Kinderen
alle pijlers
night-terror?
vrijdag 24 juni 2016 om 23:45
Elke avond tussen 22.00 en 23.00 wordt onze peuter wakker. Afhankelijk van hoelaat ze in bed lag, maar wel altijd na 3 uur slapen. Vaak huilt/gilt ze en hoor ik haar warrig praten/jengelen. Als ik boven kom zit ze rechtop in bed of is al opgestaan. Als ik dan vraag wat er is zegt ze dat er niks is. Vervolgens stop ik haar in en slaapt ze weer. Soms herhaalt zich dit nog 1 of 2 keer snachts, soms ook niet. Is dit dan night-terror? Vind het niet zo heftig als die omschrijvingen, maar dat het elke avond precies na 3 uur slaap is vind ik opmerkelijk. Iemand een idee?
zaterdag 25 juni 2016 om 00:01
quote:esther55 schreef op 24 juni 2016 @ 23:54:
Gewoon accepteren......
En night terror is geen 1 X tussen 22 en 23 uur wakker worden .
Geloof me als je met night terror te maken heb dan ben je rete blij als dat gebeurd
Die van mij kwam gemiddeld 8 X op een nacht
Night terror hoeft echt niet 8x op een nacht te zijn.
De mijne had het 1x per nacht, maar het duurde rustig een kwartier.
@TO: het klinkt niet echt als nachtangst, omdat het kind dan over het algemeen nauwelijks bereikbaar is en niet te troosten. https://mijnkinderarts.nl ... anvallen-pavor-nocturnus/
Gewoon accepteren......
En night terror is geen 1 X tussen 22 en 23 uur wakker worden .
Geloof me als je met night terror te maken heb dan ben je rete blij als dat gebeurd
Die van mij kwam gemiddeld 8 X op een nacht
Night terror hoeft echt niet 8x op een nacht te zijn.
De mijne had het 1x per nacht, maar het duurde rustig een kwartier.
@TO: het klinkt niet echt als nachtangst, omdat het kind dan over het algemeen nauwelijks bereikbaar is en niet te troosten. https://mijnkinderarts.nl ... anvallen-pavor-nocturnus/
Everything is impossible, even if you believe in it.
Week 31 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 31 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 25 juni 2016 om 02:40
quote:Solomio schreef op 25 juni 2016 @ 00:01:
[...]
Night terror hoeft echt niet 8x op een nacht te zijn.
De mijne had het 1x per nacht, maar het duurde rustig een kwartier.
@TO: het klinkt niet echt als nachtangst, omdat het kind dan over het algemeen nauwelijks bereikbaar is en niet te troosten. https://mijnkinderarts.nl ... anvallen-pavor-nocturnus/
Dat schrijf ik toch niet dat night terror 8 X op een nacht hoeft te zijn?
Ik gaf alleen aan hoe vaak ik eruit moest gemiddeld in een nacht. En dat mensen met night terror maar wat blij zijn om er maar 1 keer uit te hoeven.
[...]
Night terror hoeft echt niet 8x op een nacht te zijn.
De mijne had het 1x per nacht, maar het duurde rustig een kwartier.
@TO: het klinkt niet echt als nachtangst, omdat het kind dan over het algemeen nauwelijks bereikbaar is en niet te troosten. https://mijnkinderarts.nl ... anvallen-pavor-nocturnus/
Dat schrijf ik toch niet dat night terror 8 X op een nacht hoeft te zijn?
Ik gaf alleen aan hoe vaak ik eruit moest gemiddeld in een nacht. En dat mensen met night terror maar wat blij zijn om er maar 1 keer uit te hoeven.
zaterdag 25 juni 2016 om 06:57
Mijn 2 kinderen hebben dat allebei gehad. Maar net ietsje anders. De jongste een tandje intensiever dan de oudste.
Vooral als hij een drukke dag had gehad, wist je dat hij s avonds wakker werd.
Nou ja, wakker... onophoudelijk huilen alsof hij pijn heeft, al of niet met de ogen open. Wij kregen dan geen contact met hem. En iedere poging om dat te krijgen maakte het erger. Het leek op een soort overprikkeldheid in zijn slaap.
