Kinderen
alle pijlers
Moeder kletstopic
vrijdag 1 januari 2016 om 14:12
Een gezellig topic om te kletsen, te klagen en te vragen over alles waar je als (nieuwe) moeder tegen aanloopt.
Of je nu voor de eerste of de tiende keer moeder ( of vader) bent geworden/wordt.
Of je nu 19 bent 53 maakt allemaal niet uit.
Iedereen is welkom.
Hier kunnen we gezellig praten.
We kunnen elkaar helpen met dingen waar we tegen aan lopen. Of gewoon lekker van je af schrijven.
Ik probeer een fatsoenlijke op in elkaar te knutselen maar zoals jullie kunnen lezen is dat niet mijn sterkste punt .
Ik open meestal geen topics haha.
Of je nu voor de eerste of de tiende keer moeder ( of vader) bent geworden/wordt.
Of je nu 19 bent 53 maakt allemaal niet uit.
Iedereen is welkom.
Hier kunnen we gezellig praten.
We kunnen elkaar helpen met dingen waar we tegen aan lopen. Of gewoon lekker van je af schrijven.
Ik probeer een fatsoenlijke op in elkaar te knutselen maar zoals jullie kunnen lezen is dat niet mijn sterkste punt .
Ik open meestal geen topics haha.
All people have the right to stupidity. But some abuse the privilege.
vrijdag 1 januari 2016 om 16:04
Lijkt mij ook leuk om mee te schrijven.
Ik heb een zoontje van 7 maanden. Hij is een heerlijk vrolijk mannetje die eigenlijk alleen huilt als iets m niet lukt of als hij honger heeft. Dus niks te klagen wat dat betreft.
Overdag wel heel erg lastig geweest met slapen maar dat gaat nu gelukkig een stuk beter.
Hoe zijn jullie de afgelopen nacht doorgekomen met oud & nieuw? De kinderen een beetje geslapen? En de zwangeren lekker nog genoten van t uit kunnen slapen
Ik heb een zoontje van 7 maanden. Hij is een heerlijk vrolijk mannetje die eigenlijk alleen huilt als iets m niet lukt of als hij honger heeft. Dus niks te klagen wat dat betreft.
Overdag wel heel erg lastig geweest met slapen maar dat gaat nu gelukkig een stuk beter.
Hoe zijn jullie de afgelopen nacht doorgekomen met oud & nieuw? De kinderen een beetje geslapen? En de zwangeren lekker nog genoten van t uit kunnen slapen
vrijdag 1 januari 2016 om 16:11
Jawel ik moest wel hulp zoeken. Anders Had ik het niet getrokken.
Ook samen met mijn man, we stonden op een gegeven moment zover bij elkaar vandaan. Gelukkig hebben we elkaar weer gevonden.
Alleen hebben we ook allebei een lastig verleden, dat ook niet meehelpt.
Man zit nu in een terugval van een hele heftige depressie die hij 2 jaar terug kreeg. Dus de afgelopen jaren is de opvoeding vooral bij mij beland, samen met het zorgen voor en zorgen maken over mijn man.
Ook samen met mijn man, we stonden op een gegeven moment zover bij elkaar vandaan. Gelukkig hebben we elkaar weer gevonden.
Alleen hebben we ook allebei een lastig verleden, dat ook niet meehelpt.
Man zit nu in een terugval van een hele heftige depressie die hij 2 jaar terug kreeg. Dus de afgelopen jaren is de opvoeding vooral bij mij beland, samen met het zorgen voor en zorgen maken over mijn man.
vrijdag 1 januari 2016 om 16:35
Weet je wat het ook is? Na ruim 2 jaar zo goed als alles alleen te doen qua emoties, werk, opvoeding, is het op de een of andere manier deze keer lastiger mijn overlevingsmodus weer aan te zetten. Voel me dit keer niet zo sterk, ben vaak bang. Wil ook weer even wegkruipen bij iemand. En dochter maakt het nu ook meer mee dan de vorige keer. Toen legde ze er zich snel bij neer dat ze geen contact kon krijgen met papa. Nu stelt ze vragen, komt hem extra knuffelen. Om de dagelijkse dingen komt ze wel weer veel meer bij mij.
De eerste depressie ben ik elke keer meegeweest naar de psychologe omdat de psychologe dat nodig vond, hij moest het gevoel krijgen dat hij niet alles alleen hoefde op te lossen. Was een hele intensieve periode. Maar er werd ook naar mij geluisterd, mijn angsten hieromtrent en de problemen die bij mij naar boven kwamen.
Nu daarentegen gaat hij alleen, psychologe geeft aan dat mijn aanwezigheid niet nodig is nu. Maar nu voel ik me dus best alleen en een beetje buitenspel staan. Klinkt jaloers? Waarschijnlijk wel. Maar mijn gemoedstoestand is op dit moment niet echt denderend.
