Kinderen
alle pijlers
jonge moeder VS oude moeders
maandag 25 juli 2016 om 16:57
Naar aanleiding van een ander topic en een reactie daarvan dacht ik, wat vinden jullie? Wat is beter, een jonge moeder, begin/midden 20 (ongeveer) Of een 40 plus moeder. (We houden de moeders van 30 erbuiten, sorry)
TO trapt af zoals altijd.
Zelf zie ik zowel voordelen en nadelen.
jonge moeder:
- kan veel hebben (doorgaans gezonder)
- kan meer een vriendin worden voor het kind (maar hier zitten ook heel veel nadelen aan)
- leeft lang, want is jong dus wss leeft het langer
- Vaak minder stabiele relatie/financiele situatie/omgeving
Ouder moeder:
- Kan wat minder hebben, bevalling is toch wel zwaar en alles wat erbij komt kijken
- gaat sneller dood.
- heeft meer levenservaring dan de jonge moeder
-Meer kans op afwijkingen (Down syndroom etc)
Dit is wat ik zo snel kan bedenken, graag jullie mening!
De ene 20 jarige is de andere 40 jarige niet, maar deze post moet je lezen met betrekking tot de gemiddelde 20 jarige.40 jarige. VB: de 20 jarige kan doorgaans meer hebben en de 40 jarige heeft gemiddeld meer levenservaring etc.
TO trapt af zoals altijd.
Zelf zie ik zowel voordelen en nadelen.
jonge moeder:
- kan veel hebben (doorgaans gezonder)
- kan meer een vriendin worden voor het kind (maar hier zitten ook heel veel nadelen aan)
- leeft lang, want is jong dus wss leeft het langer
- Vaak minder stabiele relatie/financiele situatie/omgeving
Ouder moeder:
- Kan wat minder hebben, bevalling is toch wel zwaar en alles wat erbij komt kijken
- gaat sneller dood.
- heeft meer levenservaring dan de jonge moeder
-Meer kans op afwijkingen (Down syndroom etc)
Dit is wat ik zo snel kan bedenken, graag jullie mening!
De ene 20 jarige is de andere 40 jarige niet, maar deze post moet je lezen met betrekking tot de gemiddelde 20 jarige.40 jarige. VB: de 20 jarige kan doorgaans meer hebben en de 40 jarige heeft gemiddeld meer levenservaring etc.
i want your loving and all your lovers revenge, you and me could write a bad romance
maandag 25 juli 2016 om 21:42
En het belangrijkste vergeten we nog wel eens: een zwangerschap valt helemaal niet te plannen. Vind je je man op tijd, begin je jong aan kinderen, is je man onvruchtbaar.
Je moet vooral een flinke portie geluk hebben (eerst partner zien te vinden, dan uberhaupt eruit komen of je ze wil, situatie op orde en dan ook nog vruchtbaar zijn allebei) en als je niet eens zeker weet OF je kinderen kunt krijgen, dan is WANNEER je ze krijgt opeens ook niet zo belangrijk meer. Dan wil je gewoon dat het goed komt. Op je 20ste of 40ste, wie interesseert dat nou. Onbenullig detail.
Je moet vooral een flinke portie geluk hebben (eerst partner zien te vinden, dan uberhaupt eruit komen of je ze wil, situatie op orde en dan ook nog vruchtbaar zijn allebei) en als je niet eens zeker weet OF je kinderen kunt krijgen, dan is WANNEER je ze krijgt opeens ook niet zo belangrijk meer. Dan wil je gewoon dat het goed komt. Op je 20ste of 40ste, wie interesseert dat nou. Onbenullig detail.
maandag 25 juli 2016 om 21:43
quote:Chocoladestukjes schreef op 25 juli 2016 @ 21:41:
Ik val niet binnen beide groepen maar als ik moet kiezen zeg ik 40+. De jonge moeders die ik ken zijn meestal niet erg stabiel. Een vrouw van 40 heeft veel meer levenservaring, geduld en vaak over dingen na gedacht ( ik vergelijk de jonge en oude moeders die ik ken). Bovendien zijn de kansen op afwijkingen nog steeds heel erg klein 1 op 1300 voor down of iets dergelijks, inderdaad vele malen hoger dan bij iemand van 25 maar nog steeds klein. Ik geloof ook dat de meeste Down kinderen geboren worden bij moeders onder de 28 (heb geen bron). Ik vind psychische gesteldheid belangrijker dan het jong moeder worden voor je lichaam en meestal zijn oudere moeders, in mijn ervaring, psychisch beter gesteld.Ja dat onderzoek heb ik ook gelezen. Weet niet of het onder de 28 was, ik dacht onder de 34. Kwam iig omdat er simpelweg de meeste kinderen werden geboren in die groep.