Het beste dat werkte om hem te kalmeren was dat ik ook gauw op bed ging liggen en hem dicht tegen mij aan vasthield. Dan was het binnen 15m max over, soms binnen 5 of 10.
Vooral als hij een drukke dag had gehad, wist je dat hij s avonds wakker werd.
Nou ja, wakker... onophoudelijk huilen alsof hij pijn heeft, al of niet met de ogen open. Wij kregen dan geen contact met hem. En iedere poging om dat te krijgen maakte het erger. Het leek op een soort overprikkeldheid in zijn slaap.
Het beste dat werkte om hem te kalmeren was dat ik ook gauw op bed ging liggen en hem dicht tegen mij aan vasthield. Dan was het binnen 15m max over, soms binnen 5 of 10.
zaterdag 25 juni 2016 om 07:03
quote:Solomio schreef op 25 juni 2016 @ 00:01:
[...]
https://mijnkinderarts.nl ... anvallen-pavor-nocturnus/
Ja, dit had mijn jongste dus. Ik heb toen nooit naar een achterliggende oorzaak gezocht. En ik wist niet dat dit bestond. Apart om het achteraf zo terug te lezen.
Bij de eerste aanval hield ik hem de verdere nacht bij me, en kwam er ook geen 2e. Op een gegeven moment, haalde ik hem al uit zijn eigen bed als ik naar bed ging als ik wist dat hij een drukke dag had gehad. Als hij dan onrustig begon te worden kon ik hem al laten weten dat hij bij mij was. Zo bleef de heftigheid van de aanval beperkt.
[...]
https://mijnkinderarts.nl ... anvallen-pavor-nocturnus/
Ja, dit had mijn jongste dus. Ik heb toen nooit naar een achterliggende oorzaak gezocht. En ik wist niet dat dit bestond. Apart om het achteraf zo terug te lezen.
Bij de eerste aanval hield ik hem de verdere nacht bij me, en kwam er ook geen 2e. Op een gegeven moment, haalde ik hem al uit zijn eigen bed als ik naar bed ging als ik wist dat hij een drukke dag had gehad. Als hij dan onrustig begon te worden kon ik hem al laten weten dat hij bij mij was. Zo bleef de heftigheid van de aanval beperkt.
zaterdag 25 juni 2016 om 07:03
Ja, dat zou kunnen. De mijne is er over heen gegroeid. GELUKKIG! Ik vond het altijd een beetje eng. Geen contact te leggen en als een zombie aan de wandel in huis.
Moeders van kinderen die het hebben gehad, zijn ze daarna goede slapers geworden? De mijne komt nog steeds drie of vier keer per nacht. We gaan na de zomer na de slaappoli.
Moeders van kinderen die het hebben gehad, zijn ze daarna goede slapers geworden? De mijne komt nog steeds drie of vier keer per nacht. We gaan na de zomer na de slaappoli.
zaterdag 25 juni 2016 om 07:10
quote:clubmedfan schreef op 25 juni 2016 @ 07:03:
Ja, dat zou kunnen. De mijne is er over heen gegroeid. GELUKKIG! Ik vond het altijd een beetje eng. Geen contact te leggen en als een zombie aan de wandel in huis.
Moeders van kinderen die het hebben gehad, zijn ze daarna goede slapers geworden? De mijne komt nog steeds drie of vier keer per nacht. We gaan na de zomer na de slaappoli.
Jazeker. Als ze slapen, slapen ze door. Vanaf de geboorte al overigens.Tenzij ze ziek zijn, tandjes doorkomen of bijv last hebben vam groeipijn. Als ze snachts door wat dan ook wakker worden neem ik ze bij ons in bed. Dat heeft er altijd voor gezorgd dat iedereem zo snel mogelijk door kon slapen en het nachtelijke geren beperkt.
De jongste had en heeft geen rem en tolt door tot ie letterlijk ter plekke in slaap valt. Ook in de baby/peuter tijd heeft hij weinig geslapen en had korte slaapjes. Ik vond het dan ook niet vreemd dat bij hem s nachts juist overprikkeldheid naar boven kwam.
Ja, dat zou kunnen. De mijne is er over heen gegroeid. GELUKKIG! Ik vond het altijd een beetje eng. Geen contact te leggen en als een zombie aan de wandel in huis.