De eerste depressie ben ik elke keer meegeweest naar de psychologe omdat de psychologe dat nodig vond, hij moest het gevoel krijgen dat hij niet alles alleen hoefde op te lossen. Was een hele intensieve periode. Maar er werd ook naar mij geluisterd, mijn angsten hieromtrent en de problemen die bij mij naar boven kwamen.
Nu daarentegen gaat hij alleen, psychologe geeft aan dat mijn aanwezigheid niet nodig is nu. Maar nu voel ik me dus best alleen en een beetje buitenspel staan. Klinkt jaloers? Waarschijnlijk wel. Maar mijn gemoedstoestand is op dit moment niet echt denderend.
vrijdag 1 januari 2016 om 16:41
vrijdag 1 januari 2016 om 16:42
Nou, ik kan me er wel iets bij voorstellen JBF. Zeker nu je ziet dat je dochter er meer van mee krijgt, dan wordt je schuldgevoel meteen flink aangewakkerd. En je man is weggevallen als partner/medeverzorgende, maar ook als sparringspartner. Dit is niet echt een periode die je alleen door wil komen. En dan komt zo'n psych je even vertellen dat je aanwezigheid niet nodig is. Alsof jij niet ook 'lijdt' onder deze depressie.
Maar goed. Het is allemaal wel te begrijpen dat het zo gaat, maar leuk lijkt het me niet.
Maar goed. Het is allemaal wel te begrijpen dat het zo gaat, maar leuk lijkt het me niet.
vrijdag 1 januari 2016 om 16:46
ik merk dat ik zelf ook momenteel worstel met de vraag of het allemaal wel goed komt met mijn kind. Geen depressieve partner gelukkig, maar zorgen op een ander vlak.
Denk dat het daarom fijn is om in een topic te kunnen schrijven. Even voor je zelf ruimte creeeren om stil te staan bij waar je tegen aan loopt. En door ervaringen van anderen kun je soms zelf ook weer iets leren over het moederschap. Zowel positieve als negatieve (uitdagende?) ervaringen zijn daarin fijn om te lezen.
Denk dat het daarom fijn is om in een topic te kunnen schrijven. Even voor je zelf ruimte creeeren om stil te staan bij waar je tegen aan loopt. En door ervaringen van anderen kun je soms zelf ook weer iets leren over het moederschap. Zowel positieve als negatieve (uitdagende?) ervaringen zijn daarin fijn om te lezen.
vrijdag 1 januari 2016 om 16:46
Ik was echt gesloopt gisteravond. Man helemaal, die is afgelopen week onze badkamer gaan slopen. We waren in elk geval moe genoeg om tot tien uur vast te slapen. Het kan nu tenslotte nog, we genieten er nog maar even van. Vandaag is ook een luie dag. We zitten inmiddels aan onze derde film ofzo (Despicable me ).
vrijdag 1 januari 2016 om 16:47
quote:miss_musica schreef op 01 januari 2016 @ 16:46:
Ik was echt gesloopt gisteravond. Man helemaal, die is afgelopen week onze badkamer gaan slopen. We waren in elk geval moe genoeg om tot tien uur vast te slapen. Het kan nu tenslotte nog, we genieten er nog maar even van. Vandaag is ook een luie dag. We zitten inmiddels aan onze derde film ofzo (Despicable me ).
klinkt als een heerlijke dag!
wij kijken soms snel een film als dreumes middagslaapje doet in het weekend. Fijne momenten zijn dat!
Ik was echt gesloopt gisteravond. Man helemaal, die is afgelopen week onze badkamer gaan slopen. We waren in elk geval moe genoeg om tot tien uur vast te slapen. Het kan nu tenslotte nog, we genieten er nog maar even van. Vandaag is ook een luie dag. We zitten inmiddels aan onze derde film ofzo (Despicable me ).
klinkt als een heerlijke dag!
wij kijken soms snel een film als dreumes middagslaapje doet in het weekend. Fijne momenten zijn dat!
vrijdag 1 januari 2016 om 16:56
Gezellig! Ik doe mee. Eind dertig en nu een zoon van nog geen 4 mnd. Dus ook te oud en vellerig voor het andere topic.
De eerste weken waren intens en ik herken de twijfels en onzekerheid. Nu is mijn zoon ook wat steviger en lijkt het allemaal wat minder fragiel. Dat vond ik wel eng in het begin. Nu heb ik daar totaal geen last van en gaat alles beetje vanzelf. Ik vind het ook steeds leuker en leuker worden!