Ik val niet binnen beide groepen maar als ik moet kiezen zeg ik 40+. De jonge moeders die ik ken zijn meestal niet erg stabiel. Een vrouw van 40 heeft veel meer levenservaring, geduld en vaak over dingen na gedacht ( ik vergelijk de jonge en oude moeders die ik ken). Bovendien zijn de kansen op afwijkingen nog steeds heel erg klein 1 op 1300 voor down of iets dergelijks, inderdaad vele malen hoger dan bij iemand van 25 maar nog steeds klein. Ik geloof ook dat de meeste Down kinderen geboren worden bij moeders onder de 28 (heb geen bron). Ik vind psychische gesteldheid belangrijker dan het jong moeder worden voor je lichaam en meestal zijn oudere moeders, in mijn ervaring, psychisch beter gesteld.Ja dat onderzoek heb ik ook gelezen. Weet niet of het onder de 28 was, ik dacht onder de 34. Kwam iig omdat er simpelweg de meeste kinderen werden geboren in die groep.
maandag 25 juli 2016 om 21:45
quote:Mira03 schreef op 25 juli 2016 @ 21:41:
Good luck lux! Hopelijk mogen jullie snel genieten van een knap positieve test en mooie zwangerschap!Thanks. Ergens begin september weten we het, afhankelijk van wanneer de eicelpunctie is. Dus heeeeel spannend voor ons. Op dit moment moedig ik mijn eierstokken aan doe je best jongens, zeg ik, zorg voor een paar goede cellen. Mijn man kijkt me aan alsof ik niet goed bij mijn hoofd ben
Good luck lux! Hopelijk mogen jullie snel genieten van een knap positieve test en mooie zwangerschap!Thanks. Ergens begin september weten we het, afhankelijk van wanneer de eicelpunctie is. Dus heeeeel spannend voor ons. Op dit moment moedig ik mijn eierstokken aan doe je best jongens, zeg ik, zorg voor een paar goede cellen. Mijn man kijkt me aan alsof ik niet goed bij mijn hoofd ben
maandag 25 juli 2016 om 21:46
quote:lux. schreef op 25 juli 2016 @ 21:39:
[...]
Daar groei je in natuurlijk. Kind zal langzamerhand groter groeien en jij mee groeien naar het moment dat kind het huis uit mag. Daarom is het geen vergelijking. Iemand van 40 met een baby, die denkt: whut, kinderen het huis uit? Daar ben ik helemaal niet aan toe!!! En iemand van 40 met een bijna volwassen kind denkt: whut?! Een baby, nee hoor, that ship has sailed.
De mensen met een nakomertje hebben het misschien daarom wel het slechtst getroffen .Of juist het best, want die kunnen/mogen gewoon nóg een ronde alles meemaken.
[...]
Daar groei je in natuurlijk. Kind zal langzamerhand groter groeien en jij mee groeien naar het moment dat kind het huis uit mag. Daarom is het geen vergelijking. Iemand van 40 met een baby, die denkt: whut, kinderen het huis uit? Daar ben ik helemaal niet aan toe!!! En iemand van 40 met een bijna volwassen kind denkt: whut?! Een baby, nee hoor, that ship has sailed.
De mensen met een nakomertje hebben het misschien daarom wel het slechtst getroffen .Of juist het best, want die kunnen/mogen gewoon nóg een ronde alles meemaken.
maandag 25 juli 2016 om 21:48
[quote]lux. schreef op 25 juli 2016 @ 21:45:
[...]
Thanks. Ergens begin september weten we het, afhankelijk van wanneer de eicelpunctie is. Dus heeeeel spannend voor ons. Op dit moment moedig ik mijn eierstokken aan doe je best jongens, zeg ik, zorg voor een paar goede cellen. Mijn man kijkt me aan alsof ik niet goed bij mijn hoofd ben
[/quote
Spannend, en aanmoedigen is altijd goed haha!
Knap dat je ook de humor nog hebt, een traject is zwaar en dan zijn dit soort topics eigenlijk heel oppervlakkig....
Kinderen komen helaas niet op bestelling.
Geniet ze nog van de rust voor de start met prikken/hormonen en de punctie
[...]
Thanks. Ergens begin september weten we het, afhankelijk van wanneer de eicelpunctie is. Dus heeeeel spannend voor ons. Op dit moment moedig ik mijn eierstokken aan doe je best jongens, zeg ik, zorg voor een paar goede cellen. Mijn man kijkt me aan alsof ik niet goed bij mijn hoofd ben
[/quoteSpannend, en aanmoedigen is altijd goed haha!
Knap dat je ook de humor nog hebt, een traject is zwaar en dan zijn dit soort topics eigenlijk heel oppervlakkig....
Kinderen komen helaas niet op bestelling.
Geniet ze nog van de rust voor de start met prikken/hormonen en de punctie
maandag 25 juli 2016 om 21:48
quote:NYC schreef op 25 juli 2016 @ 21:46:
[...]
