Meisjes van 16

Mijn dochter is 15 en die heeft geen vaste tijden. Ze mag 's avonds wel weg en dan moet ze rond 9 wel thuis zijn. Als ze een feestje ofzo heeft breng en haal ik haar.

Is ze een pleegkindje?

Ik zou dat (tot op zekere hoogte) samen met haar bepalen. Je weet niet wat ze gewend is en je geeft haar het gevoel dat ze serieus genomen word. Ook meteen de consequenties afspreken.

Mijn eerste goedbedoelde gedachte is: waar begin je aan?



Is het familie? En/of een officieel pleegkind? In het laatste geval neem ik aan dat je overleg met pleegzorg over regels en omgaan met...



Een kind van 16 krijg je niet meer in jouw structuur van normen, waarden, regels en afspraken geperst.... Het is dus geven en nemen en vooral niet teveel verwachten.



Succes.

Heb je een vriendin, kennis of buurvrouw met een dochter in die leeftijd met wie je kunt sparren? Of wordt ze begeleid en kun jij via haar begeleider steun krijgen? Handig om te doen voordat je afspraken met haar maakt. Ik zou op die leeftijd snel in de gaten hebben dat jij het niet weet en daar mijn voordeel mee doen. Niet uit kwade bedoeling, maar omdat het kan... En TO, hopelijk gaan jullie een fijne tijd tegemoet.

Onze kinderen mogen doordeweeks tot 21 uur met vrienden afspreken. Sport vind ik wat anders, want de dames hebben hier tot 21.45 uur training. Het weekend mogen de meiden (nu 17 en 19) zo lang weg als ze willen.....Is meestal tot 1 uur, en onze 15 jarige tot 23.30 uur......

Maar ik heb me wel aan gepast aan de tijden van hun vrienden....



Hoe dat straks bij onze 13 en 12 jarige gaat weet ik niet; ligt eraan wat voor vrienden ze hebben.....

Ik denk ook dat je het beste gewoon afspraken kunt maken met haar.

Voor mijn kinderen geldt dat ze alles mogen, mits ze een goed plan hebben. Ik wil weten met wie, waar, en wat ze gaan doen. En ze komen thuis op de tijd dat de meesten naar huis moeten. Door de weeks gewoon om 21.00 uur binnen, tenzij ze iets speciaals hebben. De repetitie van het zangkoor van dochter duurt tot 21.00 uur, dus dan is ze later, prima!



Verder in het weekend veel overleg en daar door verbieden we zelden iets. Zoon wilde pas naar de kermis in een ander dorp, ná zijn sporttraining op een doordeweekse avond. Dat mocht dus niet. Wat ik eerder verboden heb zou ik niet eens meer weten, zo lang geleden alweer.



Zoon is ruim 15, dochter bijna 18.

De een is met 16 al heel verantwoordelijk en de ander nog totaal niet. De een kan je met 16 jaar zelf laten bepalen hoe laat ze naar bed gaat, want dat gaat gewoon goed en de ander lukt dat nog niet. Dat is gewoon kijken hoe het gaat. Heeft ze een goede basis meegekregen? Of is die er niet. Als de eerste 16 jaar heel moeilijk zijn geweest en bijv. de hechting niet goed geweest is in de eerste jaren dan zal het niet makkelijk worden.

We hebben er ook nog één van 12, waarmee we hopelijk dezelfde weg kunnen gaan.

Asjeblieft noem haar geen meisje van 15 in haar bijzijn. Daar willen pubers nog wel eens van flippen. Het zijn geen kleine kinderen meer, meisje klinkt zo kinderlijk.

Zou eerder voor jongedame gaan.

Behalve als ze zich als 10 jarige gedragen dan is het een meisje.



Mijn zoon van 16 mag in het weekend zelf bepalen. Hoelaat hij thuis komt en op bed gaat. Mits ik weet waar hij is. Als ik ga slapen, zet ik de telefoon op zacht maar hij appt wel waar hij is.

(Hij is 1 keer te laat geweest en we wisten niet waar hij was en hij was onbereikbaar. Nou dan trek je je eht de haren uit je kop! Echt doodongerust ben je dan!)