Moeders van kinderen die het hebben gehad, zijn ze daarna goede slapers geworden? De mijne komt nog steeds drie of vier keer per nacht. We gaan na de zomer na de slaappoli.
Jazeker. Als ze slapen, slapen ze door. Vanaf de geboorte al overigens.Tenzij ze ziek zijn, tandjes doorkomen of bijv last hebben vam groeipijn. Als ze snachts door wat dan ook wakker worden neem ik ze bij ons in bed. Dat heeft er altijd voor gezorgd dat iedereem zo snel mogelijk door kon slapen en het nachtelijke geren beperkt.
De jongste had en heeft geen rem en tolt door tot ie letterlijk ter plekke in slaap valt. Ook in de baby/peuter tijd heeft hij weinig geslapen en had korte slaapjes. Ik vond het dan ook niet vreemd dat bij hem s nachts juist overprikkeldheid naar boven kwam.
zaterdag 25 juni 2016 om 08:25
Mijn zoon is net 7 geworden en heeft het ook de laatste tijd bijna elke nacht. Na ongeveer 3 uurtjes slapen wordt hij huilend en schreeuwend wakker. Ik ga naar hem toe en maar hij blijft maar huilen, is bang, zwetend, zit rechtop in bed. Ik troost hem, leg hem terug, aai over zijn hoofd totdat hij weer in slaap valt. De volgende ochtend kan hij zich er niks meer van herinneren...Afgelopen nacht is de 1e nacht dat dit niet is voorgekomen...
Ik denk toch dat het het verwerken van emoties van overdag kan zijn.
Ik denk toch dat het het verwerken van emoties van overdag kan zijn.
zaterdag 25 juni 2016 om 08:29
Nooit geweten dat dit een naam had. Mijn zoon had dat heel erg. Gillen, niet bereikbaar, slaan naar alles om hem heen. We hadden door dat hij nog sliep en probeerde alles om hem wakker te maken. Na een tijd hadden we door dat we hem even onder de douche moesten zetten. Gewoon lekker warm, afdrogen, even knuffelen en zo zijn bed weer in. Werkte heel goed.
zaterdag 25 juni 2016 om 08:32
quote:esther55 schreef op 25 juni 2016 @ 02:40:
[...]
Dat schrijf ik toch niet dat night terror 8 X op een nacht hoeft te zijn?
Ik gaf alleen aan hoe vaak ik eruit moest gemiddeld in een nacht. En dat mensen met night terror maar wat blij zijn om er maar 1 keer uit te hoeven.
Dan heb ik je verkeerd begrepen.
Blijft staan dat ik een enorme allergie heb voor mensen die een probleem afdoen als 'wees maar blij dat je niet mijn (veel ergere) probleem hebt'.
Ja. een kind dat 8x per nacht wakker wordt is een drama, maar een kind met night-terror is ook afschuwelijk om mee te maken.
[...]
Dat schrijf ik toch niet dat night terror 8 X op een nacht hoeft te zijn?
Ik gaf alleen aan hoe vaak ik eruit moest gemiddeld in een nacht. En dat mensen met night terror maar wat blij zijn om er maar 1 keer uit te hoeven.
Dan heb ik je verkeerd begrepen.
Blijft staan dat ik een enorme allergie heb voor mensen die een probleem afdoen als 'wees maar blij dat je niet mijn (veel ergere) probleem hebt'.
Ja. een kind dat 8x per nacht wakker wordt is een drama, maar een kind met night-terror is ook afschuwelijk om mee te maken.
Everything is impossible, even if you believe in it.
Week 31 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 31 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 25 juni 2016 om 08:35
quote:clubmedfan schreef op 25 juni 2016 @ 07:03:
Ja, dat zou kunnen. De mijne is er over heen gegroeid. GELUKKIG! Ik vond het altijd een beetje eng. Geen contact te leggen en als een zombie aan de wandel in huis.
Moeders van kinderen die het hebben gehad, zijn ze daarna goede slapers geworden? De mijne komt nog steeds drie of vier keer per nacht. We gaan na de zomer na de slaappoli.