Of juist het best, want die kunnen/mogen gewoon nóg een ronde alles meemaken.Haha dat denk je nu Mijn moeder vindt het best lastig geloof ik. Zit met haar hoofd bij de kleinkinderen en ons traject, maar heeft ook nog een thuiswonend kind. Merk dat zij echt wel toe zou zijn aan haar leven terug, geen zorg meer voor thuiswonende kinderen. Maar zal ook wel per persoon verschillen. Kan me best voorstellen dat je eruit groeit though.
[...]
Of juist het best, want die kunnen/mogen gewoon nóg een ronde alles meemaken.Haha dat denk je nu Mijn moeder vindt het best lastig geloof ik. Zit met haar hoofd bij de kleinkinderen en ons traject, maar heeft ook nog een thuiswonend kind. Merk dat zij echt wel toe zou zijn aan haar leven terug, geen zorg meer voor thuiswonende kinderen. Maar zal ook wel per persoon verschillen. Kan me best voorstellen dat je eruit groeit though.
maandag 25 juli 2016 om 21:51
quote:Mira03 schreef op 25 juli 2016 @ 21:48:quote:lux. schreef op 25 juli 2016 @ 21:45:
[...]
Thanks. Ergens begin september weten we het, afhankelijk van wanneer de eicelpunctie is. Dus heeeeel spannend voor ons. Op dit moment moedig ik mijn eierstokken aan doe je best jongens, zeg ik, zorg voor een paar goede cellen. Mijn man kijkt me aan alsof ik niet goed bij mijn hoofd ben
Spannend, en aanmoedigen is altijd goed haha!
Knap dat je ook de humor nog hebt, een traject is zwaar en dan zijn dit soort topics eigenlijk heel oppervlakkig....
Kinderen komen helaas niet op bestelling.
Geniet ze nog van de rust voor de start met prikken/hormonen en de punctieKlopt! Ik denk: ach, als je maar blij bent met je kind en er goed voor zorgt. Da's het belangrijkste ik ben al aan het prikken zelfs. Voel me zwaar beroerd. Maar wel heel vrolijk gek genoeg. Dat was vanmorgen wel anders, toen had ik moordneigingen. Hormones
[...]
Thanks. Ergens begin september weten we het, afhankelijk van wanneer de eicelpunctie is. Dus heeeeel spannend voor ons. Op dit moment moedig ik mijn eierstokken aan doe je best jongens, zeg ik, zorg voor een paar goede cellen. Mijn man kijkt me aan alsof ik niet goed bij mijn hoofd ben
Spannend, en aanmoedigen is altijd goed haha!
Knap dat je ook de humor nog hebt, een traject is zwaar en dan zijn dit soort topics eigenlijk heel oppervlakkig....
Kinderen komen helaas niet op bestelling.
Geniet ze nog van de rust voor de start met prikken/hormonen en de punctieKlopt! Ik denk: ach, als je maar blij bent met je kind en er goed voor zorgt. Da's het belangrijkste ik ben al aan het prikken zelfs. Voel me zwaar beroerd. Maar wel heel vrolijk gek genoeg. Dat was vanmorgen wel anders, toen had ik moordneigingen. Hormones
maandag 25 juli 2016 om 21:53
Ik heb een collega met twee puberdochters en een vrouw in de overgang. Volgens mij heeft hij spijt dat ze de kinderen zo laat hebben gekregen
Uiteindelijk maakt het geen donder uit. Zware bevallingen, down-syndroom, huilbabies, moeite met zwanger worden, oeps een drieling. Het kan op je 21e en op je 41e. Belangrijkste is dat je ze wilt en dat je er emotioneel en praktisch klaar voor bent. De een is dat met 21 en de ander met 41. Het grootste verschil is dat je op je 41e er 20 jaar langer over hebt kunnen nadenken.
Uiteindelijk maakt het geen donder uit. Zware bevallingen, down-syndroom, huilbabies, moeite met zwanger worden, oeps een drieling. Het kan op je 21e en op je 41e. Belangrijkste is dat je ze wilt en dat je er emotioneel en praktisch klaar voor bent. De een is dat met 21 en de ander met 41. Het grootste verschil is dat je op je 41e er 20 jaar langer over hebt kunnen nadenken.
maandag 25 juli 2016 om 21:54
Ik werd op mijn 19e voor het eerst zwanger. Op m'n 31 voor het laatst. Ik merk geen enkel verschil.
En bij de moeder die ik ken die op d'r 22 de eerste kreeg en op d'r 46 de laatste zie ik ook geen verschil.
En bij de moeder die ik ken die op d'r 22 de eerste kreeg en op d'r 46 de laatste zie ik ook geen verschil.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
maandag 25 juli 2016 om 21:55
Omdat mensen geen statistieken zijn, en elke persoon verschillend is is de ideale leeftijd ook voor iedere vrouw anders.
