Kinderen
alle pijlers
Jongen van 9 met make-up?
dinsdag 3 juli 2018 om 11:41
Ik heb een nieuwe nick aangemaakt, om niet herkend te worden door bekende die mij eventueel hier al onder mijn oude naam kennen.
Ik weet even niet zo goed wat ik er mee moet, dus wie weet hebben jullie tips?
Ik heb een zoon van bijna 9 en in de afgelopen week hebben we hem er twee keer op "betrapt" dat hij na het naar bed gaan mascara en lippenstift heeft opgedaan. Na de eerste keer ben ik heel open geweest en gevraagd waarom hij dat wil, ik ben ook absoluut niet boos geworden. Hij gaf toen aan dat hij het eigenlijk niet zo goed wist, misschien wat nieuwsgierig was naar hoe het zou voelen om het op te hebben. Ook gevraagd of hij het vaker zou willen, maar hij gaf aan van niet. Hij had het ook op zijn wangen en onder zijn ogen zitten, samen over gehad dat het nu niet zo mooi zat. Ik heb toen gezegd dat stel dat hij toch nieuwsgierig was, ik het liefst zou hebben dat hij naar mijn toe zou komen, dan konden we samen kijken wat we zouden doen. Maar goed, een week later, heeft hij het toch weer gedaan, wederom weet hij niet waarom. heb aangegeven dat we er samen nog eens over gaan praten, dat ik ook echt niet boos ben en dat als er iets is, hij altijd alles mag en kan zeggen. Hij zei wel dat hij liever niet erover wilde hebben.
Ik geloof dat wij als ouders heel open zijn en heb ook altijd gezegd, stel dat ze "anders" zijn dat wij dat dan moeten en ook willen accepteren. Ik zou het lastiger vinden voor mijn kinderen zelf vanwege hoe de samenleving soms tegen dingen aankijkt.
Na 2 keer experimenteren, als je het al zo kunt noemen, wat is wijsheid? Gek misschien, maar als hij jonger was geweest had ik er waarschijnlijk minder over nagedacht, logisch dat ze een keer proberen om dat te doen, want mama doet dat ook.
Ik wil vanavond er toch op terug komen, maar merk dat ik het even lastig vind wat nu af te spreken? Hebben jullie tips? Zijn er misschien mensen die het herkennen?
Ik weet even niet zo goed wat ik er mee moet, dus wie weet hebben jullie tips?
Ik heb een zoon van bijna 9 en in de afgelopen week hebben we hem er twee keer op "betrapt" dat hij na het naar bed gaan mascara en lippenstift heeft opgedaan. Na de eerste keer ben ik heel open geweest en gevraagd waarom hij dat wil, ik ben ook absoluut niet boos geworden. Hij gaf toen aan dat hij het eigenlijk niet zo goed wist, misschien wat nieuwsgierig was naar hoe het zou voelen om het op te hebben. Ook gevraagd of hij het vaker zou willen, maar hij gaf aan van niet. Hij had het ook op zijn wangen en onder zijn ogen zitten, samen over gehad dat het nu niet zo mooi zat. Ik heb toen gezegd dat stel dat hij toch nieuwsgierig was, ik het liefst zou hebben dat hij naar mijn toe zou komen, dan konden we samen kijken wat we zouden doen. Maar goed, een week later, heeft hij het toch weer gedaan, wederom weet hij niet waarom. heb aangegeven dat we er samen nog eens over gaan praten, dat ik ook echt niet boos ben en dat als er iets is, hij altijd alles mag en kan zeggen. Hij zei wel dat hij liever niet erover wilde hebben.
Ik geloof dat wij als ouders heel open zijn en heb ook altijd gezegd, stel dat ze "anders" zijn dat wij dat dan moeten en ook willen accepteren. Ik zou het lastiger vinden voor mijn kinderen zelf vanwege hoe de samenleving soms tegen dingen aankijkt.
Na 2 keer experimenteren, als je het al zo kunt noemen, wat is wijsheid? Gek misschien, maar als hij jonger was geweest had ik er waarschijnlijk minder over nagedacht, logisch dat ze een keer proberen om dat te doen, want mama doet dat ook.