Stel hij komt door de week even wat later dan moet hij bellen. Bij ons kan veel, zolang ik maar weet waar hij is en met wie. Alleen over straat zwerfen mag dus niet.



Bedtijd hebben we hier niet meer. Ze moeten zelf ook de verantwoordelijkheid leren dat als ze de volgende dag ergens optijd moeten wezen ze vanzelf optijd op bed gaan.



Ook kan je ze best meer verantwoordelijkheid bij brengen. Zoals als de was niet in de wasmand ligt er niet gewassen word. Laat ze maar eens in een gedragen broek naar school gaan leren ze alleen maar van.



Zou gewoon even met haar om te tafel gaan zitten en even afspraken maken. Neem haar mening hier ook in mee!

Onze oudste 2 fijnpleegkinderen (al 10 jaar). Misschien omdat ze ook de oudsten zijn hebben we meer naar hun vrienden en vriendinnen gekeken..... Maar ik vind ook dat het erg uitmaakt dat we in een dorp wonen..... Dus geen disco hangkroeg etc in de buurt.

Ze gaan hier vaak met vrienden samen koken, en eerst s`middags de stad in, of een vuurtje maken en een worstje grillen, of naar de bioscoop met de trein.....

quote:dojobo schreef op 03 oktober 2015 @ 08:17:

Onze kinderen mogen doordeweeks tot 21 uur met vrienden afspreken. Sport vind ik wat anders, want de dames hebben hier tot 21.45 uur training. Het weekend mogen de meiden (nu 17 en 19) zo lang weg als ze willen.....Is meestal tot 1 uur, en onze 15 jarige tot 23.30 uur......

Maar ik heb me wel aan gepast aan de tijden van hun vrienden....



Hoe dat straks bij onze 13 en 12 jarige gaat weet ik niet; ligt eraan wat voor vrienden ze hebben.....Dat hier dus ook. Zoon van vijftien hier heeft altijd leuke afspraken met zijn sportteam. Omdat er in zijn leeftijd geen team is, speelt hij een team hoger, al jaren. Hij is de jongste de oudste is 19. Hij is dus vaak nog steeds degene die het eerst naar huis moet, maar komt wel later thuis dan onze dochter op die leeftijd.

quote:pixymama schreef op 03 oktober 2015 @ 08:24:

Ze is geen pleegkind, maar komt via onze omgeving bij ons. Vanuit huis is ze niet echt gewend aan controle, dus het zal een hele omschakeling worden.



Maar misschien is samen om de tafel wel het beste, al vind ik de tijden die Dojobo noemt ook wel fijn.



Het kan natuurlijk allebei, om de tafel én tijden afspreken. Doorde weeks zijn vaste tijden best handig, hoef je niet elke dag in overleg, maar alleen voor de uitzonderingen.



Wat WDB schrijft over was, dat geldt hier ook. Ik was kleding op vaste dagen, dan weet iedereen waar hij aan toe is. Zoon van 15 vindt dat nog heel moeilijk. Hij heeft drie sets sportkleding, en twee keer gewoon gym, twee keer gym als examenvak, twee keer training en een wedstrijd. Als hij op tijd zijn spullen in de was doet, moet het lukken. Helaas is het nog geen keer gelukt dit schooljaar. Zijn probleem!

quote:pixymama schreef op 03 oktober 2015 @ 08:24:

Ze is geen pleegkind, maar komt via onze omgeving bij ons. Vanuit huis is ze niet echt gewend aan controle, dus het zal een hele omschakeling worden.



Maar misschien is samen om de tafel wel het beste, al vind ik de tijden die Dojobo noemt ook wel fijn.Dan zou je kunnen overwegen om je via een pleegzorg organisatie in te laten schrijven als netwerkpleegouders. Krijg je van hun de begeleiding die je nodig hebt,, en een financiële vergoeding voor kleding en eten en dergelijke. Bij vragen mag je mij een pb sturen als je wilt.