Leuk om mee te schrijven. Alleen hoop ik dat er idd niet op een vervelende manier vergeleken wordt en dat ieders keuzes gerespecteerd worden.. Ik bedoel dat niet zo rot, maar sommige topics worden zo belerend soms.
De eerste weken waren intens en ik herken de twijfels en onzekerheid. Nu is mijn zoon ook wat steviger en lijkt het allemaal wat minder fragiel. Dat vond ik wel eng in het begin. Nu heb ik daar totaal geen last van en gaat alles beetje vanzelf. Ik vind het ook steeds leuker en leuker worden!
Leuk om mee te schrijven. Alleen hoop ik dat er idd niet op een vervelende manier vergeleken wordt en dat ieders keuzes gerespecteerd worden.. Ik bedoel dat niet zo rot, maar sommige topics worden zo belerend soms.
vrijdag 1 januari 2016 om 16:57
vrijdag 1 januari 2016 om 17:22
Jawel, ik heb vaak het gevoel over het hoofd gezien te worden nu.
Ben ook soms jaloers op de aandacht en hulp die hij krijgt. Dat maakt dat ik me daar heel schuldig over voel. En schaam.
Maar voor nu gaat mijn overlevingsmodus aan, over een paar maanden zal het wel beter gaan en dan is er tijd voor mij.
En toverspiegel: sterkte! Zorgen maken over je kinderen is zwaar. Je wil het beste voor ze.
Ik heb bijvoorbeeld een heel heftig pestverleden op school gehad en heb echt overdreven voelsprieten ontwikkeld wat het mijn dochter en school aangaat.
Ben ook soms jaloers op de aandacht en hulp die hij krijgt. Dat maakt dat ik me daar heel schuldig over voel. En schaam.
Maar voor nu gaat mijn overlevingsmodus aan, over een paar maanden zal het wel beter gaan en dan is er tijd voor mij.
En toverspiegel: sterkte! Zorgen maken over je kinderen is zwaar. Je wil het beste voor ze.
Ik heb bijvoorbeeld een heel heftig pestverleden op school gehad en heb echt overdreven voelsprieten ontwikkeld wat het mijn dochter en school aangaat.
vrijdag 1 januari 2016 om 18:33
Ik schrijf ook graag mee, nog niet eerder ook echt iets geplaatst op dit forum alleen gelezen.
Ik ben bijna 31 en heb een dochter van bijna 2,5.
Een fantastisch kind, maar dat vind natuurlijk elke moeder.
jbf, ik kan me best indenken dat het zo voelt. Dat jij het ook moeilijk en zwaar hebt.
Ik hoop dat je jou verhaal hier een beetje kwijt kan en steun krijgt.
Ik ben bijna 31 en heb een dochter van bijna 2,5.
Een fantastisch kind, maar dat vind natuurlijk elke moeder.
jbf, ik kan me best indenken dat het zo voelt. Dat jij het ook moeilijk en zwaar hebt.
Ik hoop dat je jou verhaal hier een beetje kwijt kan en steun krijgt.
vrijdag 1 januari 2016 om 19:50
vrijdag 1 januari 2016 om 20:20
Ik praat graag mee!
Morgen is het precies een maand geleden dat ik bevallen ben van ons zoontje. Ik ben 23.
Onze kleine man gaat straks een medisch traject in vanwege zijn schisis en vanwege de moeilijke bevalling hebben we de afgelopen maand ook al wat bezoekjes gebracht aan het ziekenhuis bij ons.
Ik merk dat ik alles spannend vind, dus erg fijn om met andere moeders te kunnen praten!
Morgen is het precies een maand geleden dat ik bevallen ben van ons zoontje. Ik ben 23.
Onze kleine man gaat straks een medisch traject in vanwege zijn schisis en vanwege de moeilijke bevalling hebben we de afgelopen maand ook al wat bezoekjes gebracht aan het ziekenhuis bij ons.
Ik merk dat ik alles spannend vind, dus erg fijn om met andere moeders te kunnen praten!
er komt een moment waarop je beseft dat je voor sommige mensen nooit genoeg bent... de vraag is: is dat jouw, of hun probleem?
vrijdag 1 januari 2016 om 20:58
quote:Toverspiegel schreef op 01 januari 2016 @ 16:46:
ik merk dat ik zelf ook momenteel worstel met de vraag of het allemaal wel goed komt met mijn kind. Geen depressieve partner gelukkig, maar zorgen op een ander vlak.
Denk dat het daarom fijn is om in een topic te kunnen schrijven. Even voor je zelf ruimte creeeren om stil te staan bij waar je tegen aan loopt. En door ervaringen van anderen kun je soms zelf ook weer iets leren over het moederschap. Zowel positieve als negatieve (uitdagende?) ervaringen zijn daarin fijn om te lezen.
als je je zorgen kwijt wil mag je het lekker van je af schrijven.