In mijn geval: begin 20?; absoluut geen optie want student, met mini-kamertje en weinig inkomen, geen relatie. Midden 20?; kende m'n man net, te vroeg voor een kind. Eind 20?; ziek, behoorlijk ernstig, door medicatie was zwanger worden 10 jaar lang een absolute no-go. Bijna 40?; een jaar groen licht van de artsen, m'n medische situatie was goed genoeg, een jaar medicatie vrij dus kwam ons zoontje laat, later dan ik had gewild maar ik had geen keuze.
Je kunt er allerlei algemeenheden op loslaten, maar voor veel dames zullen deze niet gelden, of misschien wel helemaal tegengesteld zijn aan wat de statistieken zeggen.
Net als dat ouders eerder dood gaan als ze ouder zijn als ze een kind krijgen; leuke statistiek, maar je krijgt er geen garantie bij....
M'n ouders waren midden 20 toen ik kwam, m'n vader is al ruim tien jaar dood, m'n vriendin haar ouders waren 12 en 16 jaar ouder dan de mijne en die vriendin heeft ze allebei nog.
In mijn geval: begin 20?; absoluut geen optie want student, met mini-kamertje en weinig inkomen, geen relatie. Midden 20?; kende m'n man net, te vroeg voor een kind. Eind 20?; ziek, behoorlijk ernstig, door medicatie was zwanger worden 10 jaar lang een absolute no-go. Bijna 40?; een jaar groen licht van de artsen, m'n medische situatie was goed genoeg, een jaar medicatie vrij dus kwam ons zoontje laat, later dan ik had gewild maar ik had geen keuze.
Je kunt er allerlei algemeenheden op loslaten, maar voor veel dames zullen deze niet gelden, of misschien wel helemaal tegengesteld zijn aan wat de statistieken zeggen.
Net als dat ouders eerder dood gaan als ze ouder zijn als ze een kind krijgen; leuke statistiek, maar je krijgt er geen garantie bij....
M'n ouders waren midden 20 toen ik kwam, m'n vader is al ruim tien jaar dood, m'n vriendin haar ouders waren 12 en 16 jaar ouder dan de mijne en die vriendin heeft ze allebei nog.
maandag 25 juli 2016 om 21:56
quote:lux. schreef op 25 juli 2016 @ 21:48:
[...]
Haha dat denk je nu Mijn moeder vindt het best lastig geloof ik. Zit met haar hoofd bij de kleinkinderen en ons traject, maar heeft ook nog een thuiswonend kind. Merk dat zij echt wel toe zou zijn aan haar leven terug, geen zorg meer voor thuiswonende kinderen. Maar zal ook wel per persoon verschillen. Kan me best voorstellen dat je eruit groeit though.
Nee daar heb je ook wel gelijk in. Ik ken ook mensen die 16-20 jaar verschillen met een jonger broertje of zusje en die het zelf eigenlijk nooit leuk gevonden hebben dat hun moeder nooit echt een (volwassen) moeder-dochter ding want ja, klein broertje he, dus kan niet met jou winkelen/uit eten/weekendje weg tenzij hij mee mag. Dus voor de oudste kinderen is dat soms denk ik dan ook wel dubbel.
Maar geen zorg voor mij. De kans dat we voor een derde gaan (laat staan nakomertje) lijkt me vrij klein.
[...]
Haha dat denk je nu Mijn moeder vindt het best lastig geloof ik. Zit met haar hoofd bij de kleinkinderen en ons traject, maar heeft ook nog een thuiswonend kind. Merk dat zij echt wel toe zou zijn aan haar leven terug, geen zorg meer voor thuiswonende kinderen. Maar zal ook wel per persoon verschillen. Kan me best voorstellen dat je eruit groeit though.
Nee daar heb je ook wel gelijk in. Ik ken ook mensen die 16-20 jaar verschillen met een jonger broertje of zusje en die het zelf eigenlijk nooit leuk gevonden hebben dat hun moeder nooit echt een (volwassen) moeder-dochter ding want ja, klein broertje he, dus kan niet met jou winkelen/uit eten/weekendje weg tenzij hij mee mag. Dus voor de oudste kinderen is dat soms denk ik dan ook wel dubbel.
Maar geen zorg voor mij. De kans dat we voor een derde gaan (laat staan nakomertje) lijkt me vrij klein.
maandag 25 juli 2016 om 21:56
Ik ben 45 en heb een zoon van 7. Het is zoals het is. Ik had er wel drie willen hebben. Het leven is nou eenmaal niet maakbaar. Daarom kan ik alleen maar glimlachen om jouw stellingen.
Twee dingen zijn oneindig: het universum, en menselijke domheid. Maar van het universum weet ik het nog niet helemaal zeker..
