug eens lezen. Misschien helpt het je om de dingen wat meer in perspectief te zien.
Veel succes, ik hoop dat je het snel gemakkelijker krijgt!
Daar heb je een punt hoor en dat is ook wat mijn man altijd zegt: zoon is toch 6ubop school (niet 7, het is van 9u tot 15u, maar maakt geen verschil). Maar in de praktijk gaat dat toch anders. Buiten huishouden, booddchappen en kind voeden zijn er ook dingen als hond 2x uitlaten, kind 2x in slaap krijgen (slaapt enkel op de arm), algemene verzorging van kind, kind troosten en mee spelen en dan nog bijkolende dingen die geregeld dienen te worden. Allemaal normaal hoor,dat besef ik wel. Maar tijd voor mezelf om te recupereren blijft er echt amper over hoor.
En ik zeg ook niet dat ik er altijd zoveel moeite mee heb. Ook met zoons gedrag weet ik meestal wel om te gaan (hoewel dat me
nog het meeste moeite van alles kost). Het loopt over het algemeen gewoon goed. Het zijn momenteel meer de bijkomstige situaties (kind sinds een tijd uren wakker na haar nachtvoedingen en ikzellf die ziek is geworden) die maken dat het nu echt teveel is.
woensdag 25 februari 2015 om 20:24
Het is trouwens geen optie dat man minder gaat werken. Hij is ploegbaas in een groot bouwbedrijf en de reden dat hij zo lang weg is van huis is dat hij vaak op werven aan de andere kant van het land moet werken.
Hij staat heel vroeg op en als hij thuis komt, eet hij, gaat hij soms met de oudste in bad als die dat vraagt, en valt hij daarna 9 van de 10 keer in slaap op de zetel. Ik kan het hem niet kwalijk nemen, hij is zelf ook kapot en helpt al waar hij kan als dat binnen zijn mogelijkheden ligt.
Hij staat heel vroeg op en als hij thuis komt, eet hij, gaat hij soms met de oudste in bad als die dat vraagt, en valt hij daarna 9 van de 10 keer in slaap op de zetel. Ik kan het hem niet kwalijk nemen, hij is zelf ook kapot en helpt al waar hij kan als dat binnen zijn mogelijkheden ligt.
woensdag 25 februari 2015 om 21:31
quote:harpyharpyy schreef op 25 februari 2015 @ 20:18:
[...]
Daar heb je een punt hoor en dat is ook wat mijn man altijd zegt: zoon is toch 6ubop school (niet 7, het is van 9u tot 15u, maar maakt geen verschil). Maar in de praktijk gaat dat toch anders. Buiten huishouden, booddchappen en kind voeden zijn er ook dingen als hond 2x uitlaten, kind 2x in slaap krijgen (slaapt enkel op de arm), algemene verzorging van kind, kind troosten en mee spelen en dan nog bijkolende dingen die geregeld dienen te worden. Allemaal normaal hoor,dat besef ik wel. Maar tijd voor mezelf om te recupereren blijft er echt amper over hoor.
En ik zeg ook niet dat ik er altijd zoveel moeite mee heb. Ook met zoons gedrag weet ik meestal wel om te gaan (hoewel dat me
nog het meeste moeite van alles kost). Het loopt over het algemeen gewoon goed. Het zijn momenteel meer de bijkomstige situaties (kind sinds een tijd uren wakker na haar nachtvoedingen en ikzellf die ziek is geworden) die maken dat het nu echt teveel is.
Ok, ik probeer met je mee te denken...
Hond meenemen bij het brengen en halen van zoon? Huishouden doen met baby in de draagdoek? (De mijne valt daarin makkelijk in slaap) En af en toe de kindjes naar de grootouders? Dat vinden hier zowel de kindjes als de oudjes leuk
[...]
Daar heb je een punt hoor en dat is ook wat mijn man altijd zegt: zoon is toch 6ubop school (niet 7, het is van 9u tot 15u, maar maakt geen verschil). Maar in de praktijk gaat dat toch anders. Buiten huishouden, booddchappen en kind voeden zijn er ook dingen als hond 2x uitlaten, kind 2x in slaap krijgen (slaapt enkel op de arm), algemene verzorging van kind, kind troosten en mee spelen en dan nog bijkolende dingen die geregeld dienen te worden. Allemaal normaal hoor,dat besef ik wel. Maar tijd voor mezelf om te recupereren blijft er echt amper over hoor.
En ik zeg ook niet dat ik er altijd zoveel moeite mee heb. Ook met zoons gedrag weet ik meestal wel om te gaan (hoewel dat me
nog het meeste moeite van alles kost). Het loopt over het algemeen gewoon goed. Het zijn momenteel meer de bijkomstige situaties (kind sinds een tijd uren wakker na haar nachtvoedingen en ikzellf die ziek is geworden) die maken dat het nu echt teveel is.
Ok, ik probeer met je mee te denken...