Het belangrijkste is denk ik om het samen met haar te bepalen. Als zij bij jullie aan komt en jij begint eerst alle regels te dicteren dan flipt ze natuurlijk. Vertel haar ook gewoon dat je geen ervaringen hebt met pubers en dat je dus niet precies weet wat je moet doen. En wat ik als puber misschien nog het allerfijnste vond is dat mijn ouders ook vertelde over hun puberteit. Wij hadden op een gegeven moment gewoon geen zin meer om naar familie verjaardagen te gaan, en mijn vader zijn dan altijd "Ik had vroeger ook altijd een hekel aan die verjaardagen, dus jullie mogen wel thuis blijven." Het is als puber heel fijn om te weten dat je ouders ook snappen hoe jij in elkaar steekt, en dat zij ook ooit puber zijn geweest en zich hebben misdragen.



Heel veel succes! En natuurlijk ook veel plezier.

Ik zou vooral kijken naar hoe ze zich gedraagt.



Je kan bijvoorbeeld wel afspreken dat ze om 9 uur thuis is ... maar houdt ze zich daar niet aan, dan maar niet meer buiten 's avonds tijdens de week.

Houdt ze zich daar voorbeeldig aan en heeft ze es een keer iets belangrijks tot 10 uur ... gun haar dat dan.



Hetzelfde met school / internet / hobby's / vrienden / ...

De stelregel hier zou zijn "je doet je zin en je maakt je schoolwerk wanneer je wil, maar zorg dat je schoolpunten redelijk zijn".



Ik zou zelf tijdens 't weekend toch wel een uur geven. Ze is 16, geen 18 en nog niet volwassen.

Houdt ze zich daaraan, kan je over een aantal weken / maanden nog zien of je 't uur skipt of verlaat.

Ga in gesprek en bepaal elke keer opnieuw hoe laat ze weg mag blijven (afhankelijk waar ze naar toe gaat en met wie).

Komt ze telkens te laat thuis ... tja, dan gaat ze de week erop maar niet.

Over een kwartier zou ik dan nog niet gaan zeuren. Wel over om 3 uur thuiskomen als er 1 uur was afgesproken.

(Ik mocht pas uit vanaf mijn 16 à 17. In begin tot 1 uur, later tot 2 uur. Ik bleef meestal in eigen dorp.

Als ik echt ver weg ging met vrienden of de scouts, mocht ik blijven tot wanneer zij terugkeerden. Ook als dat betekende dat ik pas om 4 uur thuis was.

Mijn uitgaans-uur is pas vervallen op de dag dat ik 18 werd.)



Ga ook es nadenken hoe je reageert op drankgebruik en roken.

Als ze uitgaat, komt ze daar ongetwijfeld mee in contact.

Mag ze van jullie bijvoorbeeld 1 of 2 biertjes drinken (ik heb het hier niet over dronken thuis komen!)? Of heb je dat liever niet?

En welke gevolgen geef je daar aan als je 't merkt?

Wat als je merkt dat ze rookt?

(Ik mocht bijvoorbeeld van mijn ouders rustig iets drinken. Ook thuis stond het voor 't grijpen. Maar té dronken thuiskomen na een feestje ... hell no.)



Maak daarnaast afspraken rond hoe haar kamer er bij ligt en wat je doet met wassen van kleding.

Moet ze dit zelf doen? Of was (en strijk) jij voor de hele hoop en wanneer moeten haar kleren dan ten laatste in de wasmand liggen?



Als ze een eigen kamer krijgt bij jullie zou ik die voor haarzelf laten (als zij over de rommel valt, is dat vooral haar probleem).

Maar wat met de rest van 't huis? Of wat als ze dagelijks een half uur wil douchen?



Is het een optie om haar te laten helpen met koken (niet elke dag natuurlijk)? Dan leert ze 't ineens.

En wie weet kan ze op termijn bijvoorbeeld 1 keer per week iets simpel voor jullie koken?



Naast dat het voor jullie een aanpassing zal zijn, is het voor haar ook een gigantische aanpassing!

Ze komt in een geolied huishouden terecht met kleine kinderen.

En met opvangouders die geen pubers gewend zijn.

Wil ze dit zelf (want dan zal je minder weerstand treffen)? Of is het een soort "opgelegd"?

Als het lukt en ze ervoor openstaat, zou ik dus ook zoveel mogelijk proberen te praten.