-Albert Einstein-
-Albert Einstein-
maandag 25 juli 2016 om 22:03
quote:NYC schreef op 25 juli 2016 @ 21:56:
[...]
Nee daar heb je ook wel gelijk in. Ik ken ook mensen die 16-20 jaar verschillen met een jonger broertje of zusje en die het zelf eigenlijk nooit leuk gevonden hebben dat hun moeder nooit echt een (volwassen) moeder-dochter ding want ja, klein broertje he, dus kan niet met jou winkelen/uit eten/weekendje weg tenzij hij mee mag. Dus voor de oudste kinderen is dat soms denk ik dan ook wel dubbel.
Maar geen zorg voor mij. De kans dat we voor een derde gaan (laat staan nakomertje) lijkt me vrij klein.
Ja en 'oeps' is bij jullie niet echt aan de orde
Ik vind het hartstikke leuk hoor, de kleine man. Hij komt hier ook graag logeren enzo, heel gezellig allemaal. Maar ik spreek inderdaad nog altijd bijna altijd met mijn moeder thuis af. Terwijl met mijn vader ging ik vanaf mijn 15de dan een hapje eten, naar de film, naar een optreden, theater, museum, etc. Mijn moeder had dan een peuter, die had daar helemaal geen tijd voor. Nu wordt het wel makkelijker, maar toch is zij nog erg aan het zorgen (broertje heeft een milde ASS waar hij verder goed mee functioneert, maar opvoeden kost beduidend meer tijd en aandacht).
En tegen dat mijn broertje uit huis is, zit ik met de kleintjes. Dus we missen eigenlijk volledig een volwassen moeder-dochterrelatie waarin we samen dat soort dingen kunnen ondernemen. Ik probeer het wel wat te plannen af en toe hoor, beetje uit die gezinsrol allebei. Veel leuker voor ons beiden namelijk, merk dat dat ook veel meer goed doet voor onze band dan steeds maar weer in die rol van kind getrokken te worden bij haar thuis (dan zijn we opeens weer 'het gezin').
En met mijn vader vond ik dat juist fantastisch. Samen naar het FOAM en daarna borrelen en eten. Of samen naar de film en napraten in De Balie. Of naar een heel sjiek restaurant en dan samen 7 gangen dineren en dat ik daardoor allerlei nieuwe dingen proefde. Was echt een leuke tijd. Helaas maar kort de tijd gehad, maar wat was hij waardevol
En dat is het ook nog. Dan gaat een van je ouders jong dood, maar het gaat veel meer om de kwaliteit van de tijd die je samen hebt, dan de kwantiteit hoor. Daar heb je op het einde veel meer aan.
[...]
Nee daar heb je ook wel gelijk in. Ik ken ook mensen die 16-20 jaar verschillen met een jonger broertje of zusje en die het zelf eigenlijk nooit leuk gevonden hebben dat hun moeder nooit echt een (volwassen) moeder-dochter ding want ja, klein broertje he, dus kan niet met jou winkelen/uit eten/weekendje weg tenzij hij mee mag. Dus voor de oudste kinderen is dat soms denk ik dan ook wel dubbel.
Maar geen zorg voor mij. De kans dat we voor een derde gaan (laat staan nakomertje) lijkt me vrij klein.
Ja en 'oeps' is bij jullie niet echt aan de orde
Ik vind het hartstikke leuk hoor, de kleine man. Hij komt hier ook graag logeren enzo, heel gezellig allemaal. Maar ik spreek inderdaad nog altijd bijna altijd met mijn moeder thuis af. Terwijl met mijn vader ging ik vanaf mijn 15de dan een hapje eten, naar de film, naar een optreden, theater, museum, etc. Mijn moeder had dan een peuter, die had daar helemaal geen tijd voor. Nu wordt het wel makkelijker, maar toch is zij nog erg aan het zorgen (broertje heeft een milde ASS waar hij verder goed mee functioneert, maar opvoeden kost beduidend meer tijd en aandacht).
En tegen dat mijn broertje uit huis is, zit ik met de kleintjes. Dus we missen eigenlijk volledig een volwassen moeder-dochterrelatie waarin we samen dat soort dingen kunnen ondernemen. Ik probeer het wel wat te plannen af en toe hoor, beetje uit die gezinsrol allebei. Veel leuker voor ons beiden namelijk, merk dat dat ook veel meer goed doet voor onze band dan steeds maar weer in die rol van kind getrokken te worden bij haar thuis (dan zijn we opeens weer 'het gezin').