Hoeft niet natuurlijk.
ik merk dat ik zelf ook momenteel worstel met de vraag of het allemaal wel goed komt met mijn kind. Geen depressieve partner gelukkig, maar zorgen op een ander vlak.
Denk dat het daarom fijn is om in een topic te kunnen schrijven. Even voor je zelf ruimte creeeren om stil te staan bij waar je tegen aan loopt. En door ervaringen van anderen kun je soms zelf ook weer iets leren over het moederschap. Zowel positieve als negatieve (uitdagende?) ervaringen zijn daarin fijn om te lezen.
als je je zorgen kwijt wil mag je het lekker van je af schrijven.
Hoeft niet natuurlijk.
All people have the right to stupidity. But some abuse the privilege.
vrijdag 1 januari 2016 om 20:59
quote:04012016 schreef op 01 januari 2016 @ 20:20:
Ik praat graag mee!
Morgen is het precies een maand geleden dat ik bevallen ben van ons zoontje. Ik ben 23.
Onze kleine man gaat straks een medisch traject in vanwege zijn schisis en vanwege de moeilijke bevalling hebben we de afgelopen maand ook al wat bezoekjes gebracht aan het ziekenhuis bij ons.
Ik merk dat ik alles spannend vind, dus erg fijn om met andere moeders te kunnen praten!
Sterkte. Lijkt me een heel spannende tijd.
Is het een lang traject?
Ik ben niet bekend met hoe dat allemaal gaat.
Ik praat graag mee!
Morgen is het precies een maand geleden dat ik bevallen ben van ons zoontje. Ik ben 23.
Onze kleine man gaat straks een medisch traject in vanwege zijn schisis en vanwege de moeilijke bevalling hebben we de afgelopen maand ook al wat bezoekjes gebracht aan het ziekenhuis bij ons.
Ik merk dat ik alles spannend vind, dus erg fijn om met andere moeders te kunnen praten!
Sterkte. Lijkt me een heel spannende tijd.
Is het een lang traject?
Ik ben niet bekend met hoe dat allemaal gaat.
All people have the right to stupidity. But some abuse the privilege.
vrijdag 1 januari 2016 om 21:41
quote:MadameQetesh schreef op 01 januari 2016 @ 20:59:
[...]
Sterkte. Lijkt me een heel spannende tijd.
Is het een lang traject?
Ik ben niet bekend met hoe dat allemaal gaat.
Dankje! Ik vind het vooral spannend omdat hij in maart of april al geopereerd zal worden, dus als hij 3 of 4 maanden is. Daarna is het gelukkig even rustig, de volgende operatie is ongeveer als hij 9 is..
Daarna misschien nog een operatie als het litteken gaat trekken of het niet helemaal mooi meegegroeid is, maar dat is afwachten..
[...]
Sterkte. Lijkt me een heel spannende tijd.
Is het een lang traject?
Ik ben niet bekend met hoe dat allemaal gaat.
Dankje! Ik vind het vooral spannend omdat hij in maart of april al geopereerd zal worden, dus als hij 3 of 4 maanden is. Daarna is het gelukkig even rustig, de volgende operatie is ongeveer als hij 9 is..
Daarna misschien nog een operatie als het litteken gaat trekken of het niet helemaal mooi meegegroeid is, maar dat is afwachten..
er komt een moment waarop je beseft dat je voor sommige mensen nooit genoeg bent... de vraag is: is dat jouw, of hun probleem?
vrijdag 1 januari 2016 om 21:44
quote:04012016 schreef op 01 januari 2016 @ 21:41:
[...]
Dankje! Ik vind het vooral spannend omdat hij in maart of april al geopereerd zal worden, dus als hij 3 of 4 maanden is. Daarna is het gelukkig even rustig, de volgende operatie is ongeveer als hij 9 is..
Daarna misschien nog een operatie als het litteken gaat trekken of het niet helemaal mooi meegegroeid is, maar dat is afwachten..Ja zeker spannend. Zo klein nog en dan al een operatie. Gelukkig kunnen ze tegenwoordig heel veel en is hij dan in goede handen.
[...]
Dankje! Ik vind het vooral spannend omdat hij in maart of april al geopereerd zal worden, dus als hij 3 of 4 maanden is. Daarna is het gelukkig even rustig, de volgende operatie is ongeveer als hij 9 is..
Daarna misschien nog een operatie als het litteken gaat trekken of het niet helemaal mooi meegegroeid is, maar dat is afwachten..Ja zeker spannend. Zo klein nog en dan al een operatie. Gelukkig kunnen ze tegenwoordig heel veel en is hij dan in goede handen.
All people have the right to stupidity. But some abuse the privilege.