Hond meenemen bij het brengen en halen van zoon? Huishouden doen met baby in de draagdoek? (De mijne valt daarin makkelijk in slaap) En af en toe de kindjes naar de grootouders? Dat vinden hier zowel de kindjes als de oudjes leuk
anoniem_213750 wijzigde dit bericht op 25-02-2015 22:22
Reden: foutje
Reden: foutje
% gewijzigd
Doe maar gewoon normaal, dan doe je al gek genoeg!
woensdag 25 februari 2015 om 22:35
quote:harpyharpyy schreef op 25 februari 2015 @ 20:24:
Het is trouwens geen optie dat man minder gaat werken. Hij is ploegbaas in een groot bouwbedrijf en de reden dat hij zo lang weg is van huis is dat hij vaak op werven aan de andere kant van het land moet werken.
Hij staat heel vroeg op en als hij thuis komt, eet hij, gaat hij soms met de oudste in bad als die dat vraagt, en valt hij daarna 9 van de 10 keer in slaap op de zetel. Ik kan het hem niet kwalijk nemen, hij is zelf ook kapot en helpt al waar hij kan als dat binnen zijn mogelijkheden ligt.Het is wel een optie, maar geen makkelijke. Het is ook zijn gezin, jullie moeten er samen uitkomen. Goed kijken dus wat echt nodig is.
Het is trouwens geen optie dat man minder gaat werken. Hij is ploegbaas in een groot bouwbedrijf en de reden dat hij zo lang weg is van huis is dat hij vaak op werven aan de andere kant van het land moet werken.
Hij staat heel vroeg op en als hij thuis komt, eet hij, gaat hij soms met de oudste in bad als die dat vraagt, en valt hij daarna 9 van de 10 keer in slaap op de zetel. Ik kan het hem niet kwalijk nemen, hij is zelf ook kapot en helpt al waar hij kan als dat binnen zijn mogelijkheden ligt.Het is wel een optie, maar geen makkelijke. Het is ook zijn gezin, jullie moeten er samen uitkomen. Goed kijken dus wat echt nodig is.
woensdag 25 februari 2015 om 22:44
Mijn oudste was heel lang een slechte slaper. Ik heb haar ook heel lang nachtvoedingen gegeven (tot 10 maanden ongeveer) en toen las ik ergens dat vanaf 6 maanden kinderen geen nachtvoeding meer nodig hebben. Ik ben er toen meteen mee gestopt (ik dacht 'ik kan het maar proberen'). Wanneer dochter wakker werd gaf ik haar tutje en knuffel terug en bleef een paar minuutjes in de kamer en godzijdank sliep ze dan verder. Serieus, ik denk dat ik nooit zo gelukkig ben geweest als die eerste keer. 
Het heeft nog een tijd geduurd voor ze echt doorsliep, maar na een paar dagen wennen lag ik op deze manier wel binnen 2 minuten terug in mijn eigen bed. Misschien ook eens proberen?
Het heeft nog een tijd geduurd voor ze echt doorsliep, maar na een paar dagen wennen lag ik op deze manier wel binnen 2 minuten terug in mijn eigen bed. Misschien ook eens proberen?
anoniem_213750 wijzigde dit bericht op 25-02-2015 22:48
Reden: Viva troubles
Reden: Viva troubles
% gewijzigd
Doe maar gewoon normaal, dan doe je al gek genoeg!
woensdag 25 februari 2015 om 22:51
Harpy,
Jullie gaan door een ontzettend moeilijke fase.
Niet voor niets hebben jullie je laten doorverwijzen ivm jullie oudste. Dat is omdat het steeds erger en moeilijker wordt.
Dit is de fase van de 'rock bottom'.
En dat is heel zwaar.
Natuurlijk zit je er dan af en toe doorheen.
Naast de gegeven en nuttige adviezen:
Het wordt beter, echt. Er komt weer een weg omhoog.
Sterkte.
Jullie gaan door een ontzettend moeilijke fase.
Niet voor niets hebben jullie je laten doorverwijzen ivm jullie oudste. Dat is omdat het steeds erger en moeilijker wordt.
Dit is de fase van de 'rock bottom'.
En dat is heel zwaar.
Natuurlijk zit je er dan af en toe doorheen.
Naast de gegeven en nuttige adviezen:
Het wordt beter, echt. Er komt weer een weg omhoog.
Sterkte.
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
woensdag 25 februari 2015 om 23:03
Idd, het wordt ooit beter!!!
Maar feit is nu wel dat jij er doorheen zit. Voor een groot deel zit dit natuurlijk tussen je oren, maar zie het daar maar eens tussenuit te krijgen. -;)
Ik herken wel wat punten hoor, maar sinds ik zelf een vaste sportavond heb ingelast en van daaruit steeds vaker tijd voor mezelf kreeg ging het beter. Heb je veel sociale contacten of ben je veel alleen met de kinderen?
Maar feit is nu wel dat jij er doorheen zit. Voor een groot deel zit dit natuurlijk tussen je oren, maar zie het daar maar eens tussenuit te krijgen. -;)
Ik herken wel wat punten hoor, maar sinds ik zelf een vaste sportavond heb ingelast en van daaruit steeds vaker tijd voor mezelf kreeg ging het beter. Heb je veel sociale contacten of ben je veel alleen met de kinderen?