En met mijn vader vond ik dat juist fantastisch. Samen naar het FOAM en daarna borrelen en eten. Of samen naar de film en napraten in De Balie. Of naar een heel sjiek restaurant en dan samen 7 gangen dineren en dat ik daardoor allerlei nieuwe dingen proefde. Was echt een leuke tijd. Helaas maar kort de tijd gehad, maar wat was hij waardevol
En dat is het ook nog. Dan gaat een van je ouders jong dood, maar het gaat veel meer om de kwaliteit van de tijd die je samen hebt, dan de kwantiteit hoor. Daar heb je op het einde veel meer aan.
maandag 25 juli 2016 om 22:11
quote:2koffie schreef op 25 juli 2016 @ 21:37:
[...]
Mijn buurvrouw is 50 en heeft al 4 kleinkinderen. Ze kan helemaal niks doen, want de kinderen zijn wel jong begonnen maar hadden er nog geen geld of stabiele relatie genoeg voor, dus ze komen steeds terug bij haar wonen of ze moet oppassen op een kleinkind. En ze klaagt dat ze het toch wel veel en druk vindt. Met pas 50 jaar...
[...]
Mijn buurvrouw is 50 en heeft al 4 kleinkinderen. Ze kan helemaal niks doen, want de kinderen zijn wel jong begonnen maar hadden er nog geen geld of stabiele relatie genoeg voor, dus ze komen steeds terug bij haar wonen of ze moet oppassen op een kleinkind. En ze klaagt dat ze het toch wel veel en druk vindt. Met pas 50 jaar...
maandag 25 juli 2016 om 23:01
quote:lux. schreef op 25 juli 2016 @ 18:39:
[...]
Ik denk eerlijk gezegd dat dat vooral het overgewicht is. Mijn moeder kon mijn broertje op haar 44ste prima bijbenen.Ik denk ook dat het de grootste factor is en een huilbaby (langer dan anderhalf jaar geen enkele nachtrust) en geen vangnet netwerk om ons heen speelt ook zeker parten. Toch hoorde ik vriendin van 41 ook zeggen dat zij het nu zwaarder vindt dan bij de eerste 16 jaar geleden en zij is topfit en marathonloopster. Maar kan ook uitzondering zijn. Zelf was ik altijd te zwaar maar in mijn twintiger jaren erg veel fitter.
[...]
Ik denk eerlijk gezegd dat dat vooral het overgewicht is. Mijn moeder kon mijn broertje op haar 44ste prima bijbenen.Ik denk ook dat het de grootste factor is en een huilbaby (langer dan anderhalf jaar geen enkele nachtrust) en geen vangnet netwerk om ons heen speelt ook zeker parten. Toch hoorde ik vriendin van 41 ook zeggen dat zij het nu zwaarder vindt dan bij de eerste 16 jaar geleden en zij is topfit en marathonloopster. Maar kan ook uitzondering zijn. Zelf was ik altijd te zwaar maar in mijn twintiger jaren erg veel fitter.
maandag 25 juli 2016 om 23:08
quote:Chocoladestukjes schreef op 25 juli 2016 @ 21:41:
Ik val niet binnen beide groepen maar als ik moet kiezen zeg ik 40+. De jonge moeders die ik ken zijn meestal niet erg stabiel. Een vrouw van 40 heeft veel meer levenservaring, geduld en vaak over dingen na gedacht ( ik vergelijk de jonge en oude moeders die ik ken). Bovendien zijn de kansen op afwijkingen nog steeds heel erg klein 1 op 1300 voor down of iets dergelijks, inderdaad vele malen hoger dan bij iemand van 25 maar nog steeds klein. Ik geloof ook dat de meeste Down kinderen geboren worden bij moeders onder de 28 (heb geen bron). Ik vind psychische gesteldheid belangrijker dan het jong moeder worden voor je lichaam en meestal zijn oudere moeders, in mijn ervaring, psychisch beter gesteld.
Over die cijfers, dat is alleen absoluut uiteraard. Want de meeste babies op die leeftijd, duh.
Maar de kans is wel degelijk veel en veel groter als je ouder bent en percentueel het aantal dus ook.
Ik val niet binnen beide groepen maar als ik moet kiezen zeg ik 40+. De jonge moeders die ik ken zijn meestal niet erg stabiel. Een vrouw van 40 heeft veel meer levenservaring, geduld en vaak over dingen na gedacht ( ik vergelijk de jonge en oude moeders die ik ken). Bovendien zijn de kansen op afwijkingen nog steeds heel erg klein 1 op 1300 voor down of iets dergelijks, inderdaad vele malen hoger dan bij iemand van 25 maar nog steeds klein. Ik geloof ook dat de meeste Down kinderen geboren worden bij moeders onder de 28 (heb geen bron). Ik vind psychische gesteldheid belangrijker dan het jong moeder worden voor je lichaam en meestal zijn oudere moeders, in mijn ervaring, psychisch beter gesteld.
Over die cijfers, dat is alleen absoluut uiteraard. Want de meeste babies op die leeftijd, duh.