Mijn oudste heeft het heel erg gehad. Die slaapwandelde ook nog en die heb ik regelmatig gillend door het huis rennend gehad. Dan probeerde ik te zorgen dat hij zich niet bezeerde, maar veel meer kon ik niet doen.
Het hele heftige is er nu af, hij slaapwandelt ook vrijwel niet meer, maar hij wordt nog best wel eens gillend wakker.
En hij is bijna 18.
Ja, dat zou kunnen. De mijne is er over heen gegroeid. GELUKKIG! Ik vond het altijd een beetje eng. Geen contact te leggen en als een zombie aan de wandel in huis.
Moeders van kinderen die het hebben gehad, zijn ze daarna goede slapers geworden? De mijne komt nog steeds drie of vier keer per nacht. We gaan na de zomer na de slaappoli.
Mijn oudste heeft het heel erg gehad. Die slaapwandelde ook nog en die heb ik regelmatig gillend door het huis rennend gehad. Dan probeerde ik te zorgen dat hij zich niet bezeerde, maar veel meer kon ik niet doen.
Het hele heftige is er nu af, hij slaapwandelt ook vrijwel niet meer, maar hij wordt nog best wel eens gillend wakker.
En hij is bijna 18.
Everything is impossible, even if you believe in it.
Week 31 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 31 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 25 juni 2016 om 08:57
Hier was het bij alle drie verschillend. Ze zeggen dat je ze niet wakker moet maken, maar bij mijn oudste moest dat wel, dan was het gelijk over. Knuffel en verder slapen.
Bij mijn middelste werkte dat niet. Aai over de bol, laten voelen dat je er was was voldoende.
Bij de jongste helpt niets en kunnen ze heel lang duren en zulk doordringend gekrijs. Dan voel ik me zo machteloos, omdat ik niets kan doen. En zo vermoeiend, omdat ze zo lang duren en je niets kunt doen, maar door de heftigheid wel heel wakker bent. Gelukkig zijn ze nu niet meer zo vaak.
Bij mijn middelste werkte dat niet. Aai over de bol, laten voelen dat je er was was voldoende.
Bij de jongste helpt niets en kunnen ze heel lang duren en zulk doordringend gekrijs. Dan voel ik me zo machteloos, omdat ik niets kan doen. En zo vermoeiend, omdat ze zo lang duren en je niets kunt doen, maar door de heftigheid wel heel wakker bent. Gelukkig zijn ze nu niet meer zo vaak.
zaterdag 25 juni 2016 om 09:20
Mijn oudste dochter heeft het ook gehad. Vooral dat onbereikbare, gewoon totaal niet mee te praten, dus ook niet te troosten - is heel erg vervelend. Kenmerkend is ook dat het optreedt pas na een uur of twee slapen, dus dan lagen wij nog niet in bed; dat is dan weer een geluk bij een ongeluk, want ze hield ons er niet mee uit de slaap. Het was altijd erger als ze ziek was of druk was geweest. Nu is ze vijf en het is al dik een jaar niet meer voorgekomen. Slaapt nu als een roosje. :flower:Ze slaapt wel altijd ontzettend diep en is nog steeds niet nachtzindelijk, dat is wel weer jammer
zaterdag 25 juni 2016 om 09:21
quote:nicolaatje schreef op 25 juni 2016 @ 08:57:
Hier was het bij alle drie verschillend. Ze zeggen dat je ze niet wakker moet maken, maar bij mijn oudste moest dat wel, dan was het gelijk over. Knuffel en verder slapen.
Bij mijn middelste werkte dat niet. Aai over de bol, laten voelen dat je er was was voldoende.
Bij de jongste helpt niets en kunnen ze heel lang duren en zulk doordringend gekrijs. Dan voel ik me zo machteloos, omdat ik niets kan doen. En zo vermoeiend, omdat ze zo lang duren en je niets kunt doen, maar door de heftigheid wel heel wakker bent. Gelukkig zijn ze nu niet meer zo vaak.Ik denk dat alleen jouw jongste dan echte night terrors heeft. Een kind met een night terror is op geen enkele manier wakker te krijgen of te troosten.
Hier was het bij alle drie verschillend. Ze zeggen dat je ze niet wakker moet maken, maar bij mijn oudste moest dat wel, dan was het gelijk over. Knuffel en verder slapen.