Ik wil vanavond er toch op terug komen, maar merk dat ik het even lastig vind wat nu af te spreken? Hebben jullie tips? Zijn er misschien mensen die het herkennen?
donderdag 5 juli 2018 om 16:06
Tja wat is mogen? Ik ben eigenlijk wel van mening dat iemand zo mag zijn als hij is...maar ik weet dat het tegenstrijdig is met hoe het nu voelt voor mij. Stel, echt verder denkend, dat hij liever meisje zou zijn, en dat vol blijft houden.....dan moeten wij dat accepteren, voor hem zou het veel moeilijker zijn als voor ons. Maar goed dat is nu nog niet aan de orde,misschien is het eerst nieuwsgierigheid. Vanmiddag vertelde hij iets over school, over stoere jongens en zegt dan, daar hoor ik ook bij.
Inmiddels heb ik me ook wel wat ingelezen en van de typerende kenmerken heb ik bij hem nog nooit iets gezien, maar ook dat hoeft natuurlijk niet perse.
donderdag 5 juli 2018 om 17:00
Als hij al later een meisje wil zijn, dan wil dat nog niet zeggen dat hij dat nu al helemaal zeker weet. Hij is duidelijk iets aan het onderzoeken. Geef hem die ruimte, doe er niet moeilijk over. Ik zou ook niet 'verkleedkleren' zeggen, maar gewoon 'jurken' oid, anders lijkt het net alsof hij een rol speelt, terwijl hij wel de ruimte moet kunnen krijgen om zich meisje te voelen als hij dat graag zou willen.
En wie weet wil hij gewoon wat experimenteren met make-up en meisjeskleren en is die fascinatie over een poosje gewoon weer voorbij. Kan ook nog.
En wie weet wil hij gewoon wat experimenteren met make-up en meisjeskleren en is die fascinatie over een poosje gewoon weer voorbij. Kan ook nog.
donderdag 5 juli 2018 om 17:24
Nounou, jij loopt op de zaken vooruit inderdaad en enigzins doemdenkend.
Hij is momenteel nieuwsgierig, mijn vraag was, mag dat van jou nieuwsgierig zijn?
Dus wat ga je concreet doen... zo lang mogelijk tegenhouden of mogelijk maken (niet hetzelfde als stimuleren)
Zou het niet fijn zijn om het gewoon ok te vinden, ik bedoel, hij wil (misschien) zijn haar laten groeien.... het is niet alsof je dochter van 9 juist papa's tondeuse wil inzetten op haar lange krullen
We hebben het over relatief onschuldige dingen als make-up en jurken voor een jongen die nog niet met seksualiteit en discriminatie daarin te maken heeft gehad.
Misschien gaat dit wel over creativiteit, of over theater en misschien ook wel over gelijkheid. Waarom mag een meisje een broek aan maar een jongen die een jurk aan wil is vreemd?
We wonen in een modern vrij land en je hoeft hier veel minder bang te zijn dan in menig ander land, die vrijheid hou je in stand door zelf niet vooruit te lopen op beperkingen en veroordelingen. Door te durven helpen en omarmen. Jij gebruikte het woord accepteren. Wat zou je zelf willen, dat mensen je louter schoorvoetend accepteren of dat mensen je omarmen, ongeacht je eventuele afwijkendheid van de 'norm' af en toe...
Hij is momenteel nieuwsgierig, mijn vraag was, mag dat van jou nieuwsgierig zijn?
Dus wat ga je concreet doen... zo lang mogelijk tegenhouden of mogelijk maken (niet hetzelfde als stimuleren)
Zou het niet fijn zijn om het gewoon ok te vinden, ik bedoel, hij wil (misschien) zijn haar laten groeien.... het is niet alsof je dochter van 9 juist papa's tondeuse wil inzetten op haar lange krullen
We hebben het over relatief onschuldige dingen als make-up en jurken voor een jongen die nog niet met seksualiteit en discriminatie daarin te maken heeft gehad.
Misschien gaat dit wel over creativiteit, of over theater en misschien ook wel over gelijkheid. Waarom mag een meisje een broek aan maar een jongen die een jurk aan wil is vreemd?
We wonen in een modern vrij land en je hoeft hier veel minder bang te zijn dan in menig ander land, die vrijheid hou je in stand door zelf niet vooruit te lopen op beperkingen en veroordelingen. Door te durven helpen en omarmen. Jij gebruikte het woord accepteren. Wat zou je zelf willen, dat mensen je louter schoorvoetend accepteren of dat mensen je omarmen, ongeacht je eventuele afwijkendheid van de 'norm' af en toe...
Lorem Ipsum