Maar de kans is wel degelijk veel en veel groter als je ouder bent en percentueel het aantal dus ook.
maandag 25 juli 2016 om 23:12
quote:bloemetje77 schreef op 25 juli 2016 @ 21:20:
[...]
Ik ben zo'n vrouw van jouw leeftijd met een kleintje.
Je hoeft met mij geen medelijden te hebben hoor, jij weet namelijk niet wat ik allemaal deed toen ik 25 was .
Ik zou toen medelijden met jou hebben gehad op mijn 25e. Jij met een baby thuis en ik feestend, beestend, reizend, mensen ontmoeten en dingen meemakend , die je écht niet meer mee kan maken als jullie straks 'jonge' 50ers zijn met de kinderen 'al' het huis uit.
Terwijl een gezinsleven een gezinsleven is, of je nou 25 bent of 40. Ik ben uitgeraast en geniet enorm van de rust vvan een gezinsleven, terwijl jij er juist misschien weer naar verlangt erop uit te gaan. Maar dat heb ik allemaal al gedaan dus ik heb die behoefte niet meer zo.
Je kan een anders beleving niet beoordelen vanuit je eigen beleving.
Geen medelijden, dat zijn jouw woorden. Ik benijd je niet, zei ik. Moet er niet meer aan denken. Maar jij kennelijk wel, dat kan.
En alles wat jij noemt deed en doe ik ook. Tijdens studietijd en daarna, al dae tijd eigenlijk..
We hadden geen huis dus met de baby thuis was wat lastig
Best of both worlds.
[...]
Ik ben zo'n vrouw van jouw leeftijd met een kleintje.
Je hoeft met mij geen medelijden te hebben hoor, jij weet namelijk niet wat ik allemaal deed toen ik 25 was .
Ik zou toen medelijden met jou hebben gehad op mijn 25e. Jij met een baby thuis en ik feestend, beestend, reizend, mensen ontmoeten en dingen meemakend , die je écht niet meer mee kan maken als jullie straks 'jonge' 50ers zijn met de kinderen 'al' het huis uit.
Terwijl een gezinsleven een gezinsleven is, of je nou 25 bent of 40. Ik ben uitgeraast en geniet enorm van de rust vvan een gezinsleven, terwijl jij er juist misschien weer naar verlangt erop uit te gaan. Maar dat heb ik allemaal al gedaan dus ik heb die behoefte niet meer zo.
Je kan een anders beleving niet beoordelen vanuit je eigen beleving.
Geen medelijden, dat zijn jouw woorden. Ik benijd je niet, zei ik. Moet er niet meer aan denken. Maar jij kennelijk wel, dat kan.
En alles wat jij noemt deed en doe ik ook. Tijdens studietijd en daarna, al dae tijd eigenlijk..
We hadden geen huis dus met de baby thuis was wat lastig
Best of both worlds.
maandag 25 juli 2016 om 23:16
maandag 25 juli 2016 om 23:19
quote:Candy16 schreef op 25 juli 2016 @ 23:01:
[...]
Ik denk ook dat het de grootste factor is en een huilbaby (langer dan anderhalf jaar geen enkele nachtrust) en geen vangnet netwerk om ons heen speelt ook zeker parten. Toch hoorde ik vriendin van 41 ook zeggen dat zij het nu zwaarder vindt dan bij de eerste 16 jaar geleden en zij is topfit en marathonloopster. Maar kan ook uitzondering zijn. Zelf was ik altijd te zwaar maar in mijn twintiger jaren erg veel fitter.
Dat klinkt niet makkelijk allemaal
En denk ook dat het lichamelijk wel wat zwaarder is, maar dat bij kunnen benen van hele kleintjes is denk ik voor de gemiddelde veertiger niet zo heel moeilijk.
[...]
Ik denk ook dat het de grootste factor is en een huilbaby (langer dan anderhalf jaar geen enkele nachtrust) en geen vangnet netwerk om ons heen speelt ook zeker parten. Toch hoorde ik vriendin van 41 ook zeggen dat zij het nu zwaarder vindt dan bij de eerste 16 jaar geleden en zij is topfit en marathonloopster. Maar kan ook uitzondering zijn. Zelf was ik altijd te zwaar maar in mijn twintiger jaren erg veel fitter.
Dat klinkt niet makkelijk allemaal
En denk ook dat het lichamelijk wel wat zwaarder is, maar dat bij kunnen benen van hele kleintjes is denk ik voor de gemiddelde veertiger niet zo heel moeilijk.
maandag 25 juli 2016 om 23:21
Grappig dat ik juist nu dit soort topic lees, ze zullen er anders waarschijnlijk ook wel zijn maar het is juist nu zo'n vraagstuk. Met 2 grote dochters overweeg ik toch weer moeder te worden. Dan zou ik tegen de tijd dat het ook gebeurt (als het lukt) tegen de 40 zijn en mijn dochters dus al volwassen.