Bij mijn middelste werkte dat niet. Aai over de bol, laten voelen dat je er was was voldoende.
Bij de jongste helpt niets en kunnen ze heel lang duren en zulk doordringend gekrijs. Dan voel ik me zo machteloos, omdat ik niets kan doen. En zo vermoeiend, omdat ze zo lang duren en je niets kunt doen, maar door de heftigheid wel heel wakker bent. Gelukkig zijn ze nu niet meer zo vaak.Ik denk dat alleen jouw jongste dan echte night terrors heeft. Een kind met een night terror is op geen enkele manier wakker te krijgen of te troosten.
zaterdag 25 juni 2016 om 09:34
quote:Aureel schreef op 25 juni 2016 @ 09:21:
[...]
Ik denk dat alleen jouw jongste dan echte night terrors heeft. Een kind met een night terror is op geen enkele manier wakker te krijgen of te troosten.
Soms zijn dingen echt niet zo zwart-wit.
Toen mijn oudste wat ouder was leek het of hij in zijn angst tussen waken en slapen in bleef hangen. Hij gilde dan of ik hem alsjeblieft wakker wilde maken, wat vervolgens niet lukte.
[...]
Ik denk dat alleen jouw jongste dan echte night terrors heeft. Een kind met een night terror is op geen enkele manier wakker te krijgen of te troosten.
Soms zijn dingen echt niet zo zwart-wit.
Toen mijn oudste wat ouder was leek het of hij in zijn angst tussen waken en slapen in bleef hangen. Hij gilde dan of ik hem alsjeblieft wakker wilde maken, wat vervolgens niet lukte.
Everything is impossible, even if you believe in it.
Week 31 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 31 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 25 juni 2016 om 09:34
Wat je beschrijft in de OP klinkt niet als night terrors. Want met night terrors is je kind niet bereikbaar en krijg je hem/haar er niet uit, je moet echt afwachten tot het vanzelf overgaat.
Mijn kind heeft night-terrors gehad maar ook wat jij beschrijft. Die laatste heeft/had hij ook en ik denk dat hij zo de indrukken van de dag verwerkt. Het gebeurt namelijk vaker na een drukke dag of een dag waarin hij flink boos is geweest. Soms is het na die ene keer wakker maken over, soms komt het nog 1 of 2 keer terug.
Het goede nieuws is dat met het ouder worden het steeds minder vaak gebeurt.
Mijn kind heeft night-terrors gehad maar ook wat jij beschrijft. Die laatste heeft/had hij ook en ik denk dat hij zo de indrukken van de dag verwerkt. Het gebeurt namelijk vaker na een drukke dag of een dag waarin hij flink boos is geweest. Soms is het na die ene keer wakker maken over, soms komt het nog 1 of 2 keer terug.
Het goede nieuws is dat met het ouder worden het steeds minder vaak gebeurt.
zaterdag 25 juni 2016 om 09:44
quote:clubmedfan schreef op 25 juni 2016 @ 07:03:
Ja, dat zou kunnen. De mijne is er over heen gegroeid. GELUKKIG! Ik vond het altijd een beetje eng. Geen contact te leggen en als een zombie aan de wandel in huis.
Moeders van kinderen die het hebben gehad, zijn ze daarna goede slapers geworden? De mijne komt nog steeds drie of vier keer per nacht. We gaan na de zomer na de slaappoli.
Zoonlief heeft er geen last meer van gehad na groep 1. Wel af en toe dat ik gemompel hoor en dat hij op zijn slaapkamertje wat rondscharrelt. Maar geen gekrijs of wilde taferelen meer. Hij geeftbook gewoon antwoord op vragen zonder wakker te worden. Als ik zeg: "Ga maar lekker in bed liggen" dan doet hij dat ook.
Slaapwandelen zit ook een beetje in de familie, aan beide kanten. Man praat ook in zijn slaap (of gaat midden in de nacht douchen en aankleden). Mijn zus ook. Die heeft eens in pyjama midden in de nacht voor mijn deur gestaan, nog steeds niet wakker. Was ze dus een stuk gaan rijden met de auto . Zwager legt nu iedere avond de autosleutels op een plek waar zij niets van weet. Zoon blijft gelukkig op zijn kamer maar voor alle zekerheid zitten er op de buitendeuren nog extra hoge sloten waar hij niet bijkan met een stoel of krukje.