Meegaan naar verjaardagen zou ik overigens echt niet meer verplichten.

Fijn als ze zou meegaan, maar veel kans dat ze het merendeel van de mensen niet kent en zich steendood verveeld ...

Dat deed ikzelf al de helft van de tijd niet meer toen ik 12 à 13 was. Het hielp dat mijn vader de helft van de tijd ook niet meeging.

quote:_origami_ schreef op 03 oktober 2015 @ 07:04:

Ik zou dat (tot op zekere hoogte) samen met haar bepalen. Je weet niet wat ze gewend is en je geeft haar het gevoel dat ze serieus genomen word. Ook meteen de consequenties afspreken.Dit. Maar ik zou wel eerst samen bespreken wat voor jullie acceptabel is. Een klein setje basisregels. Hoe laat wil je haar thuis hebben en wat mag wel/niet thuis? Dan kijken hoe ze het zelf voor zich ziet en samen bespreken hoe jullie tot afspraken komen waar iedereen zich in kan vinden. En ook duidelijkheid geven wat er gebeurt wanneer afspraken niet nagekomen worden.

Moeilijk, het ene kind is het andere niet en de een heeft andere bezigheden dan de ander.

Idd samen met haar bespreken. Eigenlijk vind ik dat met 16 er gewoon een hoop moet kunnen, mits schoolwerk er niet onder lijd en je weet wat en waar. (vind ik dan)

Waarom door de weeks niet een keer 23 uur? mits de de volgenden dag fris naar school kan dan. Moet niet iedere dag maar een keer moet kunnen. Maar wel als je haar een beetje kent en weet hoe ze is.

En dat (vind ik) kun je ook gewoon met haar bespreken. Joh moet je horen het is voor mij best ongewoon en flink wennen, zou graag willen dat we het weggaan en de tijden langzaam opvoeren zodat ik er aan kan wennen, zou dat kunnen?

Dat is dus wat ik er van zou maken, het slechte bij mij neerleggen en haar de "verantwoording ' geven.

Mijn vader heeft vroeger een vriendin van mij in huis genomen toen wij 16/17 jaar waren. Mijn vriendin was geen regels gewend en deed altijd waar ze zelf zin in had.

Zij geeft aan dat ze het juist ontzettend fijn vond bij mijn vader dat er regels en structuur waren. Ze wist daardoor waar ze aan toe was en voelde zich ook echt opgenomen in het gezin. Alle regels voor mij en mijn zusje golden ook voor haar.



Ik vind een redelijk tijdstip doordeweeks om thuis te komen 21.30 uur. Wij moesten dan uiterlijk 22.30 uur gedoucht en al op onze slaapkamer zijn en om 23.00 uur slapen.

In het weekend vind ik uiterlijk 01.00 uur een redelijke tijd.

Verder zou het ook goed zijn om huisregels op te stellen en dit met elkaar bespreken.

Denk je niet dat een ontspoort pubermeisje een slechte invloed op je eigen kind heeft?

Is het op proefbasis of heb je al 'n langere termijn toegezegd?

Ik geloof dat ik zo rond 21.30/22.00 wel naar bed ging. Ligt er ook aan hoe vroeg ze weer op moet. Ik moest om half 8 de deur uit, als ik op tijd op school wilde zijn.



In het weekend moest ik rond 1 thuis zijn, soms wat later. Ik mocht niet alleen fietsen etc. Ik zou ook afspraken maken over gebruik van telefoon en internet, mocht je daar behoefte aan hebben. Wordt veel gebruikt door meisjes van 16

quote:redbuIIetje schreef op 03 oktober 2015 @ 17:30:

Denk je niet dat een ontspoort pubermeisje een slechte invloed op je eigen kind heeft?

Is het op proefbasis of heb je al 'n langere termijn toegezegd?Jeetje wat een insteek. Het is een meisje uit de privésfeer van TO. Ik zou ook mijn nichtje in huis nemen ondanks alles. Nou is mijn nichtje niet in de problemen, maar stel van wel, dan deed ik dat. Gewoon omdat ik haar dat zou willen bieden.

Ik zou het ook samen met haar bespreken. Al is het goed om er vooraf goed over na te denken.