Nooit gedacht dat ik dit ooit zou overwegen
Maar mijn vriend heeft nog geen kinderen en zou ze erg graag willen en ik wil hem dat niet misgunnen. Hij zou niet bij me wegwillen, dan maar geen kinderen terwijl ik weer vind dat je zoiets wezenlijks als een kinderwens niet moet laten gaan.
Dus heel heel voorzichtig denk ik erover na, phoeh, kan ik het nog een keer? Wil ik het allemaal nog een keer? Ril spannend
Nooit gedacht dat ik dit ooit zou overwegen
Maar mijn vriend heeft nog geen kinderen en zou ze erg graag willen en ik wil hem dat niet misgunnen. Hij zou niet bij me wegwillen, dan maar geen kinderen terwijl ik weer vind dat je zoiets wezenlijks als een kinderwens niet moet laten gaan.
Dus heel heel voorzichtig denk ik erover na, phoeh, kan ik het nog een keer? Wil ik het allemaal nog een keer? Ril spannend
maandag 25 juli 2016 om 23:23
Mijn tweede valt me ook zwaarder dan de eerste (fysiek niet hoor, zelfde), maar er zat maar bijna drie jaar tussen. Eerste is een modelkind waar je er wel drie tegelijk van kan hebben, jongste is me d'r eentje zoals men zegt.
Dus het kan ook echt wel aan het kind liggen hoor en hoe je daar mee omgaat, hoe je eea ervaart.
Eersten zijn volgens mij doorgaans makkelijker dan tweeden. Hoe vaak ik al niet heb gehoord "Echt een tweede he". Oudste zit met veel derden en vierden in de klas toevallig, vandaar.
Dus het kan ook echt wel aan het kind liggen hoor en hoe je daar mee omgaat, hoe je eea ervaart.
Eersten zijn volgens mij doorgaans makkelijker dan tweeden. Hoe vaak ik al niet heb gehoord "Echt een tweede he". Oudste zit met veel derden en vierden in de klas toevallig, vandaar.
maandag 25 juli 2016 om 23:25
quote:Dubbz schreef op 25 juli 2016 @ 23:21:
Grappig dat ik juist nu dit soort topic lees, ze zullen er anders waarschijnlijk ook wel zijn maar het is juist nu zo'n vraagstuk. Met 2 grote dochters overweeg ik toch weer moeder te worden. Dan zou ik tegen de tijd dat het ook gebeurt (als het lukt) tegen de 40 zijn en mijn dochters dus al volwassen.
Nooit gedacht dat ik dit ooit zou overwegen
Maar mijn vriend heeft nog geen kinderen en zou ze erg graag willen en ik wil hem dat niet misgunnen. Hij zou niet bij me wegwillen, dan maar geen kinderen terwijl ik weer vind dat je zoiets wezenlijks als een kinderwens niet moet laten gaan.
Dus heel heel voorzichtig denk ik erover na, phoeh, kan ik het nog een keer? Wil ik het allemaal nog een keer? Ril spannend
Daarom lees je ze waarschijnlijk. Ik dacht ook van: yo wat een hoop gelul over zwangerschappen en kinderen hier op 't forum sinds ik een kinderwens heb. Wat gek! Dat was eerder niet
Las ik gewoon overheen natuurlijk.
Ik zou alleen aan nog een beginnen als je het zelf ook echt wil. Een kind krijgen moet je echt voor jezelf doen denk ik.
Grappig dat ik juist nu dit soort topic lees, ze zullen er anders waarschijnlijk ook wel zijn maar het is juist nu zo'n vraagstuk. Met 2 grote dochters overweeg ik toch weer moeder te worden. Dan zou ik tegen de tijd dat het ook gebeurt (als het lukt) tegen de 40 zijn en mijn dochters dus al volwassen.
Nooit gedacht dat ik dit ooit zou overwegen
Maar mijn vriend heeft nog geen kinderen en zou ze erg graag willen en ik wil hem dat niet misgunnen. Hij zou niet bij me wegwillen, dan maar geen kinderen terwijl ik weer vind dat je zoiets wezenlijks als een kinderwens niet moet laten gaan.
Dus heel heel voorzichtig denk ik erover na, phoeh, kan ik het nog een keer? Wil ik het allemaal nog een keer? Ril spannend
Daarom lees je ze waarschijnlijk. Ik dacht ook van: yo wat een hoop gelul over zwangerschappen en kinderen hier op 't forum sinds ik een kinderwens heb. Wat gek! Dat was eerder niet
Las ik gewoon overheen natuurlijk.
Ik zou alleen aan nog een beginnen als je het zelf ook echt wil. Een kind krijgen moet je echt voor jezelf doen denk ik.
maandag 25 juli 2016 om 23:28