Ja, dat zou kunnen. De mijne is er over heen gegroeid. GELUKKIG! Ik vond het altijd een beetje eng. Geen contact te leggen en als een zombie aan de wandel in huis.
Moeders van kinderen die het hebben gehad, zijn ze daarna goede slapers geworden? De mijne komt nog steeds drie of vier keer per nacht. We gaan na de zomer na de slaappoli.
Zoonlief heeft er geen last meer van gehad na groep 1. Wel af en toe dat ik gemompel hoor en dat hij op zijn slaapkamertje wat rondscharrelt. Maar geen gekrijs of wilde taferelen meer. Hij geeftbook gewoon antwoord op vragen zonder wakker te worden. Als ik zeg: "Ga maar lekker in bed liggen" dan doet hij dat ook.
Slaapwandelen zit ook een beetje in de familie, aan beide kanten. Man praat ook in zijn slaap (of gaat midden in de nacht douchen en aankleden). Mijn zus ook. Die heeft eens in pyjama midden in de nacht voor mijn deur gestaan, nog steeds niet wakker. Was ze dus een stuk gaan rijden met de auto . Zwager legt nu iedere avond de autosleutels op een plek waar zij niets van weet. Zoon blijft gelukkig op zijn kamer maar voor alle zekerheid zitten er op de buitendeuren nog extra hoge sloten waar hij niet bijkan met een stoel of krukje.
zaterdag 25 juni 2016 om 10:12
quote:Aureel schreef op 25 juni 2016 @ 09:21:
[...]
Ik denk dat alleen jouw jongste dan echte night terrors heeft. Een kind met een night terror is op geen enkele manier wakker te krijgen of te troosten.Denk toch echt wel dat het bij allemaal night terrors waren. Tip bij night terror is ook 'troosten' in hun slaap. Nu heeft middelste geen night terrors meer, maar huilt/krijst wel in de slaap bij veel te verwerken. Verschil is heel duidelijk. Middelste was ook niet wakker te krijgen, maar werd uiteindelijk wel rustiger van de nabijheid of dat leek zo doordat de night terror gewoon weer voorbij was, dat kan ook. Jongste trapt je weg en kan echt extreem lang duren. Dat kwartier wat hier stond duurde het bij de andere twee ook wel, wel langer. Bij de jongste duurt het soms wel een uur of langer en dan is hij onbenaderbaar, schopt om zich heen, etc. Oudste bleef er ook zo lang in, als we die niet wakker maakten. Bij oudste lukte dat dus wel na 15/20 min. Was dan eerst wakker, maar niet wakker. Maar door naast het bed te gaan laten staan werd oudste dan uiteindelijk wel echt wakker en dan was het weer ok. Deden we dat niet, kon het echt heel lang duren (dus veeeel langer dan die 15/20 min).
[...]
Ik denk dat alleen jouw jongste dan echte night terrors heeft. Een kind met een night terror is op geen enkele manier wakker te krijgen of te troosten.Denk toch echt wel dat het bij allemaal night terrors waren. Tip bij night terror is ook 'troosten' in hun slaap. Nu heeft middelste geen night terrors meer, maar huilt/krijst wel in de slaap bij veel te verwerken. Verschil is heel duidelijk. Middelste was ook niet wakker te krijgen, maar werd uiteindelijk wel rustiger van de nabijheid of dat leek zo doordat de night terror gewoon weer voorbij was, dat kan ook. Jongste trapt je weg en kan echt extreem lang duren. Dat kwartier wat hier stond duurde het bij de andere twee ook wel, wel langer. Bij de jongste duurt het soms wel een uur of langer en dan is hij onbenaderbaar, schopt om zich heen, etc. Oudste bleef er ook zo lang in, als we die niet wakker maakten. Bij oudste lukte dat dus wel na 15/20 min. Was dan eerst wakker, maar niet wakker. Maar door naast het bed te gaan laten staan werd oudste dan uiteindelijk wel echt wakker en dan was het weer ok. Deden we dat niet, kon het echt heel lang duren (dus veeeel langer dan die 15/20 min).